Maria L.
Member
- Μηνύματα
- 73
- Likes
- 938
Vancouver Day 10
Για τη σημερινή μας μέρα είχαμε προγραμματίσει να επισκεφθούμε το Sea to Sky Gondola και το Whistler. Και τα δύο βρίσκονται βόρεια του Vancouver με μια απόσταση 2 ωρών από την πόλη. Μπορούσαμε να πάμε με λεωφορείο αλλά για να έχουμε ελευθερία κινήσεων αποφασίσαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για μια μέρα.
Άρα για να μπορέσουμε να είμαστε όσο πιο νωρίς γινόταν στον προορισμό μας έπρεπε να ξυπνήσουμε πρωί πρωί να πάμε στο αεροδρόμιο να παραλάβουμε το αυτοκίνητο (δεν βρήκαμε κανένα γραφείο ενοικιάσεων στο κέντρο να έχει διαθέσιμο αυτοκίνητο για μια μέρα) και από εκεί να ξεκινήσουμε το μίνι ταξιδάκι μας.
Όλα κύλησαν ομαλά και στις 8 το πρωί βρισκόμασταν στον προορισμό μας!
Οδηγήσαμε στον Sea to Sky Highway για να φτάσουμε στο Sea to Sky Gondola
Όντας τόσο νωρίς δεν αντιμετωπίσαμε κανένα θέμα με πάρκινγκ και είχαμε μια ολόκληρη ώρα μέχρι να ανοίξει. Θέλαμε να πάμε σε ένα διπλανό καταρράκτη και ο χρόνος ήταν όσο ακριβώς χρειαζόμασταν.
Ακολουθώντας ένα μικρό trail που ξεκινούσε από το πάρκινγκ που είμασταν
βρεθήκαμε σε λίγα λεπτά στο Shannon Falls
Απολαύσαμε για λίγο την ησυχία του μέρους και το ίδιο τοπίο, περπατήσαμε γύρω τριγύρω και ξεκινήσαμε για πίσω να πάμε στη γόνδολα.
Και λίγα μέτρα πριν φτάσουμε να σου και η σήμανση για αρκουδίτσα που εθεάθη την προηγουμένη εκεί
Και με την επισήμανση για το πάρκινγκ σε περίπτωση που κάποιος σκεφτεί ας παρκάρω εδώ που είναι δωρεάν για να μην πληρώσω στο sea to sky gondola…
Το Sea to Sky Gondola είναι ιδιωτική ιδιοκτησία και στην ουσία πρόκειται για εναέριο τραμ που σε ανεβάζει σε υψόμετρο 885 μέτρων, ανάβαση που διαρκεί περίπου 10’ και το κόστος είναι $60/άτομο.
Συνολικά είναι 39 γόνδολες που χωράνε μέχρι 8 άτομα η κάθε μια και το προσωπικό σε κάθε γόνδολα έβαζε ξεχωριστά τις παρέες. Άρα έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις τη διαδρομή με τα άτομα που είναι μόνο στο δικό σου γκρουπ.
Σχετικά καινούριο μέρος που άνοιξε πρώτη φορά το 2014 και στη συνέχεια αντιμετώπισε κάποια θέματα με βανδαλισμούς και ήταν λίγο on and off αλλά πλέον λειτουργεί κανονικά.
Στην κορυφή εκτός από την απίστευτη θέα που προσφέρεται σε αφθονία, υπάρχει ένα καφέ - εστιατόριο, trails, και φυσικά μια suspension bridge!
Yay!! ήρθε η ώρα να ανεβούμε!
Μπήκαμε στη γόνδολα νούμερο 6 και ξεκινήσαμε για πάνω.
Το πως ανοίγει το τοπίο μπροστά στα μάτια σου ανεβαίνοντας είναι απίστευτο.
Η αίσθηση είναι σαν να βρίσκεσαι πάνω από τις κορυφές των δέντρων και να πετάς για να φτάσεις στην κορυφή του βουνού, with that said, η ίδια η ανάβαση είναι αρκετά κάθετη και απότομη θα έλεγα αλλά συνάμα τόσο εντυπωσιακή!
Η θέα είναι στο Howe Sound, δίκτυο από fjord που πρόσφατα προστέθηκε στην παγκόσμια λίστα Biosphere Reserve της Unesco όπου βρίσκονται και τα δικά μας, Φαράγγι της Σαμαριάς και Όλυμπος.
Ξεπρόβαλε και ο τελικός μας προορισμός
Και σε λίγα λεπτά βρισκόμασταν στο πιο όμορφο σημείο
Είχε τόσο λίγο κόσμο που ένιωθες πως είσαι μόνος από την ησυχία και ηρεμία που επικρατούσε.
Τα δε σύννεφα έκαναν πιο ιδιαίτερη την εικόνα και τον καφέ μας ακόμη πιο απολαυστικό!
Ευχαριστηθήκαμε το πέρασμα της Sky Pilot suspension bridge, που είμασταν ολομόναχοι!
Πήγαμε βόλτα όπου βλέπεις την ίδια θέα από άλλα σημεία και διαφορετικά επίπεδα
Και στη συνέχεια πήγαμε για hiking στο Panorama trail
Λίγα μέτρα από την είσοδο του trail σταματήσαμε γιατί ένα ζευγάρι (που ήξεραν πως να χειριστούν την κατάσταση) προσπαθούσε να σιγουρευτεί πως η μαύρη αρκούδα που μόλις πέρασε από εκεί προχώρησε προς το δάσος και ήταν ασφαλές να συνεχίσουμε.
Μας είπαν πως δεν είχε μικρό μαζί της άρα δεν ήταν επικίνδυνη (!!) και ήταν οκ να συνεχίσουμε. Θεωρήσαμε καλύτερο να επιστρέψουμε, ενημερώνοντας και όσους συναντήσαμε στο δρόμο μας…
Καθίσαμε για λίγα λεπτά σε κάποιες γόνδολες που τις έχουν αποσύρει για να δούμε πως θα συνεχίζαμε
Και αποφασίσαμε να πάμε και να κάνουμε το hiking τελικά!
Η αλήθεια είναι πως μας περιτριγυρίζουν οι κοντινές συναντήσεις με τις αρκουδίτσες τελευταία… Πριν 15 μέρες που είχαμε πάει στο Asheville ήταν μια στο πάρκινγκ του visitor center ακριβώς στην είσοδο του trail και την είδαμε τελευταία στιγμή. Εκεί δεν το σκεφτήκαμε καθόλου και απλά πήγαμε σε άλλο trail, εδώ είπαμε να το τολμήσουμε.
Είμασταν σε κοντινή απόσταση με ένα γκρουπ από καμία δεκαριά άτομα και νιώθαμε ασφαλείς, ευτυχώς δεν είχαμε καμία απρόσμενη συνάντηση και πολύ χάρηκα που τελικά κάναμε αυτή την όμορφη διαδρομή.
Μετά από την αναζωογονητική βόλτα πήγαμε να πάρουμε τη γόνδολα της επιστροφής.
Το μέρος είχε αρχίσει να γεμίζει με κόσμο και ευτυχώς εμείς καταφέραμε να το απολαύσουμε με ησυχία!
Θα συνεχίζαμε την ημέρα μας με τον επόμενο προορισμό να είναι το Whistler, μια ώρα βόρεια από εκεί που είμασταν.
Θα κάναμε όμως πρώτα μια ακόμη στάση στη διαδρομή στον ποταμό Cheakamus για hiking στην περιοχή που είναι το Whistler train wreck.
Πρόκειται για ατύχημα που συνέβη το 1956 στην περιοχή όταν ένα τρένο που μετέφερε καυστική σόδα εκτροχιάστηκε με αποτέλεσμα να πέσει όλο το εμπόρευμα στο ποτάμι προκαλώντας απίστευτη καταστροφή στο οικοσύστημα και ιδιαίτερα σε πολλές ποικιλίες ψαριών. Το μέρος είναι δύσβατο και ήταν πολύ δύσκολο να μετακινηθούν από εκεί τα 7 βαγόνια έτσι αποφασίστηκε να τα αφήσουν εκεί.
Είναι πλέον καλυμμένα με graffiti και το μέρος είναι δημοφιλής προορισμός τουριστών και ντόπιων.
Η ευρύτερη περιοχή θεωρείται από τα πιο όμορφα hiking μέρη του Whistler.
Για να φτάσεις στο train wreck πρέπει πρώτα surprise surprise να περάσεις από μια suspension bridge
Ολοκληρώσαμε τη βόλτα μας και πήραμε το δρόμο για το Whistler.
Στην κοιλάδα του Whistler βρίσκεται το ομώνυμο municipality resort που αποτελεί από τους top προορισμούς για σκι στη Βόρεια Αμερική.
Οι επισκέπτες φτάνουν τα 2 εκατομμύρια το χρόνο και είναι πόλος έλξης το χειμώνα για σκι και τo καλοκαίρι για mountain bike.
Το Whistler είχε θέσει υποψηφιότητα για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 αλλά δεν κέρδισε. Έκτοτε ήταν σε συνεχή διαμορφώση και εντυπωσιακή αναβάθμιση στα ‘80s και ‘90s, όπου είχε μάλιστα χαρακτηριστεί και ως το καλύτερο ski resort.
Με τις υποδομές να υπάρχουν, το 2010 με το κοντινό Vancouver να διοργανώνει τους Ολυμπιακούς, αποτέλεσε μέρος που έλαβαν χώρα αρκετά Ολυμπιακά αθλήματα.
Το πλακόστρωτο χωριό έχει κερδίσει πολλά βραβεία για το design του με το φυσικό τοπίο να το κάνει ακόμη πιο όμορφο και εντυπωσιακό.
Να ’μαστε λοιπόν και στο γνωστό Whistler!
Η ώρα για μεσημεριανό είχε φτάσει για τα καλά και η πρώτη μας στάση θα ήταν στην High Mountain Brewing Company.
Cauliflower για έμενα και burger για το Δημήτρη, οι επιλογές μας που συνοδεύτηκαν με μπυρίτσα
Αφού τελειώσαμε το φαγητό μας κάναμε βόλτα στο χωριό, το οποίο είναι γεμάτο από εστιατόρια, καφέ, μπαρ, μαγαζιά για ψώνια.
Χωριό το οποίο είναι πραγματικά πολύ όμορφο, όχι γραφικό αλλά πολύ προσεγμένο ώστε να μη σου λείψει τίποτα όταν είσαι εκεί.
Φαντάζομαι οι λάτρεις του σκι (στους οποίους δεν ανήκω) θα το εκτιμούν πάρα πολύ!
Πολύς κόσμος παντού και όπως κάναμε τη βόλτα μας είδαμε και πολλά άτομα με ποδήλατα.
Όπως συνεχίσαμε πιο κάτω βρεθήκαμε στο σημείο με τα lifts, όπου σε αυτά επιβιβάζονται μαζί με τα ποδήλατα τους, και μετά κατεβαίνουν το βουνό από τους κατάλληλα διαμορφωμένους δρόμους που έχουν κάθε είδους στροφές με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας.
Αν ρωτάτε εμένα όλη η κατάβαση με ποδήλατο με την ταχύτητα που το έκαναν είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά who am I to judge??
Όσο καθήσαμε και τους βλέπαμε μόλις κατέβαιναν, πήγαιναν ξανά στα lifts για να ανεβούν, άρα το υπέρ διασκεδάζαν!
Ολοκληρώσαμε το γύρο του χωριού με μια τελευταία φωτό από όπου ξεκινήσαμε
και πήραμε το αυτοκίνητο για να επιστρέψουμε στο Vancouver
Οι όμορφες εικόνες μας συνόδεψαν μέχρι το τέλος της διαδρομής…
επίσης πολύ με εντυπωσίασε πως στις πινακίδες που βρίσκονται στον Sea to Sky Highway που στην ουσία συνδέει το Vancouver με το Whistler, οι ονομασίες είναι και στα αγγλικά και στα Squamish. Οι πινακίδες τοποθετήθηκαν πριν τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 2010 και ο λόγος είναι για να υπενθυμίζουν σε ντόπιους και επισκέπτες την πλούσια ιστορία των ιθαγενών Squamish της περιοχής που υπολογίζεται πως κατοικούν στην περιοχή πάνω από 1000 χρόνια.
Ο τρόπος που διαβάζονται βέβαια είναι άλλη ιστορία …
Και κάπως έτσι θα τελείωνε και η σημερινή μας μέρα… φτάνοντας στο Vancouver επιστρέψαμε το αυτοκίνητο και πήγαμε στο δωμάτιο για να ξεκουραστούμε.
Αυτό θα ήταν και το τελευταίο μας βράδυ στην πόλη μιας και αύριο ήταν μέρα επιστροφής.
Για τη σημερινή μας μέρα είχαμε προγραμματίσει να επισκεφθούμε το Sea to Sky Gondola και το Whistler. Και τα δύο βρίσκονται βόρεια του Vancouver με μια απόσταση 2 ωρών από την πόλη. Μπορούσαμε να πάμε με λεωφορείο αλλά για να έχουμε ελευθερία κινήσεων αποφασίσαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για μια μέρα.
Άρα για να μπορέσουμε να είμαστε όσο πιο νωρίς γινόταν στον προορισμό μας έπρεπε να ξυπνήσουμε πρωί πρωί να πάμε στο αεροδρόμιο να παραλάβουμε το αυτοκίνητο (δεν βρήκαμε κανένα γραφείο ενοικιάσεων στο κέντρο να έχει διαθέσιμο αυτοκίνητο για μια μέρα) και από εκεί να ξεκινήσουμε το μίνι ταξιδάκι μας.
Όλα κύλησαν ομαλά και στις 8 το πρωί βρισκόμασταν στον προορισμό μας!
Οδηγήσαμε στον Sea to Sky Highway για να φτάσουμε στο Sea to Sky Gondola
Όντας τόσο νωρίς δεν αντιμετωπίσαμε κανένα θέμα με πάρκινγκ και είχαμε μια ολόκληρη ώρα μέχρι να ανοίξει. Θέλαμε να πάμε σε ένα διπλανό καταρράκτη και ο χρόνος ήταν όσο ακριβώς χρειαζόμασταν.
Ακολουθώντας ένα μικρό trail που ξεκινούσε από το πάρκινγκ που είμασταν
βρεθήκαμε σε λίγα λεπτά στο Shannon Falls
Απολαύσαμε για λίγο την ησυχία του μέρους και το ίδιο τοπίο, περπατήσαμε γύρω τριγύρω και ξεκινήσαμε για πίσω να πάμε στη γόνδολα.
Και λίγα μέτρα πριν φτάσουμε να σου και η σήμανση για αρκουδίτσα που εθεάθη την προηγουμένη εκεί
Και με την επισήμανση για το πάρκινγκ σε περίπτωση που κάποιος σκεφτεί ας παρκάρω εδώ που είναι δωρεάν για να μην πληρώσω στο sea to sky gondola…
Το Sea to Sky Gondola είναι ιδιωτική ιδιοκτησία και στην ουσία πρόκειται για εναέριο τραμ που σε ανεβάζει σε υψόμετρο 885 μέτρων, ανάβαση που διαρκεί περίπου 10’ και το κόστος είναι $60/άτομο.
Συνολικά είναι 39 γόνδολες που χωράνε μέχρι 8 άτομα η κάθε μια και το προσωπικό σε κάθε γόνδολα έβαζε ξεχωριστά τις παρέες. Άρα έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις τη διαδρομή με τα άτομα που είναι μόνο στο δικό σου γκρουπ.
Σχετικά καινούριο μέρος που άνοιξε πρώτη φορά το 2014 και στη συνέχεια αντιμετώπισε κάποια θέματα με βανδαλισμούς και ήταν λίγο on and off αλλά πλέον λειτουργεί κανονικά.
Στην κορυφή εκτός από την απίστευτη θέα που προσφέρεται σε αφθονία, υπάρχει ένα καφέ - εστιατόριο, trails, και φυσικά μια suspension bridge!
Yay!! ήρθε η ώρα να ανεβούμε!
Μπήκαμε στη γόνδολα νούμερο 6 και ξεκινήσαμε για πάνω.
Το πως ανοίγει το τοπίο μπροστά στα μάτια σου ανεβαίνοντας είναι απίστευτο.
Η αίσθηση είναι σαν να βρίσκεσαι πάνω από τις κορυφές των δέντρων και να πετάς για να φτάσεις στην κορυφή του βουνού, with that said, η ίδια η ανάβαση είναι αρκετά κάθετη και απότομη θα έλεγα αλλά συνάμα τόσο εντυπωσιακή!
Η θέα είναι στο Howe Sound, δίκτυο από fjord που πρόσφατα προστέθηκε στην παγκόσμια λίστα Biosphere Reserve της Unesco όπου βρίσκονται και τα δικά μας, Φαράγγι της Σαμαριάς και Όλυμπος.
Ξεπρόβαλε και ο τελικός μας προορισμός
Και σε λίγα λεπτά βρισκόμασταν στο πιο όμορφο σημείο
Είχε τόσο λίγο κόσμο που ένιωθες πως είσαι μόνος από την ησυχία και ηρεμία που επικρατούσε.
Τα δε σύννεφα έκαναν πιο ιδιαίτερη την εικόνα και τον καφέ μας ακόμη πιο απολαυστικό!
Ευχαριστηθήκαμε το πέρασμα της Sky Pilot suspension bridge, που είμασταν ολομόναχοι!
Πήγαμε βόλτα όπου βλέπεις την ίδια θέα από άλλα σημεία και διαφορετικά επίπεδα
Και στη συνέχεια πήγαμε για hiking στο Panorama trail
Λίγα μέτρα από την είσοδο του trail σταματήσαμε γιατί ένα ζευγάρι (που ήξεραν πως να χειριστούν την κατάσταση) προσπαθούσε να σιγουρευτεί πως η μαύρη αρκούδα που μόλις πέρασε από εκεί προχώρησε προς το δάσος και ήταν ασφαλές να συνεχίσουμε.
Μας είπαν πως δεν είχε μικρό μαζί της άρα δεν ήταν επικίνδυνη (!!) και ήταν οκ να συνεχίσουμε. Θεωρήσαμε καλύτερο να επιστρέψουμε, ενημερώνοντας και όσους συναντήσαμε στο δρόμο μας…
Καθίσαμε για λίγα λεπτά σε κάποιες γόνδολες που τις έχουν αποσύρει για να δούμε πως θα συνεχίζαμε
Και αποφασίσαμε να πάμε και να κάνουμε το hiking τελικά!
Η αλήθεια είναι πως μας περιτριγυρίζουν οι κοντινές συναντήσεις με τις αρκουδίτσες τελευταία… Πριν 15 μέρες που είχαμε πάει στο Asheville ήταν μια στο πάρκινγκ του visitor center ακριβώς στην είσοδο του trail και την είδαμε τελευταία στιγμή. Εκεί δεν το σκεφτήκαμε καθόλου και απλά πήγαμε σε άλλο trail, εδώ είπαμε να το τολμήσουμε.
Είμασταν σε κοντινή απόσταση με ένα γκρουπ από καμία δεκαριά άτομα και νιώθαμε ασφαλείς, ευτυχώς δεν είχαμε καμία απρόσμενη συνάντηση και πολύ χάρηκα που τελικά κάναμε αυτή την όμορφη διαδρομή.
Μετά από την αναζωογονητική βόλτα πήγαμε να πάρουμε τη γόνδολα της επιστροφής.
Το μέρος είχε αρχίσει να γεμίζει με κόσμο και ευτυχώς εμείς καταφέραμε να το απολαύσουμε με ησυχία!
Θα συνεχίζαμε την ημέρα μας με τον επόμενο προορισμό να είναι το Whistler, μια ώρα βόρεια από εκεί που είμασταν.
Θα κάναμε όμως πρώτα μια ακόμη στάση στη διαδρομή στον ποταμό Cheakamus για hiking στην περιοχή που είναι το Whistler train wreck.
Πρόκειται για ατύχημα που συνέβη το 1956 στην περιοχή όταν ένα τρένο που μετέφερε καυστική σόδα εκτροχιάστηκε με αποτέλεσμα να πέσει όλο το εμπόρευμα στο ποτάμι προκαλώντας απίστευτη καταστροφή στο οικοσύστημα και ιδιαίτερα σε πολλές ποικιλίες ψαριών. Το μέρος είναι δύσβατο και ήταν πολύ δύσκολο να μετακινηθούν από εκεί τα 7 βαγόνια έτσι αποφασίστηκε να τα αφήσουν εκεί.
Είναι πλέον καλυμμένα με graffiti και το μέρος είναι δημοφιλής προορισμός τουριστών και ντόπιων.
Η ευρύτερη περιοχή θεωρείται από τα πιο όμορφα hiking μέρη του Whistler.
Για να φτάσεις στο train wreck πρέπει πρώτα surprise surprise
να περάσεις από μια suspension bridge
Ολοκληρώσαμε τη βόλτα μας και πήραμε το δρόμο για το Whistler.
Στην κοιλάδα του Whistler βρίσκεται το ομώνυμο municipality resort που αποτελεί από τους top προορισμούς για σκι στη Βόρεια Αμερική.
Οι επισκέπτες φτάνουν τα 2 εκατομμύρια το χρόνο και είναι πόλος έλξης το χειμώνα για σκι και τo καλοκαίρι για mountain bike.
Το Whistler είχε θέσει υποψηφιότητα για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 αλλά δεν κέρδισε. Έκτοτε ήταν σε συνεχή διαμορφώση και εντυπωσιακή αναβάθμιση στα ‘80s και ‘90s, όπου είχε μάλιστα χαρακτηριστεί και ως το καλύτερο ski resort.
Με τις υποδομές να υπάρχουν, το 2010 με το κοντινό Vancouver να διοργανώνει τους Ολυμπιακούς, αποτέλεσε μέρος που έλαβαν χώρα αρκετά Ολυμπιακά αθλήματα.
Το πλακόστρωτο χωριό έχει κερδίσει πολλά βραβεία για το design του με το φυσικό τοπίο να το κάνει ακόμη πιο όμορφο και εντυπωσιακό.
Να ’μαστε λοιπόν και στο γνωστό Whistler!
Η ώρα για μεσημεριανό είχε φτάσει για τα καλά και η πρώτη μας στάση θα ήταν στην High Mountain Brewing Company.
Cauliflower για έμενα και burger για το Δημήτρη, οι επιλογές μας που συνοδεύτηκαν με μπυρίτσα
Αφού τελειώσαμε το φαγητό μας κάναμε βόλτα στο χωριό, το οποίο είναι γεμάτο από εστιατόρια, καφέ, μπαρ, μαγαζιά για ψώνια.
Χωριό το οποίο είναι πραγματικά πολύ όμορφο, όχι γραφικό αλλά πολύ προσεγμένο ώστε να μη σου λείψει τίποτα όταν είσαι εκεί.
Φαντάζομαι οι λάτρεις του σκι (στους οποίους δεν ανήκω) θα το εκτιμούν πάρα πολύ!
Πολύς κόσμος παντού και όπως κάναμε τη βόλτα μας είδαμε και πολλά άτομα με ποδήλατα.
Όπως συνεχίσαμε πιο κάτω βρεθήκαμε στο σημείο με τα lifts, όπου σε αυτά επιβιβάζονται μαζί με τα ποδήλατα τους, και μετά κατεβαίνουν το βουνό από τους κατάλληλα διαμορφωμένους δρόμους που έχουν κάθε είδους στροφές με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας.
Αν ρωτάτε εμένα όλη η κατάβαση με ποδήλατο με την ταχύτητα που το έκαναν είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά who am I to judge??
Όσο καθήσαμε και τους βλέπαμε μόλις κατέβαιναν, πήγαιναν ξανά στα lifts για να ανεβούν, άρα το υπέρ διασκεδάζαν!
Ολοκληρώσαμε το γύρο του χωριού με μια τελευταία φωτό από όπου ξεκινήσαμε
και πήραμε το αυτοκίνητο για να επιστρέψουμε στο Vancouver
Οι όμορφες εικόνες μας συνόδεψαν μέχρι το τέλος της διαδρομής…
επίσης πολύ με εντυπωσίασε πως στις πινακίδες που βρίσκονται στον Sea to Sky Highway που στην ουσία συνδέει το Vancouver με το Whistler, οι ονομασίες είναι και στα αγγλικά και στα Squamish. Οι πινακίδες τοποθετήθηκαν πριν τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 2010 και ο λόγος είναι για να υπενθυμίζουν σε ντόπιους και επισκέπτες την πλούσια ιστορία των ιθαγενών Squamish της περιοχής που υπολογίζεται πως κατοικούν στην περιοχή πάνω από 1000 χρόνια.
Ο τρόπος που διαβάζονται βέβαια είναι άλλη ιστορία …
Και κάπως έτσι θα τελείωνε και η σημερινή μας μέρα… φτάνοντας στο Vancouver επιστρέψαμε το αυτοκίνητο και πήγαμε στο δωμάτιο για να ξεκουραστούμε.
Αυτό θα ήταν και το τελευταίο μας βράδυ στην πόλη μιας και αύριο ήταν μέρα επιστροφής.
Last edited by a moderator:
(κόστος $30/αυτοκίνητο)
