1. Απόκρυψη ανακοίνωσης
  2. Συνάντηση 12 χρόνια Travelstories - ψηφοφορία Δείτε εδώ.
    Απόκρυψη ανακοίνωσης
  3. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Μάρτιο - Απρίλιο 2014! Κάντε κλικ εδώ!

Βοσνία-Ερζεγοβίνη Σερβία Χιονίζει! Αρχίζουνε τα θαύματα.

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος gelf, στις 6 Φεβρουαρίου 2017.

  1. Κεφάλαιο 1

    Εισαγωγή.


    Δεν ξέρω γιατί, αλλά σ' αυτό το ταξίδι θυμόμουν, συνεχώς, τους στίχους του Σαββόπουλου από ένα αγαπημένο μου έργο. Τη μουσική στη διασκευή του έργου του Αριστοφάνη "Αχαρνής". Το έργο βέβαια το γνωρίζετε, αλλά υπενθυμίζω ότι ο πολεμοχαρής στρατηγός Λάμαχος κινητοποιούσε τους "αγανακτισμένους" πολίτες κατά του ειρηνιστή Δικαιόπολι. Και προς το τέλος του έργου, εκεί όπου ο στρατηγός Λάμαχος τραυματίζεται στη μάχη, ενώ ο Δικαιόπολις κερδίζει το βραβείο στον αγώνα οινοποσίας (υπέροχος αγώνας) και αφού απολαμβάνει το θρίαμβό του (γλύτωσε το λιντσάρισμα από τους αγανακτισμένους, ήπιε και τα κρασιά του), ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

    Λάμαχος: "Σήκωσε την ασπίδα για ομπρέλα! Αποχωρούμε... αχ! χιονίζει! Χειμέρια τα πράγματα".
    Δικαιόπολις: "Σήκωσε το μεγάλο δείπνο ν' ανοιχτούμε! Ναι... χιονίζει! Αρχίζουνε τα θαύματα".


    Και τους στίχους αυτούς, μονολογούσα σ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Πιθανώς επειδή χιόνιζε. Τα πράγματα μπορεί να ήταν χειμέρια, αλλά ήταν πανέμορφα και ήταν θαύμα.

    1.JPG

    Γι αυτό κι εγώ είμαι με το μέρος του Δικαιόπολι. Χιονίζει! Αρχίζουνε τα θαύματα.

    Αλλά η ιστορία ξεκινά μερικούς μήνες πιο πριν.
    Ήμασταν τέλη Ιουνίου του έτους 2016 στο Βελιγράδι. Τις ημέρες με τον απόλυτο καύσωνα. Συνεχώς σκεφτόμουν ότι θα ήταν πολύ ωραία στο Βελιγράδι τον χειμώνα. Τότε ήταν το τελευταίο βράδυ της εκδρομής, είχαμε επιστρέψει από το Νόβι - Σαντ και είχαμε βρεθεί στο ρεστοράν Stara Hercegovina όπου απολαμβάναμε γιουγκοσλάβικη κουζίνα με ψητά κρέατα συνοδευόμενα από μπουκάλια υπέροχο κρασί. Όπως πίναμε το κρασάκι μας, προσπαθώντας να δροσιστούμε και να αντιμετωπίσουμε τον αφόρητο καύσωνα, ο φίλος και συνταξιδιώτης, μου είπε ότι τον χειμώνα σκέφτεται να μην πάει για σκι στην Τσεχία, μια συνήθεια που την έχει για πολλά χρόνια, αλλά ότι σκεπτόταν τον ερχόμενο χειμώνα να πάει για σκι στη Βοσνία. Αμέσως καταστρώσαμε το βασικό πρόγραμμα του ταξιδιού. Μέσα Ιανουαρίου του έτους 2017 θα ερχόμαστε Βελιγράδι, μετά θα πηγαίναμε Sarajevo, ο συνταξιδιώτης μου θα συνέχιζε για σκι κι εγώ θα επέστρεφα στην έδρα μου και στη δουλειά μου. Όταν επιστρέψαμε από Βελιγράδι, ύστερα από λίγες ημέρες, πριν από τα μέσα Ιουλίου η Aegean είχε βγάλει προσφορές για τη χειμερινή περίοδο, οπότε κλείσαμε εισιτήρια (one way, για ευελιξία) για τις 13-01-2017. Στη συνέχεια το ζήτημα ξεχάστηκε, πολύ δουλειά, πολλά ταξίδια και ξαφνικά, στα μέσα Σεπτέμβρη (Τρίτη και 13), ενώ βρισκόμουν στην απόλυτη ευτυχία, στο Δουβλίνο (βλ. σχετικές ταξιδιωτικές ιστορίες " Η τριλογία του Σεπτέμβρη 2016 - Πρώτο μέρος. Στις pubs του Δουβλίνου".), πίνοντας malt irish whiskey στην pub O'Neills

    2.JPG

    και συζητώντας με τον μπάρμαν περί διαφορών whisky και whiskey, χτυπάει το τηλέφωνό μου. Ήταν ο φίλος και συνταξιδιώτης μου, τον Ιανουάριο, για το Βελιγράδι και μου είπε ότι υπάρχουν προσφορές της Air Serbia για την πτήση Βελιγράδι- Sarajevo και ότι μέχρι να επιστρέψω στην Ελλάδα, οι προσφορές αυτές δεν θα υπάρχουν.
    Εγώ όμως εκείνη τη στιγμή έπινα τα ποτά μου στην pub O'Neills στο Δουβλίνο, όπως αναλυτικά έχω περιγράψει στη σχετική ιστορία. Εκείνη τη στιγμή δεν με απασχολούσε το τι θα κάνω το Γενάρη. Σκεφτόμουν ότι ζούμε για το σήμερα. Έτσι σκεφτόμουν, πίνοντας τα malt irish whiskey στην pub O'Neills ευτυχής. Για να μην χάσω χρόνο, έδωσα τη συγκατάθεσή μου. Ο φίλος με ρώτησε αν φτάνουν τρεις ημέρες στο Βελιγράδι, ώστε μετά να φύγουμε για Sarajevo. Απάντησα ναι. Ο φίλος με ρώτησε αν φτάνουν τρεις ημέρες στο Sarajevo. Ζήτησα δικαίωμα να σκεφτώ και του είπα να βγάλει εισιτήριο one way, όπως οι στρατιώτες στον πόλεμο. Μου είπε ότι η Air Serbia, τα εισιτήρια one way, τα έχει πιο ακριβά απ' ότι κοστίζουν, αυτά, με επιστροφή. Έτσι, συμφώνησα να βγάλουμε εισιτήρια με επιστροφή και συγκεκριμένα Βελιγράδι - Sarajevo, για τις 16-01-2017, Sarajevo - Βελιγράδι για τις 19-01-2017, απέφυγα τις περαιτέρω συζητήσεις και συνέχισα να απολαμβάνω τα malt irish whiskey, στο whiskey bar της pub O'Neills, στο Δουβλίνο. Εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτηκα ότι η επιστροφή ήταν Πέμπτη απόγευμα και ότι μπορούσα να μείνω άλλες μία ή και δύο μέρες ακόμα στη Βοσνία, για να πήγαινα και στο Μόσταρ ή και στη γέφυρα του Δρίνου, ή να εκμεταλλευόμουν την πρωινή πτήση της Aegean για Αθήνα την Πέμπτη σε συνδυασμό με απογευματινή πτήση για Ρώμη πολύ μικρού κόστους. Εκείνη την ώρα, απολαμβάνοντας τα υπέροχα malt irish whiskey, δεν είχα διάθεση για πολύπλοκες σκέψεις και έτσι έδωσα τη συγκατάθεσή μου.

    Και ενώ είχα επιστρέψει από Ιρλανδία και είχα πάει και είχα επιστρέψει από Άμστερνταμ και Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία (βλ. τις τρεις σχετικές ταξιδιωτικές ιστορίες "Η τριλογία του Σεπτέμβρη 2016") και χωρίς να έχω σκεφτεί τίποτα για την οργάνωση του ταξιδιού στο Sarajevo (άλλωστε προείχε η οργάνωση άλλων ταξιδιών μέσα στο 2016), προέκυψε κάτι πολύ ευχάριστο. Ο γνωστός συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών, φίλος giannismits είχε αρχίσει να συγγράφει μια ιστορία απόλυτα σχετική με το θέμα. Βάζω αμέσως το βιβλίο Lonely Planet, το σχετικό με τις περιοχές που θα επισκεπτόμουν, στη βιβλιοθήκη και αρχίζω την ανάγνωση της ιστορίας του giannismits. Με το τέλος της ιστορίας του φίλου μας giannismits, θεώρησα ότι δεν υπάρχει λόγος να γράψω ιστορία. Όμως ως συνήθως αναθεώρησα. Αναθεώρησα όταν είδα την απίστευτη ομορφιά και την ιδιαιτερότητα του χιονισμένου Sarajevo. Αλλά και των δύο πόλεων της Σερβίας σε θερμοκρασία με βαθμούς αρκετά μικρότερους του μηδενός.

    Όποιος αναφέρεται στο Sarajevo, οφείλει κατά πρώτο να αναπτύξει την πρόσφατη ιστορία και ιδίως τον πόλεμο μεταξύ των ετών 1992 και 1995 και την πολιορκία της πόλης. Την ιστορία του πρόσφατου πολέμου, όμως την έχει αναπτύξει με τον πλέον αναλυτικό και αξιόπιστο τρόπο ο γνωστός συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών, giannismits, οπότε στην παρούσα ιστορία δεν θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά στα γεγονότα αυτά.

    Για να μπω στο κλίμα του ταξιδιού και για να κατανοήσω την πολυπολιτισμικότητα του Sarajevo και γενικά της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ξαναδιάβασα, κατά την περίοδο των εορτών, όπου είχα διαθέσιμο χρόνο, τα διηγήματα του νομπελίστα μεγάλου συγγραφέα Ίβο Άντριτς "Ταραγμένοι Καιροί" αλλά και το, κατά τη γνώμη μου, καλύτερο έργο του "Το Γεφύρι του Δρίνου".

    Κάπως έτσι προετοιμασμένος, βρέθηκα να βλέπω τις χριστουγεννιάτικες αγορές, αλλά και τα πυροτεχνήματα λόγω πρωτοχρονιάς, στο Βελιγράδι, το πρώτο βράδυ, στις 13 με 14 Ιανουαρίου,

    3.JPG

    να αντικρίζω το σπάνιο φαινόμενο του παγωμένου Δούναβη,

    4.JPG

    ύστερα από λίγες ημέρες να βλέπω από το αεροπλάνο το χιονισμένο Sarajevo,

    5.jpg

    να απολαμβάνω για τρεις ημέρες το χειμωνιάτικο Sarajevo,

    6.jpg

    7.JPG

    8.JPG

    να επιστρέφω στη Σερβία και στο εορταστικό Νόβι - Σαντ

    9.JPG

    το οποίο έμοιαζε (και είναι κατ' ουσία) πόλη της κεντρικής Ευρώπης και τελικά να καταλήγω πάλι στο Βελιγράδι για να επισκεφτώ για μια ακόμα φορά τον πύργο Nebojsa όπου είχε φυλακιστεί και δολοφονηθεί ο μεγάλος οραματιστής, διαφωτιστής, διανοητής και αγωνιστής Ρήγας Φεραίος τη νύχτα της 24-06-1798.

    10.jpg

    11.jpg

    Έχω πάντα το ρηθέν από τον Ρήγα στο μυαλό μου.
    Όποιος ελεύθερα συλλογάται,
    συλλογάται καλά.
     
    #1
    Last edited: 7 Φεβρουαρίου 2017
    Elena2508, vasiliss, panius and 26 others like this.

  2. paefstra

    paefstra Member

    Μηνύματα:
    3.465
    Likes:
    4.999
    Επόμενο Ταξίδι:
    Οχρίδα
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ισλανδία
    Αντε παλι ωραια ιστορια στα σκαρια. Εχεις Μούσα Καρβουναρού, μου φαίνεται...
    Αφιερωμενο
     
    #2
    apodrasi and gelf like this.
  3. giannismits

    giannismits Member

    Μηνύματα:
    2.444
    Likes:
    5.902
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ευχαριστώ φίλε @gelf για την αναφορά σου και τα καλά σου λόγια. Συγγραφέα ταξιδιωτικών οδηγών δεν με λες :D αλλά κάνω ότι μπορώ να περιγράψω πλούσια και αναλυτικά τα ταξίδια μου ώστε να βοηθώ τους επόμενους. Χαίρομαι λοιπόν που σε βοήθησε η ιστορία μου. Και εννοείται καλά κάνεις που θα μας διηγηθείς και αυτό σου το ταξίδι.

    Αγαπάω Βοσνία, αγαπάω χιόνια οπότε όταν θα βλέπω να ανεβάζεις κεφάλαιο, θα παίρνω ποπ κορν, ξηρούς καρπούς, θα πίνω κρασί και θα σε απολαμβάνω!
     
    #3
    Elena2508, Vegerazaros and gelf like this.
  4. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 2

    Το ταξίδι του πηγαιμού και η πρώτη νύχτα στο Βελιγράδι.


    Όπως κάθε ταξίδι μου, έτσι κι αυτό, ξεκίνησε από ένα 2ωρο οδικό ταξίδι και από το lounge του αεροδρομίου. Συνήθως επιλέγω το lounge της Lufthansa, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες φτάνω καθυστερημένος στο αεροδρόμιο και πάω σε χώρα εκτός Σένγκεν, οπότε λόγω έλλειψης χρόνου, πάω στο lounge swissport, το οποίο είναι το μοναδικό από τα τρία υπάρχοντα, στη ζώνη Α του αεροδρομίου, για τους κατόχους χρυσών καρτών της Star Alliance.

    Όπως είναι γνωστό, από το Δεκέμβρη, έχουν γίνει τροποποιήσεις στη χωροταξία του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, με κυριότερη το ότι ο έλεγχος γίνεται στην αρχή κάθε ζώνης. Αυτό είναι καλό γιατί ξενοιάζεις με τους ελέγχους, είναι όμως κακό στην περίπτωση που πετάς από τη ζώνη Α και θέλεις να πας στο lounge της Aegean ή της Lufthansa.

    Η πτήση ήταν απογευματινή, οπότε έφτασα χαλαρά στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, τρεις ώρες πριν από την πτήση και προφανώς κατευθύνθηκα προς το lounge της Lufthansa. Απλώς πέρασα έλεγχο δύο φορές. Έναν έλεγχο στη ζώνη Β για να πάω στο lounge και έναν έλεγχο στη ζώνη Α. Μάλιστα όταν πήγα να μπω στη ζώνη Β, το μηχάνημα ελέγχου δεν άνοιγε, απευθύνθηκα σε υπάλληλο πέρασα τον έλεγχο της ζώνης Β από fast line και βρέθηκα ταχύτατα στο lounge της Lufthansa. Το lounge της Lufthansa στην Αθήνα, διαθέτει από τις μεγαλύτερες ποικιλίες μαλτ και άλλα ουίσκι που έχω δει σε lounge.

    1.jpg

    Πρώτα έφαγα κάτι, πίνοντας ένα εξαιρετικό λευκό κρασί (νομίζω Θαλασσίτης) από τη Σαντορίνη

    2.jpg

    οπότε στη συνέχεια ασχολήθηκα με μαλτ ουίσκι. Πρώτα ήπια ένα Bushmills malt 10ετίας

    3.jpg

    και στη συνέχεια έβαλα ένα Lagavulin. Έτσι προετοιμάστηκα με τον καλύτερο τρόπο για ένα υπέροχο week end στο Βελιγράδι.
    Όταν πλησίασε η ώρα της επιβίβασης, βγήκα από τη ζώνη Β, πέρασα τον έλεγχο της ζώνης Α από fast line και βρέθηκα άμεσα στην πύλη αναχώρησης, αφού είχα αγοράσει τα σχετικά (καπνιστικά) από το duty free.
    Η συνέχεια του ταξιδιού ήταν πολύ άνετη, από τη θέση 1Α του Airbus A320, της Aegean.Ύστερα από μία ώρα και είκοσι λεπτά περίπου προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Nikola Tesla του Βελιγραδίου. Περιμένοντας τις αποσκευές, γέλασα, ακόμα μια φορά, με τη διακόσμηση του σημείου του τέλους του ιμάντα μεταφοράς των αποσκευών.

    4.JPG

    Πήραμε αμέσως ένα ταξί, το οποίο κατευθύνθηκε προς την πλατεία Δημοκρατίας, όπου και το ξενοδοχείο μου
    Είχα επιλέξει για μια ακόμα φορά το ξενοδοχείο Five Points Square - City Center, λόγω της θέσης του στο κεντρικότερο σημείο του Βελιγραδίου, επί της πλατείας Δημοκρατίας.
    Φτάνοντας στο ξενοδοχείο, με καλωσόρισε στη ρεσεψιόν ο γνωστός μου, πλέον, ευγενέστατος ελληνόφωνος ρεσεψιονίστ. Το δωμάτιο ήταν εξαιρετικό και πολύ ευρύχωρο με υπέροχη θέα προς την πλατεία Δημοκρατίας.

    5.JPG

    Μετά από ολιγόλεπτη ξεκούραση, βγήκα έξω για συνάλλαγμα. Είχα έρθει στο Βελιγράδι με 5000 δηνάρια και είχα δώσει για το ταξί από το αεροδρόμιο (φιξ τιμή) 1800 δηνάρια. Πήγα σε ανταλλακτήριο, στη θέση όπου ο πεζόδρομος Kneza Mihaila μετατρέπεται σε λεωφόρο Terazije, όπου είχα τσεκάρει από την προηγούμενη φορά την καλύτερη, για εμάς, ισοτιμία. Έτσι έκανα συνάλλαγμα με ισοτιμία 1 ευρώ = 123,80 δηνάρια. Με αρκετές χιλιάδες δηνάρια στην τσέπη ξεκίνησα για ένα υπέροχο week end στο Βελιγράδι.
    Έκανα μια πρώτη βόλτα. Μου έκανε εντύπωση το εορταστικό κλίμα, σε μεγάλο βαθμό, στο κέντρο της πόλης. Μετά από ένα περίπατο, προσέχοντας στις κατηφόρες για την περίπτωση ολισθηρότητας, παρατήρησα ότι διάφορα ρεστοράν δεν είχαν διαθεσιμότητα. Μάλιστα είχαν βγάλει τη σχετική ειδοποίηση στην εξώπορτα του καταστήματος. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ρώτησα κι έμαθα. Την ημέρα εκείνη, Παρασκευή 13-01-2017 για εμάς, αυτοί θα έκαναν αλλαγή χρόνου. Βέβαια να διευκρινίσω ότι το επίσημο κράτος εορτάζει την αλλαγή του χρόνου την ίδια ημέρα με εμάς και τον υπόλοιπο κόσμο. Στις 13-01-2017 γιορτάζει την αλλαγή χρόνου η εκκλησία και βρίσκει και ο κόσμος ευκαιρία να βγει να γλεντήσει. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, οι Σέρβοι είναι γλεντζέδες. Αφού περπατήσαμε αρκετά παρατηρώντας τον εορταστικό διάκοσμο στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στην πλατεία Δημοκρατίας,

    6.JPG

    στην Knez Mihailova,

    7.JPG

    όπου και η κρήνη των παλικαριών,

    8.JPG

    κατεβήκαμε από την οδό Kralja Petra προς το Σέρβικο Ορθόδοξο Πατριαρχείο,

    9.JPG

    τον Ορθόδοξο Καθεδρικό ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

    10.JPG

    και το σπίτι της πριγκίπισσας Λιούμπιτσα (στα σλάβικα σημαίνει μικρή αγάπη-αγαπούλα).

    11.JPG

    Στη συνέχεια ανεβήκαμε πάλι στον κεντρικό πεζόδρομο του Βελιγραδίου, την Knez Mihailova και ύστερα από λίγο, κατηφορίσαμε προς το πάρκο των φοιτητών, όπου κατάντη αυτού, επί της οδού Višnjićeve, βρίσκεται η οινοθήκη Podrum Wine art, με πολύ μεγάλη λίστα κρασιών,

    12.JPG

    13.JPG

    οινοθήκη την οποία είχαμε επισκεφτεί και την προηγούμενη φορά που είχαμε βρεθεί στο Βελιγράδι. Τα πολύ καλά φαγητά,

    14.JPG

    15.JPG

    τα συνοδεύσαμε με δύο μπουκάλια εξαιρετικό κρασί Pinot Blanc,

    16.jpg

    ενώ όταν τελειώσαμε το φαγητό ήπιαμε και μια μπουκάλα Cabernet Sauvignon, το οποίο ήταν επίσης εξαιρετικό.

    17.jpg

    Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, φύγαμε από την οινοθήκη Podrum Wine art και ανηφορίσαμε προς την πλατεία Δημοκρατίας, περνώντας από το χιονισμένο πάρκο των φοιτητών.

    18.JPG

    Όταν φτάσαμε στην πλατεία Δημοκρατίας, πλησίαζαν μεσάνυχτα, ο κόσμος μπορεί να είχε αραιώσει,

    19.JPG

    20.JPG

    αλλά το κλίμα εξακολουθούσε να είναι εορταστικό.

    21.JPG

    Με την αλλαγή του χρόνου ξεκίνησαν τα πυροτεχνήματα, ο κόσμος βγήκε από τα μπαρ της περιοχής με μπύρες στο χέρι, μείναμε για λίγο στην πλατεία και μετά μπήκαμε σ' ένα μπαρ κοντά στην πλατεία για το τελευταίο ποτό της ημέρας. Όταν ανέβηκα στο δωμάτιό μου, η ώρα ήταν προχωρημένη αλλά η κίνηση συνεχιζόταν.

    22.JPG

    Άρχισε να χιονίζει έντονα. Η θέα από το δωμάτιο ήταν υπέροχη κι εγώ δεν έκλεισα τις κουρτίνες, προκειμένου να απολαμβάνω τη χιονόπτωση, μέχρι που με πήρε ο ύπνος. Το επόμενο πρωινό, μόλις ξύπνησα, κοίταξα από το παράθυρό μου και είδα την οροφή του εθνικού μουσείου χιονισμένη,

    23.JPG

    στη συνέχεια κοίταξα προς το εθνικό θέατρο, ενώ στο βάθος διακρινόταν η συμβολή των ποταμών Sava και Δούναβη.

    24.JPG

    25.JPG

    Οι ποταμοί ήταν παγωμένοι. Κατέβηκα στην πλατεία Δημοκρατίας για πρωινό σε μαγαζί συμβεβλημένο με το ξενοδοχείο. Ήταν Σάββατο 14 Ιανουαρίου και η εορταστική ατμόσφαιρα ήταν διάχυτη.

    26.JPG

    27.JPG
     
    #4
  5. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 3

    Ο παγωμένος Δούναβης.

    Όπως προαναφέρθηκε, από το παράθυρο του ξενοδοχείου μου, είχα δει τους ποταμούς παγωμένους. Αποφασίσαμε να δούμε τον ποταμό Δούναβη από κοντά. Έτσι μετά από το πολύ λιτό πρωινό, πήραμε ένα ταξί. Ζήτησα από τον ταξιτζή να μας πάει στον πύργο Gardos. Το καλοκαίρι, πηγαίνοντας από το καζίνο προς το μπαρ - ρεστοράν Reka, περπατώντας κατά μήκος του παραποτάμιου πεζόδρομου και ακολουθώντας στη συνέχεια την οδό Oslobodenja του Ζέμουν, είχα ρίξει ματιές στους λιθόστρωτους δρόμους του Ζέμουν, αλλά λόγω του καύσωνα, δεν είχα αποτολμήσει να περπατήσω.
    Το ταξί μας άφησε στον πύργο Gardos

    1.JPG

    2.JPG

    ή πύργο της χιλιετίας, ο οποίος κατασκευάστηκε το έτος 1896 (συγκεκριμένα ολοκληρώθηκε επίσημα στις 20-08-1896), δηλαδή κατά τη διάρκεια της αυστροουγρικής περιόδου. Ο πύργος Gardos, ήταν τμήμα οχυρωματικών έργων, αφού ήταν για πολλά χρόνια το σύνορο με την οθωμανική αυτοκρατορία.
    Κατεβήκαμε από το ταξί και προχωρήσαμε με μεγάλη προσοχή. Αν και φίλος του χειμώνα, δεν τα πάω καλά με τα χειμερινά αθλήματα, όπως για παράδειγμα το σκι. Προτιμώ τα καλοκαιρινά αθλήματα όπως η κολύμβηση ή το water polo κι ας γίνονται αυτά χειμώνα, στα δροσερά θαλασσινά νερά. Βέβαια στην Ελλάδα δεν υπάρχει χειμώνας. Περπατήσαμε, λοιπόν, με μεγάλη προσοχή (εγώ, γιατί ο φίλος και συνταξιδιώτης ασχολείται με το σκι, οπότε είναι εξοικειωμένος σε τέτοιες καταστάσεις) και πράγματι η θέα σε αποζημίωνε. Έβλεπες το σπάνιο φαινόμενο του παγωμένου Δούναβη. Σε πρώτο πλάνο είναι η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (παλιότερη εκκλησία της πόλης του Ζέμουν), η οποία είχε κατασκευασθεί το έτος 1745.
    Έβγαλα αρκετές φωτογραφίες

    3.JPG

    4.JPG

    και κατευθύνθηκα γρήγορα προς το bar Fat Cat,

    5.JPG

    για να απολαύσω τη θέα του παγωμένου Δούναβη, πίνοντας το πρώτο κρασί της ημέρας.

    6.jpg

    Όταν βγήκαμε από το bar, έβγαλα κι άλλες φωτογραφίες του παγωμένου Δούναβη

    7.JPG

    και αρχίσαμε να κατεβαίνουμε προς τον ποταμό

    Το κατέβασμα ήταν αρκετά δύσκολο,

    8.JPG

    9.JPG

    αλλά φτάσαμε στον ποταμό Δούναβη χωρίς απώλειες. Εμείς φτάσαμε στον παγωμένο ποταμό Δούναβη χωρίς απώλειες, όμως εκεί είδαμε τις απώλειες στα πρώην - πλέον - πλεούμενα.

    10.JPG

    Αφού παρατηρήσαμε για αρκετή ώρα από κοντά τον παγωμένο Δούναβη,

    11.jpg

    και τις προσπάθειες ανέλκυσης των μικρών και μεγάλων σκαφών,

    12.JPG

    13.JPG

    περπατήσαμε κατά μήκος του παραποτάμιου δρόμου

    14.JPG

    και στη συνέχεια προχωρήσαμε προς την οδό Gospodska και στην πλατεία Veliki trg.

    15.JPG

    16.JPG

    17.JPG

    Συνεχίσαμε τον περίπατο στο παγωμένο Ζέμουν, με βόλτες στην πρώτη παράλληλο της Gospodska, οδό Zmaj Jovina, στην κεντρική λεωφόρο του Ζέμουν, Glavna

    18.JPG

    και στη συνέχεια πήραμε ένα ταξί και επιστρέψαμε στο κέντρο και συγκεκριμένα στην πλατεία Δημοκρατίας.

    19.JPG
     
    #5
  6. Borealis

    Borealis Member

    Μηνύματα:
    1.860
    Likes:
    1.983
    Δεν έχω δει ποτέ τον Δούναβη παγωμένο, αν και ήμουν στο Βελιγράδι με -20, βασικά δεν είχα ιδέα ότι μπορεί να παγώσει αυτό το θηρίο, ζήλεψα λίγο τώρα που τόχω χάσει αυτό. Εντάξει, για τις ποτοιστορίες σου δεν λέω τίποτα, απλώς είναι ένας καλός λόγος για να μπαίνει κανείς στο φόρουμ, Χβάλα!

    edit, από το 1963 είχε να παγώσει και έπεσες ακριβώς τη στιγμή
     
    #6
    Last edited: 6 Μαρτίου 2017
    vanessachai, chris7 and gelf like this.
  7. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 4

    Ξεκούραση με οινοποσία στο Βελιγράδι και ταξίδι προς Sarajevo.

    Ήταν Σάββατο μεσημέρι προς απόγευμα όταν, επιστρέφοντας από το Ζέμουν, το ταξί μας άφησε στην πλατεία Δημοκρατίας.

    1.JPG

    2.JPG

    Είχαμε δύο ακόμα ημέρες για χαλάρωση στο Βελιγράδι. Χαλάρωση και οινοποσία. Αφού στην Ελλάδα ακριβαίνουν συνεχώς τα ωραία πράγματα, πρέπει να ταξιδεύουμε και για τις απολαύσεις. Ταξιδεύαμε που ταξιδεύαμε, τώρα ένας ακόμα λόγος για ταξίδι. Για παράδειγμα ο συνταξιδιώτης ξέμεινε από τσιγάρα και αγόρασε Marlboro 100's με 2,40 ευρώ (300 δηνάρια). Στην Ελλάδα το αντίστοιχο πακέτο έχει φτάσει 4,40 ευρώ, μετά την τελευταία υπέρ-φορολόγηση. Όχι ότι ο καπνός κάνει καλό. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν είναι, όμως, αυτό το ζήτημα. Το ζήτημα είναι της υπέρ-φορολόγησης των διάφορων απολαύσεων και δυστυχώς όχι μόνο. Σταμάτησα να σκέφτομαι ζοφερά πράγματα και αρχίσαμε να περπατάμε στο κέντρο της πόλης του Βελιγραδίου.

    3.JPG
    4.JPG

    Ύστερα από αρκετό περπάτημα στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στον πεζόδρομο Knez Mihailova, καταλήξαμε σ' ένα αγαπημένο μας ρεστοράν. Το θυμόμουν απ' το καλοκαίρι. Ήταν το επί της Cara Lazara, το μπαρ-ρεστοράν Manufaktura, το οποίο διαθέτει πολύ όμορφο περιβάλλον,

    5.JPG

    Το φαγητό ήταν αρκετά καλό και το οποίο συνοδεύτηκε στην αρχή με ένα μπουκάλι λευκό κρασί και στη συνέχεια με δύο μπουκάλια Pinot Noir.

    6.jpg

    7.jpg

    Αφού ξεκουραστήκαμε αρκετά στο μπαρ-ρεστοράν Manufaktura, συνεχίσαμε τον περίπατο στο γιορτινό κέντρο του Βελιγραδίου,

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    στη συνέχεια, ξεκουράστηκα στο ξενοδοχείο μου και το βράδυ συνεχίσαμε σε μπαρ με ζωντανή μουσική.
    Το επόμενο πρωινό, κατευθυνθήκαμε προς το μουσείο Nikola Tesla.

    11.JPG

    12.JPG

    13.JPG

    Το μουσείο Nikola Tesla είναι πολύ ενδιαφέρον και το συνιστώ προς όλους, που θα ταξιδέψουν, στο Βελιγράδι. Όταν βγήκαμε από το μουσείο περπατήσαμε στους δρόμους του Βελιγραδίου,

    14.JPG

    φτάσαμε στη εκκλησία του Αγίου Μάρκου,

    15.JPG

    κάναμε μια σύντομη βόλτα στο χιονισμένο πάρκο Tašmajdan,

    16.JPG

    συνεχίσαμε στο γειτονικό Pionirski park, όπου αντίκρισα το κτίριο του σέρβικου κοινοβουλίου (National Assembly of Serbia), από τα ορόσημα της πόλης, κτίριο το οποίο ολοκληρώθηκε το έτος 1936

    17.JPG

    και τα παλαιά ανάκτορα (Old Palace), κτίριο το οποίο κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1882 και 1884.

    18.JPG

    Συνεχίσαμε να περπατάμε επιστρέφοντας στην πλατεία Δημοκρατίας, περνώντας από την πλατεία και το μνημείο του Νικόλα Πάσιτς (Nikola Pasic Monument), όπου είχε στηθεί παγοδρόμιο

    19.JPG
    20.JPG
    21.JPG

    και όταν φτάσαμε στην πλατεία Δημοκρατίας, καταλήξαμε τελικά σ' ένα ρεστοράν, το οποίο είχα εντοπίσει στο Trip Advisor, το ρεστοράν Mala Gostionica, επί της οδού Dobračina, σε πάρα πολύ μικρή απόσταση από το ξενοδοχείο μου. Το περιβάλλον ήταν εξαιρετικό,

    22.jpg

    23.jpg

    το φαγητό πολύ καλό και το κόκκινο κρασί Cabernet Sauvignon υπέροχο,

    24.jpg

    το οποίο τιμήσαμε αρκετά.
    Όταν φύγαμε από το ρεστοράν Mala Gostionica, ήταν σούρουπο. Περπατώντας λίγο στο κέντρο φτάσαμε στο πάρκο και φρούριο Kalemegdan, το οποίο δεσπόζει από το ύψος των 125,50 μέτρων στη συμβολή των ποταμών Δούναβη και Sava, ή μάλλον στην εκβολή του ποταμού Sava στον ποταμό Δούναβη. Θυμήθηκα την καλοκαιρινή βόλτα στο Kalemegdan, με την αφόρητη ζέστη και αισθάνθηκα μεγάλη ανακούφιση βλέποντας το χιονισμένο τοπίο.

    25.JPG

    Αρχίσαμε μια μεγάλη βόλτα στο πάρκο, παρατηρώντας από ψηλά το Βελιγράδι

    26.JPG

    και όταν φτάσαμε στην τάφρο του φρουρίου, τα γήπεδα τένις, μπάσκετ κλπ ήταν σκεπασμένα από χιόνι.

    27.JPG

    Επίσης σκεπασμένο με χιόνι ήταν και το υπαίθριο πολεμικό μουσείο.

    28.JPG

    Μπήκαμε στο φρούριο,

    29.JPG

    συνεχίσαμε να περπατάμε, είδαμε από ψηλά την εκβολή του ποταμού Sava στον παγωμένο ποταμό Δούναβη

    30.JPG

    Συνεχίσαμε τη βόλτα στο κάστρο,

    31.JPG

    παρατηρώντας τη συμβολή των ποταμών, το βλέμμα μου έφτασε στον πύργο Nebojsa, όπου είχε φυλακιστεί ο μεγάλος οραματιστής, διανοητής και αγωνιστής Ρήγας Φεραίος, μετά τη σύλληψή του στην Τεργέστη και την κράτησή του στη Βιέννη.

    32.JPG

    Εκεί δολοφονήθηκε από τους Τούρκους ο Ρήγας και οι σύντροφοί του. Συνεχίσαμε να περπατάμε στους ολισθηρούς από τον παγετό δρόμους του κάστρου και πριν βγούμε απ' αυτό, περάσαμε για πολύ λίγο από τη Gallery of the Natural History Museum.

    33.JPG

    34.JPG

    Επιστρέφοντας από το κάστρο και το πάρκο,

    35.JPG

    ύστερα από μια σύντομη βόλτα στο κέντρο, ανέβηκα στο ξενοδοχείο για σύντομο ντους και χαλάρωση. Αργότερα, αφού είχα χαλαρώσει κατέβηκα προς τη Skadarska.

    36.JPG

    Μετά από ένα χαλαρό περπάτημα, κατέληξα στο pastis bistro,

    37.JPG

    επί της οδού Strahinjica Bana, δρόμος στον οποίο υπάρχουν πάρα πολλά μπαρ, αλλά και η Ελληνική πρεσβεία, σ' ένα όμορφο κτίριο. Αφού ήπια τα ποτά μου, επέστρεψα στο ξενοδοχείο. Η ώρα ήταν προχωρημένη, αλλά εγώ ήμουν ξεκούραστος.

    Την άλλη ημέρα, μετά το πρωινό και μια μικρή βόλτα στο κέντρο της πόλης, κάλεσα ταξί από το ξενοδοχείο, φτάσαμε άμεσα στο αεροδρόμιο Nikola Tesla του Βελιγραδίου, κάνοντας βόλτα στα καταστήματα του αεροδρομίου, πολύ γέλασα με τους "ευλογημένους" οίνους από το Άγιο Όρος, οι οποίοι πωλούντο σε τιμή μαλτ ουίσκι.

    38.jpg

    39.jpg

    Μπήκαμε στο αεροπλάνο της Air Serbia και ύστερα από πτήση μικρότερη των τριάντα λεπτών, το αεροπλάνο βρέθηκε πάνω από το χιονισμένο Sarajevo.

    40.jpg
     
    #7
    panius, vanessachai, greco and 10 others like this.
  8. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 5

    Sarajevo, οι πρώτες εντυπώσεις.

    Το αεροπλάνο της Air Serbia προσγειώθηκε στο χιονισμένο Sarajevo,

    1.jpg

    2.jpg

    3.jpg

    και προχωρώντας προς την έξοδο μου έκανε, για μια ακόμα φορά, εντύπωση η αποπαγοποίηση αεροπλάνου (αν θυμάμαι καλά της etihad ή της dubai), προκειμένου να απογειωθεί.

    4.jpg

    Το αεροδρόμιο του Sarajevo, είναι πολύ μικρό, οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν άμεσα με κάτι σφραγίδες στο διαβατήριο. Έκανα λίγο συνάλλαγμα (περίπου 50 ευρώ) στο αεροδρόμιο, βγήκα έξω, πήρα ταξί και κατευθύνθηκα στο ξενοδοχείο μου. Το ξενοδοχείο το οποίο είχα επιλέξει ήταν το Hotel VIP. Ήταν το πρώτο στη λίστα του Trip Advisor. Η επιλογή ήταν επιτυχής λόγω της θέσης του και του εξυπηρετικότατου προσωπικού. Γενικά προτιμώ κεντρικά ξενοδοχεία για να εξοικονομώ χρόνο και πράγματι το ξενοδοχείο αυτό είναι σε κεντρικό σημείο της πόλης.

    Το Sarajevo βρίσκεται περίπου στο γεωγραφικό κέντρο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στην ήσυχη κοιλάδα του ποταμού Miljacka, σε υψόμετρο 518 μέτρων και περιβάλλεται από βουνά.
    Η πόλη πήρε τ' όνομά της από την τούρκικη λέξη saraj, η οποία σημαίνει παλάτι, αφού από τα μέσα του 15ου αιώνα έως το έτος 1878, όπου το Sarajevo ήταν υπό οθωμανική κατοχή, η πόλη ήταν ή έδρα των κυβερνητών της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μετά την οθωμανική κατοχή, το Sarajevo και η ευρύτερη περιοχή πέρασε στην αυστροουγγρική κατοχή, η οποία τελείωσε με την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου, αφορμή του οποίου ήταν η δολοφονία στο Sarajevo του αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου και της συζύγου του Σοφίας, από τον Σέρβο εθνικιστή Γκαβρίλο Πρίντσιπ, το έτος 1914.

    Πριν από τον Β παγκόσμιο πόλεμο στο Sarajevo, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Βοσνίας, συνυπήρχαν αρμονικά Σέρβοι, Κροάτες, Τούρκοι και Εβραίοι για εκατοντάδες χρόνια. Μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, η ιστορία είναι πρόσφατη και γνωστή. Στις 6 Απριλίου 1945, οι παρτιζάνοι υπό τον στρατάρχη Τίτο, απελευθέρωσαν το Sarajevo. Από το έτος 1945 έως το έτος 1991 η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήταν ομόσπονδο κρατίδιο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, υπό τη στιβαρή καθοδήγηση του στρατάρχη Τίτο (πέθανε το 1980). Το έτος 1991 η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Γιουγκοσλαβία και μεταξύ των ετών 1992 και 1995 ξέσπασε εμφύλιος, όπου όλοι πολεμούσαν εναντίον όλων, σέρβοι κατά μουσουλμάνων και κροατών, κροάτες κατά μουσουλμάνων και σέρβων, μουσουλμάνοι κατά σέρβων και κροατών, υπήρξε παρέμβαση του ΝΑΤΟ και τελικά όταν επιτεύχθηκε η εκεχειρία, η χώρα είχε καταστραφεί.

    Σύμφωνα με την απογραφή του έτους 1991, ο πληθυσμός του Sarajevo ανερχόταν σε 529.021 κατοίκους. Τα αποτελέσματα του πολέμου ήταν ότι το έτος 2005, δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου ο πληθυσμός να υπολογίζεται σε 308.000 περίπου κατοίκους, ενώ είχε μεταβληθεί και το εθνολογικό και θρησκευτικό προφίλ της πόλης. Το 1991 οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 50% του πληθυσμού, οι Σέρβοι το 33% και οι Κροάτες το 7%, ενώ οι λοιποί αποτελούσαν το 10%.Το 1997 μετά το τέλος του πολέμου οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 87% του πληθυσμού, ενώ οι Σέρβοι και οι Κροάτες το 7% περίπου του πληθυσμού. Αυτά ήταν το αποτελέσματα του πολέμου. Σύμφωνα με τις στατιστικές, στις αρχές του 21ου αιώνα, οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι αποτελούν, περίπου, το 79% του πληθυσμού της πόλης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής του έτους 2013, ο πληθυσμός της πόλης του Sarajevo ανέρχεται σε 395.133 κατοίκους.

    Αφού τακτοποιήθηκα στο δωμάτιό μου βγήκα από το ξενοδοχείο, κατηφόρισα με προσοχή, για να αποφύγω πιθανό γλίστρημα, τον στενό κατηφορικό δρόμο και σε λίγα μέτρα έφτασα στην κεντρική οδό Mula Mustafe Bašeskije, όπου προχώρησα για λίγο κατά μήκος αυτής, μέχρι που έστριψα δεξιά στον πεζόδρομο Gazi Husrev-begova,

    5.JPG

    ώστε να φτάσω στον κεντρικό πεζόδρομο. Στο σημείο που έφτασα στον κεντρικό πεζόδρομο, δηλαδή στη διασταύρωση αυτού, με τον πεζόδρομο Gazi Husrev-begova, ανατολικά (αριστερά όπως κατέβαινα προς νότο) ο κεντρικός πεζόδρομος είναι στενός και ονομάζεται Sarači,

    6.JPG

    ενώ δυτικά ο κεντρικός πεζόδρομος έχει αρκετά πλατύτερη διατομή και ονομάζεται Ferhadija.

    7.JPG

    Λίγο πιο δυτικά από την ως άνω συμβολή των πεζοδρόμων, υπάρχει η σχετική ένδειξη, όπου θεωρητικά είναι τα όρια μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Το σημείο αυτό ονομάζεται Sarajevo Meeting of Cultures και συμβολίζει ότι το Sarajevo ενώνει τους πολιτισμούς (και όχι μόνο) Ανατολής - Δύσης.

    8.jpg

    9.JPG

    Θυμήθηκα ότι και στην Ιερουσαλήμ τη διαφορά, όπου με ένα βήμα βρισκόσουν σε διαφορετικό κόσμο, αλλά εκεί δεν χρειαζόταν η σχετική σήμανση. Εκεί ήταν ολοφάνερη η διαφορετικότητα. Συνέχισα να περπατώ στο κέντρο της πόλης, υπό συνεχή χιονόπτωση.

    10.JPG

    Ύστερα από τα πρώτα βήματα, η πόλη είχε αρχίσει να μου αρέσει πολύ. Όμως, όπως περπατούσα και προσπαθώντας να ρουφήξω, όσο μπορώ, τον ρυθμό της πόλης, άρχισε η γκρίνια από τον συνταξιδιώτη μου περί πείνας.
    Τον καταλάβαινα εν μέρει, αφού κι εγώ πεινούσα, αλλά όμως προτιμούσα να περπατήσω, να κάνω μια πρώτη αναγνώριση της πόλης και να βγάλω και τις πρώτες μου φωτογραφίες. Του εξήγησα ότι στο Sarajevo, έρχομαι για πρώτη φορά και ότι κάθε πρώτη φορά σε ένα νέο περιβάλλον με εξιτάρει, θέλω να το περπατήσω και βάζω το φαγητό σε τελευταίο ρόλο.
    Τελικά συμβιβαστήκαμε στο να περπατήσουμε πρώτα για καμιά ώρα και στη συνέχεια να πάμε για φαγητό.
    Έτσι συνεχίσαμε το περπάτημα στο παγωμένο Sarajevo, κυρίως στην ανατολίτικη περιοχή.

    11.JPG

    12.JPG

    13.JPG

    14.JPG

    15.JPG

    Όταν πέρασε η ώρα και ρωτήθηκα για το που θα πάμε για φαγητό, η απάντηση ήταν έτοιμη. Σ' αυτό με βοήθησε και ο φίλος @giannismits με την ιστορία του. Πρότεινα την επιλογή Galatasaray, το οποίο ήταν δίπλα, το είχα δει κατεβαίνοντας τον πεζόδρομο Gazi Husrev-begova, λίγο πριν με τη διασταύρωσή του με τον πεζόδρομο Ferhadija (ή μάλλον με τη συμβολή των πεζόδρομων Ferhadija και Sarači. Η πρότασή μου έγινε αποδεκτή με ανακούφιση. Η πείνα έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο της.
    Μπήκαμε μέσα στο μαγαζί.

    16.JPG

    Πρέπει να ομολογήσω ότι έχω μια απέχθεια για τα τούρκικα μαγαζιά. Δεν νομίζω ότι οφείλεται μόνο στην κουλτούρα μου. Νομίζω ότι οφείλεται και στην έλλειψη αλκοόλ. Τέλος πάντων μπήκαμε στο Galatasaray.
    Ο κόσμος ήταν λίγος, ο τουρισμός ανύπαρκτος στο Sarajevo, το χιόνι στα ύψη, οπότε μας εξυπηρετούσε το ζευγάρι των ιδιοκτητών. Κατ' αρχήν παραγγείλαμε το φαγητό (κρεατικά). Στο κατάστημα υπήρχε ένας πολύ συμπαθής άνθρωπος ο οποίος έπινε τη μπύρα του και μια παρέα Τούρκων οι οποίοι έπιναν αριάν. Η κατάσταση δεν μου άρεσε. Σκέφτηκα με φρίκη, ότι θα αναγκαστώ να φάω κρεατικά με αριάν. Αδύνατο. Εγώ θέλω ψαράκι με κρασάκι. Ζήτησα από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος αν μπορούσαμε να πιούμε αλκοολούχα ποτά, εξηγώντας του ότι είχα μια τραυματική εμπειρία από την Ιστανμπούλ, όπου πολλά καταστήματα δεν είχαν αλκοολούχα ποτά κι εκεί που είχαν τα πλήρωσα πανάκριβα. Τότε του εξήγησα ότι πλήρωσα για ένα Cragganmore 17 ευρώ και την άλλη ημέρα έφυγα τρέχοντας (για την ακρίβεια με αεροπλάνο) από την Πόλη. Αυτός γέλασε και μου εξήγησε ότι αυτά δεν συμβαίνουν στη Βοσνία. Μου είπε ότι στη Βοσνία και οι Μουσουλμάνοι πίνουν. Με καθησύχασε και μου είπε ότι έχει πολύ καλό κρασί. Μου είπε και την περιοχή παραγωγής, αλλά εγώ δεν την συγκράτησα,
    Έφερε το κρασί και του είπα αν θέλει να φέρει ένα ποτήρι, να πιούμε λίγο κρασί και να συζητήσουμε. Έτσι κι αλλιώς δουλειά ιδιαίτερη δεν είχε. Μας ρώτησε από που είμαστε, του απαντήσαμε από Ελλάδα, χάρηκε, έφερε το ποτήρι, πίναμε το κρασάκι, συζητούσαμε για τη Βοσνία, συζητήσαμε για τον αναίτιο πόλεμο και κάποια στιγμή όταν τον ρώτησα για το όνομα του καταστήματος, μπήκαμε σε πιο προσωπικά ζητήματα, όταν άρχισε να μας διηγείται την ιστορία του. Μας είπε ότι ήταν διεθνής ποδοσφαιριστής με την εθνική Γιουγκοσλαβίας. Πράγματι ο άνθρωπος ήταν ιδιαίτερα γυμνασμένος. Μας είπε ότι, τότε στη Γιουγκοσλαβία, οι μεταγραφές απαγορεύονταν πριν ο αθλητής γίνει 26 ετών. Του είπα ότι αυτό το θυμόμουν. Που να φανταστούμε τις ανατροπές που έγιναν μετά, με το νόμο Μπόσμαν. Του το είπα και μελαγχόλησε. Όμως συνέχισε την ιστορία της ζωής του και μας είπε ότι κατάφερε να πάρει μεταγραφή για την ομάδα της Galatasaray, όπου έβγαλε κάποια χρήματα τα οποία τον βοήθησαν στο στήσιμο του καταστήματός του. Κατόπιν αυτών είναι προφανές, ότι ο φίλος μας, ο οποίος προσφέρει πολύ καλή ποιότητα φαγητού αξιοποιεί το όνομα της ιστορικής Galatasaray, κυρίως για τους Τούρκους τουρίστες. Γι αυτό κι έξω από το μαγαζί, στο κεντρικότερο, ίσως σημείο του Sarajevo κυμάτιζε η σημαία της Galatasaray.
    Αφού φάγαμε και ήπιαμε το κρασί μας,

    17.JPG

    18.jpg

    βγήκαμε πάλι έξω. Στο παγωμένο Sarajevo. Στα αυτιά μου έφτανε μια αχνή δυσαρέσκεια, από τον συνταξιδιώτη μου. Δεν έδωσα σημασία. Όποιος αποφασίζει να πάει Sarajevo μέσα Γενάρη, πρέπει να γνωρίζει και τις συνθήκες που θα αντιμετωπίσει. Για μένα οι συνθήκες αυτές βαθμολογούνταν με άριστα.
    Αρχίσαμε να περπατάμε στο χιονισμένο Sarajevo,

    19.JPG

    μέχρι που κατεβήκαμε προς τον ποταμό ο οποίος διέρχεται από το κέντρο της πόλης, τον ποταμό Miljacka. Περπατήσαμε μέχρι τη γνωστή γέφυρα. Την πιο γνωστή γέφυρα της Ευρώπης, αφού τα γεγονότα στη γέφυρα αυτή, ήταν η αφορμή του Α παγκοσμίου πολέμου. Όταν ήμουν μικρό παιδί, διαβάζοντας ιστορία, από τα γεγονότα αυτά είχα μάθει ότι υπάρχει μια πόλη που ονομάζεται Sarajevo. Και τα γεγονότα είχαν συμβεί σε μια γέφυρα. Τη γέφυρα Latin Bridge.

    20.JPG

    Στη γέφυρα αυτή, στο βορειοανατολικό τμήμα της, ο Σέρβος εθνικιστής Γκαβρίλο Πρίντσιπ, δολοφόνησε τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο, διάδοχο του αυστροουγγρικού, στις 28 Ιουνίου 1914. Η συνέχεια γνωστή. Α παγκόσμιος πόλεμος. Η λατινική γέφυρα ονομαζόταν γέφυρα Πρίντσιπ κατά τη Γιουγκοσλαβική περίοδο. Για ευνόητους λόγους. Η δολοφονία του διαδόχου σήμανε την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου, ο οποίος σφράγισε την κατάρρευση όλων των αυτοκρατοριών που διοίκησαν τον κόσμο για πολλούς αιώνες, δημιούργησε νέες συνθήκες, όπως την ίδρυση των Κρατών - Εθνών καθώς και την οχτωβριανή επανάσταση στην Τσαρική Ρωσία που τελικά οδήγησε στην ΕΣΣΔ.
    Για τους παραπάνω λόγους το γεγονός αυτό είναι από τα σπουδαιότερα του 20ου αιώνα. Κατά την άποψή μου πιθανώς το σπουδαιότερο.

    Αφού είδα τη γέφυρα Latin Bridge. η οποία ήταν η πρώτη προτεραιότητά μου στο Sarajevo, διέσχισα πάλι το ποτάμι από τη Latin Bridge, με κατεύθυνση βόρεια προς το κέντρο της πόλης όπου συνάντησα το Gazi Husrev-begova džamija (τζαμί Γκαζί Χούσρεφ Μπεγκ)

    21.JPG

    τον καθολικό καθεδρικό

    22.JPG

    και τον ορθόδοξο ναό.

    23.JPG

    Το χιόνι πύκνωνε, εγώ είχα αρχίσει να διψάω αφόρητα, σαν να ήμουν στην έρημο και η μόνη λύση ήταν ένα bar. Να πιω τα ποτά μου σ' ένα bar. Ευτυχώς από το Sarajevo. είχε περάσει πρόσφατα ο γνωστός συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών, φίλος giannismits. Οι πληροφορίες του σε συνδυασμό με τα δεδομένα από το Trip Advisor, με οδήγησαν προς το bar Zlatna ribica. Δεν έκανα αναφορά στους άλλους για το bar. Απλώς προχωρούσα κατά μήκος του πεζόδρομου Ferhadija. Στη συμβολή του πεζόδρομου Ferhadija με την οδό Mula Mustafe Bašeskije, υπάρχει το μνημείο των πεσόντων Vječna vatra (αιώνια φλόγα), στη μνήμη των θυμάτων του Β παγκοσμίου πολέμου.

    24.JPG

    25.JPG

    Το μνημείο της αιώνιας φλόγας ολοκληρώθηκε στις 6 Απριλίου 1946, ακριβώς ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση του Sarajevo από τους παρτιζάνους του στρατάρχη Τίτο, στις 6 Απριλίου 1945, προς τιμή των αγωνιστών του Β παγκοσμίου πολέμου. Προς τιμή του στρατάρχη Τίτο η λεωφόρος δυτικά της συμβολής των οδών, Ferhadija (πεζόδρομου) και Mula Mustafe Bašeskije, ονομάζεται Maršala Tita. Φτάσαμε στο μνημείο Vječna vatra και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο εξαιρετικό bar Zlatna ribica.

    26.JPG

    27.JPG

    28.JPG

    Από το bar αυτό δεν ξεκόλλησα το τριήμερο που έμεινα στο Sarajevo.
     
    #8
    apodrasi, katkats, panius and 14 others like this.
  9. giannismits

    giannismits Member

    Μηνύματα:
    2.444
    Likes:
    5.902
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Πω πω πανέμορφο και ατμοσφαιρικό το Σεράγεβο χιονισμένο. Εξαιρετικές εικόνες. Του πάει πολύ ο χειμώνας αν και νομίζω σε όλες τις εποχές του χρόνου το Σεράγεβο έχει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.

    Χαίρομαι που επισκέφτηκες τα μέρη που πρότεινα και σου άρεσαν;)
     
    #9
    gelf likes this.
  10. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 6

    Sarajevo, νυχτερινή περιπλάνηση στο κέντρο της πόλης.

    Ήταν υπέροχα στο bar Zlatna ribica (χρυσόψαρο). Το bar είχε εξαιρετικό περιβάλλον, ωραία μουσική και φτηνά και καλά ποτά. Ήπια τα ποτά μου, τις μπύρες μου, ενώ οι συνταξιδιώτες μου σιγά - σιγά με εγκατέλειπαν, λόγω κόπωσης. Σκέφτηκα ότι είναι συνηθισμένα τα βουνά απ' τα χιόνια. Όταν έμεινα μόνος μου αισθάνθηκα την απόλυτη ελευθερία. Ήμουν εγώ, τα ποτά μου και η φωτογραφική μηχανή.
    Το bar Zlatna ribica είναι εξαιρετικό. Δυστυχώς κάποια στιγμή έπρεπε να φύγω. Περιπλανήθηκα μόνος μου στο κέντρο της πόλης. Σε συνθήκες απόλυτης ελευθερίας. Βγαίνοντας από το bar Zlatna ribica, οι δρόμοι στο κέντρο του Sarajevo, είχαν αδειάσει. Το μόνο που έβλεπες να κυκλοφορεί στην πόλη ήταν ένα κινηματογραφικό συνεργείο.

    1.JPG

    Λόγω του κινηματογραφικού συνεργείου και των απαραίτητων περιορισμών, η κίνηση στο κέντρο είχε δυσκολέψει. Άλλωστε εκείνη την ώρα, μέσα στον χιονιά ποιός θα μπορούσε να κυκλοφορήσει; Μόνο εγώ και οι συντελεστές της ταινίας ή του σήριαλ. Δεν έκανα τον κόπο να ρωτήσω το αντικείμενο των γυρισμάτων και προχώρησα. Πάντως το χιόνι έπεφτε πυκνό,

    2.JPG

    όπως φαίνεται από τη φωτογραφία με τον προβολέα "εν τω μέσω της νυχτός", που είχε γράψει και ο αγαπημένος μου ποιητής Κώστας Βάρναλης, για άλλον προφανώς λόγο.
    Περπάτησα αρκετά στο κέντρο του Sarajevo, φωτογραφίζοντας τους χιονισμένους δρόμους,

    3.JPG

    4.JPG

    το τζαμί Γκαζί Χούσρεφ Μπεγκ,

    5.JPG

    το Vijećnica (Δημαρχείο), το οποίο έχει μετατραπεί σε εθνική βιβλιοθήκη,

    6.JPG

    7.JPG

    τη γέφυρα Šeher-Ćehajina ćuprija

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    το Sarajevo Meeting of Cultures,

    11.JPG

    απ' όπου πέρασα στον δυτικό τομέα της πόλης. Εκεί υπήρχε ζωή.

    12.JPG

    Περπατώντας στην οδό - πεζόδρομο Ferhadija, της δυτικής πλευράς του κέντρου της πόλης όπου υπήρχε και χριστουγεννιάτικος φωτισμός, και φτάνοντας στον καθολικό καθεδρικό ναό, έστριψα στον όμορφο πεζόδρομο Strossmayerova, όπου μπήκα στο Jazz Club Monument,

    13.JPG

    για τη συνέχεια της νύχτας.
     
    #10
    apodrasi, panius, Lucie☆ and 7 others like this.
  11. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 7

    Πρωινή περιπλάνηση στο κέντρο της πόλης.


    Ξύπνησα το πρωί και μετά το πρωινό στο ξενοδοχείο, βγήκα στη βεράντα, για να παρατηρήσω το Sarajevo.

    1.JPG

    2.JPG

    Προφανώς δεν σκέφτηκα να κάτσω στα καθίσματα της βεράντας.

    3.JPG

    Η πόλη ήταν καλυμμένη από χιόνι. Βγαίνω από το ξενοδοχείο και ύστερα από μερικά μέτρα βρέθηκα στον πεζόδρομο Gazi Husrev-begova, όπου και το ρεστοράν Galatasaray, με τη σημαία - κράχτη της ομάδας.

    4.JPG

    Φτάνω στον κεντρικό πεζόδρομο Sarači (δηλαδή στην ανατολική πλευρά) και φωτογραφίζω το τζαμί Γκαζί Χούσρεφ Μπεγκ.

    5.JPG

    Το Gazi Husrev-begova džamija (τζαμί Γκαζί Χούσρεφ Μπεγκ), από τα ορόσημα της πόλης, ολοκληρώθηκε το έτος 1531 και είναι το μεγαλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο τζαμί της Βοσνίας. Το τζαμί, ως στόχος των Σέρβων, υπέστη μεγάλες καταστροφές από τον πόλεμο, αλλά το 1996 άρχισαν οι εργασίες ανακατασκευής του, προφανώς με ξένη βοήθεια. Πολλοί Βόσνιοι-μουσουλμάνοι ηγέτες έχουν ταφεί στην αυλή του τζαμιού.
    Συνέχισα το περπάτημα και το χιόνι είχε σκεπάσει την πόλη.

    6.JPG

    Μετά το τζαμί προχώρησα προς τη βιβλιοθήκη Gazi Husrev-bey Library, προς το Gazi Husrev Bey's Hanikah και τη Kuršumlija medresa. Η βιβλιοθήκη Gazi Husrev-bey Library, ιδρύθηκε το έτος 1537 και διαθέτει μια μοναδική συλλογή ισλαμικών χειρογράφων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η βιβλιοθήκη διαθέτει επίσης και μεγάλο αριθμό βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, εγγράφων και φωτογραφιών.

    7.JPG

    Στη βιβλιοθήκη προσπάθησα να μπω, αλλά μου εξήγησαν ότι απαιτείται κάρτα μέλους και έτσι εγκατέλειψα την προσπάθεια. Συνέχισα την περιήγηση στα λοιπά κτίρια του συγκροτήματος,

    8.JPG

    9.JPG

    στον αύλειο χώρο

    10.JPG

    11.JPG

    και τελικά βγήκα έξω από το συγκρότημα.
    Ήμουν στη μουσουλμανική συνοικία, δηλαδή στη Baščaršija και όπως είχα διαβάσει τα σπουδαιότερα κτίρια της συνοικίας Baščaršija κατασκευάστηκαν με εντολή του Gazi Husrev-beg, κυβερνήτη της Βοσνίας από το 1521 έως το 1541. Ο Gazi Husrev-beg (1480-1541) γεννήθηκε στις Σέρρες, από Βόσνιο μουσουλμάνο πατέρα και από τουρκάλα μητέρα κόρη σουλτάνου και ήταν ο ουσιαστικός δημιουργός της πόλης του Sarajevo. Επί εποχής του, ο πληθυσμός της πόλης ανήρχετο σε 50.000 περίπου κατοίκους και ήταν η δεύτερη σε πληθυσμό και σημασία οθωμανική πόλη στην Ευρώπη (μετά την Κων/πολη). Το τζαμί του αυτοκράτορα, ο πύργος του ρολογιού, το τζαμί Gazi Husrev-begova džamija ήταν μεταξύ των κτιρίων που κατασκευάστηκαν με εντολή του. Με εντολή του Gazi Husrev-beg, εκτός από τα προαναφερόμενα, κατασκευάστηκαν εκπαιδευτικά ιδρύματα, ορθόδοξη εκκλησία, ξενώνες, δημόσια λουτρά και αγορές.
    Για αιώνες το Sarajevo ήταν το δυτικότερο προπύργιο της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

    Όταν βγήκα έξω από το συγκρότημα, προχώρησα κατά μήκος του πεζόδρομου Sarači,

    12.JPG

    ανατολικά έως το κέντρο της συνοικίας Baščaršija.
    Κέντρο της παλιάς πόλης, της μουσουλμανικής συνοικίας και σημείο αναφοράς είναι η πλατεία των περιστεριών

    13.JPG

    14.JPG

    στο ιστορικό κέντρο Baščaršija, με την οθωμανικού τύπου ξύλινη κρήνη το Sebilj,

    15.jpg

    κατασκευασμένη το έτος 1754 και η οποία κάηκε το 1852 και τελικά ανακατασκευάστηκε το έτος 1891. Αντίγραφα του Sebilj, υπάρχουν σε Βελιγράδι, Ζάγκρεμπ και πιθανώς και σε άλλες πόλεις, ως φιλικό φόρο τιμής προς το Sarajevo.
    Η Baščaršija, η καρδιά της παλιάς πόλης του Sarajevo, η ανατολίτικη μουσουλμανική συνοικία οφείλει τ' όνομά της στις τούρκικες λέξεις bas, που σημαίνει κεφάλι, κεφάλαιο κλπ και carsi που σημαίνει αγορά. Εκεί οι τεχνίτες πωλούν, ακόμα, παραδοσιακά χειροποίητα προϊόντα, μπρούτζινα μπακίρια κλπ. Κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής (16ος, 17ος, 18ος αιώνας) η Baščaršija (Μπαρσασία) δεν ήταν το οικονομικό κέντρο μόνο του Sarajevo, αλλά και ο μεγαλύτερος εμπορικός κόμβος όλων των Βαλκανίων με 12.000 καταστήματα. Η περιοχή αντιμετώπισε οικονομική κάμψη μετά το έτος 1878 κατά την περίοδο της αυστροουγγρικής κατοχής, λόγω της εισαγωγής φτηνών βιομηχανικών προϊόντων μαζικής παραγωγής. Έκανα μια βόλτα στην περιοχή ανάντη της πλατείας,

    16.JPG

    αλλά δεν προχώρησα πολύ λόγω της έντονης ολισθηρότητας των εχόντων μεγάλη κατά μήκος κλίση οδών. Έτσι επέστρεψα στην πλατεία,

    17.jpg

    18.JPG

    έκανα μερικές βόλτες και άρχισα να κατηφορίζω περνώντας από χαρακτηριστικά δρομάκια της Baščaršija, όπως από την οδό Kazandžiluk με τα εργαστήρια και τα καταστήματα των τεχνιτών του χαλκού με τα χειροποίητα χάλκινα προϊόντα

    19.JPG

    και την οδό Bravadžiluk με πολλές ταβέρνες και πολλά ζαχαροπλαστεία σ' ένα εκ των οποίων σταμάτησα για λίγο προκειμένου να φάω ένα γλυκό.

    Κατεβαίνοντας προς τον ποταμό Miljacka, στην ανατολική πλευρά της Baščaršija, επί της παραποτάμιας οδού, Obala Kulina bana, βρίσκεται το εντυπωσιακό κτίριο Vijećnica.

    20.JPG

    Το Vijećnica (Δημαρχείο) κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1892 και 1894 και από το έτος 1949 είχε μετατραπεί σε εθνική βιβλιοθήκη. Είναι το μεγαλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο κτίριο της αυστροουγγρικής περιόδου, αλλά διαθέτει (κυρίως η εξωτερική όψη του) και νεο-μαυριτανικά στοιχεία. Το κτίριο κάηκε στις 25-08-1992, από τους σέρβικους βομβαρδισμούς, οπότε καταστράφηκαν παράλληλα και πάρα πολλά σπάνια χειρόγραφα. Ορισμένοι πολίτες και υπάλληλοι της βιβλιοθήκης προσπάθησαν να σώσουν, ότι μπορούσαν, αλλά βρέθηκαν στα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών. Οι εμφύλιοι είναι οι πιο σκληροί πόλεμοι. Στην πρόσοψη του κτιρίου υπάρχουν πλακέτες, αναφερόμενες στα τότε γεγονότα (On this place Serbian criminals...).

    21.JPG

    22.JPG

    Το κτίριο εκατό χρόνια μετά την έναρξη της κατασκευής του, ανακατασκευάστηκε και λειτούργησε εκ νέου στη σημερινή του μορφή στις 09-05-2014, στα 100 χρόνια από τη δολοφονία του διαδόχου Φραγκίσκου Φερδινάνδου και την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου. Σημειώνεται ότι στο κτίριο αυτό είχε παρευρεθεί σε δεξίωση ο αρχιδούκας Φραγκίσκος Φερδινάνδος, διάδοχος του αυστροουγγρικού θρόνου, λίγο πριν από τη δολοφονία του, μερικά μέτρα μακριά από το κτίριο, στη Latin Bridge, (όπως έχει προαναφερθεί) γι αυτό άλλωστε επιταχύνθηκαν οι εργασίες, ώστε αυτές να έχουν ολοκληρωθεί στα εκατό χρόνια από τη δολοφονία του πρίγκιπα και την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου.
    Σήμερα το κτίριο λειτουργεί εκτός από βιβλιοθήκη και ως έδρα της φιλαρμονικής ορχήστρας της πόλης, ενώ σ' αυτό πραγματοποιούνται και οι κυριότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

    Το κτίριο Vijećnica, όπως προαναφέρθηκε βρίσκεται επί της παραποτάμιας οδού Obala Kulina bana και βρίσκεται μεταξύ δύο γεφυρών διάβασης του ποταμού Miljacka. Η ανατολική γέφυρα είναι η Šeher-Ćehajina ćuprija,

    23.JPG

    μία από τις πιο εντυπωσιακές, από τις 13 γέφυρες διάβασης του ποταμού Miljacka, που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής του Sarajevo. Αρχικά η γέφυρα κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1585 και 1586. Στο πέρασμα των αιώνων η γέφυρα καταστράφηκε δύο φορές λόγω έντονων πλημμυρικών φαινομένων, αλλά μετά και τα έργα διευθέτησης του ποταμού ανακατασκευάστηκε στην αρχική της, περίπου, μορφή. Προχώρησα προς τη γέφυρα, παρατηρώντας την απέναντι περιοχή.

    24.JPG

    Απέναντι από το κτίριο Vijećnica, στην αριστερή πλευρά του ποταμού Miljacka και νότια αυτού, βρίσκεται το Veliki Alifakovac, από τις πιο παλιές συνοικίες του Sarajevo, όπου σε ύψωμα δεσπόζει το μουσουλμανικό νεκροταφείο, με θέα προς όλη την παλιά πόλη. Το Alifakovac, είναι μια συνοικία δομημένη έτσι ώστε να μην μπλοκάρεται η θέα και ο ήλιος σε κανένα οικοδόμημα και ως εκ τούτου η περιοχή είναι αξιοθέατο λόγω της πολεοδομίας του. Ήθελα να κάνω μια βόλτα στην περιοχή, αλλά οι μεγάλες κλίσεις των δρόμων σε μηκοτομή, συνδυαζόμενες με την ολισθηρότητα λόγω παγετού, με οδήγησαν στο να αποφύγω να προχωρήσω ανάντη των παραποτάμιων δρόμων. Άλλωστε ο γνωστός συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών, φίλος giannismits έκανε τη διαδρομή έβγαλε τις υπέροχες φωτογραφίες του, οπότε δεν υπήρχε λόγος να διακινδυνεύσω ορθοπεδικό πρόβλημα, λόγω παγετού, όταν μάλιστα δίπλα ήταν ένας από τους βασικούς μου στόχους στο Sarajevo. Το ζυθοποιείο Sarajevo Brewery. Έτσι πέρασα τη γέφυρα Šeher-Ćehajina, παρατηρώντας ενδιαφέροντα χιονισμένα τοπία προς την ανατολή, τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν σου δημιουργούσαν την εντύπωση ότι βρισκόσουν σε πρωτεύουσα κράτους.

    25.JPG

    26.JPG

    Όταν πέρασα τη γέφυρα Šeher-Ćehajina, από τη βόρεια παραποτάμια οδό Obala Kulina bana, βρέθηκα στη νότια παραποτάμια οδό Obala Isa-bega Ishakovića, από όπου οι φωτογραφίες προς το κτίριο Vijećnica ήταν καλύτερες,

    27.JPG

    28.JPG

    ενώ παράλληλα προσέγγιζα και το βασικό μου στόχο. Το ζυθοποιείο που παράγει τη Sarajevsko Pivo. Συνέχισα να περπατώ, δυτικά, κατά μήκος της Obala Isa-bega Ishakovića, βγάζοντας φωτογραφίες,

    29.JPG

    30.JPG

    πέρασα από την επόμενη γέφυρα

    31.JPG

    και στον πρώτο δρόμο μετά απ' αυτήν, έστριψα αριστερά και ανέβηκα στην πρώτη παράλληλο της Obala Isa-bega Ishakovića, την οδό Franjevačka, όπου και το ζυθοποιείο Sarajevo Brewery.


    32.JPG
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    • 7.JPG
      7.JPG
      File size:
      184,6 KB
      Προβολές:
      0
    #11
    apodrasi, katkats, panius and 8 others like this.
  12. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    232
    Likes:
    2.803
    Κεφάλαιο 8

    Sarajevsko Pivo και συνέχεια της περιπλάνησης στο κέντρο της πόλης.


    Το ζυθοποιείο Sarajevo Brewery, το οποίο παράγει τη μπύρα Sarajevsko, διαθέτει μια εντυπωσιακή μπυραρία,

    1.JPG

    στην οποία απολαύσαμε τις μπύρες μας.

    2.JPG

    3.JPG

    Αφού μείναμε αρκετή ώρα, πίνοντας μπύρα, σκεπτόμενοι τη θετική επίδραση που άσκησε η αυστροουγγρική περίοδος στο Sarajevo, με τη δημιουργία του ζυθοποιείου και της μεγάλης και ατμοσφαιρικής μπυραρίας, βγήκαμε έξω και περάσαμε για λίγο από το μουσείο του ζυθοποιείου,

    4.JPG

    όπου μάθαμε την εξέλιξη από την ίδρυσή του το έτος 1864, μέχρι σήμερα.
    Στη συνέχεια κατηφορίσαμε, από τους χιονισμένους δρόμους,

    5.JPG

    6.JPG

    προς τον ποταμό Miljacka, περνώντας από το τζαμί του αυτοκράτορα,

    7.JPG

    στον περίβολο του οποίου υπάρχει μουσουλμανικό νεκροταφείο.
    Το τζαμί του αυτοκράτορα, είναι από τα σημαντικότερα ορόσημα της πόλης του Sarajevo, γιατί είναι το πρώτο τέμενος το οποίο κατασκευάστηκε μετά την οθωμανική κατάκτηση της Βοσνίας. Η κατασκευή του ξεκίνησε το έτος 1457. Το τζαμί υπέστη μεγάλες καταστροφές κατά τον Β παγκόσμιο πόλεμο και ακόμα περισσότερες κατά τον πόλεμο της δεκαετίας του 1990.
    Συνεχίσαμε να προχωράμε και επιστρέψαμε στον παραποτάμιο δρόμο Obala Isa-bega Ishakovića, όπου υπάρχει η γέφυρα διάβασης του ποταμού Miljacka η Careva ćuprija, η γέφυρα του αυτοκράτορα, κατασκευασμένη τον 15ο αιώνα με εντολή του οθωμανού αξιωματούχου Isa bey Isaković για την πρόσβαση με το τζαμί του αυτοκράτορα, το οποίο βρίσκεται επί της οδού konak, νότια του ποταμού Miljacka, το οποίο μόλις είχαμε επισκεφτεί. Η γέφυρα καταστράφηκε από πλημμύρες το έτος 1619 και ανακατασκευάστηκε.

    Προχωρώ προς το μέσο της Careva ćuprija και παρατηρούσα προς τα δυτικά. Η επόμενη προς τα δυτικά γέφυρα είναι η περίφημη Latin Bridge (Latina ćuprija).

    8.JPG

    Για τη γέφυρα αυτή, έκανα συνοπτική αναφορά σε προηγούμενο κεφάλαιο στο οποίο εξήγησα γιατί εκεί συνέβη το κατά την άποψή μου, σπουδαιότερο γεγονός του 20ου αιώνα. Όπως προανέφερα η λατινική γέφυρα είναι γνωστή για τη δολοφονία του αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου, διαδόχου του αυστροουγγρικού θρόνου, από τον Σέρβο εθνικιστική Γκαβρίλο Πρίντσιπ, μετά από δεξίωση στο κτίριο Vijećnica, δολοφονία η οποία ήταν η αφορμή για την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου. Ο αρχιδούκας πυροβολήθηκε στο βόρειο άκρο της γέφυρας στις 28 Ιουνίου 1914. Η λατινική γέφυρα θεωρείται ως η παλαιότερη γέφυρα διάβασης του ποταμού Miljacka, στην περιοχή του Sarajevo. Κατασκευάστηκε κατά την οθωμανική κατοχή, κατ αρχή ξύλινη κατά το έτος 1541 και όταν καταστράφηκε κατασκευάστηκε πέτρινη κατά το έτος 1565. Και αυτή η γέφυρα καταστράφηκε από πλημμύρες και ανακατασκευάστηκε. Η πέτρινη γέφυρα διαθέτει τέσσερα τοξωτά ανοίγματα και στηρίζεται σε τρεις πέτρινους πυλώνες και στα εκατέρωθεν αναχώματα. Στη Γιουγκοσλαβική περίοδο η γέφυρα ονομαζόταν γέφυρα Πρίντσιπ, για ευνόητους λόγους.
    Στη γωνία της βόρειας παραποτάμιας οδού Obala Kulina bana με την οδό Zelenih beretki, στο σημείο περίπου της δολοφονίας υπάρχει το Muzej Sarajevo 1878-1918, στο οποίο υπάρχουν στοιχεία της περιόδου της αυστροουγγρικής κατοχής της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Οι συλλογές του μουσείου είναι σε θέσεις τοποθετημένες χρονολογικά.

    Συνέχισα να σκέφτομαι αυτά, ευρισκόμενος στο μέσο της Careva ćuprija. Στρέφω το βλέμμα μου από τα δυτικά προς τα ανατολικά και παρατηρώ το κτίριο Vijećnica και τα χιονισμένα βορειοανατολικά υψώματα του Sarajevo.

    9.JPG

    Συνέχισα με μια μικρή βόλτα στην περιοχή νότια του ποταμού,

    10.JPG

    και επανήλθα στο ποτάμι στη γέφυρα Latin Bridge, από όπου κοιτώντας ανατολικά παρατηρούσα τη Careva ćuprija, τη γέφυρα στην οποία στεκόμουν πριν από λίγα λεπτά και το φωτισμένο κτίριο Vijećnica, αφού πλέον είχε σκοτεινιάσει.

    11.JPG

    12.JPG

    Διέσχισα τη Latin Bridge, πέρασα έξω από το Muzej Sarajevo 1878-1918 και προχώρησα κατά μήκος της βόρειας παραποτάμιας οδού Obala Kulina bana, με δυτική κατεύθυνση.
    13.JPG

    Προχώρησα λίγο, σκέφτηκα ότι ένα μεγάλο μέρος της αναγνώρισης του ιστορικού κέντρου της πόλης, το είχα πραγματοποιήσει, άρχισα να επιστρέφω παραποτάμια, παρατηρώντας τη Latin Bridge και το ανατολικό παραποτάμιο τμήμα της πόλης.

    14.JPG

    15.JPG

    Όταν έφτασα στη Latin Bridge, άρχισα να ανηφορίζω προς το ξενοδοχείο μου, διασχίζοντας το χιονισμένο ιστορικό κέντρο της πόλης.

    16.JPG
    17.JPG

    Μετά από ολιγόωρη ξεκούραση στο ξενοδοχείο και αφού αισθάνθηκα αναδιοργανωμένος μετά το ζεστό μπάνιο, αποφασίσαμε να βγούμε για το βραδινό φαγητό. Δεν είχαμε φάει τίποτα όλη την ημέρα. Δεν ήθελα να περπατήσω πολύ, αφού όλη την ημέρα γυρίζαμε μέσα στα χιόνια. Για την επιλογή εστιατορίου βασίστηκα στο Trip Advisor. Σε μικρή απόσταση από το ξενοδοχείο μου και δυτικά - βορειοδυτικά αυτού βρίσκεται το εστιατόριο Apetit,

    18.JPG

    επί της οδού Josipa Štadlera 6, απέναντι από την εκκλησία των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και απέναντι από την καθολική θεολογική σχολή του Sarajevo.

    19.JPG

    Το εστιατόριο Apetit, ήταν το Νο 1, στη λίστα του Trip Advisor.
    Μπήκαμε μέσα στο εστιατόριο Apetit και δεν συναντήσαμε κανέναν

    20.JPG

    εκτός από δύο που εργάζονταν στο ρεστοράν, οι οποίοι μας εξήγησαν ότι δεν υπήρχε άλλος πελάτης λόγω της ώρας. Όταν ζήτησα κατάλογο, μου είπαν ότι δεν υπάρχει, αλλά να τους πούμε τι προτιμάμε κρέας ή ψάρι. Προφανώς ζήτησα κρέας, άλλωστε στο Sarajevo βρισκόμουν. Αμέσως ο σεφ έβαλε τον σκούφο του και άρχισε να ετοιμάζει το δείπνο.
    Το θέαμα ήταν αρκετά αστείο αφού και οι δύο του ρεστοράν (σεφ και σερβιτόρος), οι οποίοι αποτελούσαν το σύνολο του προσωπικού, προσπαθούσαν να μιμηθούν γκουρμέ εστιατόριο μεγαλουπόλεων της δύσης. Μάλιστα το μπουκάλι με το κρασί, δεν το άφησε στο τραπέζι, αλλά το κρατούσε ο σερβιτόρος, ο οποίος και σέρβιρε συνεχώς κρασί, αφού καταναλώσαμε αρκετά μπουκάλια.
    Πάντως οφείλω να ομολογήσω ότι τόσο το φαγητό,

    21.JPG

    όσο και το κόκκινο βοσνιακό κρασί ήταν εξαιρετικά.

    22.JPG

    Και γελάσαμε αρκετά.

    Όταν ύστερα από αρκετή ώρα και αφού είχαμε απολαύσει φαγητό και κρασί, φύγαμε από το Apetit, η λύση για τη συνέχεια της βραδιάς ήταν μία και μοναδική. Το εξαιρετικό bar Zlatna ribica.

    23.JPG

    Ήταν πολύ προχωρημένη ώρα, όταν φεύγοντας από το bar Zlatna ribica, βρέθηκα έξω στη χιονοθύελλα.

    24.JPG

    Προχώρησα προς το ξενοδοχείο μου,

    25.JPG

    περνώντας από το ανάντη τμήμα του καθολικού καθεδρικού ναού.

    26.JPG

    Όταν έφτασα στο ξενοδοχείο δεν μου ερχόταν ύπνος. Ήθελα να απολαύσω λίγο ακόμα το χιονισμένο νυχτερινό Sarajevo. Όμως το mini-bar του δωματίου στο ξενοδοχείο δεν ήταν ιδιαίτερα ενημερωμένο. Δηλαδή δεν υπήρχε malt ουίσκι. Όμως για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων, πάντα προβλέπω να έχω στην αποσκευή μου ένα μπουκάλι Cardhu. Ευτυχώς λόγω χρυσής κάρτας, η μεταφορά του δεν μου κοστίζει. Κάθομαι (για την ακρίβεια στέκομαι όρθιος) στην χιονισμένη και παγωμένη βεράντα απολαμβάνοντας τα φώτα της πόλης και το ποτό μου.

    27.JPG
     
    #12
    apodrasi, panius, vivasil and 9 others like this.