Κύπρος Ελλάδα-Κύπρος

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός

Α) ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Αφού αυτή την περίοδο έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, θα βάλω ταυτόχρονα με την Ουκρανία-Μολδαβία και άλλο ένα μικρό ταξίδι που κάναμε πρόσφατα στην Κύπρο.

Εμείς την Κύπρο την θεωρούμε σαν ένα μακρινό μέρος της Ελλάδας (και είναι). Έτσι, όπως δεν έχουμε πάει στο Καστελόριζο ή στον βόρειο νομό Έβρου, δεν είχαμε πάει ως τώρα και στην Κύπρο. Όμως το Φθινόπωρο του 2019 μάθαμε ότι τον Ιούνιο του 2020 θα παντρευόταν ο γιος κάποιων φίλων μας, και ο γάμος θα γινόταν στην Πάφο και αμέσως σπεύσαμε να αγοράσουμε εισιτήρια με την Aegean, για να παραβρεθούμε στο γάμο. Ακολούθησε η πανδημία της covid 19 με αποτέλεσμα να αναβληθεί ο γάμος και τελικά εμείς να μην πάμε. Μας έμειναν δυο voucher της Aegean, και αποφασίσαμε να τα αξιοποιήσουμε το Φθινόπωρο του 2021.

Για να πάμε χρειαζόταν πιστοποιητικό εμβολιασμού (ή κάποιο αξιόπιστο τεστ) και να συμπληρώσουμε μια δήλωση με τα στοιχεία μας και τα στοιχεία του ταξιδιού, το οποίο οι κύπριοι ονομάζουν Cyprus Flight Pass, που είναι το αντίστοιχο με το δικό μας PLF.

Ξεκινήσαμε βγάζοντας τα εισιτήρια. Τα αεροπορικά κόστισαν 260 (120+140) ευρώ. Είχαμε αναχώρηση στις 30/9/2021 το πρωί για Λάρνακα και επιστροφή στις 6/10/2021 το βράδυ. Άρα εκεί θα είχαμε 7 σχεδόν ολόκληρες μέρες, με έξι νύχτες.

Έκλεισα διαμερίσματα με κουζίνα από το Booking.com, για δυο βράδια σε κάθε πόλη, διαδοχικά στις: Λάρνακα, Λεμεσός και Πάφος. Οι τιμές τους ήταν αντίστοιχα: 83, 88 και 62 ευρώ (για τις δυο βραδιές). Όλα ήταν ευρύχωρα και η κουζίνα είχε σχεδόν τα πάντα. Στη Λάρνακα ήταν στο κέντρο ακριβώς της πόλης, λίγα μέτρα από την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου και το κάστρο στην παραλία. Στη Λεμεσό ήταν στην τουριστική περιοχή, 4 χλμ ανατολικά του εμπορικού κέντρου. Στην Πάφο ήταν δυο χλμ από το λιμάνι αλλά σε απόσταση λιγότερη από ένα χλμ από τους τάφους των Βασιλέων καθώς και από την παλιά πόλη. Στην κριτική μου στο Booking.com έβαλα αντιστοίχως 10, 8 και 9. Γενικά είμαι απλοχέρης στη βαθμολογία, εκτός αν έχει πάει κάτι πολύ άσχημα. Έχω και τη Ντίνα που με πιέζει να βάζω καλούς βαθμούς. Ας πούμε στην Πάφο εγώ δε θα έβαζα πάνω από 8 αλλά έβαλα τελικά 9.

Στα διαμερίσματα που πήγαμε, αλλά και γενικά στην Κύπρο, έχουν πρίζες αγγλικού στυλ και όχι Ευρωπαϊκού. Εγώ δεν είχα προνοήσει να κρατώ τον σχετικό αντάπτορα και ζητούσα από τον ιδιοκτήτη. Μόνο στη Λάρνακα μου τον έδωσε από μόνος του. Μάλιστα στην Πάφο δεν είχε να μου δώσει. Όμως μου είπε ένα κόλπο για να μην τον έχω ανάγκη και να χρησιμοποιώ στις αγγλικές πρίζες τα δικά μου φις.

Αφού έκλεισα τη διαμονή, έψαξα και για να νοικιάσουμε αυτοκίνητο. Βρήκα την εταιρία Cosmos, που ήταν κατά 40% φτηνότερη από τους άλλους. Δεν έχει γραφείο στο αεροδρόμιο αλλά συνεννοείσαι και στο φέρνουν εκεί για την παραλαβή. Μας κόστισε 266 ευρώ για επτά μέρες. Στην τιμή είχα και την μέγιστη κάλυψη, που σήμαινε ότι θα πλήρωνα εγώ μόνο τα πρώτα 150 ευρώ για οποιαδήποτε ζημιά. Τους τα έδωσα μετρητά (μπορούσα και με κάρτα) στο αεροδρόμιο και μου τα επέστρεψαν κατά τη παράδοση. Οι άλλες εταιρίες ήθελαν περίπου 200 ευρώ παραπάνω. Το αυτοκίνητο που έκλεισα ήταν το (αυτόματο) Nissan, Note, αλλά τελικά χωρίς προειδοποίηση μου έκαναν αναβάθμιση (υποτίθεται) και μου έδωσαν το Ford, Focus. Σίγουρα αυτό που πήρα ήταν μεγαλύτερο αλλά ήταν πιο παλιό, πιστεύω. Είχε αυτόματο κιβώτιο, αλλά γενικά φαινόταν παλιό σεντάν, και δε νομίζω να βγαίνουν αυτά τα σεντάν τα τελευταία δέκα χρόνια.

Στην Κύπρο βέβαια οδηγούν στην αριστερή πλευρά του δρόμου και έδινα, ειδικά στην αρχή, πολλή προσοχή σε όλα κατά την οδήγηση. Όμως δε δυσκολεύτηκα να συνηθίσω. Έχω οδηγήσει αριστερά για μερικές χιλιάδες χλμ και στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Όμως εκεί το έκανα κυρίως σε εθνικούς ή επαρχιακούς δρόμους και όχι μέσα σε πόλεις και χωριά, όπως ήμουν αναγκασμένος να κάνω τώρα. Στις άλλες δυο χώρες ο βασικός οδηγός ήταν άλλος κι εγώ στις κατοικημένες περιοχές του έδινα τις κατευθύνσεις με τον πλοηγό μου. Τώρα τα έκανα όλα μόνος μου, αφού η Ντίνα δεν ξέρει να χειρίζεται τέτοιο πρόγραμμα. Λάθη στους δρόμους έκανα 2-3 φορές και αναγκάστηκα και έκανα μερικούς κύκλους. Όμως δεν μπήκα σε αντίθετο ρεύμα ή κάτι επικίνδυνο. Μετά τις πρώτες μέρες είχα βρει το μότο μου για τις διασταυρώσεις: κοιτάζω δεξιά, κοιτάζω αριστερά. Έτσι δεν είχαμε προβλήματα.

Με τα αεροπορικά εισιτήρια, τα ξενοδοχεία και το αυτοκίνητο είχαμε ανελαστικά έξοδα κάπου 760 ευρώ. Ήταν ήδη πολλά. Όμως ήμασταν αποφασισμένοι για οικονομικό ταξίδι και εκεί δεν είχαμε πολλά έξοδα. Η βενζίνη ήταν 113 ευρώ και ξοδέψαμε άλλα 200 - 230 για όλα τα υπόλοιπα, μαζί με το πάρκιν του αεροδρομίου. Οι είσοδοι στους αρχαιολογικούς χώρους ήταν συνήθως 4,5 ευρώ και διόδια στους δρόμους δεν υπήρχαν. Οι δρόμοι ήταν πολύ καλοί. Δεν υπήρχαν λακκούβες πουθενά. Μόνο σαμαράκια παντού για να ελαττώνουμε ταχύτητα. Το όριο ταχύτητας στους εθνικούς δρόμους (με 2 ή 3 λωρίδες ανά κατεύθυνση) ήταν 100 χλμ/ώρα. Στους επαρχιακούς 80 και στις πόλεις και χωριά από 30 ως 50. Μόλις ήρθαμε Ελλάδα καταλάβαμε τι σημαίνει ανώμαλο έδαφος στο δρόμο.

Στο σούπερ μάρκετ γενικά ήταν πολύ φτηνά. Μου έκανε εντύπωση που έβρισκες μπουκάλι εμφιαλωμένο κρασί με λιγότερο από 1,5 ευρώ. Το πήραμε αλλά φυσικά ήταν χάλια. Ένα είδος ανάλατου τυριού, το αναρή, ήταν το πιο εντυπωσιακό για μένα, αφού δεν είχα ξαναδεί τελείως ανάλατο τυρί. Είναι μαλακή μυζήθρα, που μόνο του δεν είναι εύγευστο, αλλά με το ζαμπόν ήταν τέλειο. Τα βράδια στο σπίτι που μέναμε, κατά τις εννιά με δέκα τρώγαμε και πίναμε όσο θέλαμε. Έφτιαχνα και σάντουιτς για όλη την επόμενη μέρα. Εννοείται πως όλη μέρα δεν ακουμπούσα αλκοόλ.

Στο θέμα του πάρκιν δεν είχαμε προβλήματα. Στη Λάρνακα, δίπλα στο ξενοδοχείο, ήταν ένα υπαίθριο που με 2,5 ευρώ το άφηνες όσο ήθελες. Και γενικά είχε πολλά πάρκιν και ήταν φτηνά. Όποιος έχει ένα οικόπεδο στην πόλη το κάνει πάρκιν. Για να μην κάθονται μάλιστα εκεί, πολλοί βάζουν ένα μηχάνημα που ρίχνεις το χρήμα και σου ανοίγει την μπάρα. Εμείς μόνο στη Λάρνακα πληρώσαμε τρεις φορές. Τα άλλα καταλύματα είχαν δικό τους χώρο. Πληρώσαμε και μια δυο φορές ακόμα σε κάποιο μέρος που θέλαμε να δούμε ένα αξιοθέατο.

Στα μαγαζιά που καθόσουν ή πήγαινες για να αγοράσεις κάτι, πιο πολύ εργαζόταν ξένοι. Πολλοί από αυτούς δεν μιλούσαν καν ελληνικά.

Οι θερμοκρασίες ήταν από 20 βαθμούς το βράδυ μέχρι 29 τη μέρα. Δεν είδα περισσότερους στο θερμόμετρο του αυτοκινήτου. Έτσι, δεν χρησιμοποιήσαμε σχεδόν καθόλου τα ελαφριά μπουφάν που κρατούσαμε. Λίγο μόνο στο βουνό Τρόοδος.

Στην Κύπρο πήγαμε με λίγες προσδοκίες για ένα ενδιαφέρον ταξίδι. Όμως είχε μέρη να δεις, ειδικά αρχαιότητες. Εντυπωσιακές θα έλεγα. Η φύση και όλα τα άλλα δεν ήταν απίθανου κάλλους. Όμως εμείς, χωρίς να έχουμε κάνει από πριν ένα πλάνο με λεπτομέρειες, όπως στα άλλα ταξίδια του εξωτερικού, το βράδυ στο δωμάτιο κανονίζαμε το πρόγραμμα της επομένης. Έτσι, κάθε μέρα είχαμε πράγματα να δούμε και μερικά δεν τα προλάβαμε κιόλας. Μόνο σε μερικούς αρχαιολογικούς χώρους δεν περιμέναμε ότι θα χρειαζόταν πάνω από μια ώρα επίσκεψη και πήγαμε βιαστικά. Στα χωριά και σε άλλα μέρη με φυσικές ομορφιές τελειώναμε γρήγορα. Δεν είχαν δηλαδή το ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όμως γενικά ήταν όμορφα και δε μετανιώσαμε για πουθενά που να πήγαμε.

Οι αρχαιότητες συχνά ήταν τεράστιοι χώροι, αλλά δεν έχουν γίνει παρά ελάχιστες αναστηλώσεις. Δεν είχαμε διαβάσει σχεδόν τίποτα γι αυτούς και πηγαίναμε χωρίς να ξέρουμε τι θα δούμε. Μαθαίναμε από τις επιγραφές. Όμως πολλές από αυτές είχαν διαβρωθεί και δεν φαινόταν τίποτα. Ακόμα και το μεσημέρι ο καιρός επέτρεπε να περιηγηθούμε στα διάφορα σημεία. Μόνο που συχνά οι αποστάσεις ήταν μεγάλες και δεν άντεχες να τις κάνεις όλες. Δεν ήξερες αν αυτό που θα έβλεπες θα είχε και το αντίστοιχο ενδιαφέρον.

Για τη φύση είπα ότι δεν ήταν εντυπωσιακή, αλλά αν εξαιρέσουμε την ανατολική Κύπρο που δεν μας άρεσε, η υπόλοιπη είχε πράγματα να δεις και οι διαδρομές επίσης είχαν ενδιαφέρον. Αρχικά οι παραλίες και γενικά οι ακτές. Λίγες είχαν ιδιαίτερη ομορφιά. Όμως πάντα είναι ωραίο να βλέπεις τη θάλασσα δίπλα στο δρόμο. Ο Τρόοδος είναι ωραίο βουνό και αν ξέρεις να ανακαλύπτεις τις εκκλησιές και τα μοναστήρια του θα ευχαριστηθείς. Γενικά η Κύπρος έχει αρκετό πράσινο με δάση αλλά και καλλιέργειες. Το εντυπωσιακό είναι οι πολλές υδατοδεξαμενές. Έχει πάνω από 100. Αν και τέλος εποχής αρκετές είχαν αρκετό νερό, αλλά πολλές είχαν ελάχιστο. Εμείς κυρίως είδαμε μικρά φράγματα. Ποτάμια όχι, δεν έχει. Όμως είδαμε πολλά νερά από πηγές και μικρούς καταρράκτες. Κάναμε μικρές διαδρομές για να δούμε δυο από αυτούς.

Έχει κοντά στις παραλίες πολλά οικήματα και τα χωριά έχουν χάσει το νόημά τους, αφού βλέπεις να έχουν εκατοντάδες βίλες και πολυώροφα κτήρια. Πρέπει να ψάξεις λίγο μέχρι να βρεις την εκκλησία του χωριού, που στην Ελλάδα είναι εύκολο να τη διακρίνεις από μακριά. Σε ορισμένα χωριά έχει κάποια παλιά πράγματα να δεις. Σχεδόν όλα έχουν αποκατασταθεί και αξίζουν μερικές φωτογραφίες. Γενικά δεν είδαμε πολλές καλλιέργειες. Είχε αρκετές ελιές. Μπανανιές είδαμε μόνο στην επαρχία της Πάφου.

Οι άνθρωποι δεν ήταν πολύ ανοιχτοί αφού επικοινωνήσαμε κυρίως με επαγγελματίες. Με δυο τρεις που έτυχε να πούμε μια κουβέντα παραπάνω, ήταν όλο παράπονο για τις κυβερνήσεις που δεν αξιοποιούν το δημόσιο χρήμα όπως θα έπρεπε.

Τώρα τι να πεις για τα κατεχόμενα και την πράσινη γραμμή! Τα «σύνορα» τα είδαμε σε πολλά σημεία. Εννοείται στη Λευκωσία που περπατήσαμε δίπλα για μερικές εκατοντάδες μέτρα. Όταν λέμε δίπλα εννοούμε ότι τα βλέπεις μέσα στην πόλη, όταν περπατάς προς βορρά σε ένα δρόμο και βλέπεις τα φυλάκια ή το κλείσιμο με βαρέλια κάθετα σε αυτόν. Στην αρχή την κυπριακή σημαία μαζί με την ελληνική, αλλά στο βάθος και την τούρκικη, όπου αυτή φαινόταν. Όρθια βαρέλια βαμμένα άσπρα και μπλε για να κλείνουν το δρόμο. Είδαμε επίσης κλειστούς δρόμους κοντά στη Δερύνεια (δίπλα σχεδόν στην Αμμόχωστο) αλλά και σε μια επαρχιακή διαδρομή που πήραμε προχωρώντας δυτικά της Δερύνειας. Είδαμε φυλάκια κοντά στην Άχνα και δυτικά της Λευκωσίας αλλά και δίπλα στην Παχύαμμο. Μπήκαμε και μέσα σε στρατόπεδο του ΟΗΕ στο χωριό Σκουριώτισσα για να δούμε τη Βυζαντινή εκκλησία της Παναγιάς της Σκουριώτισσας. Δυνατά τα συναισθήματα αντικρίζοντας όλα αυτά.

 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Ο τίτλος της ιστορίας μας (ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ) δεν είναι τυχαίος. Τον έβαλα για να δείξω πως η Κύπρος είναι Ελλάδα, αλλά μου φάινεται πως αυτό το αντιλαμβάνονται μόνο οι κάτοικοι της Κύπρου. Γι αυτό και παντού σχεδόν, δίπλα στην Κυπριακή σημαία έχουν και την Ελληνική. Θα μου άρεσε να έβλεπα και στην Ελλάδα, δίπλα στην Ελληνική σημαία την Κυπριακή.
Πάμε τώρα στο ταξίδι μας.

Πέμπτη 30/9/2021
Η πτήση μας ήταν στις 08:00 και φτάσαμε στη Λάρνακα λίγο πριν τις 10:00. Κρατούσαμε από μια χειραποσκευή και έτσι βγήκαμε γρήγορα για να παραλάβουμε το αυτοκίνητο που είχαμε κανονίσει. Ο τύπος που θα μας το παρέδιδε άργησε μισή ώρα να έρθει και εμείς είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε. Δεν απαντούσαν και τα τηλέφωνα του γραφείου που είχαμε. Μέχρι να ολοκληρωθεί η παραλαβή του Ford Focus πήγε η ώρα 11:00.

Επειδή για να παραλάβουμε το διαμέρισμα θα έπρεπε να περάσει αρκετή ώρα ακόμα, αποφασίσαμε να κάνουμε τις πρώτες βόλτες στο νησί. Ξεκινήσαμε για βορειοανατολικά. Έβαλα στον πλοηγό το Παραλίμνι, αλλά την πρώτη στάση κάναμε στην Άχνα, και συγκεκριμένα στο Δασάκι. Εκτός από ένα ωραίο μνημείο δεν είδαμε κάτι άλλο ενδιαφέρον.

1636185701950.jpeg


Συνεχίσαμε για την Αγία Νάπα όπου κάναμε μια μικρή βόλτα στην παραλία με τα ξενοδοχεία και στην εκκλησία δεν πήγαμε.

1636185737443.jpeg


1636185752585.jpeg


Συνεχίσαμε για το Παραλίμνι, όπου δεν είδαμε κάτι ενδιαφέρον για να σταματήσουμε και συνεχίσαμε για Δερύνεια. Πήγαμε στο σημείο που βλέπεις την εγκαταλειμμένη Αμμόχωστο. Μια πίκρα όλο αυτό. Φυλάκια και τέτοια λυπηρά.

1636185784033.jpeg


1636185798591.jpeg


1636185890921.jpeg


1636185825621.jpeg


Η συνέχεια ήταν στον Άγιο Κενδέα το μοναστήρι, αλλά και εκεί δεν είδαμε κάτι ενδιαφέρον.

1636185855282.jpeg


1636185869663.jpeg


Φύγαμε γρήγορα και επιστρέψαμε στη Λάρνακα για να παραλάβουμε το μικρό μας διαμέρισμα. Πήγαμε και σε ένα κοντινό σούπερ μάρκετ για ψώνια δυο ημερών, τα βάλαμε στο ψυγείο και βγήκαμε την πρώτη μας βόλτα στην πόλη. Ήμασταν τελείως κέντρο και κάναμε την πρώτη μας επίσκεψη στην υπέροχη εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Εκεί κοντά ήταν και το μικρό κάστρο, το οποίο είδαμε απ’ έξω. Μετά κάναμε αρκετή ώρα βόλτα στην παραλιακή της πόλης. Δεν καθίσαμε κάπου γιατί ήμασταν κουρασμένοι και στις 21:00 περίπου πήγαμε στο δωμάτιο για χαλάρωση και ύπνο.

1636185927674.jpeg


1636185943350.jpeg


1636185964498.jpeg


1636185986588.jpeg


1636186008985.jpeg


1636186115629.jpeg


1636186065292.jpeg


1636186080059.jpeg


Αυτή ήταν εν συντομία η πρώτη μέρα του ταξιδιού. Ήταν μια σκέτη απογοήτευση. Δεν είχαμε δει σχεδόν τίποτα ενδιαφέρον. Είχα τραβήξει κάπου 120 φωτογραφίες από τις οποίες το ¼ ήταν η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Αν μια μέρα σε ένα ταξίδι δεν τραβήξω πάνω από 300 φωτογραφίες, σημαίνει ότι δεν έχουμε δει πολλά πράγματα. Τελικά σε όλο το ταξίδι τράβηξα λίγο πάνω από 2000 φωτογραφίες, που είναι ένας αξιοπρεπής αριθμός, με μέσο όρο κάπου 300 τη μέρα. Φυσικά την τιμητική τους είχαν οι αρχαιολογικοί χώροι.
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Παρασκευή 1/10/2021, ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Ξυπνήσαμε αρκετά νωρίς και κάναμε τους υπέροχους καφέδες μας όπως και στο σπίτι μας. Στις 07:20 ήμασταν στους δρόμους της Λάρνακας για να δούμε την πόλη και με το φως του ήλιου. Ήταν πρώτη Οκτωβρίου και στην Κύπρο γιορτάζουν τη μέρα της ανεξαρτησίας από τους Άγγλους. Δεν ξέραμε τι εκδηλώσεις θα γινόταν στην Λάρνακα αλλά από τις ειδήσεις μάθαμε ότι μια μεγάλη παρέλαση θα γινόταν στις 11:00 στην περιοχή Στρόβολος της Λευκωσίας. Είχε σημασία, γιατί θέλαμε αυτή τη μέρα να επισκεφτούμε την πρωτεύουσα του νησιού.

Από τις πρωινές βόλτες στην Λάρνακα:
1636264145995.jpeg


1636264175249.jpeg


1636264201444.jpeg


1636264228395.jpeg


Μέχρι όμως να φύγουμε για Λευκωσία θέλαμε να δούμε μερικά σημεία στη Λάρνακα. Και κυρίως το αρχαίο Κίτιον. Διάβασα ότι άνοιγε στις 08:30 και πήγαμε με τα πόδια αφού ήταν κοντά στο κέντρο της πόλης. Όμως ποτέ δεν άνοιξε και απλά βγάλαμε μερικές φωτογραφίες από τον περίβολο.

1636264263377.jpeg


Στην επιστροφή για το διαμέρισμά μας περάσαμε από το άγαλμα του Μακάριου και το φωτογραφήσαμε.

1636264295348.jpeg


Πήραμε το αυτοκίνητο με προορισμό τις Καμάρες (για μεταφορά νερού) κοντά στην Αλυκή. Όμορφες ήταν.

1636264314922.jpeg


1636264332665.jpeg


Μιας και ήμασταν κοντά στην Αλυκή πήγαμε να τη δούμε. Δεν έχει σχεδόν καθόλου νερό, αλλά αλάτι ανακατεμένο με χώματα. Έχει ένα ωραίο «παραλιακό» δρόμο για να πάμε στο τζαμί Hala Sultan Tekke (Χαλά Σουλτάν Τεκκέ). Για να το δούμε μας ζητήσανε αυτό που εκεί ονόμαζαν safe pass, δηλαδή πιστοποιητικό εμβολιασμού (ή αρνητικό τεστ) και να φοράς μάσκα. Αυτό το ζητάνε σχεδόν παντού. Όμως σε εμάς μόλις έβλεπαν ότι ήμασταν τουρίστες δεν ήταν αυστηροί στον έλεγχο του πιστοποιητικού, αφού ήξεραν ότι πήγαμε αεροπορικά και θα είχαμε όλα τα έγγραφα. Κάναμε τη βόλτα μας στο τζαμί και λίγο μακρύτερα στην Αλυκή για ωραίες φωτογραφίες.

1636264389708.jpeg


1636264427708.jpeg


1636264445947.jpeg


1636264406866.jpeg


Σε λιγότερο από μια ώρα ήμασταν στο κέντρο της Λευκωσίας, χωρίς να συναντήσουμε ιδιαίτερη κίνηση. Συνεχώς έλεγχα τον πλοηγό να δω αν μου βγάζει κίτρινα ή κόκκινα στους δρόμους. Ήταν ελάχιστα και προχωρούσα χωρίς να έχουμε πρόβλημα. Στον ουρανό βλέπαμε μόνο κάποια ελικόπτερα να περνάνε από την παρέλαση που γινόταν στα δυτικά μας. Παρκάραμε κοντά στην Πύλη της Αμμοχώστου και για αρκετές ώρες κάναμε βόλτα στην πόλη.

1636264586835.jpeg


Είδαμε τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης, την πράσινη γραμμή και κάποια στιγμή στην οδό Λήδρας κάτσαμε και για να πιούμε κάτι. Η Λευκωσία μας άρεσε πολύ και ιδιαίτερα η πλατεία Ελευθερίας.

1636264510191.jpeg


Η αρχιεπισκοπή:
1636264537137.jpeg


1636264553873.jpeg


Η Ελληνική σημαία παντού:
1636264691016.jpeg


1636264711339.jpeg


Τα «σύνορα» στην Λευκωσία:
1636264631601.jpeg


1636264648273.jpeg


1636264665800.jpeg


Οδός Λήδρας:
1636264768172.jpeg


1636264811045.jpeg


Στην οδό Λήδρας μπορείς να περάσεις με τα πόδια στην κατεχόμενη Λευκωσία, δείχνοντας διαβατήριο ή ταυτότητα. Είπαμε να περάσουμε για λίγο, αλλά εμένα δε με άφησαν, ίσως γιατί η ταυτότητά μου ήταν παλιά. Η Ντίνα πέρασε για 15 λεπτά με το διαβατήριο που είχε μαζί. Η διάβαση είναι πολύ εύκολη και πολλοί περνούν μόνο για να πάνε να φάνε ή να πιουν κάτι. Δε με χάλασε που δεν πέρασα γιατί δεν ήταν κάτι που είχα σκοπό.

1636264831506.jpeg


1636264856602.jpeg


1636264880843.jpeg


1636264902909.jpeg


Φεύγοντας από την πόλη, ύστερα από 3,5 ώρες, περάσαμε να δούμε τα «Φυλακισμένα Μνήματα», τα οποία όμως ήταν κλειστά. Βρίσκονται μέσα στο χώρο των φυλακών της Λευκωσίας και σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να τα δούμε την επομένη που είχαμε σκοπό να περάσουμε πάλι κοντά από τη Λευκωσία. Τελικά την επομένη που περάσαμε δεν τα επισκεφτήκαμε γιατί θα στενοχωριόταν Ντίνα. Έτσι δεν τα είδαμε τελικά.

Επόμενη και τελευταία στάση στην πρωτεύουσα ήταν ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας, που βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη. Ένα μέρος που σε γεμίζει συγκίνηση, αφού βλέπεις δεκάδες λευκούς τάφους νέων ανθρώπων. Έχει και το άγαλμα της Μακεδονίτισσας να περιστρέφεται 360 μοίρες το 24ωρο ψάχνοντας τους αγνοούμενους. Αν συμπαθούσα απλά την Κύπρο πριν πάω, ειδικά με την επίσκεψη στον Τύμβο, την αγάπησα.

1636264966526.jpeg


1636264983426.jpeg


1636264999753.jpeg


Η Μακεδονίτισσα:
1636265024064.jpeg


Όταν έστριβα για να παρκάρω στο χώρο εκεί, με ακούμπησε ελαφρά μια κοπέλα με το αυτοκίνητό της, στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου. Του έκανε 2-3 μικρές και ανεπαίσθητες γρατζουνιές. Ούτε εκείνης το μικρό αυτοκίνητο έπαθε κάτι. Όμως για να μην με χρεώσει η εταιρία ενοικίασης είπα να την πάρω τηλέφωνο και να αναφέρω το γεγονός. Δυστυχώς ο ιδιοκτήτης έστειλε την ασφαλιστική του εταιρία και κατέγραψε το γεγονός. Δεν ξέρω αν τελικά θα επιδιορθώσει τη μικρή βλάβη και θα χρεώσει την άλλη ασφαλιστική. Αυτό πιο πολύ με στεναχώρησε γιατί η κοπέλα είχε τρομάξει και δεν ήθελε να το μάθουν οι γονείς της. Δεν ξέρω τι απέγινε τελικά.

Επιστρέψαμε στη Λάρνακα για να κάνουμε μια βραδινή βόλτα στην πόλη και να κοιμηθούμε νωρίς κουρασμένοι.
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Σάββατο 2/10/2021, Τρόοδος

Ξυπνήσαμε νωρίς και εγκαταλείψαμε την πόλη με τελικό προορισμό τη Λεμεσό. Όμως για να φτάσουμε εκεί είχαμε σκοπό να περάσουμε ξυστά από τη Λευκωσία και να επισκεφτούμε το χωριό Σκουριώτισσα, που είχε ένα ιδιωτικό μουσείο σχετικό με τα μεταλλεία χαλκού της περιοχής. Το χωριό βρίσκεται δυτικά της Λευκωσίας. Χωρίς καμιά στάση ενδιάμεσα φτάσαμε στη Σκουριώτισσα στις 09:00. Το μουσείο ήταν κλειστό, αν και ουσιαστικά δεν ξέραμε τι θα δούμε. Το προηγούμενο βράδυ έψαξα στο διαδίκτυο να βρω κάποιο τηλέφωνο επικοινωνίας, αλλά δεν είχα καταφέρει σχεδόν τίποτα. Μόνο μια κοπέλα μου απάντησε ότι δεν έχει ιδέα για το τι γίνεται, αλλά μου έδωσε ένα τηλέφωνο ενός ντόπιου κοινοτικού υπαλλήλου, το οποίο ποτέ δεν απάντησε.

1636458808338.jpeg


Το μουσείο κλειστό:
1636458838731.jpeg


Το μουσείο ανοιχτό:
1636458866946.jpeg


1636458882472.jpeg


Απογοητευμένοι πήγαμε στην πολύ όμορφη εκκλησία εκεί δίπλα και τραβούσαμε φωτογραφίες. Ξαφνικά βλέπω μια κυρία να βγαίνει από το σπίτι της και τη ρωτώ αν ξέρει κάτι για το μουσείο. Μα ήταν το σωστό πρόσωπο στο σωστό χρόνο και στη σωστή θέση. Ήταν εξαδέλφη του κλειδοκράτορα. Ήταν ο κύριος Ανδρέας, συνταξιούχος δάσκαλος, που όταν τον πήρα τηλέφωνο πότιζε το χωράφι του και μου είπε ότι θα έρθει σε ένα τέταρτο. Ήταν απόλυτα ακριβής. Είδαμε το μουσείο των 20 τετραγωνικών μέτρων, σχεδόν γκρεμισμένο, αλλά αρκετά συμπαθές. Ο κύριος Ανδρέας μας προσκάλεσε για καφέ στο σπίτι του αλλά δεν δεχτήκαμε. Μας έδωσε πληροφορίες για να πάμε να δούμε μια Βυζαντινή εκκλησία μέσα σε ένα στρατόπεδο των Ηνωμένων Εθνών.

Πήγαμε λοιπόν στο Αργεντίνικο στρατόπεδο, λίγο πιο κάτω και είδαμε την εκκλησία της Παναγίας της Σκουριώτισσας. Δεν ήταν κάτι εντυπωσιακό αλλά το να μπαίνεις σε στρατόπεδο των ΗΕ ήταν για μας κάτι πρωτόγνωρο. Μόλις είπαμε στο φρουρό της εισόδου ότι θέλουμε να επισκεφτούμε την εκκλησία, μας είπε να περάσουμε, χωρίς άλλες διατυπώσεις. Αργεντινοί παιδί μου! Η εκκλησούλα δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο αλλά εμείς νιώσαμε σαν στο σπίτι μας. Για να μπείτε στην εκκλησία, μας είπε ο κύριος Ανδρέας, θα βάλετε το δάκτυλό σας στην τρύπα στο επάνω μέρος της πόρτας, και εκείνη θα ανοίξει. Έτσι κι έγινε.
Η εκκλησούλα:
1636458985798.jpeg

Το εσωτερικό:
1636459021810.jpeg


Το στρατόπεδο:
1636459041765.jpeg


1636459059441.jpeg


Αποχωρώντας από την περιοχή φωτογραφίσαμε τους λόφους με τα υπέροχα χρώματα των πετρωμάτων. Οι φρουροί των μεταλλείων δεν μας άφησαν να περάσουμε μέσα γιατί τέτοιες οδηγίες είχαν. Την περιοχή την επισκεφτήκαμε τυχαία. Η Ντίνα είχε δει στην τηλεόραση (YouTube) ότι υπάρχει ένα μουσείο χαλκού. Εγώ ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα την Σκουριώτισσα και όχι εκείνο που είχε δει η Ντίνα, το οποίο βρίσκεται στην Πάφο και δεν είδαμε ποτέ. Όμως αυτά που είδαμε ήταν πολύ ενδιαφέροντα.

1636459101656.jpeg


1636459125458.jpeg


Ο επόμενος σταθμός που έβαλα στον πλοηγό ήταν η μονή Κύκκου. Κάναμε μόνο μια στάση για να δούμε το φράγμα στο χωριό Καλοπαναγιώτης.

1636459171571.jpeg


1636459195294.jpeg


Η Μονή ήταν καταπληκτική, χτισμένη στο βουνό μέσα στο πράσινο από πεύκα τοπίο. Εκείνο που εντυπωσιάζει είναι οι τοιχογραφίες. Έντονα χρώματα και ζωγραφισμένοι πολλοί εξωτερικοί τοίχοι και τα θολωτά ταβάνια, στους λεγόμενους ημιυπαίθριους χώρους. Δεν μιλώ φυσικά μόνο για το ναό αλλά για τα κτίσματα πέριξ με τις υπέροχες καμάρες. Οι καμάρες είναι παντού στα κτήρια του νησιού. Παλιά και καινούρια. Εμείς έχουμε μερικές στην Κέρκυρα και τις δείχνουμε σαν υπερθέαμα. Έχοντας πάει σε πολλά μοναστήρια, πιστεύω ότι είναι το πλουσιότερο που έχω δει. Να σημειώσω ότι πολλές από τις τοιχογραφίες είναι ψηφιδωτά. Γενικά τα ψηφιδωτά είναι διαδεδομένα στην Κύπρο. Από τα βυζαντινά χρόνια μέχρι και σήμερα. Τα βλέπεις παντού.

1636459309797.jpeg


1636459275721.jpeg


1636459216492.jpeg


1636459256765.jpeg


1636459327194.jpeg


Μετά την επίσκεψη σε όσους χώρους θέλαμε, ανηφορίσαμε με το αυτοκίνητο για το Θρονί, να δούμε τον τάφο και το άγαλμα του Μακάριου. Πρώτα συναντάς το επιβλητικό άγαλμα, με ύψος κοντά στα δέκα μέτρα. Ανηφορίζοντας, λίγο ακόμα με τα πόδια, φτάνεις στην κορφή ενός λόφου που είναι ο τάφος και μια μικρή εκκλησία της Παναγίας. Το φαρδύ μονοπάτι με τα πλακάκια στο δάπεδο έχει στις άκρες του διάφορες μεγάλες εικόνες με ψηφίδες. Από την κορφή βέβαια αντικρίζεις μεγάλο μέρος του καταπράσινου βουνού. Παντού μόνο πεύκα. Και στο βάθος βέβαια προς το βορρά τα κατεχόμενα, ο Κόλπος του Μόρφου. Όμως και εδώ οι Κύπριοι ως Έλληνες, μαζί με τη δική τους σημαία τοποθετούν δίπλα και την Ελληνική. Εμείς εδώ δε θα έπρεπε να βάζουμε που και που την Κυπριακή;

1636459370252.jpeg


1636459416978.jpeg


1636459456848.jpeg


Ο τάφος:
1636459485416.jpeg


1636459503285.jpeg


1636459537633.jpeg


Λίγο πιο κάτω:
1636459565021.jpeg


Αρχίσαμε την αποχώρηση από την περιοχή του Μοναστηριού. Είχαμε προορισμό τη Λεμεσό, αλλά στο δρόμο θα βλέπαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε, αν και είχαμε στο μυαλό μας ότι θα ερχόμασταν και την επόμενη μέρα, για να δούμε κι άλλα από τα μέρη του Τρόοδου. Πρώτη στάση στον Τίμιο Σταυρό δίπλα στο χωριό Πεδουλάς. Ωραίος ο λόφος αλλά λίγο εγκαταλειμμένος. Στο χωριό δεν κατεβήκαμε γιατί μας είχε κολλήσει στο μυαλό το χωριό Πρόδρομος. Περιμέναμε να δούμε κάτι όμορφο αλλά τίποτα. Ταλαιπωρηθήκαμε να κατέβουμε μέχρι την εκκλησία, ελπίζοντας να δούμε κάτι ενδιαφέρον. Όμως τα χωριά εδώ δεν είναι αξιοποιημένα, αν δεν έχουνε μερικές ταβέρνες. Τότε τα επισκέπτονται οι Κύπριοι. Οπότε τα περιποιούνται και οι χωριανοί.

Τίμιος Σταυρός:
1636459613355.jpeg


Πρόδρομος:
1636459647403.jpeg


Ο επόμενος προορισμός μας ήταν το χωριό Πλάτρες. Δεν είχαμε ιδέα για το τι μας περίμενε κι εκεί. Όμως είχαμε διαβάσει ότι τα τουριστικά πρακτορεία κάνουν στάση για φαγητό εκεί, άρα κάτι θα είχε. Και πράγματι, ήταν ένα όμορφο και αξιοποιημένο χωριό. Δύσκολα εύρισκες να παρκάρεις. Είναι χτισμένο, όπως και τα περισσότερα χωριά του Τρόοδου, σε απότομες πλαγιές, και είναι καταπράσινο. Είναι γεμάτο ταβέρνες και επειδή ήταν πια η ώρα τρεις είχαν πολύ κόσμο. Εμείς φυσικά δεν καθίσαμε για φαγητό αλλά σε ένα καφέ, στον «Αντώνη», για λουκουμάδες. Τους έχουν περί πολλού στο νησί.

1636459679557.jpeg


1636459699119.jpeg


Δεν θυμάμαι ποια έμπνευση είχαμε και αντί να πάμε από τον πιο σύντομο δρόμο στη Λεμεσό, πήραμε ένα δρόμο δυτικότερο και βρεθήκαμε στο πολύ όμορφο χωριό Όμοδος. Νομίζω όμως ότι πήγαμε αποκλειστικά για το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Όμως είδαμε άλλο ένα όμορφο και πλούσιο χωριό του βουνού. Είχε μερικά ωραία σπίτια και στενάκια. Το μοναστήρι ήταν στο κέντρο του χωριού. Παλιό και με πανέμορφες καμάρες σε δυο επίπεδα, γύρω από την εκκλησία που ήταν στο κέντρο. Βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο και πλέον το τοπίο δεν έχει τόσο πράσινο. Έχει βέβαια πολλά αμπέλια. Και γενικά στο νησί έχουν πολλά χωράφια με αμπέλια και επίσης πολλά οινοποιεία. Τα διαφημίζουν παντού και ως μουσεία.

Το μοναστήρι:
1636459738213.jpeg


1636459753034.jpeg


Τα στενά του χωριού:
1636459787056.jpeg


1636459808559.jpeg


Λίγο πριν βραδιάσει φτάσαμε στη Λεμεσό. Μέχρι να τακτοποιηθούμε στο διαμέρισμα νύχτωσε, αλλά βγήκαμε να κάνουμε μια βόλτα στη θάλασσα που βρισκόταν κάτω από το δωμάτιό μας. Το καλό είναι ότι στην Κύπρο έχουν στις παραλίες των πόλεων μονοπάτια και μπορείς και κάνεις τη βόλτα σου. Πήγαμε και ψωνίσαμε από ένα σούπερ μάρκετ εκεί κοντά και κάτσαμε στο διαμέρισμα να φάμε και να πιούμε, το βασικότερο. Ήταν ώρα για ξεκούραση. Είχαμε κάνει αρκετά χιλιόμετρα όλη τη μέρα.
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Κυριακή, 3/10/2021, Λεμεσός, Κούριον, Καληδόνης

Ξημέρωσε η Κυριακή και θέλαμε να κάνουμε αρχικά μια βόλτα στην Λεμεσό για να δούμε την πόλη και μετά να κατευθυνθούμε πάλι στην περιοχή του Τρόοδου για να δούμε κι άλλα σημεία που θέλαμε. Υποτίθεται ότι η Λεμεσός δεν είχε πολλά να δεις και θα τελειώναμε γρήγορα. Και έτσι ήταν. Δεν εντόπισα στο διαδίκτυο πολλά αξιοθέατα. Βέβαια πιστεύω ότι σίγουρα θα είχε κι άλλα μέρη αξιόλογα που όμως δεν τα λένε οι επισκέπτες που γράφουν. Το καλύτερο θα ήταν να έπαιρνα ένα τουριστικό οδηγό. Όμως δεν το είχα κάνει. Είναι πολύ κουραστικό να ψάχνω κάθε γωνιά σε μια πόλη επιπέδου Λεμεσού. Δεν είναι δα και Μπογκοτά!

Τα μέρη που είδα στο διαδίκτυο ήταν η παλιά πόλη, το μέγαρο Πιλαβάκη που σήμερα είναι η Δημοτική βιβλιοθήκη, το μικρό κάστρο της πόλης και το άλλο κάστρο Κολοσσίου. Στο τελευταίο δεν πήγαμε γιατί εκ παραδρομής το ξεχάσαμε. Το πρωί λοιπόν πήραμε το αυτοκίνητο και οδήγησα δυτικά τα τέσσερα χιλιόμετρα ως την παλιά πόλη. Κάναμε τη βόλτα μας και ήταν εύκολο γιατί λόγω Κυριακής δεν είχε κίνηση. Θέλαμε να περάσει και η ώρα για να ανοίξει και ο επόμενος χώρος που είχαμε στο πρόγραμμα.

1636606583593.jpeg


1636606599321.jpeg


1636606661550.jpeg


1636606676382.jpeg


1636606689016.jpeg


1636606708821.jpeg


Δεν ήταν άλλος από τον αρχαιολογικό χώρο στο Κούριον. Είναι μια μεγάλη παλιά αρχαιοελληνική πόλη λίγο έξω από την Λεμεσό. Είναι τεράστιος και με πολύ ενδιαφέρον. Δεν είναι όμως εύκολο να τον γυρίσεις ολόκληρο. Και ο λόγος είναι ότι τα σημεία που έχουν ανασκαφεί είναι σχετικά μακριά το ένα από το άλλο και ενδιάμεσα είσαι κάτω από τον δυνατό ήλιο της Κύπρου. Πήγαμε στα κυριότερα (όπως νομίζαμε αφού δεν ξέραμε) που ήταν και μαζεμένα. Δηλαδή είδαμε το θέατρο και την οικία του Ευστολίου. Τώρα που κοιτάζω το χάρτη του χώρου βλέπω ότι είχαν ενδιαφέρον το σπίτι του Μονομάχου, το Ρωμαϊκό Νυμφαίο και η Παλαιοχριστιανική εκκλησία. Όμως η ώρα περνούσε και θέλαμε να προχωρήσουμε στο Τρόοδος.

1636606758760.jpeg


1636606780752.jpeg


1636606796487.jpeg


1636606846266.jpeg


Φεύγοντας από εκεί βλέπαμε πολύ κόσμο να πηγαίνει προς την παραλία που ήταν κοντά και αποφασίσαμε να δούμε τι γινόταν από εκεί. Όμως πριν φτάσουμε στην παραλία είδαμε ένα μικρό παλιό εκκλησάκι και το επισκεφτήκαμε. Ήταν του Αγίου Ερμογένη και ήταν πανέμορφο.

1636606880904.jpeg


1636606900135.jpeg


Έτσι δεν προχωρήσαμε στην παραλία γιατί θέλαμε να πάμε στον καταρράκτη των Καληδονίων, πού βρίσκεται κοντά στις Πλάτρες. Είναι νομίζω ο πιο διάσημος καταρράκτης του νησιού. Κοντά στο Κούριον βρίσκεται και το χωριό Επισκοπή, αλλά δεν μπήκαμε μέσα γιατί μας πίεζε ο χρόνος.

Ο πλοηγός μας οδήγησε σε ένα πάρκιν με πολλά οχήματα παρκαρισμένα για να πάνε οι επιβάτες τους στον μικρό καταρράκτη του Καληδόνη. Πήγαμε κι εμείς. Στην αρχή της πορείας βλέπαμε αυτούς που κατέβαιναν και ρώτησα έναν σαραντάρη και μου είπε ότι έκανε περίπου 50 λεπτά. Εγώ υπέθεσα ότι θα κάναμε μια ώρα. Όμως τελικά ήταν πιο κοντά. Με πολλές στάσεις για φωτογραφίες δεν ξεπεράσαμε τα 40 λεπτά. Και το μονοπάτι ήταν εύκολο. Λόγω Κυριακής είχε βέβαια κόσμο. Όμως όταν φτάσαμε στο τελικό σημείο δεν ήταν και τόσοι πολλοί. Με άνεση βγάλαμε όσες φωτογραφίες θέλαμε. Η διαδρομή ήταν καλή και τα νερά του καταρράκτη αξιόλογα.

1636606958556.jpeg


1636606978617.jpeg


Δεν είναι αυτός:
1636607004708.jpeg


Αυτός είναι:
1636607025005.jpeg


Νάμαι κι εγώ:
1636607085424.jpeg


Η επιστροφή ήτα πιο γρήγορη και βάλαμε τον πλοηγό για το χωριό Τρόοδος. Όλη η Κύπρος έχει καλή σήμανση και αν δεν πας σε εξεζητημένα μέρη δεν χρειάζεται ο πλοηγός. Εμείς τον είχαμε συνέχεια ανοιχτό για σιγουριά. Το χωριό δεν μας εντυπωσίασε. Εκεί προσέξαμε και τα πεύκα που δεν έχουν κορυφή. Γενικά τα κλαδιά τους πέφτουν προς τα κάτω.

1636607127352.jpeg


1636607149625.jpeg


Φεύγοντας από το χωριό Τρόοδος σταματήσαμε στο δρόμο μας αφού είδαμε υπέροχα πετρώματα στις πλαγιές του βουνού. Πολλά και όμορφα χρώματα, με κυρίαρχο το κίτρινο. Επίσης είδαμε εκεί τον τρόπο που κάνουν την αναδάσωση στην Κύπρο: κάνουν πεζούλες στο βουνό και φυτεύουν δέντρα.

1636607209022.jpeg


1636607272077.jpeg


1636607293818.jpeg


1636607322288.jpeg


Ο επόμενος σταθμός ήταν η εκκλησία Άγιος Νικόλαος της Στέγης. Περάσαμε πρώτα από το χωριό Κακοπετριά, που όμως δε σταματήσαμε. Το κάναμε αργότερα, αφού καταλάβαμε ότι πρόκειται για ένα όμορφο μέρος. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου ήταν εξαιρετική. Έκλεινε στις 16:00 και φτάσαμε μισή ώρα πριν φύγουν δυο νωχελικοί τύποι που κρατούσαν το κλειδί. Μέσα είχε καταπληκτικές αγιογραφίες, αλλά απαγορευόταν η φωτογράφησή τους. Ρωτήσαμε αν έχουν καμιά καρτ ποστάλ με αυτές αλλά δεν είχαν. Τελικά πήραμε μερικές φωτογραφίες και βίντεο.

1636607340186.jpeg


1636607359704.jpeg


1636607380727.jpeg


Φύγαμε στα γρήγορα για να προλάβουμε να δούμε την Παναγιά του Ποδίθου και το μικρό εκκλησάκι του Αρχάγγελου Μιχαήλ, κοντά στο χωριό Γαλάτα, δίπλα στην Κακοπετριά. Παρκάραμε το αυτοκίνητο και πήραμε ένα δρομάκι 150 μέτρων μέχρι την εκκλησία. Όταν ξεκινούσαμε είδαμε ένα αγροτικό αυτοκίνητο να έρχεται προς το μέρος μας. Όμως αμέσως έκανε όπισθεν και δεν καταλάβαμε γιατί, μέχρι να φτάσουμε εκεί. Ήταν ο «κλειδοκράτορας», ένας νεαρός άνδρας από τη Γαλάτα. Μας είπε ότι μας είδε και γύρισε πίσω να μας ανοίξει την εκκλησία. Έμεινε φυσικά μαζί μας όσο μείναμε εκεί.

1636607417719.jpeg


Μετά μας άνοιξε και τον Αρχάγγελο, που ήταν 100 μέτρα πιο πάνω στο δρομάκι και δεν θα τον βλέπαμε. Πιάσαμε την κουβέντα για σχεδόν μια ώρα.

1636607444609.jpeg


Είχε όρεξη, αν και είχε τελειώσει η βάρδια του. Όταν τον αποχαιρετούσαμε είδα δυο νεαρά ζευγάρια να κατηφορίζουν προς την πρώτη εκκλησία, την Παναγιά του Ποδίθου. Εκείνος δεν τους είδε, ούτε εκείνοι εμάς.
Του λέω:
─Κάνε πως δεν σου είπα τίποτα, αλλά κατέβηκαν στην Παναγιά τέσσερις άνθρωποι.
─Δε γίνεται, πρέπει να πάω.
Πήρε το αγροτικό του και επέστρεψε να ανοίξει στους ανθρώπους κι ας ήταν η ώρα πέντε. Καλό παλικάρι!

Εμείς πλέον δεν είχαμε άλλη επιλογή, αφού ήμασταν δίπλα, παρά να επισκεφτούμε και την Κακοπετριά. Και δεν χάσαμε. Ωραίο χωριό. Με το ποταμάκι του και τις πολλές ταβέρνες του. Καλά συντηρημένο και καθαρό. Στην Κύπρο είναι φανερό πως χρησιμοποιούν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί έχει από δρόμους καλούς μέχρι αναπαλαιωμένα και ανακαινισμένα τα περισσότερα χωριά. Αλλά και οι πόλεις έχουν συντηρήσει τα παλιά κτίσματα. Μόνο οι Έλληνες κοιμόμαστε.

1636607506636.jpeg


1636607521914.jpeg


Να και η πέτρα του σκανδάλου:
1636607548507.jpeg


Σκεφτήκαμε να κάτσουμε για ένα καφέ στην Κακοπετριά, αλλά θα καθυστερούσαμε να φτάσουμε στην Λεμεσό και θέλαμε να κάνουμε εκεί μια βραδινή βόλτα. Και την κάναμε στο λιμάνι, στην προμενάντε αλλά και στην παλιά πόλη και στο κάστρο. Είναι καλοφτιαγμένη. Ειδικά η παραλιακή μας άρεσε πολύ.

1636607594019.jpeg


1636607613669.jpeg


1636607632467.jpeg


1636607659182.jpeg
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Δευτέρα 4/10/2021, η πιο ωραία μέρα του ταξιδιού. Πάφος κλπ

Και σήμερα το πρωί κάναμε μια μικρή βόλτα στην περιοχή του ξενοδοχείου μας πριν φύγουμε. Η Λεμεσός είναι η μόνη πόλη στην Κύπρο που είδαμε μεγάλα κτήρια, με τριάντα ίσως και σαράντα ορόφους. Μάλιστα τα πιο ψηλά χτίζονται τώρα. Και μερικά που ήδη υπάρχουν είναι πολύ όμορφα που δεν τα βλέπεις παρά μόνο σε μεγάλης πόλεις του δυτικού κόσμου, αλλά όχι φυσικά στην Αθήνα.

1636819400212.jpeg


1636819417174.jpeg


Μετά τη βόλτα μας πήραμε τα πράγματά μας και φύγαμε για την τελευταία πόλη του ταξιδιού μας, την Πάφο. Όμως στη διαδρομή είχαμε μερικές ενδιαφέρουσες στάσεις. Η πρώτη ήταν στην Πέτρα του Ρωμιού. Μια ωραία παραλία με βράχια στη θάλασσα, που στην Κρήτη και σε άλλα νησιά έχουμε δεκάδες. Όμως για Κύπρο είναι υπέροχη. Εννοείται πολύς κόσμος κατηφόριζε από το άνετο και δωρεάν πάρκιν για να κολυμπήσει ή για φωτογραφίες. Εμείς βέβαια δεν είχαμε χρόνο για μπάνιο. Φεύγοντας θέλαμε να σταματήσουμε σε ένα εικαστικό που είχαμε δει, λίγο ψηλά στην ακτή, αλλά δεν το πετύχαμε. Ευτυχώς στη επιστροφή για Λάρνακα μετά από δυο μέρες δεν το χάσαμε. Ήταν πολύ ιδιαίτερο με λεπτά σίδερα που δημιουργούσαν ορθογώνια που μοιάζουν με πλαίσια για να βάλεις μεγάλες φωτογραφίες.

1636819461197.jpeg


1636819477749.jpeg


1636819503705.jpeg


Βάζω τώρα και τις φωτογραφίες από το εικαστικό:
1636819539963.jpeg


1636819570730.jpeg


Φύγαμε και λίγο πιο κάτω στρίψαμε για να επισκεφτούμε το Ιερό της Αφροδίτης στην Παλέπαφο. Ωραίος και μεγάλος αρχαιολογικός χώρος, με πολύ ωραίο κτήριο για το μουσείο, που είχε μεγάλο ενδιαφέρον, κι ας είχε λίγα εκθέματα. Αν και μεσημέρι κάναμε τις βόλτες μας κάτω από τον ήλιο. Μιλήσαμε και με ένα υπάλληλο και του παραπονεθήκαμε που δε βλέπουμε πολλές αναστηλώσεις. Μας εξήγησε ότι για να γίνει αυτό πρέπει να έχουν το 80% των οικοδομικών στοιχείων της αναστήλωσης και συνήθως δεν τα βρίσκουν. Δίπλα στον χώρο ήταν η παλιά εκκλησία της Παναγίας Οδηγήτριας. Πολύ όμορφη!

1636819615434.jpeg


1636819683922.jpeg


1636819632987.jpeg


1636819648283.jpeg


1636819663485.jpeg


1636819719844.jpeg


Η επόμενη στάση ήταν η πόλη της Πάφου, όπου πήγαμε στο λιμάνι, που βρίσκεται η νέα πόλη. Ήταν φυσικά μεσημέρι, κάπου 12:30. Παρκάραμε εύκολα και δωρεάν στο πάρκιν του λιμανιού και κάναμε βόλτα στο παλιό κάστρο. Δεν μπήκαμε μέσα γιατί φέτος έχουμε πήξει στα κάστρα μετά την επίσκεψη στην Ουκρανία.
Από τη βόλτα στο λιμάνι πριν μπούμε στον αρχαιολογικό χώρο:
1636819789560.jpeg


1636819810431.jpeg


Είχα και τα τυχερά μου:
1636819840332.jpeg


Δίπλα όμως βρισκόταν ο Αρχαιολογικός χώρος της Πάφου και έκλεινε στις 17:00, οπότε αποφασίσαμε παρά τη ζέστη να τον δούμε εκείνη την ώρα.

1636819875549.jpeg


1636819891507.jpeg


1636819906187.jpeg


Πολλές φορές τα αρχαία της περιοχής αυτής τα αποκαλούν σπίτι του Διονύσου, επειδή εκεί υπάρχει το σπίτι με τα ψηφιδωτά. Όμως ο χώρος είναι ενδιαφέρων και τεράστιος. Πάντως εμείς κάναμε βόλτα μια ώρα και πιστεύω είδαμε τα περισσότερα, αν όχι όλα. Ο φάρος που υπήρχε εκεί έδινε μια ιδιαίτερη ομορφιά.

1636819925840.jpeg


1636819942409.jpeg


1636819967785.jpeg


1636820002502.jpeg


Ήταν πια 14:00 η ώρα όταν βγήκαμε, αλλά είχαμε όρεξη να συνεχίσουμε την περιήγηση, αφού στο Google maps φαινόταν ότι ο λόφος της Φάμπρικας με διάφορα αρχαία ήταν κοντά. Στο δρόμο με τα πόδια που πηγαίναμε συναντήσαμε τυχαία τον εξαίσιο χώρο της Αγίας Κυριακής της Χρυσοπολίτισσας. Ήταν μια εκκλησία παλιά με αρχαία τριγύρω. Μάλλον χτίστηκε από τους Χριστιανούς πάνω σε αρχαιοελληνικά κτήρια. Τα έχουμε δει και αλλού αυτά.

1636820018711.jpeg


Προχωρήσαμε από την ανατολική πλευρά για το Λόφο της Φάμπρικας, αλλά η είσοδος ήταν από τα δυτικά. Εμείς σκαρφαλώσαμε και μπήκαμε από εκεί και είδαμε το αρχαίο θέατρο και ανεβήκαμε στο λόφο. Το λένε Φάμπρικά επειδή μάλλον ήταν εκεί λατομείο. Λίγο εγκαταλειμμένο ήταν το μέρος αυτό. Βγήκαμε ομαλά από την επίσημη είσοδο.

Το αρχαίο θέατρο:
1636820062235.jpeg


1636820078463.jpeg


Κουρασμένοι γυρίσαμε να πάρουμε το αυτοκίνητο για να πάμε στο διαμέρισμα που είχαμε κλείσει. Απλά το παραλάβαμε, αφήσαμε τα πράγματα και φύγαμε για τους τάφους των Βασιλέων. Ήταν πολύ κοντά στο διαμέρισμα αλλά ούτε αυτά τα 800 μέτρα δεν θέλαμε να περπατήσουμε στη ζέστη. Βιαζόμασταν όμως κιόλας γιατί ήταν η ώρα 16:00 και θα έκλειναν σε μια ώρα. Αρχίσαμε την περιήγηση χαλαρά και μετά καταλάβαμε το μέγεθος του χώρου και τρέχαμε να προλάβουμε. Το πιο ενδιαφέρον αρχαιολογικό μέρος που είδαμε στην Κύπρο!!! Υπέροχοι λαξευτοί τάφοι στους βράχους. Μάλιστα ένας από αυτούς θύμιζε έντονα Λαλιμπέλα, αφού είχαν σκάψει ένα μεγάλο τετράγωνο βάθους 3-4 μέτρα και με πλευρά στα δέκα μέτρα. Στο κέντρο του υπήρχε ο απείραχτος βράχος σε τετράγωνο σχήμα με πλευρά κάπου 7 μέτρα. Αυτός ήταν και ο τάφος. Υπέροχο!

1636820133951.jpeg


1636820150222.jpeg


1636820168474.jpeg


1636820184497.jpeg


Η «Λαλιμπέλα»:
1636820300916.jpeg


1636820202936.jpeg


1636820223520.jpeg


1636820239678.jpeg


1636820330045.jpeg


Στο τέλος τρέχαμε να προλάβουμε να τα δούμε όλα μη μας κλείσουν μέσα. Έτσι τα είδαμε στα γρήγορα. Όμως βλέπαμε 3-4 άτομα ακόμα και προχωρούσαν χαλαρά. Έτσι βρεθήκαμε στην έξοδο κατά τις 17:20. Πράγματι ήταν κλειστά αλλά είχε μια περιστρεφόμενη μεταλλική πόρτα από όπου έβγαινες, αλλά δεν μπορούσες να μπεις. Κρίμα που είχαμε βιαστεί, αφού μπορούσες να μείνεις όσο ήθελες.

Το βράδυ πήγαμε στην παλιά πόλη της Πάφου, που η αρχή της απείχε λιγότερο από χιλιόμετρο από το διαμέρισμά μας. Κάναμε τη βραδινή βόλτα και είδαμε τα υπέροχα κτήρια ωραία φωτισμένα.
Από τη βόλτα μας:
1636820426617.jpeg


1636820441796.jpeg


1636820460899.jpeg


1636820478060.jpeg


Έξω από το Δημοτικό μέγαρο είχε τη φιλαρμονική της πόλης και έπαιζαν διάφορα τραγούδια. Παρατήρησα ότι όλα ήταν του Σαββόπουλου και μάλλον έκαναν πρόβα. Μπροστά τους είχε εκατοντάδες καρέκλες, σημάδι ότι επρόκειτο να γίνει αργότερα συναυλία. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας υπό τους ήχους της «συννεφούλας» και άλλων. Κάποια στιγμή ακούμε και τη φωνή του Σαββόπουλου να τραγουδά. Ήταν φανερό ότι ήταν ζωντανό και όχι ηχογραφημένο. Πήγαμε και πράγματι ήταν ο Διονύσης που έκανε πρόβα. Ρωτήσαμε και μας είπαν ότι στις 20:30 είχε συναυλία. Κάναμε λίγη βόλτα ακόμα και γυρίσαμε για να ακούσουμε λίγο. Ήταν ευτύχημα που ακούσαμε λίγα τραγούδια με τον ίδιο το Σαββόπουλο. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπα ζωντανά. Μάλιστα επειδή πήγαμε στην αρχή βρήκαμε καρέκλα πολύ μπροστά. Κρίμα που ήμασταν κουρασμένοι και πεινασμένοι και έπρεπε να αποχωρήσουμε κατά τις 21:30 περίπου που αποχώρησε (για λίγο φαντάζομαι) ο τραγουδοποιός. Όταν φεύγαμε ο χώρος ήταν γεμάτος κόσμο και δυο άτομα από πιο πίσω που ήταν, έτρεξαν να πιάσουν τις θέσεις μας.

1636820509721.jpeg


1636820528875.jpeg


Και τα σχετικά βίντεο (είναι πολλά σήμερα αλλά η μέρα είχε τεράστιο ενδιαφέρον):
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Τρίτη, 5/10/2021

Η προ τελευταία μας μέρα στο νησί ήταν αφιερωμένη στο δυτικό του μέρος, ξεκινώντας φυσικά από την Πάφο. Φύγαμε πριν τις οκτώ για τη Μονή Νεοφύτου. Ήταν σχετικά κοντά και φτάσαμε βρίσκοντάς την έρημη από κόσμο. Έτσι απολαύσαμε το τοπίο. Είναι χτισμένη σε ένα λόφο με μικρή όμως θέα προς τη θάλασσα. Ως κτήριο δε λέει πολλά, αν εξαιρέσουμε το τμήμα που είναι χτισμένο σε ένα βράχο.

1637300253400.jpeg


1637300274037.jpeg


1637300319401.jpeg


Επόμενος στόχος η διαφημισμένη παραλία των κοραλλιών (Coral Bay). Τρεις φωτογραφίες σχεδόν πανομοιότυπες ήταν αρκετές για μας που δε κολυμπάμε εκεί. Η παραλία θεωρείται περιοχή του χωριού Πέγεια, το οποίο ήταν και η επόμενη στάση μας. Φαντάζομαι πριν πενήντα χρόνια θα ήταν ένα χωριό με 100 σπίτια. Σήμερα έχει αμέτρητα και δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει, που τελειώνει, αλλά κυρίως που είναι το κέντρο του. Ούτε καν η εκκλησία του χωριού δε φαινόταν πουθενά. Ρωτήσαμε μια κυρία που πήγε να πετάξει τα σκουπίδια της και εννοείται πως ήταν ξένη. Μας είπε πάντως προς τα πού να πάμε.

Παραλία Κοραλλιών:
1637300384180.jpeg


Πέγεια:
1637300408757.jpeg


Όντως βρήκαμε την πλατεία με την εκκλησία και κυρίως τη διάσημη βρύση των Πεγειώτισσων. Είναι ένα ωραίο παλιό κτίσμα με βρύσες. Και η εκκλησία ήταν όμορφη, αλλά δεν ασχοληθήκαμε περισσότερο με το χωριό.

1637300434429.jpeg


1637300452214.jpeg


Κατεβήκαμε πάλι στην παραλία να δούμε το ναυάγιο και τις γνωστές σπηλιές. Εκεί ήταν όμορφα. Υπήρχε ένα πλοίο ναυαγισμένο πριν χρόνια και είναι πολύ κοντά στην ακτή. Ουσιαστικά είναι στην ακτή. Ναυάγησε το 2011. Όμως από την αρχαιολογική περιοχή της Πάφου φαίνεται και άλλο ένα ναυάγιο λίγο ανοιχτά της ακτής που εξόκειλε το 1998. Αυτό σφήνωσε 200 μέτρα από την ακτή σε ένα ύφαλο. Το άλλο στην Πέγεια έπεσε στα βράχια της ακτής. Και τα δυο φαίνονται ολόκληρα γιατί είναι έξω από το νερό.

1637300474686.jpeg


Οι θαλασσινές σπηλιές:
1637300533150.jpeg


1637300556406.jpeg


1637300580056.jpeg


1637300602143.jpeg


1637300624327.jpeg


Μείναμε μισή ώρα στην περιοχή του ναυαγίου, κυρίως για τις σπηλιές που βρίσκονται στην ακτή. Έχουν δημιουργηθεί από το νερό της θάλασσας και είναι όμορφες αφού φαίνονται πολύ καλά στους μικρούς κολπίσκους της περιοχής.

Λίγο πιο βόρεια πήγαμε να δούμε το λιμανάκι και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

1637300668811.jpeg


1637300716977.jpeg


Μικρό το ενδιαφέρον και φύγαμε βάζοντας στον πλοηγό το μέρος Ακάμας. Ούτε ήξερα τι είναι. Πίστευα ότι είναι ένα χωριό στην περιοχή βέβαια της χερσονήσου Ακάμα. Ο πλοηγός μας οδηγούσε από ένα παραλιακό δρόμο στο βορρά, αλλά για 15 χλμ έλεγε ότι θέλαμε μια ώρα. Δεν το πρόσεξα αρχικά και προχωρήσαμε στο δρόμο. Πολύ σύντομα έγινε κακός χωματόδρομος. Μετά από αρκετή σκέψη γυρίσαμε πίσω. Θυμήθηκε η Ντίνα ότι η σπιτονοικοκυρά μας είχε πει να μην πάρουμε τον παραλιακό δρόμο αλλά ένα άλλο από τα μεσόγεια. Εμείς τότε δε δώσαμε σημασία, γιατί λέμε ότι θα μας οδηγήσει ο πλοηγός, έτσι κι αλλιώς. Τελικά πήγαμε στη χερσόνησο αλλά από ένα καλό δρόμο και φυσικά δεν είδαμε τις δυτικές παραλίες της βόρειας Πάφου.

Αρχικά πήγαμε στο χωριό Λατσί. Από τη Χρυσοχού που είναι δίπλα περάσαμε αλλά δεν σταματήσαμε. Δεν γνωρίζω αν έχει κάτι ενδιαφέρον. Εντάξει, όπου και να πας κάτι θα υπάρχει. Δε μπορείς να τα δεις όλα σε ένα σύντομο ταξίδι. Το Λατσί ήταν πολύ τουριστικό και δεν άξιζε. Ένα κτήριο στην παραλία μου άρεσε, αλλά είχε τόσα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που δεν βγήκε καλή η φωτογραφία. Και από την άλλη μεριά είχε κάποιες λαμαρίνες που εμπόδιζαν την εικόνα.

1637300777226.jpeg


1637300798414.jpeg


Γι αυτό προχωρήσαμε στα Λουτρά της Αφροδίτης. Τον πληθυντικό δεν τον κατάλαβα. Μια μικρή λιμνούλα με λίγο νερό που έπεφτε από ένα χαμηλό βράχο. Αυτό ήταν όλο. Ο χώρος όμως με κάτι που έμοιαζε με βοτανικό κήπο ήταν καλός. Όμως στην Κύπρο δεν πήγαμε για περιήγηση στη φύση. Έτσι αποχωρήσαμε με καινούργιο προορισμό.

1637300818411.jpeg


Από ένα παραλιακό κυρίως δρόμο και μετά από 30 χλμ φτάσαμε στο χωριό Παχύαμμος. Μας είχαν πει ότι έχει υπέροχη παραλία. ΟΚ, καλή ήταν, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Για μας τουλάχιστον που ξέρουμε από παραλίες. Είναι και γούστα όλα αυτά. Στο βάθος φαινόταν ένα φυλάκιο και υποθέσαμε ότι από εκεί άρχιζε η κατεχόμενη Κύπρος. Όμως μας παραξένεψε μια πινακίδα που έλεγε ότι στα επόμενα 23 χλμ ήταν το χωριό Κάτω Πύργος. Το ψάχνω αργότερα και ανακαλύπτω ότι στο φυλάκιο ήταν το χωριό Κόκκινα, που το κατέχουν οι Τούρκοι. Είναι ένας μικρός κατεχόμενος θύλακας. Μετά συνεχίζεται η ελεύθερη Κύπρος μέχρι τον Πάνω και Κάτω Πύργο. Μέχρι εκεί δεν φτάσαμε πάντως.

1637300869171.jpeg



Πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Στο χωριό Πωμός, που είναι λίγο πιο κάτω από την Παχύαμμο, σταματήσαμε για φωτογραφία σε ωραία βράχια στη θάλασσα. Και για ένα μνημείο με αγιογραφίες στην άκρη του δρόμου.

1637300894075.jpeg


1637300921908.jpeg


Η ώρα ήταν λίγο πριν τις 15:00 και είχαμε χρόνο να δούμε ένα καταρράκτη ακόμα. Ήταν ο λεγόμενος Κρεμιώτης. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Κρίτου Τέρα, δέκα χλμ νότια της Χρυσοχούς. Είχα διαβάσει ότι για να τον δεις πρέπει να γίνεις μούσκεμα αλλά δεν είχα διάθεση να κρατώ μαγιό και πετσέτα, γιατί δεν ήταν και σίγουρο ότι θα κάναμε την επίσκεψη. Την κάναμε όμως. Έχει ένα χώρο για πάρκιν με δυο ευρώ και είσοδο ένα ευρώ κατ’ άτομο. Προχωράς μια κατηφόρα και βρίσκεσαι σε ένα χώρο με τον πρώτο μικρό καταρράκτη. Δεν θέλω να τον μειώσω αλλά είναι μια μικρή λιμνούλα με ελάχιστο νερό να τρέχει από ένα ύψος 4-5 μέτρων. Έχει παγκάκια για να κάτσουν μερικές παρέες. Ο χώρος θα μπορούσε να είναι πιο καθαρός.

1637300968115.jpeg


1637300994407.jpeg


Προχωρήσαμε άλλα δέκα λεπτά για να φτάσουμε στον κυρίως καταρράκτη. Η διαδρομή στην φύση είναι καλή αλλά αυτό που βλέπεις εκεί δεν είναι καταρράκτης αλλά πάλι λίγο νερό. Για να δεις τον καταρράκτη πρέπει να περάσεις σκυφτός από μια τρύπα στο βράχο για 7-8 μέτρα. Εγώ αποφάσισα να το δω. Έδωσα τη φωτογραφική μηχανή και το τσαντάκι μου στην Ντίνα και προχώρησα. Με το που μπήκα στην τρύπα έγιναν μούσκεμα τα παπούτσια μου. Έπεφτε λίγο νερό από πάνω. Όμως στην έξοδο προς τον καταρράκτη σε υποδεχόταν το νερό που έπεφτε από ψηλά και σε έκανε μούσκεμα. Όμως το θέαμα ήταν υπέροχο. Κρίμα που δεν είχα αδιάβροχη μηχανή για να τραβήξω και δική μου φωτογραφία. Δεν πειράζει, ας θυμηθούμε τα παλιά, που όλα καταγράφονταν μόνο στην μνήμη.

1637301023125.jpeg


Κάπου στα δεξιά φαίνεται με δυσκολία η τρύπα που πρέπει να περάσεις για να δεις τον καταράκτη:
1637301123601.jpeg


Μέχρι να επιστρέψουμε στο αυτοκίνητο είχα στεγνώσει, εκτός από τα παπούτσια. Είχα όμως δεύτερο ζευγάρι και άλλαξα.

Πήραμε το δρόμο για την Πάφο χωρίς κάτι άλλο στο πρόγραμμα. Σταματήσαμε όμως για να φωτογραφήσουμε πλαγιές με πολύχρωμα πετρώματα. Οι στάσεις είναι λίγο δύσκολες μερικές φορές στην Κύπρο, γιατί δεν έχεις χώρο. Όμως αυτή την εποχή δεν είχε πολλή κίνηση και κάποια αυτοκίνητα σταματούσαν χωρίς να βάζουν σε κίνδυνο τους άλλους διερχόμενους.

1637301161608.jpeg


Είδαμε και μια πινακίδα για ένα φράγμα στο δρόμο μας και λοξοδρομήσαμε για να το δούμε. Είχαμε δει και άλλα, αλλά άλλο ένα δεν πειράζει.

1637301189977.jpeg


Το βράδυ κάναμε βόλτα στην καινούργια πόλη της Πάφου, δηλαδή στην παραλία.

1637301221195.jpeg
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός

katkats

Moderator
Μηνύματα
8.232
Likes
10.292
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ν. Αμερική
Δεν ξέρω πως το φαντάστηκες, αλλά της αρέσουν πολύ τα πετρώματα. Ειδικά τα ηφαιστειακά.
Κάτι τέτοιες επισκέψεις σε νταμάρια κτλ. διοργάνωνε ο πατέρας μου στις εξορμήσεις μας όταν ήμουν μικρή. Και είναι γεωλόγος, γι' αυτό. Αυτό δε να σταματάμε στα πιο άκυρα μέρη για να δούμε τα στρώματα των πετρωμάτων:haha:. Μου έχει μείνει και εμένα κουσούρι να τα παρατηρώ στις εκσκαφές των επαρχιακών δρόμων.
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Κάτι τέτοιες επισκέψεις σε νταμάρια κτλ. διοργάνωνε ο πατέρας μου στις εξορμήσεις μας όταν ήμουν μικρή. Και είναι γεωλόγος, γι' αυτό. Αυτό δε να σταματάμε στα πιο άκυρα μέρη για να δούμε τα στρώματα των πετρωμάτων:haha:. Μου έχει μείνει και εμένα κουσούρι να τα παρατηρώ στις εκσκαφές των επαρχιακών δρόμων.
Και η Κύπρος για το μέγεθός της έχει πολλά και όμορφα πετρώματα, που δυστυχώς δεν είχαμε το χρόνο να τα δούμε. Παντού στο Τροοδος υπήρχαν πινακίδες για βόλτα σε τέτοια μέρη. Μια άλλη φορά.
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.353
Likes
10.051
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Τετάρτη, 6/10/2021, τελευταία μέρα

Φτάσαμε στη μέρα που είχαμε την πτήση της επιστροφής. Είχαμε όμως πράγματα ακόμα να δούμε.

Πριν τις 08:00 βρισκόμασταν στην παλιά πόλη της Πάφου για φωτογραφίες. Την είχαμε δει μόνο την πρώτη μας νύχτα. Για πάνω από μια ώρα περιφερόμασταν στα ωραία κτήρια. Στην σκεπαστή αγορά, στο τζαμί, στα μνημεία, στο Δημοτικό Μέγαρο, στα σχολεία που είναι στην απέναντι μεριά του δρόμου, στα ωραία σπίτια και στις πλατείες. Η Πάφος είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μας. Η παλιά και η νέα πόλη και κυρίως οι αρχαιότητες.

Η αγορά ήταν ακόμα κλειστή:
1637471640834.jpeg

Μετά από καμιά ώρα είχαν ανοίξει μερικά μαγαζιά:
1637471689378.jpeg


Τα τζαμιά τα βλέπαμε σαν κάτι εξωτικό, λες και ήμασταν στο Μαρόκο:
1637471741215.jpeg


1637471767374.jpeg


1637471787076.jpeg


1637471804462.jpeg


Ωραίες κατοικίες:
1637471831865.jpeg


Ξενοδοχείο παρακαλώ:
1637471876667.jpeg


Πριν φύγουμε κάναμε και μια επίσκεψη στις κατακόμβες της Αγίας Σολομωνής και του Αγίου Λαμπριανού. Βρίσκονται κοντά και η πόρτα είναι ανοιχτή για όλους, αρκεί να τη δεις. Γενικά στην πόλη γίνονται πολλά έργα και αρκετοί χώροι με αρχαία είναι κλειστοί. Όμως εμείς βρήκαμε μια τρύπα ανοιχτή και είδαμε και το λατομείο, δίπλα στο Λόφο της Φάμπρικας. Καταλήξαμε για καφέ στην παραλιακή.

1637471900213.jpeg


1637471915931.jpeg


1637471937410.jpeg


1637472047093.jpeg


1637471972768.jpeg


Πίνοντας καφέ παρατηρούσαμε τους περαστικούς:
1637472005253.jpeg


Κατά τις 13:00 μπήκαμε στο αυτοκίνητο με προορισμό τη Λάρνακα. Αμέσως όμως μετά την Πάφο είδαμε την πινακίδα για το χωριό και την παραλία Γεροσκήπου. Είχαμε δει τις προηγούμενες μέρες ότι κάτι έχει και εκεί, οπότε αφού είχαμε χρόνο στρίψαμε και δεν χάσαμε. Αρχικά σε μια πλατεία είδαμε γλυπτά. Σταματήσαμε και είδαμε ότι ήταν από μια έκθεση του δεύτερου διεθνούς συμποσίου γλυπτικής.

1637472087059.jpeg


1637472109505.jpeg


Προχωρήσαμε προς την κεντρική πλατεία. Εκεί αντικρίσαμε μια από τις πιο ωραίες εκκλησίες που είχαμε δει στο νησί: την Αγία Παρασκευή που ήταν Βυζαντινή Εκκλησία. Αν και γινόταν κάποιες εργασίες αποκατάστασης φαινόταν πολύ όμορφη. Όμως ήταν κλειστή και δεν μπήκαμε μέσα.

1637472128667.jpeg


1637472151235.jpeg


Λίγο πιο κάτω ήταν ένας ανοιχτός χώρος και τον αναφέρω μόνο και μόνο για να πω, πως μια μικρή επουσιώδη σπηλιά την κάνεις ενδιαφέρουσα, με το να χτίσεις με πέτρα στο ίδιο χρώμα με το βράχο, μερικές καμάρες.

1637472175920.jpeg


Προχωρήσαμε και στην παραλία που αρκετοί έκαναν το μπάνιο τους. Τώρα οι χώροι φαίνονται αρκετοί και άνετοι, αλλά δεν ξέρω τι γίνεται το καλοκαίρι με τον πολύ κόσμο.

1637472194558.jpeg


Η επόμενη στάση ήταν πάλι στην Πέτρα του Ρωμιού, για να φωτογραφίσαμε το εικαστικό που έχω ήδη αναφέρει, αλλά και για να φάω το κολατσιό μου. Εκεί έχει ένα περίπτερο που έξω έχει χώρο για να κάτσεις. Η Ντίνα πήρε μια μπύρα. Εγώ λόγω της οδήγησης δεν πίνω είπαμε.

Η ώρα δεν ήταν ούτε 15:00 και η πτήση μας ήταν στις 20:50. Άρα είχαμε χρόνο για να δούμε το πάρκο καμηλών. Η Ντίνα το είχε δει σε μια ταξιδιωτική εκπομπή και ήθελε να πάει από την αρχή του ταξιδιού, αφού βρίσκεται 20 χλμ από τη Λάρνακα. Είχαμε επιχειρήσει να πάμε στην αρχή του ταξιδιού μας αλλά όταν είδα την απόσταση απογοητεύτηκα γιατί ήμουν κουρασμένος. Τώρα ήταν ιδανική ευκαιρία να πάμε, μιας και είχαμε αρκετό χρόνο. Φτάσαμε στις 16:30 και έτσι απολαύσαμε το μέρος για κάπου δυο ώρες.

1637472252190.jpeg


1637472270859.jpeg


Δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο. Εγώ δεν ήθελα να πάω γιατί το να βλέπω καμήλες στην Κύπρο δε μου έκανε κλικ. Όμως εκ των υστέρων έμαθα ότι πριν από 50 χρόνια ακόμα κυκλοφορούσαν στο νησί για να μεταφέρουν αγαθά. Γι αυτό και υπάρχει το πάρκο με περίπου 30-40 καμήλες. Έχει και διάφορα άλλα ζώα, αλλά δεν είναι δα και ζωολογικός κήπος.
1637472318950.jpeg


1637472297877.jpeg


Στις 19:00 παραδώσαμε το αυτοκίνητο σε ένα (Βέλγο) υπάλληλο του γραφείου. Πήρα πίσω και τα 150 ευρώ που είχα δώσει προκαταβολή και επιστρέψαμε κανονικότατα στο σπίτι μας.

Χρωστώ το βίντεο της προηγούμενης περιγραφής:

Αλλά και της σημερινής:

Εδώ τελειώνει η περιγραφή του μικρού ταξιδιού στην Κύπρο, που μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Περίμενα περισσότερη ανταπόκριση από το φόρουμ, κυρίως από τους Κύπριους. Σίγουρα δεν είναι ο προορισμός που θα εξιτάρει κάποιον, αλλά είναι τόσο οικείος σε εμάς που μια επίσκεψη μιας εβδομάδας τουλάχιστον αξίζει και με το παραπάνω.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
32.290
Μηνύματα
810.219
Μέλη
37.002
Νεότερο μέλος
JasonTheModel

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom