Maria L.
Member
- Μηνύματα
- 73
- Likes
- 938
Olympic Park - Seattle Day 5
Πρωινοί πρωινοί όπως κάθε μέρα, ετοιμαστήκαμε για την τελευταία μας επίσκεψη στο Olympic Park.
Είμασταν τόσο κοντά στο πάρκο που αποφασίσαμε να κάνουμε check out στην επιστροφή από το βουνό.
Ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος και με σύμμαχο τον καιρό ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας.
Σήμερα το πρόγραμμα ήταν να πάμε στο Hurricane Ridge, εκεί που είχαμε πάει και το προηγούμενο βράδυ. Πρόκειται για την τοποθεσία με την πιο εύκολη πρόσβαση από το Port Angeles, μόνο 17 miles μακρυά. Αυτή του η προσβασιμότητα αλλά και η εξαιρετική θέα που παρέχει το καθιστούν ένα από τα δύο μέρη (μαζί με το Hoh rainforest) με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στο πάρκο.
Το καλοκαίρι προσφέρεται για hiking και το χειμώνα για σκι.
Τo visitor center που υπήρχε εκεί δυστυχώς καταστράφηκε ολοσχερώς από φωτιά που ξέσπασε το Μάιο του 2023 ενώ ήταν υπό ανακαίνιση.
Μέχρι σήμερα δεν έχει χτιστεί καινούριο κτίριο.
Containers που έχουν τοποθετηθεί λειτουργούν ως προσωρινός σταθμός στέγασης των rangers, και φαίνονται στη δεξιά πλευρά της φωτογραφίας.
Τα ελαφάκια που είχαμε δει και προχθές το βράδυ μας καλωσόρισαν και σήμερα στο σπίτι τους
Φυσικά το πάρκινγκ ήταν γεμάτο αλλά ευτυχώς πάλι βρήκαμε μια από τις τελευταίες διαθέσιμες θέσεις στο βοηθητικό πάρκινγκ που υπάρχει λίγα μέτρα πιο κάτω και από εκεί ακολουθήσαμε τις σημάνσεις για το Hurricane hill trail που θα ήταν το πρωινό μας hike 2,6 χιλιόμετρα (one way).
Οι ενημερώσεις για αρκούδες είναι συνηθισμένες στα πάρκα αλλά προειδοποίηση για cougar δεν είχα ξαναδεί.
Όλη η διαδρομή είναι άσφαλτος που μέχρι ένα σημείο είναι προσβάσιμο και για καροτσάκια γιατί όσο ανεβαίνεις η κλίση γίνεται απότομη όπου σίγουρα δεν μπορείς να σπρώχνεις καρότσι.
Σε κάποιο σημείο συναντήσαμε μια οικογένεια που προσπαθούσε να σηκώσει από το δρόμο που είχε ξαπλώσει και δεν έλεγε να σηκωθεί το κοριτσάκι τους γιατί ξεκάθαρα δεν ήθελε να συνεχίσει την ανάβαση… Το αστείο ήταν πως ζητούσε βοήθεια από όλους εμάς που τους περνούσαμε για να πείσει τους γονείς να μην συνεχίσουν
Η θέα είναι εξαιρετική και φυσικά όσο ανεβαίνεις γίνεται όλο και καλύτερη.
Στην κορυφή έχει και δυο πινακίδες που δείχνουν τι βλέπεις στον ορίζοντα
Στην μια πλευρά ποια βουνά και κορυφές
Στην άλλη πλευρά το Port Angeles και τον Καναδά στο βάθος
Αναπνεύσαμε καθαρό αέρα και γεμίσαμε με όμορφες εικόνες!
Σιγά σιγά αρχίσαμε να κατηφορίζουμε…
Και συναντήσαμε και πάλι την οικογένεια που ακόμη προσπαθούσε να πείσει το κοριτσάκι να ανέβει…
Ξανά σήμανση για cougar...
που δυστυχώς 5 μέρες μετά διαβάσαμε πως στην περιοχή ένα cougar επιτέθηκε σε ένα παιδάκι και χρειάστηκε να μεταφερθεί με ελικόπτερο στο νοσοκομείο. Το παιδί ευτυχώς επιβίωσε αλλά το cougar το σκοτώσανε οι rangers αφού το εντόπισαν από το κολάρο με GPS που φορούσε.
Σπάνιο να υπάρξει τέτοια επίθεση αλλά να που γίνεται και για μια ακόμη φορά κατανοείς για ποιο λόγο έχει συνεχώς υπενθυμίσεις στα μονοπάτια και πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε την απαραίτητη σημασία και προσοχή.
Αφήσαμε λοιπόν πίσω μας την περιοχή των cougar και ξεκινήσαμε για πίσω.
Στην είσοδο του πάρκου και με 4’ απόσταση από το ξενοδοχείο βρίσκεται το Visitor Center (όχι αυτό που κάηκε) αλλά το κεντρικό του Olympic Park.
Δεν το είχαμε πετύχει ανοιχτό ως τώρα, τη μια μέρα ήταν αργά και την άλλη πολύ νωρίς, σήμερα όμως ήταν τέλεια ώρα να πάμε.
Είδαμε την ταινία που για ακόμη μια φορά θα πω πως ήταν εξαιρετική, πήραμε τις σφραγίδες μας στο National Passport, τα καθιερωμένα αναμνηστικά και δυστυχώς κάπου εδώ έπρεπε να αποχαιρετίσουμε το υπέροχο πάρκο και να πούμε στο επανειδείν!
Οφείλω να ομολογήσω πως είναι ένα από τα πιο όμορφα που έχουμε πάει και ξεπέρασε τις προσδοκίες μου!
Σίγουρα θα επιστρέψουμε, έχει τόσα ακόμη να δούμε και να κάνουμε.
Κάναμε check out από το ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε για το Seattle.
Φτάσαμε στο λιμάνι Bainbridge για να πάρουμε το ferry που θα μας πήγαινε απέναντι σε κεντρική αποβάθρα της πόλης, λίγα λεπτά από το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για τις επόμενες δυο μέρες.
Το κόστος στο ferry για το αυτοκίνητο και 2 ενήλικες ήταν $23 και σε 35 λεπτάκια θα βρισκόμασταν στον προορισμό μας.
Ωραία μικρή βολτούλα που είδαμε ακόμη και φάλαινες! Η αλήθεια είναι πως είχα διαβάσει πως αρκετοί έχουν δει σε αυτή τη διαδρομή αλλά δεν το περίμενα…
όλο εκπλήξεις η φύση και το ζωικό βασίλειο!
Αποβιβαστήκαμε και πήγαμε για check in στο Silver Cloud Hotel - Seattle Stadium που θα μέναμε 2 βράδυα και κόστισε $660.
Αφήσαμε τα πράγματα και πήραμε το αυτοκίνητο να κάνουμε μια βόλτα και να πάμε για φαγητό.
Για τις επόμενες δυο μέρες λοιπόν θα μέναμε στην πόλη και δεν χρειαζόμασταν αυτοκίνητο. Έτσι σήμερα πριν το επιστρέψουμε θα πηγαίναμε σε δυο τρία μέρη που θέλαμε να δούμε και ήταν πιο μακρυά από το κέντρο.
Πρώτα απ’ολα όμως έπρεπε να φάμε και επιλέξαμε ένα, όπως αποδείχτηκε εξαιρετικό εστιατόριο, που αντιστάθμισε το πρώτο αποτυχημένο γεύμα που είχα στο Seattle.
Life on Mars το μαγαζί και η ποικιλία με κουνουπίδι ήταν ένα από τα καλύτερα γεύματα του ταξιδιού!
Το καταευχαριστήθηκαμε και με γεμάτο στομάχι πλέον πήγαμε σε ένα-δυο μαγαζιά που θέλαμε να κάνουμε ψώνια και μετά θα καταλήγαμε στο Kerry Park.
Το πάρκο βρίσκεται σε εξαιρετικό σημείο που μπορείς να δεις τη θέα του λιμανιού και της πόλης. Οι ανηφόρες που ανεβαίνεις με το αυτοκίνητο για να φτάσεις εκεί χωρίς να υπερβάλω είναι σχεδόν κάθετες!
Αν δε αποφασίσεις να ανέβεις με τα πόδια, περαστικά σου!!
Η θέα βέβαια σε κάθε περίπτωση σε αποζημιώνει!
Το αστείο είναι πως από εκείνο το σημείο που βλέπεις την πόλη το Space Needle φαίνεται ως το ψηλότερο κτίριο, χωρίς να είναι στην ουσία η πραγματικότητα.
Μείναμε λίγο να χαζέψουμε τη θέα και σιγά σιγά πήραμε το δρόμο της επιστροφής, αρχικά να παραδώσουμε το αυτοκίνητο και στην πορεία να πάμε στο ξενοδοχείο και να κλείσουμε τη μέρα μας.
Πρωινοί πρωινοί όπως κάθε μέρα, ετοιμαστήκαμε για την τελευταία μας επίσκεψη στο Olympic Park.
Είμασταν τόσο κοντά στο πάρκο που αποφασίσαμε να κάνουμε check out στην επιστροφή από το βουνό.
Ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος και με σύμμαχο τον καιρό ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας.
Σήμερα το πρόγραμμα ήταν να πάμε στο Hurricane Ridge, εκεί που είχαμε πάει και το προηγούμενο βράδυ. Πρόκειται για την τοποθεσία με την πιο εύκολη πρόσβαση από το Port Angeles, μόνο 17 miles μακρυά. Αυτή του η προσβασιμότητα αλλά και η εξαιρετική θέα που παρέχει το καθιστούν ένα από τα δύο μέρη (μαζί με το Hoh rainforest) με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στο πάρκο.
Το καλοκαίρι προσφέρεται για hiking και το χειμώνα για σκι.
Τo visitor center που υπήρχε εκεί δυστυχώς καταστράφηκε ολοσχερώς από φωτιά που ξέσπασε το Μάιο του 2023 ενώ ήταν υπό ανακαίνιση.
Μέχρι σήμερα δεν έχει χτιστεί καινούριο κτίριο.
Containers που έχουν τοποθετηθεί λειτουργούν ως προσωρινός σταθμός στέγασης των rangers, και φαίνονται στη δεξιά πλευρά της φωτογραφίας.
Τα ελαφάκια που είχαμε δει και προχθές το βράδυ μας καλωσόρισαν και σήμερα στο σπίτι τους
Φυσικά το πάρκινγκ ήταν γεμάτο αλλά ευτυχώς πάλι βρήκαμε μια από τις τελευταίες διαθέσιμες θέσεις στο βοηθητικό πάρκινγκ που υπάρχει λίγα μέτρα πιο κάτω και από εκεί ακολουθήσαμε τις σημάνσεις για το Hurricane hill trail που θα ήταν το πρωινό μας hike 2,6 χιλιόμετρα (one way).
Οι ενημερώσεις για αρκούδες είναι συνηθισμένες στα πάρκα αλλά προειδοποίηση για cougar δεν είχα ξαναδεί.
Όλη η διαδρομή είναι άσφαλτος που μέχρι ένα σημείο είναι προσβάσιμο και για καροτσάκια γιατί όσο ανεβαίνεις η κλίση γίνεται απότομη όπου σίγουρα δεν μπορείς να σπρώχνεις καρότσι.
Σε κάποιο σημείο συναντήσαμε μια οικογένεια που προσπαθούσε να σηκώσει από το δρόμο που είχε ξαπλώσει και δεν έλεγε να σηκωθεί το κοριτσάκι τους γιατί ξεκάθαρα δεν ήθελε να συνεχίσει την ανάβαση… Το αστείο ήταν πως ζητούσε βοήθεια από όλους εμάς που τους περνούσαμε για να πείσει τους γονείς να μην συνεχίσουν
Η θέα είναι εξαιρετική και φυσικά όσο ανεβαίνεις γίνεται όλο και καλύτερη.
Στην κορυφή έχει και δυο πινακίδες που δείχνουν τι βλέπεις στον ορίζοντα
Στην μια πλευρά ποια βουνά και κορυφές
Στην άλλη πλευρά το Port Angeles και τον Καναδά στο βάθος
Αναπνεύσαμε καθαρό αέρα και γεμίσαμε με όμορφες εικόνες!
Σιγά σιγά αρχίσαμε να κατηφορίζουμε…
Και συναντήσαμε και πάλι την οικογένεια που ακόμη προσπαθούσε να πείσει το κοριτσάκι να ανέβει…
Ξανά σήμανση για cougar...
που δυστυχώς 5 μέρες μετά διαβάσαμε πως στην περιοχή ένα cougar επιτέθηκε σε ένα παιδάκι και χρειάστηκε να μεταφερθεί με ελικόπτερο στο νοσοκομείο. Το παιδί ευτυχώς επιβίωσε αλλά το cougar το σκοτώσανε οι rangers αφού το εντόπισαν από το κολάρο με GPS που φορούσε.
Σπάνιο να υπάρξει τέτοια επίθεση αλλά να που γίνεται και για μια ακόμη φορά κατανοείς για ποιο λόγο έχει συνεχώς υπενθυμίσεις στα μονοπάτια και πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε την απαραίτητη σημασία και προσοχή.
Αφήσαμε λοιπόν πίσω μας την περιοχή των cougar και ξεκινήσαμε για πίσω.
Στην είσοδο του πάρκου και με 4’ απόσταση από το ξενοδοχείο βρίσκεται το Visitor Center (όχι αυτό που κάηκε) αλλά το κεντρικό του Olympic Park.
Δεν το είχαμε πετύχει ανοιχτό ως τώρα, τη μια μέρα ήταν αργά και την άλλη πολύ νωρίς, σήμερα όμως ήταν τέλεια ώρα να πάμε.
Είδαμε την ταινία που για ακόμη μια φορά θα πω πως ήταν εξαιρετική, πήραμε τις σφραγίδες μας στο National Passport
, τα καθιερωμένα αναμνηστικά και δυστυχώς κάπου εδώ έπρεπε να αποχαιρετίσουμε το υπέροχο πάρκο και να πούμε στο επανειδείν!Οφείλω να ομολογήσω πως είναι ένα από τα πιο όμορφα που έχουμε πάει και ξεπέρασε τις προσδοκίες μου!
Σίγουρα θα επιστρέψουμε, έχει τόσα ακόμη να δούμε και να κάνουμε.
Κάναμε check out από το ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε για το Seattle.
Φτάσαμε στο λιμάνι Bainbridge για να πάρουμε το ferry που θα μας πήγαινε απέναντι σε κεντρική αποβάθρα της πόλης, λίγα λεπτά από το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για τις επόμενες δυο μέρες.
Το κόστος στο ferry για το αυτοκίνητο και 2 ενήλικες ήταν $23 και σε 35 λεπτάκια θα βρισκόμασταν στον προορισμό μας.
Ωραία μικρή βολτούλα που είδαμε ακόμη και φάλαινες! Η αλήθεια είναι πως είχα διαβάσει πως αρκετοί έχουν δει σε αυτή τη διαδρομή αλλά δεν το περίμενα…
όλο εκπλήξεις η φύση και το ζωικό βασίλειο!
Αποβιβαστήκαμε και πήγαμε για check in στο Silver Cloud Hotel - Seattle Stadium που θα μέναμε 2 βράδυα και κόστισε $660.
Αφήσαμε τα πράγματα και πήραμε το αυτοκίνητο να κάνουμε μια βόλτα και να πάμε για φαγητό.
Για τις επόμενες δυο μέρες λοιπόν θα μέναμε στην πόλη και δεν χρειαζόμασταν αυτοκίνητο. Έτσι σήμερα πριν το επιστρέψουμε θα πηγαίναμε σε δυο τρία μέρη που θέλαμε να δούμε και ήταν πιο μακρυά από το κέντρο.
Πρώτα απ’ολα όμως έπρεπε να φάμε και επιλέξαμε ένα, όπως αποδείχτηκε εξαιρετικό εστιατόριο, που αντιστάθμισε το πρώτο αποτυχημένο γεύμα που είχα στο Seattle.
Life on Mars το μαγαζί και η ποικιλία με κουνουπίδι ήταν ένα από τα καλύτερα γεύματα του ταξιδιού!
Το καταευχαριστήθηκαμε και με γεμάτο στομάχι πλέον πήγαμε σε ένα-δυο μαγαζιά που θέλαμε να κάνουμε ψώνια και μετά θα καταλήγαμε στο Kerry Park.
Το πάρκο βρίσκεται σε εξαιρετικό σημείο που μπορείς να δεις τη θέα του λιμανιού και της πόλης. Οι ανηφόρες που ανεβαίνεις με το αυτοκίνητο για να φτάσεις εκεί χωρίς να υπερβάλω είναι σχεδόν κάθετες!
Αν δε αποφασίσεις να ανέβεις με τα πόδια, περαστικά σου!!
Η θέα βέβαια σε κάθε περίπτωση σε αποζημιώνει!
Το αστείο είναι πως από εκείνο το σημείο που βλέπεις την πόλη το Space Needle φαίνεται ως το ψηλότερο κτίριο, χωρίς να είναι στην ουσία η πραγματικότητα.
Μείναμε λίγο να χαζέψουμε τη θέα και σιγά σιγά πήραμε το δρόμο της επιστροφής, αρχικά να παραδώσουμε το αυτοκίνητο και στην πορεία να πάμε στο ξενοδοχείο και να κλείσουμε τη μέρα μας.
Last edited by a moderator:
(κόστος $30/αυτοκίνητο)
