• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Μάιο - Ιούλιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!

Βουλγαρία Μολδαβία Ουγγαρία Ουκρανία Πολωνία Ρουμανία Σερβία Σλοβακία Τσεχική Δημοκρατία Ποδοσφαιροπεριοδεία σε εννιά χώρες (ή αλλιώς, “η απόγνωση... θέλει καλοπέραση”)

10900km

Member
Contents
  1. Κεφάλαιο 1
  2. Κεφάλαιο 2ο
  3. Κεφάλαιο 3ο
  4. Κεφάλαιο 4ο
  5. Κεφάλαιο 5ο
  6. Κεφάλαιο 6ο
  7. Κεφάλαιο 7ο
  8. Κεφάλαιο 8ο
  9. Κεφάλαιο 9ο
  10. Κεφάλαιο 10ο
  11. Κεφάλαιο 11ο
  12. Κεφάλαιο 12ο
  13. Κεφάλαιο 13ο
  14. Κεφάλαιο 14ο
  15. Φωτογραφίες]Πολωνία: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8730d1314434879-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-auschwitz-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8730d1314434879t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-auschwitz-jpg[/IMG][/URL], Βοσνία: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8731d1314434893-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-cevapi-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8731d1314434893t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-cevapi-jpg[/IMG][/URL], Μαυροβούνιο: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8732d1314434957-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-img_1264-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8732d1314434957t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-img_1264-jpg[/IMG][/URL

:) Δεν κρύβω ότι μου... χαϊδεύει τη ματαιοδοξία το να βλέπω ότι μετά από τόοοσο καιρό με θυμάστε ακόμα κάποιοι, πόσο μάλλον το τι μου γράφετε. Ντρέπομαι (ειλικρινά) που δεν έχω αξιωθεί ακόμα να ολοκληρώσω ΜΙΑ από τις ιστορίες μου, αλλά... βρίσκω σύμμαχο το “για όλα υπάρχει η πρώτη φορά”...

Nenena, όπως έγραψα και τότε που άρχισα το διετές (και κάτι) ταξίδι, Απρίλιο του 2009, αποφάσισα να φύγω, να ταξιδέψω για όσο μπορούσα περισσότερο, 50% επειδή είμαι όντως παθολογικά εξαρτημένος από το να είμαι “στη γύρα”, και 50% επειδή είχα σιχαθεί (για να μη χρησιμοποιήσω ακόμα βαρύτερη λέξη) την καθημερινότητά μου στη Θεσσαλονίκη.

Go2dbeach, :):) μου θύμισες αυτό που συνηθίζω να λέω για τον Μπιλ Μπράισον, τον αγαπημένο μου ταξιδιωτικό συγγραφέα, ότι θα διάβαζα ολόκληρο βιβλίο του ακόμη κι αν το πρώτο κεφάλαιο ήταν αφιερωμένο σε λεπτομερή περιγραφή για το πώς ζευγαρώνουν οι ιππόκαμποι. Ακόμα κι αυτό, ο συγκεκριμένος μπορεί να το κάνει άξιο να διαβαστεί. Ο τύπος με έχει φέρει πάμπολλες φορές σε δύσκολη θέση σε τρένα, λεωφορεία, αεροπλάνα, πλοία, μ' έχει κάνει να δακρύσω από τα γέλια... Όσο για το πόσο... “λατρεύεις” το ποδόσφαιρο και οτιδήποτε έχει να κάνει με Ευρώπη, με κάνει να σε βλέπω σαν... πρόκληση(!). Αν καταφέρω να “κρατήσω” εσένα πέρα από τρεις-τέσσερις ημέρες, θα το θεωρήσω παράσημο στο στήθος μου...

Mariath (και Go2dbeach), την τελευταία φορά που σταμάτησα να γράφω (από νότια Αμερική), το έκανα κυρίως όχι επειδή βαριόμουν ή δεν είχα χρόνο (ούτε βαριόμουν, ούτε είχα πρόβλημα χρόνου), αλλά επειδή καλώς ή κακώς αισθανόμουν ότι... εγώ τα έγραφα, κι εγώ τα διάβαζα. Τα παιδιά που έχουν ταξιδέψει στη Λατινική Αμερική κι έχουν μοιραστεί τις ιστορίες τους εδώ είναι ήδη πολλά (κι ελπίζω σύντομα να προστεθούν κι άλλοι στη λίστα), οπότε έκρινα ότι αυτά που έγραφα ούτως ή άλλως στο προσωπικό ημερολόγιό μου καθημερινά, πιστά, ήταν αρκετά. Δεν έβλεπα τον λόγο να καταλαμβάνω τζάμπα χώρο στο σάιτ.

LULLU, ταξιδεύω με 15 ευρώ την ημέρα. Δεκαπέντε ευρώ για διαμονή, φαγητό, και λοιπά καθημερινά έξοδα. Υποθέτω ότι αυτό το ποσό φαντάζει... φτωχομπινεδιάρικο σε κάποιους, με εξαίρεση όμως τις ΗΠΑ, σε όλες τις υπόλοιπες χώρες που ταξίδεψα τα δύο τελευταία χρόνια, έμεινα άνετα κάτω από το όριο των 15 ευρώ, ακόμη και στη Βραζιλία (την αναφέρω ενδεικτικά, επειδή έχω ακούσει πάμπολλους να λένε ότι είναι η ακριβότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής). Προσωπικά, είτε το πιστεύετε είτε όχι, με δεκαπέντε ευρώ την ημέρα έχω μείνει σε αξιοπρεπέστατα καταλύματα, δεν έχω πεινάσει ποτέ, δεν έχω διψάσει ποτέ, δεν έχω στερηθεί απολύτως τίποτα (από εκείνα που για μένα είναι σημαντικά). Σε κάποιες χώρες μού επέτρεψα να “ξεστρατίσω” (στην Κολομβία για παράδειγμα, όπου οι πειρασμοί ήταν πολλοί...), όμως “κάλυψα τη ζημιά” σε γειτονικές χώρες, στη Βενεζουέλα και στο Εκουαδόρ, όπου πολλές ημέρες με το ζόρι ξόδευα πάνω από δέκα ευρώ, μένοντας μάλιστα σε μονόκλινα δωμάτια με τηλεόραση, κι όχι σε κοιτώνες χόστελ. Ακόμα και στην Αβάνα, για τα έξοδα στην οποία έχω ακούσει ανατριχιαστικές ιστορίες, περνούσα ανετότατα με λιγότερα από δέκα ευρώ την ημέρα. Entonces, λοιπόν, 60 μέρες επί 15 ευρώ, μας κάνουν 900 ευρώ (το πρώτο που έκανα αφού κατέβασα την ιδέα για το επόμενο δίμηνο, ήταν να ελέγξω τιμές διαμονής σε όλες τις πόλεις που θα πάω. Μπορώ να φιλοξενηθώ σε όλες τις πόλεις, αλλά προτιμώ να πληρώσω και να μείνω σε χόστελ). Όλες οι μετακινήσεις μου, από το Θεσσαλονίκη-Σόφια μέχρι το Βελιγράδι-Θεσσαλονίκη, θα μου κοστίσουν κάτι λιγότερο από 200 ευρώ. Τις τιμές τις βρήκα με τη βοήθεια παιδιών σε κάποιο άλλο σάιτ, και τις τσέκαρα ο ίδιος στις ιστοσελίδες στις οποίες με παρέπεμψαν). 900+200=1100. Το 1300 συμπληρώνεται από τα 200 ευρώ που υπολόγισα να ξοδέψω σε εισιτήρια αγώνων, όμως όπως βλέπω τα πράγματα, το ποσό αυτό θα είναι θεαματικά μικρότερο. Με τη διεθνή δημοσιογραφική κάρτα που έβγαλα, έχω ήδη πάρει διαπίστευση για τα δύο πρώτα παιχνίδια που θα δω, και μάλιστα αυτά στα οποία υπολόγιζα να πληρώσω τα δύο από τα τρία ακριβότερα εισιτήρια του διμήνου. Με την κάρτα, μπορώ να κάνω αίτηση για διαπίστευση και για το Τσεχία-Ισπανία, αρχές Οκτωβρίου, και να γλιτώσω τα 35 ευρώ που κοστίζουν τα φθηνότερα εισιτήρια, ΑΝ έβρισκα εισιτήριο (το στάδιο που θα γίνει το παιχνίδι χωράει λίγους περισσότερους από 20.000 θεατές. Δεν είναι και τεράστιο). Όσα χρήματα γλιτώσω με την κάρτα, θα τα... φάω σε φανέλες :). Αυθεντικές, ποδοσφαιρικών ομάδων. Είμαι “κολλημένος” συλλέκτης :). Έτσι προκύπτει το “1300”. Καλώς ή κακώς, πάντα ταξιδεύω με ρευστό. Ποτέ δε συμφιλιώθηκα με την ιδέα της κάρτας και της ανάληψης χρημάτων από ΑΤΜ. Θα έχω μαζί μου 1500 ευρώ, ένα “μαξιλαράκι” διακοσίων ευρώ, “για κάθε ενδεχόμενο”. Όταν χρησιμοποιώ την πιστωτική (μαζεύω μίλια της Star Alliance), θα αφήνω στην άκρη το αντίστοιχο ποσό από το ρευστό που θα έχω μαζί μου. Επιπλέον ο ασφαλιστικός μου φορέας μου δίνει δωρεάν μία κάρτα υγείας, που μπορώ να τη χρησιμοποιήσω σχεδόν παντού, σε περίπτωση που, χτύπα ξύλο, κάτι μου συμβεί. Σε κάλυψα; :)

dik-7, το ότι η ιστορία θα είναι διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη, το θεωρώ “χαρτί” (όχι τόσο εδώ, μια και εδώ ο κόσμος είναι ήδη παθιασμένος με τα ταξίδια, οπότε είναι πιο πρόθυμος να διαβάσει μία ταξιδιωτική περιγραφή, όσο πολύ περισσότερο στο άλλο σάιτ, στο οποίο ο κόσμος μπαίνει για να βρει προτάσεις για το στοίχημα, και ίσως να διαβάσει νέα), το οποίο όμως από μόνο του δεν αποτελεί πανάκεια. Χίλια πράγματα μπορείς να κάνεις με ένα λάπτοπ, αν όμως έχεις ξεμείνει από μπαταρία και δεν έχεις αντάπτορα για την μπρίζα της χώρας όπου βρίσκεσαι, δεν μπορείς καν να το ανοίξεις. Ακόμη κι ένα “ξεχωριστό” θέμα, νομίζω ότι χρειάζεται να το “παιδεύεις” (με την καλή την έννοια, με την έννοια να προσέχεις τις λεπτομέρειές του), για να το κάνεις άξιο να διαβαστεί περισσότερο από δύο-τρεις ημέρες. Παρεμπιπτόντως, δε σε... θυμάμαι από “παλιά”, αλλά χαίρομαι για την εντύπωση που έχεις για μένα...

Last, but most definitely not least, elenara88, ο Θρύλος σου είναι σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής, οπότε άσε να πάω τα λαβράκια μου στον ΠΑΟΚ μου... :)
 

Attachments

dmdoc

Member
Ξεχωριστή και ιδιαίτερη η σκέψη και το project.Επιτέλους κάτι ολότελα διαφορετικό.Thanks που το μοιράζεσαι...
 

Ivana

Member
αντε, με το καλό...να περάσεις καλά και να τελειώσεις το έργο σου!!! ελπίζω και τα λεφτα να σου φτάσουν!

και εμένα μου άρεσε πολύ, άρα περιμένω την συνέχεια!
 

10900km

Member
Το σκέφτηκα αρκετά πριν συμπεριλάβω τη λέξη “ποδόσφαιρο” στον τίτλο της ιστορίας, επειδή, φυσικά, θέλω να με διαβάζετε όσο γίνεται περισσότεροι, και ξέρω ότι αρκετοί, κυρίως αρκετΕΣ, δεν έχουν το παραμικρό (μα το παραμικρό!) ενδιαφέρον για αυτό το άθλημα στο οποίο “22 τρελοί κυνηγάνε μία μπάλα”. Αν όμως δεν το ανέφερα στον τίτλο, θα ήταν σαν να ήμουν παντρεμένος και να έλεγα στη γυναίκα μου ότι θα πήγαινα Σαββατοκύριακο στο Λονδίνο για δουλειές, ενώ στην πραγματικότητα θα πήγαινα κυρίως για να δω εκεί την “παράνομη” σχέση μου, και πολύ λιγότερο για δουλειές...

Έχοντας περάσει 17 χρόνια σε εφημερίδες (κυρίως), περιοδικά (λιγότερο), ραδιόφωνο (λίγο), και τηλεόραση (ακόμη λιγότερο), παρακολουθώντας αμέτρητους αγώνες πολλοί εκ των οποίων ήταν τόσο μα τόοοσο βαρετοί που παρακαλούσα από το... 9΄, να συμβεί ένα θαύμα, να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου, και το χρονόμετρο να έχει πάει στο 89΄, δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, εκείνο που με συναρπάζει πλέον περισσότερο στο ποδόσφαιρο είναι η παρατήρηση του αντίκτυπου που έχει στον κόσμο, και οι απίθανες ιστορίες που “βγάζει”.

