Πορτογαλία Μαδέρα: πόση ομορφιά μπορεί να χωρέσει σε μια κουκίδα στον Ατλαντικό;

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική

Πρέπει να ομολογήσω ότι για τη Μαδέρα πρωτοδιάβασα μόλις πριν ένα χρόνο, σε ένα ταξιδιωτικό αφιέρωμα του Αθηνοράματος. Μέχρι να καταλάβω πού είναι και σε ποιά χώρα ανήκει πέρασε αρκετή ώρα! Όταν εν τέλει ολοκλήρωσα την ανάγνωση και όντας μαγεμένη από τις φωτογραφίες απλά μονολόγησα «εγώ εδώ θέλω να πάω»! Βέβαια στο μυαλό μου οι προτεραιότητες ήταν άλλες, πιο μακρινές και «εξωτικές». Αλλά οι περιορισμοί στο φετινό καλοκαιρινό μου budget και η αναζήτηση ενός ιδιαίτερου αλλά προσιτού προορισμού για μια φυσιολάτρη solo traveller έκαναν την προοπτική της Μαδέρας ακόμα πιο δελεαστική! Και όντως, δεν μετάνιωσα στιγμή!

Λίγα λόγια για τη Μαδέιρα: αποτελεί ένα από τα νησιά της περιοχής της Μακαρονησίας (Macaronesia), μαζί με τις Αζόρες, τα Κανάρια Νησιά, τα Νησιά Selvagens και το Πράσινο Ακρωτήριο. Βρίσκεται στον Ατλαντικό ωκεανό και συγκεκριμένα περίπου 600 χλμ από τις ακτές του Μαρόκου. Πρόκειται για ηφαιστειογενές νησί (όπως άλλωστε ισχύει για όλη την Μακαρονησία), με εντυπωσιακά τοπία και έντονες εναλλαγές. Ανήκει διοικητικά στην Πορτογαλία, μολαταύτα αποτελεί αυτόνομη επαρχία με δικό της Κοινοβούλιο (συνδυαστικά με το πορτογαλικό). Από τη στιγμή που το νησί απέκτησε την αυτονομία του το 1976 αναπτύχθηκε ιδιαιτέρως, καθώς έλαβαν χώρα πολλά έργα, κατά βάση μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ένα από τα σήματα-κατατεθέν του είναι άλλωστε τα άπειρα τούνελ που έχουν σκάψει τους ηφαιστειογενείς βράχους στο εσωτερικό του για τη γρηγορότερη κάλυψη των αποστάσεων μέσω σύγχρονων αυτοκινητοδρόμων. Η μαγεία βέβαια βρίσκεται στους παλιούς περιφερειακούς δρόμους, από τους οποίους μπορεί κανείς να απολαύσει περισσότερο το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο. Γενικότερα πάντως, η Μαδέρα (και κυρίως η πρωτεύουσα Funchal) δίνει μια εικόνα ευημερίας, καλής συντήρησης και ασφάλειας.

Οι κάτοικοι της Μαδέρας είναι ιδιαίτερα περήφανοι για το νησί τους, το οποίο, από ό, τι με πληροφόρησαν ενθουσιωδώς, εικάζεται ότι πρόκειται για την περίφημη «Ατλαντίδα» της αρχαιότητας. Αρκετοί δε από αυτούς δεν θεωρούν εαυτούς Πορτογάλους, αλλά Μαδεριανούς, κάνοντας λόγο για πολιτισμικές, γλωσσικές και ποικίλες άλλες διαφορές σε σχέση με τη mainland Πορτογαλία. Θα πρέπει πάντως να αναφερθεί ότι η Μαδέρα επρόκειτο για ακατοίκητο νησί πριν το αποικήσουν οι Πορτογάλοι το 1418.

Το κλίμα της Μαδέιρας είναι πολύ ήπιο, κάτι που την καθιστά θελκτικό προορισμό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Παρ’ όλα αυτά ο καιρός αλλάζει συνέχεια μέσα στη μέρα. Το λιοπύρι δίνει τη θέση του στη συννεφιά και εκείνη στη βροχή! Έχει επίσης αρκετή υγρασία. Στα πιο ορεινά σημεία η ομίχλη κάνει συχνότατες εμφανίσεις, δημιουργώντας μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα.

