• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Μάρτιο - Απρίλιο 2018 !!

Βουλγαρία Σόφια: Η πόλη που μεγαλώνει αλλά δεν γερνάει. Φιλιππούπολη: Η επτάλοφος.

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός

Κεφάλαιο 3ο

Η Κυριακή 5 Νοεμβρίου ξεκίνησε με ένα καλό πρωινό στο Raffy Bar & Gelato στη Vitosha. Η μέρα ήταν καλή και ζεστή. Πλήθος κόσμου είχε ξεκινήσει να κάνει την Κυριακάτικη βόλτα του στον πεζόδρομο και όλα τα καφέ είχαν αρχίσει να κατακλύζονται από ντόπιους αλλά και τουρίστες. Οι Ελληνικές συζητήσεις δεν έλειπαν ούτε σήμερα, ίσως μάλιστα να ήταν και περισσότερες από τη χθεσινή μέρα.

Επέλεξα να δοκιμάσω τη banitsa, τυρόπιτα με χοντρό φύλλο, τοπική σπεσιαλιτέ, η οποία μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά και με κράτησε χορτάτη μέχρι το βράδυ που καθίσαμε για φαγητό.



Το πρόγραμμα αυτής της μέρας περιελάμβανε πολύ περπάτημα, αφού θέλαμε να διασχίσουμε όλη τη λεωφόρο Tsar Osvoboditel και να καταλήξουμε στο μεγάλο πάρκο της Σόφιας, Borisova Gradina. Στη συνέχεια θα βλέπαμε πως θα προσαρμόζαμε τη βόλτα μας ανάλογα με την κούραση και τη διάθεσή μας.

Μέσω της οδού Solunska φτάσαμε στην κάθετή της Graf Ignatiev και στη συνέχεια ακολουθώντας την Dyakon Ignatiy βγήκαμε στην Tsar Osvoboditel. Στα αριστερά μας ξανασυναντήσαμε τον Καθεδρικό Alexander Nevsky, ο οποίος φυσικά πήρε ακόμα μερικά κλικ λουσμένος όπως ήταν από τον λαμπρό πρωινό ήλιο



και στη συνέχεια σταθήκαμε να θαυμάσουμε το άγαλμα του έφιππου Tsar Osvoboditel, του Ρώσου Alexander II, ο οποίος απελευθέρωσε τη Βουλγαρία από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-78.



Το άγαλμα στέκεται ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο Radisson Blu, ενώ απέναντι εκτείνεται το λευκό κτίριο στο οποίο στεγάζεται το Βουλγαρικό Κοινοβούλιο, το οποίο χτίστηκε μεταξύ 1884-1886 σε νεοαναγεννησιακό στυλ.



Η λεωφόρος Tsar Osvoboditel είναι πολυσύχναστη, με πολλά όμορφα κτίρια αλλά και αρκετά δέντρα. Αυτήν την εποχή η φύση παίζει με μια πολύ όμορφη χρωματική παλέτα, ανακατεύοντας πολλά γήινα χρώματα όπως το βαθύ κίτρινο, το σάπιο μήλο, το καφέ, το πορτοκαλί, το λαδί, τα οποία δίνουν μια τέλεια εικόνα όταν μπερδεύονται με τα χρώματα των πολύ ωραίων κτιρίων αυτής της λεωφόρου. Τα φαρδιά πεζοδρόμια δίνουν την ευκαιρία στους περιπατητές να μπορούν να θαυμάζουν ανενόχλητοι και τα κτίρια και τη φύση.






Στα όμορφα κτίρια αυτής της λεωφόρου στεγάζονται πολλές πρεσβείες αλλά εκείνη που ξεχώρισα σαν εικόνα ήταν αυτή της Τουρκίας, ίσως επειδή τράβηξαν την προσοχή μου τα όμορφα χρώματα των φύλλων των δέντρων και μετά το ίδιο το κτίριο.






Επόμενη στάση το πάρκο Knyazheska Gradina, για να δούμε το πασίγνωστο μνημείο του Σοβιετικού Στρατού. Γύρω από το μνημείο εκτείνεται αυτό το μεγάλο πάρκο, πολύ δημοφιλές στον νεαρόκοσμο της πόλης, αφού διαθέτει ράμπες για skateboard, τερέν για ping-pong, πράσινο για ξάπλες, μια λιμνούλα που θα ήταν ωραία αν είχε νερό και διάφορα ιδιαίτερα αγάλματα.















Το μνημείο εμφανίζει έναν στρατιώτη από τον Σοβιετικό στρατό, ως μαχητή Ελευθερίας περιτριγυρισμένο από μια γυναίκα που κρατά το μωρό της και έναν Βούλγαρο. Υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα γλυπτά μέρη της μνημειακής σύνθεσης γύρω από το κύριο μνημείο όπως: η ομάδα των στρατιωτών που χρησιμοποιήθηκαν ως καμβάς από πολιτικούς καλλιτέχνες. Το μνημείο χτίστηκε το 1954 με την ευκαιρία της 10ης επετείου της απελευθέρωσης από τον Σοβιετικό στρατό.












Στις 17/6/2011 το μνημείο ζωγραφίστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας από μια ομάδα ανώνυμων καλλιτεχνών οι οποίοι έβαψαν τους στρατιώτες του Σοβιετικού στρατού ως Αμερικανούς ήρωες ταινιών: Superman, Joker, Captain America κ.α.

Από κάτω γράφτηκε η λεζάντα: B KRAK C BPEMETO (Σε βήμα με τον χρόνο) ή (Σε αρμονία με την εποχή).




Η βαφή αφαιρέθηκε τρεις μέρες αργότερα την 20η Ιουνίου 2011. Η κίνηση αυτή καλύφθηκε ευρέως από τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και αρχικά οι άγνωστοι καλλιτέχνες συγκρίθηκαν με τον Banksy και ονομάστηκαν “Banksy of Bulgaria”.

Η ιστορία κινηματογραφήθηκε στο σύντομο ντοκιμαντέρ In step with the time και περιλαμβάνει ανώνυμες συνεντεύξεις καλλιτεχνών της “Καταστροφικής Δημιουργίας” και διάφορους εκπροσώπους των φιλορωσικών οργανώσεων στη Βουλγαρία. Η ταινία κέρδισε το δεύτερο βραβείο, στο φεστιβάλ 2013 In out Festival στην Πολωνία.

Το μνημείο και πάλι χρησιμοποιήθηκε ως χώρος καλλιτεχνικής και κοινωνικής θέσης. Το επόμενο περιστατικό συνέβη στις 10 Φεβρουαρίου του 2012, όταν οι στρατιώτες του μνημείου βρέθηκαν με μάσκες των Anonymous, σε συνδυασμό με διαδηλώσεις για την κράτηση διαδηλωτών σε όλη την Ευρώπη κατά της ACTA (Συμφωνία Καταπολέμησης της Παραποίησης Εμπορίου).




Επίσης χρησιμοποιήθηκε ως λόγος διαμαρτυρίας για τη σύλληψη του συγκροτήματος Pussy Riot στις 17/8/2012.



Την 1η Φεβρουαρίου του 2013, κατά τη διάρκεια της εθνικής ημέρας για τη μνήμη των θυμάτων του Κομμουνισμού, κάποιες από τις μορφές ήταν ζωγραφισμένες σε λευκό, κόκκινο και πράσινο, τα χρώματα της Βουλγαρικής εθνικής σημαίας.



Το μνημείο συνέχισε να αποτελεί σημείο διαμαρτυρίας και τα επόμενα χρόνια, όπως για την “Απολογία για την Πράγα ‘68”.

Στις 21 Αυγούστου 2013, στην 45η επέτειο της εισβολής, άγνωστοι ακτιβιστές ζωγράφισαν το Μνημείο με έντονο ροζ. Το κείμενο στα Βουλγάρικα και τα Τσέχικα αναφέρει: "Η Βουλγαρία ζητά συγγνώμη".




Στις 23 Φεβρουαρίου του 2014, το άγαλμα ενός από τους στρατιώτες και η σημαία από πάνω του ήταν βαμμένα στα χρώματα της Ουκρανίας. Στο Μνημείο γράφτηκε, στα Ουκρανικά, η φράση "Δόξα στην Ουκρανία", αλλά και μια αναφορά στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ως "Kaputin" (από τη γερμανική λέξη kaput, που σημαίνει σπασμένος). Αυτό συνέβη ως στήριξη στην Ουκρανία για την επανάστασή της.



Μάρτιος και Απρίλιος 2014: Σειρά της Κριμαίας και της Πολωνίας.

Δεν πέρασε πολύς καιρός, και τον Μάρτιο του 2014, το Μνημείο υπέστη νέους βανδαλισμούς. Αυτήν τη φορά δυο αγάλματα βάφτηκαν στα χρώματα της Ουκρανίας και της Πολωνίας.

Στη μια πλευρά του μνημείου γράφτηκε "Κριμαία 2014", ενώ κάτω από τους δύο βαμμένους στρατιώτες γράφτηκε "Katyn 5.III '40", δηλαδή 5 Μαρτίου του 1940, η ημερομηνία της περίφημης σφαγής του Κατίν στην κατεχόμενη Πολωνία από τη Σοβιετική μυστική αστυνομία.


Πηγή πληροφοριών και φωτογραφιών:
https://3otiko.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

Υπάρχει κίνημα για την απομάκρυνση του μνημείου ή την κατεδάφισή του, αλλά και κίνημα που επιμένει να κρατηθεί το μνημείο στη θέση του.

Στο πάρκο έκαναν βόλτα οικογένειες με τα σκυλιά τους, μητέρες με καρότσια, νεαροί και νεαρές ήταν σκαρφαλωμένοι πάνω στα αγάλματα και άλλοι έπαιζαν ping-pong ή κάθονταν στα παγκάκια συζητώντας.









Το βράδυ όμως, διάβασα, ότι εδώ συγκεντρώνονται πιο εναλλακτικοί άνθρωποι και η ατμόσφαιρα του πάρκου γίνεται διαφορετική. Ωστόσο αυτά τα διάβασα, δεν τα είδα για να έχω μια πιο συγκεκριμένη εικόνα.

Μετά το πάρκο και το μνημείο συναντήσαμε τη γνωστή γέφυρα των Αετών (Orlov Most).



Aπό εδώ ουσιαστικά ξεκινάει το παλαιότερο πάρκο της Σόφιας. Eίναι επίσης μια από τις δύο συμβολικές εισόδους στην Παλιά Πόλη.

Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Τσέχο μηχανικό Vaclav Prosek. Οι φιγούρες των Αετών που δημιουργήθηκαν στις τέσσερις άκρες αντικατοπτρίζουν τη λαχτάρα για Ελευθερία, γιατί στο σημείο αυτό για πρώτη φορά το 1888, έγιναν δεκτοί οι αιχμάλωτοι από το Diarbekir. Υπάρχουν όμορφα χάλκινα ανάγλυφα στο κάτω μέρος των στηλών. Κάτω από τη γέφυρα κυλάει ο “ποταμός” Perlovska. Η γέφυρα και η διασταύρωση βρίσκονται επίσης σε άμεση γειτνίαση με το Εθνικό Στάδιο Vasil Levski και τη λίμνη Arianna, η οποία τί πρωτότυπο!! Δεν είχε νερό!!!



Ουσιαστικά δηλαδή το σημείο αυτό αποτελεί έναν συγκοινωνιακό κόμβο, όπου συναντώνται η λεωφόρος Evlogi Georgiev η οποία ακολουθεί τον ποταμό Perlovska, o Tsarigradsko Shose, ο δρόμος Tsar Ivan Asen II και φυσικά η λεωφόρος Tsar Osvoboditel.



Περάσαμε την άδεια λίμνη Arianna και την καφετέρια που βρίσκεται ακριβώς εκεί



και μπήκαμε πλέον στο τεράστιο αυτό πάρκο της πόλης. Δεξιά στο βάθος είδαμε το Εθνικό Στάδιο Levski. Στο πρώτο πλάτωμα που συναντήσαμε γινόταν ένας μικρός χαμός από κόσμο. Όλοι οι Βούλγαροι με τα παιδιά τους, εκμεταλλευόμενοι την Κυριακάτικη αργία και τον υπέροχο καιρό είχαν γεμίσει αυτόν τον χώρο του πάρκου. Υπήρχαν φουσκωτά παιχνίδια, ηλεκτρικά αυτοκινητάκια και ποδήλατα για τα πιτσιρίκια, καθώς τραμπάλες, κούνιες και διάφορα άλλα παιδικά events.






Προχωρήσαμε γρήγορα, αφήνοντας πίσω μας τους κατοίκους της πρωτεύουσας να διασκεδάζουν μαζί με τα παιδιά τους και χωθήκαμε πιο βαθιά στο πάρκο.



Η κατασκευή και διαρρύθμιση του μεγαλύτερου και πιο γνωστού πάρκου της Σόφιας άρχισαν το 1884 και πήρε το όνομά του από τον Βούλγαρο Τσάρο Μπόρις Γ’. Το πάρκο χωρίζεται ιστορικά σε διάφορες περιόδους, ανάλογα με τους εκάστοτε κηπουρούς, αλλά και τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επέκταση και τη βελτίωσή του.

Περίοδος Neff (1882-1906)

Το 1882 ο τότε δήμαρχος Ιβάν Χαντζιένεφ έφερε τον Ελβετό κηπουρό Ντάνιελ Νεφ από το Βουκουρέστι, με σκοπό να δημιουργήσει έναν κήπο για την πρωτεύουσα. Τα αρχικά σχέδια περιελάμβαναν έναν “παιδικό σταθμό”, όπου θα αναπτύσσονταν δέντρα, θάμνοι και λουλούδια, παρέχοντας υλικό για τους ήδη υπάρχοντες κήπους και δρόμους.

Ο Νεφ ανέπτυξε το πρώτο σχέδιο του κήπου την άνοιξη του 1882 χτίζοντας επιπλέον και ένα σπίτι για τον εαυτό του. Φυτεύτηκαν ακακίες, διαμορφώθηκαν παρτέρια, δημιουργήθηκε μια μικρή τεχνητή λίμνη και όλα αυτά περιφράχθηκαν με βελανιδιές και μοσχοκάρυδα. Το φυτώριο παρήγαγε φυτά που ανταποκρίνονταν στις ανάγκες της πόλης και διαμορφώθηκε ως κήπος το 1885 έχοντας έκταση 300.000 τ.μ.

Το Borisova Gradina αυξήθηκε τα επόμενα χρόνια και η μεγάλη λίμνη χτίστηκε το 1889. Tα επόμενα χρόνια φυτεύτηκαν και άλλα φυλλοβόλα δέντρα από τα γειτονικά δάση καθώς και κωνοφόρα από τη Ρίλα, όπως μαύρα πεύκα και έλατα.



Περίοδος Frei (1906-1934)

O Joseph Frei διορίστηκε διευθυντής όλων των κήπων της Σόφιας το 1906. Αναδιοργάνωσε τον Borisova Gradina σύμφωνα με δικό του σχέδιο, καθώς είχε πάθος για τα λουλούδια. Δημιούργησε το Rosarium με τριαντάφυλλα καθώς και πολυάριθμους άλλους κήπους και θερμοκήπια. Ο κήπος πλέον εκτείνεται ακόμα νοτιότερα από το δάσος της βελανιδιάς, στη λεωφόρο Dragan Tsankov. Την εποχή εκείνη κατασκευάστηκε και η κρήνη του λαού που αργότερα ονομάστηκε κρήνη Freestone.



Περίοδος Duhtev (1934-1944)

Ο Βούλγαρος αυτός κηπουρός έγινε διευθυντής κήπων και πάρκων το 1934. Tο παλιό Rosarium επεκτάθηκε καλύπτοντας πλέον 7.000 τ.μ με περισσότερα από 1.400 νέα καλλιεργούμενα είδη τριαντάφυλλου. Η Ιαπωνική γωνία δημιουργήθηκε το 1940 με φυτά που στάλθηκαν από τον Ιάπωνα πληρεξούσιο Υπουργό και χρησιμοποιήθηκαν για να οργανώσουν αυτό το τμήμα του κήπου. Τα φυτά αντιπροσώπευαν την εθνική χλωρίδα της Ιαπωνίας και ήταν ένα δώρο και ένα σημάδι φιλίας μεταξύ των δύο λαών.

Γύρω στο 1942 ο κήπος περιορίστηκε για να κτιστούν το θερινό κολυμβητήριο, το Πανεπιστημιακό Παρατηρητήριο, γήπεδα ποδοσφαίρου, ποδηλατοδρόμια και άλλα. Τελευταία ανακαίνιση έγινε το 1986 και ανακηρύχθηκε μνημείο τέχνης το ίδιο έτος.



Ήταν μια καταπληκτική βόλτα σε έναν χώρο που πολλά σημεία του θύμιζαν κανονικό δάσος και λιγότερο πάρκο. Προχωρώντας όλο και πιο βαθιά αντικρίσαμε από μακριά έναν οβελίσκο και κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί.



Είναι το μνημείο Bratska Mogila (Τhe Mound of Brotherhood). Xτίστηκε το 1956, έχει 42 μέτρα ύψος και τιμά τους νεκρούς αντάρτες, οι οποίοι πολέμησαν ενάντια στον φασισμό κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.






Ακολουθήσαμε και άλλα μονοπάτια στην τύχη και βρεθήκαμε έξω από το Πανεπιστημιακό Παρατηρητήριο (Sofia University Astronomical Observatory).






Είχαμε δει και διασχίσει μέχρι τώρα ένα πολύ μεγάλο μέρος του πάρκου και σκεφτήκαμε να επιστρέψουμε πηγαίνοντας προς το Εθνικό Στάδιο Levski.



Στη διαδρομή μας η πυκνή βλάστηση συνέχισε να μας προσφέρει πολύ όμορφες εικόνες. Συναντήσαμε καφέ με τραπεζάκια κάτω από τα δέντρα, όργανα γυμναστικής μέσα στη φύση, γήπεδα τένις και τραπέζια ping-pong, περάσαμε έξω από το στάδιο CSKA









και καταλήξαμε στο πίσω μέρος του Σταδίου που ακουμπά στην άκρη του πάρκου.






Το στάδιο φιλοξενεί όλα τα παιχνίδια ποδοσφαίρου της Εθνικής ομάδας της Βουλγαρίας, διαθέτει περίπου 43.000 θέσεις θεατών, 2.500 θέσεις parking, θέσεις VIP και 4.000 σκεπαστές θέσεις. Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής έχουν πραγματοποιήσει συναυλίες σε αυτό το στάδιο.

Περπατήσαμε παράλληλα με το πέταλο του γηπέδου και φτάσαμε στην κύρια είσοδο, η οποία βρίσκεται στη λεωφόρο Evlogi i Hristo Georgiev.









Ήμασταν πλέον πολύ κοντά στη συνοικία Sredets, όπου βρίσκονται μερικά από τα καλύτερα ταβερνάκια, εστιατόρια και μπαράκια της πόλης. Στην πλατεία της συνοικίας δεσπόζει η εκκλησία Sveti Sedmochislenitsi και στην οδό Tsar Shishman συναντάς μικρά αλλά πολύ χαριτωμένα εμπορικά μαγαζάκια, όμορφα βιβλιοπωλεία, μανάβικα και άλλα. Έτσι αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε και αυτήν τη γειτονιά της πόλης και ίσως βρίσκοντας ένα ωραίο καφέ να κάναμε μια στάση για ξεκούραση.



Διασχίσαμε λοιπόν τη λεωφόρο Evlogi i Hristo Georgiev και μέσω της ul. General Yosif V. Gourko, συναντήσαμε την κάθετη ul. Tsar Shishman, στην οποία στρίψαμε αριστερά, με κατεύθυνση προς την κεντρική πλατεία. Aυτός ο δρόμος μου άρεσε πάρα πολύ. Πράγματι είχε κάτι το διαφορετικό, το γραφικό, το εναλλακτικό στα καταστήματα που συναντήσαμε. Αλλά και τα διάφορα γύρω δρομάκια επίσης μου άρεσαν. Ήταν ήσυχα, χωρίς πολύ κίνηση και φασαρία, με παλιά κτίρια και μια αύρα παλιομοδίτικη, λίγο ξεχασμένη πίσω στον χρόνο.









Στην εκκλησία Sveti Sedmochislenitsi εκείνην την ώρα γινόταν μια κηδεία, οπότε προσπεράσαμε γρήγορα την είσοδο και βγήκαμε στην οδό Graf Ignatiev, στην οποία επίσης συναντάς κάποια όμορφα κτίρια στα χρώματα της ώχρας, του σκούρου πορτοκαλί και του σομόν, ενώ το τραμ διατρέχει πολύ πυκνά αυτόν τον δρόμο.






Κατά μήκος του δρόμου, στην άκρη της πλατείας λειτουργούν υπαίθριοι πάγκοι με διάφορα αταίριαστα μεταξύ τους προϊόντα, από φρούτα και λαχανικά, ξηρούς καρπούς και ελιές, μέχρι ρούχα και δαντέλες.






Η Graf Ignatiev διασταυρώνεται με τη λεωφόρο Vasil Levski την οποία ακολουθήσαμε κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο, μέχρι την οδό Ivan Vazov στο νούμερο 11-13, ψάχνοντας ένα ιδιαίτερο graffiti, για το οποίο είχα διαβάσει και ήθελα πολύ να βρω. Πράγματι στον αριθμό 11 υπάρχει ένα κατάστημα του οποίου όλοι οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι. Σαν συλλέκτρια εικόνων graffiti δεν ήταν δυνατόν από τη στιγμή που είχα την πληροφορία να μην ψάξω να τις βρω. Και ιδού:


















Άλλος ένας δρόμος που με γοήτευσε σε αυτήν τη γειτονιά ήταν η ul. 6-ti Septemvri με τα πανύψηλα δέντρα και ένα γωνιακό τεράστιο κτίριο με χοντρές μαρμάρινες σε Αρχαιοελληνικό στυλ κολώνες.









Τελικά παρασυρθήκαμε απορροφημένοι από τις συνεχείς εναλλαγές των εικόνων και δε σταματήσαμε πουθενά για καφέ, αλλά συνεχίζοντας τη βόλτα μας επί της οδού Ivan Vazov καταλήξαμε στο πάρκο City Garden, μπροστά από το θέατρο.









Το πάρκο έσφυζε από ζωή. Η καλή και ζεστή μέρα βοηθούσε ώστε οι κάτοικοι να ξεχυθούν στα πάρκα και στις πλατείες, να βγάλουν βόλτα τα σκυλιά τους, να παίξουν με τα παιδιά τους, να πιουν καφέ ή να γευματίσουν σε κάποιο εστιατόριο.

Εμείς αφού δεν καθίσαμε πουθενά μέχρι τώρα για καφέ, σκεφτήκαμε να επιστρέψουμε για λίγο στο δωμάτιο και να βγούμε μια και καλή για φαγητό αργότερα. Η αλήθεια είναι ότι το πρωινό που φάγαμε μας κρατούσε ακόμη και δεν είχαμε πεινάσει καθόλου.

Διασχίσαμε το πάρκο και πήραμε την οδό Saborna. Αυτός ο δρόμος φιλοξενεί τα πιο ακριβά καταστήματα της πόλης. Διάσημες μάρκες ρούχων, ρολογιών και κοσμημάτων, με τις καλόγουστες βιτρίνες τους, συναγωνίζονται για το ποια θα κεντρίσει περισσότερο το ενδιαφέρον των υποψήφιων πελατών. Α !! και μιας και αναφέρθηκα στα καταστήματα, σήμερα Κυριακή, τα περισσότερα ήταν ανοιχτά, ιδίως οι μεγάλες αλυσίδες, ενώ μόνο κάποια μικρότερα μαγαζιά, στη Vitosha κυρίως ήταν κλειστά.

Συνεχίσαμε με χαλαρό περπάτημα στη Vitosha, στην οποία φυσικά πλήθος κόσμου απολάμβανε τη βόλτα του, τον καφέ του και το φαγητό του.

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας, αφού είχαμε κάνει μια πολύ μεγάλη διαδρομή μέχρι τώρα, συμπληρώνοντας αισίως τα 10 χιλιόμετρα, οπότε κρίναμε ότι το διάλειμμα ήταν απαραίτητο. Είναι από τις σπάνιες φορές που επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Σχεδόν σε όλα μας τα ταξίδια, ξεκινάμε το πρωί και η επιστροφή γίνεται αργά το βράδυ. Σε αυτό το ταξίδι όμως νιώσαμε ότι έχουμε χρόνο να τα προλάβουμε χωρίς να τρέχουμε ασταμάτητα όλη μέρα. Εξάλλου θα κάναμε περίπου την ίδια διαδρομή και την επόμενη μέρα μαζί με τον γιο μας, ο οποίος θα ερχόταν το βράδυ από Σκωτία. Εσκεμμένα λοιπόν είχαμε αφήσει κάποια βασικά αξιοθέατα έξω από το πρόγραμμα αυτών των δύο πρώτων ημερών, ώστε να υπάρχουν νέα στοιχεία που να εμπλουτίζουν τις ίδιες διαδρομές και να κεντρίζουν το ενδιαφέρον όλων μας.

Βγήκαμε πάλι κατά τις 20:00 και θέλαμε να βρούμε ένα παραδοσιακό εστιατόριο, με ένα όνομα που δεν μπορώ καν να φανταστώ πως το διαβάζουν: Hadjidraganovite Izbi. Όνομα γλωσσοδέτη. Μόνο να το γράψω μπορώ. Είχα διαβάσει ότι αυτό το εστιατόριο έχει πολύ καλό όνομα και για το φαγητό του αλλά και για τo ζωντανό πρόγραμμα με Βουλγάρικη παραδοσιακή μουσική και ότι το προτιμούν όχι μόνο οι τουρίστες αλλά και οι ντόπιοι. Βρίσκεται στην οδό Hristo Belchev, μια παράλληλη της Vitosha.

Φτάσαμε στο μαγαζί και στην είσοδο μας υποδέχτηκε μια κοπέλα η οποία μας ρώτησε αν είχαμε κάνει κράτηση, μιλώντας μας Αγγλικά. Της απαντήσαμε όχι, αλλά δεν είχαμε πρόβλημα να περιμένουμε λίγη ώρα, ώστε να αδειάσει κάποιο τραπέζι και να βολευτούμε, στα Αγγλικά επίσης. Στη συνέχεια άρχισε να μας μιλάει άπταιστα Ελληνικά (προφανώς ακούγοντας τα μεταξύ μας σχόλια) και να μας εξηγεί ότι δυστυχώς για σήμερα, δεν υπήρχε περίπτωση να υπάρξει ούτε καρέκλα ελεύθερη για το υπόλοιπο της βραδιάς και αν θέλαμε να κάναμε κράτηση για κάποιο άλλο βράδυ. Έτσι αποχωρήσαμε.

Επόμενη επιλογή ήταν ένα εστιατόριο στη Vitosha με επίσης πολύ καλά σχόλια και επίσης δύσκολο όνομα: Shtastliveca. Eδώ δεν είχαμε κανένα θέμα με τραπέζι, μπήκαμε και καθίσαμε αμέσως.

https://www.tripadvisor.com.gr/Rest...Shtastliveca_Vitoshka-Sofia_Sofia_Region.html

https://foursquare.com/v/щастливеца-софия-витошка-shtastliveca-sofia-vitoshka/53bab843498e7e355fb533f8

Το εστιατόριο αυτό είναι ένας πολύ ωραίος και ζεστός χώρος, με εντυπωσιακή διακόσμηση, vintage έπιπλα, υφασμάτινες κουρτίνες και λουλουδάτα τραπεζομάντηλα, πολυελαίους, τοίχους βαμμένους με ιδιαίτερη τεχνοτροπία σε ζεστά χρώματα, ταπετσαρίες και έναν κατάλογο με μεγάλη ποικιλία φαγητών.

Μέχρις εδώ όλα τέλεια….. αλλά…... υπήρχε ένα αλλά για μένα και αφορά καθαρά και μόνο ένα δικό μου θέμα. Όλα τα φαγητά που μου άρεσαν και θα μπορούσα να επιλέξω περιείχαν στη συνταγή τους σκόρδο. Το σκόρδο είναι κάτι που απεχθάνομαι και αδυνατώ ακόμη και να το μυρίσω, οπότε κάπου εδώ τα πράγματα άρχισαν να γίνονται δύσκολα για μένα και ενώ λιγουρευόμουν ένα σωρό πιάτα, δεν μπορούσα να επιλέξω τίποτα. Οπότε κατέληξα να παραγγείλω μια vegetarian Pizza, η οποία μου άρεσε πάρα πολύ τελικά.

Ο σύζυγος φυσικά έκανε πάρτι με το φαγητό, καθώς επέλεξε ένα ωραιότατο πιάτο με ζουμερό μπιφτέκι και λαχανικά. Οι τιμές ήταν επίσης ένα μικρό σοκ για έναν τέτοιο υπέροχο χώρο με άψογο σέρβις και εξυπηρέτηση. Πάμφθηνα !! Φύγαμε ευχαριστημένοι από αυτό το εστιατόριο, παίρνοντας μαζί μας μια επιπλέον πίτσα για τον γιο μας, τον οποίον αναμέναμε σήμερα από Γλασκώβη, γύρω στα μεσάνυχτα.

Μιλήσαμε μαζί του και μας ενημέρωσε ότι η πτήση του με τη Ryan θα είχε καθυστέρηση, οπότε η νέα ώρα άφιξης στη Σόφια, θα ήταν γύρω στη 1:30 μετά τα μεσάνυχτα. Τελικά στο ξενοδοχείο έφτασε με ταξί από το αεροδρόμιο, κοντά στις 2, οπότε η νύχτα στη συνέχεια ήταν μακριά και αργήσαμε πολύ να κοιμηθούμε. Μας πήρε ο ύπνος κοντά στο ξημέρωμα.