Στο γήπεδο της Μπόκα στο Μπουένος Άιρες, οι οπαδοί της φιλοξενούμενης ομάδας στο παιχνίδι που πήγα, έβγαλαν τα... “πουλάκια” τους στο ημίχρονο, στο πάνω διάζωμα της κερκίδας που τους είχαν, κι άρχισαν να κάνουν το “ψιλό” τους(!) καταβρέχοντας τους οπαδούς της Μπόκα που κάθονταν στο κάτω διάζωμα. Στην Ασουνσιόν, στο μεγαλύτερο, αλλά άδειο στο ένα από τα δύο παιχνίδια που είδα εκεί, στάδιο, ένας πιτσιρικάς είπε μία κακή λέξη στην κερκίδα, τον ακούσαμε όλοι επειδή στο γήπεδο δεν ήμασταν πάνω από 150-200 φίλαθλοι, ο πατέρας του άρχισε να του “τις βρέχει”, και μαμάδες άλλων μπόμπιρων μπήκαν στη μέση για να τον πείσουν να σταματήσει τα σκαμπίλια στον πωπό του...

Στο Μαρακανά του Ρίο (το γήπεδο που για το ποδόσφαιρο είναι ό,τι είναι για τα μουσεία ο Λούβρος, το Βρετανικό Μουσείο, και το Πράδο ΜΑΖΙ), 90.000 οπαδοί της Φλαμένγκο τραγουδούσαν επί 90 λεπτά, κάνοντας καζούρα στη συμπολίτισσα Φλουμινένσε και τους 10.000 οπαδούς της, επειδή τους νικούσαν και η “Φλου” απειλούταν με υποβιβασμό. Υπάρχουν πολλές συναυλίες που να μαζεύουν 100.000 κόσμο;... Στη Βενεζουέλα, στο πρώτο παιχνίδι που είδα, από τα τέσσερα γκολ του είδα μόνο το ένα. Τα άλλα τρία τα έχασα επειδή χάζευα τις γυναίκες, που πηγαινοέρχονταν συνέχεια περπατώντας αγέρωχες και καμαρωτές με τις τονισμένες καμπύλες τους, σαν την Μπελούτσι στο “Μαλένα”...

Δε θα ξεχάσω ποτέ τις αυτόχθονες κοπελίτσες στη Γουατεμάλα, που ανεβοκατέβαιναν τις κερκίδες με τις παραδοσιακές φορεσιές τους, ένα ξύλινο κασελάκι κρεμασμένο μπροστά τους, κι έναν “μπόγο” στην πλάτη τους, και κάποια στιγμή άφηναν στην άκρη το κασελάκι, έφερναν τον “μπόγο” μπροστά τους, κι έβαζαν τα μωρά τους (οι... μπόγοι) να θηλάσουν, σε μια γωνιά των κερκίδων. Στο δε Κάλι, στην Κολομβία, τη μέρα που ήμουν στο γήπεδο της τοπικής Ντεπορτίβο, οι οπαδοί της “έκαναν ντου” στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, δε χτύπησαν κανέναν, αυτό όμως που έκαναν ήταν να πάνε μπροστά στους παίκτες της ομάδας τους, να σταθούν μπροστά τους, και με έντονες κινήσεις να τους ζητούν να βγάλουν τις φανέλες τους (είχαν βαρεθεί εκείνο το διάστημα να τους βλέπουν να χάνουν).

Στο Μαϊάμι, τέλη Απριλίου, φέτος, την τελευταία βδομάδα πριν επιστρέψω στην Ελλάδα, είχα ξεμείνει από καθαρά ρούχα, δεν ήθελα να ξοδέψω χρήματα να πλύνω τα βρώμικα μου, κι έτσι κάθε μέρα φορούσα και μία διαφορετική από τις 10+ αυθεντικές ποδοσφαιρικές φανέλες που είχα αγοράσει το προηγούμενο πεντάμηνο, και τις οποίες είχα ακόμα στις συσκευασίες τους. Κάθε μέρα υπήρχαν άνθρωποι που μου μιλούσαν “στο ξεκάρφωτο” στον δρόμο, στην παραλία, σε καταστήματα, στο χόστελ μου, παντού, κόσμος που αναγνώριζε τη φανέλα της ομάδας του, της Εθνικής της Βενεζουέλας, της Κολομβίας, της Λίγκα του Κίτο, της Μπαρσελόνα του Γκουαγιακίλ...

Στα καλά καθούμενα ένας καλοντυμένος κύριος που βγαίνει από τη μονοκατοικία του στο Miami Beach κι ετοιμάζεται να μπει στη χλιδάτη Μερτσέντες του, σε βλέπει με τη φανέλα της Μπαρσελόνα του Γκουαγιακίλ, σε ρωτάει αν είσαι από εκεί, του εξηγείς την... περίπτωσή σου, και μετά αρχίζει να σου λέει την ιστορία του, πώς από “αλάνι” σε άσχημη γειτονιά του Γκουαγιακίλ, έφθασε να ασχολείται με real estate στο Μαϊάμι. Κι όλα αυτά, επειδή σε είδε με τη φανέλα της ομάδας των παιδικών του χρόνων... Αυτό, ΑΥΤΟ είναι που λατρεύω περισσότερο στο ποδόσφαιρο, και το να διαβάζει κανείς ΤΕΤΟΙΕΣ ιστορίες δε νομίζω ότι αποτελεί χάσιμο χρόνου. Ελπίζω να το βλέπετε έτσι κι εσείς, και με το “εσείς” απευθύνομαι σε αναγνώστριες σαν την pattyyy, την Ivana, και την ΥΒΟΝΝΗ, που υποθέτω ότι δεν... κόβουν φλέβες για ποδόσφαιρο :). Fenia42, εσύ με άφησες με την εντύπωση ότι ασχολείσαι με το “τόπι”. Dmdoc, εσένα μάλλον σε υπολογίζω στους “τακτικούς” μου. Θα πρέπει να είναι εντελώς απογοητευτικά τα πρώτα κείμενά μου (από Βουλγαρία) για να σε “χάσω” :).

Ένα “ευχαριστώ” σε όσους με διάβασαν, κι ειδικά στα παιδιά με τα “ευχαριστώ” και τα σχόλιά τους!
 

go2dbeach

Member
Ε-ΠΙ-ΤΕ-ΛΟΥΣ o 10900km επέστρεψε :clap:
Βαριέμαι απίστευτα ότι έχει σχέση με ποδόσφαιρο , αλλά και ότι έχει σχέση με Ευρώπη (αυτό το τελευταίο το λέω αψηφώντας τυχόν γιουχαίσματα και ρίψη τοματών από ευρωπαιολάτρες συμφορουμίτες). Όπως καταλαβαίνεις ο συνδυασμός στη συγκεκριμένη ιστορία είναι θανατηφόρος για μένα!
Παρόλα αυτά θα διάβαζα κείμενό σου ακόμα κι αν ήταν η λεπτομερής ανάλυση του ¨Αρνάκι άσπρο και παχύ¨ :haha:
Είσαι από τους πολύ πολύ αγαπημένους μου πόστερς κι ας μας παράτησες να ξεροσταλιάζουμε για το επόμενο κομμάτι απο λατινική αμερική (το τονίζω μπας και αισθανθείς τύψεις και συνεχίσεις την ιστορία :lol:) στη μέση της Βενεζουέλας!

Anyway , θα σε παρακολουθήσω στο ευρωπαικό οδοιπορικό σου.
Go2dbeach
 

mariath

Member
Εκεί που σ' έχουμε αφήσει (ή καλύτερα μας έχεις αφήσει...) κάπου στη νότια Αμερική, τσουπ σκας μύτη στη Θεσσαλονίκη και ετοιμάζεσαι για τον ποδοσφαιρικό γύρο της ανατολικής Ευρώπης!!!
Δηλώνω και γω φανατική αναγνώστριά σου και περιμένω!!!!!
 

LULLU

Member
:lol:καλως τον και ας αργησε που και εμεις... δεν προφτασα να παω παρακατω να διαβασω για το ποδοσφαιρο..εμεινα στα 1300 ευρω κοστους του ταξιδιου και δεν εχω συνελθει ακομη!!!!!μα που βρησκεις τετοιες τιμες εσυ?:clap:
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.176
Μηνύματα
702.561
Μέλη
34.725
Νεότερο μέλος
katerinaz89

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom