• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Ιούνιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!

Βουλγαρία Μολδαβία Ουγγαρία Ουκρανία Πολωνία Ρουμανία Σερβία Σλοβακία Τσεχική Δημοκρατία Ποδοσφαιροπεριοδεία σε εννιά χώρες (ή αλλιώς, “η απόγνωση... θέλει καλοπέραση”)

10900km

Member
Contents
  1. Chapter 1
  2. Κεφάλαιο 2ο
  3. Κεφάλαιο 3ο
  4. Κεφάλαιο 4ο
  5. Κεφάλαιο 5ο
  6. Κεφάλαιο 6ο
  7. Κεφάλαιο 7ο
  8. Κεφάλαιο 8ο
  9. Κεφάλαιο 9ο
  10. Κεφάλαιο 10ο
  11. Κεφάλαιο 11ο
  12. Κεφάλαιο 12ο
  13. Κεφάλαιο 13ο
  14. Κεφάλαιο 14ο
  15. Φωτογραφίες]Πολωνία: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8730d1314434879-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-auschwitz-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8730d1314434879t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-auschwitz-jpg[/IMG][/URL], Βοσνία: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8731d1314434893-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-cevapi-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8731d1314434893t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-cevapi-jpg[/IMG][/URL], Μαυροβούνιο: [URL="http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8732d1314434957-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-img_1264-jpg"][IMG]http://www.travelstories.gr/attachments/%F4%E1%EE%E9%E4%E9%F9%F4%E9%EA%DD%F2-%E9%F3%F4%EF%F1%DF%E5%F2-%F3%E5-%E5%EE%DD%EB%E9%EE%E7/8732d1314434957t-%F0%EF%E4%EF%F3%F6%E1%E9%F1%EF%F0%E5%F1%E9%EF%E4%E5%DF%E1-%F3%E5-%E5%ED%ED%E9%DC-%F7%FE%F1%E5%F2-%DE-%E1%EB%EB%E9%FE%F2-%E7-%E1%F0%FC%E3%ED%F9%F3%E7-%E8%DD%EB%E5%E9-%EA%E1%EB%EF%F0%DD%F1%E1%F3%E7-img_1264-jpg[/IMG][/URL

Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία, Ουκρανία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Σερβία, πίσω στη Θεσσαλονίκη. Πρώτη Σεπτεμβρίου με 31 Οκτωβρίου. Προϋπολογισμός ταξιδιού, 1300 ευρώ. Όλα μέσα... Διανυκτερεύσεις, λοιπά καθημερινά έξοδα, μετακινήσεις, και εισιτήρια αγώνων. Αγώνων ποδοσφαιρικών. Καθημερινά θα γράφω για μία αθλητικοειδησεογραφικού και στοιχηματικού περιεχομένου ιστοσελίδα, η οποία θα καλύψει (μικρό) μέρος των 1300 ευρώ που έχω υπολογίσει ότι θα μου κοστίσει αυτό το δίμηνο. Όσοι θέλετε, με ακολουθείτε νοερά.

Η ιδέα μού προέκυψε ξαφνικά, πριν από δέκα μέρες. Μετά από τρεις (και κάτι) κακούς, κακούς, το ξαναγράφω για να του δώσω την έμφαση που του αξίζει, κακούς μήνες στην Ελλάδα, έχοντας επιστρέψει για τα καλά από μία περιπλάνηση στη Λατινική Αμερική και στη Νοτιοανατολική Ασία που κράτησε 25 μήνες (θα μπορούσα να γράψω “δύο χρόνια”, αλλά από την καλύτερη περίοδο της ζωής μου δε θέλω να “κλέψω” ούτε μέρα, πόσο μάλλον ολόκληρο μήνα), ψυχολογικά έπιασα πάτο. Από το να ξοδέψω τα λιγοστά χρήματα που έχω στην τράπεζα σε συνεδρίες με κάποιον ψυχολόγο και σε ψυχοφάρμακα, σκέφτηκα να τα δώσω για ΤΟ ψυχοφάρμακο, που για μένα τουλάχιστον είναι το να είμαι “στη γύρα”, να ταξιδεύω.

Διευκρινίζω το... αυτονόητο, ότι δηλαδή εδώ δεν πρόκειται να γράφω για πράγματα βαρετά και -θεωρώ- ανούσια, δηλαδή ποιος έβαλε πόσα γκολ, ποιος είχε δοκάρι σε ποιο λεπτό, ποιος αποβλήθηκε για ποιον λόγο, κι άλλα σχετικά με τους αγώνες που θα βλέπω. Αυτό δε θα το κάνω καλά-καλά ούτε για την άλλη ιστοσελίδα. Δε βλέπω τι ενδιαφέρον μπορεί να έχει για κάποιον στην Ελλάδα η λεπτομερής περιγραφή του 0-0 ενός αγώνα για το... μολδαβικό, για παράδειγμα, πρωτάθλημα. Στην άλλη ιστοσελίδα θα γράφω αυτά που νομίζω ότι πρέπει να γράφω με βάση το ποιο είναι το κοινό στο οποίο απευθύνεται εκείνη, κι εδώ θα γράφω αυτά που νομίζω ότι θα αξίζει να αφιερώσει κανείς 3-4 λεπτά τη μέρα να διαβάσει.

Δεν μπορώ να ξέρω πώς θα πάει το ταξίδι, προσπαθώ να κρατήσω τις προσδοκίες μου χαμηλά, ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι πάνω στη βδομάδα θα το μετανιώσω, κι άλλες στιγμές σκέφτομαι ότι μπορεί να μου προκύψουν καλά πράγματα και με το που θα επιστρέψω να αρχίσω να ετοιμάζω αμέσως το επόμενο, όμως αυτό που ήδη έχω “χειροπιαστό”, είναι η τεράστια αλλαγή στη διάθεσή μου από τη μέρα που μου ήρθε αυτή η ιδέα. Είναι σπουδαίο να ξυπνάς το πρωί και να έχεις στο μυαλό σου μία ολόκληρη λίστα με λεπτομέρειες που πρέπει να τακτοποιήσεις, λεπτομέρειες που η τακτοποίησή τους σε γεμίζει ικανοποίηση κι ενθουσιασμό (για παράδειγμα έβγαλα επιτέλους διεθνή δημοσιογραφική κάρτα, και τη χρησιμοποίησα για να εξασφαλίσω διαπιστεύσεις για τα δύο πρώτα παιχνίδια εθνικών ομάδων που θα δω σε Σόφια και Βουκουρέστι). Αντίθετα, είναι... αυτογκόλ, να κάθεσαι με σταυρωμένα τα χέρια, και να κλαις τη μοίρα σου, κάτι στο οποίο... αρίστευσα τους τρεις και κάτι μήνες από τη μέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα, μέχρι τη μέρα που είπα “ως εδώ”.

Την ιστορία την αρχίζω σήμερα, δέκα μέρες πριν πάρω το λεωφορείο από Θεσσαλονίκη για Σόφια, κυρίως επειδή θέλω να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου με κάποιον, κι ακόμη καλύτερα με κόσμο που αγαπάει τα ταξίδια. Όταν είμαι μέσα στη μιζέρια, τη μιζέρια μου την κρατάω για τον εαυτό μου. Όταν όμως είμαι μέσα στον ενθουσιασμό, προτιμώ να τον μοιράζομαι. Νομίζω ότι ο ενθουσιασμός μπορεί, μπορεί, ανάλογα με τον πώς τον εκφράζεις, να μεταδίδεται σε άλλους, αλλά και να πολλαπλασιάζεται για σένα τον ίδιο, επομένως είναι... win-win κατάσταση, όλοι βγαίνουμε κερδισμένοι. ΚΑΙ εκείνος που γράφει για το τι τον ενθουσιάζει, ΚΑΙ, ίσως, εκείνοι που τον διαβάζουν.

Απογευματινούς, υπό τον ήχο τζιτζικιών και με τον ανεμιστήρα αριστερά μου να κάνει την κατάσταση με τη ζέστη υποφερτή, χαιρετισμούς σε όλους από Άνω Τούμπα

Δημήτρης
 

Attachments

dmdoc

Member
Ξεχωριστή και ιδιαίτερη η σκέψη και το project.Επιτέλους κάτι ολότελα διαφορετικό.Thanks που το μοιράζεσαι...
 

Ivana

Member
αντε, με το καλό...να περάσεις καλά και να τελειώσεις το έργο σου!!! ελπίζω και τα λεφτα να σου φτάσουν!

και εμένα μου άρεσε πολύ, άρα περιμένω την συνέχεια!
 

10900km

Member
Το σκέφτηκα αρκετά πριν συμπεριλάβω τη λέξη “ποδόσφαιρο” στον τίτλο της ιστορίας, επειδή, φυσικά, θέλω να με διαβάζετε όσο γίνεται περισσότεροι, και ξέρω ότι αρκετοί, κυρίως αρκετΕΣ, δεν έχουν το παραμικρό (μα το παραμικρό!) ενδιαφέρον για αυτό το άθλημα στο οποίο “22 τρελοί κυνηγάνε μία μπάλα”. Αν όμως δεν το ανέφερα στον τίτλο, θα ήταν σαν να ήμουν παντρεμένος και να έλεγα στη γυναίκα μου ότι θα πήγαινα Σαββατοκύριακο στο Λονδίνο για δουλειές, ενώ στην πραγματικότητα θα πήγαινα κυρίως για να δω εκεί την “παράνομη” σχέση μου, και πολύ λιγότερο για δουλειές...

Έχοντας περάσει 17 χρόνια σε εφημερίδες (κυρίως), περιοδικά (λιγότερο), ραδιόφωνο (λίγο), και τηλεόραση (ακόμη λιγότερο), παρακολουθώντας αμέτρητους αγώνες πολλοί εκ των οποίων ήταν τόσο μα τόοοσο βαρετοί που παρακαλούσα από το... 9΄, να συμβεί ένα θαύμα, να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου, και το χρονόμετρο να έχει πάει στο 89΄, δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, εκείνο που με συναρπάζει πλέον περισσότερο στο ποδόσφαιρο είναι η παρατήρηση του αντίκτυπου που έχει στον κόσμο, και οι απίθανες ιστορίες που “βγάζει”.

Στο γήπεδο της Μπόκα στο Μπουένος Άιρες, οι οπαδοί της φιλοξενούμενης ομάδας στο παιχνίδι που πήγα, έβγαλαν τα... “πουλάκια” τους στο ημίχρονο, στο πάνω διάζωμα της κερκίδας που τους είχαν, κι άρχισαν να κάνουν το “ψιλό” τους(!) καταβρέχοντας τους οπαδούς της Μπόκα που κάθονταν στο κάτω διάζωμα. Στην Ασουνσιόν, στο μεγαλύτερο, αλλά άδειο στο ένα από τα δύο παιχνίδια που είδα εκεί, στάδιο, ένας πιτσιρικάς είπε μία κακή λέξη στην κερκίδα, τον ακούσαμε όλοι επειδή στο γήπεδο δεν ήμασταν πάνω από 150-200 φίλαθλοι, ο πατέρας του άρχισε να του “τις βρέχει”, και μαμάδες άλλων μπόμπιρων μπήκαν στη μέση για να τον πείσουν να σταματήσει τα σκαμπίλια στον πωπό του...

Στο Μαρακανά του Ρίο (το γήπεδο που για το ποδόσφαιρο είναι ό,τι είναι για τα μουσεία ο Λούβρος, το Βρετανικό Μουσείο, και το Πράδο ΜΑΖΙ), 90.000 οπαδοί της Φλαμένγκο τραγουδούσαν επί 90 λεπτά, κάνοντας καζούρα στη συμπολίτισσα Φλουμινένσε και τους 10.000 οπαδούς της, επειδή τους νικούσαν και η “Φλου” απειλούταν με υποβιβασμό. Υπάρχουν πολλές συναυλίες που να μαζεύουν 100.000 κόσμο;... Στη Βενεζουέλα, στο πρώτο παιχνίδι που είδα, από τα τέσσερα γκολ του είδα μόνο το ένα. Τα άλλα τρία τα έχασα επειδή χάζευα τις γυναίκες, που πηγαινοέρχονταν συνέχεια περπατώντας αγέρωχες και καμαρωτές με τις τονισμένες καμπύλες τους, σαν την Μπελούτσι στο “Μαλένα”...

Δε θα ξεχάσω ποτέ τις αυτόχθονες κοπελίτσες στη Γουατεμάλα, που ανεβοκατέβαιναν τις κερκίδες με τις παραδοσιακές φορεσιές τους, ένα ξύλινο κασελάκι κρεμασμένο μπροστά τους, κι έναν “μπόγο” στην πλάτη τους, και κάποια στιγμή άφηναν στην άκρη το κασελάκι, έφερναν τον “μπόγο” μπροστά τους, κι έβαζαν τα μωρά τους (οι... μπόγοι) να θηλάσουν, σε μια γωνιά των κερκίδων. Στο δε Κάλι, στην Κολομβία, τη μέρα που ήμουν στο γήπεδο της τοπικής Ντεπορτίβο, οι οπαδοί της “έκαναν ντου” στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, δε χτύπησαν κανέναν, αυτό όμως που έκαναν ήταν να πάνε μπροστά στους παίκτες της ομάδας τους, να σταθούν μπροστά τους, και με έντονες κινήσεις να τους ζητούν να βγάλουν τις φανέλες τους (είχαν βαρεθεί εκείνο το διάστημα να τους βλέπουν να χάνουν).

Στο Μαϊάμι, τέλη Απριλίου, φέτος, την τελευταία βδομάδα πριν επιστρέψω στην Ελλάδα, είχα ξεμείνει από καθαρά ρούχα, δεν ήθελα να ξοδέψω χρήματα να πλύνω τα βρώμικα μου, κι έτσι κάθε μέρα φορούσα και μία διαφορετική από τις 10+ αυθεντικές ποδοσφαιρικές φανέλες που είχα αγοράσει το προηγούμενο πεντάμηνο, και τις οποίες είχα ακόμα στις συσκευασίες τους. Κάθε μέρα υπήρχαν άνθρωποι που μου μιλούσαν “στο ξεκάρφωτο” στον δρόμο, στην παραλία, σε καταστήματα, στο χόστελ μου, παντού, κόσμος που αναγνώριζε τη φανέλα της ομάδας του, της Εθνικής της Βενεζουέλας, της Κολομβίας, της Λίγκα του Κίτο, της Μπαρσελόνα του Γκουαγιακίλ...

Στα καλά καθούμενα ένας καλοντυμένος κύριος που βγαίνει από τη μονοκατοικία του στο Miami Beach κι ετοιμάζεται να μπει στη χλιδάτη Μερτσέντες του, σε βλέπει με τη φανέλα της Μπαρσελόνα του Γκουαγιακίλ, σε ρωτάει αν είσαι από εκεί, του εξηγείς την... περίπτωσή σου, και μετά αρχίζει να σου λέει την ιστορία του, πώς από “αλάνι” σε άσχημη γειτονιά του Γκουαγιακίλ, έφθασε να ασχολείται με real estate στο Μαϊάμι. Κι όλα αυτά, επειδή σε είδε με τη φανέλα της ομάδας των παιδικών του χρόνων... Αυτό, ΑΥΤΟ είναι που λατρεύω περισσότερο στο ποδόσφαιρο, και το να διαβάζει κανείς ΤΕΤΟΙΕΣ ιστορίες δε νομίζω ότι αποτελεί χάσιμο χρόνου. Ελπίζω να το βλέπετε έτσι κι εσείς, και με το “εσείς” απευθύνομαι σε αναγνώστριες σαν την pattyyy, την Ivana, και την ΥΒΟΝΝΗ, που υποθέτω ότι δεν... κόβουν φλέβες για ποδόσφαιρο :). Fenia42, εσύ με άφησες με την εντύπωση ότι ασχολείσαι με το “τόπι”. Dmdoc, εσένα μάλλον σε υπολογίζω στους “τακτικούς” μου. Θα πρέπει να είναι εντελώς απογοητευτικά τα πρώτα κείμενά μου (από Βουλγαρία) για να σε “χάσω” :).

Ένα “ευχαριστώ” σε όσους με διάβασαν, κι ειδικά στα παιδιά με τα “ευχαριστώ” και τα σχόλιά τους!
 

go2dbeach

Member
Ε-ΠΙ-ΤΕ-ΛΟΥΣ o 10900km επέστρεψε :clap:
Βαριέμαι απίστευτα ότι έχει σχέση με ποδόσφαιρο , αλλά και ότι έχει σχέση με Ευρώπη (αυτό το τελευταίο το λέω αψηφώντας τυχόν γιουχαίσματα και ρίψη τοματών από ευρωπαιολάτρες συμφορουμίτες). Όπως καταλαβαίνεις ο συνδυασμός στη συγκεκριμένη ιστορία είναι θανατηφόρος για μένα!
Παρόλα αυτά θα διάβαζα κείμενό σου ακόμα κι αν ήταν η λεπτομερής ανάλυση του ¨Αρνάκι άσπρο και παχύ¨ :haha:
Είσαι από τους πολύ πολύ αγαπημένους μου πόστερς κι ας μας παράτησες να ξεροσταλιάζουμε για το επόμενο κομμάτι απο λατινική αμερική (το τονίζω μπας και αισθανθείς τύψεις και συνεχίσεις την ιστορία :lol:) στη μέση της Βενεζουέλας!

Anyway , θα σε παρακολουθήσω στο ευρωπαικό οδοιπορικό σου.
Go2dbeach
 

mariath

Member
Εκεί που σ' έχουμε αφήσει (ή καλύτερα μας έχεις αφήσει...) κάπου στη νότια Αμερική, τσουπ σκας μύτη στη Θεσσαλονίκη και ετοιμάζεσαι για τον ποδοσφαιρικό γύρο της ανατολικής Ευρώπης!!!
Δηλώνω και γω φανατική αναγνώστριά σου και περιμένω!!!!!
 

LULLU

Member
:lol:καλως τον και ας αργησε που και εμεις... δεν προφτασα να παω παρακατω να διαβασω για το ποδοσφαιρο..εμεινα στα 1300 ευρω κοστους του ταξιδιου και δεν εχω συνελθει ακομη!!!!!μα που βρησκεις τετοιες τιμες εσυ?:clap:
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Threads
30.103
Μηνύματα
699.725
Μέλη
34.551
Νεότερο μέλος
jubaea

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top