Maria L.
Member
- Μηνύματα
- 73
- Likes
- 938
Olympic Park Day 4
Ξυπνήσαμε πουρνό πουρνό και σήμερα με πρώτο προορισμό στο πάρκο το Hoh Rainforest που ήταν 2 ώρες μακρυά.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα rainforests της χώρας κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού. Τα δέντρα του μεγαλώνουν σε απίστευτο μέγεθος με ορισμένα να φτάνουν τα 90 μέτρα ύψος και τα 7 μέτρα σε διάμετρο!
Είναι από τους πλέον popular προορισμούς και αν δεν πας νωρίς να βρεις πάρκινγκ η αναμονή στην ουρά μόνο για να μπεις στο πάρκο είναι το λιγότερο 2 ώρες και έχει κόσμο που περιμένει πάνω από 4 ώρες. Ο λόγος? Λίγες θέσεις πάρκινγκ δεδομένου του όγκου αυτοκινήτων και όταν είναι γεμάτο ρυθμίζουν την κυκλοφορία με τον κανόνα ένα αυτοκίνητο φεύγει ένα μπαίνει…
Είχα μια ανησυχία μέχρι να φτάσουμε μην τυχόν και δεν βρούμε αλλά οι όμορφες εικόνες έξω με χαλάρωναν μιας και όλη η διαδρομή ήταν εξολοκλήρου μέσα στο πάρκο.
Ο καιρός είχε μια ποικιλία όσο πηγαίναμε, ήταν πολύ πρωί βέβαια ακόμη, αλλά μια μας έβγαζε ήλιο και μια γέμιζε σύννεφα με ψιλόβροχο. Πηγαίναμε σε rainforest άλλωστε και έπρεπε να είμαστε σε ταύτιση με τον προορισμό, σωστά?
Στην είσοδο συναντήσαμε μια μίνι ουρά αυτοκινήτων αλλά ο ranger μας είπε πως λογικά θα βρούμε θέση
Ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί και εδώ και αφού παρκάραμε πήγαμε για το visitor center
Τα trails που θα κάναμε είναι flat και πολύ εύκολα γι’αυτό (εκτός της ομορφιάς του τοπίου) είναι δημοφιλή για οικογένειες με παιδιά. Και οι δύο διαδρομές σου δίνουν απόλυτα την εικόνα του οικοσυστήματος του rainforest.
Οι απαραίτητες υπενθυμίσεις και ενημερώσεις πριν ξεκινήσεις τη βόλτα στο δάσος
Το δάσος απλά είναι υπέροχο
Το κάτω μέρος ενός κορμού δέντρου που έχει πέσει
Όλες οι updated σημάνσεις/ενημερώσεις ξανά στο δρόμο μας
Τελειώσαμε με τα trails και κρατώντας τις όμορφες εικόνες ξεκινήσαμε για το πάρκινγκ να ελευθερώσουμε τη θέση για να μπορέσουν να έρθουν και οι επόμενοι επισκέπτες.
Στην έξοδο μας από το Hoh, η ουρά που περίμενε να μπεί ήταν χιλιομέτρων… απορροφήθηκα στο να την κοιτάω και δεν τράβηξα ένα βίντεο αλλά ήταν ατελείωτη και η ώρα ήταν μόνο 11 το πρωί…
Αφήσαμε όλα αυτά τα αυτοκίνητα πίσω μας και πήραμε το δρόμο για την επόμενη μας στάση που θα ήταν η Ruby beach.
Φύγαμε με ήλιο από το Hoh αλλά κατά τη διάρκεια της ωριαίας διαδρομής προς τη θάλασσα ο καιρός άλλαξε σε συννεφιά με ένα σταθερό ψιλόβροχο στην ατμόσφαιρα σαν να είμασταν δίπλα σε καταρράκτη.
Η παραλία είναι αντιπροσωπευτική της ακτογραμμής του west coast με παλίρροιες άρα για όποιον θέλει να περάσει πολλές ώρες σίγουρα θα πρέπει να τσεκάρει τις ώρες που αλλάζει η στάθμη του νερού.
Η πρώτη εικόνα της παραλίας με τα ξύλα που έχουν βγάλει τα κύματα στην αμμουδιά να είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά της
Στην ουσία πρέπει να περάσεις από πάνω τους για να βρεθείς κοντά στο νερό μιας και είναι παντού
Το τοπίο είναι πολύ μυστηριώδες, spooky και την ίδια στιγμή τόσο όμορφο!
Κάναμε μια μεγάλη βόλτα, φάγαμε ένα σνακ και πήραμε το δρόμο για το Sol Duc valley που έχει trails, campground, hot springs, waterfall.
Εμείς στοχεύαμε για τον καταρράκτη που είναι προσβάσιμος από ένα, για ακόμη μια φορά, popular trail.
Η απόσταση είναι μιάμιση ώρα από εκεί που είμασταν και ο καιρός στην πορεία έγινε και πάλι τελείως καλοκαιρινός.
Φτάσαμε λοιπόν στον προορισμό μας και αφού κάναμε λίγους κύκλους, μέχρι να βρούμε πάρκινγκ, ξεκινήσαμε για τον καταρράκτη.
Rainforest or not τα δέντρα και εδώ ήταν πελώρια
Ο καταρράκτης, που ευτυχώς μπορέσαμε να πάμε μιας και λίγες μέρες πριν είχαν κλείσει την περιοχή γιατί προσπαθούσαν να βγάλουν από τα νερά ένα παιδί που γλίστρησε, έπεσε στο νερό και έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια να βγάλει φωτογραφία στην άκρη του καταρράκτη…
Σύνηθες στα πάρκα να προσπαθούν να σώσουν άτομα που απερίσκεπτα βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Η τελευταία στάση που θα κάναμε σήμερα ήταν το Marymere Falls με το ομώνυμο trail να σε βγάζει εκεί.
Πήραμε το δρόμο για τη λίμνη Crescent και σε μισή ωρίτσα φτάσαμε.
Τι ωραία διαδρομή και πάλι μέσα στο δάσος!
Υγιέστατο δέντρο με τις ρίζες του τελείως έξω από το χώμα
Σε πάρα πολλά σημεία η διαδρομή ήταν σε μικρές γεφυρούλες και σκαλοπάτια που δίχως αυτά δεν θα ήταν προσβάσιμο το σημείο με τον καταρράκτη.
Δεν είχε πάρα πολύ νερό αλλά άξιζε τη διαδρομή!
Μια τελευταία φωτό πριν πάρουμε το δρόμο για το Port Angeles να πάμε για φαγητό.
Φρεσκαριστήκαμε και κατηφορίσαμε στο λιμάνι να πάμε στη Next Door Gastropub, που ήταν από τα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά εκείνη την ημέρα.
Σήμερα δεν βρήκαμε τραπέζι επί τόπου και μπήκαμε στη λίστα αναμονής για περίπου μια ώρα.
Δεν μας χάλασε η αναμονή μιας και πήγαμε σε ένα μπαρ παρακάτω για μια μπύρα όσο περιμέναμε.
Όταν λάβαμε μήνυμα πως είχε έρθει η σειρά μας, πήγαμε τρεχάτοι για φαγητό. Αν και τα πιάτα ήταν νόστιμα δεν το ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα.
Το τραπέζι μας ήταν έξω και εκείνη την ώρα το κρύο που έβγαλε ήταν ιδιαίτερα αισθητό. Δεν συγχρονίστηκαν σωστά να ανάψουν τις σόμπες και δεν μπορώ να πω πως ήταν τόσο ευχάριστα να κάθεσαι έξω…
Δεν πειράζει όμως δεν τους το κρατάω
Αφού τελειώσαμε με το φαγητό που προς το τέλος ομολογώ είχε ωραία ζεστούλα, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστούμε, να μαζέψουμε τα πράγματα μας γιατί την επομένη θα επιστρέφαμε στο Seattle.
Ξυπνήσαμε πουρνό πουρνό και σήμερα με πρώτο προορισμό στο πάρκο το Hoh Rainforest που ήταν 2 ώρες μακρυά.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα rainforests της χώρας κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού. Τα δέντρα του μεγαλώνουν σε απίστευτο μέγεθος με ορισμένα να φτάνουν τα 90 μέτρα ύψος και τα 7 μέτρα σε διάμετρο!
Είναι από τους πλέον popular προορισμούς και αν δεν πας νωρίς να βρεις πάρκινγκ η αναμονή στην ουρά μόνο για να μπεις στο πάρκο είναι το λιγότερο 2 ώρες και έχει κόσμο που περιμένει πάνω από 4 ώρες. Ο λόγος? Λίγες θέσεις πάρκινγκ δεδομένου του όγκου αυτοκινήτων και όταν είναι γεμάτο ρυθμίζουν την κυκλοφορία με τον κανόνα ένα αυτοκίνητο φεύγει ένα μπαίνει…
Είχα μια ανησυχία μέχρι να φτάσουμε μην τυχόν και δεν βρούμε αλλά οι όμορφες εικόνες έξω με χαλάρωναν μιας και όλη η διαδρομή ήταν εξολοκλήρου μέσα στο πάρκο.
Ο καιρός είχε μια ποικιλία όσο πηγαίναμε, ήταν πολύ πρωί βέβαια ακόμη, αλλά μια μας έβγαζε ήλιο και μια γέμιζε σύννεφα με ψιλόβροχο. Πηγαίναμε σε rainforest άλλωστε και έπρεπε να είμαστε σε ταύτιση με τον προορισμό, σωστά?
Στην είσοδο συναντήσαμε μια μίνι ουρά αυτοκινήτων αλλά ο ranger μας είπε πως λογικά θα βρούμε θέση
Ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί και εδώ και αφού παρκάραμε πήγαμε για το visitor center
Τα trails που θα κάναμε είναι flat και πολύ εύκολα γι’αυτό (εκτός της ομορφιάς του τοπίου) είναι δημοφιλή για οικογένειες με παιδιά. Και οι δύο διαδρομές σου δίνουν απόλυτα την εικόνα του οικοσυστήματος του rainforest.
Οι απαραίτητες υπενθυμίσεις και ενημερώσεις πριν ξεκινήσεις τη βόλτα στο δάσος
Το δάσος απλά είναι υπέροχο
Το κάτω μέρος ενός κορμού δέντρου που έχει πέσει
Όλες οι updated σημάνσεις/ενημερώσεις ξανά στο δρόμο μας
Τελειώσαμε με τα trails και κρατώντας τις όμορφες εικόνες ξεκινήσαμε για το πάρκινγκ να ελευθερώσουμε τη θέση για να μπορέσουν να έρθουν και οι επόμενοι επισκέπτες.
Στην έξοδο μας από το Hoh, η ουρά που περίμενε να μπεί ήταν χιλιομέτρων… απορροφήθηκα στο να την κοιτάω και δεν τράβηξα ένα βίντεο αλλά ήταν ατελείωτη και η ώρα ήταν μόνο 11 το πρωί…
Αφήσαμε όλα αυτά τα αυτοκίνητα πίσω μας και πήραμε το δρόμο για την επόμενη μας στάση που θα ήταν η Ruby beach.
Φύγαμε με ήλιο από το Hoh αλλά κατά τη διάρκεια της ωριαίας διαδρομής προς τη θάλασσα ο καιρός άλλαξε σε συννεφιά με ένα σταθερό ψιλόβροχο στην ατμόσφαιρα σαν να είμασταν δίπλα σε καταρράκτη.
Η παραλία είναι αντιπροσωπευτική της ακτογραμμής του west coast με παλίρροιες άρα για όποιον θέλει να περάσει πολλές ώρες σίγουρα θα πρέπει να τσεκάρει τις ώρες που αλλάζει η στάθμη του νερού.
Η πρώτη εικόνα της παραλίας με τα ξύλα που έχουν βγάλει τα κύματα στην αμμουδιά να είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά της
Στην ουσία πρέπει να περάσεις από πάνω τους για να βρεθείς κοντά στο νερό μιας και είναι παντού
Το τοπίο είναι πολύ μυστηριώδες, spooky και την ίδια στιγμή τόσο όμορφο!
Κάναμε μια μεγάλη βόλτα, φάγαμε ένα σνακ και πήραμε το δρόμο για το Sol Duc valley που έχει trails, campground, hot springs, waterfall.
Εμείς στοχεύαμε για τον καταρράκτη που είναι προσβάσιμος από ένα, για ακόμη μια φορά, popular trail.
Η απόσταση είναι μιάμιση ώρα από εκεί που είμασταν και ο καιρός στην πορεία έγινε και πάλι τελείως καλοκαιρινός.
Φτάσαμε λοιπόν στον προορισμό μας και αφού κάναμε λίγους κύκλους, μέχρι να βρούμε πάρκινγκ, ξεκινήσαμε για τον καταρράκτη.
Rainforest or not τα δέντρα και εδώ ήταν πελώρια
Ο καταρράκτης, που ευτυχώς μπορέσαμε να πάμε μιας και λίγες μέρες πριν είχαν κλείσει την περιοχή γιατί προσπαθούσαν να βγάλουν από τα νερά ένα παιδί που γλίστρησε, έπεσε στο νερό και έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια να βγάλει φωτογραφία στην άκρη του καταρράκτη…
Σύνηθες στα πάρκα να προσπαθούν να σώσουν άτομα που απερίσκεπτα βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Η τελευταία στάση που θα κάναμε σήμερα ήταν το Marymere Falls με το ομώνυμο trail να σε βγάζει εκεί.
Πήραμε το δρόμο για τη λίμνη Crescent και σε μισή ωρίτσα φτάσαμε.
Τι ωραία διαδρομή και πάλι μέσα στο δάσος!
Υγιέστατο δέντρο με τις ρίζες του τελείως έξω από το χώμα
Σε πάρα πολλά σημεία η διαδρομή ήταν σε μικρές γεφυρούλες και σκαλοπάτια που δίχως αυτά δεν θα ήταν προσβάσιμο το σημείο με τον καταρράκτη.
Δεν είχε πάρα πολύ νερό αλλά άξιζε τη διαδρομή!
Μια τελευταία φωτό πριν πάρουμε το δρόμο για το Port Angeles να πάμε για φαγητό.
Φρεσκαριστήκαμε και κατηφορίσαμε στο λιμάνι να πάμε στη Next Door Gastropub, που ήταν από τα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά εκείνη την ημέρα.
Σήμερα δεν βρήκαμε τραπέζι επί τόπου και μπήκαμε στη λίστα αναμονής για περίπου μια ώρα.
Δεν μας χάλασε η αναμονή μιας και πήγαμε σε ένα μπαρ παρακάτω για μια μπύρα όσο περιμέναμε.
Όταν λάβαμε μήνυμα πως είχε έρθει η σειρά μας, πήγαμε τρεχάτοι για φαγητό. Αν και τα πιάτα ήταν νόστιμα δεν το ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα.
Το τραπέζι μας ήταν έξω και εκείνη την ώρα το κρύο που έβγαλε ήταν ιδιαίτερα αισθητό. Δεν συγχρονίστηκαν σωστά να ανάψουν τις σόμπες και δεν μπορώ να πω πως ήταν τόσο ευχάριστα να κάθεσαι έξω…
Δεν πειράζει όμως δεν τους το κρατάω
Αφού τελειώσαμε με το φαγητό που προς το τέλος ομολογώ είχε ωραία ζεστούλα, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστούμε, να μαζέψουμε τα πράγματα μας γιατί την επομένη θα επιστρέφαμε στο Seattle.
Last edited by a moderator:
(κόστος $30/αυτοκίνητο)
