Βιετνάμ Σιγκαπούρη Φιλιππίνες Από το απέραντο τιρκουάζ στην Νάρνια με ένα backpack στην πλάτη

[Apostolosm]

7. Αυτό με την οδική βοήθεια και το πορτοφόλι.​

Αφού το ξυπνητήρι πήρε μια 2ώρη αναβολή μετά το χθεσινό ξενύχτι με τα κορίτσια (madame coco bar-ωραία house music) σηκωνόμαστε γύρω στις 10:30 και συνεννοούμαστε με τα κορίτσια να πάμε όλοι μαζί σε κάποια από τα μέρη που έχουμε αποθηκεύσει στον χάρτη τα οποία βρίσκονται όλα στην ίδια ευθεία, με το google maps να μας δίνει 1 ώρα εκτιμώμενη ώρα ταξιδιού μέχρι τον τελευταίο σταθμό.

Η διαδρομή που θα ακολουθήσουμε ξεκινά αρχικά μια σύντομη στάση σε μια τεράστια φυτεία με κοκοφοίνικες, στην συνέχεια βόλτα με βάρκα στο Maasin river όπου από τις φωτογραφίες μοιάζει ας το πούμε σαν τον αμαζόνιο (με πυκνή βλάστηση δεξιά και αριστερά του ποταμού) και τέλος βουτιά στις φυσικές πισίνες magpopongko rock pools με το οποίο βλέποντας εικόνες είχαμε εντυπωσιαστεί.

Με το κεφάλι ακόμα να βουίζει, παστωνόμαστε με αντηλιακό καθώς η μέρα έδειχνε πως θα είναι αρκετά καυτή και ανεβαίνουμε στο μηχανάκι. Βρίσκουμε τα κορίτσια, με την Lotta να μην έχει βρει ακόμα παπάκι,κάτι που μας καθυστερεί! Μετά από λίγο και αφού ξεκινήσαμε να ψάχουμε και εμείς διαθέσιμο μηχανάκι βρίσκουμε ένα και το νοικιάζει. Εξαιρετικά λέμε,ξεκινάμε την βόλτα μας!
Έλα μου ντε που το μηχανάκι της άλλης κοπέλας (Anne) δεν παίρνει μπρος όσο και αν πατούσε την μίζα η τραβούσε την μανιβέλα! Η πρώτη κίνηση που κάνεις πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να κοιτάξεις την βενζίνη, ο δείκτης ήταν χαλασμένος όποτε ανοίγουμε το καπάκι και βλέπουμε πως μάλλον η έλλειψη βενζίνης φταίει.

Το κοντινότερο βενζινάδικο ήταν λίγο έξω από το κέντρο και πάνω στον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε έτσι και αλλιώς. Αποφασίζουμε να το σπρώξουμε με την παραδοσιακή τεχνική ‘’το ένα πόδι στο πατηράκι‘’ , αυτό σημαίνει πως ο Γιάννης θα είναι από πίσω μου και θα μας σπρώχνει έχοντας το ένα του πόδι στο πατηράκι της μπροστά μηχανής!(κάνουμε και την οδική βοήθεια που και που). Μιλάμε για επιστημονικότατη μέθοδο (τρομάρα μας) που τελικά δούλεψε μια χαρά από το να φέρουμε βενζίνη σε κάποιο μπουκάλι και να κάνουμε τσάμπα διαδρομές! Κουτσά στραβά και με τον Γιάννη να γδέρνει λίγο το πόδι του σε ένα αιχμηρό αντικείμενο κατά την διαδρομή φτάνουμε στο βενζινάδικο και φουλάρουμε το μηχανάκι (μεγάλη η χάρη σου Anne)!

Είχε περάσει κάνα δίωρο με όλα αυτά οπότε τσιμπάμε μερικά cinnamon roll που βρίσκουμε σε ένα κοντινό μαγζί και ξεκινάμε.

Η διαδρομή πολύ ωραία, με τους δρόμους σε μεγάλο ποσοστό να είναι σε πολύ καλή κατάσταση και σε περίπου 20 λεπτά φτάνουμε στις φυτείες με τους κοκοφοίνικες. Την θέα απολαμβάνεις παρκάροντας στην άκρη του δρόμου και επειδή το μέρος μαζεύει κόσμο οι ντόπιοι πλανόδιοι είχαν στήσει πάγκους για να σου πουλήσουν διάφορα δροσιστικά ροφήματα και σνακ. Το σκηνικό ωραίο αλλά όχι και κάτι γουάου, με το μέγεθος πάντως της φυτείας να τρομάζει!

Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες συνεχίζουμε για την βασική δραστηριότητα της ημέρα, την βαρκάδα στον ποταμό Maasin. Οι στροφές να δίνουν και να παίρνουν σε αυτό το κομμάτι του δρόμου, με την θέα όμως δεξιά και αριστερά να αποζημιώνει και μπορώ να πω πως η ελευθερία της μηχανής να σταματάς και να χώνεσαι από διάφορους παράπλευρους δρόμους που το αμάξι μπορεί να μην χωράει-πηγαίνει είναι πολύ ωραία. Φτάνουμε στην είσοδο παρκάρουμε και κατεβαίνουμε στη είσοδο! Το κόστος είναι στα 260 pesos/άτομο,παίρνουμε τα εισιτήρια και μας ενημερώνουν πως οι βάρκες χωράνε μέχρι 3 άτομα οπότε αναγκαζόμαστε να χωριστούμε.

Και εκείνη την στιγμή αρχίζει το χάος…

Πάντα από την αρχή του ταξιδιού μας ακόμη πριν μπούμε και βγούμε από κάποιο αξιοθεατο η κάποια δραστηριότητα τσεκάρουμε στα σακίδια μας πως όλα τα σημαντικά πράγματα (κινητό,πορτοφόλια,διαβατήρια) είναι μέσα!
Το ίδιο πράττουμε και πριν μπούμε στην βάρκα για να ξεκινήσει η βόλτα μας!
Έλα μου όμως που από τον στεγανό σάκο στον οποίο έχουμε βάλει όλα μας τα πράγματα λείπει το πορτοφόλι του Γιάννη!
Κάρτες,μετρητά διπλώματα όλα τους μέσα!
Κοιτάει ο ένας τον άλλον, ενημερώνουμε κορίτσια σχετικά και αφού ψάχνοντας και ρωτώντας στο γκισέ δεν βρίσκουμε κάτι, ψιλιαζόμαστε ότι την κάτσαμε την βάρκα!
Λέμε στα κορίτσια να ξεκινήσουν την βαρκάδα χωρίς εμάς, καθώς δεν υπάρχει λόγος να χαλάσει και η δικιά τους μέρα!
Ανεβαίνουμε στο επίπεδο του δρόμου και όσο ο Γιάννης παγώνει όσες κάρτες θυμάται ότι είχε στο πορτοφόλι εγώ ψάχνω και ρωτώ όποιον βλέπω μπροστά μου αν βρήκαν κάτι!
Όμως τζίφος!
Λέω στον Γιάννη να μιλήσει με την ιδιοκτήτρια του καταλύματος ωστέ να μπει στο δωμάτιο μας και να ψάξει πάνω πάνω, για να μας βγάλει τουλάχιστον από την αγωνία αν το πορτοφόλι είναι εκεί η όχι!
Όσο προσπαθεί να βρει σήμα για να επικοινωνήσει εγώ ξεκινάω με το μηχανάκι να ακολουθώ σιγά σιγά την διαδρομή που κάναμε μέχρι την προηγούμενη στάση μπας και μας έπεσε και δεν το πήραμε χαμπάρι!
Το πορτοφόλι μαύρο και μεγαλούτσικο,η άσφαλτος γκρί και αφυδατωμένη από την ζέστη, λέω δεν μπορεί, αν έπεσε θα το εντοπίζω εύκολα!
Φτάνω μέχρι τις φυτείες με τους κοκοφοίνικες,ψάχνω εξονυχιστικά, ρωτάω και τους πλανόδιους αλλά και πάλι η προσπάθειες αποδείχθηκαν άκαρπες!
Γυρίζω πίσω και στην διαδρομή ελπίζω ο Γιάννης να μου πει πως το πορτοφόλι βρέθηκε και είναι στο δωμάτιο!
Φτάνω και δεν βλέπω κάποια αλλαγή συναισθήματος στο πρόσωπο του Γιάννη.
Η ιδιοκτήτρια τον ενημέρωσε πως δεν βρήκε κάτι!
Οι αμέσως επόμενες κινήσεις μας είναι λίγες και πολύ συγκεκριμένες.
Να γυρίσουμε στην χώρα, να περάσουμε από την αστυνομία δηλώνοντας την απώλεια και στο τέλος να πάμε στο δωμάτιο κάνοντας το φύλο και φτερό!
Στην επιστροφή ξανατσεκάρουμε τον δρόμο μήπως και το μάτι του Γιάννη πετύχει κάτι που εμένα μου ξέφυγε,χωρίς όμως επιτυχία και πάλι.
Χωρίς βιασύνη φτάνουμε στο αστυνομικό τμήμα ενημερώνουμε την ευγενέστατη αξιωματικό υπηρεσίας για το γεγονός, δηλώνουμε την απώλεια και μας ενημερώνει επίσης να δημοσιεύσουμε το γεγονός σε μια τοπική ομάδα στο facebook που σκοπός της είναι να γράφεις τέτοιου είδους καταστάσεις.
Είπαμε πως θα το κάνουμε και ανεβαίνουμε στο μηχανάκι ελπίζοντας το πορτοφόλι να έχει ξεχαστεί στο δωμάτιο.
Σε 3 λεπτά είμασταν έξω από το δωμάτιο και εγώ ενστικτωδως πετάγομαι και τρέχω γρήγορα να ανοίξω την πόρτα!
Σηκώνω τα στρώματα , τινάζω τα σεντόνια και με το που σηκώνω το μαξιλάρι του Γιάννη βλέπω το πολυπόθητο πορτοφόλι και αισθάνομαι όπως ο indiana jones την στιγμή που ανακαλύπτει έναν θησαυρό!
Ανακούφιση και αμέσως βγαίνω τρέχοντας φωνάζοντας δυνατά στον Γιάννη πως βρηκα το πορτοφόλι όσο εκείνος έψαχνε ξανά κάτω από την σέλα!
Ανακουφίζεται και αφού του τα ψάλλω κόσμια ξεκινάμε το δούλεμα για να μας φύγει λίγο η ένταση.
Τι περιπέτεια και αυτή!

Για να το γιορτάσουμε καθώς η μέρα ακόμα ήταν ηλιόλουστη αποφασίζουμε να ξαναβρούμε τα κορίτσια. Αλλά όταν κάνεις σχέδια ο θεός γελάει! Στα μέσα του δρόμου και εκεί που δεν το περιμένεις (κλασικά), ξεκινάει μια δυνατή μπόρα που μας αναγκάζει να σταματήσουμε σε ένα αυτοσχέδιο κιόσκι που βρίσκουμε στην άκρη του δρόμου. Αν και σταματήσαμε αρκετά γρήγορα η μπορά πρόλαβε και μας έκανε παπί από πάνω μέχρι κάτω.

Παρέα στο κιόσκι όσο περιμέναμε να κοπάσει η βροχή είχαμε και 5-6 ντόπιους οι οποίοι μάλλον περιμένουν κάποιο λεωφορείο. 45 λεπτά μετά και με την βροχή να μειώνεται ελάχιστα παίρνουμε την απόφαση να γυρίσουμε σιγά σιγά στο δωμάτιο καθώς δεν βλέπαμε τον καιρό να αλλάζει πολύ και όντας απόγευμα δεν θέλαμε να μας βρει η νύχτα στο τιμόνι! Λίγο πριν ξεκινήσουμε μια κοπελίτσα στο κιόσκι πουλούσε διάφορα είδη από ας το πούμε γεμιστά πιτάκια. Πήρα για δοκιμή δύο, το ένα με γέμιση σοκολάτα και το άλλο με γέμιση ube, ένα είδος λαχανικού χρώματος έντονο μωβ που μοιάζει με πατάτα! Η γεύση του κάτι ανάμεσα σε βανίλια και καρύδα! Τίμια και τα δύο και ξεκινήσαμε για πίσω. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα γίνουμε για δεύτερη φορά παπί, όχι όμως από βουτιά στη θάλασσα!

Επιστρέφουμε στο δωμάτιο εντελώς βρεγμένοι καθώς δεν άντεξε και το τύπου αδιάβροχο που φορούσαμε. Μετά από τόσο μεγάλη και κουραστική μέρα ξεκουραζόμαστε και το βράδυ βγαίνουμε απλά για φαγητό!

Τα ποτάμια και οι φυσικές πισίνες θα πρέπει να περιμένουν μέχρι αύριο!


Από πίσω οι αχανείς φυτείες με κοκοφοίνικες (ζω την ζωή μου στα άκρα)

Λίγο πιο κάτω ήταν το μέρος που ξεκινούσε η βαρκάδα!

Όσο περιμέναμε στο κιόσκι να κόψει η βροχή.

Τα τοπικά γεμιστά πιτάκια με Ube.

To βραδινό καλτσόνε (της νίκης) για την εύρεση του πορτοφολιού! Εξαιρετικό και πολύ καλή ζύμη.

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• …

  Go to chapter

  Go
• 9
• 10
• 11
• 12
• 13
• …

  Go to chapter

  Go
• 16

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 11 of 16

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[Apostolosm]

ΜΕΡΟΣ 1ο: Σιγκαπούρη

1. Άφιξη στην Σιγκαπούρη​

Προσγειωνόμαστε στην ώρα μας, με εμένα να αισθάνομαι αρκετά ξεκούραστος καθώς είμαι από αυτούς που κοιμάται και σε καρέκλα πανηγυριού εν μέσω live από κλαρίνα!
Στα γρήγορα να πω πως η πτήση με την Εtihad κύλησε εξαιρετικά τόσο από άποψη χρόνων όσο και από την εξυπηρέτηση-φαγητό ( πολύ δυνατό chicken biryani και ένα τύπου κοκκινιστό μοσχαράκι και ένα τύπου ρυζόγαλο με γεύση καρύδας που μου έκανε εντύπωση).

Για την Σιγκαπούρη είχα διαβάσει πως είναι μια χώρα με μεγάλο multicultural στοιχείο, είναι οικονομικό hub με μεγάλες πολυεθνικές άρα και ουρανοξύστες και πως δεν έπρεπε να ξοδέψω πάνω από 3 ημέρες σύμφωνα με γνώμες τρίτων, αλλά ακούγοντας τον Γιάννη αποφασίσαμε να κάτσουμε 5 ημέρες ,κάτι που φεύγοντας από την χώρα καταλήξαμε ότι ήταν χάσιμο χρόνου που θα μπορούσαμε να τον έχουμε προσθέσει κάπου άλλου,αλλά δεν πειράζει από τα λάθη μας μαθαίνουμε.

Παίρνουμε τα backpack και έχοντας τις sg arrival cards έτοιμες περνάμε εύκολα από τα αυτόματα μηχανήματα ελέγχου! Πριν πάρουμε τον δρόμο προς το μετρό κάνουμε την απαραίτητη στάση στο jewel όπου μπορώ να πω ήταν εντυπωσιακό και σε πλήρη αρμονία με την μίνι ζούγκλα που έχουν δημιουργήσει γύρω του. Ο φίλος μου ο yong ( συμφοιτητής στο erasmus) με καταγωγή από την taiwan ο οποίος όμως ζούσε χρόνια στην Σιγκαπούρη μας ενημέρωσε να βγάλουμε την τριήμερη κάρτα απεριορίστων διαδρομών για τα ΜΜΜ,όπως και πράξαμε στο μηχάνημα ακριβώς μπροστά από την στάση του μετρό στο υπόγειο του αεροδρομίου.(63 δολάρια/άτομο μας βγήκαν συνολικά οι κάρτες για τις 5 ημέρες που βρισκόμασταν στην χώρα, από τα οποία πήραμε πίσω τα 20 επιστρέφοντας τις κάρτες).

Μπαίνουμε στο μετρό και λίγες στάσεις μετά κατεβήκαμε και αφού πάθαμε ένα πρώτο σοκ με την απίστευτη ζέστη και υγρασία (μου θύμισε τον καιρό που ήθελα 3 κοντομάνικα την μέρα ταξιδεύοντας στην Κύπρο) περπατήσαμε μέχρι την περιοχή little india στην οποία βρίσκονταν το χόστελ μας ! Στην περιοχή όπως προδίδει και το όνομα ζουν και εργάζονται κυρίως Ινδοί!Μπαίνουμε στο χόστελ ( 7 wonders hostel upper Dickinson - καθαρό, σχετικά κεντρικά- πανάκριβη γενικά η διαμονή αφού ακόμα και τα φθηνότερα χόστελ ξεκινούσαν από περίπου 25€ - το δικό μας κόστιζε 32€/βράδυ/κρεβάτι,άουτσ) και φτάνοντας στην ρεσεψιόν αντικρίζουμε έναν νεαρό σε πολύ χαλαρή στάση φορώντας τις παντοφλίτσες του. Δίνουμε τα διαβατήρια και εκεί ήταν που ξεκίνησε η πρώτη περιπέτεια μας καθώς ενώ είχαμε κλείσει δυο μονα κρεβάτια απο την agoda ,στο σύστημα του εμφανίζονταν ότι είχαμε κλείσει ένα double queen size ! Του δείχνουμε την κράτηση μας και μας εξηγεί πως σε αυτόν οι κρατήσεις πέφτουν μέσω της booking (και του εμφανίζει ένα διπλό ως επιλεγμένο τύπο κρεβατιού) και αναθέτει ανάλογα τα κρεβάτια.Μετά από συζητήσεις και επειδή το χόστελ ήταν φουλ αναγκαζόμαστε να κοιμηθούμε τις μισές μέρες σε ένα διπλό και τις άλλες μισές να μεταφερθούμε σε δύο μονά!( δεν ξανα έκλεισα από την agoda έκτοτε).

Αφήνουμε στα γρήγορα τα πράγματα και βγήκαμε έξω προς εύρεση φαγητού και συγκεκριμένα κατευθυνθήκαμε σε ένα food court (tekka centre) το όποιο μας το πρότεινε ο υπάλληλος στην υποδοχή και ήταν και κοντά μας.Ωραίες οι πρώτες εικόνες της περιοχής,με τους ανθρώπους να κυκλοφορούν κάνοντας τα ψώνια τους στην λαϊκή και άλλοι να ξεκουράζονται στα πάρκα.Φτάσαμε και το μέρος πρόσφερε κυρίως ινδικό φαγητό γι αυτό και τιμήσαμε ένα chicken tikka masala με ρύζι και λίγες παραδοσιακές πίτες naan με σκορδόλαδο.Είπαμε να το πάμε χαλαρά με το τι τρώμε τις πρώτες μέρες ώστε να συνηθίσει το στομάχι μας.Τελειώσαμε με το φαγητό και κάτσαμε λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο καθώς μια δυνατή μπόρα έκανε την εμφάνιση της.(από τις πολλές που θα έσκαγαν στα ξαφνικά όσο θα είμασταν στην πόλη).

Αφού αγοράσαμε μερικά απαραίτητα snacks και νερά και ανταλλάξαμε μερικά ευρώ για σιγκαπουριανά δολάρια επιστρέψαμε στο χόστελ. Η μέρα έκλεισε με βόλτα γύρω από το marina bay sands (κάνοντας car spotting σε πανάκριβα αμάξια τα οποία ούτε στην Ευρώπη είχα δει) και τρώγοντας σε ένα ακόμη food court ( Lau pa sat ), το αγαπημένο μου ,με πολλές επιλογές φαγητού από διάφορες κουζίνες.

Η νύχτα έκλεισε με έναν καλό ύπνο αν εξαιρέσεις τις τρελές διακυμάνσεις του κλιματιστικού μέσα στο δωμάτιο το οποίο όταν άνοιγε το είχαν ρυθμίσει στους 18 και γινομάσταν εσκιμώοι και όταν έκλεινε ιδρώναμε σαν να κυνηγούσαμε λεωφορείο σε στάση στην Θεσσαλονίκη.


Γευστικό και χόρταστικό...αφού ζήτησα και δεύτερο.

Μαντέψτε σε ποιά χώρα πουλούσαν κολώνια σε μέγεθος παλάμης!

Τhe Jewel: με την ίδια ροή έριχνε και η γιαγιά μου λάδι στην σαλάτα.

Από όλων των είδων τις απαγορεύσεις έχει ο μπαχτσές.

Στην πλώρη του θα πίναμε το κοκτέιλ μας λίγες μέρες μετά, τι έχουν κάνει οι τύποι!

Το πρώτο μας γεύμα στην χώρα,εξαιρετικό και οικονομικό.

 

[evaT]

Ταξιδάρα και το δικό σου.
Ξεκίνησες δυναμικά. Περιμένουμε τη συνέχεια....

 

[Apostolosm]

2.Αυτό με το φαντασμαγορικό show
​

Είπαμε να ξυπνήσουμε νωρίς σχετικά αλλά με το ξεπαγιασμα το βραδυ κάναμε δύσκολο ύπνο όποτε ξυπνήσαμε μεσημεράκι παρέα με μια δυνατή μπόρα ( βροχή ζέστη και υγρασια - combo για δυνατούς ταξιδιώτες) που μετά από καμιά ώρα σταμάτησε και μπορέσαμε να ξεκινήσουμε την σημερινή μας περιπλάνηση! Ξεκινήσαμε τη μέρα στην little china ! Μια άλλη κοινότητα στο κέντρο της πόλης.Βρήκαμε έναν βουδιστικό ναό - ο πρώτος στον οποίο έμπαινα ποτέ μου ! Μπαίνοντας αισθάνθηκα σαν την ζουμπούλια του παρά πέντε όταν είδε για πρώτη φορά τον βούδα στο σπίτι της Μαριλένας! Η μυρωδιά των αρωματικών στικ παντού αφου είναι για τους βουδιστές ότι και για εμάς το κεράκι που ανάβουμε στην εκκλησία! Ωραία η πρώτη εικόνα από τον ναό! Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οι δωρεές που έκαναν οι πιστοί στην βάση του κεντρικού αγάλματος, οι οποίες μπορεί να ήταν από χρήματα μέχρι κουτάκια coca-cola και μπισκότα. Αφού τελειώσαμε την βόλτα μας στον ναό, παρακολουθήσαμε ένα live show έξω από τον ναό! Μια ομάδα χορευτών ο ένας πίσω από τον άλλον και κρατώντας ο καθένας τους ένα κοντάρι κουνούσαν σε διάφορες κατευθύνσεις έναν 3D δράκο. Η συνοδεία εμψυχωτικής μουσικής έκανε το σόου ενδιαφέρον.

Σειρά είχε η εύρεση φαγητού για να γέμισει το στομάχι μας και για σήμερα είπαμε να ψάξουμε πάλι ένα food court (ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά και τρώγαμε φθηνά γιατί η χώρα είναι πανάκριβη) αλλά με διαφορετικό είδος φαγητού από το χθεσινού! Αφού μπήκαμε στο Chinatown food centre και στο Maxwell food centre καταλήξαμε στο δεύτερο επιλέγοντας σούπα με βάση τις γαρίδες και το χοιρινό , noodles με πάπια και fried dumplings με λαχανικά και χοιρινό! Όλα εξαιρετικά και νόστιμα !(δύο κυρίως και ένα ορεκτικό 10€ παρακαλώ,Ασία αρχίζω και σε συμπαθώ στο είπα;

Αφού σκάσαμε στο φαγητό σειρά είχε βόλτα στο πάρκο fort canning park, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από διάφορους βασιλιάδες της χώρας από τον 14ο αιώνα καθώς επίσης και από τους αποικιοκράτες Βρετανούς!Είπαμε ότι θα του δώσουμε μια ακόμα ευκαιρία με το φως της ημέρας καθώς ήταν αρκετά ωραίο!

Αρχίζει να βραδιάζει και επόμενος μας σταθμός ήταν το φημισμένο gardens by the bay! Τι έχουν δημιουργήσει εδώ οι άνθρωποι! Περίπου 12 τεχνητά πανύψηλα δέντρα τα οποία την ώρα των δύο σόου που γίνονται καθημερινά φωτίζονται ανάλογα με τον ρυθμό της μουσικής! Η playlist όλου του σόου ήταν εξαιρετικά επιλεγμένη.Άλλο να το λέω και άλλο να το βλέπετε ! Το συστήνω ανεπιφύλακτα !

Μετά το σόου φάγαμε στο mall του marina bay sands !Περίμεναμε ότι θα ήταν κάτι καλύτερο από τα προηγούμενα αλλά κατέληξε να μην μας αρέσει! Τα noodles με dumplings και κοτόπουλο ήταν αρκετά στόκος με αποτέλεσμα να βγαίνει όλο το αμιλο τους στο στόμα.Όχι και η καλύτερη εμπειρία.

Γρήγορη βόλτα εσωτερικά του mall και επιστροφή στο ξενοδοχείο νωρίτερα σήμερα καθώς αύριο λόγω του ‘’λάθους’’ της agoda που έγινε με τα κρεβάτια θα έπρεπε να συνεχίσουμε την διαμονή σε διπλό κρεβάτι αντί δύο μονών που είχαμε κλείσει !

Φτάνοντας στο τέλος της δέυτερης ημέρας μπορώ να πω πως η πόλη ''κινείται'' πολύ καλά καθώς και τα ΜΜΜ ήταν πεντακάθαρα και στην ώρα τους και η καθαριοτήτα σε πολύ καλά επίπεδα!




Ο ναός εξωτερικά.

Στην βάση αυτού του αγάλματος είδα όλο το ψυγείο μου σε δωρεές!

Όποιος γνώριζει τι παίζουν οι κύριοι ας με διαφωτίσει.(είχε και άλλες ανοιχτές παρτίδες γύρω γύρω)

Το σόου με τον δράκο που σε κάποια στιγμή άρχισαν να τρέχουν αρκετά τα παιδιά και έκανε το σκηνικό πολύ σουρεάλ.

Καταβροχθίστηκαν και τα δύο με ευχαρίστηση.

Το μαγικό gardens by the bay πριν και κατά την διάρκεια του show!

 

[Apostolosm]

Ταξιδάρα και το δικό σου.
Ξεκίνησες δυναμικά. Περιμένουμε τη συνέχεια....

Ήταν εμπειρία ζωής το συγκεκριμένο ταξίδι και αρχή των πολλών που έρχονται.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

 

[Apostolosm]

3. Αυτό με τις τσιρίδες και τις πλαστικές καρέκλες
​

Το πρωί ο υπάλληλος του χόστελ ήρθε και μας ενημέρωσε πως μπορούμε να αλλάξουμε δωμάτιο οπότε ετοιμάσαμε τα πράγματα και κάναμε την αλλαγή.Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα διπλά κρεβάτια σε χόστελ και μπορώ να πω πως ήταν αρκετά μεγάλα! Ο υπάλληλος μας ενημέρωσε πως δικαιούμασταν μόνο ένα ντουλάπι για την φύλαξη των πραγμάτων μας αλλά επειδή αντιληφθήκαμε πως δεν θα χωρούσαν του ζητήσαμε ευγενικά να μας παραχωρήσει ένα ακόμη για να μπορούμε να έχουμε όλα τα πράγματα προστατευμένα!

Προτείνω σε όλους να έχουν μαζί τους ένα λουκετάκι με αριθμούς (όχι με κλειδί γιατί είναι μικρά τα άτιμα και χάνονται εύκολα) για την βαλίτσα-backpack τους και ένα μεγαλύτερο για τα lockers του εκάστοτε χόστελ ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος να χάσατε κάτι ( πάντα υπάρχει αυτή η πιθανότητα όταν μοιράζεσαι ένα δωμάτιο με άλλους ανθρώπους). Κάρτες,ταυτότητές και διαβατήρια τα είχαμε πάντα πάνω μας μέσα σε μία μπανάνα.Πάντως 2 μήνες δεν αντιμετωπίσαμε κανένα θέμα απώλειας και μείναμε σε αρκετά χόστελ.

Πάμε στα της ημέρας μας! Η ζέστη αφόρητη και σήμερα οπότε είπαμε να πάμε σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά αφού στην χώρα υπάρχουν αρκετά λόγω του ιδιαίτερα αποπνυκτικού καιρού της. Πρώτη μας δουλειά ήταν να κάνουμε extend για ακόμα δύο ημέρες την κάρτα των ΜΜΜ ( ΕZ link ονομάζεται η κάρτα). Φτάσαμε στο εμπορικο του οποίου το όνομα μου διαφεύγει και αφού τσίμπησα δυο σφολιατοειδή για πρωινό ,το ένα με μπέικον και τυρί και το άλλο τύπου French toast ξεκινήσαμε την βόλτα μας στα μαγαζιά !

Αφού κάναμε την βόλτα μας και περιμέναμε να ηρεμήσει λίγο η ζέστη έξω είδαμε στον χάρτη πως σε μικρή απόσταση με το μετρό υπάρχουν οι βοτανικοι κηποι της πόλης, όποτε είπαμε να πάμε εκεί μέχρι να βραδιάσει και να κατευθυνθούμε το βραδάκι πιο κεντρικά προς εύρεση ωραίου σποτ για μπυρίτσα!

Οι κήποι αποδείχθηκαν αντάξιοι των προσδοκιών μας, με ένα τεράστιο μέρος πρασίνου όπου αρκετοί ντόπιοι είχαν στρώσει για πικ-νικ, παιδιά όλων των ηλικιών να παίζουν και μια μουσική να ακούγεται στο παρασκήνιο κάπου ανάμεσα στα δέντρα χωρίς να γνωρίζουμε από που έρχεται! Βολτάροντας στους χώρους του πάρκου μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα του και μου άρεσε που είχαν πληροφορίες για τα περισσότερα φυτά που υπάρχουν με την συνοδεία και κωδικού QR. Στρίβοντας λοιπόν μέσα από ένα στενάκι, αντικρίσαμε το μέρος από όπου έρχονταν η μουσική προ ολίγου! Μια μουσικός με τον κιθαρίστα της έπαιζαν στην αυλή ενός συμπαθητικού cafe-restaurant.Αποφασίσαμε να κάτσουμε και να πιούμε κάτι δροσιστικό καθώς οι τιμές του μαγαζιού στο φαγητό ήταν τσιμπημένες για αυτό που έπαιρνες και δεν πεινούσαμε και πολύ είναι η αλήθεια! Οι δύο κόκα κόλες κατέβηκαν νεράκι μετά από το περπάτημα στο πάρκο.

Το live τελείωσε και έπρεπε να δούμε πως θα φτάσουμε στο Clarke quay μια περιοχή που όπως μου είπε ο φίλος μου ο Yong (μετακόμισε προσφάτως στην Αυστραλία για μια καλύτερη ποιότητα ζωής-δεν θα βρισκόμασταν όσο είμασταν εκεί) σφύζει από ζωή το βραδυ καθώς βρίσκεται στις όχθες του ποτάμιου της πόλης, όπου από την μια πλευρά βρίσκονται μπαρ με διάφορα είδη μουσικής (τύπου Λαγανάς Ζακύνθου τα περισσότερα μπαρ) και από την άλλη τουριστικά εστιατόρια (τσιμπημένες τιμές δεν θα το συνιστουσα, εμείς απλός τιμήσαμε ένα burger king που βρισκόταν εκεί κοντά καθώς ήταν μοναδική κοντινή και φθηνή επιλογή στην περιοχή ! )

Το αστείο είναι πως σε εκείνη την φάση πεινούσαμε πολύ και θέλαμε ένα μεγάλο burger και το μόνο μεγαλούτσικο που είδαμε στο μενού ήταν ένα spicy chicken burger και επειδή δεν είμαστε και πολύ φαν του καυτερού ρωτήσαμε την υπεύθυνη αν ήταν αρκετά καυτερό με την ίδια να μας ενημερώνει ότι είναι mild, ε λέμε και εμείς ας το πάρουμε νταξει λίγο θα μας κάψει!
Μαντέψτε ποιός είχε καούρες από το κάψιμο όλο το βράδυ! Καπνοί βγαίναν από το στόμα μας! Ένα λίτρο νερό μετά, κάναμε μια βόλτα και από τις δύο μεριές της όχθης καταλήξαμε να πίνουμε μπύρα σε ένα από το μπαρ της περιοχής όπου εν τέλη κατέληξε να παίζει ασιατικά Χιτ τραγούδια όπως καταλάβαμε!Πλάκα είχε καθώς μέσα υπήρχαν και μερικές μπασκέτες που με λίγα δολάρια βαρούσες μερικά σουτάκια!

Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οι ακραίες τιμές σε κάποια από τα μπαρ! Μας ζητούσαν στα περισσότερα 55 δολάρια για δύο ποτά τα οποία έπρεπε να τα πληρώσεις αναγκαστικά στην είσοδο για να μπεις! (εκεί υπολογίσαμε πόσα τζιν τόνικ θα μπορούσαμε να πιούμε με αυτά τα λεφτά στην Θεσσαλονίκη και αναχωρήσαμε γρήγορα)

Στην μια άκρη της όχθης δίπλα από τα μπαρ υπάρχει και ένα τεράστιο παιχνίδι (από αυτα που βρίσκεις στο allou fun park) που ονομαζόταν slingshot, το οποίο αφου σε δέναν, σε τίναζε σε απρόοπτη στιγμή στον αέρα! Ωραίο θέαμα να βλέπεις τις εκφράσεις και τσιρίδες των ανθρώπων που το επιχειρούσαν. Μετά από αυτό αποφασίστηκε να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο καθώς υπήρχε μια κάποια κούραση και είπαμε να το πάμε χαλαρά αύριο!

Αυτό που έπρεπε να γίνει το βράδυ όσο αράζαμε στο χόστελ ήταν να ψάξουμε το μέρος στο οποίο θα μείνουμε στο Moalboal (Φιλιππίνες) στην πρώτη στάση του βασικού μας ταξιδιού.

Όλες οι διαμονές του ταξιδιού κλείστηκαν την ίδια ή μια μέρα πριν από την άφιξη μας.
Και αυτό γιατί είμασταν απρόβλεπτοι καθώς σε μέρη που υπολογίζαμε ότι θα κάτσουμε 2 μέρες μέναμε τελικά μια βδομάδα για πολλούς και διάφορους λόγους (κυρίως γιατί είχαμε ωραία παρέα..).

Και εδώ είναι που πρέπει να λύσουμε ακόμα ένα πρόβλημα γιατί κατά την είσοδο μας στις Φιλιππίνες θα έπρεπε να έχουμε μαζί μας και εισιτήριο εξόδου από την χώρα σε περίπτωση ελέγχου, κάτι που όμως εμείς δεν είχαμε καθώς δεν ξέραμε το πόσο θα κάτσουμε στην χώρα και δεν θέλαμε να μας δεσμεύει κάτι τετοιο!

Το επόμενο πρωί σηκωθήκαμε,και το πρώτο πράγμα που κάναμε είναι να κλείσουμε κατάλυμα για το Moalboal και να δούμε τι θα κάνουμε με το εισιτήριο εξόδου! Εν τέλει δημιουργήσαμε ένα ψεύτικο αεροπορικό εισιτήριο με την ευχή να μην το καταλάβει η αστυνομία του αεροδρομίου σε πιθανό έλεγχο.

Αφού ντύθηκαμε βγάλαμε ένα ψιλό πρόγραμμα για το πως θα κυλήσει η μέρα ! Είπαμε σήμερα να το πάμε τελείως χαλαρά και να μην τρέχουμε να δούμε πράγματα! Κατευθυνθήκαμε στην αραβική περιοχή και περάσαμε έξω από το Sultan Mosque,ένα επιβλητικό τζαμί στο κέντρο της συνοικίας.Περπατώντας παρατηρήσαμε έξω από τα περισσότερα εστιατόρια μεγάλους καταλόγους και τους κλασικούς κράχτες να χρησιμοποιούν όλων των ειδών τα κόλπα για να σε πείσουν να φας στο μαγαζί τους.Γενικά αποφεύγω τέτοιου είδους εστιατόρια κάθως 9/10 το φαγητό δεν είναι καλό.Έτσι δεν κάτσαμε για φαγητό. Τελειώνοντας με την βόλτα μας στην περιοχή αποφασίσαμε να γυρίσουμε προς το κέντρο και να φάμε σε κάποιο food court της περιοχής. Τσιμπήσαμε ψητό κοτόπουλο με ρύζι και καλαμπόκι.

Είμαστε που είμαστε εδώ είπαμε να πάμε μια φορά στο rooftop bar του marina bay sands. Είχε είσοδο 30 δολάρια τα οποία μπορούσες να τα χρησιμοποιείς είτε για ποτό είτε για φαγητό!Ανεβήκαμε στον 57ο όροφο και αφού περιμέναμε λιγάκι βρήκαμε ένα ωραίο τραπέζι στην άκρη του μπαρ,η θέα ωραία αλλα το service και τα δύο κοκτέιλ που παραγγείλαμε δεν μας ξετρέλανε καθόλου, απογοήτευση για ένα τέτοιο γνωστό μαγαζί (δούλευα στον χώρο της εστίασης γι’αυτό και αυτή η άποψή μου).Το μόνο που απολαύσαμε ήταν η ωραία playlist του DJ.

Με την πείνα να χτυπάει το καμπανάκι,φεύγουμε και η μόνη επιλογή εκείνη την στιγμή μετά της 12 ήταν τα mcdonalds, φτάσαμε πήραμε το φαγητό όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε και τρέξαμε να προλάβουμε το τελευταίο μετρό.Με την ψυχή στο στόμα το προλάβαμε,κατεβήκαμε κοντά στο χόστελ μας και βρίσκοντας δυο πλαστικές καρέκλες (οι καλύτερες συζητήσεις σε αυτές γίνονται, νόμος) στην άκρη του δρόμου καθίσαμε να απολαύσουμε τα burger.

Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο,κάναμε ένα μίνι συμμάζεμα καθώς αύριο ήταν η τελευταία μέρα στην πόλη και πέσαμε για ύπνο.


Άνοιξε παράρτημα το κυλικείο της σχολής μου στην Σιγκαπούρη και δεν το ξέρω?

Βολτάρωντας στους βοτανικούς κήπους.

Η θέα από το rooftop bar του marina bay sands.

(συνεχίζεται)

 

[poised]

Όποιος γνώριζει τι παίζουν οι κύριοι ας με διαφωτίσει.(είχε και άλλες ανοιχτές παρτίδες γύρω γύρω)

Ντάμα είναι, υπάρχουν πολλές εκδοχές, μάλιστα στην ΝΑ Ασία παίζουν μία που θεωρείται ότι έχει παραδοσιακή κινεζική προέλευση. Προσωπικά αμφιβάλλω, απ' ότι έχω διαβάσει το παιχνίδι είναι αραβικό και οι κινέζοι έχουν την εθνικιστική τάση να βαφτίζουν τα πάντα δικά τους.

 

[Apostolosm]

Ντάμα είναι, υπάρχουν πολλές εκδοχές, μάλιστα στην ΝΑ Ασία παίζουν μία που θεωρείται ότι έχει παραδοσιακή κινεζική προέλευση. Προσωπικά αμφιβάλλω, απ' ότι έχω διαβάσει το παιχνίδι είναι αραβικό και οι κινέζοι έχουν την εθνικιστική τάση να βαφτίζουν τα πάντα δικά τους.

Μάλιστα!
Μου θύμισε τους ηλικιωμένους΄σε διάφορες επαρχιακές πόλεις που παίζουν χαρτιά σε πλατείες στην Ελλάδα!

 

[Apostolosm]

Ξυπνήσαμε σχετικά αργα καθώς και σήμερα η ζέστη ήταν αφόρητη και δεν κάναμε συνεχόμενο ύπνο.Τελευταία μέρα στην πόλη σήμερα και είπαμε να φάμε μετά από πρόταση του yong παραδοσιακό Σιγκαπουριανό πρωινό.

Κατευθυνθήκαμε σε ένα από τα γνωστότερα μαγαζιά για το συγκεκριμένο πρωινό το οποίο ονομάζεται ya kun toast και σερβίρει όπως προδίδει και το ονομά του ένα combo πραγμάτων με φρυγανισμένο ψωμί του τοστ με γέμιση φυστικοβούτυρο, μια όσο πρέπει τηγανισμένη αυγοφέτα και ένα toast με λαχανικά και διαφορά μπαχαρικά που ομως δεν κατάλαβα τα περισσότερα από αυτά.Παρέα με αυτά τα κυρίως έρχονται από δίπλα και δυο αυγά που αυτοί παραδοσιακά τα σερβίρουν αρκετά μελάτα - υδαρές θα έλεγα και καφέ φίλτρου στον οποίο προσθέτουν μπόλικο ζαχαρούχο γάλα! (είναι ο πιο διάσημος καφές στη πόλη, πολύ γλυκός για τα γούστα μου). Να ζητήσετε τα αυγά hard boil και θα σας ετοιμάσουν σφιχτά.

Συνεχίσαμε με μια βόλτα στην κλειστή ηλεκτρονική αγορα της Chinatown στην οποία μπορούσες να βρεις οτιδήποτε έχει σχέση με gadget και τηλεφωνία. Κάναμε και μια βόλτα από απορία σε ένα σούπερ μάρκετ με κινέζικα snack.

Αφού τελειώσαμε μας είχαν μείνει δύο ακόμη εκκρεμότητες προς τακτοποιηση πριν επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο! Το πρώτο ήταν να πάμε σε κάποιο κεντρικό σταθμό του μετρό ώστε να επιστρέψουμε τις κάρτες μετακινήσεις μας και να πάρουμε πίσω τα 20 δολάρια deposit που είχαμε δώσει! Την τελευταία μέρα συνειδητοποιήσαμε πως μπορείς να πληρώνεις και με την χρεωστική σου κάρτα στα ΜΜΜ, αλλά θα μείνει αναπάντητο γιατί δεν το κάναμε και κολλήσαμε να χρησιμοποιούμε μόνο τις κάρτες της εταιρείας! Δεν ξέρω αν συμφέρει περισσότερο η όχι.

Η δεύτερη ήταν να φάμε το τελευταίο μας γεύμα στην αγαπημένη μας κλειστή αγορά lau pa sat! Έτσι και έγινε! Εγώ πήρα noodles με κοτόπουλο και ο Γιάννης ρύζι με κοτόπουλο,μοιραστήκαμε και τρία dumplings με γαρίδα στον ατμο και ψημένες γαρίδες στα κάρβουνα!
Κάναμε την τελευταία μας βόλτα και γυρίσαμε στο χοστελ να ετοιμάσουμε βαλίτσες !

Η πτήση για Φιλιππίνες ήταν τα άγρια χαράματα οπότε είπαμε να το πάμε σερί μέχρι να φτάσουμε στο αεροδρόμιο γιατί μας είχαν μείνει μόνο τρεις ώρες μέχρι να καλέσουμε grab! Που να ξέραμε τι κούραση μας περίμενε την επόμενη μέρα μέχρι να φτάσουμε στο moalboal.

Αν και βγήκαμε λιγάκι εκτός μπάτζετ Σιγκαπούρη σε ευχαριστούμε για την φιλοξενία!

Στο επόμενο σκέλος ξεκινάει το βασικό κομμάτι του ταξιδιού μας! Φιλιππίνες σου ερχόμαστε!

Για να δούμε θα μπορέσουμε να μπούμε στην χώρα με τα fake tickets μας η θα μας καταλάβουν;;;;



Το παραδοσιακό πρωινό.

Δεν ξέρω σε πόσο καιρό θα βρω πιο παραξένη γεύση σε πατατάκια από αυτή! (πόδι από κοτόπουλο)

Βάλε μερικές γαρίδες στην σχάρα μάστοραααα.

 

[psilos3]

Έκανες πολύ καλά που πήρες την απόφαση να γράψεις για το ταξίδι σου, σε διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και περιμένω τα καλύτερα από τις άλλες δύο χώρες που ακολουθούν!

 

[mariath]

Ωραία ξενάγηση στη Σιγκαπούρη, πήρα ιδέες για το επερχόμενο διήμερό μου εκεί. Περιμένω Βιετνάμ και Φιλιππίνες. Αν και δεν είναι στο άμεσο πρόγραμμα, τα λες ωραία, είναι πολύ ευχάριστη η ιστορία σου.

 

[Apostolosm]

Έκανες πολύ καλά που πήρες την απόφαση να γράψεις για το ταξίδι σου, σε διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και περιμένω τα καλύτερα από τις άλλες δύο χώρες που ακολουθούν!

Μου φαίνεται ήδη πολύ ωραίο καθώς γράφοντας θυμάμαι κα λεπτομερείες που βοηθάν στην συγγραφή!
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.