Ρωσία Ο αιχμάλωτος του Καυκάσου

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει

Κεφ.9 Τσετσενία: Grozny

Η μέρα ξημέρωσε δυσοίωνη. Με το που άνοιξα τα μάτια κι έκαμα να σηκωθώ από το κρεβάτι, ξαναπροσγειώθηκα. Ίλιγγος. Τα πάντα στριφογύριζαν γύρω μου κι αδυνατούσα να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά. Βαθιές εισπνοές για χαλάρωση κι εκ νέου συνεχείς προσπάθειες για έγερση. Άκαρπες όλες.
Πριν βουλιάξω στην απελπισία ότι θα ξεμείνω σ’ένα κρεβάτι για το υπόλοιπο του ταξιδιού, κινητοποίησα τον συνταξιδιώτη μου να βγει στους δρόμους άγραν φαρμακείου. Βάσει ενδείξεων της εφαρμογής maps.me υπήρχε ένα ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο μας. Προσπαθώντας να το εντοπίσει από το παράθυρο του δωματίου, είπε το αμίμητο:
  • “Για φαρμακείο δεν ξέρω αλλά ο δρόμος είναι τίγκα στα καταστήματα για οπτικά”
  • “Οπτικά;;”
  • “Ναι σου λέω. Να δες, γράφει παντού ΑΠΤΕΚΑ!”
Μέσα στον καημό μου δεν μπόρεσα να μην χαμογελάσω. Διότι άλλο απτέκα (τουτέστιν φαρμακείο) κι άλλο όπτικα (κατάστημα οπτικών).
Αφού χαπακώθηκα αν και ολίγον μαστουρωμένος, έπεισα τον εαυτό μου ότι στα ταξίδια δεν μας σκιάζει φοβέρα καμιά κι έτσι ξεχυθήκαμε στους δρόμους του Grozny... του τρομερού (στα ρωσικά grozny σημαίνει τρομερός, σαν τον Ιβάν ένα πράμα).

Βέβαια πέραν των άλλων δεινών πέρασε κι η ονομασία της πόλης από σαράντα κύματα. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τσετσενικού πολέμου “όπως συμβαίνει σε πρώην σοβιετικές κεντρασιατικές δημοκρατίες που σέβονται τον εαυτό τους”, οι αυτονομιστές την μετονόμασαν Dzhokhar προς τιμήν του πρώτου Προέδρου της βραχύβιας Τσετσενικής Δημοκρατίας. Και πάλι το 2005, “όπως συμβαίνει σε πρώην σοβιετικές κεντρασιατικές δημοκρατίες που σέβονται τον εαυτό τους”, το τοπικό κοινοβούλιο ψήφισε να την πουν Akhmadkala προς τιμή του δολοφονηθέντος προέδρου Akhmad Kadyrov. Τελικά ήρθε ο υιός Ramzan Kadyrov να βάλει τα πράγματα στη θέση τους διατηρώντας το τρομερό και φοβερό όνομα της πόλης, αρκούμενος “όπως συμβαίνει σε πρώην σοβιετικές κεντρασιατικές δημοκρατίες που σέβονται τον εαυτό τους” στο να γίνει αρχικά πρωθυπουργός και στη συνέχεια πρόεδρος δημοκρατίας σαν τον απωλεσθέντα πατέρα του.

To Grozny καταστράφηκε σχεδόν εντελώς λόγω των αυτονομιστικών πολέμων της δεκαετίας του 1990. Τόσο που τα Ηνωμένα Έθνη το κήρυξαν το 2002 ως την πιο κατεστραμμένη πόλη στη Γη.


DSCF2419.jpg




DSCF2388.jpg



Έκτοτε με πακτωλό ρουβλίων (κάποια φημολογείται πως χάσαν το δρόμο τους σε τσέπες κάποιων) υποβλήθηκε σε ένα τεράστιο πρόγραμμα ανοικοδόμησης. Τουλάχιστον στο κέντρο της πόλης όλα είναι νέα, απαστράπτοντα και (παραδόξως) ουχί φαραωνικά “όπως συμβαίνει στις πρώην σοβιετικές κεντρασιατικές δημοκρατίες που σέβονται τον εαυτό τους”.

Ξεκινήσαμε λοιπόν μια μεγάλη βόλτα στα αξιοθέατα του κέντρου της πόλης του Grozny περπατώντας κατά μήκος της όμορφης λεωφόρου προς τιμήν του Βλαδίμηρου. Όχι του παλιού αλλά του νέου. Τέτοιες αγάπες πλέον με την κεντρική εξουσία.


DSCF2379.jpg




DSCF2356_1.jpg



Από το μνημείο της Φιλίας των Λαών (sic)...


DSCF2363.jpg



...αντικρύσαμε στην απέναντι μεριά του δρόμου ένα grandiose σύμπλεγμα το οποίο παραδόξως δεν αναγραφόταν στo maps.me. Τελικά ήταν μνημείο αφιερωμένο στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο με την κλασσική άσβεστη φλόγα, αναπαραστάσεις από μάχες έναντι του Άξονα στα σοβιετικά εδάφη και προτομές πεσόντων στο μεγάλο πατριωτικό πόλεμο. Κάτωθεν τούτου στεγάζεται το μουσείο προς τιμήν του εκλιπόντος προέδρου Akhmad Kadyrov (πατρός του νυν για να μην ξεχνιόμαστε). Αγνωστον αν λειτουργεί διότι εμείς το βρήκαμε κλειστό.


DSCF2365.jpg




DSCF2371.jpg




DSCF2366.jpg




DSCF2375.jpg




DSCF2378.jpg



Κάναμε μεταβολή προς το κέντρο της πόλης προσπερνώντας το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας της Τσετσενίας, αξιομνημόνευτο αρχιτεκτονικά (δεν είχα κουράγιο και καθαρό μυαλό να δω τα εκθέματά του)...


DSCF2380.jpg



...το Πολιτιστικό Κέντρο


DSCF2385.jpg



και με μια σύντομη στάση για ένα τσάι/καφέ από την υπαίθρια καντίνα για να στανιάρει ο αναξιοπαθής, φτάσαμε στην κεντρική πλατεία όπου στο δάπεδο έχει σχεδιαστεί ένας χάρτης της δημοκρατίας.


DSCF2383.jpg




DSCF2386.jpg




DSCF2428.jpg




DSCF2394.jpg




DSCF2404.jpg




DSCF2393.jpg



Εκεί δεσπόζει το κεντρικό τζαμί της πόλης υπό τον βαρύγδουπο τίτλο “Η καρδιά της Τσετσενίας” προς τιμήν κι αυτό του εκλιπόντος προέδρου Akhmad Kadyrov.


DSCF2436.jpg




DSCF2450.jpg




DSCF2395.jpg




DSCF2451.jpg



Το τζαμί έχει σχεδιαστεί στο πρότυπο του τζαμιού Σουλταναχμέτ (Μπλε Τζαμί) στην Κωνσταντινούπολη κι έβαλαν σε μεγάλο βαθμό το χεράκι τους Τούρκοι ειδικοί. Εξωτερικά χτίστηκε από σπάνιο μάρμαρο από την ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά. Όσο για το εσωτερικό, είναι διακοσμημένο με λευκό μάρμαρο, άνθινες απεικονίσεις και χρυσούς στίχους από το Κοράνι. Πολυτέλειας δεν φείδονται και οι πολυέλαιοι από κρύσταλλα Swarovski (όχι ότι κι ότι) χαλκό και χρυσό. Οι πλέον βαρύτιμοι είναι σε φόρμες που θυμίζουν τους τρεις πιο ιερούς τόπους του Ισλάμ (Μέκκα, Μεδίνα και Ιερουσαλήμ).
Η έκταση του τζαμιού είναι 5000 m² και μπορούν να προσεύχονται κάθε φορά 10,000 μουσουλμάνοι. Λέγεται ότι σε τηλεψηφοφορία για τα 10 πιο φωτογενή σύμβολα της ρωσικής επικράτειας, το τζαμί τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Αυτό ήταν αρκετό για να εκμανεί ο πρόεδρος Kadyrov. Ανακοίνωσε μποϊκοτάζ των ομοσπονδιακών παρόχων κινητής τηλεφωνίας, μέχρι και αυγά εκσφενδονίστηκαν στα γραφεία αυτών των εταιρειών στο Grozny.


DSCF2439.jpg




DSCF2442.jpg



Το τζαμί δεν είναι ένα μεμονωμένο κέντρο προσευχής, αλλά μέρος ενός ισλαμικού συγκροτήματος 14 στρεμμάτων που φιλοξενεί επίσης το ρωσικό ισλαμικό πανεπιστήμιο, την πνευματική διοίκηση μουσουλμάνων της Ρωσίας (μουφτείο) κι ένα γραφικό πάρκο με σιντριβάνια.
Το τζαμί φοντάρει στο “Grozny City”, ένα σύμπλεγμα από ουρανοξύστες απ’ όπου αξίζει κανείς να απολαύσει “σχεδόν” απρόσκοπτη θέα προς τη πόλη.


DSCF2392.jpg



Και λεω σχεδόν διότι μέρος του αστικού τοπίου αποτελούν και τα κυβερνητικά κτίρια τα οποία είναι απαγορευμένο θέαμα για τους οφθαλμούς ημών των κοινών θνητών. Πόσο μάλλον του φακού της φωτογραφικής μηχανής. Ως εκ τούτου υπήρχε υπάλληλος ο οποίος οριοθετούσε τη περιοχή που μπορούσαμε να κινηθούμε απαγορεύοντας τη φωτογράφηση προς την “απαγορευμένη ζώνη”.


DSCF2427.jpg




DSCF2431.jpg




DSCF2405.jpg


Μια κλεφτή ματιά προς την "απαγορευμένη ζώνη"

Πίσω από τους ουρανοξύστες απλώνεται το Πάρκο Tsvetochnyy (Цветочный парк) ένας χαριτωμένος πολυχώρος πράσινου: λούνα παρκ, μια αλέα σε σχήμα καρδιάς για τους ερωτευμένους (...) κι άφθονες ζαρντινιέρες.


