Βουλγαρία Σόφια: Η πόλη που μεγαλώνει αλλά δεν γερνάει. Φιλιππούπολη: Η επτάλοφος.

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός


Κεφάλαιο 9ο

Πέμπτη 9 Νοεμβρίου, Μέρος Β'

Μετά το ομολογουμένως αναζωογονητικό διάλειμμα επιστρέψαμε στο Τζαμί Dzhumaya,









γιατί από δω ουσιαστικά ξεκινάει η συνοικία Kapana, μια περιοχή που προέκυψε ως κέντρο Τεχνών 5 αιώνες πριν.






Η λέξη Kapana σε κυριολεκτική μετάφραση σημαίνει “παγίδα” και το όνομα είναι εμπνευσμένο από τα πολλά και μπερδεμένα μικρά σοκάκια.






Σήμερα βέβαια δεν υπάρχουν εδώ οι παραδοσιακοί τεχνίτες των παλαιότερων χρόνων, αλλά σύγχρονες και πολύ δημιουργικές επιχειρήσεις, πράγμα το οποίο οφείλεται στις προσπάθειες της τοπικής αυτοδιοίκησης, μετατρέποντας το μέχρι πρόσφατα παραμελημένο κομμάτι της πόλης σε ένα πραγματικό κέντρο Τέχνης και μια περιφέρεια αφιερωμένη στις δημιουργικές βιομηχανίες.









Το 80% των μικρών δρόμων της συνοικίας είναι μέρος της πεζοδρομημένης ζώνης της πόλης. Τα μικροσκοπικά παλιά κτίρια είναι ζωγραφισμένα με ζωηρά και γεμάτα με "ζωή" graffiti και οι άνθρωποι απολαμβάνουν να κάθονται έξω, στα κουκλίστικα καφέ και εστιατόρια.



Μόλις φτάσαμε εδώ και χαθήκαμε περπατώντας στα στενά δρομάκια, κατάλαβα ότι δε θέλω να φύγω ποτέ από αυτήν τη γειτονιά. Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα graffiti και μου αρέσει να τα φωτογραφίζω μανιωδώς, οπότε εδώ, αισθάνθηκα όπως αισθάνονται τα μικρά παιδιά όταν μπαίνουν σε ένα πολυκατάστημα γεμάτο παιχνίδια.

Εδώ, πραγματικά ένιωσα, ότι δεν μου φτάνει ο χρόνος να ζήσω και να χορτάσω, αυτό το υπερθέαμα, που ξεδιπλωνόταν μπροστά σε κάθε βήμα μου, πίσω από κάθε γωνιά, πάνω σε κάθε τοίχο σπιτιού ή μαγαζιού.
























Η Kapana, όντως λειτούργησε σαν μια “ωραία παγίδα” πάνω μου, αφού ακόμα και τώρα, αισθάνομαι ότι ένα κομμάτι του εαυτού μου έχει παραμείνει ακόμα παγιδευμένο και χαμένο, στα παλιά πλακόστρωτα καλντερίμια της συνοικίας, περιμένοντας κάποτε να γυρίσω πίσω για να το ξανασυναντήσω.



Με βαριά καρδιά άφησα την Kapana, γιατί και ο επόμενος προορισμός μας θα ήταν εξίσου συναρπαστικός. Διαφορετικά δεν υπήρχε περίπτωση, να μη μείνω μέχρι να νυχτώσει, να δω και να νιώσω τον βραδινό παλμό αυτής της ξεχωριστής και τόσο εναλλακτικής συνοικίας.

Σταματήσαμε ένα ταξί και του δείξαμε στο κινητό τους χάρτες με τον επόμενο προορισμό. Ο λόφος Bunardzhika-Alyosa monument είναι ο δεύτερος υψηλότερος λόφος από τους επτά που περιβάλλουν την πόλη της Φιλιππούπολης.

Ο ταξιτζής μας άφησε σε ένα σημείο της ul. Gladston και μας έκανε νόημα, ότι από δω και πέρα η πρόσβαση στον λόφο γίνεται μόνο με τα πόδια. Η ανάβαση ήταν δύσκολη και αρκετά κουραστική, αφού υπάρχουν πολλά σκαλιά και μεγάλη ανηφόρα. Αρχίσαμε να ανεβαίνουμε με γοργό ρυθμό γιατί θέλαμε να φτάσουμε πάνω πριν το ηλιοβασίλεμα. Μας βγήκε η γλώσσα, αλλά όσο ανηφορίζαμε η θέα γινόταν συναρπαστική.






Καθώς ο ήλιος χανόταν στο βάθος του ορίζοντα, φτάσαμε στην κορυφή, κάτω από το επιβλητικό άγαλμα.






Φιλοτεχνήθηκε την περίοδο 1950-1954 και γλύπτης ήταν ο Βασίλ Ροντοσλάβοβ, του οποίου η ομάδα αναδείχθηκε νικήτρια σε διαγωνισμό μεταξύ άλλων 10. Ο τίτλος της υποψηφιότητας ήταν: “Ο Κόκκινος Ήρωας”.

Όταν το μνημείο αναπαριστά έναν και μόνο Σοβιετικό στρατιώτη, συνηθίζεται στη Βουλγαρία το μνημείο αυτό να ονομάζεται Αλιόσα, χαϊδευτικό του Αλεξέι.



Η όλη διαδικασία ανάθεσης της κατασκευής είχε ξεκινήσει το 1948, με πρωτοβουλία του πληθυσμού της πόλης. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 7 Νοεμβρίου 1957. Η αρχική ιδέα ήταν ένα σύμπλεγμα από τρία στοιχεία, αλλά η έλλειψη χρημάτων οδήγησε στην αναπαράσταση ενός μόνο Στρατιώτη. Σύμφωνα με την παράδοση, το άγαλμα αναπαριστά τον τυφεκιοφόρο του 10ου τάγματος χιονοδρόμων, του 922ου Συντάγματος, του 3ου Ουκρανικού μετώπου, Αλεξέι Ιβάνοβιτς Σκουρλάτοβ, ο οποίος το 1944 αποκατέστησε την τηλεφωνική γραμμή μεταξύ Plovdiv και Σόφιας. Τότε, ο Αλεξέι έγινε φίλος με έναν τεχνικό τηλεπικοινωνιών από το Plovdiv, τον Μετόντι. Mια παράδοση θέλει λοιπόν, ο Μετόντι, να δίνει μετά από χρόνια στον γλύπτη μια φωτογραφία του Αλεξέι, για να την χρησιμοποιήσει ως πρότυπο.

Το άγαλμα λοιπόν αναπαριστά τον Αλεξέι, φορώντας στολή και μπέρτα, να κρατά στο δεξί του χέρι ένα ημιαυτόματο (Σπάγκιν) με την κάνη προς τα κάτω.



Στα πλάγια του μνημείου υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις. Στη μια ο Σοβιετικός στρατός νικάει τον εχθρό,



ενώ στη δεύτερη, ο λαός συναντά τον Σοβιετικό στρατό και τον αντιμετωπίζει με ευγνωμοσύνη. Χαρακτηριστική λεπτομέρεια, ο γέρος άντρας που γέρνει στον ώμο του οπλισμένου Ρώσου Στρατιώτη.



Στην μπροστινή πλευρά του μνημείου υπάρχει η φράση: “Δόξα στον ανίκητο Σοβιετικό στρατό, τον απελευθερωτή”.



Πηγή: http://klearchosguidetothegalaxy.blogspot.gr/2008/11/blog-post_26.html

Φυσούσε ένα ελαφρώς παγωμένο αεράκι, ίσα- ίσα για να στεγνώσει τον ιδρώτα που είχε δημιουργηθεί στα μέτωπά μας από τη γρήγορη και κουραστική ανάβαση. Η θέα όλης της Φιλιππούπολης απλά ανυπέρβλητη.
























Ξεκινήσαμε να κατηφορίζουμε όταν τα φώτα της πόλης είχαν αρχίσει σιγά-σιγά να ανάβουν και πριν μας πιάσει το πολύ σκοτάδι στην κορυφή του λόφου. Ήταν μια κουραστική αλλά άκρως εντυπωσιακή εμπειρία.



Η κατάβαση ήταν ευκολότερη φυσικά. Τους πρόποδες του λόφου διατρέχει η bul. Ruski και εδώ υπάρχει το Mall Markovo Tepe. Μιας και βρεθήκαμε λοιπόν εδώ, κατεβαίνοντας από τον λόφο, είπαμε να κάνουμε μια βόλτα να χαζέψουμε και λίγη Βουλγάρικη μόδα.

Ωραίο Mall, προσεγμένο, με αρκετά καλά μαγαζιά. Μπήκαμε σε πολλά, δοκιμάσαμε διάφορα ρούχα, σε πολύ καλές ομολογουμένως τιμές, αλλά τελικά δεν ψωνίσαμε τίποτα. Μετά από κάμποση ώρα που διαθέσαμε για χάζεμα στα μαγαζιά, βγήκαμε στη λεωφόρο και πήραμε ταξί επιστρέφοντας στο κέντρο.

Είχε έρθει η ώρα για φαγητό!

Το πρωί, επιστρέφοντας προς το κέντρο από την παλιά πόλη μέσω της οδού Otets Paisiy, είχε πάρει το μάτι μας ένα εστιατόριο με το όνομα Smokini. Κάναμε μια μικρή “σύσκεψη” για να πάρουμε “σημαντικές αποφάσεις”.

Smokini No 2 στα 234 εστιατόρια σύμφωνα με το Τripadvisor ή Hemingway No 3 στα 234 εστιατόρια?

Και ο κύβος ερρίφθη: Smokini!

Καλά, όχι ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο οι βαθμολογίες στο Tripadvisor για την απόφασή μας. Συνήθως δεν επιλέγουμε εστιατόρια βάσει σχολίων αυτής της πλατφόρμας. Απλά επειδή το πρωί κάτι μας είχε κάνει κλικ με αυτό το εστιατόριο, αποφασίσαμε να πάμε τελικά σε αυτό.

https://smokini.bg/en?gclid=CjwKCAi...Yw6oy7g_XN2PDHSe1EyrrHCBVLOB9t1xoCFMoQAvD_BwE


Χοιρινό bon fillet με blueberries και πουρέ κολοκύθας


Χοιρινή μπριζόλα με πατάτες


Γεμιστό ρολό κοτόπουλου με ρύζι


παραδοσιακή Βουλγάρικη σαλάτα, ωραίο ψωμάκι και φυσικά αναψυκτικά ήταν οι επιλογές μας και ήταν όλα υπέροχα. Αν θυμάμαι καλά ο λογαριασμός ήταν γύρω στα 60 lev (30€).

Αφήσαμε το Smokini κατά τις 20:30 και κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Stefan Stambolov ακολουθώντας τον γνωστό πλέον πεζόδρομο, Knyaz Alexander I.



Το προηγούμενο βράδυ, λόγω βροχής, δεν είχαμε μπορέσει να ευχαριστηθούμε την καρδιά της πόλης φωτισμένη και ζωντανή.









Ένα τελευταίο event θα συμπλήρωνε το τελευταίο μας βράδυ στο Plovdiv και αυτό ήταν, τα Singing Fountains, στο πάρκο Tsar Simeon, το οποίο εκτείνεται στην πίσω πλευρά του Δημαρχείου, μεταξύ των οδών Gladston, Filip Makedonski, Avksentiy Veleshki, Veliko Tarnovo και pl. Tsentralen. H απόσταση από το Δημαρχείο είναι περίπου 600 με 700 μέτρα.

Αυτό το πάρκο δημιουργήθηκε το 1892, από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Lucien Chevalas. Το 1879, ο Βούλγαρος βασιλιάς Aleksandar Bogoridi κάλεσε τον Chevalas να γίνει ο “κηπουρός” του Plovdiv. Για όλες τις κατασκευές που έγιναν στην πόλη, ο Chevalas τιμήθηκε ως επίτιμος δημότης της πόλης του Plovdiv και συχνά αποκαλείτο ως: “Τhe Μinister of flowers”.

Το διαμάντι του πάρκου σήμερα είναι η ανακαινισμένη λίμνη με τα Singing Fountains. Aυτό το σόου με τα “χορεύοντα σιντριβάνια” ήρθαμε να δούμε και εμείς, για να κλείσουμε με θέαμα και μουσική αυτό το ταξίδι στη γείτονα χώρα.

Ο χορός των σιντριβανιών, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ξεκινούσε κατά τις 21:00. Φτάσαμε και εμείς στον χώρο περιμένοντας να δούμε κόσμο μαζεμένο για το θέαμα, αλλά δεν υπήρχε ψυχή. Μόνο κάνα δυό ζευγαράκια κάθονταν στα πιο σκοτεινά παγκάκια περιμετρικά της λίμνης. Τα παγκάκια δε, ήταν μούσκεμα από την υγρασία που πλέον είχε πέσει στον περιβάλλοντα χώρο. Βγάλαμε χαρτομάντηλα να σκουπίσουμε τα νερά για να μπορέσουμε να καθίσουμε.

Μουσική πάντως δεν ακούσαμε να παίζει από πουθενά, παρά μόνο από το club που βρίσκεται στην άκρη της λίμνης, το οποίο ήταν γεμάτο με κόσμο που διασκέδαζε.

Τα σιντριβάνια ψήλωναν, χαμήλωναν και άλλαζαν φωτισμούς…… Τώρα αν αυτό ήταν ο χορός τους, τότε μάλλον χόρεψαν.






Δε θα έλεγα ότι μας άρεσε και πολύ το event. Τo πάρκο πάλι, αν και νύχτα, μια χαρά ήταν. Μαζεύει ζευγαράκια, παρέες νεαρών ατόμων αλλά και πολλούς θαμώνες που πίνουν και διασκεδάζουν στο club της λίμνης.

Έτσι έκλεισε μια πολύ γεμάτη μέρα στο Plovdiv, με πολλές εναλλαγές συνοικιών, λόφων, σοκακιών, λεωφόρων, ησυχίας στην παλιά πόλη, φασαρίας και ζωντάνιας στο κέντρο αλλά και πολλών συγκινήσεων!

Η καρδιά μου όμως, επαναλαμβάνω, έμεινε στη συνοικία Kapana και το μυαλό μου ακόμα περιφέρεται στα δρομάκια της, ενώ στο βλέμμα μου ζωντανεύουν ακόμα εικόνες γεμάτες χρώμα και τέχνη!


 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Κεφάλαιο 2ο

Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε αυτήν την απόδραση στη Βουλγαρία, όχι γιατί η Σόφια και η Φιλιππούπολη ήταν ψηλά στον ταξιδιωτικό χάρτη των πόλεων που επιθυμούσαμε να δούμε, αλλά για 2 άλλους διαφορετικούς λόγους. Ο πρώτος ήταν τα πολύ φθηνά αεροπορικά εισιτήρια που βρήκαμε, λίγους μήνες πριν το ταξίδι, δηλαδή 5 ευρώ με Ryan η μετάβαση και 15 ευρώ με Aegean η επιστροφή. Ο δεύτερος και πιο σημαντικός λόγος ήταν ότι στη Σόφια θα συναντιόμασταν με τον γιο μας, ο οποίος θα επέστρεφε από ένα δεκαήμερο ταξίδι στη Σκωτία και έτσι θα είχαμε την ευκαιρία να χαρούμε μερικές ταξιδιωτικές μέρες όλοι μαζί.

Το πλάνο ήταν τρεις μέρες Σόφια και δύο μέρες Φιλιππούπολη.

Η αρχική κράτηση εισιτηρίων με τη Ryan ήταν για την Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017 στις 8:15 το πρωί, αλλά λόγω των τελευταίων προβλημάτων της εταιρείας που όλοι γνωρίζουμε, περίπου 15 μέρες πριν το ταξίδι έρχεται ένα μήνυμα ότι η ώρα αλλάζει και αντί για 8:15 το πρωί η πτήση μετατίθεται στις 18.00 το απόγευμα. Αυτό αυτομάτως σήμαινε ότι η μια από τις τρεις μέρες της Σόφιας πήγαινε χαμένη και ω!! της γκαντεμιάς ήταν η μοναδική μέρα, η Κυριακή 5 Νοεμβρίου, που άλλαζε η ώρα της πτήσης. Σε όλες τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας οι πτήσεις εξακολουθούσαν να γίνονται στην κανονική τους ώρα, δηλαδή στις 8:15 το πρωί. Ακολούθησε συνεννόηση με την εταιρεία, η οποία μας άλλαξε την πτήση για την προηγούμενη μέρα, Σάββατο 4 Νοεμβρίου 8:15 το πρωί και έτσι προέκυψαν τέσσερις ολόκληρες μέρες στη Σόφια. Τις δύο πρώτες μέρες θα ήμασταν ο σύζυγος και εγώ και τις επόμενες μέρες και οι τρεις μας.

Το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει καιρό πριν βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον κεντρικό σταθμό του μετρό της πόλης, ο οποίος ονομάζεται Serdika. Ήταν μια καλή επιλογή γιατί μπορούσες να κινηθείς παντού με τα πόδια και αν χρειαζόταν να χρησιμοποιήσεις το μετρό ο σταθμός ήταν στα 50-60 βήματα από την πόρτα του καταλύματος.

Δε θα αναφέρω όμως το όνομα του ξενοδοχείου γιατί τελικά δεν το συνιστώ. Παρ’ όλο που ήταν πολύ οικονομικό, καθαρό, άλλαζε καθημερινά πετσέτες και είχε πολύ ευγενικό και εξυπηρετικό προσωπικό είχε ένα δυνατό ελάττωμα: μύριζε έντονα και πολύ άσχημα το σιφόνι του μπάνιου, σε σημείο που αναγκαζόμασταν να βρέχουμε μια μικρή πετσέτα και να το καλύπτουμε, προσπαθώντας να μετριάσουμε τη δυσοσμία. Εκ των υστέρων τελικά, δεν απεδείχθη και τόσο καλή επιλογή.

Σάββατο λοιπόν, 4 Νοεμβρίου 2017 και μετά από μια πολύ καλή πτήση φτάσαμε στο terminal 2 του αεροδρομίου της Σόφιας, περάσαμε γρήγορα τον έλεγχο, βγήκαμε έξω και κατευθυνθήκαμε προς τον σταθμό του μετρό για τη μετάβασή μας στο κέντρο.

Bulgaria 2017 (27).jpg



Bulgaria 2017 (28).jpg


Βγάλαμε εισιτήρια με κόστος 1,60 lev/άτομο (ισοτιμία 1€=1.95 lev) και μπήκαμε στον συρμό. Όλη η διαδικασία ήταν πανεύκολη και δε συναντήσαμε καμία δυσκολία.

Το μετρό της Σόφιας ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28/1/1998, είναι καινούργιο και διαθέτει μοντέρνους σταθμούς. Αποτελείται από δύο γραμμές την μπλε Μ2 και την κόκκινη Μ1.
https://www.metrosofia.com/en/

Bulgaria 2017 (29).jpg



Bulgaria 2017 (30).jpg


Αν θυμάμαι καλά, από το αεροδρόμιο μέτρησα 12 στάσεις μέχρι τον κεντρικό σταθμό Serdika, στον οποίο κατεβήκαμε μετά από 35 λεπτά διαδρομής.

Bulgaria 2017 (31).jpg


Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και αμέσως ξεκινήσαμε για την πρώτη μας γνωριμία με την πόλη.

Βγαίνοντας από την πόρτα του καταλύματος, κοιτώντας δεξιά αντικρίσαμε αυτήν την εικόνα:

Bulgaria 2017 (33).jpg


O ναός του Αγίου Ιωσήφ είναι o μεγαλύτερος καθολικός ναός της Βουλγαρίας. Τα έργα κατασκευής ξεκίνησαν το 1878 και σύμφωνα με το σχέδιο έπρεπε να οικοδομηθεί μια μικρή εκκλησία με συγκρότημα δίπλα της. Στο συγκρότημα θα έπρεπε να υπάρχει ένα μοναστήρι και μια αίθουσα για συναυλίες. Όλο το συγκρότημα ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς τον Μάρτιο του 1944. Έμεινε μόνο η αίθουσα για τις συναυλίες. Το 2002 ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος παρέστη στην ίδρυση του καινούριου ναού. Τα χρήματα συγκεντρώθηκαν με δωρεές από Καθολικούς από όλον τον κόσμο. Ο νέος ναός είναι πολύ μεγαλύτερος από τον παλιό και μπορεί να φιλοξενήσει χίλιους πιστούς.