Ο τουρισμός είναι επίσης ήπιος και σε καμία περίπτωση δεν διαβρώνει το χαρακτήρα του νησιού (εκτός ίσως από την περιοχή που βρίσκονται τα μεγάλα ξενοδοχεία της Funchal, αλλά και πάλι δεν μιλάμε για τερατώδεις καταστάσεις όπως συμβαίνει σε άλλους προορισμούς). Η πλειοψηφία των επισκεπτών προερχόταν από τη Γερμανία και τη Γαλλία, ενώ είδα και αρκετούς Ρώσους, Αμερικανούς, Πολωνούς, ακόμα και Ρουμάνους! Έλληνες πάλι ούτε για δείγμα (όχι ότι με χάλασε). Κάποιοι ντόπιοι μου είπαν ότι δεν είχαν ξαναγνωρίσει Ελληνίδα! Το είδος των επισκεπτών ήταν κυρίως ζευγάρια και οικογένειες, χωρίς όμως να λείπουν και μικρές παρέες και solo travellers. Παρ’ όλα αυτά, σε αντίθεση με τα γειτονικά Κανάρια, κάποιος που επιθυμεί πιο έντονες καταστάσεις μάλλον θα απογοητευτεί. Στη Μαδέρα πας καθαρά για τη φύση της και αυτή είναι που θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο!

Προσωπικά γι’ αυτή τη φύση επισκέφτηκα το νησί και ειλικρινά τις μέρες που έμεινα εκεί αισθάνθηκα ότι βρισκόμουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Τη μία να κοιτάω δελφίνια και να κολυμπάω στα νερά του Ατλαντικού, την άλλη να περπατάω στους μαύρους βράχους των Ilhas Desertas ή να κάνω πεζοπορία πλάι στις περίφημες levadas προσεγγίζοντας καταρράκτες! Σε άλλες περιπτώσεις να κοιτάζω από ψηλά το άγριο σκηνικό και την απεραντοσύνη του Ατλαντικού ή να κάνω σαν παιδί στις περίφημες φυσικές πισίνες που έχει δημιουργήσει η λάβα στο Porto Moniz! Να μην μιλήσω για τα όμορφα χωριουδάκια (άλλα ψαράδικα, άλλα ορεινά) ή για τους εντυπωσιακούς τροπικούς κήπους! Και μέσα σε όλα αυτά μια όμορφη και πολιτισμένη πόλη, η Funchal, που χαίρεσαι να την περπατάς και να ανακαλύπτεις τις γωνιές της!

Αναμείνατε τις λεπτομέρειες!

 

Attachments

  • 352,2 KB Προβολές: 146
Last edited:

alma

Member
Μηνύματα
2.791
Likes
9.447
:clap::clap::clap:Πως και πως περίμενα την ιστορία που υποσχέθηκες.Άντε να μαθαίνουμε και οι μελλοντικοί επισκέπτες.Με ΤΑΡ πήγες?
 

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική
:clap::clap::clap:Πως και πως περίμενα την ιστορία που υποσχέθηκες.Άντε να μαθαίνουμε και οι μελλοντικοί επισκέπτες.Με ΤΑΡ πήγες?
Δεν την καθυστέρησα και πάρα πολύ, δεν μπορείς να πεις! :D

Ναι, με TAP πήγα, η οποία μου άφησε ανάμεικτες εντυπώσεις.
 

pattyyy

Member
Μηνύματα
1.565
Likes
1.237
Επόμενο Ταξίδι
χμ...
Ονειρεμένο Ταξίδι
νότια αφρική
Aαααχ, τέλεια! Η ιστορία που περιμένω εδώ και μέρες να εμφανιστεί! Η εισαγωγή σου underwater μου εισάγει κι εμάς τους αμύητους στο ύφος του νησιού! Ανυπομονώ για τη συνέχεια και φυσικά για φωτογραφίες!

υ.γ. το solo ταξίδι έχει ξεχωριστή γοητεία. Έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής μόνο solo αποσπασματικές περιπλανήσεις στα πλαίσια συντροφικού ταξιδιού και ομολογώ ότι τις απόλαυσα εξαιρετικά..
 

maxoula

Member
Μηνύματα
225
Likes
266
Ονειρεμένο Ταξίδι
Νέα Υόρκη ξανά και ξανά
Ωραίο ταξίδι underwater!:clap: Αναμένουμε φωτογραφίες από τη φύση αλλά και τις θάλασσες στον Ατλαντικό! Άραγε σε τι διαφέρουν από τις δικές μας? :)
 

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική
Aαααχ, τέλεια! Η ιστορία που περιμένω εδώ και μέρες να εμφανιστεί! Η εισαγωγή σου underwater μου εισάγει κι εμάς τους αμύητους στο ύφος του νησιού! Ανυπομονώ για τη συνέχεια και φυσικά για φωτογραφίες!

υ.γ. το solo ταξίδι έχει ξεχωριστή γοητεία. Έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής μόνο solo αποσπασματικές περιπλανήσεις στα πλαίσια συντροφικού ταξιδιού και ομολογώ ότι τις απόλαυσα εξαιρετικά..
Ευχαριστώ πολύ patyyy μου! Όσον αφορά τα solo ταξίδια, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάνει πολλά μόνη-μόνη. Τις περισσότερες φορές είναι μέρη ευρύτερων ταξιδιών με παρέα. Το συγκεκριμένο που ήταν solo με όλη τη σημασία της λέξης πραγματικά το απόλαυσα, ήταν όμως "κομμένο και ραμμένο" στα γούστα και τις προτιμήσεις μου. Διαφορετικά θεωρώ ότι σίγουρα θα υπήρχαν στιγμές που θα είχα κάπως πλήξει.

Για μένα η καλύτερη επιλογή είναι το ταξίδι με άτομα που εκπέμπουν στο ίδιο μήκος κύματος μαζί μου. 2ο σαν επιλογή είναι το solo και τελευταίο έρχεται εκείνο με άτομα που "ναι μεν αλλά" ή γκρουπ. :) Μολονότι πάντως μου αρέσει η παρέα, η αλληλεπίδραση και ο χαβαλές, σε καμία περίπτωση δεν είμαι διατεθειμένη να χάσω ένα ταξίδι που θέλω πολύ επειδή δεν ακολουθεί κανείς.

Ωραίο ταξίδι underwater!:clap: Αναμένουμε φωτογραφίες από τη φύση αλλά και τις θάλασσες στον Ατλαντικό! Άραγε σε τι διαφέρουν από τις δικές μας? :)
Μαχούλα μου σε ευχαριστώ! :D Όσον αφορά τη θάλασσα, καθώς το νησί βρίσκεται μέσα στον ωκεανό, έχει όπως καταλαβαίνεις ένα "άνοιγμα", ένα βάθος, μια αγριάδα θα έλεγα που τη διαφοροποιεί αρκετά από τα δεδομένα του Αιγαίου ή του Ιονίου.

Να πω επίσης ότι, ως ηφαιστειογενές νησί, η Μαδέρα δεν έχει πολλές "καλές" παραλίες. Οι περισσότερες έχουν μεγάλες μαύρες κοτρόνες και είναι κάπως άβολη η φάση. Παρ΄όλα αυτά το νερό σαν νερό είναι σούπερ! Επίσης υπάρχει και η εναλλακτική των βουτιών στις λιμνούλες που σχηματίζουν κάποιοι καταρράκτες.

Σαν αυτόν εδώ καλή ώρα! :D

afarm9.staticflickr.com_8172_7957350860_590372b99f.jpg
25fontes_1
 

htrul18

Member
Μηνύματα
104
Likes
39
Επόμενο Ταξίδι
Ρωσία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Αυστραλία & Νέα Ζηλανδία
underwater αναμένουμε τη συνέχεια! Μου ακούγεται πολύ γοητευτική η ιδέα του σολο ταξιδιού αν και δε το έχω επιχειρήσει ποτέ.
Α, και μια ερώτηση:
Οι κάτοικοι εκεί μιλούν αρκετά αγγλικά ώστε να μπορείς τουλάχιστον να συνεννοηθείς ή πρέπει να ξέρεις ισπανικά/πορτογαλικά;
 

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική
underwater αναμένουμε τη συνέχεια! Μου ακούγεται πολύ γοητευτική η ιδέα του σολο ταξιδιού αν και δε το έχω επιχειρήσει ποτέ.
Α, και μια ερώτηση:
Οι κάτοικοι εκεί μιλούν αρκετά αγγλικά ώστε να μπορείς τουλάχιστον να συνεννοηθείς ή πρέπει να ξέρεις ισπανικά/πορτογαλικά;
Σε ευχαριστώ! :) Οι κάτοικοι ναι, μιλούν αγγλικά! Ορισμένοι πολύ καλά, άλλοι απλώς σε ένα επαρκές επίπεδο για να ανταλλάξεις δυο κουβέντες ή να πάρεις μια πληροφορία. Νοηματική δεν χρησιμοποίησα καθόλου! :D Τώρα βέβαια δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει αν πας μόνος σε κάποιο χωριουδάκι στην άκρη του πουθενά!

Τέλεια τέλεια τέλεια .. Πες μας και αλλα...

Sent from my iPhone using Travel stories
Ευχαριστώ! :D Αναμείνατε!
 

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική
Ημέρα 1η: Επεισοδιακή άφιξη

Ο ψυχαναγκαστικός άνθρωπος κανονίζει τα πάντα στην εντέλεια! Το απόγευμα της 23ης του Αυγούστου λοιπόν έφτασα χαρωπή αλλά και ξεθεωμένη στο αεροδρόμιο της Λισσαβώνας, μετά από μια πολύωρη περιήγηση στην πόλη! Λίγες εβδομάδες πριν είχε εγκαινιαστεί η επέκταση του μετρό προς το αεροδρόμιο, έτσι δεν χρειάστηκε καν να ταλαιπωρηθώ με λεωφορεία, κίνηση και τα σχετικά. Γραμμή στο χώρο φύλαξης αποσκευών όπου είχα αφήσει το backpack μου (είχα κανονίσει μεγάλο stopover και έκανα δύο φορές check-in την αποσκευή επειδή δεν ήθελα να διακινδυνεύσω το να φτάσει πριν από μένα ή, ακόμα χειρότερα, να καταλήξει σε κάνα Ρίο ντε Τζανέιρο και να ψάχνομαι. Άλλωστε δεν είχα διαβάσει και διθυραμβικά reviews γενικότερα για την TAP και είχα σκιαστεί).

Στο check-in ενημερώνομαι ότι η πτήση θα έχει μισάωρη καθυστέρηση. Αφού περνάω έλεγχο και αράζω στην gate διαπιστώνω ότι η καθυστέρηση όπως φαίνεται πρόκειται να είναι πολύ μεγαλύτερη. Κάθε 45λεπτο μας ενημερώνουν για την αναμενόμενη ώρα απογείωσης. Εγώ ήταν καθορισμένο να φτάσω στη Funchal γύρω στις 9και-9μιση και είχα πει στους ιδιοκτήτες της πανσιόν που θα έμενα ότι θα ήμουν εκεί γύρω στις 10και. Τους πήρα οπότε τηλ. να τους ενημερώσω για την αργοπορία καθώς θα έφτανα εκεί μετά το πέρας των τυπικών ωρών που δέχονταν check-in. Προσπάθησα να τηλεφωνήσω και στην εταιρεία μισθωμένων οχημάτων με την οποία είχα κλείσει τη μεταφορά από το αεροδρόμιο (το aerobus στη Funchal σταματά αρκετά νωρίς το βράδυ και τα ταξί μετά τις 10 είναι 30% ακριβότερα), όμως δεν είχα τον αριθμό τους. Με δεδομένο ότι δεν είχα προπληρώσει την κούρσα ήμουν σίγουρη ότι δεν θα με περίμενε κανείς στο αεροδρόμιο.

Μιάμιση ώρα περίπου μετά μας ενημερώνουν ότι θα ξεκινήσει η επιβίβαση, όπως και έγινε. Μας στοιβάζουν λοιπόν στα πουλμανάκια και αυτό ήταν! Περιμέναμε, περιμέναμε, περιμέναμε. ‘Οταν πέρασε ένα 20λεπτο περίπου, κάποιοι που είχαν αγανακτήσει βγήκαν έξω και άρχισαν να διαμαρτύρονται στους οδηγούς των πουλμανακίων. Ο ένας, ένα παιδαρέλι γύρω στα 20, γέλαγε ψιλοπροκλητικά και έλεγε «περιμένω εντολή από πάνω». Σε κάποιους που είχαν παιδιά είχε γυρίσει το μάτι και έκαναν σαν τρελοί. Αισθανόμουν ότι βρισκόμουν στην Ελλάδα και απλά άκουγα πορτογαλικά. Ήμουν κουρασμένη και νύσταζα. Σε κάποια φάση ήρθε μια τύπισσα από την εταιρεία, ζήτησε συγγνώμη και είπε κάτι για ένα τεχνικό πρόβλημα, ενώ λίγο μετά τα πουλμανάκια ξεκίνησαν και επιβιβαστήκαμε.

Λίγο πριν μας μοιράσουν τα σαντουιτσάκια κάτι ανέφεραν για περιορισμένες προμήθειες σε αλκοόλ. Όπως και να έχει εγώ ζήτησα κρασί επειδή τα νεύρα είχαν χτυπήσει κόκκινο και ήθελα να χαλαρώσω λίγο. Η πτήση κράτησε λίγο παραπάνω από μιάμιση ώρα και δεν με χώραγε ο τόπος. Προσπάθησα όμως να ηρεμήσω επειδή περίμενα αυτή την προσγείωση πώς και πώς! Βλέπετε, το αεροδρόμιο της Μαδέρας, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1964, είναι διαβόητο και παλιότερα θεωρούταν και πολύ επικίνδυνο, καθώς ο εξαιρετικά μικρός (τότε) αεροδιάδρομός του στην πλαγιά ενός λόφου δίπλα στον Ατλαντικό καθιστούσε την προσέγγισή του εξαιρετικά δύσκολη. Το 2000 έγινε μια επέκταση του αεροδιαδρόμου πάνω σε κάτι μεγάλους στύλους μέσα στη θάλασσα, καθιστώντας το ασφαλές, αλλά και εντυπωσιακό! Μολαταύτα, μερικές φορές οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την ασφαλή προσγείωση των αεροσκαφών, οπότε χρησιμοποιείται το αεροδρόμιο του γειτονικού Porto Santo, ή σπανιότερα των Κανάριων Νησιών. Επιπλέον, από ό, τι μου είπαν ντόπιοι, για να πραγματοποιήσει ένας πιλότος δρομολόγιο στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο χρειάζεται να κάνει κάποιες επιπλέον ώρες εκπαίδευσης στον εξομοιωτή.

Δυστυχώς λόγω της ώρας δεν μπόρεσα να δω την προσέγγιση του αεροδρομίου (είδα όμως αρκετές προσγειώσεις από μακριά μέσα από ένα ιστιοπλοϊκό). Όσον αφορά την προσγείωση καθαυτή, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι το αεροπλάνο κινήθηκε κάπως «περίεργα» μόλις άγγιξε έδαφος, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Μια κοπέλα που γνώρισα την επόμενη μέρα έλεγε πάντως πως τρόμαξε κάπως στην προσγείωση και ότι μετά έμαθε την ιστορία για τον αεροδιάδρομο. Δεν ξέρω!

Σας παραθέτω πάντως μια φωτό του αεροδρομίου όπως την τράβηξα από τη θάλασσα και μια άλλη του διαδρόμου (όσο μπόρεσα να πλησιάσω), την οποία έβγαλα την μέρα που επέστρεφα. Είδα πολλές και σε καρτ-ποστάλς στα διάφορα τουριστικά μαγαζιά του νησιού.

afarm9.staticflickr.com_8444_7963318234_dc2347cb6a.jpg
madeiraair_1
afarm9.staticflickr.com_8309_7963339634_de0169b375.jpg
madeiraair_2

Καθώς το αεροδρόμιο είναι πολύ μικρό δεν γίνεται χρήση πούλμαν και απλά περπατάς από το αεροπλάνο στο κτίριο. Ανακούφιση! Το πρόβλημά μου προέκυψε όταν βγήκαν όλες οι αποσκευές και η δική μου πουθενά! Εκεί ήταν που με έπιασε μια απελπισία συνδυαστικά με την κούραση και βούρκωσα! Ήρθε τότε ένας κυριούλης του αεροδρομίου για να με ενημερώσει ότι δεν θα έβγαιναν άλλες αποσκευές (λες και δεν το ήξερα). Ξαφνικά όμως, σα να του έρχεται μια ιδέα, μου λέει: «Μήπως έχεις ένα backpack»; «Ναι, ναι» απαντάω εγώ. «Έλα, εδώ είναι, τα backpacks τα βγάζουμε ξεχωριστά ως υπερμεγέθη». Όντως, ήταν σε μια γωνιά και μου ήρθε και πάλι να κλάψω, αλλά από ανακούφιση. Κατευθύνθηκα προς την έξοδο και με μεγάλη χαρά είδα ότι με περίμενε και ο οδηγός! Δεν θα χρειαζόταν να πάρω ταξί, ούτε να πληρώσω την 35άρα που φοβόμουν!

Από εκείνο το σημείο και μετά άρχισα να το απολαμβάνω! Η ατμόσφαιρα ήταν δροσερή και οσφραινόμουν τη χαρακτηριστική μυρωδιά των νησιών. Καθαρός αέρας, δέντρα, χώμα και ιώδιο! Η διαδρομή σχετικά σύντομη (γύρω στο 20λεπτο), καθώς οι δρόμοι ήταν άδειοι. Μπαινοβγαίναμε σε τούνελ, αρκετές στροφές, καλοί δρόμοι! Σας παραθέτω κάποιες φωτός με γέφυρες και τούνελ που τράβηξα τις επόμενες μέρες.

afarm9.staticflickr.com_8303_7963322566_4f97176d37.jpg
madeirabridge_1
afarm9.staticflickr.com_8445_7963333812_d0035faae7.jpg
madeira_tunnel
afarm9.staticflickr.com_8177_7963312062_dacdb75ae3.jpg
madeirabridge_3

Ο οδηγός ήταν ευγενικός, αλλά και λιγομίλητος, κάπως σκυθρωπός. Κάτι που διαπίστωσα γενικότερα τις προσέχεις μέρες (αλλά και μου ανέφεραν και κάποιοι ντόπιοι) είναι ότι οι Πορτογάλοι (ή έστω οι Μαδεριανοί) διαφέρουν αρκετά από εμάς, τους Ιταλούς, ή και τους Ισπανούς ακόμα. Εντάξει, σίγουρα είναι πιο «θορυβώδεις» και συμπαθείς από τους Κεντρο-βορειοευρωπαίους, αλλά σε σχέση με τους μεσογειακούς είναι λιγότερο ανοιχτοί, έξω καρδιά, ευχάριστοι. Πιο τυπικοί. Δεν πρόκειται για γοητευτικό λαό. Ένα ντόπιο παιδί τους χαρακτήρισε σε ελεύθερη μετάφραση «μουρτζούφληδες». Πιθανώς να τους αδίκησε λίγο, όμως τα λόγια του δεν απείχαν και πολύ από την πραγματικότητα.

Σε κάποια φάση εμφανίζεται η Funchal! Διάσπαρτα φωτάκια στους λόφους και στο βάθος ο Ατλαντικός. Και πάνω το φεγγάρι που είχε αρχίσει να γεμίζει να ρίχνει το φως του στη θάλασσα! Όμορφη στιγμή!

Τέλος πάντων, με τα πολλά έφτασα στην πανσιόν μου 12 παρά, κουρασμένη και βρώμικη. Με υποδέχτηκε η μία εκ των ιδιοκτητών (πρόκειται για ένα μεσήλικο ζευγάρι) όπου μου έδειξε το δωμάτιό μου και με βοήθησε να τακτοποιηθώ. Η πανσιόν μου ήταν η Vila Teresinha, η οποία αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για value-for-money διαμονή. Πολύ καθαρά δωμάτια με δικό τους μπάνιο, ευγενικοί ιδιοκτήτες, καλό πρωινό, μια όμορφη βεράντα με θέα τη Funchal και τον Ατλαντικό και ένα παλιομοδίτικο στυλ που ταιριάζει με την περιοχή στην οποία βρίσκεται, μακριά από την τουριστική πλευρά με τα ξενοδοχεία. Για το μονόκλινο (που επί της ουσίας ήταν δίκλινο) πλήρωνα 30 euros τη βραδιά.

Έκανα ένα γρήγορο μπάνιο και έπεσα ξερή για ύπνο! Πραγματικά κοιμήθηκα σαν κούτσουρο, τόσο κουρασμένη ήμουν! Και η επόμενη μέρα αναμενόταν αρκετά busy, με ημερήσιο boat trip στις Ilhas Desertas και τοπικό πανηγύρι το βράδυ.
 

paefstra

Member
Μηνύματα
6.725
Likes
15.796
Επόμενο Ταξίδι
Venice
Ευχαριστώ πολύ patyyy μου! Όσον αφορά τα solo ταξίδια, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάνει πολλά μόνη-μόνη. Τις περισσότερες φορές είναι μέρη ευρύτερων ταξιδιών με παρέα. Το συγκεκριμένο που ήταν solo με όλη τη σημασία της λέξης πραγματικά το απόλαυσα, ήταν όμως "κομμένο και ραμμένο" στα γούστα και τις προτιμήσεις μου. Διαφορετικά θεωρώ ότι σίγουρα θα υπήρχαν στιγμές που θα είχα κάπως πλήξει.

Για μένα η καλύτερη επιλογή είναι το ταξίδι με άτομα που εκπέμπουν στο ίδιο μήκος κύματος μαζί μου. 2ο σαν επιλογή είναι το solo και τελευταίο έρχεται εκείνο με άτομα που "ναι μεν αλλά" ή γκρουπ. :) Μολονότι πάντως μου αρέσει η παρέα, η αλληλεπίδραση και ο χαβαλές, σε καμία περίπτωση δεν είμαι διατεθειμένη να χάσω ένα ταξίδι που θέλω πολύ επειδή δεν ακολουθεί κανείς.
+1 από μένα! Διαβάζω την καταπληκτική ιστορία σου και σαν οδηγό για παρόμοιο εγχείρημα.
 

underwater

Member
Μηνύματα
2.227
Likes
5.849
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ανταρκτική
+1 από μένα! Διαβάζω την καταπληκτική ιστορία σου και σαν οδηγό για παρόμοιο εγχείρημα.
Σε ευχαριστώ πολύ! :D Εύχομαι αν ποτέ αισθανθείς την ανάγκη να το κάνεις να το τολμήσεις!

Επίσης θα ήθελα να σας παραθέσω και το link της εταιρείας με την οποία κανόνισα την μεταφορά από το αεροδρόμιο, καθώς έμεινα πολύ ικανοποιημένη.

Private Low Cost Transfers from Airports of Faro, Lisbon, Porto, Madeira, Alicante & Malta
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.891
Μηνύματα
743.561
Μέλη
35.565
Νεότερο μέλος
AndVal

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom