1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Μάιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Ιταλία Η Μπολόνια και οι … άλλες!

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος Grerena, στις 11 Ιουλίου 2019.

  1. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία

    Η Μπολόνια βρίσκεται σε πολύ στρατηγικό σημείο από … τουριστικής απόψεως!
    Αποτελεί ένα μεγάλο δέλεαρ για τους τουρίστες σαν και μένα.
    Και πως είναι οι τουρίστες σαν και μένα;
    Θέλω να δω όσο γίνεται περισσότερα πράγματα και για να το πετύχω αυτό, θα πρέπει να είναι κοντά το ένα με το άλλο. Η Μπολόνια έχει πολλά κοντά της …

    Είχα προσέξει από καιρό τη θέση της Μπολόνιας στο χάρτη. Βόρεια έχει τη Φερράρα και τη Μάντοβα, δυτικά έχει τη Μόντενα και την Πάρμα. Ανατολικά έχει την Ίμολα και τη Ραβέννα και νότια τη Φλωρεντία. Και όλες αυτές οι πόλεις είναι σε απόσταση το πολύ μιάμισι ώρας από την Μπολόνια..
    Υπομονετικά λοιπόν περίμενα να βάλει πτήση η Ryan και παραμόνευα. Έκλεισα λοιπόν ένα τριήμερο στη Μπολόνια πάνω στο Καθολικό τριήμερο του Πάσχα του ‘18… :)
    Δεδομένου ότι κάποιες πόλεις είχαν καλυφθεί από προηγούμενα ταξίδια στην Ιταλία, όπως η Μάντοβα και η Φερράρα, το νέο αυτό τριήμερο θα εμπλουτιζόταν με Μόντενα και Ραβένα. Και επειδή οι φίλες με τις οποίες θα πήγαινα είχαν το μεγάλο κενό της Φλωρεντίας …. μπήκε και μια Φλωρεντία στο πρόγραμμα. Αλλά για να έχει και μια πινελιά του καινούριου και για μένα επιλέξαμε στη Φλωρεντία να πάμε ανήμερα του Πάσχα, η οποία πόλη διοργανώνει μια fiesta, την οποία αν είμαστε τυχερές θα την πετυχαίναμε.

    Οι φίλες μου, μου “κολλούσαν” από καιρό.
    «Κανόνισε κανένα ταξιδάκι και για μας. Πάμε κάπου ένα τριήμερο.»
    Την Μπολόνια την είχα πάντα στο μυαλό μου σαν μια λύση «καβάντζα» για ταξίδι. Οπότε ένα «πρόχειρο» προγραμματάκι έπαιζε στις σημειώσεις μου. Αυτό το προγραμματάκι εμπλουτίστηκε κατά πως όφειλε από το σχετικό άρθρο «κολάζ» του @hydronetta (γιατί hydroneta δεν ασχολείσαι πιο πολύ με την Ευρώπη;;;)
    Όταν λοιπόν έπεσε η ιδέα της Μπολόνια στο τραπέζι, το προγραμματάκι αυτό, εστάλη στα e-mails των φιλενάδων μου. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων όφειλα να τους δώσω μια ιδέα για τους ρυθμούς που έχει συνήθως ένα … δικό μου ταξίδι. :rolleyes-80:
    «Καλά, θα πάμε σε … 4 πόλεις μέσα σε ένα τριήμερο; Θα μας τρέχεις συνέχεια;» … είπε η μία
    «Δεν έχω πρόβλημα εγώ» …είπε η άλλη.

    Αν μια ιστορία για την Μπολόνια γραμμένη από τον gelf είναι ιεροσυλία, λόγω του ότι έχει προηγηθεί αντίστοιχη του hydronetta (σύμφωνα με τα γραφόμενα του gelf), τότε η δική μου ιστορία της Μπολόνια δεδομένου ότι έχουν προηγηθεί οι ιστορίες και του hydronetta και του gelf είναι … ιεροσυλία δις!!
    Για να μη χαρακτηριστώ λοιπόν ιερόσυλη σκέφτηκα ότι ή θα πρέπει να βιαστώ και να ολοκληρώσω την ιστορία μου πριν προλάβει ο gelf να το κάνει ;):p;) ή να “παίξω το χαρτί” της άλλης σκοπιάς, … της πιο … γυναικείας άποψης και οπτικής. :oops:

    «Η Μπολόνια και οι … άλλες» αλά ...γυναικεία λοιπόν!

    IMG_8002.JPG

    Το σενάριο είχε ως εξής:
    1η ημέρα: Άφιξη στη Μπολόνια, πρωινή βόλτα για καφέ στη Μόντενα και από το μεσημέρι και μετά βόλτες στη Μπολόνια
    2η ημέρα: Πρωινή βόλτα σε Μπολόνια, απογευματάκι σε Ραβέννα και βραδάκι στη Μπολόνια.
    3η ημέρα: Ολοήμερη εκδρομή στη Φλωρεντία. Βραδινό στη Μπολόνια.
    4η ημέρα: Ταξίδι επιστροφής.

    Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε ακολουθώντας το προαναγγελθέν πρόγραμμα κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Ελάχιστα ήταν τα πράγματα που είχα στο μυαλό μου και δεν κάναμε.
    Οι μετακινήσεις μας ήταν πανεύκολες. Η trenitalia να είναι καλά. Τώρα που το σκέφτομαι «παίζει» να έχω ακουμπήσει περισσότερα χρήματα στην trenitalia, απ’ ότι σε ΟΣΕ και ΚΤΕΛ. o_O

    Έτσι:
    Με την αρκετά πρωινή πτήση της ryan φτάσαμε στο Gulielmo Marconi στις 9:30 το πρωί. Ήταν πολύ νωρίς για να πάμε στο ξενοδοχείο μας, το οποίο βρισκόταν στην άλλη άκρη της πόλης. Οπότε το να αφήσουμε τα πράγματα στο σταθμό του τρένου και να πάμε για καφέ στη Μόντενα, που απείχε μόλις μισή ώρα με το τρένο ήταν το καλύτερο σενάριο με βάση το πρόγραμμά μου.

    Κι έτσι…. στις 10:30 το πρωί λοιπόν… βρισκόμασταν στη Μόντενα...

    IMG_7859.JPG

    Έτσι η ιστορία μου αυτή ξεκινάει πρώτα με μια από τις … άλλες (του τίτλου) :rolleyes:
     
    #1
    Last edited: 12 Ιουλίου 2019
    doritoula, James, chris7 and 40 others like this.

  2. Italitsa

    Italitsa Member

    Μηνύματα:
    790
    Likes:
    678
    Επόμενο Ταξίδι:
    Αυστρία-Λίχτενσταϊν-Σλοβε
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Περού-Αργεντινή
    Έλα Grerena!! Forzaaaa!!! Σας αγαπώ όλους εσάς που μας γεμίζετε ιστορίες από την λατρεμένη μου Ιταλία!! Ποτέ δεν είναι αρκετές!
     
    #2
    Grerena likes this.
  3. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία
    Πάμε για καφέ …στη Modena

    Σε μισή ωρίτσα φτάσαμε στη Μόντενα.
    IMG_7956.JPG

    Μόλις βγήκαμε από το σταθμό, πήραμε την Viale Crispi και στη συνέχεια την (πανταχού παρούσα) Corso Vitorio Emanuelle II.

    IMG_7843.JPG

    IMG_7849.JPG

    Συνεχίσαμε στην Vialle III Febbraio, ώσπου φτάσαμε στην piazza Roma...

    IMG_7851.JPG

    Υπάρχει Ιταλική πόλη που δεν έχει το Palazzo Ducale της; Δεν ξέρω, μπορεί. Δεν είναι πάντως η Μόντενα αυτή.
    Το ιστορικό μπαρόκ κτίριο του Palazzo, που κατοικούσαν οι Δούκες της Μόντενα από τον 15ο έως τον 19ο αι. κυριαρχεί πάνω στην Piazza Roma. Είναι τόσο μεγάλο που … δεν χώραγε στη φωτογραφική μηχανή o_O. Σήμερα σε αυτό στεγάζεται η Στρατιωτική Ακαδημία.

    20180330_101838.jpg

    IMG_7850.JPG

    Κατεβήκαμε την Via Luigi Carlo Farini, μέχρι που συναντήσαμε τον κεντρικότατο και εμπορικότατο δρόμο Via Emilia.
    Στα 300μ. από εκεί καταλήξαμε στην piazza Grande, που ήταν και ο στόχος μας.

    IMG_7869.JPG

    IMG_7875.JPG

    Στις 11:00 πίναμε τον καφέ μας στο “Bar la piazza”, έχοντας θέα την κεντρική πλατεία της Modena, και τον καθεδρικό της. Πλατεία, καθεδρικός και πύργος του κωδωνοστασίου ανήκουν στη λίστα της παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.

    IMG_7876.JPG

    IMG_7879.JPG

    Εδώ θα ομολογήσω ότι από τα πρώτα πράγματα που κοιτάω όταν κάνω ένα ταξίδι είναι τα Unesco sites. Με ενδιαφέρει να τα δω και να τα σβήσω από τη λίστα μου. Κάτι όμως που για τους άλλους μάλλον είναι λίγο “γραφικό” και πολύ συχνά δέχομαι πειράγματα σχετικά με αυτό το θέμα.

    Μετά το καφεδάκι μας κάναμε μια βόλτα στην πανέμορφη Piazza Grande και μπήκαμε και στο Duomo να το δούμε και εσωτερικά.

    IMG_7867.JPG

    Παρόλο που δεν είναι τόσο μεγάλη ή θεαματική όσο άλλες ιταλικές εκκλησίες, ο καθεδρικός ναός - αφιερωμένος στον πολιούχο της πόλης, St Geminianus - έχει πολλά εντυπωσιακά χαρακτηριστικά. Στον σκοτεινό, τούβλινο εσωτερικό τοίχο κυριαρχεί ένα τεράστιο γοτθικό παράθυρο, που στέλνει τις ακτίνες του φωτός κάτω από τη μεγάλη κεντρική αψίδα. Στην εξωτερική πρόσοψη κυριαρχεί, μια σειρά από ανάγλυφα, που απεικονίζουν σκηνές από τη Γένεση.

    IMG_7897.JPG

    Η επίσης εντυπωσιακή κρύπτη στεγάζει τον τάφο του San Geminianus και ένα αριστούργημα από την Αναγεννησιακή Μόντενα, το "Adoration of the Shepherds", μια πολύχρωμη φάτνη από τερακότα του Guido Mazzoni, την Madonna della pappa, όπως την αποκαλούν. Γενικά ο ναός έχει ασυνήθιστα πολλά στοιχεία από τερακότα και ακόμα πιο ασυνήθιστα μαρμάρινα γλυπτά. Τα δε λιοντάρια έχουν την τιμητική τους και εσωτερικά του ναού αλλά και εξωτερικά.

    IMG_7891.JPG

    Η είσοδος της κρύπτης και τα γλυπτά από τερακότα στο στηθαίο...
    IMG_7892.jpg

    αλλά και τα μαρμάρινα λιοντάρια ... παντού...
    IMG_7893.JPG

    Μετά βολτάραμε στους γύρω εμπορικούς δρόμους. Η Modena είναι και αυτή μια όμορφη πόλη, στην οποία μπορείς να περπατήσεις κάτω από τα τοξωτά υπόστεγά της, όπως συμβαίνει και με τη Μπολόνια και με τη Ferrara.

    IMG_7854.JPG

    IMG_7856.JPG

    IMG_7860.JPG

    IMG_7882.JPG

    IMG_7859.JPG

    Πόσα πράγματα είχε η Modena για να δούμε. Εκτός από την piazza Grande και τον Καθεδρικό της, είχα ξεχωρίσει το μουσείο της Ferrari, το σπίτι του Luciano Pavarotti και μια επίσκεψη ίσως σε κάποιο “ξυδοποιείο” (πως λέμε οινοποιείο;), αφού η Modena είναι ο τόπος παραγωγής του διάσημου βαλσάμικου.
    Θέλω εδώ να τονίσω ότι η Μόντενα είναι η πατρίδα των δύο παραπάνω διάσημων Ιταλών (Pavarotti & Ferrari) .

    Δεν είχαν πρόβλημα οι φίλες μου, αλλά … είχαν κατά βάθος και μου το έκρυβαν. Αυτή η ατάκα: «Δεν έχω πρόβλημα» την άκουσα πολλές φορές μέσα σε αυτό το τριήμερο.:confused:
    «Ναι θα πάμε όπου θέλεις», αλλά «χαλαρά» μου έλεγαν. «Κάτσε να πιούμε τον καφέ μας με την ησυχία μας». «Κάτσε να δούμε λίγο και τις βιτρίνες»… «κάτσε να ψωνίσουμε και τίποτα … στην Ιταλία είμαστε.»

    Το έβλεπα εγώ το θέμα…. Δεν έβγαινε τίποτα με το “χαλαρά”. Περνούσε η ώρα με το χαλαρά και το χαζολόγημα στις βιτρίνες, και έβλεπα να απομακρύνονται …και ο Pavarotti …και ο Ferrari και το …βαλσάμικο. :eek: Κοίταξα την ώρα και αγχώθηκα. Δεδομένου ότι ο Παβαρότι ήταν μακριά, το βαλσάμικο επίσης (άσε που νομίζω ότι ήθελε και ραντεβού) τόλμησα δειλά δειλά και είπα:
    «Κορίτσια, επειδή εγώ θέλω να δω κάτι από τα tips της Modena δεν σας πειράζει να χωρίσουμε για λίγο; Συνεχίστε με τα μαγαζιά, εγώ πάω στο μουσείο της Ferrari. Θα τα πούμε στο σταθμό».

    Οι κυρίες «δεν έχω πρόβλημα» συμφώνησαν. Σε καμιά δεν πέρασε από το μυαλό να με ακολουθήσει, οπότε κάπου εκεί στην piazza Giuzeppe Manzini χώρισαν οι δρόμοι μας και εγώ πήρα τη via Blasia με κατεύθυνση προς το μουσείο του Enzo Ferrari, μόνη μου.

    IMG_7900.JPG

    Με τα πολλά έως τώρα “χαλαρά”… είχα δεν είχα μία ώρα στη διάθεσή μου.

    ΜΟΥΣΕΙΟ ENZO FERRARI
    Ο Enzo Ferrari ήταν ένας θρύλος της αυτοκίνησης, οδηγός αγώνων και δημιουργός της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας (Ferrari). Γεννήθηκε και πέθανε στη Modena. Η πόλη διαθέτει δύο μουσεία αφιερωμένα στον Ferrari και τις …δημιουργίες του. Εγώ θα πήγαινα στο νεότερο εξ αυτών, που βρίσκεται πολύ κοντά στο σταθμό των τρένων.
    Έφτασα εύκολα στο μουσείο. Όλη η πόλη ήταν γεμάτο πινακίδες που σε οδηγούσαν στο Museo Enzo Ferrari. Στην οδό Ferrari λοιπόν ξεχώρισα από μακριά ένα πολύ φουτουριστικό κτίριο.

    Δίπλα στο παραδοσιακό σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Enzo Ferrari, έχει χτιστεί ένα σύγχρονο κτίριο, το οποίο έχει οροφή βαμμένη σε κίτρινο χρώμα και έχει σχέδιο παρόμοιο με αυτό του καλύμματος του κινητήρα ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου της Ferrari!

    IMG_7906.JPG

    IMG_7955.JPG

    Αν είχα ένα drone θα είχα τραβήξει :) την παρακάτω φωτογραφία, στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα η εντυπωσιακή κίτρινη οροφή, που είναι εμπνευσμένη από το καπό του αυτοκινήτου της Ferrari…

    Enzo-Ferrari-Museum.jpg
    Photo από internet…

    Η αυλή, η είσοδος και το καφέ που βρίσκονταν απ’ έξω με προδιέθεσαν πολύ θετικά. Πλήρωσα το τσιμπημένο εισιτήριο των 16€ και μπήκα.

    IMG_7948.JPG

    IMG_7953.JPG

    Με υποδέχθηκε ο ... ίδιος ο Enzo... ;)

    IMG_7909.JPG

    Μια τεράστια φωτεινή αίθουσα-θόλος φιλοξενούσε πολυτελέστατα αυτοκίνητα Ferrari...

    IMG_7916.JPG

    IMG_7920.JPG

    Κάθε μοντέλο «πόζαρε» μπροστά από μια γιγαντοαφίσα μιας διάσημης προσωπικότητας (οι περισσότερες Ιταλικής καταγωγής), η οποία κάποια στιγμή της ζωής της είχε χρησιμοποιήσει κάποιο μοντέλο της Ferrari. Η Monica Vitti, η Sophia Loren, o Marcello Mastrogianni η Anna Magnani, η Françoise Sagan, η Zsa Zsa Gabor, η Nicol Kidman, η Donna Karan κ.α.

    IMG_7912.JPG

    IMG_7917.JPG
    IMG_7918.JPG

    IMG_7924.JPG

    IMG_20180330_123945.jpg

    Τι να πω;
    Εκεί που η ποιότητα συνάντησε το γούστο και το glamour…
    Το στήσιμο, το κτίριο, τα εκθέματα, η παρουσίαση ήταν όλα υπέροχα. Και ποιο ήταν το κερασάκι στην τούρτα; … Μα! η μουσική υπόκρουση, που δεν ήταν άλλη από …Παβαρότι!
    Το Museo Enzo Ferrari παρουσιάζει την ιστορία του ιδρυτή της Ferrari αλλά και μερικά από τα ομορφότερα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν ποτέ. Προσφέρει μια μοναδική εμπειρία φέρνοντας τους επισκέπτες πίσω στις ρίζες της πιο διάσημης μάρκας στον κόσμο.
    Το μουσείο με ενθουσίασε. Κρίμα που δεν ήρθαν τα κορίτσια. Μάλλον τις απώθησαν οι όροι «μουσείο» και «αυτοκίνητα» που είναι λίγο πιο μακριά απ’ ότι ο όρος «μαγαζιά» από τη … θηλυκή ιδιοσυγκρασία.:confused:

    Πάρα πολύ ενδιαφέρον μου φάνηκε ένα 17λεπτο βιντεάκι που παρακολούθησα, το οποίο παρουσίασε την γέννηση και την εξέλιξη της αυτοκινητοβιομηχανίας κατά τη διάρκεια των ετών σε αντιδιαστολή και με τα πολιτικά γεγονότα κυρίως της Ιταλίας.

    IMG_7949.JPG

    Έβγαλα όσες φωτογραφίες μπορούσα. Σε κάποιες αγγάρεψα και κόσμο για να με βγάλει :rolleyes-80::icon_redface: . Αφού σιγουρεύτηκα ότι τα είδα όλα και τα φωτογράφησα όλα βγήκα από το κτίριο.

    Απέναντι όμως από το «κίτρινο» κτίριο υπήρχε και ένα δεύτερο κομμάτι του μουσείου. Το παλιό εργαστήριο του πατέρα του Enzo Ferrari, που είναι και το σπίτι που γεννήθηκε ο Enzo το 1898, τώρα στεγάζει το Μουσείο Κινητήρων Ferrari.
    Είπα να ρίξω μια ματιά και σε αυτό αφού έφτασα μέχρι εδώ.

    IMG_7939.JPG

    IMG_7940.JPG

    Εντάξει… εδώ κυριάρχησε το … θηλυκό στοιχείο μου, γιατί δεν βρήκα κάτι ενδιαφέρον. Παραήταν εξειδικευμένο. Είχε περάσει και η ώρα και μετά από αυτό έφυγα ευχαριστημένη.

    Δυο βήματα από εκεί ήταν ο σταθμός των τρένων.
    Τα κορίτσια με περίμεναν απ’ έξω με τα εισιτήρια του τρένου στα χέρια. Μου φάνηκε ότι είδα και μια μικρή ανησυχία στο μάτι τους. Βλέπετε αν δεν γυρνούσα πίσω θα είχαμε κάποια προβληματάκια.:p Εγώ είχα τα στοιχεία του ξενοδοχείου και τα boarding pass της επιστροφής μας και εκείνες είχαν τα εισιτήρια του επόμενου τρένου στα χέρια τους. :oops:

    Δεν είχαν ψωνίσει τίποτα κατά τη διάρκεια του “χωρισμού μας”. Μόνο βόλτες στα μαγαζιά έκαναν. Εγώ από την άλλη δεν τους είπα και πολλά για το μουσείο γιατί πιθανότατα να μην συγκινούνταν και ιδιαίτερα. Σημασία έχει ότι αμφότερες οι πλευρές ήταν ευχαριστημένες από τη βόλτα στη Modena, η οποία μεταφράζεται πιο παραστατικά (για μένα τουλάχιστον) όπως φαίνεται παρακάτω:

    Modena.jpg

    Σε μισή ώρα είμαστε πίσω στο σταθμό της Μπολόνια. Πραγματικά είναι πάρα πολύ κοντά οι δύο πόλεις. Από το σπίτι μου για να πάω στο κέντρο της Αθήνας για ψώνια κάνω περισσότερη ώρα απ’ ότι έκανα από την Μπολόνια για να πάω στη Modena. Αυτό φρόντισα να το αναφέρω ΜΟΝΟ δυο τρεις φορές προκειμένου να το εμπεδώσουν οι φίλες μου, που μέχρι τότε το: «4 πόλεις σε τρεις ημέρες» ακουγόταν πολύ πομπώδες στα αυτιά τους και προσπαθούσα να τις πείσω ότι το να πάμε 2 ωρίτσες για καφέ στη Μόντενα ΔΕΝ είναι ταξίδι σε άλλη πόλη!!! :rolleyes-80:

    Τέλος καλό, όλα καλά. Αφού τα κατάφερα…

    Πήραμε τα πράγματά μας από τα lock rooms του σταθμού και στη συνέχεια αμέσως λεωφορείο, το οποίο είχε στάση απ’ έξω από το σταθμό. Σε 15’ φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας.
    .......................................................
     
    #3
    Last edited: 13 Ιουλίου 2019
    XristinaK, chris7, koker and 31 others like this.
  4. Tonia L.

    Tonia L. Member

    Μηνύματα:
    38
    Likes:
    220
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ρώμη
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νέα Ζηλανδία
    Τι όμορφη η Μόντενα!Τώρα με τις φωτογραφίες μετανιώνω που δεν πήγαμε και σε αυτήν αλλά με "κράτησε" το ότι δεν είχε lock rooms. Θα συμφωνήσω για το πόσο κοντά είναι οι πόλεις πέριξ της Μπολόνια. Σε αυτό συμβάλλουν τόσο τα τρένα όσο και οι τιμές τους - αρκεί να πω ότι το Μπολόνια - Φερράρα μας στοίχισε το ίδιο, μπορεί και λιγότερο, από όσο κοστίζει με ΚΤΕΛ η διαδρομή Χανιά - Κίσαμος (δηλαδή ούτε 40 χλμ), που είναι ο τόπος διαμονής μου.

    Αναμένω την συνέχεια για να δω οικείες εικόνες μέσα από μια άλλη ματιά!
     
    #4
    Last edited: 18 Ιουλίου 2019
    Dina Z, gelf and Grerena like this.
  5. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία
    Το ξενοδοχείο μας
    Το ξενοδοχείο που κλείσαμε λέγεται Hotel Pedrini και είναι κοντά στην Porta Maggiore. Χαριτωμένο ήταν, αλλά δεν νομίζω τελικά ότι ήταν η καλύτερη επιλογή από τα τελευταία τρία υποψήφια που είχαμε επιλέξει. Ο λόγος: ήταν μακριά από το σταθμό των τρένων και δεδομένου ότι θα παίρναμε άλλες τρεις φορές το τρένο …. μας βγήκαν λίγο τα πόδια στα πήγαινε – έλα μέχρι το σταθμό.

    Στη reception μας υποδέχτηκε η “μασκότ” του ξενοδοχείου. Ήταν ένας κομψότατος Ιταλός (από αυτούς που κυκλοφορούν μόνο στη Vitorio Emanuele του Μιλάνου) μιας κάποιας ηλικίας, με βαμμένο μαλλί (κάτι σαν τον Κωνσταντάρα στο πιο αδύνατο), ο οποίος δεν ήξερε λέξη Αγγλικά. :mad:

    Τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο, ήπιαμε και ένα καφεδάκι από μηχανή του καφέ της reception, τον οποίο απολαύσαμε στο πολύ ωραίο αίθριο του ξενοδοχείου και μετά είπαμε να μη χάσουμε χρόνο και να ετοιμαστούμε για έξοδο. Και εκεί που αρχίσαμε να ετοιμαζόμαστε μπαίνοντας μία μία κατά σειρά στο μπάνιο… εκεί που καθίσαμε λίγο στο κρεβάτι να ξαποστάσουμε. .. εκεί αράξαμε για τα καλά και μας πήρε ο ύπνος. Όλες!!! Σαν να συνεννοηθήκαμε το αντίθετο δηλαδή. Σαν να είπαμε «είστε να αράξουμε καμιά ώρα και μετά να βγούμε;» :icon_redface:
    Μάλλον όμως ήταν αναπόφευκτο … να “ξεραθούμε”, αφού είχαμε ξυπνήσει από τις 4:00 το πρωί, είχαμε μπει σε τρένα, αεροπλάνα, λεωφορεία και είχαμε περπατήσει και τόσα χιλιόμετρα. Αχ! Αυτόν τον παράγοντα κούραση, που πάντα τον ξεχνάω και δεν τον βάζω ποτέ στο πρόγραμμα! :rolleyes-80:

    Κατά τις 5:00 εδεήσαμε να ετοιμαστούμε.
    Μια προσπάθεια να συνεννοηθούμε με τον τζόβενο της reception απέβη άκαρπη. Ήθελα τόσο πολύ να μάθω αν αυτές τις ημέρες που συνέπιπτε με το καθολικό Πάσχα συνέβαιναν διάφορα δρώμενα στην πόλη.
    Βγήκαμε λοιπόν και εμείς στην πόλη.

    Σε πολλές Ιταλικές πόλεις συναντάς υπόστεγα με βόλτα (αψίδες). Στην Μπολόνια όμως ο αριθμός τους είναι τεράστιος. Όλη η πόλη είναι γεμάτο αψίδες. Τριάντα οκτώ χιλιόμετρα αψίδων διάβασα κάπου ότι έχει η Μπολόνια, οι οποίες είναι και υποψήφιες για να μπουν στη λίστα της Unesco.

    Venerdì Santo … στην Μπολόνια
    Αφού διασχίσαμε 1,5 χιλιόμετρο κάτω από τις περίφημες “Porticoes of Bologna”, όπως λέγονται …

    IMG_7957.jpg

    IMG_7960.JPG

    IMG_7969.JPG

    ...βρεθήκαμε στο συγκρότημα των εκκλησιών του Santo Stefano...
    IMG_7992.JPG

    IMG_7991.JPG

    To Santuario di Santo Stefano είναι μία εκκλησία διαφορετική από τις άλλες. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι απλά μία εκκλησία, αλλά ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα 4 εκκλησιών, που κάποτε ήταν ανεξάρτητες, αλλά τώρα επικοινωνούν μεταξύ τους με κήπους, πόρτες, αυλές και αίθρια δημιουργώντας ένα "λαβύρινθο". Πρόκειται για έναν μεσαιωνικό λαβύρινθο γεμάτο στοές, κόγχες, κλίτη και άλλες μεσαιωνικές κατασκευές (όπως το οκταγωνικό Santo Sepolcro), τον οποίο ένα καλλιτεχνικό μάτι θα μπορούσε κάλλιστα να το φανταστεί σαν το ιδανικό σκηνικό ταινίας τοποθετημένης το μεσαίωνα.

    IMG_7974.JPG

    IMG_7977.JPG

    IMG_7978.JPG

    IMG_7983.JPG

    IMG_7989.JPG

    Αυτή η υπέροχη εκκλησία δεδομένου ότι σήμερα ήταν Μ. Παρασκευή των Καθολικών δεν θα έπρεπε να έχει κάποια λειτουργία;
    Όση ώρα είμαστε μέσα και την θαυμάζαμε, εγώ συνεχώς μουρμούριζα, απορούσα και σχολίαζα για το πώς γιορτάζουν τη Μ. Παρασκευή οι Καθολικοί. Δεν έβλεπα κίνηση, δεν έβλεπα καμιά λειτουργία, δεν έβλεπα κανένα προσκύνημα. Μα καλά δεν γιορτάζουν οι Ιταλοί; Έτσι στα μουγκά την βγάζουν;
    Κάπου είδα μιαν αφίσα που ανακοίνωνε ότι κάτι θα γινόταν κατά τις 7:00 η ώρα. Ας είναι, … θα ξανάρθουμε.

    Η καλντεριμωτή ομώνυμη πλατεία που βρίσκεται μπροστά από την εκκλησία ήταν γεμάτο με καφέ και μπαράκια, τα οποία ήταν γεμάτα κόσμο. Έτσι φαίνεται γιορτάζουν οι Ιταλοί την Μ. Παρασκευή. Με aperitivo!

    IMG_7994.JPG

    IMG_7995.JPG

    Καθώς απομακρυνόμασταν από την πλατεία συναντήσαμε μια gelateria. Η βιτρίνα του ήταν δελεαστικότατη. Ζήλεψα το παγωτό που παρήγγειλε μια κοπελιά πριν από εμένα και πήρα το ίδιο. Ήταν καταπληκτικό! Θα το βάλω στα καλύτερα παγωτά που έχω δοκιμάσει ποτέ.
    “Cremeria la vecchia Stalla” λεγόταν και θα τη θυμάμαι.

    IMG_7999.JPG

    Αρχίσαμε να περιδιαβαίνουμε χαλαρά σε ότι δρόμο και δρομάκι μας άρεσε. Η πόλη είναι γεμάτο γραφικές γωνιές, χαριτωμένα μαγαζάκια, τραπεζάκια κάτω από τις καμάρες ή και απλωμένα στις πλατείες και κόσμος παντού.

    IMG_8002.JPG

    IMG_8005.JPG

    Μια στάση για μια φωτογραφία στο ντιζαϊνάτο μαγαζί της Nike είναι επιβεβλημένη, ειδικά αν είσαι και λίγο φίλαθλος του τένις.

    IMG_8006.JPG

    Κάποια στιγμή φτάσαμε στην Piazza Maggiore. Είναι η κεντρική πλατεία της Μπολόνια, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται ω! τι έκπληξη… όχι το Duomo, αλλά η μεγάλη εκκλησία του Αγίου Πετρονίου. Πρόκειται για μια τεράστια εκκλησία, η οποία έχει 22 παρεκκλήσια και που κάποτε φιλοδοξούσε να γίνει μεγαλύτερη από τον Άγιο Πέτρο της Ρώμης. Κάποιος πάπας όμως διαφώνησε με αυτό και σταμάτησαν οι εργασίες. Έτσι, είναι ακόμη και σήμερα ημιτελής.

    IMG_8007.JPG

    Ο λευκός μεγάλος σταυρός που βρίσκεται μπροστά από την είσοδο της εκκλησίας βρίσκεται εκεί εκτάκτως λόγω Πάσχα.

    20180330_183755.jpg

    Είδαμε και το Palazzo del Podestà βρίσκεται βόρεια της πλατείας Maggiore...

    IMG_8012.JPG

    και το Palazzo dei Banchi στα ανατολικά....

    20180330_183314.jpg
    Χαρακτηριστικό είναι το άγαλμα της πλατείας, το οποίο αποτελεί και σύνηθες σημείο ραντεβού, η “Fontana di Nettuno”, που βρίσκεται στο κέντρο της.

    IMG_8200.jpg

    Ξαναχωθήκαμε μέσα στα στενά ψάχνοντας να βρούμε κάπου να αράξουμε για κανένα aperitivo. Αντ’ αυτού συναντήσαμε μια πορεία ανθρώπων. Ακολουθήσαμε και εμείς πιστεύοντας ότι είχε κάποια σχέση με την Μ. Παρασκευή. Και είχε. Η πορεία ακολουθούσε τον πρωτοπόρο σταυρό και κατευθυνόταν μέσα από τα στενά στο Santo Stefano, που είμαστε λίγο πριν. Μόλις φτάσαμε εκεί μας μοιράσανε συνόψεις και αρχίσαμε όλοι μαζί να ψέλνουμε. Μαζί και εγώ.

    IMG_8019.JPG

    IMG_8020.JPG

    IMG_8021.JPG

    Το σκηνικό είχε ως εξής: Μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας ο Σταυρός, η χορωδία και ο κόσμος που έψελνε όρθιος και γύρω τους κόσμος που παρακολουθούσε σαν σε παραλία από τα γύρω μπαράκια πίνοντας το απεριτίφ τους. Ανάμεσα τους βρισκόματαν εμείς, σε μια ενδιάμεση κατάσταση. Με τη σύνοψη στο χέρι μεν, αλλά ψάχνοντας να βρούμε τραπέζι για να καθίσουμε δε. Μάταια όμως. Αυτά τα τραπέζια τα πιάνουνε νωρίτερα.

    IMG_20180330_191417.jpg

    Αφού χορτάσαμε Venerdì Santo (όπως λένε τη Μ. Παρασκευή) στο όρθιο, είδα και εγώ το happening της ημέρας και ησύχασα :lol: … φύγαμε για την αγορά.
    Δεν προέβλεπα άλλο happening. :( Γενικά πολύ υποτονικά γιορτάζουν τη Μ. εβδομάδα και το Πάσχα οι Ιταλοί. Αυτό που είδα σήμερα μάλλον ήταν το απόγειο των εορτασμών. :lol:

    Η επαρχία της Εμίλια-Ρομάνα, πρωτεύουσα της οποίας είναι η Μπολόνια, έχει δεκάδες προϊόντα αναγνωρισμένα ως ΠΟΠ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης). Η παρμεζάνα, το προσούτο, το προβολόνε και το βαλσάμικο, είναι μερικά από αυτά. Το καλύτερο μέρος για να δοκιμάσουμε αυτά και πολλά άλλα τοπικά προϊόντα είναι το Quadrilatero!
    Το Quadrilatero είναι ένα αρχαίο πλέγμα καταστημάτων τροφίμων, που βρίσκεται πίσω από την πλατεία Maggiore. Προς τα εκεί λοιπόν κατευθυνθήκαμε καρφωτές.

    IMG_8017.JPG

    IMG_8018.JPG

    IMG_8016.JPG

    Το Quadrilatero αποτελεί την παλιά πόλη, η οποία είναι γεμάτο με στενά δρομάκια με μαγαζιά τροφίμων, ποτών, λαχανικών, κρεάτων, εστιατορίων, φούρνων, κ.α. τα οποία σε προκαλούν να αγοράσεις τα πάντα και να καθίσεις παντού.

    Η περιοχή έσφυζε από κόσμο. Ντόπιες παρέες, νεαρόκοσμος πολύς και τουρίστες.
    Η αλήθεια είναι ότι επικρατούσε το αδιαχώρητο. Τραπεζάκια μικρά μεγάλα, πάγκοι καρέκλες και σκαμπό ήταν όλα γεμάτα. Αλλά και το να περάσεις απλά ήταν δύσκολα αφού τα δρομάκια ήταν καλυμμένα από παρέες που δημιουργούσαν πηγαδάκια μέσα στη μέση με το ποτό στο χέρι.

    IMG_8046.JPG

    IMG_8035.JPG

    Και ανάμεσα σε όλον αυτόν τον κόσμο, έβλεπες βιτρίνες - πειρασμούς με ότι ... παράγει η Μπολόνια....

    IMG_8044.JPG

    20180330_185837.jpg

    20180330_193814.jpg

    Την ώρα αυτή που πήγαμε εμείς στην αγορά είναι η ώρα που κυριαρχούν τα μαγαζιά που πουλούν τυριά και αλλαντικά. Ανάμεσα στα στενά καλντερίμια τα μαγαζιά αυτά που το πρωί πουλούν τα τυριά και τα σαλάμια με το κιλό, το βράδυ βγάζουν τραπεζάκια και τα σερβίρουν με κρασί.

    Μόνο που τα τραπεζάκια αυτά το βράδυ είναι ανάρπαστα. Για το Tamburini είχα ακουστά, τώρα όμως μου κέρδισε στο μάτι και το Simon.
    Το Simoni βρίσκεται σε κεντρικότατο σημείο. Εδώ θέλαμε να καθίσουμε. Το μεγάλο ατού του μαγαζιού ήταν ένας σερβιτόρος που μιλούσε Αγγλικά. Κατ’ αρχήν δεν μας άφησε να φύγουμε. “Υπομονή” μας είπε και θα τα βολέψουμε. Για πότε βρήκε έναν πάγκο, για πότε βρήκε τρεις καρέκλες, για πότε τα στρίμωξε ανάμεσα στη βιτρίνα του και στον πάγκο του διπλανού ψιλικατζίδικου (που όπου να ‘ναι τα μάζευε και έκλεινε), ούτε που προλάβαμε να το καταλάβουμε.

    IMG_8031.JPG

    IMG_8033.JPG

    IMG_8037.JPG
    Διαλέξαμε μια μεγάλη ποικιλία αλλαντικών-τυριών για να δοκιμάσουμε όσο γίνεται περισσότερες γεύσεις και φυσικά ένα μπουκάλι κρασί.
    Το καπνιστό τυρί, η μορταδέλλα και το προσούτο ήταν από άλλο πλανήτη. Εξαιρετικά!

    20180330_202728.jpg

    Πάρα πολύ όμορφα ήταν. Είμαστε στην καρδιά του κεφιού. Πάρα πολύς κόσμος, περαντζάδα, πηγαδάκια, απίθανες γεύσεις και όχι μόνο. Ένιωθα ότι βρισκόμασταν εκεί που πηγάζει το vibe της πόλης.
    Ήμουν και εγώ μέρος μιας ζηλευτής εικόνας και ενός πολύ αντιπροσωπευτικού γραφικού δρόμου στην Ιταλία.
    Όμορφα.
    Φάγαμε και ήπιαμε. Σχολιάσαμε τους Ιταλούς και τις Ιταλίδες που περνούσαν από μπροστά μας. Δεν ήταν περαντζάδα Μιλάνου, αλλά υπήρχε πολύ τροφή για σχόλια. Αφού γευτήκαμε ωραίες εικόνες και γεύσεις, γυρίσαμε στο ξενοδοχείο ποδαράτες και την «πέσαμε» εύκολα για ύπνο.
    ...................................... :) .......................................
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    #5
    Last edited: 13 Ιουλίου 2019
  6. angelo_kav

    angelo_kav Member

    Μηνύματα:
    346
    Likes:
    309
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΤΑΛΙΝ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΕΙ
    Λατρεύω νυχτερινή βόλτα στα σοκάκια τις Μπολόνια. Και εγω καπως ετσι είμαι. 7 μέρες είχα στην διάθεση μου, η πτήση ήταν Θεσσαλονίκη - Μπολόνια και είχα διαμονή 3 βράδια Φλωρεντία όπου πηγαμε μονοήμερη στην Πίζα, 1 βράδυ Μπολόνια, 3 βράδια Βενετία με μονοημερη στο Μέστρε.
     
    #6
    KIKI and Grerena like this.
  7. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία
    Santo Sabato
    Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στην Piazza Mercato στήνεται μια μεγάλη υπαίθρια αγορά. Πρόκειται για την ιστορική αγορά La Piazzola, μια υπαίθρια αγορά που υπάρχει από το 1251. Σήμερα, πάνω από 400 έμποροι πουλούν … τα πάντα, από vintage ρούχα μέχρι χειροποίητα κοσμήματα, έθνικ χειροτεχνίες, καλλυντικά, είδη οικιακής χρήσης και πολλά άλλα.
    Τη γνώριζα αυτήν την αγορά, όχι μόνο από την κλασική έρευνα που κάνω πάντα, αλλά και από το προηγούμενο οδικό μου ταξίδι, κατά το οποίο περνώντας από την Μπολόνια, την είχε πάρει το μάτι μου.

    La piazzola.jpg
    photo από το internet...

    Παρόλο λοιπόν που δεν είμαι shopaholic, αντιλαμβάνομαι ότι ένας τρόπος για να αποκτήσει κάποιος μια εικόνα για τον τοπικό πολιτισμό είναι να επισκεφτεί μια τοπική αγορά. Μπορεί κάποιος έτσι να πάρει μια πραγματική γεύση της καθημερινής ζωής των ντόπιων.
    Στη συγκεκριμένη αγορά ήθελα λοιπόν και εγώ πολύ να πάω. Βέβαια εγώ ήθελα να πάω για … τουριστικούς λόγους! Αλλά τι σημασία έχει; Θα είμαστε όλες ευχαριστημένες και εγώ και οι φίλες μου.

    ΤΑ ΨΩΝΙΑ!
    (ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΛΩΣΤΕ ;))

    Στην αγορά Mercato είχα σήμερα σκοπό, που είναι Σάββατο να τις πάω τις φίλες μου για να «ξεχαρμανιάσουν». Η αγορά ήταν και δίπλα στο σταθμό των τρένων, από τον οποίο θα παίρναμε τρένο για τη Ραβέννα. Επίσης είχα ακούσει ότι η αγορά αυτή έχει και αρκετά οικονομικά (παπούτσια και τσάντες κυρίως), οπότε ευελπιστούσα ότι αν ψώνιζαν κάτι εκεί οι φίλες μου, θα είχαμε ξεμπερδέψει με το θέμα «ψώνια» και θα συνεχίζαμε απερίσπαστες με το τουριστικό κομμάτι της εκδρομής μας.

    Φάγαμε ένα αρκετά δυνατό πρωινό και φύγαμε για την πλατεία Mercato.
    Πραγματικά είναι υπέροχος ο δρόμος του ξενοδοχείου μας. Χαίρεσαι να τον περπατάς.

    IMG_8060.jpg

    IMG_8063.JPG

    IMG_8064.JPG

    Στα 100μ. από το ξενοδοχείο μας δεξιά σε ένα στενάκι της Via Maggiore το μάτι μας έπεσε πάνω σε μια γνώριμη εικόνα αγίου. Ελληνική εκκλησία μας φάνηκε και έτσι κάναμε μια στάση για να τη δούμε λίγο και μέσα (χρονιάρα μέρα που είναι).

    IMG_8054.JPG

    Ο San Michele ήταν μια εκκλησία που ήταν παράξενη για Ορθόδοξη, αλλά και δεν έμοιαζε καθόλου με Καθολική. Σάββατο του Λαζάρου σήμερα για τους ορθόδοξους και Μ. Σάββατο για τους Καθολικούς και μέσα δεν είχε ψυχή.
    Ότι και να ήταν, εμείς προσκυνήσαμε και φύγαμε.

    IMG_8056.JPG

    Τελικά, η περιέργεια με έσπρωξε να ψάξω για αυτήν στο διαδίκτυο αργότερα και έμαθα ότι πρόκειται για την Ελληνική μεν, Καθολική δε, εκκλησία του San Michele dei Leprosetti, η οποία υπηρετεί την Ουκρανική κοινότητα της πόλης.

    Μέγα λάθος αποδείχτηκε το ότι το ξενοδοχείο που επιλέξαμε ήταν τόσο μακριά από το σταθμό των τρένων. Όχι τόσο για το πολύ περπάτημα που κάναμε κάθε μέρα για να φτάσουμε σε αυτό, το οποίο ομολογώ ότι ήταν και ευχάριστο κάτω από τις πάμπολλες καμάρες, αλλά για το δυσανάλογα πολύ μα πολύ χρόνο που κάναμε για να διασχίσουμε την απόσταση μέχρι εκεί!!!
    Η απόσταση από το ξενοδοχείο μας μέχρι το σταθμό ήταν περίπου 2 χιλιόμετρα δηλ. κανένα 20λεπτο περπάτημα. Ε! Εμείς κάναμε περί το δύωρο!! Και ο λόγος; Γιατί απλούστατα μπαίναμε σε όλα τα μαγαζιά που βρίσκαμε στο δρόμο μας. Όχι μόνο μπαίναμε αλλά προβάραμε και ρούχα. Όταν λέω προβάραμε … εννοώ ότι δεν προβάριζα εγώ, αλλά οι δύο φίλες μου.

    Οι δύο συνταξιδιώτισσές μου όταν μου έλεγαν «δεν έχουμε πρόβλημα να πάμε στη Ραβέννα να δούμε τα ψηφιδωτά» είχαν ξεχάσει να συμπληρώσουν στην πρόταση «…αρκεί πρώτα να φάμε όλο το πρωινό στα ψώνια». Έτσι, … για να προετοιμαστώ και εγώ ψυχολογικά ή έστω να διαμορφώσω το πρόγραμμα με «ελεύθερη ώρα για ψώνια». Παρόλα αυτά εγώ δεν γκρίνιαξα καθόλου μα καθόλου. Ήμουν Κυρία! Απλά όταν εκείνες έμπαιναν στα μαγαζιά, εγώ καθόμουν απ’ έξω και περίμενα. :mad:

    IMG_7899.JPG

    IMG_8065.JPG

    Για να μην παρεξηγηθώ εδώ θα ήθελα να πω ότι και εμένα μου αρέσουν τα ψώνια, αλλά μου αρέσει να τα κάνω όταν είμαι στην «έδρα μου» και φυσικά όταν έχω χρόνο. Θα αφιερώσω ένα απόγευμα ή ένα Σάββατο για αυτά. Όταν είμαι σε ταξίδι θέλω να προλάβω να δω όσο γίνεται περισσότερα από τον τόπο που επισκέπτομαι, πολλές φορές και εις βάρος του ύπνου ή του να αράζω κάπου και να τρώω με τις ώρες ή να πίνω καφέ. Οι δύο φίλες μου αντίθετα ήταν άλλης φιλοσοφίας. Η μία …καλά … έχει στο αίμα της το shopping και η άλλη έλεγε ότι …δεν προλαβαίνει να πάει για ψώνια στην Αθήνα! Έχει παιδιά και πολλές υποχρεώσεις και δεν έχει χρόνο για ψώνια! Και βρήκε χρόνο στην Μπολόνια!!! Αν είναι δυνατόν!! Μου το ΄λεγε αυτό και εγώ τρελαινόμουν! o_Oo_O
    Κλείνει η παρένθεση.

    Ανοίγω άλλη παρένθεση όμως.
    Για μένα ένα από τα must αξιοθέατα της Μπολόνια είναι το Πανεπιστήμιο της πόλης. Πρόκειται για το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο του Δυτικού κόσμου (του 1088) που είναι και σε λειτουργία έως και σήμερα.
    Το Archiginnasio of Bologna, όπως λέγεται είναι ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια της πόλης και αποτελεί το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, όπου σήμερα στεγάζει την Δημοτική Βιβλιοθήκη και το “Θέατρο Ανατομίας”.

    Το Πανεπιστήμιο...
    IMG_6068.JPG

    Eδώ ξεκίνησε παγκοσµίως η διδασκαλία της ανατοµίας!
    Οι αμφιθεατρικές θέσεις της αίθουσας είναι προσανατολισμένες προς το κεντρικό μαρμάρινο τραπέζι, που για χρόνια κείτονταν σώματα προς εξέταση, για το μάθημα της ανατομίας!

    IMG_6073.JPG

    Η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου...
    IMG_6079.JPG

    Ένας διάδρομος με τα οικόσημα των φοιτητών...
    IMG_6083.JPG

    Την προηγούμενη φορά που βρέθηκα στην πόλη είχα καταφέρει και το είχα επισκεφτεί (εξού και οι παραπάνω φωτογραφίες) και μπορώ να πω ότι είχα εντυπωσιαστεί πολύ. Ήθελα λοιπόν να το επισκεφτώ ξανά … ξεναγώντας έτσι και τις φίλες μου. Θεωρώ μάλιστα ότι είναι το πρώτο αξιοθέατο που θα πρέπει να επισκεφτεί κάποιος στην πόλη της Μπολόνια (μαζί με το Quadrilatero που γνώρισα το προηγούμενο βράδυ).

    Ο μοναδικός “χώρος” στο πρόγραμμα ήταν σε αυτό εδώ το πρωινό, το οποίο όμως έτσι όπως είχε εξελιχθεί … είχε καταληφθεί από τη βόλτα στα μαγαζιά!
    Για να έχουμε μιαν άνεση με την επίσκεψή μας στη Ραβέννα, το τρένο για αυτήν δεν θα έπρεπε να το πάρουμε αργότερα από τις 1:30, οπότε το Πανεπιστήμιο πια είχε οριστικά “κάνει φτερά”.

    Διασχίζοντας τον κεντρικότατο δρόμο Via Dell’ Indipendenza κάναμε μια μικρή στάση στον Καθεδρικό του San Pietro, που βρίσκεται εδώ στριμωγμένος ανάμεσα στα κτίρια. Που είναι η «άπλα» του San Petronio, που είναι στο κέντρο της πλατείας; Λίγο «ριγμένος» καθεδρικός είναι αυτός. :p

    Η Via Dell’ Indipendenza...
    IMG_8067.JPG

    Και ο Καθεδρικός ... στα δεξιά...
    IMG_8068.JPG

    IMG_6048.JPG

    Μέσα πάντως είναι μια μεγαλοπρεπής εκκλησία, όπως αρμόζει σε έναν καθεδρικό...
    IMG_8075.JPG

    Βγήκαμε από τον καθεδρικό και συνεχίσαμε στη Via Dell’ Indipendenza.
    Σήμερα δεν κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα στο κέντρο και η λεωφόρος ήταν όλη δική μου! Περπατούσα στο κέντρο της και "τραβούσα" φωτογραφίες. Τα κορίτσια όπως εύκολα πια μπορεί να φανταστεί κανείς, περπατούσαν κάτω από τις καμάρες κοιτώντας παράλληλα τις βιτρίνες!

    IMG_8077.JPG

    Κάπου ανάμεσα στα μαγαζιά της πόλης και στην Mercato, λοξοδρομήσαμε για πολύ λίγο, προκειμένου να δούμε τα κανάλια της Μπολόνια.
    Δηλαδή όταν λέμε κανάλια εννοούμε το εξής ένα κανάλι, που φαίνεται από ένα ψηλό γεφυράκι και ένα μικρό παραθυράκι της Via Piella. Αν δεν ξέρεις ότι βρίσκεται εκεί και περπατάς αμέριμνος, μάλλον δεν θα το δεις. Για κάποιο λόγο οι ταξιδιωτικοί οδηγοί συνιστούν να πάει κάποιος να δει αυτό το αξιοθέατο. Για μένα δεν είναι κάτι το σημαντικό. Γιατί όλες οι πόλεις θέλουν να μοιάσουν στη Βενετία; Δεν γίνεται. Λέγεται ότι η πόλη διαθέτει ένα τεράστιο δίκτυο καναλιών που διασχίζουν το κέντρο της. Ωστόσο, αυτό το μεσαιωνικό δίκτυο διαύλων αγνοείται συχνά, ακόμη και από τους ντόπιους αφού τα κτίρια κατασκευάστηκαν πάνω τους, από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1960.

    IMG_8078.JPG

    IMG_8081.JPG

    Με τα πολλά φτάσαμε στην La Piazzola.
    Εκεί με το που φτάσαμε τις φίλες μου τις έπιασε η σεμνοτυφία. «Άσε δεν ψωνίσουμε, γιατί δεν θα προλάβουμε». «Ας προσπεράσουμε και ψωνίζουμε στο γυρισμό.» «Που να τα κουβαλάμε άλλωστε και στη Ραβέννα»

    Μία που το είπαν μία που το ξέχασαν!
    Η αλήθεια ήταν ότι η αγορά αυτή ήταν σκέτος πειρασμός.

    La piazzola2.jpg

    Εκεί που πρόβαραν εκείνες παπούτσια και χάζευαν τσάντες … εκεί βρήκα και εγώ ένα ζευγάρι πέδιλα καταπληκτικά μοδάτα έθνικ και ψώνισα. :icon_redface: Πήρα και μια τσαντούλα δώρο για την κόρη μου και ένα μικρό πορτοφολάκι, που στην ουσία ήταν προϊόν παζαριού επειδή ζητούσα καλύτερη τιμή. Αφού υπέπεσα και εγώ (που κατηγορούσα) στην αμαρτία, φανταστείτε τι ψώνισαν αυτές! Ξαφνικά δεν είχαν πρόβλημα που θα τα κουβαλούσαν στη Ραβέννα. :p

    IMG_8082.JPG

    IMG_8083.jpg

    Αυτή η καθυστέρηση με τα ψώνια μας “στοίχισε”, αφού όταν με τα πολλά ξεκολλήσαμε από την αγορά, στο λίγο δρόμο που είχαμε να κάνουμε μέχρι το σταθμό “φάγαμε” στο κεφάλι τη βροχή μιας ξαφνικής μπόρας. Και λέω ότι μας στοίχισε, γιατί γίναμε μούσκεμα αφού οι δύο πλατείες Piazza delle Medaglie D’ oro και XX Settember μπροστά από το σταθμό, πρέπει να είναι το μοναδικό σημείο στη Μπολόνια που δεν έχει τις φοβερές προστατευτικές καμάρες!!!

    Αφού σουλουπωθήκαμε λίγο, αλλάξαμε όσο μπορούσαμε και αφού βάλαμε τη μία τσάντα μέσα στην άλλη, μαζεύοντας λίγο τον όγκο των πραγμάτων που σέρναμε μαζί μας και αρκετά ανανεωμένες αφού είχαμε ψωνίσει και μάλιστα όλες :p…. βγάλαμε εισιτήρια για τη Ραβέννα.

    IMG_8212.JPG

    Στη 1:00 είμαστε μέσα στο τρένο και στις 2:30 στο σταθμό της Ραβέννα. Αφού φτάσαμε έστω και τέτοια ώρα …. πάλι καλά. Θα προλάβω όμως να δω τα διάσημα ψηφιδωτά της ή θα αρχίσουμε και εδώ τα ψώνια;

    ΤΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑ
    Ο παραπάνω τίτλος με πολύ μικρή διαφορά κέρδισε τον δεύτερο υποψήφιο τίτλο «ΤΑ ΨΩΝΙΑ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑ» :icon_evil:

    Η Ραβέννα είναι μια όμορφη πόλη της Ιταλίας, στην οποία όμως μπορεί και να μην πήγαινα αν δεν είχε τα διάσημα ψηφιδωτά της. Όλες οι πόλεις της Ιταλίας είναι όμορφες, αλλά πρόχειρα μπορώ να σκεφτώ καμιά 12αριά πιο ωραίες από τη Ραβέννα.
    Κατά τη διάρκεια της βόλτας μας στη Ραβέννα διαπίστωσα ότι όλος ο τουριστικός προσανατολισμός της πόλης είναι στραμμένος στα ψηφιδωτά των εκκλησιών της.
    Εγώ μέχρι και σήμερα είχα στο μυαλό μου την εικόνα: Δύση με μεσαίωνας & καθολικισμός και Ανατολή με Βυζάντιο & ορθοδοξία. Στη Ραβέννα όμως συναντάει κανείς και τα δύο μαζί. Δύση με Βυζάντιο!!!

    Σε οκτώ παλαιοχριστιανικά μνημεία της Ραβέννα υπήρχαν ψηφιδωτά αριστουργήματα από την εποχή του Βυζαντίου, τα οποία ανήκουν στη λίστα της Παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.

    Λίγα λόγια για τη Ραβέννα…
    Η Ραβέννα ως έδρα της Βασιλικής αυλής και πρωτεύουσα του Βασιλείου των Γότθων (που την κατέλαβαν το 493) απασχόλησε τον Ιουστινιανό και λόγω και της εξαιρετικής γεωγραφικής της θέσης που εξασφάλιζε εύκολη επικοινωνία με την Ανατολική Αυτοκρατορία.

    Στα πλαίσια του προγράμματος στήριξης των ορθόδοξων πληθυσμών της Ιταλίας εφαρμόστηκε ένα σύστημα έμμεσης χρηματοδότησης για την ανέγερση μεγάλων ναών που θα ήταν σε θέση να συναγωνιστούν τους ναούς των κατακτητών Γότθων. Η πολιτική αυτή κορυφώθηκε μετά την ανακατάληψη από τους Βυζαντινούς το 540. Αποτέλεσμα αυτού είναι η πόλη της Ραβέννα σήμερα να είναι γεμάτη με μνημεία της εποχής του Ιουστινιανού!

    Αυτά λοιπόν ήρθαμε να δούμε και εγώ τουλάχιστον ήμουν πολύ ενθουσιασμένη για αυτό!
    .......................................... :) ................................................................ :) ..............................................................
     
    #7
    Last edited: 16 Ιουλίου 2019
  8. silversurfer

    silversurfer Moderator

    Μηνύματα:
    2.017
    Likes:
    2.709
    Επόμενο Ταξίδι:
    Καύκασος
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γύρος Του Κόσμου
    Μια μικρή παρένθεση για Μόντενα κ Ραβέννα
    Οι 2 αυτες πόλεις έχουν έντονη αθλητική δραστηριότητα καθώς αποτελούν τις έδρες 2 υπερδυνάμεων στο χώρο του volley με πρωταθλήματα , κυπελλα πρωταθλητριών κλπ
    Οι παλιότεροι θα θυμούνται τις αναμετρήσεις της Ραβέννα με τον Ολυμπιακό στο κατάμεστο ΣΕΦ την δεκαετία του 90' (άλλα κ πιο πρόσφατα στον τελικό του Challenge Cup) όπου φυσικά νικήτρια έβγαινε πάντα η Ιταλική ομάδα (με παίκτες θρύλους όπως Κάρτς Κίραλι)

    Κ φυσικά η Μπολώνια είναι η περιβόητη Basket City της Ιταλίας με τις Virtus κ Fortitudo κ την έντονη αντιπαράθεσή τους. Η πόλη για πολλά χρόνια είχε το ρόλο που είχε στα eighties η Θεσσαλονική στο μπάσκετ (με Άρη κ ΠΑΟΚ στα φόρτε τους). Κάποια στιγμή επήλθε ο οικονομικός μαρασμός που επέφερε την οπισθοχώρηση κ τον υποβιβασμό αμφότερων.
    Σήμερα η Virtus κυρίως ειναι στη διαδικασία αναγέννησης μιας κ πρόσφατα κατέκτησε το BCL κ άρχισε να προσελκύει ξανα σημαντικούς παίκτες κ προπονητές (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Μίλος Τεόντοσιτς)

    Mμμμ ... λίγο offtopic ... άλλα πάλι οχι κ τόσο :rolleyes: ;)
     
    #8
    XristinaK, chris7, lekond and 6 others like this.
  9. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία

    Ουπς! Με πρόλαβες!
    Θα τα έγραφα και εγώ αυτά!
    :haha::haha::haha:
    Αλλά δεν πειράζει που τα έγραψες και εσύ. Το ίδιο είναι. :clap:

    Φυσικά και δεν είναι offtopic. Οτιδήποτε έχει σχέση με την κουλτούρα των κατοίκων μιας περιοχής που επισκεπτόμαστε είναι ontopic. Και η αθλητική παράδοση είναι μέρος της κουλτούρας επίσης.

    Απλά εγώ δεν τα ήξερα αυτά (αν ήταν τένις μπορεί και να τα ήξερα). Αλλά και τώρα που τα ανέφερες κάτι μου ήρθε στο μυαλό από το παρελθόν. Και οι ομάδες και οι αθλητές που ανέφερες μου θυμίζουν κάτι και χαίρομαι που το έκανες.
    :)
     
    #9
    XristinaK, chris7, greco and 2 others like this.
  10. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    622
    Likes:
    5.318
    Επόμενο Ταξίδι:
    οδικό έως Ελσίνκι
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία
    Ραβέννα
    Βγαίνοντας από το σταθμό του τρένου ακολουθήσαμε πορεία προς το κοντινότερο «αστεράκι» στο χάρτη του κινητού μου, που δεν ήταν άλλο από την πρώτη εκκλησία της λίστας (της Unesco), η "Sant'Apollinare Nuovo".

    Πολύ γρήγορα και στα αριστερά μας συναντήσαμε μιαν άλλη εκκλησία, που δεν είναι στη λίστα της Unesco, αλλά που για κάποιο λόγο (ίσως επειδή βρίσκεται στη Ραβέννα) περιμέναμε ότι κάτι θα έχει και αυτή. Δεν μπορεί όλη η Ραβέννα να είναι γεμάτη εκκλησίες με ψηφιδωτά και η πρώτη που συναντάμε στο δρόμο μας, που δείχνει και τόσο Βυζαντινή …να μην έχει κάτι και αυτή μέσα!

    IMG_8090.JPG

    Και μπήκαμε μέσα και όμως … δεν είχε κάτι. Πρόκειται για την Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, η οποία είναι η παλαιότερη εκκλησία της πόλης. Ο ναός ισοπεδώθηκε κατά τη διάρκεια του Δ.Π.Π. και ξαναχτίστηκε μετά τη λήξη του. Όσα ψηφιδωτά διασώθηκαν, χρονολογούνται μεν από το 1216 και αναφέρονται στην 4η Σταυροφορία, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που θα βλέπαμε στη συνέχεια.

    IMG_8094.JPG

    Πολύ κοντά στον Άγιο Ιωάννη συναντήσαμε τη Βασιλική του “Άγιου Απολλινάριου του Νέου”.
    Εδώ λοιπόν συναντήσαμε την καθιερωμένη (για δημοφιλή και πολύ τουριστικά μέρη) ουρά στον γκισέ των εισιτηρίων, κάτι που ομολογώ ότι δεν περίμενα να συναντήσω. Μήπως τελικά είναι πιο διάσημα τα ψηφιδωτά αυτά απ’ όσο πίστευα;

    Το εισιτήριο ήταν ενιαίο για τις 4 εκκλησίες από τις 6, που ήθελα να δω και που βρίσκονταν και σε μια κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Υπήρχε και ενιαίο εισιτήριο και για τις 5 από αυτές. Όταν έκανα το λάθος και ρώτησα τις φίλες μου «Τι θέλετε να βγάλω; Ενιαίο για τις 4 ή για τις 5;» η απάντηση που πήρα ήταν η: «Δεν έχω πρόβλημα»!
    Ουπς! Λάθος ερώτηση μάλλον έκανα.
    Το «Δεν έχω πρόβλημα» τελικά μετατράπηκε στη συνέχεια: «Βγάλε καλύτερα για τις 4»!
    Την ώρα που εγώ θα πήγαινα στην επιπλέον, που ήταν το μαυσωλείο της Galla Placidia, εκείνες τι θα έκαναν; Μα! Θα πήγαιναν για ψώνια φυσικά.
    Ήθελα να ήξερα πως θα χωρούσαν όλα αυτά που θα ψώνιζαν στη χειραποσκευή της ryanair. :D:D

    Πρώτη μας επίσκεψη λοιπόν αποτέλεσε η “Basilica di Sant'Apollinare Nuovo”.
    Η Βασιλική του Αγίου Απολλιναρίου του νέου χτίστηκε τον 6ο αι. και αρχικά ήταν αφιερωμένη στο Χριστό. Η αφιέρωση της Βασιλικής στον Άγιο Απολλινάριο έγινε τον 9ο αι., με αφορμή τη μεταφορά των λειψάνων του Αγίου από τον παραθαλάσσιο ναό του Αγίου Απολλιναρίου in classe, υπό τον φόβο λεηλασίας του ναού αυτού από πειρατές. Χαρακτηριστικό του ναού από εξωτερικής απόψεως είναι ο κυλινδρικός πύργος 38 μέτρων.

    IMG_8096.JPG

    Το εσωτερικό του ναού αποτελείται από τρία κλίτη με δύο σειρές από δώδεκα κίονες η καθεμία. Τα πιο σημαντικά ψηφιδωτά βρίσκονται στους πλάγιους τοίχους του κεντρικού κλίτους πάνω από τις κιονοστοιχίες. Τα ψηφιδωτά έχουν σαν θέμα τα Πάθη του Χριστού, τα θαύματα και τη διδασκαλία του, αλλά και εικόνες από πομπές μαρτύρων.

    IMG_8101.JPG

    IMG_8103.JPG

    20180331_140416.jpg

    Ο ναός ήταν γεμάτος κόσμο που περιφερόταν ανάμεσα στις κολώνες με το κεφάλι ψηλά μαγεμένος από την ομορφιά των ψηφιδωτών. Εγώ επίσης τα κοιτούσα γοητευμένη, μη μπορώντας να πιστέψω ότι έβλεπα ψηφιδωτά σε Ιταλικό έδαφος, κάτι που έχω συνηθίσει να βλέπω στα Βαλκάνια ή στην Κωνσταντινούπολη. Και εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα τι θα … επακολουθήσει στη συνέχεια.

    IMG_8105.JPG

    Βγαίνοντας από την εκκλησία με το χάρτη του δορυφόρου στο χέρι άρχισα να κατευθύνομαι δυτικά προκειμένου να καλύψω όλα τα αξιοθέατα διαγράφοντας μια κυκλική πορεία, ώστε να γυρίσουμε πίσω στο σταθμό χωρίς να κάνουμε επιπλέον διαδρομές.

    Οι δυο συνταξιδιώτισσές μου με ακολούθησαν χωρίς να προλάβουν και πολύ να αντιδράσουν. Εγώ μπροστά και εκείνες πίσω.
    «Μα που πάμε τώρα από εδώ;» Τις άκουσα να με ρωτάνε από απόσταση;
    «Πάμε στο επόμενο που είναι ο τάφος του Δάντη.»
    «Α! έχει και άλλα το πρόγραμμα εκτός από τα ψηφιδωτά;» «Και γιατί πάμε από εδώ και όχι από τον κεντρικό; δεν κάνουμε κύκλο έτσι;»
    Πάμε από εδώ για να μην έχουμε τις γνωστές καθυστερήσεις από τον κεντρικό (είπα από μέσα μου), αλλά απ’ έξω μου απάντησα ότι «Νομίζω ότι είναι πιο κοντά από εδώ».
    Εδώ είναι ο τάφος εκεί είναι ο τάφος που είναι ο τάφος; Το στίγμα στο χάρτη έδειχνε ότι φτάσαμε αλλά δεν έβλεπα πουθενά κάτι που να μου θυμίζει τύμβο ή εκκλησία ή κάποια ταμπέλα τουλάχιστον.
    «Είναι από τα S.O.S. ο τάφος;» μου φώναξε η μία;

    :mad::mad:Δεν μου έφτανε η σκασίλα μου που δεν τον έβρισκα είχα και τις φίλες μου με τον δικό τους πόνο (που δεν ήταν άλλος από το να τελειώσουμε γρήγορα με την υποχρέωση να πάμε για ψώνια).
    «Μα εδώ είναι ψιλοερημιά. Δεν έχει κόσμο. Λάθος θα πηγαίνουμε.»
    Και πάνω στην έννοια μου να βρω τον τάφο βλέποντας από μακριά ένα ζευγάρι να βγαίνει από κάπου που μου έμοιαζε με εκκλησάκι φώναξα αυθόρμητα στις φίλες μου θέλοντας να τις παροτρύνω να συνεχίσουμε: «Να και αυτοί από τον τάφο έρχονται!!!»
    :haha::haha::haha:

    Τελικά δεν βρήκαμε τον τάφο. Καλά είχα διαβάσει ότι είναι εύκολο να τον χάσει κάποιος, αφού βρίσκεται στο τέλος ενός στενού και έρημου δρόμου πίσω από τη βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου. Δεν είχα την υπομονή να το ψάξω περισσότερο αφού ένιωθα κιόλας ότι οριακά με ακολουθούσαν οι φίλες μου (για την ακρίβεια … τις έσερνα) και όπου να’ναι θα με εγκαταλείψουν και αφού δεν είναι και …S.O.S. :lol: Είπαμε να πάμε πρώτα στο super SOS, που δεν ήταν άλλο από τη Βασιλική του Αγίου Βιταλίου και μετά ανάλογα θα κρίναμε, πως θα συνεχίζαμε.

    Αντί για τον τάφο του Δάντη, στο τέλος της Via Voccaccio όμως πετύχαμε το Θέατρο του Δάντη…
    Θέατρο Alighieri πάνω στη Via Angelo Mariani…

    IMG_8108.JPG

    Ο διάσημος Πολιτικός, Φιλόσοφος, ποιητής και πολλά άλλα γεννήθηκε στη Φλωρεντία, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνιας, έζησε σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας και τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη Ραβέννα όπου και πέθανε. Τη Θεία Κωμωδία του την ολοκλήρωσε στη Ραβέννα.

    IMG_8110.JPG

    Μετά το Θέατρο προχωρήσαμε προς την Piazza Garibaldi, ώσπου φτάσαμε στην piazza del Popolo. Εδώ ήταν στημένη μια υπαίθρια αγορά. Διάφορα παραδοσιακά φαγώσιμα απ’ όλη την Ιταλία πουλούσαν τα διάφορα περίπτερα της αγοράς. Την τιμητική του είχε ιδιαίτερα το περίπτερο της Σικελίας. Εγώ πήρα ένα arancini και οι φίλες μου από ένα κανόλι.

    IMG_8111.jpg

    Στη συνέχεια αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς τα πιο κοντινά ψηφιδωτά (του Ορθ. Βαπτιστηρίου και του Παρεκκλησιού) και να αφήναμε για το τέλος τα super highlights των ψηφιδωτών (του Αγίου Βιταλίου και του μαυσωλείου της Galla Placidia).

    Έτσι, σε πολύ λίγο φτάσαμε στον Καθεδρικό ναό της Ραβέννας.

    IMG_8121.JPG

    Στο προαύλιο του Καθεδρικού βρίσκεται το Νεώνιο Βαπτιστήριο (Battisterio Neoniano), το οποίο θεωρείται το αρχαιότερο κτίσμα της πόλης καθώς είχε ξεκινήσει τη λειτουργία του ως Ρωμαϊκό λουτρό. Το Ορθόδοξο Βαπτιστήριο, όπως ονομάζεται και αλλιώς, είναι ένα οκταγωνικό κτίσμα Βυζαντινής τεχνοτροπίας, που μέσα του κρύβει εκπληκτικά ψηφιδωτά. Το Βαπτιστήριο χτίστηκε στις αρχές του 5ου αι. ενώ τα ψηφιδωτά προστέθηκαν λίγο αργότερα από τον επίσκοπο Neone, εξού και το όνομά του.

    Τι να πω για τα ψηφιδωτά του;
    Ομολογώ ότι «ταράχτηκα» (με την καλή έννοια) όταν πρωτομπήκα και τα είδα. Εντυπωσιάστηκα.

    IMG_8119.JPG

    Στο κέντρο του θόλου δεσπόζει η μορφή του Ιησού, που βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό. Το χρυσό φόντο είναι γεμάτο μορφές (προφήτες και απόστολοι), μοτίβα και σύμβολα. Τα χρώματα των ψηφίδων είναι έντονα, αλλά οι εναλλαγές των χρωμάτων είναι πολύ αρμονικές με αποτέλεσμα να είναι πολύ ευδιάκριτες οι λεπτομέρειες των μορφών, σαν να ήταν πίνακας ζωγραφικής!

    IMG_8118.JPG

    IMG_8120.JPG

    Έμεινα αρκετή ώρα μέσα να θαυμάζω τα ψηφιδωτά και τη … Βυζαντινή ατμόσφαιρα, που … έχασα τις φίλες μου. Μαζί μπήκαμε αλλά όταν τις αναζήτησα για να βγάλουμε καμιά φωτογραφία μαζί (κάτι που ήταν αρκετά δύσκολο γιατί είχε πολύ, πολύ κόσμο) … δεν τις βρήκα. Οπότε να’ ναι καλά το σελφοκόνταρο!

    Τις έψαξα κανένα πεντάλεπτο βγαίνοντας έξω, ώσπου τις …βρήκα να περιμένουν στην εξωτερική αυλόπορτα.
    Δεν θα φεύγαμε όμως ακόμα από το χώρο.
    Η επόμενη επίσκεψή μας ήταν στο Αρχιεπισκοπικό παρεκκλήσι.

    Το Αρχιεπισκοπικό Παρεκκλήσι ή το Παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέα (Capella Arcivescovile o di Sant'Andrea) ήταν το ιδιωτικό παρεκκλήσι των επισκόπων της Ραβέννας. Κατασκευάστηκε γύρω στο 500 μ.Χ. και έχει ψηφιδωτά που χρονολογούνται από την ίδια περίοδο.
    Το Παρεκκλήσιο του Αρχιεπισκόπου είναι το μικρότερο από τα καταγεγραμμένα sites της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco στη Ραβέννα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται στον πρώτο όροφο του Μουσείου Αρχιεπισκόπου (Museo Arcivescovile) και είναι γνωστό για το ιδιαίτερο ψηφιδωτό που εικονίζει τον Χριστό ως πολεμιστή. Το παρεκκλήσι εύκολα παραβλέπεται, καθώς το μουσείο διαθέτει πολλά μικρά δωμάτια, στενά περάσματα και διαδρόμους.
    Τις αίθουσες του μουσείου τις περάσαμε πολύ γρήγορα. Δεν θυμάμαι να κοντοστάθηκα κάπου για να δω κάτι που να μου τράβηξε την προσοχή περισσότερο. Είδαμε φευγαλέα πληθώρα εκκλησιαστικών θησαυρών, ταφικές πέτρες, άμφια, πίνακες έως και έναν επισκοπικό θρόνο από ελεφαντόδοντο. Και το παρεκκλήσι φευγαλέα το είδαμε Ήταν το μοναδικό αξιοθέατο στη Ραβέννα που δεν επιτρεπόταν να βγάλουμε φωτογραφίες. Ίσως επειδή εμφανίζεται ο Χριστός σαν πολεμιστής;

    Από το internet λοιπόν:
    0015571g.jpg

    christ-as-warrior-mosaic.jpg

    Το μουσείο αυτό βρίσκεται στο πίσω μέρος του Καθεδρικού ναού της πόλης και συνδέεται με αυτό, αφού βγαίνοντας από το μουσείο βρεθήκαμε ξαφνικά μέσα στον Καθεδρικό.

    Έχω φτάσει στο σημείο να βλέπω μια Ιταλική εκκλησία και να μην εντυπωσιάζομαι ιδιαίτερα. Όλες έτσι είναι και ευτυχώς έχω καταφέρει και έχω μπει και σε πολλές. Γι’ αυτό το πέρασμά μας και από τον Καθεδρικό της πόλης ήταν πολύ γρήγορο.

    IMG_8123.JPG

    IMG_8126.JPG

    Σειρά είχε και ένα καφεδάκι. Μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι από το πρωί είχαμε κάνει τα άπειρα πράγματα. Είχαμε περπατήσει 2-3 χιλιόμετρα, είχαμε πάει στα μαγαζιά, είχαμε ψωνίσει, είχαμε ταξιδέψει με το τρένο και η ώρα ήταν σχεδόν 4:30 το μεσημέρι και δεν είχαμε ξαποστάσει ακόμα. Βέβαια εγώ είχα λίγα καρφάκια στο … κάθισμα αφού ακόμα δεν είχαμε δει τον Άγιο Βιτάλιο, αλλά μιαν ανάπαυλα με καφεδάκι τη χρειαζόμουνα, τ’ ομολογώ. Στο Costacafe καθίσαμε, ένα λίγο απόμερο καφέ, αναγκαστικά αφού μόνο εκεί βρήκαμε άδειο τραπέζι. Νομίζω ότι πετύχαμε τη Ραβέννα στο pick της, σε μέρα και ώρα αιχμής!

    Μετά το εσπρεσάκι μας, περπατήσαμε λίγο στους δρόμους της πόλης χαζεύοντας τις γραφικές γωνιές της...
    20180331_155429.jpg

    IMG_8115.JPG

    IMG2_8114.jpg

    και υπερπηδώντας διάφορα εμπόδια του τύπου:...
    IMG_20180331_143449.jpg
    μαγαζιά...
    IMG_20180331_155146.jpg

    ...και κατά τις 5:30 το απόγευμα φτάσαμε στο σημαντικότερο μνημείο της πόλης που δεν είναι άλλο από τη Βασιλική του Αγίου Βιταλίου.
    Χτίστηκε τον 6ο αι. μ.Χ. και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα της παλαιοχριστιανικής Βυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής στη Δυτική Ευρώπη. Είναι γνωστή για τον πλούτο των Βυζαντινών ψηφιδωτών της και ειδικότερα για τις ψηφιδωτές απεικονίσεις του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας.

    IMG_8131.JPG

    IMG_20180331_165208.jpg

    IMG_8167.JPG

    Η εκκλησία είναι τεράστιας σημασίας για τη Βυζαντινή τέχνη, καθώς είναι η μόνη μεγάλη εκκλησία από την περίοδο του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Α’ που σώζεται ουσιαστικά ανέπαφη μέχρι σήμερα.

    IMG_8151.JPG

    Στην κόγχη της αψίδας εικονίζεται ο Χριστός, καθισμένος στη σφαίρα του κόσμου, περιστοιχισμένος από δυο αγγέλους. Στο αριστερό του χέρι κρατά το βιβλίο της Αποκάλυψης, ενώ με το δεξί του χέρι προσφέρει τον στέφανο του μαρτυρίου στον Άγιο Βιτάλιο, που παρουσιάζεται σαν βυζαντινός αξιωματικός. Την παράσταση συμπληρώνει ο Άγιος Εκκλήσιος, ο οποίος προσφέρει στο Χριστό το ομοίωμα του ναού.

    IMG_8133.JPG

    IMG_8149.JPG

    Η ψηφιδωτή αυτή σύνθεση με το Χριστό πλαισιώνουν αρμονικά δύο παραστάσεις, που εξυμνούν το μεγαλείο της αυτοκρατορικής αυλής και δηλώνουν την ενότητα ανάμεσα στην ουράνια και επίγεια βασιλεία. Δεξιά και αριστερά της κεντρικής κόγχης παριστάνονται αντίστοιχα ο Ιουστινιανός με τους αυλικούς του και η Θεοδώρα με τις κυρίες της ακολουθίας της. Οι δύο ομάδες κρατούν στα χέρια τους χρυσά σκεύη, τα προσωπικά δώρα που προφανώς είχε στείλει το αυτοκρατορικό ζεύγος με την ευκαιρία των εγκαινίων του ναού.

    IMG_8135.JPG

    IMG_8136.JPG

    IMG_8143.JPG

    IMG_8150.JPG

    Από πολλούς πιστεύεται ότι στις παραστάσεις αυτές απεικονίζεται η Αίθουσα Ακροάσεων του Βυζαντινού αυτοκρατορικού Ανακτόρου και ότι οι μορφές του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας τοποθετήθηκαν εκεί ώστε να φαίνεται ότι κοιτούν με μια έπαρση όσους στέκονται από κάτω για να τους θαυμάσουν!

    Ανάμεσα σε όλες αυτές παραστάσεις … ότι γωνίες, εσοχές και κόγχες υπήρχαν, ήταν γεμάτα με λουλούδια, αστέρια και ζώα...

    IMG_8134.JPG

    IMG_8147.JPG

    Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχαν βυζαντινά ψηφιδωτά που θα με εντυπωσίαζαν περισσότερο από αυτά που είχα δει στη Μονή Χώρας στην Κωνσταντινούπολη! Μπορεί εδώ να με κέρδισε το θέμα περισσότερο. Ιουστινιανός είναι αυτός και Θεοδώρα είναι αυτή! Τα διασημότερα ίσως Βυζαντινά ψηφιδωτά ειδικά για μας τους Έλληνες, βρίσκονταν μπροστά μου. Είχα την αίσθηση ότι λαμποκοπούσαν. Μπορεί να οφειλόταν στις χρυσές ψηφίδες τους, αλλά μπορεί και να ήμουν επηρεασμένη έως και συγκινημένη, που έβλεπα μπροστά μου μια τόσο γνώριμη εικόνα. Μια εικόνα που μέχρι που την αντίκρισα δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο οικεία μου ήταν. Ήταν μια εικόνα του παρελθόντος που σχεδόν δεν ήξερα ότι υπάρχει στη σημερινή εποχή και … μπορούσα μάλιστα να τη δω!

    Κυρίαρχα στοιχεία ήταν τα έντονα χρώματα και οι πολλές μορφές, που αν ήταν ζωγραφικός πίνακας θα ήταν πολύ δύσκολο να αποδοθούν και τώρα απορείς πως υπάρχει τέτοιο αποτέλεσμα σε μορφή ψηφιδωτού και μάλιστα αναλλοίωτου εδώ και 1500 χρόνια και μάλιστα όοοοχι στην Κωνσταντινούπολη, αλλά στη Ραβέννα της Ιταλίας!!!
    Δεν περίμενα ότι στην καρδιά της Ιταλίας θα νιώσω το μεγαλείο του Βυζαντίου.

    Το μόνο που με «ενοχλούσε» ήταν ότι ήταν … ψηλά! Ήταν λίγο μακριά από το οπτικό μου πεδίο. Τα πλαϊνά τοιχώματα πάνω από την καμάρα που ήταν τοποθετημένα τα ψηφιδωτά ήταν πολύ ψηλά! Κανονικά θα έπρεπε να είχαν μια εξέδρα για να το θαυμάσουμε από πιο κοντά!! :rolleyes-80:

    Μείναμε αρκετή ώρα και οι τρεις με το κεφάλι ψηλά να θαυμάζουμε … όχι τα frescoes των αναγεννησιακών καλλιτεχνών που συνήθως συναντάμε στην Ιταλία, αλλά τα mosaics αγνώστων καλλιτεχνών του Βυζαντίου … στην Ιταλία!!! Μου φαινόταν τόσο δύσκολο να το “χωνέψω”.

    IMG_8148.JPG

    Έφτασε η ώρα του προαναγγελθέντος χωρισμού μας. Εγώ στήθηκα στην ουρά για το “Mausoleo di Galla Placidia” και εκείνες πήραν το δρόμο για την αγορά.

    Για να μπω στο μαυσωλείο θα περίμενα στην ουρά για κανένα εικοσάλεπτο. :oops:

    IMG_20180331_165218.jpg

    Όταν η αδελφή του αυτοκράτορα Ονώριου και κόρη του Μέγα Θεοδοσίου πέθανε, η σωρός της τοποθετήθηκε σε ένα μαυσωλείο σε σχήμα σταυρού. Το μαυσωλείο χτίστηκε περί το 430 για να στεγάσει τον τάφο της Galla Placidia. Το μικρό αυτό μνημείο διακοσμήθηκε με ψηφιδωτά, τα οποία ακολουθούν τη ελληνιστική, χριστιανική, καλλιτεχνική παράδοση της τοιχογραφίας. Πρόκειται δε για τα παλαιότερα ψηφιδωτά της Ραβέννας.

    Θαύμασα για μιαν ακόμη φορά ψηφιδωτά. Το εσωτερικό του μαυσωλείου είναι τόσο λαμπρό όσο ταιριάζει σε ένα αυτοκράτορα.

    IMG_8158.JPG

    Όλη η οροφή καλύπτεται με χρυσά αστέρια σε βαθύ μπλε φόντο. Όλες οι καμάρες και οι εσοχές είναι καλυμμένες πάλι με γνώριμα θέματα, σαν αυτά που συναντάς σε κατακόμβες ή τάφους, όπως ο καλός ποιμένας, το χριστόγραμμα, ο ιχθύς και άλλα σύμβολα της αιώνιας ζωής.

    IMG_8162.JPG

    Τα ψηφιδωτά αυτά τα “ευχαριστήθηκα” πιο πολύ. Αυτό συνέβη, γιατί η οροφή ήταν πιο κοντά στα μάτια μου απ’ ότι στους προηγούμενους ναούς. Εδώ υπήρχε η δυνατότητα να τα δεις και να θαυμάσεις τα ψηφιδωτά από πιο κοντά. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ύπαρξη της σαρκοφάγου της αυτοκράτειρας στο χώρο και του λιγοστού φωτός, που έμπαινε μέσα από τα ημιδιάφανα παράθυρα, που καλύπτονταν με λεπτά κομμάτια μαρμάρου, καθώς και η άκρα σιγή που επικρατούσε παρά τον κόσμο, έδιναν στο χώρο μια πολύ μυστηριακή ατμόσφαιρα.

    IMG_8164.JPG

    IMG_20180331_164204.jpg

    IMG_20180331_164509.jpg

    IMG_20180331_164625.jpg

    IMG_20180331_164750.jpg

    Ύστερα από τον Άγιο Βιτάλιο δεν φανταζόμουν ότι θα με εντυπωσίαζαν άλλα ψηφιδωτά. Το κατάφεραν όμως αυτά του Μαυσωλείου. Και του Ορθόδοξου Βαπτιστηρίου επίσης με είχαν εντυπωσιάσει! Δεν ήταν τυχαίο ότι ειδικά αυτά τα τρία είχαν και τον περισσότερο κόσμο.

    Αν και γενικά όλη η Ραβέννα είχε πολύ κόσμο. Τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά (ενώ είναι Σάββατο απόγευμα), η αγορά ήταν γεμάτη, μέχρι και στο καφέ νωρίτερα περιμέναμε να αδειάσει τραπέζι.

    Βγήκα από το Μαυσωλείο και κατευθύνθηκα προς τον πεζόδρομο της Via Camilo Benso Cavour, στον οποίο θα συναντούσα τα κορίτσια.

    IMG_8130.jpg

    Συναντηθήκαμε σε μια διασταύρωση της αγοράς ύστερα από ανταλλαγή δυο τριών μηνυμάτων. Η μία είχε ψωνίσει 6 μπλούζες! Και η άλλη δύο τσάντες. Εγώ είχα δει τα ψηφιδωτά μου και έτσι είμαστε όλες ευχαριστημένες.

    Πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Δεδομένου ότι ο δρόμος του γυρισμού περνούσε μέσα από έναν μεγάλο εμπορικό πεζόδρομο (τη via Armando Diaz) φυσικό και επόμενο ήταν να …χωρίσουμε και πάλι. Εγώ θα πήγαινα να κλείσω μιαν άλλη εκκρεμότητα, αυτή του “Battistero degli Ariani” και η παρέα μου να ρίξει μια ματιά σε … όσα μαγαζιά δεν είχε μπει μέχρι τότε :rolleyes-80:. Το αστείο είναι ότι όταν δεν ψώνιζαν τίποτα, γιατί δεν έβρισκαν κάτι … διαγραφόταν από τη μνήμη τους. «Μα εμείς πότε πήγαμε εκεί;» «Δεν πήγαμε, αφού δεν ψωνίσαμε».

    Εγώ αφού έστριψα στην Via di Roma, στη συνέχεια προχώρησα λίγο ψάχνοντας και στο τέλος ενός μικρού δρόμου και στο κέντρο μιας πλατειούλας βρήκα ένα οκταγωνικού σχήματος κτίσμα πολύ … Βυζαντινό! :shock:

    IMG_8166.jpg

    Δεν συνάντησα ούτε γκισέ, ούτε αυτόματους πωλητές εισιτηρίων (που έλεγε το internet), οπότε και μπήκα γρήγορα μέσα. Ήταν το μοναδικό μνημείο που επισκέφτηκα και ήμουν ολομόναχη. Μάλλον ο πολύς κόσμος το επισκέπτεται στην αρχή του tour του, δεδομένου ότι είναι και το πρώτο που συναντάς ερχόμενος από το σταθμό.

    Εγώ θαύμασα άλλο ένα ψηφιδωτό, το οποίο ήταν το τελευταίο που μπορούσα να αντέξει ο σβέρκος μου για σήμερα νομίζω.

    IMG_20180331_175210.jpg

    IMG_8173.jpg

    Το Βαπτιστήριο degli Ariani είναι χτισμένο από τον Θεοδώριχο στα τέλη του 5ου αιώνα, την εποχή που ο Αρειανισμός ήταν η επίσημη θρησκεία της Αυλής. Στον τρούλο βρίσκεται ψηφιδωτό (των τελών του 5ου αι.) που απεικονίζει τη στιγμή της Βάπτισης του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Γύρω του εικονίζονται οι δώδεκα Απόστολοι που εναλλάσσονται με φοίνικες και οι οποίοι κρατούν στεφάνια στα χέρια τους.

    Και επειδή έκανα λιγότερη ώρα εγώ στο βαπτιστήριο απ’ ότι οι φίλες μου στα μαγαζιά, βρήκα και χρόνο να ψωνίσω από σουβενιρομάγαζο κάμποσα ψηφιδωτά πιατάκια (για μικροδωράκια). Τα αγαπημένα μου ήταν αυτά με τη φυσιογνωμία της Θεοδώρας και του Ιουστινιανού.
    Αφού μετά μου λέγανε: «Καλέ πότε τα ψώνισες αυτά;» «Πότε έβγαλες αυτές τις φωτό;» Λες και δεν πήγαμε μαζί στην Ραβέννα. Πήγαμε χώρια και μετά συναντηθήκαμε για να πει η καθεμιά τα νέα της. :rolleyes:

    Η διαδρομή που “διέγραψα” στη Ραβέννα ήταν αυτή:
    διαδρομή2.png

    Για τις φίλες μου … δεν ξέρω, αλλά υποθέτω κάνανε … παραπάνω (από τα πέρα – δώθε στα μαγαζιά!):D

    Πήραμε το τρένο και φτάσαμε άνετα μετά από μιάμιση ώρα στην Μπολόνια. Αυτές οι διαδρομές με το τρένο πολύ μου αρέσουν, αφού προλαβαίνω να χαλαρώσω και να ξεκουράσω τα πόδια μου μέσα σε μια πολύ τουριστικά δραστήρια ημέρα.
    Πήγαμε πάλι ποδαράτες στο ξενοδοχείο μας.

    Μα τι ζωηρή που είναι αυτή η πόλη!!!
    IMG_8179.JPG

    Φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας, ξεφορτώσαμε τα χιλιάδες ψώνια που κουβαλούσαμε στις πλάτες μας, κάναμε ένα γερό “σέρβις” και βγήκαμε έξω για φαγητό.

    Μπολόνια και πάλι…
    Για σήμερα το βράδυ είχα την ιδέα να πάμε για φαγητό στην “Trattoria Da Vito”, την οποία μου την είχε συστήσει με ιδιαίτερη θέρμη η @Italitsa. Ήξερα ότι είναι λίγο εκτός κέντρου, αλλά με τα πόδια από το ξενοδοχείο μας δεν ήταν και πολύ μακριά.
    Έτσι, πήραμε το δρόμο και ξεκινήσαμε. Από την Porta Maggiore, που ήταν το ξενοδοχείο μας και μέσω της λεωφόρου Giambattista Ercolani η “Da Vito” δεν ήταν πάνω από 12’ περπάτημα.

    IMG_8181.JPG

    Όμως από τη στιγμή που αφήσαμε τη λεωφόρο και στρίψαμε δεξιά σε ένα μικρότερο δρόμο (via Massarenti) και ενώ είχαμε άλλα 400m. για να φτάσουμε στο Da Vito, ο δρόμος μας φάνηκε λίγο απόμερος, είδαμε και κάτι περίεργες φυσιογνωμίες, ε! είμαστε και τρία κορίτσια, δεν ξέραμε και από χθες τη γειτονιά, “αγριευτήκαμε” λίγο και ειδικά όταν σκεφτήκαμε το πώς θα γυρίσουμε από εκεί αργά το βράδυ πήραμε με συνοπτικές διαδικασίες την απόφαση να κάνουμε … μεταβολή και να μην πάμε. :(
    Έτσι, πήραμε το δρόμο προς το κέντρο της πόλης.

    Το δεύτερο σενάριο ήταν να πάμε στο Νο 2 προτεινόμενο πάλι της italitsa, το οποίο ήταν η “Osteria dell orsa”. Φτάσαμε εύκολα αλλά και εδώ ατυχήσαμε. Είχε κόσμο έξω που περίμενε ουρά. Και εκεί που σκεφτόμασταν τι να κάνουμε, να περιμένουμε ή όχι βγήκε ένας «ανταποκριτής» και μας ανακοίνωσε ότι το νωρίτερο που μπορούσαμε να μπούμε ήταν σε 20’ και από φαγητό είχαν μείνει μόνο λαζάνια και τίποτα άλλο. Έτσι, μαζί με την ουρά … φύγαμε και εμείς. Οπότε, τα χθεσινά μας λημέρια ήταν πλέον μονόδρομος.

    Φύγαμε από την dell orsa και διασχίσαμε την υπέροχη Via Zamponi. Μα τι δρόμος είναι αυτός! Με το φως της ημέρας δεν την είχαμε δει, αλλά τώρα το φως της νύχτας και με τις πολλές και πυκνές καμάρες της δείχνει τόσο …εποχής! Η piazza Verdi επίσης πολύ όμορφη!

    IMG_8182.JPG

    IMG_8183.JPG

    Μετά τα νυχτοπερπατήματα … φτάσαμε πάλι στη γνωστή αγορά της Quadrilatero. Πάλι γινόταν κακός χαμός από κόσμο. Σήμερα δεν ήταν η τυχερή μας μέρα στο θέμα του φαγητού. Τραπέζι δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Ήταν και Σαββατόβραδο και μάλιστα το Μ. Σάββατο των Καθολικών, είχε και καλό καιρό και όλος ο κόσμος ήταν έξω!!! Μετά από διάφορα πάνω – κάτω καθίσαμε στο πολύ ωραίο “Roberto bistro”. Ωραίο περιβάλλον, λίγο κυριλάτο και ίσως και λίγο τσιμπημένο για τα δεδομένα της Μπολόνια. Προηγήθηκε ένα aperol και μετά ακολούθησαν οι μακαρονάδες μας και το κρασάκι μας. :)

    IMG_8188.JPG

    Ήρθε η ώρα για να φάω την περίφημη tagliatelle ragout, έτσι όπως την φτιάχνουν στη Μπολόνια.
    Ευκαιρία εδώ να αναφέρω τα της ιστορίας μιας μακαρονάδας: Μετά τον πόλεμο οι Αμερικανοί που γύρισαν στην πατρίδα τους προσπαθώντας να περιγράψουν και να φτιάξουν τις ταλιατέλες ραγού (όπως είναι η πραγματική ονομασία τους), μη θυμούμενοι το όνομα, τα αποκάλεσαν ζυμαρικά από την Bologna, και επειδή ταλιατέλες δεν μπορούσαν να φτιάξουν, έφτιαξαν το πιάτο με το πιο συγγενές ζυμαρικό, που είναι τα μακαρόνια. Έτσι γεννήθηκαν τα μακαρόνια με κιμά.
    Εκτός από τις tagliatelle ragout, η πόλη φημίζεται ακόμα και για τα λαζάνια της και για τα tortellini της και όπως διαπιστώσαμε και το προηγούμενο βράδυ και για αλλαντικά της. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το παρατσούκλι που της έχει αποδοθεί, που δεν είναι άλλο από το “La Graca” δηλ. «η χοντρή».

    Βέβαια εγώ ήθελα να δοκιμάσω τα λαζάνια της Μπολόνια, αλλά από λάθος παρήγγειλα ταλιατέλες, με αποτέλεσμα στο υπόλοιπο ταξίδι να έχω και μια έννοια επιπλέον για το αν θα προλάβω να φάω και τα λαζάνια πριν φύγω από τον τόπο παραγωγής τους. :confused:

    Δεν είχε άλλα η βραδιά. Μέχρι την ώρα που φύγαμε το Quadrilatero είχε ακόμη πολύ κόσμο.
    Πήραμε το δρόμο για το ξενοδοχείο μας, χωρίς άλλη στάση.
    Πόσα πράγματα είχε “χωρέσει” αυτή η μέρα. Δεν είχαμε όμως χρόνο για αναπόληση.
    Κοιμηθήκαμε γρήγορα. Την επόμενη ημέρα είχαμε (πάλι) ημερήσια εκδρομή!
    .............................:) ...........................
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    #10
    Last edited: 18 Ιουλίου 2019
    Sassenach77, chris7, VIR and 18 others like this.
  11. Italitsa

    Italitsa Member

    Μηνύματα:
    790
    Likes:
    678
    Επόμενο Ταξίδι:
    Αυστρία-Λίχτενσταϊν-Σλοβε
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Περού-Αργεντινή
    Ρε συ στεναχωρήθηκα πολύ που δεν φάγατε στο Da Vito... Ειδικά αφού ξεκινήσατε να πάτε προς τα εκεί και το μετανιώσατε.. Αν και χωρίς κράτηση δεν ξέρω αν θα βρίσκατε τραπέζι. Έχεις δίκιο για την περιοχή ότι είναι λίγο πιο απόμερα, και εγώ σκεφτόμουν που πάμε τώρα, όμως σε καμία περίπτωση δεν ένιωσα φόβο ότι μπορεί να πάθαινα κάτι. Αν είχα αυτή την αίσθηση μπορεί να γυρνούσα και εγώ πίσω.. Πραγματικά όμως, το φαγητό εκεί ήταν ανεπανάληπτο. Ήταν και στέκι του Lucio Dalla.. Δεν πειράζει, την επόμενη φορά!! Και οπωσδήποτε με κράτηση και αντρική παρέα!! ;)

    Κατά τ' άλλα τι να σχολιάσω!! Η Ραβέννα μου έχει ξεφύγει ως τώρα αλλά την επόμενη φορά που θα πάω Μπολόνια θα φροντίσω μια επίσκεψη και εκεί. Με οδηγό την ιστορία σου!!
     
    #11
    Grerena likes this.
  12. KIKI

    KIKI Member

    Μηνύματα:
    2.135
    Likes:
    2.570
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ισλανδία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Αφρική Ναμιμπια
    Τι ωραια !
    Και άλλη ιστορία για την "αγνωστη" Μπολόνια !
    Σε ευχαριστω για τις χρησιμες πληροφορίες .
     
    #12
    Grerena likes this.