DSCF2411.jpg




DSCF2412.jpg




DSCF2415.jpg




DSCF2416.jpg



Η περιήγησή μας έλαβε τέλος στην γειτονική εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Τα μέτρα φύλαξης από ρώσους στρατιωτικούς ήταν δρακόντεια, παρότι στο ναό είμασταν οι μοναδικοί επισκέπτες. Κατά πώς φαίνεται τα εθνοτικά - θρησκευτικά πάθη αντεκδίκησης ελλοχεύουν…


DSCF2420.jpg




DSCF2421.jpg



Επιστρέψαμε σαν είχε πια μεσημεριάσει στο ξενοδοχείο, αναμένοντας το ταξί που είχα ενημερώσει τη ρεσεψιόν ότι θα χρειαζόμασταν για να μεταβούμε στον επόμενο προορισμό μας, το Vladikavkaz. Το ταξί εννοείται δεν εμφανίστηκε ποτέ, με αποτέλεσμα να αρχίσει ένας νέος γύρος συνεννοήσεων στα νοηματικο-ρωσικά.

Το απόγευμα αργά μας βρήκε να απολαμβάνουμε τα φώτα της πρωτεύουσας της Βόρειας Οσετίας από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου Vladikavkaz.
Για δείπνο μέσω διαδικτύου έκανα μια αναζήτηση εστιατορίου σε κοντινή απόσταση. Από τη λίστα ανέσυρα ένα ελληνικό, υπό το όνομα Gefest λίγα τετράγωνα από το ξενοδοχείο μας. Το εστιατόριο αποδείχθηκε τελικά ότι δεν ήταν παρά το μπαρ του Ελληνορωσικού Συνδέσμου Φιλίας, όπου σέρβιραν και φαγητό, κοινώς ότι υπήρχε εύκαιρο για τη μαγείρισσα. Η κρεατόπιτα βουτηγμένη στο ζωικό λίπος και οι κοκκινιστοί κεφτέδες ήταν γευστικότατα, αθηρωματικότατα κι υπεραρκετά για να μας χορτάσουν. Το ίδιο κι παγωμένη μπύρα που έρεε πλέον από τα ποτήρια στους ουρανίσκους μας χωρίς περιορισμούς πια!

 

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει
ΥΓ Επειδή έχω το θλιβερό ρεκόρ να έχω τις περισσότερες ανολοκληρωτες ταξιδιωτικές ιστορίες στο φόρουμ, αυτή τη φορά φρόντισα να την γράψω πρώτα πριν την ποστάρω... ;)
 

psilos3

Member
Μηνύματα
3.273
Likes
19.542
Επόμενο Ταξίδι
Κρήτη
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
έχω το θλιβερό ρεκόρ να έχω τις περισσότερες ανολοκληρωτες ταξιδιωτικές ιστορίες στο φόρουμ
Πάλι καλά, δε θα χε μείνει βραβείο για κανέναν άλλο άμα τις τελείωνες... :haha:

Πέρα απ΄τη πλάκα, πολύ δυνατή και δύσκολη εισαγωγή, είχα σχεδόν ξεχάσει το περιστατικό του Μπεσλάν και μ' έβαλες στη διαδικασία να το ψάξω.
Αδημονώ για τη συνέχεια!
 

evaT

Member
Μηνύματα
537
Likes
2.620
Επόμενο Ταξίδι
Και γω θέλω να μάθω!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Κάθε φορά το επόμενο!
Δεν υπάρχει τίποτα πιο θλιβερό στον κόσμο από τον χαμό αθώων χυψών και ειδικά μικρών παιδιών, τρομοκρατία, πόλεμος ή πείνα δεν έχει σημασία...είναι η ντροπή του σύγχρονου κόσμου.
Η μνήμη μου το είχε απωθήσει το γεγονός και βλέποντας την εισαγωγή στην ιστορία σου θυμήθηκα τη φρίκη που προκάλεσε η επέμβαση στο Μπεσλάν και μαύρισε πάλι η ψυχή μου όπως τότε!

Αναμένουμε την συνέχεια της ιστορίας σου και τολμώ να πω ότι με τη λογοτεχνική γραφή σου είσαι καλύτερος κ από βιβλίο! συμφωνώ με τον @psilos3 , τι να λένε τα δικά μας κείμενα μετά από αυτά!
 

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει
Κεφ.2 Οργάνωση ταξιδιού στο Βόρειο Καύκασο

Ο Καύκασος είναι μια γωνιά της αχανούς ρωσικής επικράτειας που ήθελα από χρόνια να επισκεφθώ, όμως οι αναφορές για την έλλειψη ασφάλειας και οι σχετικές ταξιδιωτικές οδηγίες αποτελούσαν πάντα τροχοπέδη.
Αν διατρανώνεται ότι τα Βαλκάνια αποτελούν την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, ο Καύκασος αποτελεί κάτι ανάλογο μερικά γεωγραφικά μήκη ανατολικότερα. Όπως και στη γειτονιά μας, είναι ένα πολυφυλετικό παζλ, ακόμα όμως πιο σύνθετο, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόνο στην Δημοκρατία του Νταγκεστάν υπάρχουν 33 διαφορετικές εθνότητες με διαφορετική γλώσσα και μοναδικό συνεκτικό δεσμό το Ισλάμ.
H πανσπερμία εθνοτήτων αυτή σε συνδυασμό με την ρωσική επικυριαρχία, οδήγησε τους λαούς της περιοχής να μετρούν αιώνες εμπόλεμης ιστορίας. Από την ενσωμάτωση στην τσαρική αυτοκρατορία κάποιες εκαντοετηρίδες πριν, οι ετερογενείς φυλές του Καυκάσου μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση κλήθηκαν να συνυπάρξουν ομογενοποιημένες στο ιδεώδες της οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Η διάλυση όμως της ΕΣΣΔ τη δεκαετία του ‘90 οδήγησε τον Καύκασο στην απόλυτη αναρχία. Η διάθεση για ανεξαρτησία των ορεσίβιων εθνοτήτων βρισκόταν σε απόλυτη αντίθεση με τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της Ρωσίας. Αυτό οδήγησε στην ισλαμική ριζοσπαστικοποίησή τους, σε πολεμικές συγκρούσεις με τον ρωσικό στρατό ακόμα και μεταξύ τους, κι ως πρόσφατα σε βομβιστικές επιθέσεις ή αψιμαχίες σχεδόν καθημερινά.

Στιγμιότυπο 2021-01-11, 6.57.37 μμ.jpg


Μετά από μια δύσκολη άνοιξη/καλοκαίρι, το παρηγορητικό οδικό ταξίδι στην Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο δεν στάθηκε ικανό να απαλύνει την ταξιδιωτική πλεονεξία μου. Παρορμητικά, έβαλα στο ταξιδιωτικό μικροσκόπιο τον λιγότερο γνωστό πανωμερίτη Καύκασο (τον ρωσικό), μιας και ο κατωμερίτης (ο γεωργιανός δηλαδή) είναι ενταγμένος σε μελλοντικά σχέδια.
Βάλθηκα στον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο να διερευνώ τις δυνατότητες που έχω να επισκεφθώ την περιοχή. Η “ηρεμία” αποτελούσε ιδανική συγκυρία, μόνο που οι πληροφορίες για μη ρωσόφωνους ταξιδιώτες στην περιοχή ήταν ελάχιστες και οι ταξιδιωτικές προτάσεις για ατομικό ταξίδι σε κόστος που θα έκανε την Ιαπωνία να φαντάζει φθηνός προορισμός.
Μετά από επιμονή και κάμποσα e-mails αλίευσα στο διαδίκτυο την Julia από το Causasus-travelling η οποία αποδείχθηκε εξαιρετική συμπαραστάτης στην προσπάθειά μου. Με λογικότερο κόστος σχεδιάσαμε από κοινού ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε: 4 μέρες στα βουνά του Νταγκεστάν (με διαμονή/διατροφή σε ξενώνες) καθώς και δύο μονοήμερες εκδρομές στην Τσετσενία και την Βόρεια Οσετία.

DSCF2204_1.jpg


Οι οδηγοί μας όπως αναμενόταν είχαν ως και παντελή έλλειψη γνώσης αγγλικών, κάτι που έπρεπε να αντισταθμίσω με τα στοιχειώδη ρωσικά που μιλώ αρνούμενος να χρεωθώ συνοδό μεταφραστή. Ο μη έγκαιρος προγραμματισμός του ταξιδιού δεν επέτρεψε επίσης να επισκεφθούμε άλλα ενδιαφέροντα μέρη της περιοχής (πχ στην Δημοκρατία της Iνγκουσετίας) που απαιτούσαν ειδικές άδειες καθώς βρίσκονται σε “ευαίσθητες” παραμεθόριες περιοχές κι η διαδικασία έκδοσής τους είναι χρονοβόρα. Αυτοί είναι κάποιοι από τους περιορισμούς που καθιστούν τον Βόρειο Καύκασο πιό δύσκολα προσβάσιμο σε αλλοδαπούς επισκέπτες, κάτι όμως που αποδείχθηκε στην πορεία πραγματική ευλογία: να απολαμβάνεις τα τοπία και τα αξιοθέατα ... ολομόναχος!

DSCF0650.jpg


Τις διαμονές σε πόλεις (Derbent, Grozny, Vladikavkaz), τις μετακινήσεις μεταξύ τους καθώς και τις περιηγήσεις σε αυτές τις οργάνωσα μόνος μου. Μόλις μια βδομάδα πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία αναχώρησης εξασφαλίσαμε τις βίζες για τη Ρωσία κι αγοράσαμε τα αεροπορικά εισιτήρια.

Μαζί με το πρόγραμμα η Julia μας επεσήμανε και κανόνες “καλής συμπεριφοράς” σύμφωνα με τα ήθη της περιοχής: σεμνό ντύσιμο, αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ/καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, όχι φωτογράφηση ανθρώπων χωρίς πρότερη έγκρισή τους, διακριτικότητα κατά την είσοδο σε τζαμιά, αποφυγή σωματικής επαφής με γυναίκες έστω και δια χειραψίας και το σημαντικότερο: όχι άρνηση στην προσφορά φαγητού καθώς εκλαμβάνεται ως μεγάλη αγένεια…

DSCF0527.jpg


Η εποχή (τέλη Οκτωβρίου) που αποφάσισα να επισκεφθούμε την περιοχή δεν ήταν η ιδανικότερη, μιας και όλοι συνιστούν επίσκεψη άνοιξη-καλοκαίρι όταν ο Καύκασος είναι καταπράσινος. Ομολογουμένως όμως τα φθινοπωρινά χρώματα σε αντίθεση με τους γυμνούς ορεινούς όγκους προσέδιδαν γοητεία τόσο στο Νταγκεστάν όσο και στη Τσετσενία, σε αντίθεση με τη φύση στη Βόρεια Οσετία που θα την προτιμούσα τελικά στην ανοιξιάτικη εκδοχή της (πρόκληση για ένα επόμενο ταξίδι στην περιοχή). Μειονέκτημα ήταν ότι τέλη Οκτωβρίου η μέρα ήταν σχετικά μικρή και σκοτείνιαζε νωρίς (κατά τις 5.30μμ) καθώς ο Καύκασος ακολουθεί την ώρα Μόσχας.
Τουλάχιστον ο καιρός μας αποζημίωσε. Όλες τις μέρες είχαμε πεντακάθαρο ουρανό κι ανοιξιάτικες θερμοκρασίες.
 

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει
Κεφ.3 Νταγκεστάν: Derbent

Μέσω Μόσχας προσγειωθήκαμε στη Makhachkala (Махачкала), πρωτεύουσα της δημοκρατίας του Νταγκεστάν. Πληθυσμιακά είναι η πιο ανομοιογενής δημοκρατία της Ρωσίας. Στα εδάφη της ζει μια πανσπερμία εθνοτήτων: Άβαροι, Δαργίνοι, Κουμίκοι, Λεζγίνοι, Λακ, Ταβασαράνοι κ.α., φύλα ιρανικά, μογγολικά ή τουρκικά που έχουν διατηρήσει τις ιδιαιτερότητές τους λόγω του ορεινού αναγλύφου της περιοχής και της χαμηλής αστικοποίησης. Μαζί τους συνυπάρχουν Ρώσοι, Αζέροι, Τσετσένοι. Συνεννόηση σαρδάμ δηλαδή, αν η ρωσική γλώσσα δεν αποτελούσε την lingua franca της περιοχής.
Δεν αφιερώσαμε χρόνο να περιηγηθούμε στην Makhachkala. Συναντήσαμε την Julia και τον οδηγό μας Timur, κάναμε συνάλλαγμα κι ήπιαμε ένα καφέ συζητώντας τα πλάνα των επόμενων ημερών πριν πάρουμε το δρόμο προς το Derbent (Дербент).

18102019_039_1.jpg


Η ιστορική πόλη αυτή βρίσκεται στο νότο της δημοκρατίας του Νταγεκστάν, στη δυτική ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Aπό κει θα ξεκινούσε και το οδοιπορικό μας στο Βόρειο Καύκασο.
Στο Derbent οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν επιβεβαιώσει την σχεδόν για 2 χιλιετίες συνεχιζόμενη ιστορία του ως αστικού οικισμού, του παλαιότερου στη Ρωσία και ενός από τους αρχαιότερους της περιοχής. Σε μια περιοχή όπου τα βουνά του Καυκάσου φτάνουν σχεδόν στην ακτή αφήνοντας μια στενή λωρίδα πεδιάδας, η πόλη είχε σημαντική στρατηγική θέση κατά μήκος της διαδρομής της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Εξ’ού και ήταν διαφιλονικούμενη μεταξύ Περσών και Ρώσων.
Φτάσαμε στο Derbent κατά το μεσημέρι.

18102019_003_1.jpg


Άρον άρον αφήσαμε τις αποσκευές στο ξενοδοχείο και πήραμε ταξί προς την ακρόπολη του Derbent (Naryn-Kala/Крепость Нарын-Кала) για να προλάβουμε να την επισκεφτούμε καθώς δεν μας έμενε αρκετός χρόνος μέχρι τη δύση του ήλιου.

18102019_050_1.jpg


Στις πλαγιές λοιπόν των λόφων, που σηματοδοτούν την ανηφορική πορεία προς την οροσειρά του Καυκάσου, δεσπόζει η ακρόπολη του Derbent, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Η ακρόπολη περιβάλλεται στις τρεις πλευρές από απότομες πλαγιές και έχει τεράστιους πέτρινους τοίχους πάχους 2,5 - 3 μ, μήκους άνω των 700 μ και ύψους 10 έως 15 μ.

18102019_041_1.jpg


18102019_008_1.jpg


Μέσα βρίσκονται τα ερείπια και τα αρχαιολογικά ευρήματα κτιρίων, όπως το παλάτι του Χάν, λουτρό, υπόγειες δεξαμενές νερού.
Παρά την ιστορική σημασία του χώρου, οι εντυπώσεις δυστυχώς ήταν κατώτερες των προσδοκιών μου. Πέραν της πανοραμικής θέας προς την πόλη, τόσο τα τείχη όσο και τα προαναφερόμενα μνημεία εντός της ακρόπολης, τα βρήκα φτωχά κι ούτε καν φωτογενή.

18102019_018_1.jpg


18102019_019_1.jpg


18102019_024_1.jpg


18102019_033.jpg


18102019_036_1.jpg


18102019_037_1.jpg


Αντιθέτως η περιήγηση που επακολούθησε μέσα στην παλιά πόλη, ανέδειξε ενδιαφέροντα κτίρια όπως πύλες, τζαμιά και λουτρά.

18102019_043_1.jpg


18102019_046_1.jpg


18102019_052_1.jpg


18102019_054_1.jpg


18102019_058_1.jpg


18102019_055_1.jpg


18102019_057_1.jpg


Το παλαιότερο τέμενος είναι το τζαμί Juma, χτισμένο πάνω σε μια χριστιανική βασιλική του 6ου αιώνα κι έχει ένα ιεροδιδασκαλείο του 15ου αιώνα.

18102019_060_1.jpg


18102019_059_1.jpg


18102019_061_1.jpg


18102019_062_1.jpg


Από τη σύντομη βόλτα μας εντύπωση μου έκανε πώς παντού κυριαρχούσε το ισλαμικό στοιχείο, με γιγαντοαφίσες σε δρόμους ή προσόψεις κτιρίων με αποφθέγματα θρησκευτικού περιεχομένου.

18102019_064_1.jpg


18102019_071.jpg


18102019_073_1.jpg


18102019_067_1.jpg


Γνωρίζοντας την πρόσφατη ταραγμένη ιστορία της περιοχής δεν με εξέπληξε που η αρμένικη εκκλησία (που λειτουργεί ως μουσείο) είχε φύλακα και σαφείς πληγές στην πρόσοψή της απότοκες ένοπλων συγκρούσεων. Kαι πώς να μην έχει άλλωστε αφού ο πόλεμος στην Τσετσενία, εξήχθη “επιτυχώς” και στο γειτονικό Νταγκεστάν.

18102019_074_1.jpg


Η σύντομη βόλτα μας κατεληξε στη πλατεία με το μνημείο του Lenin και τo απαραίτητo (για κάθε πρώην σοβιετική πόλη) “πάρκο της στρατιωτικής δόξας” αφιερωμένο στους ήρωες του Β΄ παγκοσμίου πολέμου με το μνημείο όπου καίει η άσβεστη φλόγα.

18102019_078_1.jpg


Αν και η επίσκεψή μας δεν κράτησε παρά λίγες μόνο ώρες, εντούτοις αξίζει να αφιερώσει κανείς μια ολόκληρη μέρα περιδιαβαίνοντας χαλαρά τα σοκάκια ανακαλύπτοντας ενδιαφέρουσες γωνιές της αρχαίας αυτής πόλης.

18102019_077_1.jpg


18102019_075_1.jpg


Σαν απλώθηκε το σκοτάδι κι όντας ξάγρυπνοι και ταλαιπωρημένοι από το ολονύχτιο ταξίδι, αρκεστήκαμε να δειπνήσουμε σε ένα από τα συνιστώμενα εστιατόρια πέριξ του ξενοδοχείου (καλομαγειρεμένο shashlik σε μικρές όμως μερίδες, με το αλκοόλ να έχει εξοβελιστεί από τον κατάλογο). Χωρίς πολλά πολλά υποκύψαμε τάχιστα στα κελεύσματα του Μορφέα μόλις επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.

18102019_076_1.jpg
 
Last edited:

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει
Κεφ.4 Το... Machu Picchu (?!!!) του Νταγκεστάν

Το πρωί φορτώσαμε τις αποσκευές μας στο Lada Kalina του οδηγού μας Timur. Αν και συμβατικό αμάξι, αποδείχθηκε πολύ σκληρό για τους ανηφορικούς χωματόδρομους στα βουνά του Νταγκεστάν.

Μετά από τις απαραίτητες στάσεις για να απαθανατίσουμε μνημεία σοβιετικής αισθητικής,

DSCF0089.jpg


σταδιακά εγκαταλείψαμε τον παραθαλάσσιο δρόμο για να χαθουμε ανάμεσα στους ορεινούς όγκους και τα οροπέδια.

DSCF0094.jpg


DSCF0108.jpg


DSCF0111.jpg


DSCF0125.jpg


DSCF0126.jpg


DSCF0139.jpg


Tα φθινοπωρινά φυλλώματα στα δέντρα χάριζαν πολύχρωμες πινελιές με φόντο τις γυμνές βουνοπλαγιές.

DSCF0174.jpg


DSCF0135.jpg


DSCF0168.jpg


Είχε σχεδόν μεσημεριάσει σαν φτάσαμε στο χωριό Τσοχ (Чох) όπου θα κάναμε μια σύντομη στάση για μεσημεριανό φαγητό.

DSCF0189.jpg


DSCF0208.jpg


Αν και σπάνια στα ταξίδια μου αφιερώνω χρόνο για μεσημεριανά γεύματα (τα θεωρώ χασούρα όταν ειδικά το πρόγραμμα είναι σφικτό) εντούτοις η προοπτική να γευματίσουμε μαζί με μια οικογένεια, ήταν ιδιαίτερα ελκυστική.
Η οδηγία του Τimur φθάνοντας ήταν: “μην τραβάτε φωτογραφίες σαν βλέπετε κόσμο”. Έτσι μέχρι να φτάσουμε στο σπιτικό που θα γευματίζαμε αρκεστήκαμε σε πλάνα από τα σοκάκια του χωριού άδεια από κόσμο.

DSCF0193.jpg


Το σπιτικό που μας φιλοξένησε ανήκε σε έναν από τους δασκάλους του χωριού, έναν πρόσχαρο άνθρωπο που έδειξε αμέσως τον ενθουσιασμό του που φιλοξενούσε για πρώτη φορά έλληνες. Αφού κατονομάστηκαν όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι αντάμα με τους θεούς και ημίθεους της ελληνικής μυθολογίας, το υπόλοιπο αναλώθηκε σε προπόσεις για υγεία και μακροημέρευση αμφοτέρων των εθνών μας, συνοδεία (απαγορευμένης υποτίθεται) βότκας βεβαίως βεβαίως. Διότι τα εν οίκω μη εν δήμω…
Μην περιμένετε η στιχομυθία να έγινε σε άλλη γλώσσα πλην των ρωσικών. 10 έλεγε 1 καταλάβαινα αλλά το νόημα το’πιανα μέσες άκρες για να μπορώ να συμμετέχω στον υποτιθέμενο διάλογο.
Το μενού περιελάμβανε κοτόπουλο κοκκινιστό με πατάτες και πίτα φρεσκοζυμωμένη, τηγανισμένη και πνιγμένη στο ζωικό βούτυρο. Ευτυχώς που ήταν από σπιτικές γελάδες, όπως και όλα τα καλούδια που άπλωσε η καλονοικοκυρά στο τραπέζι (η οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν μας τίμησε με την παρουσία της στο γεύμα ως όφειλε προς τα ντόπια ήθη).

DSCF0203.jpg


Χορτάτος αγνάντευα από τα παράθυρα του σπιτιού το χωριό και τα βουνά, όταν ο Timur μου υπέδειξε μια μικρή πλατεία με το κτήριο του “Κέντρου Παραδοσιακής Κουλτούρας του Ρωσικού Έθνους”, έτος ανέγερσης 1933. Ποιός άραγε είχε τότε το πάνω χέρι στην ΕΣΣΔ;;;
Πήρα τα κυάλια και διαπίστωσα ιδίοις όμμασιν ότι στο υπέρθυρο δέσποζε μια διόλου τυχαία προτομή. Η σοβιετολαγνεία χτύπησε κόκκινο.
Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν σε επίχρυση εκδοχή!
Αν και η ΕΣΣΔ είναι πλέον παρελθόν, αγάλματα του Λένιν θα βρει κανείς σχεδόν παντού, ο Στάλιν όμως είχε ήδη αποκαθηλωθεί.
Παρότι διερύγνυα τα ιμάτια μου για ένα κοντινό φας της προτομής, ο Timur μου υπενθύμισε τους περιορισμούς στη φωτογράφηση κι έτσι αρκέστηκα σε ένα μακρινό πλάνο...

DSCF0201.jpg


Χωρίς καλά καλά να χωνέψουμε μας προέτρεψε να συνεχίσουμε γιατί είχαμε λίγες μόνο ώρες για να επισκεφθούμε το highlight ακούει στο όνομα Gamsutl (Гамсутль). Κι επειδή κάθε τόπος προσδίδει ένα χαρακτηρισμό διεθνούς εμβέλειας για κάποιο από τα αξιοθέατά του, έτσι και το Gamsutl χαρακτηρίστηκε από κάποιους σαν το Machu Picchu του Νταγκεστάν. Ευσεβής πόθος θα έλεγα.
Το Gamsutl είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς των Αβάρων, φωλιασμένο σε μια κορφή στην ορεινή περιοχή Gunibsky του Νταγκεστάν. Στην γλώσσα τους "gamsutl" σημαίνει "στους πρόποδες του φρουρίου του Χαν". Οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάποτε στην αρχαιότητα, κάποιος χαν επέλεξε αυτόν τον τόπο για να χτίσει το φρούριο ή τον πύργο του. Δυστυχώς, ούτε το όνομα του χαν ούτε η ακριβής ημερομηνία της ίδρυσης του χωριού καταγράφηκαν στην ιστορία. Ο τόπος για το φρούριο δεν επιλέχθηκε τυχαία: το χωριό βρίσκεται στην κορυφή του βουνού, σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων. Και περιβάλλεται από γκρεμούς και απότομες πλαγιές, οπότε δεν είναι εύκολο να φτάσει κανείς εδώ.
Ο πληθυσμός του Gamsutl μεγάλωσε και το χωριό έσφιζε από ζωή ακόμα και τον 20ό αιώνα. Υπήρχαν καταστήματα, σχολείο, ταχυδρομείο, νοσοκομείο, ως και μαιευτήριο!. Σήμερα, είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αλλά υπήρχε κι ένας δρόμος κατάλληλος για αυτοκίνητα που οδηγούσαν στο χωριό. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να εγκαταλείπουν το χωριό κι εδώ και περίπου σαράντα χρόνια το Gamsutl εγκαταλείφθηκε. Ο λόγος ήταν προφανής: οι άνθρωποι αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή, για να σπουδάσουν, να δουλέψουν σε πόλεις ή σε μεγαλύτερα χωριά, παίρνοντας μαζί τους τις οικογένειές τους.
O Timur κάλυψε οδικώς το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου απ’όπου ξεκινούσε το μονοπάτι μήκους 2 χλμ ώς την είσοδο του χωριού.

DSCF0220.jpg


Αναμφίβολα τόσο το τοπίο με τις απόκρημνες πλαγιές όσο και το ίδιο το χωριό φάντασμα με τα εντυπωσιακά πέτρινα κτίσματα να καταρρέουν ήταν αρκούντως ατμοσφαιρικός και φωτογενής.

DSCF0224.jpg


DSCF0234.jpg


DSCF0237.jpg


DSCF0269.jpg


DSCF0232.jpg


Περπάτησα ανάμεσα στα ερείπια των σπιτιων γοητευμένος (διότι όπου παρακμή και γκρέμι εγώ εκστασιάζομαι) πριν ο Timur μας κάνει νόημα ότι πλέον δεν υπήρχαν άλλα χρονικά περιθώρια και θα έπρεπε να βρεθούμε εγκαίρως στο κατάλυμά μας στη γειτονική πόλη Gunib.

DSCF0229.jpg


DSCF0259.jpg


DSCF0262.jpg


DSCF0261.jpg


DSCF0255.jpg


DSCF0244.jpg


Το σκοτάδι μας πρόλαβε στην ανηφορική διαδρομή, για να καταλήξουμε στα όρια της πόλης σε ένα “Tur-kompleks” όπως διαφημιζόταν το κατάλυμά μας.
Η ρεσεψιονίστ φορώντας τα πασουμάκια με τη κάλτσα (σήμα κατατεθέν) πάθαινε υστερία αν δεν άφηνες τα παπούτσια σου στην είσοδο του “Tur-kompleks”. Βάλε βγάλε παπούτσια κάθε φορά που μπαινοβγαίναμε, ούτε σε τζαμί τέτοια ιεροτελεστία. Το βραδινό που μας σέρβιραν στην τεράστια σάλα ήταν καρμπόν για όλους τους συνδαιτυμόνες κι επιεικώς ανεπαρκές/αδιάφορο για παιδιά πάνω στην ανάπτυξη όπως εμείς. Ευτυχώς που είχαμε καταβροχθήσει τις σπιτικές πίτες για μεσημεριανό.
Στο ύπαιθρο, στα σκοτάδια καταναλώσαμε μακριά από αδιάκριτα βλέμματα τις μπυρίτσες που μας είχε προμηθεύσει ο Timur. Διότι η κατανάλωση αλκοόλ είναι ανεκτή, όχι όμως δημοσίως!
 

psilos3

Member
Μηνύματα
3.273
Likes
19.542
Επόμενο Ταξίδι
Κρήτη
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Υπέροχα τοπία, καταπληκτικό το Gamsutl!
Εντάξει Ματσου Πίκτσου μπορεί να μην είναι αλλά έχει την αξία του. Μου φερε λίγο στο μυαλό (όσον αφορά τα ερειπωμένα κτίσματα) το μικρό χωριό στη Τήλο.
 

hydronetta

Member
Μηνύματα
4.139
Likes
14.232
Επόμενο Ταξίδι
???
Ονειρεμένο Ταξίδι
όπου δεν έχω πάει
Υπέροχα τοπία, καταπληκτικό το Gamsutl!
Εντάξει Ματσου Πίκτσου μπορεί να μην είναι αλλά έχει την αξία του. Μου φερε λίγο στο μυαλό (όσον αφορά τα ερειπωμένα κτίσματα) το μικρό χωριό στη Τήλο.
Είπαμε ευσεβείς πόθοι. Μιας και το Machu Picchu το ξέρουν κι οι πέτρες είπαν να ξιτάρουν λίγο τη φαντασία μας. Πάντως τα βουνά τριγύρω είναι επιβλητικά και το τοπίο δεν αποτυπώνεται επαρκώς στις φωτογραφίες. Αυτό είναι το μεγαλείο της φύσης!
 

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.198
Likes
8.247
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
@hydronetta είμαι πολύ χαρούμενος που η ιστορία σου θα έχει μια διαρκή συνέχεια και δε θα τελειώσει αφού έχουμε κάνει όλοι τα εμβόλια.
Και είμαι χαρούμενος γιατί την απολαμβάνω. Τι είναι αυτός ο Καύκασος! Τον έχω δει λίγο από τη νότια μεριά του και ομολογώ ότι τον βρίσκω διαφορετικό στη βορινή. Λιγότερο πράσινο. Όμως έχω μια έλξη για τα βουνά που φαίνονται ανεμπόδιστα τα βράχια τους. Έτσι βρίσκω τις φωτογραφίες σου υπέροχες. Και ακόμα δεν ξεκινήσαμε.
Διακρίνω και μια λιτότητα στα κείμενά σου, που θα κάνει καλτ την ιστορία σου.
Περιμένουμε!
 

gkalla

Member
Μηνύματα
385
Likes
2.147
Επόμενο Ταξίδι
Κούβα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού, Νέα Ζηλανδία
Έχοντας πάρει πρόσφατα μια καλή γεύση από την εκπομπή της ΕΡΤ3 "Καύκασος: Άνθρωποι και πολιτισμοί" απολαμβάνω πολύ την ιστορία σου @hydronetta.
Αναμένω την συνέχεια με ανυπομονησία.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.818
Μηνύματα
783.995
Μέλη
36.362
Νεότερο μέλος
[email protected]

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom