Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Bye bye αγαπημένο μου Dubai και Abu Dhabi!

[demie]

2η μέρα: Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

Μετά το πολύ ωραίο πρωινό μας, πήραμε το shuttle bus του ξενοδοχείου στις 9:00 (το επόμενο ήταν στις 11) για να μάς πάει ως τη στάση του μετρό DMCC. Πήραμε την κόκκινη γραμμή που περνάει από εκεί και μετά από κανα 40λεπτο κατεβήκαμε στη στάση Emirates Towers για να επισκεφτούμε το Μουσείο του Μέλλοντος.

Το μετρό συνδέεται με το μουσείο...

Eίδαμε το lobby...

Bγήκαμε έξω....

Είδαμε robot barman…

Kαθώς βολτάραμε είδαμε και ένα robot να περπατάει. Καταπληκτικό κτίριο!

Ξαναπήραμε το μετρό και γυρίσαμε 2 στάσεις πίσω Burj Khalifa/ Dubai mall. Από το μετρό βρίσκεσαι κατευθείαν μέσα στο Mall… ύστερα από 15 περίπου λεπτά περπάτημα. Αν θυμάμαι καλά μετρήσαμε 7 κυλιόμενους διαδρόμους.

Είχα κλείσει Combo εισιτήρια για Aquarium και Burj Khalifa εδώ Επιλέγεις μόνο την ώρα για ν’ανέβεις στο Burj Khalifa… στο ενυδρείο μπορείς να πας όποτε θες. Το mall είναι τεράστιο. Έχει πινακίδες για να κατατοπίζεσαι. Καθώς βολτάρεις βλέπεις ένα αρκετά μεγάλο μέρος του ενυδρείου. Τα εισιτήρια τα είχα σε ψηφιακή μορφή και στο ταμείο του Aquarium μού τα έδωσαν τυπωμένα και μού τόνισαν να μην τα χάσω και να είμαστε μισή ώρα νωρίτερα στην ουρά για το Burj Khalifa. Το ενυδρείο δε θα πω πως με ενθουσίασε. Στο παιδί άρεσε βέβαια… αλλά όπως προείπα και μόνο απέξω να το δείτε μια χαρά θα δείτε τα σαλάχια και τους καρχαρίες.

Εκτός από το ενυδρείο έχεις πρόσβαση και στο underwater zoo το οποίο βρίσκεται στον 2ο όροφο του mall αλλά δεν μπορείς να ξεκινήσεις από εκεί. Για να πάμε από το ενυδρείο στο underwater zoo έπρεπε να βγούμε από το ενυδρείο και ν’ ακολουθήσουμε κάτι αυτοκόλλητα πατούσες πιγκουίνου. Στο underwater zoo είδαμε ψάρια, κοράλια, ένα φίδι, πιγκουίνους, μέδουσες, 2 ταλαίπωρους κροκόδειλους και διάφορα άλλα…

Για να είμαι ειλικρινής πίστευα πως θα τα είχαν πιο φροντισμένα ώστε να μοιάζουν κάπως σαν το φυσικό τους περιβάλλον. Όλοι οι χώροι ήταν πολύ περιορισμένοι…πολύ έντονα φώτα… και γενικά το περίμενα πολύ καλύτερο. Αν δεν έχετε παιδιά μαζί σας δε θα το πρότεινα.

Σειρά είχε το Arte Museum. Ένα μουσείο που ξυπνάει όλες τις αισθήσεις. Δεν είναι πολύ μεγάλο, αλλά είναι ωραίο…

Στην αίθουσα με τα λουλούδια μύριζε υπέροχα όλη η αίθουσα...

Εδώ η αγριεμένη θάλασσα… που με τον ήχο της σε “παρέσερνε” μακριά…

Η τελευταία αίθουσα ήταν υπέροχη…

μου άρεσαν πολύ τα βίντεο που έδειχναν πώς το Μουσείο Orsay στο Παρίσι από σιδηροδρομικός σταθμός μετατράπηκε σε μουσείο και πώς το Ντουμπάι από έρημος πήρε τη σημερινή του μορφή...

Στη συνέχεια κάναμε μια βολτούλα στο Mall. Καταρράκτης...

Συνέχεια είχε εξωτερική βόλτα…
Burj Khalifa… όσα και να έχεις ακούσει, όταν τον βλέπεις από κοντά δε γίνεται να μην εντυπωσιαστείς!

Ο σχεδιασμός του Burj Khalifa είναι εμπνευσμένος από το λουλούδι της ερήμου, το Hymenocallis (desert lily).

Συνέχεια είχε το γλυπτό Wings of Mexico το οποίο δε βρίσκεται πολύ μακριά. Ωραίο γλυπτό και το Burj Khalifa από πίσω εντυπωσιακό…

Είχε μικρή ουρά όταν πήγαμε, αλλά ο καθένας καθόταν τουλάχιστον 5’ για να βγάλει φωτογραφίες! Η μπροστινή μας μάλιστα είχε και επαγγελματική φωτογράφιση… φορούσε και μια τούλινη τουαλέτα έτοιμη για Instagram…

Αρχίσαμε να πεινάμε οπότε πήραμε τον δρόμο πάλι προς το Dubai mall.
Εξωτερικός χώρος στο Burj Khalifa…

Το Dubai mall έχει πολλές επιλογές για φαγητό.

Σειρά είχε το Burj khalifa, του οποίου η είσοδος είναι μέσα στο Dubai mall (έχει πινακίδες). Είχα κλείσει εισιτήρια για τις 17:00 και στις 16:15 μπήκαμε στην ουρά. Επειδή είχαμε μπει νωρίτερα στο Aquarium και είχα έντυπα εισιτήρια, προσπεράσαμε πολλά άτομα.

Εδώ περιμένοντας το ασανσερ και ενημερώνοντάς μας πως στον 124ο όροφο δηλαδή στα 452 μέτρα φτάνεις σε 60’’...

Με όλες τις αναμονές, πάνω φτάσαμε μετά από μισή ώρα. Το ηλιοβασίλεμα ήταν στις 17:45 και εμείς ήμασταν μια ώρα νωρίτερα. Θέλαμε να δούμε τη θέα πρωί, ηλιοβασίλεμα, βράδυ… αυτό βέβαια σήμαινε πως έπρεπε να καθίσουμε εκεί πάνω πολλή ώρα! Έχει ένα μέρος εξωτερικό…με ψηλά βέβαια τζάμια… αλλά επειδή είχε αρκετό κρύο εκεί ψηλά, την περισσότερη ώρα την περάσαμε μέσα. Είδαμε το Frame από πολύυυυ μακριά, το World Island, τον φοίνικα και εκεί κοντά του το Burj al Arab…

Να, αυτοί εδώ οι ουρανοξύστες μού άρεσαν με την πισίνα στη μέση...

Πάλι το ηλιοβασίλεμα κόντρα στον νησί του φοίνικα, όπως και την προηγούμενη μέρα στην προσγείωση.

Στις 18:00 ξεκίνησαν και τα συντριβάνια, τα οποία ήταν πολύ εντυπωσιακά από ψηλά. Ήταν η ώρα να κατέβουμε, αλλά η αναμονή για το ασανσέρ ήταν απελπιστική… δεν ξέρω και γω πόση ώρα περιμέναμε. Ήμασταν πάρα πολύ κουρασμένοι, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να φύγουμε και να μη δούμε φωταγωγημένο τον Burj Khalifa ούτε φυσικά τα συντριβάνια. Κάθε μισή ώρα έχει σόου με συντριβάνια και διαρκεί πολύ λίγο.

Τα συντριβάνια “χορεύουν” ανατολίτικο χορό.

Ήρθε η ώρα να φύγουμε και ήμουν τόσο κουρασμένη που το 15λεπτο περπάτημα για να φτάσουμε στο μετρό μού φαινόταν ατελείωτο. Δε βρήκαμε αμέσως θέσεις στο μετρό να καθίσουμε… είχαμε και μισή ώρα διαδρομή και μετά από τη στάση άλλο ένα τέταρτο περπάτημα και γενικά ανυπομονούσα ν’ αράξω στο μπαλκονάκι και να ξεκουράσω τα ποδαράκια μου… έλα ντε όμως που με το που φτάσαμε στο σταθμό DMCC… πεινούσαν!!! Ρε παιδιά, λέω τώρα ήμασταν στο Dubai mall που είχε τόσες επιλογές, τώρα το λέτε πως πεινάτε; Η απάντηση ήταν πως από τότε είχαν περάσει 45’! Ταξί έπρεπε να πάρουμε από το Burj Khalifa και να τελειώνουμε. Τέλος πάντων, ευτυχώς που η βόλτα στη μαρίνα και στην παραλία είναι πάντα τόσο απολαυστική που ξεχνάς και κούραση και τα πάντα. Εννοείται πως καταλήξαμε εκεί για φαγητό και στη συνέχεια ξενοδοχείο και ξεκούραση. Το παιδί έβγαλε φουσκάλες στις πατούσες!!

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• 2
• 3
• 4
• 6
• 6

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 2 of 6

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[demie]

2η μέρα: Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

Μετά το πολύ ωραίο πρωινό μας, πήραμε το shuttle bus του ξενοδοχείου στις 9:00 (το επόμενο ήταν στις 11) για να μάς πάει ως τη στάση του μετρό DMCC. Πήραμε την κόκκινη γραμμή που περνάει από εκεί και μετά από κανα 40λεπτο κατεβήκαμε στη στάση Emirates Towers για να επισκεφτούμε το Μουσείο του Μέλλοντος.

Το μετρό συνδέεται με το μουσείο...

Eίδαμε το lobby...

Bγήκαμε έξω....

Είδαμε robot barman…

Kαθώς βολτάραμε είδαμε και ένα robot να περπατάει. Καταπληκτικό κτίριο!

Ξαναπήραμε το μετρό και γυρίσαμε 2 στάσεις πίσω Burj Khalifa/ Dubai mall. Από το μετρό βρίσκεσαι κατευθείαν μέσα στο Mall… ύστερα από 15 περίπου λεπτά περπάτημα. Αν θυμάμαι καλά μετρήσαμε 7 κυλιόμενους διαδρόμους.

Είχα κλείσει Combo εισιτήρια για Aquarium και Burj Khalifa εδώ Επιλέγεις μόνο την ώρα για ν’ανέβεις στο Burj Khalifa… στο ενυδρείο μπορείς να πας όποτε θες. Το mall είναι τεράστιο. Έχει πινακίδες για να κατατοπίζεσαι. Καθώς βολτάρεις βλέπεις ένα αρκετά μεγάλο μέρος του ενυδρείου. Τα εισιτήρια τα είχα σε ψηφιακή μορφή και στο ταμείο του Aquarium μού τα έδωσαν τυπωμένα και μού τόνισαν να μην τα χάσω και να είμαστε μισή ώρα νωρίτερα στην ουρά για το Burj Khalifa. Το ενυδρείο δε θα πω πως με ενθουσίασε. Στο παιδί άρεσε βέβαια… αλλά όπως προείπα και μόνο απέξω να το δείτε μια χαρά θα δείτε τα σαλάχια και τους καρχαρίες.

Εκτός από το ενυδρείο έχεις πρόσβαση και στο underwater zoo το οποίο βρίσκεται στον 2ο όροφο του mall αλλά δεν μπορείς να ξεκινήσεις από εκεί. Για να πάμε από το ενυδρείο στο underwater zoo έπρεπε να βγούμε από το ενυδρείο και ν’ ακολουθήσουμε κάτι αυτοκόλλητα πατούσες πιγκουίνου. Στο underwater zoo είδαμε ψάρια, κοράλια, ένα φίδι, πιγκουίνους, μέδουσες, 2 ταλαίπωρους κροκόδειλους και διάφορα άλλα…

Για να είμαι ειλικρινής πίστευα πως θα τα είχαν πιο φροντισμένα ώστε να μοιάζουν κάπως σαν το φυσικό τους περιβάλλον. Όλοι οι χώροι ήταν πολύ περιορισμένοι…πολύ έντονα φώτα… και γενικά το περίμενα πολύ καλύτερο. Αν δεν έχετε παιδιά μαζί σας δε θα το πρότεινα.

Σειρά είχε το Arte Museum. Ένα μουσείο που ξυπνάει όλες τις αισθήσεις. Δεν είναι πολύ μεγάλο, αλλά είναι ωραίο…

Στην αίθουσα με τα λουλούδια μύριζε υπέροχα όλη η αίθουσα...

Εδώ η αγριεμένη θάλασσα… που με τον ήχο της σε “παρέσερνε” μακριά…

Η τελευταία αίθουσα ήταν υπέροχη…

μου άρεσαν πολύ τα βίντεο που έδειχναν πώς το Μουσείο Orsay στο Παρίσι από σιδηροδρομικός σταθμός μετατράπηκε σε μουσείο και πώς το Ντουμπάι από έρημος πήρε τη σημερινή του μορφή...

Στη συνέχεια κάναμε μια βολτούλα στο Mall. Καταρράκτης...

Συνέχεια είχε εξωτερική βόλτα…
Burj Khalifa… όσα και να έχεις ακούσει, όταν τον βλέπεις από κοντά δε γίνεται να μην εντυπωσιαστείς!

Ο σχεδιασμός του Burj Khalifa είναι εμπνευσμένος από το λουλούδι της ερήμου, το Hymenocallis (desert lily).

Συνέχεια είχε το γλυπτό Wings of Mexico το οποίο δε βρίσκεται πολύ μακριά. Ωραίο γλυπτό και το Burj Khalifa από πίσω εντυπωσιακό…

Είχε μικρή ουρά όταν πήγαμε, αλλά ο καθένας καθόταν τουλάχιστον 5’ για να βγάλει φωτογραφίες! Η μπροστινή μας μάλιστα είχε και επαγγελματική φωτογράφιση… φορούσε και μια τούλινη τουαλέτα έτοιμη για Instagram…

Αρχίσαμε να πεινάμε οπότε πήραμε τον δρόμο πάλι προς το Dubai mall.
Εξωτερικός χώρος στο Burj Khalifa…

Το Dubai mall έχει πολλές επιλογές για φαγητό.

Σειρά είχε το Burj khalifa, του οποίου η είσοδος είναι μέσα στο Dubai mall (έχει πινακίδες). Είχα κλείσει εισιτήρια για τις 17:00 και στις 16:15 μπήκαμε στην ουρά. Επειδή είχαμε μπει νωρίτερα στο Aquarium και είχα έντυπα εισιτήρια, προσπεράσαμε πολλά άτομα.

Εδώ περιμένοντας το ασανσερ και ενημερώνοντάς μας πως στον 124ο όροφο δηλαδή στα 452 μέτρα φτάνεις σε 60’’...

Με όλες τις αναμονές, πάνω φτάσαμε μετά από μισή ώρα. Το ηλιοβασίλεμα ήταν στις 17:45 και εμείς ήμασταν μια ώρα νωρίτερα. Θέλαμε να δούμε τη θέα πρωί, ηλιοβασίλεμα, βράδυ… αυτό βέβαια σήμαινε πως έπρεπε να καθίσουμε εκεί πάνω πολλή ώρα! Έχει ένα μέρος εξωτερικό…με ψηλά βέβαια τζάμια… αλλά επειδή είχε αρκετό κρύο εκεί ψηλά, την περισσότερη ώρα την περάσαμε μέσα. Είδαμε το Frame από πολύυυυ μακριά, το World Island, τον φοίνικα και εκεί κοντά του το Burj al Arab…

Να, αυτοί εδώ οι ουρανοξύστες μού άρεσαν με την πισίνα στη μέση...

Πάλι το ηλιοβασίλεμα κόντρα στον νησί του φοίνικα, όπως και την προηγούμενη μέρα στην προσγείωση.

Στις 18:00 ξεκίνησαν και τα συντριβάνια, τα οποία ήταν πολύ εντυπωσιακά από ψηλά. Ήταν η ώρα να κατέβουμε, αλλά η αναμονή για το ασανσέρ ήταν απελπιστική… δεν ξέρω και γω πόση ώρα περιμέναμε. Ήμασταν πάρα πολύ κουρασμένοι, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να φύγουμε και να μη δούμε φωταγωγημένο τον Burj Khalifa ούτε φυσικά τα συντριβάνια. Κάθε μισή ώρα έχει σόου με συντριβάνια και διαρκεί πολύ λίγο.

Τα συντριβάνια “χορεύουν” ανατολίτικο χορό.

Ήρθε η ώρα να φύγουμε και ήμουν τόσο κουρασμένη που το 15λεπτο περπάτημα για να φτάσουμε στο μετρό μού φαινόταν ατελείωτο. Δε βρήκαμε αμέσως θέσεις στο μετρό να καθίσουμε… είχαμε και μισή ώρα διαδρομή και μετά από τη στάση άλλο ένα τέταρτο περπάτημα και γενικά ανυπομονούσα ν’ αράξω στο μπαλκονάκι και να ξεκουράσω τα ποδαράκια μου… έλα ντε όμως που με το που φτάσαμε στο σταθμό DMCC… πεινούσαν!!! Ρε παιδιά, λέω τώρα ήμασταν στο Dubai mall που είχε τόσες επιλογές, τώρα το λέτε πως πεινάτε; Η απάντηση ήταν πως από τότε είχαν περάσει 45’! Ταξί έπρεπε να πάρουμε από το Burj Khalifa και να τελειώνουμε. Τέλος πάντων, ευτυχώς που η βόλτα στη μαρίνα και στην παραλία είναι πάντα τόσο απολαυστική που ξεχνάς και κούραση και τα πάντα. Εννοείται πως καταλήξαμε εκεί για φαγητό και στη συνέχεια ξενοδοχείο και ξεκούραση. Το παιδί έβγαλε φουσκάλες στις πατούσες!!

 

[YiannisTS]

οι φωτογραφίες είναι από κινητό και είναι άθλιες

Μια χαρά είναι οι φωτογραφίες, κι ας είναι από κινητό. Don't worry!
Ταινία επιστημονικής φαντασίας μου φέρνουν στο νου.

 

[demie]

3η μέρα: Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026

Το πρόγραμμα είχε βόλτα στο Madinat Jumeirah, εκτός από το hop on hop off με το οποίο δεν ασχοληθήκαμε, δεν εξυπηρετεί καμία συγκοινωνία, οπότε το ταξί ήταν μονόδρομος. Το καλέσαμε μέσω της εφαρμογής Careem. Μόλις βάλαμε τον αριθμό της κάρτας μάς χρέωσε 1AED για να τσεκάρει την εγκυρότητα της κάρτας και μάς το επέστρεψε μετά από λίγο. Επίσης έγραφε κατά προσέγγιση τη χρέωση (περίπου 40 κάτι AED)… δέσμευσε 100AED και στο τέλος της διαδρομής που το ταξίμετρο έγραψε 43AED μάς επέστρεψε τα υπόλοιπα. Το ταξί ήταν ακριβώς απέξω και μόλις το καλέσαμε, το είδαμε να ξεπροβάλλει. Στο app αναγραφόταν η πινακίδα του ταξί και έτσι το βρήκαμε πολύ εύκολα. Γύρω στα 25’ ήταν η απόσταση. Κατά τις 10:00 ήμασταν εκεί και μπορώ να πω πως ήμασταν σχεδόν μόνοι μας. Πρόκειται για ένα μοντέρνο συγκρότημα (ξενοδοχεία, εστιατόρια, αγορές), αλλά σχεδιασμένο έτσι ώστε να δίνει την αίσθηση της παλιάς Αραβίας.

Εδώ η αγορά…

Καθώς κάναμε βόλτα, “πέσαμε” πάνω σε ένα σταντ, μάς σταμάτησε μια κοπελιά και μάς έδειξε προσπέκτους με διαμερίσματα ν’αγοράσουμε! Έλα Θεέ και Κύριε!

Στο Madinat Jumeirah εκτός από τα μαγαζάκια, υπάρχει και ένας υπέροχος εξωτερικός χώρος. Ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι είναι τα ξενοδοχεία στα οποία δεν έχεις πρόσβαση και έτσι ο χώρος για να κάνεις βόλτα δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος.

Φαίνεται πολύ ωραία το Burj al Arab...

Αριστερά, οι ανεμόπυργοι, φυσικό air condition, χαρακτηριστικοί της παλιάς αρχιτεκτονικής του Κόλπου…

Με πολύ χαζολόγημα καθίσαμε κανα 2ωρο. Είχε αναφερθεί στο φόρουμ πως είναι ωραία απόγευμα-βράδυ για ποτό που είναι όμορφα φωταγωγημένο. Θα συμφωνήσω… πιστεύω πως θα είναι πιο ατμοσφαιρικό… εμάς δε μάς έβγαινε όμως στο πρόγραμμα μια απογευματινή επίσκεψη, οπότε το αμέσως καλύτερο πλάνο ήταν να το βάλω εκείνο το πρωί. Είναι πολύ χαλαρή η βόλτα εκεί και το χρειαζόμασταν γιατί το μεσημέρι είχα κλείσει…σαφάρι!

Πήραμε ταξί έξω από το Madinat. Ξεκούραστα και ωραία φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας…

Σαφάρι κλείσαμε από το πρακτορείο Ocean air που πρότεινε ο @nickostraveller … αναφέρεται σε όλα τα post με πολύ ενθουσιασμό και με έπεισε! Όποια εκδρομή και να επιλέγαμε, ο άντρας μου λόγω ιλίγγων δε θ’ακολουθούσε… επιλέξαμε με το παιδί το σαφάρι με το jeep... αυτό

Την προηγούμενη μέρα μού έστειλαν μήνυμα στο WhatsApp για επιβεβαίωση και μετά από λίγο μού έστειλε στο WhatsApp ο οδηγός τον αριθμό της πινακίδας και με ενημέρωσε πως θα έρθει 14:00-14:15 και εκείνη την ώρα να έχω καλό Ίντερνετ για να επικοινωνήσουμε αν χρειαστεί. Το σαφάρι το είχα κλείσει για τις 14:30, οπότε μην είστε τσίμα τσίμα. Τελικά ήρθε στις 14:15.

Πριν ξεκινήσουμε για το σαφάρι έβαλα και την sim card που μού είχαν δώσει στο αεροδρόμιο.
Μετά από 50 περίπου λεπτά φτάσαμε σ’ένα χώρο ειδικά διαμορφωμένο για να… πουλήσουν ό,τι περισσότερο μπορούσαν! Είχε πάγκους με μαντίλια, souvenirs, φαγητό και σού δινόταν η ευκαιρία να κάνεις “γουρούνα”. Για μισή ώρα η γουρούνα ενός ατόμου κόστιζε 180AED ενώ 2 ατόμων 250AED. Δε δοκιμάσαμε γιατί ήταν πανάκριβο και κυρίως γιατί η άμμος ήταν τόσο πατικωμένη που έμοιαζε πιο πολύ με πίστα καρτ. Εσείς όμως μην επηρεάζεστε από μένα… όταν πάτε αποφασίζετε επί τόπου…

Στο jeep μαζί με μας ήταν και μια τετραμελής οικογένεια. Εκείνοι αποφάσισαν να κάνουν τις γουρούνες και έτσι έπρεπε να περιμένουμε μισή ώρα… χαζεύαμε την “πίστα” και δροσιστήκαμε με τα αναψυκτικά που μάς προσέφεραν.

Στη συνέχεια μπήκαμε στο jeep και ξεκίνησε η περιπέτεια! Στη διαπασών αραβική μουσική και… πάνω-κάτω ζιγκ ζαγκ από δω, ζιγκ ζαγκ από κει! Υπέροχα! Σε κάποια φάση πήρε και μια απότομη στροφή και η άμμος κάλυψε το πλαϊνό παράθυρο… Υποθέτω πως επειδή στο jeep ήταν 3 παιδιά και η άλλη κυρία τού έλεγε πως φοβάται και να μην τρέχει δε μάς έκανε όλα του τα κόλπα! Τελικά φτάσαμε σε ένα υπέροχο τοπίο! Στη μέση της ερήμου, όπου η άμμος είχε ένα φανταστικό πορτοκαλί χρώμα! Ναιιιι βρισκόμασταν στην έρημο!!! Η στάση μας κράτησε κανα τέταρτο και είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε sandboard… όσοι επέλεξαν να κάνουν όρθιοι έφαγαν επικές τούμπες! Πολύ ωραία αίσθηση να γλιστράς σε αμμόλοφο… φάγαμε βέβαια αρκετή άμμο… φορέστε γυαλιά ηλίου να προστατέψετε τα μάτια σας. Η κατάβαση με τη σανίδα μια χαρά ήταν… η ανάβαση όμως;;; Και αυτή μια χαρά πήγε… βούλιαζε όλο το πόδι και από την πολλή άμμο που μπήκε στα παπούτσια μου κόντεψα ν’αλλάξω νούμερο! Πέρα από την πλάκα πώς αλλιώς θα καταλαβαίναμε την αίσθηση της ερήμου;;; Μάς έβγαλε κάτι πολύ όμορφες φωτογραφίες ο οδηγός μας… Τέλεια όλα!

Εδώ τα οχήματά μας...

Η ανάβαση...

Εκει πέρα φυσούσε και είχε λίγη ψύχρα, χρειάστηκα το φούτερ. Στη συνέχεια ξαναεπιβιβαστήκαμε στο jeep και ξαναξεκίνησε το νταχτιρντίρι! Σε κάποια φάση ήταν σχεδόν κάθετη η κλίση… με φρένο την κατέβηκε σιγά σιγά και όλα καλά!

Βγήκαμε εν τέλει από την έρημο και συνεχίσαμε για το camp… φανταζόμουν πως θα ήταν κοντά, αλλά οδικώς ήταν 45 λεπτά γιατί βρίσκεται στην άλλη άκρη της ερήμου όπως μάς εξήγησε ο οδηγός. Το ηλιοβασίλεμα το είδαμε από το jeep. Όταν φτάσαμε, ο ουρανός είχε υπέροχα χρώματα. Στην αρχή μάς πήγε ο οδηγός στις καμήλες… το τοπίο υπέροχο… αλλά τις καημένες τις καμήλες τις λυπήθηκε η ψυχή μου… τις είχαν φιμώσει, τις είχαν δέσει μεταξύ τους και τις είχαν σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε, στην κυριολεξία, αφού η βόλτα που έκαναν ήταν ο γύρος ενός αμμόλοφου δηλαδή περίπου 5 λεπτά. Στη συνέχεια είχαμε τη δυνατότητα να ταΐσουμε καμηλάκια. Τα παιδιά τρελάθηκαν!

Στον χώρο αυτό, είχε επίσης κάτι ταλαίπωρα άλογα που υποτίθεται πως έκαναν σόου κάποια στιγμή… αλλά στην ουσία τα έκαναν να τρέξουν γύρω γύρω σε μια αρένα… κανένα νόημα. Τατού χένα μπορούσες να κάνεις, να φωτογραφηθείς με το γεράκι στο χέρι σου, να πιεις τσάι, να δεις τ’άστρα, να κάνεις ναργιλέ… Το όλο σκηνικό φουλ τουριστικό… μέχρι που άνοιξε ο μπουφές… Ο ΜΠΟΥΦΕΣ!!! Τι ωραίο φαγητό ήταν αυτό;;; Πόσο δίκιο έχει ο @nickostraveller που το προτείνει! Πολύ μεγάλη ποικιλία και όλα πεντανόστιμα! Έφαγα ρύζι σε ό,τι γεύση υπάρχει και δεν υπάρχει! Έψηναν εκείνη την ώρα και κρέατα. Η βραδιά έκλεισε με ένα σόου με φωτιές, αρκετά εντυπωσιακό μιας και σε κάποια φάση έριξαν εύφλεκτο υγρό στην άμμο και σχηματίστηκε ένας φλεγόμενος κύκλος.

Συνοψίζοντας: Από όλη την ημέρα κρατάω όοοολη την εμπειρία με το jeep στους αμμόλοφους, τον μπουφέ και παρόλο που το camp ήταν πολύ τουριστικό, την όλη αίσθηση του να βρίσκεσαι σε έρημο λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα και νύχτα! Θα ξαναέκανα αυτή την εκδρομή ξανά και ξανά! Ευχαριστώ @nickostraveller για την σύσταση!

Ήθελα να αναφέρω εδώ πως προφανώς ό,τι εντυπώσεις έχουμε για ένα μέρος εξαρτάται και από τις εμπειρίες μας. Εγώ, άλλη μια φορά έχω έρθει σε επαφή με έρημο, τη Σαχάρα στην Αίγυπτο. Εκεί όμως ήταν εντελώς διαφορετικά. Η όλη εμπειρία έγινε πρωί, περιελάμβανε καμήλες και το έδαφος ήταν αρκετά πετρώδες γιατί δεν είχαμε μπει βαθιά στην έρημο. Και αυτή φανταστική εμπειρία!

Ενώ η εκδρομή έλεγε πως θα κρατήσει 6-7 ώρες, τελικά από τη στιγμή που μάς πήρε από το ξενοδοχείο, μέχρι τη στιγμή που μάς άφησε πέρασαν 8 ώρες. Η επιστροφή κράτησε γύρω στη μία ώρα και έτσι φτάσαμε στο ξενοδοχείο 22:15… τόσο κουρασμένοι που κοιμηθήκαμε αμέσως! Όσο εμείς κάναμε σαφάρι, ο άντρας μου την έβγαλε στην παραλία JBR. Έκανε μπάνιο και είπε πως ήταν κρύα η θάλασσα. Ενώ κολυμπούσε μέτρησε γύρω στους 40 ουρανοξύστες και 10 να φτιάχνονται! Επέστρεψε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση και μετά ξανά στην παραλία προς αναζήτηση τροφής.

 

[demie]

4η μέρα: Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026

Το παιδί δεν έλεγε να ξυπνήσει, έτσι αράξαμε στο μπαλκονάκι μας…

Χάσαμε όμως πολύτιμο χρόνο και το πρόγραμμα πήγε πολύ στο γρήγορο.

Ενεργοποιήσαμε και την δεύτερη sim γιατί θα μάς χρειαζόταν. Το Σάββατο δεν είχε shuttle bus το ξενοδοχείο, οπότε πήγαμε περπατώντας στο μετρό...

Κατεβήκαμε στη στάση Max γιατί η πρώτη στάση της ημέρας ήταν το Frame. Θα το βλέπαμε μόνο απέξω. Βγαίνοντας από το μετρό κατευθυνθήκαμε προς τ’αριστερά, περάσαμε ένα βενζινάδικο, μετά ένα πάρκινγκ και στο δεξί μας χέρι βρήκαμε την περίφραξη του Zabeel park. Το Frame άρχισε να φαίνεται. Το google βγάζει ολόκληρο κύκλο… δεν είναι τόσο μακριά, γύρω στα 12 λεπτά χρονομέτρησα.

Συνεχίσαμε περιμετρικά...

Τελικά φτάσαμε στη Lulu Bridge, απ’όπου το Frame φαίνεται πολύ καλά! Πολύ εντυπωσιακό!

Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες, το πλάνο είχε παλιά πόλη…
Αποβιβαστήκαμε στο σταθμό Sharaf, όπου το Ντουμπάι είναι εντελώς διαφορετικό, φοβερή αντίθεση… εκεί βλέπεις την καθημερινότητα του Ντουμπάι με μετανάστες ως κύριο πληθυσμό και έντονη πολιτισμική ποικιλία. Χαμηλά κτίσματα, καθόλου τουρίστες… και ακριβώς επειδή δεν υπήρχαν τουρίστες δεν ήμασταν και πολύ σίγουροι αν πηγαίνουμε σωστά… ακολουθήσαμε τις πινακίδες, είχαμε και gps και μετά από αρκετή ώρα είδαμε μπροστά μας το Arabian tea house… φτάσαμε λέω! Παρεμπιπτόντως, τίγκα στους τουρίστες ήταν το μαγαζί… εκεί είχαν μαζευτεί όλοι γι’αυτό δεν κυκλοφορούσε ψυχή! ΟΙ πληροφορίες που άντλησα από το Ίντερνετ είναι πως η Bastakiya είναι η παλαιότερη παραδοσιακή περιοχή του Ντουμπάι. Ιδρύθηκε τέλη 19ου αιώνα και δημιουργήθηκε από εμπόρους που ήρθαν από την περιοχή Bastak του Ιράν. Τις δεκαετίες 1960–1970 η περιοχή είχε εγκαταλειφθεί και πολλά σπίτια ήταν ετοιμόρροπα. Στη δεκαετία του 1980 υπήρχαν σχέδια να κατεδαφιστεί μεγάλο μέρος της Bastakiya για δρόμους και σύγχρονη ανάπτυξη. Κάποια σπίτια όντως κατεδαφίστηκαν. Αυτό που την έσωσε ήταν η παρέμβαση αρχιτεκτόνων, ιστορικών και κατοίκων. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και ο Πρίγκιπας Κάρολος (νυν Βασιλιάς Κάρολος Γ΄), ο οποίος σε επίσκεψή του τόνισε τη σημασία της διατήρησης. Τελικά, η κυβέρνηση του Ντουμπάι σταμάτησε τις κατεδαφίσεις και ανακήρυξε την περιοχή ιστορική προστατευόμενη ζώνη. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά ξεκίνησαν έργα συντήρησης ανεμόπυργων, αποκατάστασης αυλών και σοκακιών και η μετατροπή σπιτιών σε μουσεία, γκαλερί, καφέ. Είναι ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα κομμάτια του παλιού Ντουμπάι. Συνδυάζει αυθεντική αρχιτεκτονική και σύγχρονη πολιτιστική χρήση. Θεωρείται παράδειγμα επιτυχημένης διάσωσης ιστορικής γειτονιάς. Μάς έκανε εντύπωση που σε κάθε γωνία έχει κάμερες. Κάναμε μια μικρή βολτούλα στο Al Fahidi Historical Neighbourhood… μάς πίεζε πολύ ο χρόνος και δεν το ευχαριστηθήκαμε, δεν το περπατήσαμε/ ανακαλύψαμε όπως έπρεπε, εκτός αυτού πολλά στενάκια ήταν κλειστά λόγω έργων.

Είδαμε πλατείες, το coffee museum, το arabian tea house όπως είπα και μετά πήγαμε προς το σημείο απ’όπου φεύγουν οι abra. Βλέποντας τον χάρτη είχα στο μυαλό μου πως θα μάς έβγαζε αν το παίρναμε κατά μήκος του Creek… τελικά για να φτάσουμε στην αποβάθρα έπρεπε να μπούμε μέσα σε στενάκια και να διασχίσουμε ένα souq σε κάποια φάση αγχώθηκα πως δε θα το βρίσκαμε ποτέ!

Τώρα που έχω μία αίσθηση, θα έλεγα πως καλύτερα θα ήταν να κατέβουμε στο σταθμό Burjuman να πάρουμε τον δρόμο Sheikh Khalifa Bin Zayed και να στρίψουμε στην οδό Al Seef, να περιηγηθούμε στο Dubai old Village, να περάσουμε έξω (ή και μέσα) στο Museum of illusions και στη συνέχεια να βολτάρουμε στο Al Fahidi Historical Neighbourhood και στη συνέχεια να πάρουμε abra για απέναντι. Τί λέτε και εσείς;

Πήραμε λοιπόν abra για απέναντι… 1AED το άτομο και μόνο μετρητά προφανώς…

σε πολύ-πολύ λίγο φτάσαμε απέναντι στην Deira εκεί όπου βρίσκεται η αγορά χρυσού και μπαχαρικών.

Έψαξα στο Ίντερνετ και βρήκα τις εξής πληροφορίες: η αγορά τόσο μεγάλων κομματιών χρυσού είναι μίγμα παράδοσης, θρησκείας και πρακτικής ασφάλειας. Κατά τον ισλαμικό γάμο ο άντρας υποχρεωτικά δίνει στη γυναίκα του ένα δώρο/παροχή (mahr). Δεν είναι απλό έθιμο· είναι θρησκευτική και νομική υποχρέωση στο Ισλάμ. Στις αραβικές και γενικότερα στις μουσουλμανικές κοινωνίες, ο χρυσός και το mahr δεν λειτουργούν απλώς ως σύμβολα πλούτου ή κοινωνικής θέσης, αλλά ως προσωπική οικονομική εγγύηση της γυναίκας. Η θρησκευτική υποχρέωση του mahr κατοχυρώνει ότι η περιουσία αυτή ανήκει αποκλειστικά σε εκείνη, ενώ η παράδοση του χρυσού ως κινητού και διαχρονικού πλούτου εξασφαλίζει ότι σε περίπτωση απώλειας περιουσίας, διαζυγίου ή θανάτου του συζύγου, η γυναίκα θα έχει άμεσο μέσο οικονομικής αυτονομίας καθώς μπορεί να πουλήσει τον χρυσό και να επιβιώσει οικονομικά. Τα τεράστια κοσμήματα στη Gold Souk είναι επενδυτικά κομμάτια και συχνά φυλάσσονται ως αποθεματικό πλούτου. Φοριούνται σε γάμους και μεγάλες γιορτές.

Κάναμε τις βολτούλες μας, τα ψώνια μας… ως προς το παζάρι που γίνεται στα μαγαζιά, και να μην το έχετε το “σπορ” όπως εγώ, απλώς κάντε πως φεύγετε, αυτοί από μόνοι τους ρίχνουν τις τιμές… αν δεν θέλουν να κατεβάσουν την τιμή, απλώς θα σάς αφήσουν να φύγετε. Εγώ κάποιες φορές όντως ήθελα να φύγω από το μαγαζί για να δω και σε άλλα μαγαζιά τι παίζει και μόλις με έβλεπαν ν’αποχωρώ μου κατέβαζαν και κατέβαζαν…

Ο χρόνος μας είχε εξαντληθεί… ο λόγος που πιεζόμασταν τόσο πολύ ήταν επειδή είχα κλείσει εισιτήρια για το The View Palm Jumeirah στις 17:00… ε να μη δούμε τον φοίνικα από ψηλά μέρα, ηλιοβασίλεμα, βράδυ;;;

Πήραμε ταξί και έτσι εύκολα και γρήγορα φτάσαμε. Στη διαδρομή είδαμε το Frame, το Museum of the Future, το Burj Khalifa...

Ωραία να κάνεις διαδρομή με αυτοκίνητο…

Φτάσαμε! Το The View at The Palm βρίσκεται στον 52ο όροφο του Palm Tower, στην περιοχή Palm Jumeirah.

Η είσοδος για τους επισκέπτες γίνεται από το Nakheel Mall, το μεγάλο εμπορικό κέντρο που είναι ενωμένο με τον πύργο.

Πριν πάρουμε το ασανσερ περάσαμε από μια παρουσίαση της κατασκευής και εξέλιξης του νησιού του Φοίνικα. Πολύ εντυπωσιακή αυτή η φωτογραφία που δείχνει πως ήταν το Ντουμπάι το 1972 και πως σήμερα....

Δημιουργήθηκε με χιλιάδες τόνους άμμου και βράχων, σταθεροποιήθηκε με κυματοθραύστες και σχεδιάστηκε για να φιλοξενεί κατοικίες, ξενοδοχεία και τουριστικές υποδομές.

Στο βάθος το ξενοδοχείο Atlantis…

Το monorail για κάποιο λόγο δε λειτουργούσε και έτσι αναγκαστικά έπρεπε να ξαναπάρουμε ταξί για το ξενοδοχείο διότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να φύγουμε. Στην πλάτη του πίσω καθίσματος του ταξί είχε ταμπλετ με παιχνίδια. Ήταν Σάββατο βράδυ και η κίνηση όσο πλησιάζαμε προς την μαρίνα δεν περιγράφεται! Φανταστείτε πως από την στάση DMCC του μετρό κάναμε 15’ περπατώντας και με το ταξί μάς πήρε περισσότερο! Σε κάποια φάση απηυδήσαμε και τού είπαμε να μάς αφήσει όπου μπορεί για να συνεχίσουμε με τα πόδια… ο άνθρωπος απλώς γέλασε… τί να απαντήσει; Εκεί δεν είχε πεζοδρόμιο ούτε για δείγμα, ένας μεγάλος αυτοκινητόδρομος! Φτάσαμε μετά από πολλήηηη ώρα.

Να πω πως την αράξαμε στο μπαλκονάκι μας, συζητώντας και θαυμάζοντας την ωραία θέα ή είναι περιττό;

 

[demie]

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

Το πρόγραμμα είχε Abu Dhabi και την απόλυτη πολυτέλεια! Και αυτήν την εκδρομή με το Ocean air την είχα κλείσει μέσω get your guide εδώ

Και σε αυτή την εκδρομή ήταν σούπερ οργανωμένοι. Μού έστειλαν μήνυμα επιβεβαίωσης μια μέρα πριν και μετά από λίγο, ο οδηγός για να συστηθεί και να μου δώσει πληροφορίες σχετικά με την συνάντησή μας και να μού τονίσει να προσέχουμε το ντύσιμό μας: μακρύ παντελόνι και κοντομάνικο για τους άντρες είναι οκ… αρκεί να μην έχετε τατουάζ… δεν πρέπει να φαίνονται καθόλου. Οι γυναίκες κάτι μακρύ, στα μαλλιά είτε μαντίλι, είτε κουκούλα από φούτερ.. επίσης να μη φαίνονται τατού. Στις γυναίκες θα έδιναν παραδοσιακή abaya αν το επιθυμούσαν. Εγώ φυσικά και το επιθυμούσα για να βγάλω και “αυθεντικές” φωτογραφίες! Και σε αυτή την εκδρομή ήρθαν νωρίτερα από την ώρα που είχα κλείσει. Ήμασταν γύρω στα 15 άτομα και κάναμε περίπου 1ώρα και 20 λεπτά για να φτάσουμε. Ο ξεναγός μάς ενημέρωσε πως δε θα βρίσκαμε πολλή κίνηση γιατί ήταν Κυριακή… να το έχετε υπόψιν.

Το Άμπου Ντάμπι θεωρείται το πιο πλούσιο και μεγαλύτερο σε έκταση εμιράτο… είναι η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Παρότι το Ντουμπάι είναι πιο γνωστό τουριστικά, το Άμπου Ντάμπι αποτελεί το πολιτικό, διοικητικό και οικονομικό κέντρο των Εμιράτων και φιλοξενεί την προεδρία και τους βασικούς κρατικούς θεσμούς.

Η πόλη χαρακτηρίζεται από πιο ήρεμο χαρακτήρα σε σχέση με το Ντουμπάι. Διαθέτει μεγάλες λεωφόρους, πάρκα, παραλίες και χαμηλότερη πυκνότητα δόμησης… τα κτίρια είναι πιο χαμηλά σε σχέση με το Ντουμπάι. Στο κέντρο, βέβαια, υπάρχουν ψηλά κτίρια, αλλά λιγότερα και πιο αραιά από το Ντουμπάι. Δεν κυριαρχούν ουρανοξύστες.

Πρώτη στάση το μουσείο του Λούβρου. Το Louvre Abu Dhabi είναι ένα μεγάλο διεθνές μουσείο τέχνης που άνοιξε στην νησίδα Saadiyat. Το όνομα «Λούβρο» δεν εμφανίστηκε τυχαία. Το 2007 επί προεδρίας του Jacques Chirac υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ της γαλλικής κυβέρνησης/ μουσείου του Λούβρου και της κυβέρνησης του Αμπού Ντάμπι. Αυτή η συμφωνία παραχωρεί το δικαίωμα χρήσης του ονόματος «Louvre» για περίπου 30 χρόνια (έως το 2037) και περιλαμβάνει αμοιβαίες πολιτιστικές συνεργασίες, όπως δανεισμό έργων τέχνης από γαλλικά μουσεία. Η συμφωνία περιλάμβανε ποσό γύρω στο 1 δισ. ευρώ που κατέβαλε το Αμπού Ντάμπι για το δικαίωμα του ονόματος και για τους πολιτιστικούς πόρους που θα χρησιμοποιηθούν στην αρχή. Ο ξεναγός μάς είπε πως το 60% της τιμής του εισιτηρίου πάει στη Γαλλία.

Υπέροχο...

Εκεί δίπλα χτίζεται και το Guggenheim…

Συνέχεια είχαν οι πύργοι Etihad. Εδώ γυρίστηκαν σκηνές από το Fust and Furious 7

Ανεβήκαμε και απολαύσαμε την όμορφη θέα. Στη μέση και αριστερά το Προεδρικό Μέγαρο. Κάτω δεξιά το ξενοδοχείο Emirates Palace Mandarin Oriental όπου μπορείτε να πιείτε πανάκριβο καφέ και γλυκά με βρώσιμο χρυσό...

Επόμενη στάση το Προεδρικό Μέγαρο των ΗΑΕ (Qasr Al Watan): Άνοιξε για το κοινό το 2019 και δεν είναι ιδιωτική κατοικία, αλλά χώρος όπου πραγματοποιούνται επίσημες κρατικές συναντήσεις, διπλωματικές δεξιώσεις και τελετές. Αρχιτεκτονικά, είναι εμπνευσμένο από την παραδοσιακή αραβοϊσλαμική αρχιτεκτονική, με τεράστιους θόλους, συμμετρία, μάρμαρο, περίτεχνα γεωμετρικά μοτίβα και εκτεταμένη χρήση επιχρυσωμένων διακοσμήσεων. Αυτά που βλέπετε είναι λεπτά φύλλα χρυσού 22Κ ή 24Κ.

Πόση πολυτέλεια;;;

Εδώ το δώρο της Ελλάδας στα ΗΑΕ…

Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το Μεγάλο τζαμί…

Περάσαμε τον ουρανοξύστη με το ρεκόρ Γκίνες του πιο επικλινούς πύργου, τον Capital Gate. Η κλίση του είναι περίπου 18 μοίρες, ενώ ο Πύργος της Πίζας γέρνει μόλις 3,97 μοίρες.

Η είσοδος για τους επισκέπτες στο Μεγάλο Τζαμί Sheikh Zayed γίνεται μέσω ενός υπόγειου χώρου που μοιάζει με mall. Δεν μπαίνεις απευθείας από την αυλή του τζαμιού. Περνάς πρώτα από το Sheikh Zayed Grand Mosque Visitor Center, το οποίο είναι υπόγειο. Εκεί υπάρχουν καφέ, φαγάδικα και διάφορα καταστήματα. Σ’ αυτόν τον χώρο μάς άφησαν μία ώρα ελεύθερη… εκεί δοκιμάσαμε Dubai chocolate και… Abu Dhabi chocolate! Πεντανόστιμα! Φάγαμε κάτι, πέρασε η ώρα και συναντηθήκαμε με το υπόλοιπο γκρουπ. Αφού μάς έδωσε πεντακάθαρες και μοσχοβολιστές abaya (σε όσες το επιθυμούσαν), μέσω διαδρόμων, ανεβήκαμε στο τζαμί.

Το Sheikh Zayed Grand Mosque συγκαταλέγεται περίπου στα 10–15 μεγαλύτερα τζαμιά στον κόσμο και σύμφωνα με τον ξεναγό μας είναι το πιο όμορφο. Τί να πω τώρα εγώ;;; Η λέξη υπέροχο μπορεί να είναι και λίγη! Το κατάλευκο μάρμαρο σε συνδυασμό με το χρυσό είναι τόοοσο εντυπωσιακά!

Τα συντριβάνια και τα κανάλια νερού γύρω από το Sheikh Zayed Grand Mosque έχουν πολλαπλό ρόλο: το νερό συμβάλλει στη μείωση της θερμοκρασίας γύρω από το τζαμί, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, έχει θρησκευτικό και συμβολικό ρόλο (Στο Ισλάμ το νερό συμβολίζει: κάθαρση, ζωή, παράδεισο), επίσης, οι υδάτινες επιφάνειες: αντανακλούν το λευκό μάρμαρο και τον φωτισμό κάνοντας το τζαμί να φαίνεται «αιωρούμενο», ειδικά τη νύχτα.

Το χρυσό στις κολώνες δεν είναι πραγματικό, επειδή, απ’όσο μάς εξήγησε ο ξεναγός, όταν φτιαχνόταν φοβήθηκαν μην κλαπεί. Στους μιναρέδες και γενικά στα ψηλά σημεία, όμως, είναι πραγματικό χρυσάφι.

Το μεγαλύτερο χειροποίητο χαλί του κόσμου… καλύπτει ολόκληρη την κεντρική αίθουσα προσευχής του τζαμιού. Η παραγωγή έγινε με τη συμμετοχή περίπου 1.200 τεχνιτών και χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να ολοκληρωθεί, με δισεκατομμύρια κόμπους να υφαίνονται στο σύνολό του. Το χαλί δεν υφάνθηκε ως ένα ενιαίο κομμάτι. Κατασκευάστηκε στο Ιράν σε δεκάδες μεγάλα τμήματα, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί με ασφάλεια. Αφού ολοκληρώθηκε η ύφανση, τα κομμάτια μεταφέρθηκαν στο Άμπου Ντάμπι. Μέσα στο τζαμί, στην κεντρική αίθουσα προσευχής, τα τμήματα τοποθετήθηκαν επιτόπου με απόλυτη ακρίβεια και ράφτηκαν στο χέρι. Ζυγίζει περίπου 35–40 τόνους και καλύπτει πάνω από 5.600 τ.μ.

Στο Ισλάμ υπάρχουν 5 υποχρεωτικές καθημερινές προσευχές και μία προαιρετική… Στο ρολόι εδώ φαίνονται…

Ο φωτισμός του τζαμιού έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να μιμείται τη φάση του φεγγαριού. Οι εσωτερικοί και εξωτερικοί πολυέλαιοι και φώτα αλλάζουν ένταση ανάλογα με τη νύχτα και την ημισέληνο ή πανσέληνο. Το αποτέλεσμα είναι ότι η ατμόσφαιρα «αλλάζει» κάθε βράδυ, δημιουργώντας διαφορετική αίσθηση. Δυστυχώς, δεν το είδαμε βράδυ.

Και με αυτή μας τη επίσκεψη, ολοκληρώθηκε η εκδρομή μας στο Άμπου Ντάμπι. Σίγουρα αξίζει… το Προεδρικό Μέγαρο και ακόμα περισσότερο το Τζαμί είναι σίγουρα εντυπωσιακά! Επίσης, το γεγονός ότι δεν μοιάζει καθόλου με το Ντουμπάι σού δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψεις ένα εντελώς διαφορετικό εμιράτο.

Οι πληροφορίες που μάς έδωσε ο ξεναγός γενικά για τα ΗΑΕ και τα διασταύρωσα με τη βοήθεια του ChatGPT είναι oι εξής:

Ο Συνολικός πληθυσμός των ΗΑΕ είναι περίπου 10 εκατομμύρια (2026) και περίπου το 85% του πληθυσμού αλλοδαποί εργαζόμενοι.

Κατά κανόνα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τα παιδιά παίρνουν την υπηκοότητα του πατέρα. Αν ο πατέρας είναι υπήκοος ΗΑΕ, τα παιδιά θεωρούνται αυτόματα Εμιρατιανοί, ανεξάρτητα από την υπηκοότητα της μητέρας. Αν ο πατέρας δεν είναι υπήκοος ΗΑΕ, τα παιδιά δεν αποκτούν αυτομάτως την υπηκοότητα, ακόμη κι αν η μητέρα είναι Εμιρατιανή. Ο ξεναγός μας ήταν Κουβανός και μάς εξηγούσε πως γι’αυτό το λόγο δε θεωρείται κελεπούρι για μια Εμιρατιανή!

Το κράτος προσφέρει υποτροφίες σε υπηκόους ΗΑΕ για να σπουδάσουν στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων πανεπιστημίων στις ΗΠΑ. Σε κάποιες περιπτώσεις προγράμματα μπορούν να καλύψουν πλήρως τα δίδακτρα, διαμονή, ασφάλιση, και μηνιαίο επίδομα, αλλά δεν είναι όλοι οι φοιτητές επιλέξιμοι. Οι υποτροφίες έχουν κριτήρια επιδόσεων, γλώσσας και τομέα σπουδών, και συχνά συνδέονται με υποχρέωση μετά την αποφοίτηση να εργαστεί ή να υπηρετήσει στη χώρα στον αντίστοιχο τομέα που σπούδασε.

Οι Εμιρατιανοί πολίτες δεν πληρώνουν ή πληρώνουν ελάχιστα για ρεύμα και νερό.

Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ιδίως στο Ντουμπάι και το Άμπου Ντάμπι) οι πινακίδες αυτοκινήτων με λίγα ψηφία θεωρούνται σύμβολο κύρους και πλούτου. Με 2 ψηφία ανήκουν σε βασιλική οικογένεια, με 3 ψηφία είναι εκατομμυριούχοι, ενώ με 4 και 5 κανονικοί… από τότε που μάς το είπε κοιτούσαμε τις πινακίδες…

Να ένα μέλος βασιλικής οικογένειας… (η μαύρη Mercedes αριστερά... διακριτικά τραβηγμένη η φωτογραφία για να μη με συλλάβουν οι μπράβοι!!!)

Να και ένας εκατομμυριούχος…

Τώρα όμως διαβάζω στο Ίντερνετ πως οι πινακίδες αγοράζονται ή δημοπρατούνται, συχνά για εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος της πινακίδας μπορεί να είναι πολλαπλάσιο της αξίας του αυτοκινήτου. Σημαντική λεπτομέρεια: μια πινακίδα ανήκει στο άτομο, όχι στο αυτοκίνητο. Μπορεί να μεταφερθεί π.χ από Ferrari σε οποιοδήποτε άλλο όχημα.

Η εκδρομή διαρκούσε 8 ώρες οπότε κατά τις 17:00 ήμασταν στο ξενοδοχείο. Ξεκουραστήκαμε γιατί το χρειαζόμασταν και το βραδάκι χαλαρή βόλτα στη μαρίνα και στην παραλία. Αυτή τη φορά φτάσαμε ως το άλλο άκρο της μαρίνας και το ευχαριστηθήκαμε… τους έλεγα πως θέλω να με αφήσουν εκεί για πάντα!!!

Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την παραλία… η κίνηση δεν περιγραφόταν! Εμείς τελειώσαμε το φαγητό μας, ενώ τα αυτοκίνητα εξακολουθούσαν να είναι ακινητοποιημένα στον δρόμο που περνούσε μπροστά μας! Μάλλον κάτι δεν προέβλεψαν καλά όταν έφτιαξαν μόνο μια λωρίδα!

Τελευταία βραδινή βόλτα στην παραλία!

 

[evaT]

'Εμεινα δύο ολόκληρες μέρες στο 'Αμπου Ντάμπι σαν stopover σε πρόσφατο ταξίδι μου. 'Οσο εντυπωσιακό είναι το τζαμί και το παλάτι, ήταν ίσως η πιο ξενέρωτη πόλη που έχω επισκεφτεί στη ζωή μου. Κ έχω κυκλοφορήσει σε ελβετική πόλη καθημερινή βράδι με τα πάντα κλειστά!

Η ιστορία σου είναι πολύ όμορφη όμως.

 

[demie]

Α! Ενδιαφέρουσα πληροφορία! Ευχαριστώ για την διευκρίνιση!

 

[demie]

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026

Ήρθε η μέρα της επιστροφής… η πτήση μας ήταν στις 18:00 οπότε είχαμε κάποιες ώρες για βόλτα και souvenirs. Τόσες φορές είχαμε δει φωταγωγημένη τη μαρίνα και την παραλία… ήρθε η ώρα να τις δούμε και μέρα! Ωραία και τη μέρα, το βράδυ όμως μαγικά!

Αν ήξερα πως στα mini markets θα έβρισκα Strepsils δε θα τα κουβαλούσα από Ελλάδα!

Κάναμε, λοιπόν, την βόλτα μας, τα ψώνια μας και μετά… bye bye Dubai!

Σκεφτόμασταν την επόμενη φορά που θα πάμε… γιατί σίγουρα θα υπάρξει!!! Καταρχάς έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς με την παλιά πόλη… αξίζει περισσότερο από τον χρόνο μας! Και ποιός ξέρει τί άλλο θα έχουν σκεφτεί να κατασκευάσουν ως τότε;;;

Κατά τ’άλλα θα ήθελα να αναφέρω πως ο Ιανουάριος είναι τέλειος μήνας για τα Εμιράτα. Η θερμοκρασία έφτανε το πολύ 25 βαθμούς κάτι που έκανε τις βόλτες μας πολύ ευχάριστες. Το πρωί με κοντομάνικα, το βράδυ μ’ένα φούτερ ή μια ζακέτα μια χαρά καθόσουν σε εξωτερικούς χώρους. Στα ψηλά κτίρια χρειαζόμασταν οπωσδήποτε φούτερ! Τα air conditions στα εμπορικά δεν ήταν πολύ δυνατά… στο μετρό όμως σε κάποια σημεία “χτύπαγε” πολύ! Για μένα, οι καλοκαιρινοί μήνες είναι απαγορευτικοί. Μάς έλεγε ο ξεναγός πως φτάνει και 52 βαθμούς. Αν μπορείτε να περάσετε τη μέρα σας στα malls για ν’αποφύγετε τον καύσωνα; Φυσικά… αλλά έτσι θα έχετε χάσει ένα μεγάλο μέρος του Ντουμπάι και κατά τη γνώμη μου το καλύτερο… που βρίσκεται έξω από τα malls.

Ως προς την ενδυμασία, αλλιώς τα περίμενα, αλλιώς τα βρήκα. Είχα προσέξει πολύ τι θα πάρω μαζί μου, όμως όλοι κυκλοφορούσαν όπως ήθελαν!

Ταξί: χρησιμοποιείστε τα χωρίς δεύτερη σκέψη. Εξοικονομούν πολύ χρόνο. Όλοι οι οδηγοί πολύ επαγγελματίες. Μόλις μπαίναμε έβαζαν ταξίμετρο, είχαν σε εμφανές σημείο φωτογραφία τους με την άδεια τους. Μέσω της εφαρμογής Careem πληρώνεις λίγα AED περισσότερο. Εμείς μια φορά το χρησιμοποιήσαμε και μια χαρά ήταν, αν όμως βρείτε ταξί στο δρόμο επίσης είναι μια χαρά. Γύρω στα 40AED πληρώναμε… εκτός απ’όταν πήγαμε από την αγορά χρυσού ως το The View Palm που πληρώσαμε 92AED… ήταν όμως μεγάλη η απόσταση.

Μού έκανε εντύπωση η ευγένειά τους και ο επαγγελματισμός τους. Με όσους ήρθαμε σε επαφή δεν έχω το παραμικρό αρνητικό να τους προσάψω… φοβερό! Όλοι πρόθυμοι να βοηθήσουν… δεν ξέρω αν ήμασταν τόσο τυχεροί. Επίσης κυκλοφορούσαμε άνετα και χωρίς την παραμικρή έγνοια… εγκληματικότητα δεν υπάρχει καθόλου.

Τέλος, το τι χτίζεται ακόμα εκεί, δεν περιγράφεται! Πόσα τεράστια εργοτάξια είδαμε ούτε που θυμάμαι… σ’ένα μάλιστα δούλευαν και βράδυ… είχαν τόσα φώτα που η νύχτα είχε γίνει μέρα προκειμένου να δουλέψουν και να προχωρήσουν τα έργα. Όταν ξαναπάω δε θα το αναγνωρίζω μου φαίνεται!

Επειδή υπάρχουν αντιφατικές απόψεις για το Ντουμπάι, θα ήθελα να πω πως όπως σε κάθε μέρος, έτσι και εδώ πρέπει να ξέρεις τι να περιμένεις… αν ενδιαφέρεσαι για νέα, σύγχρονα, πρωτοποριακά μέρη με ουρανοξύστες και υπερβολή, σίγουρα θα εντυπωσιαστείς!

Στα μάτια μου, το Ντουμπάι μοιάζει με έναν απέραντο καμβά, πάνω στον οποίο ο αρχιτέκτονας-καλλιτέχνης δίνει μορφή σε όσα έχει τολμήσει να φανταστεί!

 

[McElk]

Πάνω στην ώρα ήρθε αυτή η ιστορία για μένα καθώς ετοιμάζομαι για ταξίδι στο Ντουμπάι. Θα με βοηθήσει πολύ γιατί τα περιγράφεις αναλυτικά και δίνεις χρήσιμες πληροφορίες.
Αντίθετα με πολλούς, βρίσκω άκρως ενδιαφέροντα τα μοντέρνα αρχιτεκτονήματα και τους ουρανοξύστες.
Είχα ταξιδέψει στο μέρος αλλά πριν 15 χρόνια και πολλά θα έχουν αλλάξει στο μεταξύ.

Μου άρεσε η ομοιοκαταληξία (Μπάι – Ντουμπάι)

 

[demie]

Πάνω στην ώρα ήρθε αυτή η ιστορία για μένα καθώς ετοιμάζομαι για ταξίδι στο Ντουμπάι. Θα με βοηθήσει πολύ γιατί τα περιγράφεις αναλυτικά και δίνεις χρήσιμες πληροφορίες.
Αντίθετα με πολλούς, βρίσκω άκρως ενδιαφέροντα τα μοντέρνα αρχιτεκτονήματα και τους ουρανοξύστες.
Είχα ταξιδέψει στο μέρος αλλά πριν 15 χρόνια και πολλά θα έχουν αλλάξει στο μεταξύ.

Μου άρεσε η ομοιοκαταληξία (Μπάι – Ντουμπάι)

Χαίρομαι που βοήθησα!

Να/ Θα περάσετε τέλεια!
Εφόσον τα βρίσκεις άκρως ενδιαφέροντα τα μοντέρνα αρχιτεκτονηματα, θα εντυπωσιαστεις... Εγγύηση!

Δεν έχει καμία σχέση με 15 χρόνια πριν!

Οταν επιστρέψεις με το καλό, κάνε μια σύγκριση του τότε με του τώρα... θα έχει πολύ ενδιαφέρον.

 

[McElk]

Οι τιμές πως σου φάνηκαν σε ρεστοράν σε σύγκριση με ισότιμα στην Ελλάδα;