Στρέφοντας το βλέμμα αριστερά είδαμε την περίφημη πλατεία Largo, πρώην έδρα του Κομμουνιστικού Κόμματος, όπου δεσπόζουν κυβερνητικά κτίρια εκείνης της εποχής, τα οποία κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1950. Είναι από τα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης και οι τεράστιοι όγκοι των κτιρίων δείχνουν το ύφος της Σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής και το δέος που επεδίωκαν να προκαλέσουν με την παρουσία τους.

Bulgaria 2017 (34).jpg


Το κεντρικό κτίριο ήταν το αρχηγείο του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που τώρα στεγάζει την Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας ενώ τα δύο πλευρικά οικοδομήματα, φιλοξενούν το εμπορικό κέντρο TZUM, το Υπουργικό Συμβούλιο της Βουλγαρίας, καθώς επίσης το Προεδρικό Μέγαρο, το Υπουργείο Παιδείας και το Sofia Hotel Balkan. Τα κομμουνιστικά σύμβολα στη διακόσμηση των κτιρίων απομακρύνθηκαν μετά τις αλλαγές του 1989. Ειδικά η αφαίρεση του κόκκινου αστεριού από την κορυφή του αρχηγείου του Κομμουνιστικού Κόμματος θεωρήθηκε συμβολική πράξη και τη θέση του κατέλαβε η σημαία της Βουλγαρίας. Η πλατεία που περιβάλλεται από τα κτίρια ονομάζεται Ανεξαρτησίας.

Bulgaria 2017 (77).jpg



Bulgaria 2017 (125).jpg



Bulgaria 2017 (128).jpg


Περπατώντας μόλις 50-60 βήματα βρεθήκαμε στα σκαλιά του σταθμού Serdika. Eδώ στις 20/4/2016 άνοιξε το αρχαιολογικό συγκρότημα της αρχαίας Σερντίκας προσφέροντας στους επισκέπτες μια περιήγηση στο Αρχαίο Ρωμαϊκό παρελθόν της πρωτεύουσας.

Η Σερντίκα ή Σερντόπολη ιδρύθηκε από τη θρακική φυλή Σέρδη, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή γύρω από τις θερμές ιαματικές πηγές, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι εκτιμούσαν τη σημαντική στρατηγική θέση, αλλά και τις ιαματικές πηγές. Η πόλη ήταν σημαντική κατά το παρελθόν και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας αναφερόταν σε αυτήν ως: η “Ρώμη μου”.

Το συγκρότημα καλύπτει έκταση περίπου 9 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και σε μεγάλο βαθμό βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του δρόμου. Περιλαμβάνει 8 δρόμους, μια παλαιοχριστιανική Βασιλική που πιστεύεται ότι έχει χτιστεί σε δύο χρονικά στάδια, καθώς επίσης έξι μεγάλα κτίρια και μια μεσαιωνική εκκλησία. Διάφορα σημάδια εξηγούν τα αξιοθέατα που πρέπει να δει ο επισκέπτης μέσα στο Αρχαίο αυτό συγκρότημα.

Bulgaria 2017 (74).jpg


Το Felix House είναι ένα κτίριο 650 τετραγωνικών μέτρων, αρκετών δωματίων, γύρω από μια εσωτερική αυλή που χρονολογείται από τον 4ο έως τον 6ο αιώνα. Aπό το ψηφιδωτό δάπεδο του σπιτιού υπάρχει η ένδειξη, ότι το όνομα του ιδιοκτήτη ήταν Felix, ο οποίος ήταν ένας σημαντικός κάτοικος της Σερδικής.

Σε άλλο σημείο υπάρχει ο οίκος Λεοντίου, 600 τετραγωνικά μέτρα. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι αυτό το σπίτι μπορεί να ήταν το σπίτι του Λεοντίου Αρχιεπισκόπου της Σερντίτσας, κατά το τέλος του 6ου αιώνα.

Ένα σημαντικό αξιοθέατο μέσα στο συγκρότημα αποτελεί ο κεντρικός δρόμος της πόλης κατά τη ρωμαϊκή εποχή, ο Decumanus Maximus.

Κάτω από μια σειρά μεγάλων γυάλινων θόλων, μέσω των οποίων είναι ορατά τα κτίρια της πλατείας Largo υπάρχει μια σκηνή που προορίζεται για θέατρο, συναυλίες και άλλα.

Bulgaria 2017 (83).jpg


Σημαντικό αξιοθέατο είναι και η εκκλησία Sveta Petka Samardzhiiska (Πέτκα των Σελοποιών). Αυτή η γραφική εκκλησία χτίστηκε τον 14ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, γεγονός που εξηγεί γιατί είναι κάτω από το επίπεδο του εδάφους και πολύ απλή στο εσωτερικό της. Εκτός από έναν μικρό φεγγίτη, ο οποίος πλέον είναι αποκλεισμένος, δεν υπάρχει φυσικό φως ημέρας.

Ο Εθνικός ήρωας Vasil Levski λέγεται ότι θάφτηκε εδώ, αφού κρεμάστηκε από τους Οθωμανούς ηγεμόνες και μια χάλκινη πλάκα στον τοίχο μνημονεύει το γεγονός, αν και δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι τα λείψανα βρίσκονται εδώ. Λειτουργεί ως κανονική εκκλησία και το παρατσούκλι “Σελοποιών” προέρχεται από τους τεχνίτες δερμάτινων σελών, που υποστήριζαν την εκκλησία και είχαν την αγορά τους εδώ κοντά.

Bulgaria 2017 (76).jpg



Bulgaria 2017 (75).jpg



Bulgaria 2017 (126).jpg


Βγήκαμε έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, στην κεντρική πλατεία Sveta Nedelya, η οποία είναι από τα παλαιότερα σημεία της πόλης και σημείο συνάντησης των κατοίκων, που παλαιότερα ονομαζόταν Λένιν. Το τωρινό της όνομα το οφείλει στην ομώνυμη εκκλησία που δεσπόζει στο κέντρο της πλατείας.

Ο ναός θεωρείται ότι χτίστηκε τον 10ο αιώνα, αλλά με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι η εκκλησία υπάρχει από τον 12ο αιώνα, όταν η λατρεία της Αγίας Κυριακής έγινε επίσημη, ως προστάτιδα των Βασιλέων. Στην αυλή του ναού, σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχαν Χριστιανικοί τάφοι. Ο ναός μέσα στο πέρασμα των χρόνων καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε. Η καινούρια εκκλησία είναι μεγαλύτερη και διαφορετική από τις προηγούμενες.

Bulgaria 2017 (73).jpg



Bulgaria 2017 (72).jpg


Εδώ υπήρχε ανδριάντας του Ρώσου ηγέτη, ο οποίος έχει αντικατασταθεί από το άγαλμα της Σοφίας, το οποίο αποτελεί και το σύμβολο της πόλης. Ανεγέρθη το 2000 και κοσμείται με τα σύμβολα της δύναμης (στέμμα), της ειρήνης (στεφάνι) και της σοφίας (κουκουβάγια). Το ύψος του ορειχάλκινου αγάλματος είναι 24 μέτρα.

Bulgaria 2017 (281).jpg



Bulgaria 2017 (272).jpg


Με το καλημέρα και την πρώτη επαφή με την πόλη είχαμε αρχίσει να βομβαρδιζόμαστε με ένα σωρό ιστορικές εικόνες χωρίς να έχουμε περπατήσει παρά μόνο ελάχιστα μέτρα. Συνεχίσαμε την πορεία μας περνώντας μπροστά από το Δικαστικό Μέγαρο

Bulgaria 2017 (82).jpg


για να συναντήσουμε την πιο διάσημη, πολύβουη και πολυπερπατημένη λεωφόρο της Σόφιας, τη λεωφόρο Vitosha. Ο δρόμος είναι πεζοδρομημένος και εδώ χτυπάει η καρδιά ολόκληρης της πόλης. Εδώ σκοπεύαμε να κάνουμε μια μικρή στάση για να τσιμπήσουμε κάτι παίρνοντας δυνάμεις για τη συνέχεια. Η Vitosha αυτήν την ώρα ήταν κατάμεστη από κόσμο και που και που έπαιρνε το αυτί μας και Ελληνικές ομιλίες, αφού οι Έλληνες επισκέπτες της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας αποτελούν έναν σημαντικά μεγάλο αριθμό.

Ο δρόμος είναι γεμάτος από καφέ, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα και μπαρ. Τα μαγαζιά είναι σχεδόν όλα καλόγουστα, μοντέρνα με εξωτερικούς κλειστούς χώρους για καπνιστές και στην τύχη διαλέξαμε ένα που μας ταίριαξε στο μάτι και καθίσαμε.

Φάγαμε το πρωινό μας και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τη βόλτα μας περνώντας από τα βασικότερα αξιοθέατα της πόλης για μια πρώτη ανάγνωση και επαφή με τον χαρακτήρα της.

IMG_20171104_132217.jpg


Επόμενος προορισμός μας ήταν το Εθνικό Θέατρο Ivan Vazov, το παλαιότερο και πιο αξιόλογο θέατρο της χώρας, που ιδρύθηκε το 1904, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και μπροστά του απλώνεται το επίσης παλαιότερο πάρκο της Σόφιας, Gradska gradina.

Bulgaria 2017 (38).jpg



Bulgaria 2017 (118).jpg


Η αρχική ονομασία ήταν απλά Εθνικό Θέατρο. Συμπτωματικά το έργο “Οι απόκληροι” του Vazov ήταν η πρώτη παράσταση που δόθηκε στο θέατρο όταν άνοιξε. Nεοκλασικό κτίριο, σχεδιασμένο από διάσημους Βιεννέζους αρχιτέκτονες θεάτρων, ολοκληρώθηκε το 1906 και άνοιξε στις 3 Ιανουαρίου 1907. Υπέστη ζημιές από πυρκαγιά αλλά ανακατασκευάστηκε. Οι βομβαρδισμοί της Σόφιας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προκάλεσαν ζημιές στο κτίριο, αλλά πάλι ανακατασκευάστηκε το 1945.

Διαθέτει μια καλά εξοπλισμένη κεντρική σκηνή με 750 θέσεις, μια μικρότερη με 120 θέσεις και μια ακόμα 70 θέσεων, στον 4ο όροφο. Η πρόσοψη θυμίζει Αρχαιοελληνικό κτίριο με τις 6 άσπρες μαρμάρινες στήλες που απεικονίζουν τον Απόλλωνα και τις Μούσες.

Μπροστά από το θέατρο βρίσκεται το διάσημο σιντριβάνι με το γλυπτό της γυναίκας, που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε τη δεκαετία του '80 και το 2012 ανακατασκευάστηκε πλήρως, για να είναι χωρίς νερό και να μη λειτουργεί το 2017 που βρεθήκαμε εμείς μπροστά του.

Bulgaria 2017 (36).jpg


Το πάρκο πλαισιώνεται από διάφορα μεγαλοπρεπή εκτός του θεάτρου κτίρια, όπως η Εθνική Τράπεζα, η City Art Gallery, η Εθνική Πινακοθήκη, το μουσείο Εθνογραφίας κ.α. Είναι αγαπημένος χώρος συγκέντρωσης των κατοίκων, καθώς διαθέτει επίσης πολλά καφέ, πλανόδιους οργανοπαίχτες, μικρές μπάντες αλλά και τουρνουά ανοιχτού σκακιού.

Συνεχίσαμε τη διαδρομή μας φτάνοντας μπροστά στο μεγαλόπρεπο πρώην Βασιλικό Παλάτι, το οποίο σήμερα στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη της Σόφιας. Το κτίριο χρονολογείται από το 1882 και εδώ στεγάζονται εκθέματα και συλλογές σύγχρονης Αναγεννησιακής και Μεσαιωνικής ζωγραφικής.

Bulgaria 2017 (41).jpg



Bulgaria 2017 (40).jpg



Bulgaria 2017 (79).jpg


Συνεχίσαμε στη λεωφόρο Tsar Osvoboditel και αφού περάσαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Bulgaria 2017 (46).jpg


βρεθήκαμε έξω από την εντυπωσιακή Ρωσική εκκλησία της Σόφιας με τους χρυσούς τρούλους, γνωστή και ως εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Η κατασκευή της άρχισε το 1907 και εγκαινιάστηκε το 1914 εξυπηρετώντας τη Ρωσική κοινότητα. Η είσοδος είναι δωρεάν και δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες. Ο χώρος ήταν σκοτεινός όταν τον επισκεφθήκαμε και αρκετά επιβλητικός με σπουδαίες τοιχογραφίες.

Bulgaria 2017 (47).jpg


Στη συνέχεια συναντήσαμε το πάρκο Crystal Garden με το ιδιαίτερο άγαλμα του Stefan Stambolov, του διακεκριμένου Βούλγαρου πολιτικού, που διετέλεσε και Πρωθυπουργός. Κυβέρνησε 8 χρόνια και το 1895 δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Stambolov δεν έχαιρε καμίας εκτίμησης από όλο, τον τότε Ελληνικό πολιτικό χώρο.

Ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, το 1890 ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε μια συμμαχία των Χριστιανικών κρατών του Αίμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και γι΄ αυτόν τον λόγο είχε επισκεφθεί τον Stambolov, το 1891 στη Σόφια. Μόλις όμως αναχώρησε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Stambolov έσπευσε στην Κωνσταντινούπολη ζητώντας ακρόαση από τον Σουλτάνο, προκειμένου να μεταφέρει την Ελληνική πρόταση ως μεγάλη είδηση και έτσι να τύχει ευμενέστερων παροχών. Όλο αυτό το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονο διπλωματικό θέμα κατά της Ελλάδας.

Bulgaria 2017 (51).jpg



Bulgaria 2017 (50).jpg


Επόμενο σταθμό στην περιήγησή μας αποτέλεσε ο Καθεδρικός Ναός της Σόφιας, το στολίδι της πόλης, Alexander Nevsky. Χτισμένος σε νεοβυζαντινό ρυθμό, ένας από τους μεγαλύτερους Ορθόδοξους Καθεδρικούς στον κόσμο, καταλαμβάνει έκταση 3.170 τετραγωνικά μέτρα και χωράει στο εσωτερικό του 10.000 ανθρώπους.

Bulgaria 2017 (59).jpg


Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Καθεδρικός στη Βαλκανική Χερσόνησο, μετά τον Καθεδρικό του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1882, όταν τέθηκε ο θεμέλιος λίθος, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα του χτίστηκε μεταξύ 1904 και 1912. Ο Άγιος Αλέξανδρος Νιέφσκι ήταν Ρώσος Πρίγκιπας και ο ναός κατασκευάστηκε προς τιμήν των Ρώσων στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-1878, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να απελευθερωθεί η Βουλγαρία από την Οθωμανική κυριαρχία.

Bulgaria 2017 (48).jpg


Ο επιχρυσωμένος τρούλος του ναού έχει ύψος 45 μέτρα και το καμπαναριό φτάνει τα 53 μέτρα. Ο ναός έχει 12 καμπάνες, με ανάγλυφες διακοσμήσεις, που κατασκευάστηκαν στη Μόσχα και η πιο βαριά ζυγίζει 12 τόνους.

Bulgaria 2017 (49).jpg


Μπήκαμε στο εσωτερικό του ναού. Εκείνην την ώρα δεν είχε πολύ κόσμο και επικρατούσε ησυχία. Θαυμάσαμε την εσωτερική διακόσμηση για την οποία έχουν χρησιμοποιηθεί πολύχρωμα Ιταλικά μάρμαρα, όνυχας, αλάβαστρο και άλλα πολυτελή υλικά, ενώ τα ψηφιδωτά και τα γλυπτά, φιλοτεχνημένα από Βούλγαρους και Ρώσους ή άλλους καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα υψηλής τέχνης.

Ο κεντρικός θόλος του ναού είναι ζωγραφισμένος από τον διάσημο Ρώσο ζωγράφο Ιβάν Γκριγκόρεβιτς Μιασοέντοφ, με συνολική επιφάνεια 850 τετραγωνικά μέτρα, ενώ στην περίμετρο του θόλου είναι γραμμένο το “Πάτερ Ημών” με χρυσά γράμματα. Στα αριστερά της Αγίας Τράπεζας σε περίτεχνη λειψανοθήκη εκτίθενται τα λείψανα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, που δωρήθηκαν από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η είσοδος στον ναό είναι δωρεάν, όποιος όμως θέλει να επισκεφθεί και την Κρύπτη πληρώνει εισιτήριο. Εμείς δεν την επισκεφθήκαμε.

Bulgaria 2017 (57).jpg


Σε αυτό το σημείο της βόλτας μας αποφασίσαμε να μη συνεχίσουμε άλλο πιο πέρα, αλλά να επιστρέψουμε προς το ξενοδοχείο μας για λίγη ξεκούραση και να βγούμε αργότερα το απόγευμα.

Όταν ξαναβγήκαμε είχε νυχτώσει και τα γύρω κτίρια ήταν όλα φωταγωγημένα.

Bulgaria 2017 (65).jpg



Bulgaria 2017 (66).jpg



Bulgaria 2017 (67).jpg


Κάναμε ένα πέρασμα από την κλειστή αγορά Tsentralni Hali, η οποία βρίσκεται ακριβώς πίσω από το ξενοδοχείο μας, στα 200 μέτρα, μόλις 2 λεπτά περπάτημα.

Η αγορά άνοιξε το 1911 και σήμερα είναι μια από τις πιο πολυσύχναστες εμπορικές τοποθεσίες της πόλης. Το στυλ είναι νεοαναγεννησιακό και διαθέτει στοιχεία νεοβυζαντινής και νεομπαρόκ αρχιτεκτονικής. Στο ισόγειο υπάρχουν πάγκοι που πωλούν τρόφιμα όπως: ψωμί, αρτοσκευάσματα, ξηρούς καρπούς, ελιές, γλυκά, ψητά φαγητά και άλλα καλούδια. Λειτουργεί και καφέ. Στο πάνω επίπεδο τα καταστήματα πωλούν ρούχα, καλλυντικά και αξεσουάρ. Στο υπόγειο δεν κατεβήκαμε.

Bulgaria 2017 (78).jpg


Απέναντι ακριβώς από την κλειστή αγορά, στη λεωφόρο Knyaginya Maria Luisa στέκεται το μεγαλοπρεπές Τζαμί Banya Bashi, γνωστό και με το όνομα το “Τζαμί του Μουλά Εφέντη” και στο βάθος του μικρού αυτού πάρκου-πλατείας εκτείνεται ένα ακόμη όμορφο και επιβλητικό κτίριο, το Sofia Central Mineral Baths που σήμερα στεγάζει το μουσείο Iστορίας της Σόφιας.

Στα δύο αυτά αξιοθέατα θα αναφερθώ αναλυτικότερα στη συνέχεια της ιστορίας, καθώς σήμερα κάναμε ένα απλό πέρασμα μόνο και μόνο για να έχουμε μια γρήγορη εικόνα, αφού πλέον ήταν νύχτα και ο φωτισμός στον χώρο δεν ήταν επαρκής.

Κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Ανεξαρτησίας με τα φωταγωγημένα, μεγαλοπρεπή Σοσιαλιστικά κτίρια, διασχίσαμε τη λεωφόρο Kniaz Aleksander Dondukov και ακολουθώντας την ul. Lege φτάσαμε στο Confetti, το εστιατόριο στο οποίο θα δειπνούσαμε το πρώτο μας βράδυ στη Βουλγαρική πρωτεύουσα. Υπήρχε ελεύθερο τραπέζι και καθίσαμε αμέσως.

Επιλέξαμε μια σαλάτα Caesar’s, μια καρμπονάρα, ένα ψητό φιλέτο κοτόπουλο με πουρέ, αναψυκτικά, μια μπίρα και για επιδόρπιο ένα μεγάλο κομμάτι γλυκό. Ήταν όλα ωραία και φυσικά πολύ πολύ οικονομικά. Μισή τιμή από τη χώρα μας.

https://foursquare.com/v/confetti/4b76bcb2f964a5209d5b2ee3
https://www.facebook.com/CONFETTIgelateria/

Τις υπόλοιπες μέρες του ταξιδιού μας στη Σόφια επισκεφθήκαμε και άλλα εστιατόρια, πιο παραδοσιακά, με Βουλγάρικη κουζίνα, αλλά το Confetti μας κέρδισε και το τιμήσαμε και άλλες φορές όχι μόνο για το φαγητό του, αλλά και για τα υπέροχα γλυκά και παγωτά του.

Κλείσαμε το πρώτο μας βράδυ στη Σόφια, με μια μεγάλη βόλτα στην πολύβουη Vitosha και αργά επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.
 
Last edited:

Στάθης

Member
Μηνύματα
451
Likes
786
Επόμενο Ταξίδι
Πράγα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Πολύ όμορφη η ιστορία σου και εξαιρετικές φωτογραφίες!!
Σας ακολουθήσαμε στο ταξίδι της Βουδαπέστης αφού πήγαμε λίγο μετά από σας και εσείς μας "ακολουθήσατε" στο ταξίδι της Σόφιας! :haha: Σόφια πήγαμε αρχές Οκτωβρίου και μάλιστα μείναμε και στο ίδιο ξενοδοχείο :D Ωραίο ξενοδοχείο και όντως εξυπηρετικότατο προσωπικό αλλά αυτή η βρώμα στη τουαλέτα δεν παλευόταν!!
Κάποια στιγμή θα ανεβάσουμε και εμείς την ιστορία μας,προς το παρόν περιμένω με ανυπομονησία την συνέχεια της δικιάς σου ιστορίας!! :clap:
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Πολύ όμορφη η ιστορία σου και εξαιρετικές φωτογραφίες!!
Σας ακολουθήσαμε στο ταξίδι της Βουδαπέστης αφού πήγαμε λίγο μετά από σας και εσείς μας "ακολουθήσατε" στο ταξίδι της Σόφιας! :haha: Σόφια πήγαμε αρχές Οκτωβρίου και μάλιστα μείναμε και στο ίδιο ξενοδοχείο :D Ωραίο ξενοδοχείο και όντως εξυπηρετικότατο προσωπικό αλλά αυτή η βρώμα στη τουαλέτα δεν παλευόταν!!
Κάποια στιγμή θα ανεβάσουμε και εμείς την ιστορία μας,προς το παρόν περιμένω με ανυπομονησία την συνέχεια της δικιάς σου ιστορίας!! :clap:
Γειά σου Στάθη
Πρώτα απ' όλα να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια.
Μου αρέσει όλο αυτό το παιχνίδι που τυχαίνει μεταξύ μας, με τα ταξίδια που επιλέγουμε να κάνουμε και πολύ εύστοχα παρατήρησες.
Το επόμενο δικό μας είναι τον Μάρτιο στο Λονδίνο. Μη μου πεις ότι πάλι θα συναντηθούν οι δρόμοι μας στον ίδιο προορισμό?
Χαχα ακόμη και στο ξενοδοχείο τέτοια σύμπτωση? Μάλλον κάτι καρμικό μας ενώνει ταξιδιωτικά.
Άντε πιάστε δουλειά με την ιστορία σας να δω και τη δική σας ματιά και άποψη για την Σόφια.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
451
Likes
786
Επόμενο Ταξίδι
Πράγα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Ναι ναι ετοιμάζετε η ιστορία μας! Καλά εμείς για 2 μερούλες πήγαμε και νομίζω πως καλά ήταν,αν μπορούσαμε να κάτσουμε κ άλλο θα πηγαίναμε και εμείς Φιλιππούπολη.
Μάλλον το ταξιδιωτικό μας παιχνίδι δεν θα συνεχιστεί,προς το παρόν τουλάχιστον;) τον Απρίλιο εμείς κανονίζουμε για Ρουμανία. Λονδίνο είναι ένας προορισμός που θέλουμε να πάμε αλλά επειδή και εγώ και η Γεωργία έχουμε ξαναπάει,το αφήνουμε για αργότερα...
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
τον Απρίλιο εμείς κανονίζουμε για Ρουμανία.
Ρουμανία, τέλεια!!
Να λοιπόν που θα ξανασυναντηθούν οι ταξιδιωτικοί μας δρόμοι, αφού και εγώ σχεδιάζω να κάνω ένα οδικό ταξίδι στη Ρουμανία αλλά μάλλον για τον Σεπτέμβριο το βλέπω.
Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να πραγματοποιήσετε αυτό το ταξίδι, επιστρέφοντας με πληροφορίες που σίγουρα θα μου φανούν πολύ χρήσιμες.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
451
Likes
786
Επόμενο Ταξίδι
Πράγα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Σ'ευχαριστούμε! Εννοείτε ότι επιστρέφοντας θα γραφτεί και η ανάλογη ιστορία!! ;)

Περί Σόφιας τώρα,το συντριβάνι μπροστά από το θέατρο Ιβάν Βαζόφ όταν πήγαμε εμείς λειτουργούσε. Ίσως μετά από κάποια ημερομηνία σταματάνε την λειτουργία του.
Την υπαίθρια αγορά με τους μικροπωλητές μπροστά από τον ναό του Alexander Nevsky την είδατε?
Περιμένω την συνέχεια για να δω τι άλλο επισκεφτήκατε μιας και στην πρώτη μέρα ήδη τα έχετε δει σχεδόν όλα!! :cool:
 

escursione

Member
Μηνύματα
1.380
Likes
4.376
Πολύ καλογραμμένη μέχρι στιγμής η ιστορία σου με πολύ όμορφες φωτογραφίες που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για ιστορία του μήνα.....αναμένουμε τη συνέχεια....αν και η Σόφια δεν βρίσκεται στους τοπ προορισμούς έχει την ομορφιά της και μέρη που αξίζει να επισκεφτείς.
Αυτό που με χαλάει στη Σόφια είναι οι μεγάλες αντιθέσεις στους ανθρώπους που βλέπεις να κυκλοφορούν στο κέντρο όπου κυκλοφορούν πολλοί άστεγοι, ζητιάνοι κλπ κάτι το οποίο είναι αρκετά περιορισμένο στις μικρότερες πόλεις της Βουλγαρίας Πλόβντιβ, Στάρα Ζαγόρα, Μπουργκας κλπ.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Σ'ευχαριστούμε! Εννοείτε ότι επιστρέφοντας θα γραφτεί και η ανάλογη ιστορία!! ;)

Περί Σόφιας τώρα,το συντριβάνι μπροστά από το θέατρο Ιβάν Βαζόφ όταν πήγαμε εμείς λειτουργούσε. Ίσως μετά από κάποια ημερομηνία σταματάνε την λειτουργία του.
Την υπαίθρια αγορά με τους μικροπωλητές μπροστά από τον ναό του Alexander Nevsky την είδατε?
Περιμένω την συνέχεια για να δω τι άλλο επισκεφτήκατε μιας και στην πρώτη μέρα ήδη τα έχετε δει σχεδόν όλα!! :cool:
Μάλλον ήμασταν άτυχοι με τα σιντριβάνια, γιατί δεν πετύχαμε κανένα σε λειτουργία. Όπου υπήρχε λιμνούλα ή σιντριβάνι, ήταν άδεια από νερό.
Στη συνέχεια της ιστορίας θα αναφερθώ και σε αυτά.

Ναι, την αγορά με τους μικροπωλητές την είδαμε. Έρχεται στο τρίτο κεφάλαιο.
Μείνε συντονισμένος τα καλύτερα έρχονται.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Πολύ καλογραμμένη μέχρι στιγμής η ιστορία σου με πολύ όμορφες φωτογραφίες που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για ιστορία του μήνα.....αναμένουμε τη συνέχεια....αν και η Σόφια δεν βρίσκεται στους τοπ προορισμούς έχει την ομορφιά της και μέρη που αξίζει να επισκεφτείς.
Αυτό που με χαλάει στη Σόφια είναι οι μεγάλες αντιθέσεις στους ανθρώπους που βλέπεις να κυκλοφορούν στο κέντρο όπου κυκλοφορούν πολλοί άστεγοι, ζητιάνοι κλπ κάτι το οποίο είναι αρκετά περιορισμένο στις μικρότερες πόλεις της Βουλγαρίας Πλόβντιβ, Στάρα Ζαγόρα, Μπουργκας κλπ.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου και με τιμά ιδιαιτέρως το σχόλιο περί υποψηφιότητας για ιστορία του μήνα, αλλά δεν έχω τέτοιες βλέψεις. Υπάρχουν ικανότεροι και πιο δημοφιλείς συγγραφείς για αυτές τις θέσεις. Σε ευχαριστώ και πάλι πάντως.
Εγώ προσπαθώ πάντα με τις ιστορίες μου, να είμαι όσο πιο αναλυτική και κατατοπιστική γίνεται και να μεταφέρω στους αναγνώστες αυτά που είδα και βίωσα στο ταξίδι μου, ώστε ο μελλοντικός επισκέπτης να οργανώσει καλύτερα το δικό του ταξίδι, έχοντας έτοιμες και τις ιστορικές πληροφορίες που χρειάζεται και ενδεχομένως δεν έχει το χρόνο να αναζητήσει ο ίδιος. Ίσως σε κάποια σημεία να γίνομαι κουραστική με τις εκτενείς ιστορικές αναφορές, αλλά αυτός είναι ο τρόπος που εγώ ψάχνω και ζω ένα ταξίδι.

Σίγουρα η Σόφια δεν συγκαταλέγεται στους τοπ προορισμούς αλλά αν αφεθείς χαλαρός και δεν πας προκατειλημμένος σίγουρα έχει ενδιαφέροντα στοιχεία για να σου κρατήσουν το ενδιαφέρον και να περάσεις λίγες μέρες καλά.

Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο, αλλά εμείς άστεγους δεν είδαμε. Ίσως έπαιξε ρόλο και το ότι δεν κινηθήκαμε πολύ με το μετρό, το βράδυ δε καθόλου.

Είδαμε μόνο ελάχιστους ζητιάνους στη Vitosha οι οποίοι δεν ήταν ενοχλητικοί.
Απλώς έστεκαν σε ένα σημείο με απλωμένα χέρια.
Όντως στη Φιλιππούπολη δεν είδαμε ούτε έναν άστεγο ή ζητιάνο.

Ας μας πει και ο @Στάθης την εμπειρία του πάνω σε αυτό.

Πάντως εμείς με τους ντόπιους δεν είχαμε καμία άσχημη εμπειρία ή περιστατικό.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
451
Likes
786
Επόμενο Ταξίδι
Πράγα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Προσπαθώ να θυμηθώ αλλά δεν πρέπει να είδαμε ούτε εμείς άστεγο. Ζητιάνους είδαμε αρκετούς και μάλιστα ήταν και έξω απο την ρώσικη εκκλησία αλλά και από την Αγ.Σοφία.
Από τους ντόπιους όχι απλά δεν είχαμε άσχημη εμπειρία αλλά μπορώ να πω πως μας εξέπληξαν ευχάριστα. Όποτε χρειαστήκαμε βοήθεια για να πάμε κάπου έκαναν τα πάντα για να μας βοηθήσουν ακόμα και αν δεν ήξεραν γρι αγγλικά! Χαρακτηριστικά το δεύτερο βράδυ ψάχναμε ένα εστιατόριο και το μόνο μέρος που βρήκαμε να ρωτήσουμε πληροφορίες ήταν ένα μανάβικο που εκείνη την ώρα έκλεινε,τα παιδιά που ήταν εκεί δεν ήξεραν αγγλικά,παρόλα αυτά μπήκαν από το κινητό τους στο ίντερνετ να βρουν το μαγαζί και μετά μέσω google τρανσλειτ να μας δείξουν τι ήθελαν να μας πουν!! Σε μία βόλτα με το τραμ που πήγαμε δε,γιαγιάδες μας έπιαναν την "κουβέντα" και το βάζω σε εισαγωγικά για μιλάγαμε με νοήματα :haha: Η μία προσπαθούσε να μας πει διάφορα πράγματα γι αυτά που βλέπαμε στην διαδρομή και η άλλη για την ιστορία της οικογένεια της που πριν πολλά χρόνια είχε έρθει απο την Ελλάδα στην Βουλγαρία.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.709
Likes
16.356
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Από τους ντόπιους όχι απλά δεν είχαμε άσχημη εμπειρία αλλά μπορώ να πω πως μας εξέπληξαν ευχάριστα. Όποτε χρειαστήκαμε βοήθεια για να πάμε κάπου έκαναν τα πάντα για να μας βοηθήσουν ακόμα και αν δεν ήξεραν γρι αγγλικά!
Συμφωνώ μαζί σου!
Ακόμα και οι ταξιτζήδες (αυτοί τουλάχιστον που εμείς συναντήσαμε) στις όποιες διαδρομές κάναμε με ταξί, ήταν φιλικοί, εξυπηρετικοί, προσπαθούσαν να συνεννοηθούν με τα λίγα Αγγλικά που ήξεραν και επαγγελματίες. Πάντα έβαζαν το ταξίμετρο και ποτέ δεν μας ζήτησαν χρήματα για μία κούρσα αυθαίρετα.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
32.271
Μηνύματα
809.827
Μέλη
37.000
Νεότερο μέλος
Shaggy

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom