kabamarou
Member
- Μηνύματα
- 1.517
- Likes
- 2.635
Περιεχόμενα
Ξημερώνει Παρασκευή.2η μέρα στο Παρίσι και είμαστε επιτέλους έτοιμοι να εξερευνήσουμε τα ατέλειωτα αξιοθέατα του. Πριν από αυτό όμως κάνουμε μια επίσκεψη στο super market που υπάρχει εκεί κοντά καθότι δεν μας παίρνει οικονομικά να τρώμε συνέχεια φαγητό από έξω. Το καλύτερο σε αυτή την περίπτωση είναι να αγοράσεις πράγματα που δεν θέλουν πολύ χρόνο για ετοιμασία για να έχεις όσο περισσότερο χρόνο γίνεται για εξερεύνηση στους δρόμους. Δημητριακά για πρωινό, έτοιμα γεύματα για το φούρνο μικροκυμάτων και τα κατάλληλα υλικά για μερικά πρόχειρα σάντουιτς καθώς και μερικά φρούτα, είναι οκ για να την βγάλεις για λίγες ημέρες. Και φυσικά εμφιαλωμένο νερό γιατί είναι πανάκριβο αν δεν το αγοράσεις από το super
Από το βράδυ είχαμε συμφωνήσει με τον φίλο μου να ματαιώσουμε την προγραμματισμένη για σήμερα επίσκεψη για το ανάκτορο των Βερσαλλιών, καθότι Βερσαλίες και Disneyland σε 5 ημέρες πάει πολύ όπως το ξανασκεφτήκαμε.
Από μέρες πριν το ταξίδι είχα αγοράσει έναν πολύ μεγάλο χάρτη του Παρισιού από τον οποίο είχα σκανάρει τμήματα του και τα εκτυπώσα σε μικρότερα κομμάτια σε κόλες Α4.Πάνω στα φύλλα αυτά σημείωσα τα μέρη που είχα αποφασίσει ότι ήθελα να πάω και έβγαλα ένα δρομολόγιο ώστε να τα επισκεπτόμαστε με μια λογική σειρά για να αποφεύγονται έτσι οι άσκοπες μετακινήσεις και ψαξίματα που θα μας κούραζαν. Ο χάρτης πάνω έχει και τις στάσεις του metro.Έτσι αν θέλαμε να επισκεφτούμε κάποιο μέρος που είναι 1 χλμ. μακριά περίπου από το σημείο που ήμασταν κοίταγα στον χάρτη για να δω αν έχει κοντά στο μέρος που είμαστε στάση του metro και αν έχει στάση και εκεί που θέλουμε να πάμε για να την καλύψουμε την διαδρομή αυτή με το τραίνο. Αυτή η εκτύπωση σε μικρότερα κομμάτια βολεύει πάρα πολύ γιατί κρατάς στο χέρι σου ενώ περπατάς μόνο ένα μικρό φύλο διπλωμένο στα 4 που το συμβουλεύεσαι πολύ εύκολα χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να ανοίγεις τον θεόρατο χάρτη και να κάνεις μπαμ από μακριά ότι είσαι τουρίστας
Με το super,το αργοπορημένο ξύπνημα και με μερικά άλλα χάσαμε πολύ χρόνο βέβαια και ξεκινήσαμε για έξω στις 2 το μεσημέρι
Με το metro κατεβαίνουμε για το ξεκίνημα της βόλτας μας στην πλατεία Βαστίλης όπου εκεί βρίσκεται το όμορφο κτίριο της ομώνυμης όπερας αλλά και πολλά εστιατόρια και cafe.Από εκεί κατευθυνόμαστε προς την πλατεία Βοσγίων. Η συμμετρική τετράγωνη πλατεία που άλλοτε ήταν τόπος μονομαχιών τώρα έχει ένα ωραίο πάρκο στην μέση της όπου κάθεται πολύς κόσμος πάνω στο γρασίδι. Εκεί βρίσκεται και το σπίτι που έμενε ο Βίκτωρ Ούγκω (ο συγγραφέας της Παναγίας των Παρισίων ). Στο πίσω κεντρικό μέρος της πλατείας υπάρχει ένας δρόμος που περνάει ακριβώς μέσα από ένα κτίριο. Εκει πίσω υπάρχει και ένα μαγαζάκι με καλές τιμές σε κάποια σουβενίρ και το τιμάμε δεόντως
Ενώ βρισκόμαστε μέσα στο μαγαζί ξεσπάει μια δυνατή νεροποντή. Η πλατεία περιμετρικά έχει πεζοδρόμια που είναι σκεπαστά από πάνω και την βγάζουμε για λίγη ώρα εκεί. Μετά από λίγο και με την βροχή να συνεχίζεται με μικρότερη ένταση περπατάμε προς το μουσείο του Πικάσο. Αυτή την περίοδο γίνεται ανακαίνιση οπότε περιοριζόμαστε μόνο στο να το δούμε από έξω. Μετά περνάμε μπροστά από το Hotel Rohan και στην συνέχεια κατηφορίζουμε προς την des rosiers ένα πολύ γραφικό στενό και όμορφο δρομάκι γεμάτο με κόσμο αλλά και εβραϊκά μαγαζιά πολλά εκ των οποίων πουλάνε φαγητό. Αφού διασχίζουμε ολόκληρο τον δρόμο κατευθυνόμαστε προς το μουσείο pompidou. Ένα πολύ εντυπωσιακό κτίριο που κατακρίθηκε από πολλούς και δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα του Παρισιού. Ανεβαίνουμε στον τελευταίο όροφο που υπάρχει εστιατόριο αλλά και ένας διάδρομος καλυμμένος με τζαμαρία περιμετρικά όπου μπορείς να δεις μια από τις καλύτερες θέες του Παρισιού, μιας και είναι στο κατάλληλο ύψος. Κατεβαίνουμε στον 1ο όροφο και βλέπουμε μερικά πολύ εντυπωσιακά εκθέματα μοντέρνας τέχνης. Στο ισόγειο επίσης υπάρχει ένα μαγαζί που πουλάει πολύ πρωτότυπα αντικείμενα τα οποία όμως έχουν τσιμπημένες τιμές. Δεν βλέπουμε τίποτα άλλο πέρα από τα προαναφερόμενα όμως γιατί 6 το πολύ θέλουμε να είμαστε μέσα στο μουσείο του Λούβρου. Το βράδυ της Παρασκευής είναι ανοικτό μέχρι τις 10 και αποφασίζουμε να το επισκεφτούμε εκείνη την ώρα για να γλιτώσουμε τα αμέτρητα τουριστικά γκρούπ που κάνουν την εμφάνιση τους κυρίως το πρωί. Φτάνουμε μέχρι εκεί με το metro και αφού θαυμάζουμε για λίγη ώρα την τεράστια πυραμίδα που χρησιμοποιείται σαν είσοδος καθώς και τον γύρω χώρο μπαίνουμε μέσα προσπερνώντας την μεγάλη ουρά που υπάρχει για έλεγχο μιας και έχουμε την Paris museum card. Αυτό ήταν κάτι που δεν το περίμενα βέβαια γιατί νόμιζα ότι απλά θα γλιτώναμε την ουρά για την έκδοση εισιτηρίων που υπάρχει στο υπόγειο. Αφήνουμε τα πράγματα στην γκαρνταρόπα και δίνουμε με τον φίλο μου ραντεβού εκεί στις 21:40 για να κινηθεί ο καθένας με τους ρυθμούς που αυτός θέλει. Το εν λόγω μουσείο είναι ένα πραγματικό χάος. Πριν την επίσκεψη είχα επισκεφτεί την συγκεκριμένη σελίδα Interactive Floor Plans για να αποφασίσω τι θέλω να δω. Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο για να διαχειριστείς κατάλληλα τον χρόνο, ειδικά αν έχεις λίγες ώρες στην διάθεση σου. Φυσικά πήρα και από το μουσείο έναν χάρτη για να με βοηθάει. Το ιδανικό είναι να βλέπεις συνεχώς το αριθμημένο σημείο της αίθουσας που είσαι στον χάρτη και να μην προσπαθείς να προσανατολιστείς από μόνος γιατί αλλιώς χάνεσαι. Πράγμα που άργησα να το καταλάβω λίγο. Στον ίδιο όροφο ανεβοκατεβαίνεις σκαλιά και υπάρχουν αμέτρητοι διάδρομοι που σε μπερδεύουν. Το μουσείο μέσα περιέχει πολύ εντυπωσιακά πράγματα που συγκινούν και τον πιο δύσκολο. Στο δωμάτιο που είναι η Μόνα λίζα πηγαίνεις απλά για να πεις ότι πήγες μιας και την βλέπεις από υπερβολικά μεγάλη απόσταση και πίσω από τζάμι. Τα διαμερίσματα του Ναπολέων στον 1ο με εντυπωσίασαν πολύ. Φωτογραφίες βγάζεις ελεύθερα παντού . Από τα παράθυρα του μουσείου η θέα είναι πολύ όμορφη.Όταν βραδιάζει υπάρχει μια μυστήρια ατμόσφαιρα στο μουσείο καθώς πολλοί χώροι είναι φωτισμένοι με ένα πολύ χαμηλό φως και η θέα έξω αποκτάει μια άλλη μεγαλοπρέπεια. Τα παγκάκια που υπάρχουν στις αίθουσες ειδικά του 2ου ορόφου είναι πολύ καλά για να κάνεις κάποια διαλείμματα. Βλέπω κάποια πράγματα που ήθελα εκ τον προτέρων και όσα περισσότερα μπορώ με ένα απλό πέρασμα με τα πόδια Η ώρα περνάει όμως και στις 21:30 οι πόρτες από τις αίθουσες αρχίζουν και κλείνουν. Βρισκόμαστε με τον φίλο μου και βγαίνουμε έξω. Έχει αρχίσει και έχει αρκετό κρύο πλέον και αφού κάνουμε μια βόλτα έξω από το μουσείο παίρνουμε το metro και κατεβαίνουμε στην στάση που είναι ακριβώς δίπλα στην αψίδα του θριάμβου. Φτάνουμε όμως 11 παρά και δεν μπορούμε να μπούμε μέσα μιας και μπορείς να μπεις το αργότερο μέχρι τις 22:30.Για να δεις την αψίδα από κοντά και για να περάσεις γενικά τον δρόμο απέναντι μπορείς να το κάνεις μόνο μέσω της υπόγειας διάβασης. Μπαίνουμε στην διάβαση και βγαίνουμε ακριβώς στην αρχή του πιο διάσημου δρόμου του κόσμου. Στα Ηλύσια Πεδία! Γίνεται χαμός από κόσμο που πηγαινοέρχεται. Μια άσπρη λιμουζίνα(προφανώς νοικιασμένη) διασχίζει τον δρόμο και μια κοπέλα που είναι μέσα βγάζει το κεφάλι έξω από το παράθυρο και τσιρίζει ασταμάτητα. Αστυνομικοί πηγαινοέρχονται συνεχώς πάνω στο πεζοδρόμιο. Κάνουμε μια στάση στο fast food «quik» για να τσιμπήσουμε κάτι. Καλό φαγητό και οικονομικό για το Παρίσι αλλά και καλό μέρος (όπως και όλα τα fast foods) για να πας τουαλέτα αν είσαι στην γύρα.
Κατεβαίνουμε τον δρόμο μέχρι το σημείο όπου είναι το palais de la decouverte όπου εκεί στρίβουμε. Μεγαλοπρεπές επιβλητικό κτίριο. Συνεχίζουμε διασχίζοντας την πιο εντυπωσιακή μάλλον γέφυρα του Παρισιού, την allexandre III .Η γέφυρα φωταγωγημένη και διακοσμημένη με τεράστια αγάλματα επάνω της. Στο βάθος φαίνεται ο πύργος του Αιφελ φωταγωγημένος και αυτός. Είμαστε και οι 2 τρομερά εντυπωσιασμένοι από όλα αυτά που έχουμε δει!!! Είναι απίστευτο το αίσθημα δέους που με κατακλύζει! Η ώρα έχει πάει 1:00.Είμαστε ψόφιοι από μια γλυκιά κούραση. Πάμε προς τον σταθμό του metro για να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο πριν καταρρεύσουμε για να φυλάξουμε δυνάμεις και για τις επόμενες ημέρες.

Από το βράδυ είχαμε συμφωνήσει με τον φίλο μου να ματαιώσουμε την προγραμματισμένη για σήμερα επίσκεψη για το ανάκτορο των Βερσαλλιών, καθότι Βερσαλίες και Disneyland σε 5 ημέρες πάει πολύ όπως το ξανασκεφτήκαμε.
Από μέρες πριν το ταξίδι είχα αγοράσει έναν πολύ μεγάλο χάρτη του Παρισιού από τον οποίο είχα σκανάρει τμήματα του και τα εκτυπώσα σε μικρότερα κομμάτια σε κόλες Α4.Πάνω στα φύλλα αυτά σημείωσα τα μέρη που είχα αποφασίσει ότι ήθελα να πάω και έβγαλα ένα δρομολόγιο ώστε να τα επισκεπτόμαστε με μια λογική σειρά για να αποφεύγονται έτσι οι άσκοπες μετακινήσεις και ψαξίματα που θα μας κούραζαν. Ο χάρτης πάνω έχει και τις στάσεις του metro.Έτσι αν θέλαμε να επισκεφτούμε κάποιο μέρος που είναι 1 χλμ. μακριά περίπου από το σημείο που ήμασταν κοίταγα στον χάρτη για να δω αν έχει κοντά στο μέρος που είμαστε στάση του metro και αν έχει στάση και εκεί που θέλουμε να πάμε για να την καλύψουμε την διαδρομή αυτή με το τραίνο. Αυτή η εκτύπωση σε μικρότερα κομμάτια βολεύει πάρα πολύ γιατί κρατάς στο χέρι σου ενώ περπατάς μόνο ένα μικρό φύλο διπλωμένο στα 4 που το συμβουλεύεσαι πολύ εύκολα χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να ανοίγεις τον θεόρατο χάρτη και να κάνεις μπαμ από μακριά ότι είσαι τουρίστας
Με το super,το αργοπορημένο ξύπνημα και με μερικά άλλα χάσαμε πολύ χρόνο βέβαια και ξεκινήσαμε για έξω στις 2 το μεσημέρι
Με το metro κατεβαίνουμε για το ξεκίνημα της βόλτας μας στην πλατεία Βαστίλης όπου εκεί βρίσκεται το όμορφο κτίριο της ομώνυμης όπερας αλλά και πολλά εστιατόρια και cafe.Από εκεί κατευθυνόμαστε προς την πλατεία Βοσγίων. Η συμμετρική τετράγωνη πλατεία που άλλοτε ήταν τόπος μονομαχιών τώρα έχει ένα ωραίο πάρκο στην μέση της όπου κάθεται πολύς κόσμος πάνω στο γρασίδι. Εκεί βρίσκεται και το σπίτι που έμενε ο Βίκτωρ Ούγκω (ο συγγραφέας της Παναγίας των Παρισίων ). Στο πίσω κεντρικό μέρος της πλατείας υπάρχει ένας δρόμος που περνάει ακριβώς μέσα από ένα κτίριο. Εκει πίσω υπάρχει και ένα μαγαζάκι με καλές τιμές σε κάποια σουβενίρ και το τιμάμε δεόντως
Ενώ βρισκόμαστε μέσα στο μαγαζί ξεσπάει μια δυνατή νεροποντή. Η πλατεία περιμετρικά έχει πεζοδρόμια που είναι σκεπαστά από πάνω και την βγάζουμε για λίγη ώρα εκεί. Μετά από λίγο και με την βροχή να συνεχίζεται με μικρότερη ένταση περπατάμε προς το μουσείο του Πικάσο. Αυτή την περίοδο γίνεται ανακαίνιση οπότε περιοριζόμαστε μόνο στο να το δούμε από έξω. Μετά περνάμε μπροστά από το Hotel Rohan και στην συνέχεια κατηφορίζουμε προς την des rosiers ένα πολύ γραφικό στενό και όμορφο δρομάκι γεμάτο με κόσμο αλλά και εβραϊκά μαγαζιά πολλά εκ των οποίων πουλάνε φαγητό. Αφού διασχίζουμε ολόκληρο τον δρόμο κατευθυνόμαστε προς το μουσείο pompidou. Ένα πολύ εντυπωσιακό κτίριο που κατακρίθηκε από πολλούς και δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα του Παρισιού. Ανεβαίνουμε στον τελευταίο όροφο που υπάρχει εστιατόριο αλλά και ένας διάδρομος καλυμμένος με τζαμαρία περιμετρικά όπου μπορείς να δεις μια από τις καλύτερες θέες του Παρισιού, μιας και είναι στο κατάλληλο ύψος. Κατεβαίνουμε στον 1ο όροφο και βλέπουμε μερικά πολύ εντυπωσιακά εκθέματα μοντέρνας τέχνης. Στο ισόγειο επίσης υπάρχει ένα μαγαζί που πουλάει πολύ πρωτότυπα αντικείμενα τα οποία όμως έχουν τσιμπημένες τιμές. Δεν βλέπουμε τίποτα άλλο πέρα από τα προαναφερόμενα όμως γιατί 6 το πολύ θέλουμε να είμαστε μέσα στο μουσείο του Λούβρου. Το βράδυ της Παρασκευής είναι ανοικτό μέχρι τις 10 και αποφασίζουμε να το επισκεφτούμε εκείνη την ώρα για να γλιτώσουμε τα αμέτρητα τουριστικά γκρούπ που κάνουν την εμφάνιση τους κυρίως το πρωί. Φτάνουμε μέχρι εκεί με το metro και αφού θαυμάζουμε για λίγη ώρα την τεράστια πυραμίδα που χρησιμοποιείται σαν είσοδος καθώς και τον γύρω χώρο μπαίνουμε μέσα προσπερνώντας την μεγάλη ουρά που υπάρχει για έλεγχο μιας και έχουμε την Paris museum card. Αυτό ήταν κάτι που δεν το περίμενα βέβαια γιατί νόμιζα ότι απλά θα γλιτώναμε την ουρά για την έκδοση εισιτηρίων που υπάρχει στο υπόγειο. Αφήνουμε τα πράγματα στην γκαρνταρόπα και δίνουμε με τον φίλο μου ραντεβού εκεί στις 21:40 για να κινηθεί ο καθένας με τους ρυθμούς που αυτός θέλει. Το εν λόγω μουσείο είναι ένα πραγματικό χάος. Πριν την επίσκεψη είχα επισκεφτεί την συγκεκριμένη σελίδα Interactive Floor Plans για να αποφασίσω τι θέλω να δω. Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο για να διαχειριστείς κατάλληλα τον χρόνο, ειδικά αν έχεις λίγες ώρες στην διάθεση σου. Φυσικά πήρα και από το μουσείο έναν χάρτη για να με βοηθάει. Το ιδανικό είναι να βλέπεις συνεχώς το αριθμημένο σημείο της αίθουσας που είσαι στον χάρτη και να μην προσπαθείς να προσανατολιστείς από μόνος γιατί αλλιώς χάνεσαι. Πράγμα που άργησα να το καταλάβω λίγο. Στον ίδιο όροφο ανεβοκατεβαίνεις σκαλιά και υπάρχουν αμέτρητοι διάδρομοι που σε μπερδεύουν. Το μουσείο μέσα περιέχει πολύ εντυπωσιακά πράγματα που συγκινούν και τον πιο δύσκολο. Στο δωμάτιο που είναι η Μόνα λίζα πηγαίνεις απλά για να πεις ότι πήγες μιας και την βλέπεις από υπερβολικά μεγάλη απόσταση και πίσω από τζάμι. Τα διαμερίσματα του Ναπολέων στον 1ο με εντυπωσίασαν πολύ. Φωτογραφίες βγάζεις ελεύθερα παντού . Από τα παράθυρα του μουσείου η θέα είναι πολύ όμορφη.Όταν βραδιάζει υπάρχει μια μυστήρια ατμόσφαιρα στο μουσείο καθώς πολλοί χώροι είναι φωτισμένοι με ένα πολύ χαμηλό φως και η θέα έξω αποκτάει μια άλλη μεγαλοπρέπεια. Τα παγκάκια που υπάρχουν στις αίθουσες ειδικά του 2ου ορόφου είναι πολύ καλά για να κάνεις κάποια διαλείμματα. Βλέπω κάποια πράγματα που ήθελα εκ τον προτέρων και όσα περισσότερα μπορώ με ένα απλό πέρασμα με τα πόδια Η ώρα περνάει όμως και στις 21:30 οι πόρτες από τις αίθουσες αρχίζουν και κλείνουν. Βρισκόμαστε με τον φίλο μου και βγαίνουμε έξω. Έχει αρχίσει και έχει αρκετό κρύο πλέον και αφού κάνουμε μια βόλτα έξω από το μουσείο παίρνουμε το metro και κατεβαίνουμε στην στάση που είναι ακριβώς δίπλα στην αψίδα του θριάμβου. Φτάνουμε όμως 11 παρά και δεν μπορούμε να μπούμε μέσα μιας και μπορείς να μπεις το αργότερο μέχρι τις 22:30.Για να δεις την αψίδα από κοντά και για να περάσεις γενικά τον δρόμο απέναντι μπορείς να το κάνεις μόνο μέσω της υπόγειας διάβασης. Μπαίνουμε στην διάβαση και βγαίνουμε ακριβώς στην αρχή του πιο διάσημου δρόμου του κόσμου. Στα Ηλύσια Πεδία! Γίνεται χαμός από κόσμο που πηγαινοέρχεται. Μια άσπρη λιμουζίνα(προφανώς νοικιασμένη) διασχίζει τον δρόμο και μια κοπέλα που είναι μέσα βγάζει το κεφάλι έξω από το παράθυρο και τσιρίζει ασταμάτητα. Αστυνομικοί πηγαινοέρχονται συνεχώς πάνω στο πεζοδρόμιο. Κάνουμε μια στάση στο fast food «quik» για να τσιμπήσουμε κάτι. Καλό φαγητό και οικονομικό για το Παρίσι αλλά και καλό μέρος (όπως και όλα τα fast foods) για να πας τουαλέτα αν είσαι στην γύρα.
Κατεβαίνουμε τον δρόμο μέχρι το σημείο όπου είναι το palais de la decouverte όπου εκεί στρίβουμε. Μεγαλοπρεπές επιβλητικό κτίριο. Συνεχίζουμε διασχίζοντας την πιο εντυπωσιακή μάλλον γέφυρα του Παρισιού, την allexandre III .Η γέφυρα φωταγωγημένη και διακοσμημένη με τεράστια αγάλματα επάνω της. Στο βάθος φαίνεται ο πύργος του Αιφελ φωταγωγημένος και αυτός. Είμαστε και οι 2 τρομερά εντυπωσιασμένοι από όλα αυτά που έχουμε δει!!! Είναι απίστευτο το αίσθημα δέους που με κατακλύζει! Η ώρα έχει πάει 1:00.Είμαστε ψόφιοι από μια γλυκιά κούραση. Πάμε προς τον σταθμό του metro για να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο πριν καταρρεύσουμε για να φυλάξουμε δυνάμεις και για τις επόμενες ημέρες.
Attachments
-
52,1 KB Προβολές: 167
Last edited by a moderator: