Maria L.
Member
- Μηνύματα
- 73
- Likes
- 938
Seattle - Port Angeles Day 3
Σήμερα θα επισκεπτόμασταν το North Cascades National Park που και αυτό είναι 2 1/2 ώρες απο το Seattle αλλά προς το βορρά.
Ίδια λογική ξανά με πρωινή αναχώρηση και ξύπνημα στις 5 το πρωί για να μπορέσουμε να παρκάρουμε εύκολα. Κάναμε check out και ξεκινήσαμε.
Η διαδρομή για το North Cascades ήταν πάρα πολύ όμορφη μιας και βρισκόμασταν συνεχώς ανάμεσα σε δέντρα συγκριτικά με τη χθεσινή που είμασταν κατά βάσει σε αυτοκινητόδρομο.
Φτάσαμε στο πάρκο (είσοδος δωρεάν)
Και μιας και το visitor center ήταν ακόμη κλειστό πήγαμε κατευθείαν στη Diablo Lake που είναι από τα πιο όμορφα και γνωστά σημεία του πάρκου
Η θέα είναι απλά υπέροχη με το χρώμα του νερού να φαίνεται σαν ψεύτικο…
Η λίμνη είναι τεχνητή, στην ουσία πρόκειται για reservoir. Δημιουργήθηκε όταν χτίστηκε το ομώνυμο φράγμα για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται στην περιοχή.
Η λίμνη μπορεί να είναι ανθρώπινο δημιούργημα αλλά το χρώμα του νερού είναι πέρα για πέρα φυσικό. Όπως και το χρώμα των glacier που είναι σε διάφορες αποχρώσεις του μπλε από τον αντικατοπτρισμό του ήλιου έτσι και εδώ όταν υπάρξει τριβή μεταξύ των παγετώνων, δημιουργούνται μικρά μικρά κομματάκια που όταν εκτεθούν στον ήλιο μας δίνουν αυτό το υπέροχο τιρκουάζ χρώμα. Τους καλοκαιρινούς μήνες είναι όπως το είδαμε εμείς πολύ ζωντανό και έντονο.
Δεν το χορταίνεις το χρώμα και τη θέα όσο και να μείνεις και ιδιαίτερα όταν δεν έχει κόσμο είναι ακόμη πιο γαλήνια.
Θα συνεχίζαμε όμως να ολοκληρώσουμε την εικόνα της περιοχής πηγαίνοντας προς το φράγμα για hike στο Ross Dam trail.
Κάναμε μερικές βόλτες ακόμη και μια στάση στο Newhalem, μια μικρή πόλη που ο πληθυσμός της είναι αποκλειστικά τα άτομα που εργάζονται για το υδροηλεκτρικό πρόγραμμα στην περιοχή.
Πριν φύγουμε από το πάρκο σταματήσαμε και στο visitor center, που σίγουρα θα το έχω αναφέρει και σε άλλη ιστορία, πως εκεί εκτός από πληροφορίες που μπορείς να πάρεις από τους ranger, τα φιλμ που προβάλουν σου περιγράφουν σαν μια ωραία ιστορία όσα έχεις να δεις στο κάθε πάρκο. Είχε και αυτό πάρα πολλά ακόμη να δούμε και να κάνουμε αλλά δυστυχώς έπρεπε να φύγουμε μιας και σήμερα δεν θα επιστρέφαμε στο Seattle αλλά θα πηγαίναμε στο Port Angeles, την πόλη που βρίσκεται στην είσοδο του Olympic Park που ήταν ο επόμενος προορισμός μας.
Η απόσταση ήταν 4 1/2 ώρες και συμπεριελάμβανε και μια μικρή απόσταση με ferry, μιας και το πάρκο βρίσκεται στην Olympic Peninsula. Ως χερσόνησος λοιπόν έχει και δρόμο που μπορείς να πας στο πάρκο αλλά θα κάναμε μεγαλύτερο κύκλο που θα πρόσθετε και μια ώρα επιπλέον στην οδήγηση. Η επιλογή με το ferry θα είχε περισσότερο fun και break από την οδήγηση…
Ξεκινήσαμε λοιπόν για το Edmonds, το λιμάνι που θα περνάμε το ferry, που ήταν και πάνω κάτω η μισή διαδρομή. Η συνολική διάρκεια με επιβίβαση και αποβίβαση είναι 30’ και κόστος για αυτοκίνητο και 2 ενήλικες $33.
Το ωραίο είναι πως η όλη διαδικασία με το ferry δεν έχει καθόλου ταλαιπωρία για τον οδηγό μιας και δεν χρειάζεται να βγεις με όπισθεν, μπαίνεις από τη μια πλευρά κατά την επιβίβαση και αποβιβάζεσαι από την άλλη πλευρά του ferry, easy peasy lemon squeezy….
Και φυσικά ο καθαρός ουρανός και σήμερα μας επέτρεψε να δούμε ξανά το mount Rainier
Φτάσαμε στο απέναντι λιμάνι, αποβιβαστήκαμε και είχαμε άλλη 1 1/2 ώρα για το Port Angeles.
Περάσαμε μια τελευταία γέφυρα
...και είμασταν στην τελική ευθεία για το Angeles Motel, το ξενοδοχείο που θα μέναμε 2 βράδυα με κόστος $415, αξιοπρεπέστατο και δίπλα στην είσοδο του πάρκου.
Κάναμε check in και χωρίς καθυστερήσεις πήγαμε για φαγητό γιατί η πείνα μου ήταν απερίγραπτη.
Διαλέξαμε το Spruce, όχι ότι είχαμε και πολλές επιλογές… Το μαγαζί είχε πολύ κίνηση, με κόσμο να έρχεται συνέχεια και να γράφεται στη λίστα αναμονής.
Σκέφτηκα πως πρέπει να έχει όντως καλό φαγητό μιας και ήταν τόσο busy, που πραγματικά ήταν εξαιρετική επιλογή, το θέμα όμως ήταν από ότι καταλάβαμε την επόμενη μέρα πως τα εστιατόρια στην πόλη δεν ανοίγουν όλα κάθε μέρα. Μάλλον υπάρχει κάποιο rotation που λογικά βοηθάει να έχουν όλα δουλειά.
Όπως ήδη ανέφερα τα πιάτα μας ήταν πάρα πολύ γευστικά.
My quinoa bowl
Brussel sprouts to share
His burger
Χορτάτοι πλέον πήγαμε για μια μικρή βόλτα στο λιμάνι, μικρή γιατί είχε πολύ πολύ δροσερό αέρα και δεν επέτρεπε για πολλά πολλά…
Ήταν περίπου οκτώ η ώρα και με τη δύση του ηλίου να πλησιάζει είπαμε να πάμε μια μικρή αναγνωριστική βόλτα στο πάρκο να απολαύσουμε τη θέα.
Το Olympic National Park είναι από τα 25 πιο επισκέψιμα πάρκα της Αμερικής και αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco σε αναγνώριση της εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και της οικολογικής του σημασίας. Το πόσο ιδιαίτερο μέρος είναι έχει κατά πολύ να κάνει με το γεγονός πως υπάρχουν τρία διαφορετικά διακριτά οικοσυστήματα στο πάρκο: τροπικά δάση, απόκρυμνες ακτές και βουνά με παγετώνες, καθιστώντας το ως το πάρκο με την μεγαλύτερη οικολογική ποικιλία στην Αμερική.
Η έκταση του είναι περίπου 4 εκατομμύρια στρέμματα και έχει πολλές χιλιάδες φυτά και ζώα με πάρα πολλά να τα συναντάμε αποκλειστικά εκεί.
Μια ακόμη ιδιαιτερότητα που έχει το πάρκο είναι πως δεν υπάρχει δρόμος να οδηγήσεις και να διασχίσεις κατευθείαν από τη μια πλευρά του πάρκου στην άλλη. Για να το δεις όλο χρειάζεται να πάρεις τον δρόμο που είναι περιφερειακά (κάνει loop) και για τα σημεία που σε ενδιαφέρει να πας στις επιμέρους εξόδους. Αυτή η ιδιαιτερότητα προσθέτει χρόνο στην οδήγηση κάνοντας τις αποστάσεις ακόμη μεγαλύτερες ενώ επιπρόσθετα κάνεις την ίδια διαδρομή αν θέλεις να επιστρέψεις στο σημείο που ξεκίνησες.
Για όλα αυτά τα μοναδικά στοιχεία του πάρκου αλλά και γιατί πολύ συχνά στις αναζητήσεις μου για τα national parks είναι πάντοτε στα πρώτα που εμφανίζονται, από τα πάρκα που είχαμε στο πλάνο να επισκεθφούμε στο ταξίδι μας, το Olympic Park ήταν αυτό που είχα τη μεγαλύτερη χαρά και ανυπομονησία να δω!
Και να ’μαστε στην πολυπόθητη είσοδο
(κόστος $30/αυτοκίνητο)
Πήραμε το δρόμο για το Hurricane Ridge που είναι και από τα πιο γνωστά μέρη του πάρκου.
Από την πρώτη στιγμή όπου και να κοιτούσες οι εικόνες ήταν υπέροχες!
Η παρέα με τα ελαφάκια ήταν από την αρχή εκεί και όσο περνούσε η ώρα το γκρουπ αποκτούσε συνεχώς και νέα μέλη.
Με αυτό το ελαφάκι για κάποια δευτερόλεπτα είχαμε ένα κοντινό και γλυκό eye contact
Πολύ θέλαμε να μείνουμε και άλλο να δούμε τα αστέρια, μιας και το μέρος προσφέρεται για star gazing (έχει και δωρεάν πρόγραμμα αστρονομίας τα καλοκαίρια με τηλεσκόπια) αλλά δυστυχώς δεν γίνεται να μείνουμε μέχρι αργά και να ξυπνήσουμε και 5 το πρωι της επομένης για να εξερευνήσουμε το πάρκο…
Σημειώσαμε λοιπόν το star gazing σαν μια εκκρεμότητα για το επόμενο ταξίδι
, και ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο.
Σήμερα θα επισκεπτόμασταν το North Cascades National Park που και αυτό είναι 2 1/2 ώρες απο το Seattle αλλά προς το βορρά.
Ίδια λογική ξανά με πρωινή αναχώρηση και ξύπνημα στις 5 το πρωί για να μπορέσουμε να παρκάρουμε εύκολα. Κάναμε check out και ξεκινήσαμε.
Η διαδρομή για το North Cascades ήταν πάρα πολύ όμορφη μιας και βρισκόμασταν συνεχώς ανάμεσα σε δέντρα συγκριτικά με τη χθεσινή που είμασταν κατά βάσει σε αυτοκινητόδρομο.
Φτάσαμε στο πάρκο (είσοδος δωρεάν)
Και μιας και το visitor center ήταν ακόμη κλειστό πήγαμε κατευθείαν στη Diablo Lake που είναι από τα πιο όμορφα και γνωστά σημεία του πάρκου
Η θέα είναι απλά υπέροχη με το χρώμα του νερού να φαίνεται σαν ψεύτικο…
Η λίμνη είναι τεχνητή, στην ουσία πρόκειται για reservoir. Δημιουργήθηκε όταν χτίστηκε το ομώνυμο φράγμα για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται στην περιοχή.
Η λίμνη μπορεί να είναι ανθρώπινο δημιούργημα αλλά το χρώμα του νερού είναι πέρα για πέρα φυσικό. Όπως και το χρώμα των glacier που είναι σε διάφορες αποχρώσεις του μπλε από τον αντικατοπτρισμό του ήλιου έτσι και εδώ όταν υπάρξει τριβή μεταξύ των παγετώνων, δημιουργούνται μικρά μικρά κομματάκια που όταν εκτεθούν στον ήλιο μας δίνουν αυτό το υπέροχο τιρκουάζ χρώμα. Τους καλοκαιρινούς μήνες είναι όπως το είδαμε εμείς πολύ ζωντανό και έντονο.
Δεν το χορταίνεις το χρώμα και τη θέα όσο και να μείνεις και ιδιαίτερα όταν δεν έχει κόσμο είναι ακόμη πιο γαλήνια.
Θα συνεχίζαμε όμως να ολοκληρώσουμε την εικόνα της περιοχής πηγαίνοντας προς το φράγμα για hike στο Ross Dam trail.
Κάναμε μερικές βόλτες ακόμη και μια στάση στο Newhalem, μια μικρή πόλη που ο πληθυσμός της είναι αποκλειστικά τα άτομα που εργάζονται για το υδροηλεκτρικό πρόγραμμα στην περιοχή.
Πριν φύγουμε από το πάρκο σταματήσαμε και στο visitor center, που σίγουρα θα το έχω αναφέρει και σε άλλη ιστορία, πως εκεί εκτός από πληροφορίες που μπορείς να πάρεις από τους ranger, τα φιλμ που προβάλουν σου περιγράφουν σαν μια ωραία ιστορία όσα έχεις να δεις στο κάθε πάρκο. Είχε και αυτό πάρα πολλά ακόμη να δούμε και να κάνουμε αλλά δυστυχώς έπρεπε να φύγουμε μιας και σήμερα δεν θα επιστρέφαμε στο Seattle αλλά θα πηγαίναμε στο Port Angeles, την πόλη που βρίσκεται στην είσοδο του Olympic Park που ήταν ο επόμενος προορισμός μας.
Η απόσταση ήταν 4 1/2 ώρες και συμπεριελάμβανε και μια μικρή απόσταση με ferry, μιας και το πάρκο βρίσκεται στην Olympic Peninsula. Ως χερσόνησος λοιπόν έχει και δρόμο που μπορείς να πας στο πάρκο αλλά θα κάναμε μεγαλύτερο κύκλο που θα πρόσθετε και μια ώρα επιπλέον στην οδήγηση. Η επιλογή με το ferry θα είχε περισσότερο fun και break από την οδήγηση…
Ξεκινήσαμε λοιπόν για το Edmonds, το λιμάνι που θα περνάμε το ferry, που ήταν και πάνω κάτω η μισή διαδρομή. Η συνολική διάρκεια με επιβίβαση και αποβίβαση είναι 30’ και κόστος για αυτοκίνητο και 2 ενήλικες $33.
Το ωραίο είναι πως η όλη διαδικασία με το ferry δεν έχει καθόλου ταλαιπωρία για τον οδηγό μιας και δεν χρειάζεται να βγεις με όπισθεν, μπαίνεις από τη μια πλευρά κατά την επιβίβαση και αποβιβάζεσαι από την άλλη πλευρά του ferry, easy peasy lemon squeezy….
Και φυσικά ο καθαρός ουρανός και σήμερα μας επέτρεψε να δούμε ξανά το mount Rainier
Φτάσαμε στο απέναντι λιμάνι, αποβιβαστήκαμε και είχαμε άλλη 1 1/2 ώρα για το Port Angeles.
Περάσαμε μια τελευταία γέφυρα
...και είμασταν στην τελική ευθεία για το Angeles Motel, το ξενοδοχείο που θα μέναμε 2 βράδυα με κόστος $415, αξιοπρεπέστατο και δίπλα στην είσοδο του πάρκου.
Κάναμε check in και χωρίς καθυστερήσεις πήγαμε για φαγητό γιατί η πείνα μου ήταν απερίγραπτη.
Διαλέξαμε το Spruce, όχι ότι είχαμε και πολλές επιλογές… Το μαγαζί είχε πολύ κίνηση, με κόσμο να έρχεται συνέχεια και να γράφεται στη λίστα αναμονής.
Σκέφτηκα πως πρέπει να έχει όντως καλό φαγητό μιας και ήταν τόσο busy, που πραγματικά ήταν εξαιρετική επιλογή, το θέμα όμως ήταν από ότι καταλάβαμε την επόμενη μέρα πως τα εστιατόρια στην πόλη δεν ανοίγουν όλα κάθε μέρα. Μάλλον υπάρχει κάποιο rotation που λογικά βοηθάει να έχουν όλα δουλειά.
Όπως ήδη ανέφερα τα πιάτα μας ήταν πάρα πολύ γευστικά.
My quinoa bowl
Brussel sprouts to share
His burger
Χορτάτοι πλέον πήγαμε για μια μικρή βόλτα στο λιμάνι, μικρή γιατί είχε πολύ πολύ δροσερό αέρα και δεν επέτρεπε για πολλά πολλά…
Ήταν περίπου οκτώ η ώρα και με τη δύση του ηλίου να πλησιάζει είπαμε να πάμε μια μικρή αναγνωριστική βόλτα στο πάρκο να απολαύσουμε τη θέα.
Το Olympic National Park είναι από τα 25 πιο επισκέψιμα πάρκα της Αμερικής και αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco σε αναγνώριση της εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και της οικολογικής του σημασίας. Το πόσο ιδιαίτερο μέρος είναι έχει κατά πολύ να κάνει με το γεγονός πως υπάρχουν τρία διαφορετικά διακριτά οικοσυστήματα στο πάρκο: τροπικά δάση, απόκρυμνες ακτές και βουνά με παγετώνες, καθιστώντας το ως το πάρκο με την μεγαλύτερη οικολογική ποικιλία στην Αμερική.
Η έκταση του είναι περίπου 4 εκατομμύρια στρέμματα και έχει πολλές χιλιάδες φυτά και ζώα με πάρα πολλά να τα συναντάμε αποκλειστικά εκεί.
Μια ακόμη ιδιαιτερότητα που έχει το πάρκο είναι πως δεν υπάρχει δρόμος να οδηγήσεις και να διασχίσεις κατευθείαν από τη μια πλευρά του πάρκου στην άλλη. Για να το δεις όλο χρειάζεται να πάρεις τον δρόμο που είναι περιφερειακά (κάνει loop) και για τα σημεία που σε ενδιαφέρει να πας στις επιμέρους εξόδους. Αυτή η ιδιαιτερότητα προσθέτει χρόνο στην οδήγηση κάνοντας τις αποστάσεις ακόμη μεγαλύτερες ενώ επιπρόσθετα κάνεις την ίδια διαδρομή αν θέλεις να επιστρέψεις στο σημείο που ξεκίνησες.
Για όλα αυτά τα μοναδικά στοιχεία του πάρκου αλλά και γιατί πολύ συχνά στις αναζητήσεις μου για τα national parks είναι πάντοτε στα πρώτα που εμφανίζονται, από τα πάρκα που είχαμε στο πλάνο να επισκεθφούμε στο ταξίδι μας, το Olympic Park ήταν αυτό που είχα τη μεγαλύτερη χαρά και ανυπομονησία να δω!
Και να ’μαστε στην πολυπόθητη είσοδο
(κόστος $30/αυτοκίνητο)
Πήραμε το δρόμο για το Hurricane Ridge που είναι και από τα πιο γνωστά μέρη του πάρκου.
Από την πρώτη στιγμή όπου και να κοιτούσες οι εικόνες ήταν υπέροχες!
Η παρέα με τα ελαφάκια ήταν από την αρχή εκεί και όσο περνούσε η ώρα το γκρουπ αποκτούσε συνεχώς και νέα μέλη.
Με αυτό το ελαφάκι για κάποια δευτερόλεπτα είχαμε ένα κοντινό και γλυκό eye contact
Πολύ θέλαμε να μείνουμε και άλλο να δούμε τα αστέρια, μιας και το μέρος προσφέρεται για star gazing (έχει και δωρεάν πρόγραμμα αστρονομίας τα καλοκαίρια με τηλεσκόπια) αλλά δυστυχώς δεν γίνεται να μείνουμε μέχρι αργά και να ξυπνήσουμε και 5 το πρωι της επομένης για να εξερευνήσουμε το πάρκο…
Σημειώσαμε λοιπόν το star gazing σαν μια εκκρεμότητα για το επόμενο ταξίδι
, και ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο.
Last edited by a moderator:
