• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιούλιο - Αύγουστο 2016! Κάντε κλικ εδώ!

Γαλλία Οι Παριζιάνοι / Les parisiens!

giannismits

Member

Μια εικόνα χίλιες λέξεις… φύγε και ποτέ μην επιστρέψεις.. όχι συγνώμη αυτό είναι τραγούδι! Το Παρίσι είναι πια ανάμνηση και μπήκε κι αυτό στο χρονοντούλαπο των ταξιδιών μου. Μπορεί να μην ήταν ποτέ στους άμεσους στόχους μου αλλά έχει πάει και η κουτσή Μαρία οπότε γιατί να μη πάω κι εγώ που είμαι αρτιμελής? Εννοώ είναι ένας παγκόσμιος κολοσσός της τουριστικής βιομηχανίας οπότε όφειλα να δω κι εγώ από κοντά το περιβόητο a Paris.



Η ιστορία έγινε περισσότερο λόγο συνδρόμου στέρησης για συγγραφή (περίπου) και μετά για τους οφθαλμούς σας! Που θα πει πως θα ακολουθήσει photo story (κατά το success story)! Γι’ αυτό δεν θα επιπέσω σε χαρακτηρισμούς όπως ''ονειρεμένο Παρίσι'', ''η πιο ερωτική πόλη'', ''η πόλη του φωτός'' και άλλα τέτοια γλυκανάλατα! E είναι υπερεκτιμημένο πώς να το κάνουμε!
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Μου άρεσε η πόλη γενικά αλλά αν θα έδινα έναν χαρακτηρισμό αυτό θα ήταν Μονότονη. Σε όλα της. Χτισμένη σε μια μονότονη πεδιάδα δεν θα μπορούσε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρων. Αν μάλιστα δεν υπήρχε ο Σηκουάνας εκεί θα μιλούσα για την ολοκληρωτική πλήξη! Όμως μην είμαι άδικος μωρέ μαζί του. Εντάξει Λονδίνο δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ αλλά έχει ενδιαφέρουσες γειτονιές, και αναρίθμητα αξιοθέατα ανθρώπων έργα! Η χαρά του μουσειομάνιακ!

Πρόβλημα επικοινωνίας δεν είχαμε πάντως και με εξέπληξε ευχάριστα και η συμπεριφορά των παριζιάνων και η προθυμία τους να εξυπηρετήσουν στα αγγλικά. Βέβαια από μεριά μας ένα bonjour, ένα bonsoir, ένα parlez vous anglais το λέγαμε με μεγάλη άνεση. Αλλά τίποτα περισσότερο γιατί μάλλον θα είχαμε αυτά τα αποτελέσματα!

Φυσικά πριν το ταξίδι πήρα μαθήματα γαλλικής κουλτούρας και γλώσσας από δω:

Οι παριζιάνοι λοιπόν δεν μου φάνηκαν και τόσο σνομπ ούτε άμαθοι στην αγγλική γλώσσα. Παντού εξυπηρετικότατοι και με χαμόγελο. Ακόμα και στο cafe Angelina που κατά πλειοψηφία το επισκέπτονται τουρίστες και είναι γεμάτο όλη τη μέρα, η καλλονή και ο καλλονός στην είσοδο ήταν ευγενέστατοι όπως και οι σερβιτόροι. Πιο διεκπεραιωτικός και σοβαρός ο σερβιτόρος στο cafe flore. Εντύπωση μου έκανε μια ωραία τύπισσα 50αρα περίπου σε ένα ταβερνείο που με το parlez vous anglais που είπαμε μάλλον τυπικά, μας αιφνιδίασε λέγοντας μας ''yes very good'' και πράγματι τα μιλούσε πολύ καλά τα αγγλικά. Και στην έκδοση εισιτηρίων παντός τύπου όλοι οι υπάλληλοι ήταν ευγενικοί και πρόσχαροι. Όπως η μαυρούλα στο μετρό που μας έβγαλε τις paris visite που τις ζήτησα σε άπταιστα γαλλικά ''bonjour. Deux paris visite, trois jours, la zone de un- trois. Merci'', μου χαμογέλασε γλυκά και πονηρά! Ένας παρακμιακός τύπος στο αστικό άρχισε να μας αραδιάζει όλες τις εθνικότητες της Ευρώπης στην προσπάθεια του να μαντέψει από πού είμαστε. Με το που είπαμε Grec με ενθουσιασμό αναφώνησε tsipras και syriza! Μπράβο σουξέ!

Θες να μοιάζεις με παριζιάνο? Πρέπει να αδυνατίσεις. Όλα κι όλα ότι έχουν στυλ αυτοί οι άνθρωποι έχουν. Και στο ντύσιμο και στο στήσιμο! Συναγωνίζονται μάλιστα μεταξύ τους. Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια όπως ο Ζεράρ στο βίντεο! Αν λοιπόν είσαι μερακλής ακόμα και ως τουρίστας πρέπει να προσπαθήσεις να γίνεις όμοιος τους. Να μη ξεχωρίζεις. Εμείς τα καταφέραμε. Ύφος, Σιλουέτα, ντύσιμο με στυλ, ε και η φωτογραφική στο χέρι είναι ένα πταίσμα! Όταν μάλιστα κάποιος στο δρόμο με σταμάτησε και στα γαλλικά με ρώτησε κάτι ήταν η δικαίωση και η επιβράβευση! Ήμουν κι εγώ παριζιάνος έστω για 4 ημέρες!

page.jpg


Αλλά που πήγαν όλοι οι απατεώνες? Είπα. Αλλάξε κάτι? Όχι ότι με χάλασε αλλά ούτε ένας μαύρος να προσπαθεί να μου δέσει κόμπο το χέρι? Ούτε μια που και καλά ''βρήκε'' στα πόδια μου ένα χρυσαφικό και προσπαθεί να το πουλήσει? Μόνο κάτι τσιγγανάρες που βολόδερναν σε διάφορα σημεία με κάτι χαρτιά στα χέρια δήθεν για έρευνα ή φιλανθρωπία και αποκόμισαν από τον φίλο μου που τον αιφνιδίασαν, το συγκλονιστικό ποσό του 1 ευρώ! Στην Μονμάρτη ησυχία, στο Λούβρο τίποτα, στα must τουριστικά σημεία ούτε ένας , ούτε μια συμμορία βρε αδερφέ έτσι για να έχω να λέω κι εγώ ιστορίες! Εντάξει στον Trocadero οι μαύροι που πουλάνε μπρελοκάκια είναι πάρα πολλοί αλλά όχι ιδιαίτερα ενοχλητικοί. Αυτοί δεν μετράνε.

Μα τι μυρίζει έτσι? Βρωμάει θες να πεις! Τσίκνα. Δεν υπάρχει αμφιβολία! Σε ορισμένους σταθμούς μετρό η μπόχα ήταν χειρότερη από οποιοδήποτε δημόσιο ουρητήριο. Πολλοί άστεγοι μέσα στους σταθμούς αλλά ήρεμοι άνθρωποι, δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ίδιοι. Γιατί τα κάτουρα τους ενοχλούν! Τουλάχιστον κοιμούνται κάπου ζεστά και δεν τους έχει πετάξει ο δήμος έξω. Πάντως στους σταθμούς μετρό γινόταν το αδιαχώρητο!



Είναι ακριβό όμως το άτιμο έ? Φυσικά και είναι. Αναμενόμενα ακριβό αλλά μπήκα σε συγκρίσεις και τελικά δεν μου φάνηκε και τόσο εξοργιστικά ακριβό. Δηλαδή ο καφές στον πύργο του Montparnasse 7,5€. Σίγουρα ακριβός αλλά στον πύργο του ΟΤΕ της Θεσσαλονίκης έχει 6€. Τι είναι πιο εξοργιστικό? Στο cafe flore 7€ αλλά και στη χώρα μας στα διάσημα καφέ κοστίζει 4-5€. Στο cafe Angelina μια κανάτα σοκολάτα και ένα γλυκάκι mont blanc 25€. Αυτό έτσουξε λίγο. Μια μπαγκέτα στην ξευτίλα ένα 5ευρω και από σταθμούς μετρό. Όπως και η απλή κρέπα νουτέλα. Μια φορά πήραμε νερό από τουριστικό σημείο και κόστισε 3€. Από σούπερ μάρκετ βρήκαμε συσκευασία όπου το ένα κόστιζε 0,22€! Στο ξακουστό L'as Du Fallafel στην Rue des Rosiers στο οποίο γινόταν χαμός καθίσαμε για να φάμε απλά. Ένα σπέσιαλ σάντουιτς με φαλάφελ κόστισε 9€. Όπως και ένα νεανικό ταβερνείο με την τύπισσα που ανέφερα πιο πριν στο 13o διαμέρισμα στη διάσημη Rue des cinq Diamants, που 2 πιάτα και χύμα κρασί κόστισαν 40€. Η πάπια έφταιγε. Βέβαια το ακριβό σπορ του Παρισιού που είναι τα καλά εστιατόρια με την γνήσια γαλλική κουζίνα το αφήσαμε για την άλλη φορά! Πάντως τα σουβενεράδικα είχαν πολύ καλές τιμές και τα τιμήσαμε δεόντως.



Περπάτημα, μετρό ξανά περπάτημα και ξανά μετρό. Μέσα στη μονοτονία του το Παρίσι γειτονιά με γειτονιά το σκηνικό σαν να αλλάζει. Κάθε συνοικία έχει να πει τη δική της ιστορία και να παρουσιάσει τα δικά της εκθέματα. Βέβαια η μοναδική που διαφοροποιείται και έχει τα σκήπτρα του διαφορετικού είναι η Μονμάρτη. Ένα χωριό στον μοναδικό λόφο του Παρισιού που καυχιέται για την γραφικότητα του και την artistic αισθητική του.





Είπα πολλά ε? μάλλον ναι. Ο giannismits θα σας πάρει από το χεράκι και θα σας κάνει βόλτα σε γνωστές ( και όχι άγνωστες) γειτονιές στα Arrondissements de Paris! Θα σας δείξει μια φωτογραφική γκαλερί με παριζιάνικο (κρύο) αέρα!



 
Last edited:

giannismits

Member
Μια όμορφη βόλτα με… νεκρική σιγή!

Τι κι αν μας είπαν ψυχάκηδες όταν έμαθαν ότι κάναμε βόλτα σε νεκροταφείο. Τόσα ξέρουν τόσα λένε. Δεν μιλάμε για οποιοδήποτε νεκροταφείο αλλά για το Cimetiere du Pere-Lachaise! Το συγκεκριμένο κοιμητήριο είναι το μεγαλύτερο της πόλης το οποίο άνοιξε το 1804 και υπολογίζεται ότι έχουν ταφεί σ’ αυτό πάνω από 300.000 πρόσωπα.

Οι κανόνες για να ταφεί κάποιος στο νεκροταφείο είναι μάλλον αυστηροί: Πρέπει να έχουν πεθάνει στη γαλλική πρωτεύουσα ή να ζούσαν μεγάλο διάστημα της ζωής τους εκεί. Για να θαφτεί κανείς στο Pere Lachaise είναι αρκετά δύσκολο, καθώς υπάρχει λίστα αναμονής με πολύ λίγα οικόπεδα να είναι διαθέσιμα.

Το νεκροταφείο έχει πέντε κύριες εισόδους. Η Portes des Amandiers είναι αυτή κοντά στον σταθμό μετρό Pere-Lachaise (M2, M3). Η κύρια είσοδος Porte Principale είναι πολύ κοντά στον σταθμό μετρό Philippe Auguste (Μ2). Εμείς κατεβήκαμε στον σταθμό Gambeta (M3) και μπήκαμε από την Porte Gambeta.

Η κύρια είσοδος Porte Principale


Έξω από τον σταθμό μετρό Gambeta


Το νεκροταφείο είναι η τελευταία κατοικία πολλών διάσημων προσώπων με μεγαλοπρεπή επιτάφια γλυπτά γι’ αυτό και αποτελεί ένα δημοφιλές ας το πούμε εναλλακτικό μέρος, ιδανικό για περιήγηση με… νεκρική ηρεμία! Οι διάσημοι ένοικοι πολλοί: Μολιέρος, Όσκαρ Ουάιλντ, Μαρσέλ Προυστ, Μοντιλιάνι, Ντελακρουά, Μπιζέ, Σοπέν, Μαρία Κάλλας (κενή τεφροδόχος αφού την τέφρα της την σκόρπισαν στη θάλασσα του Αιγαίου), Τζιμ Μόρισον, Εντίτ Πιάφ και η λίστα ονομάτων δεν έχει τελειωμό!

Ο καιρός ήταν βροχερός και κρύος. Ιδανικός για φωτογράφιση αλλά άβολος για χαλαρή βόλτα. Μαζί με την έλλειψη υπομονής και προσανατολισμού και επειδή η ομπρέλα είχε κάνει κατάληψη στο ένα μου χέρι ήταν δύσκολο το άλλο χέρι να κοιτάει τον χάρτη από το κινητό. Έτσι αφέθηκα στο ένστικτο και το φωτογραφικό μου ντελίριο χωρίς δυστυχώς να μπορώ να εντοπίσω τους τάφους από συγκεκριμένες προσωπικότητες που ήθελα να δω. Αλλά δεν πειράζει γιατί αποζημιώθηκα με την σκοτεινή και περίεργη ατμόσφαιρα του κοιμητηρίου που ο καιρός ταίριαζε γάντι για τη φωτογραφική μου διαστροφή! Μην πάτε εκεί με ήλιο!

Μπορείτε να κατεβάσετε τον χάρτη και να κάνετε ένα πλάνο για το τι θέλετε να δείτε. Αν το καταφέρετε σας βγάζω το καπέλο και σας δίνω βραβείο!
10.jpg


11.jpg


Αριστερά ο τάφος του γάλλου συγγραφέα Allan Kardec (1804 – 1869)

























Χαμένος ανάμεσα σε τάφους...μπρρρ


Θα επανέλθω με περισσότερη ζωντάνια από Παρίσι:D!
 
Last edited:

emouli

Member
Και Παρισάκι ε; Pas mal! Προσκυνηματικού ενδιαφέροντος ήταν το ταξίδι; :D
Όντως τα σουβενιρ ήταν σε εξευτελιστικές τιμές και πολύ γουστόζικα!
 

giannismits

Member
Και Παρισάκι ε; Pas mal! Προσκυνηματικού ενδιαφέροντος ήταν το ταξίδι; :D
Όντως τα σουβενιρ ήταν σε εξευτελιστικές τιμές και πολύ γουστόζικα!
:haha: Ναι, ναι! Το άφησα για τελευταία μέρα και είπα δεν φεύγω από το Παρίσι αν δεν πάω στα νεκροταφεία! Αν είχα χρόνο θα πήγαινα και στου Montparnasse. Ωραίο κι εκείνο:D

Οι τιμές στα σουβενιρς ήταν ίδιες με την Πορτογαλία. Μου έκανε εντύπωση.
 

vasilisD

Member
Πολύ ωραία η ιστορία και αναμένουμε την συνέχεια! Βρισκόμουν αρχές Μαρτίου στο Παρίσι και είναι σαν να τα ξαναζώ! Οι τσιγγάνες εμάς μας κόστισαν 5 ευρώ λόγο αιφνιδιασμού :p ! Επίσης πραγματικά το κοιμητήριο είναι ένας λαβύρινθος!
Ευτυχώς μετά από πολύ περπάτημα και πάνω που θα τα παρατούσαμε βρεθήκαμε μπροστά στον τάφο του τζίμι (αρκετά δύσκολο να βρεθεί) και φύγαμε ευχαριστημένοι!
Περιμένουμε την συνέχεια!
 

coco

Member
Μετανοιωσα για τις ηλιολουστες μερες που περασα στο Περ Λασεζ..φανταστικη ατμοσφαιρα,υπεροχες φωτογραφιες...την επομενη φορα βροχερη μερα..
 

zouzou92

Member
εχεις αδικο.το παρισι ειναι παρα πολυ ομορφο ειναι ενα μουσειο ολο το παρισι,οι δρομοι του,τα κτηρια του τα μαγαζια του,τα παντα ολα του ειναι απλα μια ζωγραφια...δν πιστευω οντως το λονδινο πως ειναι πιο ομορφο απο το παρισι...
 

vasnorth

Member
Τι ευχάριστη έκπληξη ήταν αυτή βρε φίλε!
Περίμενα πως και πως να απολαύσω και πάλι, όποτε θα μπορούσες, μία νέα ιστορία σου με τις μοναδικές φωτογραφίες που μας δίνεις.
Εντάξει Λονδίνο δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ αλλά έχει ενδιαφέρουσες γειτονιές, και αναρίθμητα αξιοθέατα ανθρώπων έργα!
Έτσι ακριβώς! για να μην ξεχνιώμαστε.
Έχω βρεθεί 3 φορές στο Παρίσι και μπορώ να πω ότι πέρασα καλά. Φυσικά είναι μια από τις πιό μεγαλοπρεπείς και εντυπωσιακές πόλεις του κόσμου, αλλά μέχρι εκεί. Όπως είπες κι εσύ δεν είναι όμως Λονδίνο...
Σ΄ευχαριστώ για τις λεπτομέρειες για τον τάφο του Τζιμ Μόρισσον, θα τον έχω στα υπόψιν, γιατί τυγχάνει να είμαι μεγάλος φαν των Doors και του μεγάλου Τζιμ.
Περιμένουμε τη συνέχεια.
 
Last edited:

giannismits

Member
Πολύ ωραία η ιστορία και αναμένουμε την συνέχεια! Βρισκόμουν αρχές Μαρτίου στο Παρίσι και είναι σαν να τα ξαναζώ! Οι τσιγγάνες εμάς μας κόστισαν 5 ευρώ λόγο αιφνιδιασμού :p ! Επίσης πραγματικά το κοιμητήριο είναι ένας λαβύρινθος!
Ευτυχώς μετά από πολύ περπάτημα και πάνω που θα τα παρατούσαμε βρεθήκαμε μπροστά στον τάφο του τζίμι (αρκετά δύσκολο να βρεθεί) και φύγαμε ευχαριστημένοι!
Περιμένουμε την συνέχεια!
Το αστείο ήταν που περίμενα στη διάβαση και γυρνάω και βλέπω τον φίλο μου να μιλάει με τις τσιγγάνες.Τότε φωνάζω δυνατά ένα ΟΧΙ:DΚαι μετά έρχεται χαλαρός και μου λέει πως κάνεις έτσι 1 ευρώ τις έδωσα!
Κι εμείς ήμασταν κοντά στον τάφο του Μόρισον σύμφωνα με το χάρτη αλλά τα παρατήσαμε.
Μετανοιωσα για τις ηλιολουστες μερες που περασα στο Περ Λασεζ..φανταστικη ατμοσφαιρα,υπεροχες φωτογραφιες...την επομενη φορα βροχερη μερα..
Πράγματι από φωτογραφικής άποψης το νεκροταφείο πρέπει να είναι βροχερό και σκοτεινό για να δώσει έναν τόνο μυστηρίου στις φωτό.
 
Last edited:

tripakias

Member
Ωραιος @giannismits. Αλλη μια ιστορια-οδηγος απο τον master του ειδους!

Οι διάσημοι ένοικοι πολλοί: Μολιέρος, Όσκαρ Ουάιλντ, Μαρσέλ Προυστ, Μοντιλιάνι, Ντελακρουά, Μπιζέ, Σοπέν, Μαρία Κάλλας (κενή τεφροδόχος αφού την τέφρα της την σκόρπισαν στη θάλασσα του Αιγαίου), Τζιμ Μόρισον, Εντίτ Πιάφ και η λίστα ονομάτων δεν έχει τελειωμό!
Αν μου επιτρεπεις , στον ιδιο ταφο με την Edith Piaf ειναι θαμμενος και ο πατερας της, η κορης της που πεθανε μολις 2 ετων αλλα και ο ελληνικης καταγωγης δευτερος συζυγος της Θεοφανης Λαμπουκας γνωστος στο γαλλικο κοινο ως Théo Sarapo. Ηθοποιος και τραγουδιστης αναδειχθηκε απο την Edith Piaf και ηταν εκεινη που του χαρισε το καλλιτεχνικο του ονομα που στα γαλλικα προφερεται Σαγαπο (Sarapo) λογω της μεγαλης αγαπης που του ειχε. Αυτην της η αγαπη για τον κατα 21 χρονια νεοτερο της συζυγο Sarapo, την εκανε να λατρεψει την Ελλαδα, οπου μαζι της την λατρεψαν και οι εκατομμυρια θαυμαστες της. Ο Sarapo πεθανε σε ηλικια 34 ετων 7 χρονια μετα το θανατο της Edith Piaf και ειναι ενας ακομα Ελληνας της χρυσης ελληνικης ομαδας της δεκαετιας του '60 στη Γαλλια.

εχεις αδικο.το παρισι ειναι παρα πολυ ομορφο ειναι ενα μουσειο ολο το παρισι,οι δρομοι του,τα κτηρια του τα μαγαζια του,τα παντα ολα του ειναι απλα μια ζωγραφια...δν πιστευω οντως το λονδινο πως ειναι πιο ομορφο απο το παρισι...
Σαν κατουρημενη ζωγραφια ισως...Αντε τωρα βγες απο το ονειρο και ελα στην πραγματικοτητα για να μαθεις πως το Λονδινο ειναι πολυ ωραιοτερο.
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.259
Μηνύματα
707.589
Μέλη
35.058
Νεότερο μέλος
Dimitracc

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom