demie
Member
- Μηνύματα
- 433
- Likes
- 963
ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ 
Το Ντουμπάι δεν ήταν ποτέ στην ταξιδιωτική μου λίστα. Το γεγονός πως πρόκειται για ένα “φτιαχτό” μέρος δε μου γεννούσε την περιέργεια να το επισκεφτώ. Για να είμαι, όμως, ειλικρινής, εκτός από το Burj al Arab, Burj Khalifa και το νησί του φοίνικα δεν είχα ενδιαφερθεί να μάθω άλλα δημιουργήματα…ήξερα βέβαια για την ραγδαία του ανάπτυξη. Τα 2 τελευταία χρόνια φιλικά και συγγενικά μου πρόσωπα το επισκέφτηκαν και οι περιγραφές τους άρχισαν να μού κινούν το ενδιαφέρον… και να που κάποτε το επιχείρημα πως είναι “τεχνητό” με κρατούσε μακριά του, το ίδιο επιχείρημα τώρα ήταν αυτό που με έφερε κοντά του. Ήθελα να δω από κοντά τι είναι ικανό να σκεφτεί ένα αρχιτεκτονικό μυαλό.
Άρχισα, πιο πολύ από περιέργεια να κοιτάω για εισιτήρια, αλλά τα 600 ευρώ το άτομο που είδα με απογοήτευσαν, οπότε είπα να βάλω μια άνω τελεία. Η καλή μου όμως Aegean μάλλον από κάπου κρυφοκοίταζε και μού έκλεισε το μάτι χωρίς εγώ να την αντιληφθώ! Τον Μάιο λοιπόν έβγαλε προσφορά με -50% εξαργύρωση bonus πόντων. Χωρίς καν να καταλάβω πως έγινε έκλεισα εισιτήρια για Ιανουάριο. Να πω εδώ πως ενώ στην αρχή είχα δεσμεύσει Economy, μάλλον καθυστέρησα και όταν πήγα να συνεχίσω τη διαδικασία μού εμφάνιζε μόνο Business. Έκλεισα Business, αλλά μετά από πολλή ώρα που ξαναμπήκα, υπήρχαν διαθέσιμες Economy. Το αναφέρω σε περίπτωση που συμβεί το ίδιο σε κάποιον και δεν έχει ή δε θέλει να χαλάσει τόσους bonus πόντους για Business…ξαναπροσπαθήστε. Για 3 άτομα πλήρωσα 200 ευρώ φόρους και η χαρά μου δεν περιγραφόταν!!!
Το επόμενο βήμα ήταν να κλείσω ξενοδοχείο. Ύστερα από πολλή σκέψη και έρευνα έκλεισα στην μαρίνα Ντουμπάι στο The First Collection Dubai Marina περίπου 5 μήνες πριν. 5 διανυκτερεύσεις κάτι λιγότερο από 800 ευρώ με πρωινό. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να μένεις στην μαρίνα είναι πως είναι ένα φανταστικό μέρος με μεγάλη περατζάδα και πολύ κοντά είναι και η παραλία JBR η οποία επίσης είναι ένα υπέροχο μέρος με πολλές επιλογές για φαγητό μέρα, νύχτα. Σε λιγότερο από 10 λεπτά βρισκόμασταν από το ξενοδοχείο στη μαρίνα, κάτι το οποίο μάς βόλεψε αφάνταστα όπως θα διαβάσετε και στην πορεία. Το καλύτερο όμως ήταν πως το δωμάτιό μας είχε μπαλκόνι με υπέροχη θέα. Εννοείται πως όσο κουρασμένοι και να ήμασταν κάθε βράδυ αράζαμε στο μπαλκόνι και απολαμβάναμε. Φαντασιτκά! Το μειονέκτημα είναι πως η μαρίνα βρίσκεται στο άλλο άκρο από το αεροδρόμιο και την παλιά πόλη…γύρω στη 45-60’.
Όσο για το πρόγραμμα που θα ακολουθούσαμε…στην αρχή ομολογώ πως πελάγωσα! Οι αποστάσεις είναι τεράστιες…δεν περπατιούνται και τα αξιοθέατα δεν βρίσκονται κοντά το ένα με το άλλο. Μετρό υπάρχει αλλά δεν εξυπηρετεί όλες τις περιοχές. Επίσης, έχει τόσες επιλογές που δεν ήξερα τι να συμπεριλάβω στο πρόγραμμα και τι όχι. Έπρεπε να μείνουμε κανα χρόνο για να πάμε σε όλα αυτά!!! Κοινώς στο Ντουμπάι χρόνο και χρήμα να ‘χεις και νομίζω δε βαριέσαι ποτέ! Άνοιξα χάρτη google, καρφίτσωσα ό,τι ήθελα να δούμε και μετά με βάση τις αποστάσεις και τα ενδιαφέροντά μας άρχισα να αφαιρώ και κάπως έτσι διαμορφώθηκε το πρόγραμμά μας. Εννοείται πως η βοήθεια των συμφορουμιτών ήταν παραπάνω από πολύτιμη και τους ευχαριστώ όλους πραγματικά!
Για τις συναλλαγές μας θα χρησιμοποιούσαμε τη Revolut. Είχαμε μετατρέψει ευρώ σε AED μέσω της εφαρμογής για να είμαστε έτοιμοι, παραγγείλαμε και τη φυσική κάρτα η οποία μάς ήρθε κάποιες μέρες πριν την αναμενόμενη που έγραφε στο app. Είχαμε διαβάσει πως δέχονται παντού κάρτες, αλλά κάναμε ανάληψη ένα πολύ μικρό ποσό επειδή θέλαμε να μετακινηθούμε με την παραδοσιακή βαρκούλα abra όπου δέχονται μόνο μετρητά. Μόνο στο παζάρι με τα μπαχαρικά μάς ρώτησαν αν έχουμε μετρητά να πληρώσουμε γιατί το προτιμούσαν… τούς δώσαμε όλα τα υπόλοιπα μετρητά που είχαμε και το υπόλοιπο το πληρώσαμε με κάρτα. Και μετρητά όμως να μην είχαμε δε θα υπήρχε πρόβλημα. Την ανάληψη την κάναμε όπως είπα με Revolut από atm της τράπεζας NBD Emirates χωρίς προμήθεια όπως είχε αναφέρει ένας καλός συμφορουμίτης.
Όλα τα εισιτήρια και τις εκδρομές τα είχα κλείσει από Ελλάδα, όπως επίσης και την ταξιδιωτική ασφάλεια από την mondial η οποία ευτυχώς ήταν αχρείαστη.
Ευτυχώς είχε αναφερθεί στο φόρουμ πως οι πρίζες εκεί είναι τύπου Ηνωμένου Βασιλείου, οπότε πήραμε μαζί μας έναν αντάπτορα. Το ξενοδοχείο μας, όμως, είχε και USB για να φορτίσεις.
Όσο για το Ίντερνετ… δυστυχώς δεν μπορώ να βοηθήσω πολύ! Τα κινητά μας δεν υποστηρίζουν e-sim και η αλήθεια είναι πως τα είχα αφήσει όλα στον αέρα. Το μόνο πράγμα που δεν είχα οργανώσει… είχα επαναπαυθεί βέβαια και στην πληροφορία που είχε δώσει ένας συμφορουμίτης πως βρίσκεις παντού Ίντερνετ και πως κατά την άφιξη στο αεροδρόμιο δίνουν μια 24ωρη κάρτα sim 1GB στον καθένα… οπότε σίγουρα για 2 μέρες θα ήμασταν καλυμμένοι. Παρόλ’ αυτά είχαμε σκοπό ν’αγοράσουμε sim card, αλλά όχι από το αεροδρόμιο με το σκεπτικό πως στην πόλη θα βρούμε πιο φθηνά… δεν ξέρω καν αν ισχύει αυτό! Μην ακολουθήσετε αυτή τη συμβουλή! Είχαμε κατεβάσει την εφαρμογή maps.me που έχει offline navigation καθώς και offline google maps για την πρώτη μετακίνηση…δηλαδή από το μετρό ως το ξενοδοχείο…και όλα πήγαν μια χαρά. Σε όλους τους χώρους του ξενοδοχείου εννοείται πως είχαμε Ίντερνετ… την επόμενη μέρα ρωτήσαμε σε 2 μαγαζιά για sim και δεν είχαν. Εκείνη τη μέρα την περάσαμε όλη στο Dubai Mall το οποίο διαθέτει Ίντερνετ…είχαν, λοιπόν, ήδη περάσει 2 από τις 6 μέρες στο Ντουμπάι… για τις άλλες 2 μέρες που πραγματικά χρειαζόμασταν Ίντερνετ χρησιμοποιήσαμε τις κάρτες που μάς έδωσαν στο αεροδρόμιο και για τις 2 τελευταίες είχαμε διαθέσιμο Ίντερνετ στα μέρη που επισκεφθήκαμε και φυσικά τους offline χάρτες. Τελικά, έτσι βολευτήκαμε.
Κάτι που με είχε αγχώσει ιδιαίτερα ήταν το θέμα των φαρμάκων. Είχα διαβάσει πως είναι πολύ αυστηροί και κάποια φάρμακα πως απαγορεύονται. Εγώ στην χειραποσκευή είχα ενέσιμο φάρμακο και στον έλεγχο στο Ντουμπάι τους το είπα. Το μόνο που μου είπαν ήταν ν΄ανοίξω το τσαντάκι που το είχα. Εννοείται πως ήταν στην συσκευασία του κλειστό. Δε μου ζήτησαν καν τη γνωμάτευση. Στην παραδοτέα βαλίτσα είχα Depon, Voltaren, Ronal, Strepsils και βιταμίνες, αλλά από τη στιγμή που την παραλάβαμε δε μας πέρασαν από έλεγχο. Όλα καλά τελικά.
Και ξημέρωσε η μέρα που τόοοοσο περιμέναμε!
Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026
Η πτήση μας ήταν στις 10:10 και όλα κύλησαν ομαλά. Μας έδωσαν και σοκολατάκι με βρώσιμο χρυσό…έτσι για να μπαίνουμε στο κλίμα! Φτάσαμε στις 17:00 τοπική ώρα (2 ώρες μπροστά). Καθόμασταν δεξιά και κατά την προσγείωση είδαμε το World Islands, Palm Island, Burj al Arab τα οποία ήταν πολύ εντυπωσιακά, αλλά είχαμε τον ήλιο κόντρα και οι φωτογραφίες δεν έχουν βγει καλές…με γυμνό μάτι ήταν το κάτι άλλο!
Περάσαμε τον έλεγχο διαβατηρίων, πήραμε τη σφραγίδα μας και τις κάρτες sim μας. Στα παιδιά δε δίνουν.
Στη συνέχεια, βγάλαμε Nol Card… την κάρτα για τα ΜΜΜ. Μια μικρή παρένθεση εδώ… Έχετε υπόψιν πως υπάρχει άλλο μηχάνημα για να βγάλεις εισιτήρια και άλλο για τις κάρτες. Το γαλάζιο είναι για τις κάρτες.
Όταν αγοράσεις την Silver Nol Card στο ποσό που θα δώσεις συμπεριλαμβάνονται και διαδρομές. Χτυπάς την κάρτα και όταν μπαίνεις στο μετρό και όταν βγαίνεις και ανάλογα τη διαδρομή σε χρεώνει: 7,5ΑED, 5AED ή 3AED. Αν κατάλαβα καλά όμως στην κάρτα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 7,5AED ανεξάρτητα αν η διαδρομή που θα κάνεις είναι μικρή και κοστίζει 3AED. Εμείς κάποια στιγμή είχαμε 6AED στις κάρτες μας και ενώ η διαδρομή μας θα κόστιζε 3AED δε μας άνοιγε η μπάρα στον σταθμό επιβίβασης και έλεγε πως δεν έχουμε επαρκές υπόλοιπο. Όταν πήγαμε να τις γεμίσουμε το μικρότερο ποσό που μπορούσαμε να βάλουμε ήταν 20AED. Δε γνωρίζω αν μπορούν σε γκισέ να σου βάλουν μικρότερο ποσό. Γιατί αν έχεις 6AED και θες να πας αεροδρόμιο για να φύγεις μια και καλή, τι πρέπει να βάλεις επιπλέον 20AED ενώ χρειάζεσαι μόνο 1,5AED; Δεν ξέρω να σας απαντήσω σε αυτό, εμάς μάς περίσσεψαν 3AED στον καθένα. Επίσης ο καθένας απ’ότι κατάλαβα θα πρέπει να έχει τη δική του κάρτα…μάς έτυχε έλεγχος 2 φορές μέσα στο συρμό. Να προσθέσω πως το πρώτο βαγόνι είναι Gold class και το τελευταίο το ροζ είναι μόνο για γυναίκες και παιδιά. Είναι εμφανές ακόμα και στην πλατφόρμα σε ποιο σημείο πρέπει να σταθείς για να μπεις στο σωστό βαγόνι. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις λάθος…μόνο αν βιάζεσαι όπως εμείς μια φορά που τρέχαμε να προλάβουμε και μπήκαμε στο πιο κοντινό στις κυλιόμενες…όταν μπήκαμε μέσα είδαμε πως είχαμε μπει στο ροζ βαγόνι, μάς έκανε νόημα και μια χαμογελαστή κυρία και στην ουσία προχωρήσαμε λίγο στο διάδρομο και βρεθήκαμε στο σωστό. Δεν είναι σε διαφορετικά βαγόνια για να πρέπει να κατέβεις στον επόμενο σταθμό.
Τα δρομολόγια είναι πολύ συχνά και περιττό να πω πόσο καθαροί είναι οι σταθμοί και οι συρμοί.
Απαγορεύεται η τσίχλα... απ'όσο διάβασα στο Ίντερνετ για λόγους καθαριότητας καθώς κολλάει εύκολα.
Όμως, το χρησιμοποιεί πολύς κόσμος και σχεδόν πάντα βρίσκαμε θέση να καθίσουμε μετά από πάρα πολλή ώρα. Κάτι που μού έκανε εντύπωση ήταν πως κάποιες φορές ενώ άντρες καθόντουσαν παραχωρούσαν τη θέση τους σε γυναίκες…όχι λόγω ηλικίας… και αυτοί μπορεί να κατέβαιναν μετά από αρκετή ώρα. Gentlemen! Κλείνει η παρένθεση.
Πήραμε, λοιπόν, το μετρό το οποίο σε όλη τη διαδρομή από το αεροδρόμιο ως τον σταθμό DMCC που εξυπηρετεί τη μαρίνα είναι υπέργειο και η πρώτη επαφή με το Ντουμπάι είναι εντυπωσιακή… ειδικά βράδυ. Είδαμε το Burj Khalifa, το μουσείο του Μέλλοντος το οποίο ήταν τόσο κοντά που νόμιζες πως θα το πιάσεις και από την άλλη πλευρά το Burj al Arab… και το Frame φαίνεται από το μετρό, αλλά μάλλον είχαν μπει ανάμεσά μας άλλοι επιβάτες και δεν το είδαμε τότε. Είχαμε εντυπωσιαστεί που τα βλέπαμε όλα αυτά επιτέλους από κοντά! Μετά από 50’ περίπου φτάσαμε στη στάση μας… και όπως ανέφερα και παραπάνω με τη βοήθεια των offline χαρτών φτάσαμε πολύ εύκολα στο ξενοδοχείο. Η διαδρομή πολύ εντυπωσιακή με τους φωταγωγημένους ουρανοξύστες.
Το ξενοδοχείο μας, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Marriott, ήταν καταπληκτικό. Το δωμάτιο μας ήταν στον 15ο όροφο και όπως προείπα είχε πολύ ωραία θέα…ιδιαίτερα από το μπαλκονάκι μας!
Ίσα-ίσα αφήσαμε τα πράγματά μας, κάναμε μπάνιο, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για την βόλτα μας… το πρόγραμμα περιελάμβανε μαρίνα Ντουμπάι… εντυπωσιαστήκαμε… οι φωτογραφίες είναι από κινητό και είναι άθλιες… αν είχα επαγγελματική φωτογραφική μηχανή ακόμα εκεί θα ήμουν και θα φωτογράφιζα!
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την παραλία που έχει πολλές επιλογές για φαγητό…
πετύχαμε και drone show…
Ήδη το Ντουμπάι μάς είχε κερδίσει… όνειρο!
Το Ντουμπάι δεν ήταν ποτέ στην ταξιδιωτική μου λίστα. Το γεγονός πως πρόκειται για ένα “φτιαχτό” μέρος δε μου γεννούσε την περιέργεια να το επισκεφτώ. Για να είμαι, όμως, ειλικρινής, εκτός από το Burj al Arab, Burj Khalifa και το νησί του φοίνικα δεν είχα ενδιαφερθεί να μάθω άλλα δημιουργήματα…ήξερα βέβαια για την ραγδαία του ανάπτυξη. Τα 2 τελευταία χρόνια φιλικά και συγγενικά μου πρόσωπα το επισκέφτηκαν και οι περιγραφές τους άρχισαν να μού κινούν το ενδιαφέρον… και να που κάποτε το επιχείρημα πως είναι “τεχνητό” με κρατούσε μακριά του, το ίδιο επιχείρημα τώρα ήταν αυτό που με έφερε κοντά του. Ήθελα να δω από κοντά τι είναι ικανό να σκεφτεί ένα αρχιτεκτονικό μυαλό.
Άρχισα, πιο πολύ από περιέργεια να κοιτάω για εισιτήρια, αλλά τα 600 ευρώ το άτομο που είδα με απογοήτευσαν, οπότε είπα να βάλω μια άνω τελεία. Η καλή μου όμως Aegean μάλλον από κάπου κρυφοκοίταζε και μού έκλεισε το μάτι χωρίς εγώ να την αντιληφθώ! Τον Μάιο λοιπόν έβγαλε προσφορά με -50% εξαργύρωση bonus πόντων. Χωρίς καν να καταλάβω πως έγινε έκλεισα εισιτήρια για Ιανουάριο. Να πω εδώ πως ενώ στην αρχή είχα δεσμεύσει Economy, μάλλον καθυστέρησα και όταν πήγα να συνεχίσω τη διαδικασία μού εμφάνιζε μόνο Business. Έκλεισα Business, αλλά μετά από πολλή ώρα που ξαναμπήκα, υπήρχαν διαθέσιμες Economy. Το αναφέρω σε περίπτωση που συμβεί το ίδιο σε κάποιον και δεν έχει ή δε θέλει να χαλάσει τόσους bonus πόντους για Business…ξαναπροσπαθήστε. Για 3 άτομα πλήρωσα 200 ευρώ φόρους και η χαρά μου δεν περιγραφόταν!!!
Το επόμενο βήμα ήταν να κλείσω ξενοδοχείο. Ύστερα από πολλή σκέψη και έρευνα έκλεισα στην μαρίνα Ντουμπάι στο The First Collection Dubai Marina περίπου 5 μήνες πριν. 5 διανυκτερεύσεις κάτι λιγότερο από 800 ευρώ με πρωινό. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να μένεις στην μαρίνα είναι πως είναι ένα φανταστικό μέρος με μεγάλη περατζάδα και πολύ κοντά είναι και η παραλία JBR η οποία επίσης είναι ένα υπέροχο μέρος με πολλές επιλογές για φαγητό μέρα, νύχτα. Σε λιγότερο από 10 λεπτά βρισκόμασταν από το ξενοδοχείο στη μαρίνα, κάτι το οποίο μάς βόλεψε αφάνταστα όπως θα διαβάσετε και στην πορεία. Το καλύτερο όμως ήταν πως το δωμάτιό μας είχε μπαλκόνι με υπέροχη θέα. Εννοείται πως όσο κουρασμένοι και να ήμασταν κάθε βράδυ αράζαμε στο μπαλκόνι και απολαμβάναμε. Φαντασιτκά! Το μειονέκτημα είναι πως η μαρίνα βρίσκεται στο άλλο άκρο από το αεροδρόμιο και την παλιά πόλη…γύρω στη 45-60’.
Όσο για το πρόγραμμα που θα ακολουθούσαμε…στην αρχή ομολογώ πως πελάγωσα! Οι αποστάσεις είναι τεράστιες…δεν περπατιούνται και τα αξιοθέατα δεν βρίσκονται κοντά το ένα με το άλλο. Μετρό υπάρχει αλλά δεν εξυπηρετεί όλες τις περιοχές. Επίσης, έχει τόσες επιλογές που δεν ήξερα τι να συμπεριλάβω στο πρόγραμμα και τι όχι. Έπρεπε να μείνουμε κανα χρόνο για να πάμε σε όλα αυτά!!! Κοινώς στο Ντουμπάι χρόνο και χρήμα να ‘χεις και νομίζω δε βαριέσαι ποτέ! Άνοιξα χάρτη google, καρφίτσωσα ό,τι ήθελα να δούμε και μετά με βάση τις αποστάσεις και τα ενδιαφέροντά μας άρχισα να αφαιρώ και κάπως έτσι διαμορφώθηκε το πρόγραμμά μας. Εννοείται πως η βοήθεια των συμφορουμιτών ήταν παραπάνω από πολύτιμη και τους ευχαριστώ όλους πραγματικά!
Για τις συναλλαγές μας θα χρησιμοποιούσαμε τη Revolut. Είχαμε μετατρέψει ευρώ σε AED μέσω της εφαρμογής για να είμαστε έτοιμοι, παραγγείλαμε και τη φυσική κάρτα η οποία μάς ήρθε κάποιες μέρες πριν την αναμενόμενη που έγραφε στο app. Είχαμε διαβάσει πως δέχονται παντού κάρτες, αλλά κάναμε ανάληψη ένα πολύ μικρό ποσό επειδή θέλαμε να μετακινηθούμε με την παραδοσιακή βαρκούλα abra όπου δέχονται μόνο μετρητά. Μόνο στο παζάρι με τα μπαχαρικά μάς ρώτησαν αν έχουμε μετρητά να πληρώσουμε γιατί το προτιμούσαν… τούς δώσαμε όλα τα υπόλοιπα μετρητά που είχαμε και το υπόλοιπο το πληρώσαμε με κάρτα. Και μετρητά όμως να μην είχαμε δε θα υπήρχε πρόβλημα. Την ανάληψη την κάναμε όπως είπα με Revolut από atm της τράπεζας NBD Emirates χωρίς προμήθεια όπως είχε αναφέρει ένας καλός συμφορουμίτης.
Όλα τα εισιτήρια και τις εκδρομές τα είχα κλείσει από Ελλάδα, όπως επίσης και την ταξιδιωτική ασφάλεια από την mondial η οποία ευτυχώς ήταν αχρείαστη.
Ευτυχώς είχε αναφερθεί στο φόρουμ πως οι πρίζες εκεί είναι τύπου Ηνωμένου Βασιλείου, οπότε πήραμε μαζί μας έναν αντάπτορα. Το ξενοδοχείο μας, όμως, είχε και USB για να φορτίσεις.
Όσο για το Ίντερνετ… δυστυχώς δεν μπορώ να βοηθήσω πολύ! Τα κινητά μας δεν υποστηρίζουν e-sim και η αλήθεια είναι πως τα είχα αφήσει όλα στον αέρα. Το μόνο πράγμα που δεν είχα οργανώσει… είχα επαναπαυθεί βέβαια και στην πληροφορία που είχε δώσει ένας συμφορουμίτης πως βρίσκεις παντού Ίντερνετ και πως κατά την άφιξη στο αεροδρόμιο δίνουν μια 24ωρη κάρτα sim 1GB στον καθένα… οπότε σίγουρα για 2 μέρες θα ήμασταν καλυμμένοι. Παρόλ’ αυτά είχαμε σκοπό ν’αγοράσουμε sim card, αλλά όχι από το αεροδρόμιο με το σκεπτικό πως στην πόλη θα βρούμε πιο φθηνά… δεν ξέρω καν αν ισχύει αυτό! Μην ακολουθήσετε αυτή τη συμβουλή! Είχαμε κατεβάσει την εφαρμογή maps.me που έχει offline navigation καθώς και offline google maps για την πρώτη μετακίνηση…δηλαδή από το μετρό ως το ξενοδοχείο…και όλα πήγαν μια χαρά. Σε όλους τους χώρους του ξενοδοχείου εννοείται πως είχαμε Ίντερνετ… την επόμενη μέρα ρωτήσαμε σε 2 μαγαζιά για sim και δεν είχαν. Εκείνη τη μέρα την περάσαμε όλη στο Dubai Mall το οποίο διαθέτει Ίντερνετ…είχαν, λοιπόν, ήδη περάσει 2 από τις 6 μέρες στο Ντουμπάι… για τις άλλες 2 μέρες που πραγματικά χρειαζόμασταν Ίντερνετ χρησιμοποιήσαμε τις κάρτες που μάς έδωσαν στο αεροδρόμιο και για τις 2 τελευταίες είχαμε διαθέσιμο Ίντερνετ στα μέρη που επισκεφθήκαμε και φυσικά τους offline χάρτες. Τελικά, έτσι βολευτήκαμε.
Κάτι που με είχε αγχώσει ιδιαίτερα ήταν το θέμα των φαρμάκων. Είχα διαβάσει πως είναι πολύ αυστηροί και κάποια φάρμακα πως απαγορεύονται. Εγώ στην χειραποσκευή είχα ενέσιμο φάρμακο και στον έλεγχο στο Ντουμπάι τους το είπα. Το μόνο που μου είπαν ήταν ν΄ανοίξω το τσαντάκι που το είχα. Εννοείται πως ήταν στην συσκευασία του κλειστό. Δε μου ζήτησαν καν τη γνωμάτευση. Στην παραδοτέα βαλίτσα είχα Depon, Voltaren, Ronal, Strepsils και βιταμίνες, αλλά από τη στιγμή που την παραλάβαμε δε μας πέρασαν από έλεγχο. Όλα καλά τελικά.
Και ξημέρωσε η μέρα που τόοοοσο περιμέναμε!
Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026
Η πτήση μας ήταν στις 10:10 και όλα κύλησαν ομαλά. Μας έδωσαν και σοκολατάκι με βρώσιμο χρυσό…έτσι για να μπαίνουμε στο κλίμα! Φτάσαμε στις 17:00 τοπική ώρα (2 ώρες μπροστά). Καθόμασταν δεξιά και κατά την προσγείωση είδαμε το World Islands, Palm Island, Burj al Arab τα οποία ήταν πολύ εντυπωσιακά, αλλά είχαμε τον ήλιο κόντρα και οι φωτογραφίες δεν έχουν βγει καλές…με γυμνό μάτι ήταν το κάτι άλλο!
Περάσαμε τον έλεγχο διαβατηρίων, πήραμε τη σφραγίδα μας και τις κάρτες sim μας. Στα παιδιά δε δίνουν.
Στη συνέχεια, βγάλαμε Nol Card… την κάρτα για τα ΜΜΜ. Μια μικρή παρένθεση εδώ… Έχετε υπόψιν πως υπάρχει άλλο μηχάνημα για να βγάλεις εισιτήρια και άλλο για τις κάρτες. Το γαλάζιο είναι για τις κάρτες.
Όταν αγοράσεις την Silver Nol Card στο ποσό που θα δώσεις συμπεριλαμβάνονται και διαδρομές. Χτυπάς την κάρτα και όταν μπαίνεις στο μετρό και όταν βγαίνεις και ανάλογα τη διαδρομή σε χρεώνει: 7,5ΑED, 5AED ή 3AED. Αν κατάλαβα καλά όμως στην κάρτα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 7,5AED ανεξάρτητα αν η διαδρομή που θα κάνεις είναι μικρή και κοστίζει 3AED. Εμείς κάποια στιγμή είχαμε 6AED στις κάρτες μας και ενώ η διαδρομή μας θα κόστιζε 3AED δε μας άνοιγε η μπάρα στον σταθμό επιβίβασης και έλεγε πως δεν έχουμε επαρκές υπόλοιπο. Όταν πήγαμε να τις γεμίσουμε το μικρότερο ποσό που μπορούσαμε να βάλουμε ήταν 20AED. Δε γνωρίζω αν μπορούν σε γκισέ να σου βάλουν μικρότερο ποσό. Γιατί αν έχεις 6AED και θες να πας αεροδρόμιο για να φύγεις μια και καλή, τι πρέπει να βάλεις επιπλέον 20AED ενώ χρειάζεσαι μόνο 1,5AED; Δεν ξέρω να σας απαντήσω σε αυτό, εμάς μάς περίσσεψαν 3AED στον καθένα. Επίσης ο καθένας απ’ότι κατάλαβα θα πρέπει να έχει τη δική του κάρτα…μάς έτυχε έλεγχος 2 φορές μέσα στο συρμό. Να προσθέσω πως το πρώτο βαγόνι είναι Gold class και το τελευταίο το ροζ είναι μόνο για γυναίκες και παιδιά. Είναι εμφανές ακόμα και στην πλατφόρμα σε ποιο σημείο πρέπει να σταθείς για να μπεις στο σωστό βαγόνι. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις λάθος…μόνο αν βιάζεσαι όπως εμείς μια φορά που τρέχαμε να προλάβουμε και μπήκαμε στο πιο κοντινό στις κυλιόμενες…όταν μπήκαμε μέσα είδαμε πως είχαμε μπει στο ροζ βαγόνι, μάς έκανε νόημα και μια χαμογελαστή κυρία και στην ουσία προχωρήσαμε λίγο στο διάδρομο και βρεθήκαμε στο σωστό. Δεν είναι σε διαφορετικά βαγόνια για να πρέπει να κατέβεις στον επόμενο σταθμό.
Τα δρομολόγια είναι πολύ συχνά και περιττό να πω πόσο καθαροί είναι οι σταθμοί και οι συρμοί.
Απαγορεύεται η τσίχλα... απ'όσο διάβασα στο Ίντερνετ για λόγους καθαριότητας καθώς κολλάει εύκολα.
Όμως, το χρησιμοποιεί πολύς κόσμος και σχεδόν πάντα βρίσκαμε θέση να καθίσουμε μετά από πάρα πολλή ώρα. Κάτι που μού έκανε εντύπωση ήταν πως κάποιες φορές ενώ άντρες καθόντουσαν παραχωρούσαν τη θέση τους σε γυναίκες…όχι λόγω ηλικίας… και αυτοί μπορεί να κατέβαιναν μετά από αρκετή ώρα. Gentlemen! Κλείνει η παρένθεση.
Πήραμε, λοιπόν, το μετρό το οποίο σε όλη τη διαδρομή από το αεροδρόμιο ως τον σταθμό DMCC που εξυπηρετεί τη μαρίνα είναι υπέργειο και η πρώτη επαφή με το Ντουμπάι είναι εντυπωσιακή… ειδικά βράδυ. Είδαμε το Burj Khalifa, το μουσείο του Μέλλοντος το οποίο ήταν τόσο κοντά που νόμιζες πως θα το πιάσεις και από την άλλη πλευρά το Burj al Arab… και το Frame φαίνεται από το μετρό, αλλά μάλλον είχαν μπει ανάμεσά μας άλλοι επιβάτες και δεν το είδαμε τότε. Είχαμε εντυπωσιαστεί που τα βλέπαμε όλα αυτά επιτέλους από κοντά! Μετά από 50’ περίπου φτάσαμε στη στάση μας… και όπως ανέφερα και παραπάνω με τη βοήθεια των offline χαρτών φτάσαμε πολύ εύκολα στο ξενοδοχείο. Η διαδρομή πολύ εντυπωσιακή με τους φωταγωγημένους ουρανοξύστες.
Το ξενοδοχείο μας, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Marriott, ήταν καταπληκτικό. Το δωμάτιο μας ήταν στον 15ο όροφο και όπως προείπα είχε πολύ ωραία θέα…ιδιαίτερα από το μπαλκονάκι μας!
Ίσα-ίσα αφήσαμε τα πράγματά μας, κάναμε μπάνιο, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για την βόλτα μας… το πρόγραμμα περιελάμβανε μαρίνα Ντουμπάι… εντυπωσιαστήκαμε… οι φωτογραφίες είναι από κινητό και είναι άθλιες… αν είχα επαγγελματική φωτογραφική μηχανή ακόμα εκεί θα ήμουν και θα φωτογράφιζα!
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την παραλία που έχει πολλές επιλογές για φαγητό…
πετύχαμε και drone show…
Ήδη το Ντουμπάι μάς είχε κερδίσει… όνειρο!