 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Κεφάλαιο 2ο

Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε αυτήν την απόδραση στη Βουλγαρία, όχι γιατί η Σόφια και η Φιλιππούπολη ήταν ψηλά στον ταξιδιωτικό χάρτη των πόλεων που επιθυμούσαμε να δούμε, αλλά για 2 άλλους διαφορετικούς λόγους. Ο πρώτος ήταν τα πολύ φθηνά αεροπορικά εισιτήρια που βρήκαμε, λίγους μήνες πριν το ταξίδι, δηλαδή 5 ευρώ με Ryan η μετάβαση και 15 ευρώ με Aegean η επιστροφή. Ο δεύτερος και πιο σημαντικός λόγος ήταν ότι στη Σόφια θα συναντιόμασταν με τον γιο μας, ο οποίος θα επέστρεφε από ένα δεκαήμερο ταξίδι στη Σκωτία και έτσι θα είχαμε την ευκαιρία να χαρούμε μερικές ταξιδιωτικές μέρες όλοι μαζί.

Το πλάνο ήταν τρεις μέρες Σόφια και δύο μέρες Φιλιππούπολη.

Η αρχική κράτηση εισιτηρίων με τη Ryan ήταν για την Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017 στις 8:15 το πρωί, αλλά λόγω των τελευταίων προβλημάτων της εταιρείας που όλοι γνωρίζουμε, περίπου 15 μέρες πριν το ταξίδι έρχεται ένα μήνυμα ότι η ώρα αλλάζει και αντί για 8:15 το πρωί η πτήση μετατίθεται στις 18.00 το απόγευμα. Αυτό αυτομάτως σήμαινε ότι η μια από τις τρεις μέρες της Σόφιας πήγαινε χαμένη και ω!! της γκαντεμιάς ήταν η μοναδική μέρα, η Κυριακή 5 Νοεμβρίου, που άλλαζε η ώρα της πτήσης. Σε όλες τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας οι πτήσεις εξακολουθούσαν να γίνονται στην κανονική τους ώρα, δηλαδή στις 8:15 το πρωί. Ακολούθησε συνεννόηση με την εταιρεία, η οποία μας άλλαξε την πτήση για την προηγούμενη μέρα, Σάββατο 4 Νοεμβρίου 8:15 το πρωί και έτσι προέκυψαν τέσσερις ολόκληρες μέρες στη Σόφια. Τις δύο πρώτες μέρες θα ήμασταν ο σύζυγος και εγώ και τις επόμενες μέρες και οι τρεις μας.

Το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει καιρό πριν βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον κεντρικό σταθμό του μετρό της πόλης, ο οποίος ονομάζεται Serdika. Ήταν μια καλή επιλογή γιατί μπορούσες να κινηθείς παντού με τα πόδια και αν χρειαζόταν να χρησιμοποιήσεις το μετρό ο σταθμός ήταν στα 50-60 βήματα από την πόρτα του καταλύματος.

Δε θα αναφέρω όμως το όνομα του ξενοδοχείου γιατί τελικά δεν το συνιστώ. Παρ’ όλο που ήταν πολύ οικονομικό, καθαρό, άλλαζε καθημερινά πετσέτες και είχε πολύ ευγενικό και εξυπηρετικό προσωπικό είχε ένα δυνατό ελάττωμα: μύριζε έντονα και πολύ άσχημα το σιφόνι του μπάνιου, σε σημείο που αναγκαζόμασταν να βρέχουμε μια μικρή πετσέτα και να το καλύπτουμε, προσπαθώντας να μετριάσουμε τη δυσοσμία. Εκ των υστέρων τελικά, δεν απεδείχθη και τόσο καλή επιλογή.

Σάββατο λοιπόν, 4 Νοεμβρίου 2017 και μετά από μια πολύ καλή πτήση φτάσαμε στο terminal 2 του αεροδρομίου της Σόφιας, περάσαμε γρήγορα τον έλεγχο, βγήκαμε έξω και κατευθυνθήκαμε προς τον σταθμό του μετρό για τη μετάβασή μας στο κέντρο.

Bulgaria 2017 (27).jpg



Bulgaria 2017 (28).jpg


Βγάλαμε εισιτήρια με κόστος 1,60 lev/άτομο (ισοτιμία 1€=1.95 lev) και μπήκαμε στον συρμό. Όλη η διαδικασία ήταν πανεύκολη και δε συναντήσαμε καμία δυσκολία.

Το μετρό της Σόφιας ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28/1/1998, είναι καινούργιο και διαθέτει μοντέρνους σταθμούς. Αποτελείται από δύο γραμμές την μπλε Μ2 και την κόκκινη Μ1.
https://www.metrosofia.com/en/

Bulgaria 2017 (29).jpg



Bulgaria 2017 (30).jpg


Αν θυμάμαι καλά, από το αεροδρόμιο μέτρησα 12 στάσεις μέχρι τον κεντρικό σταθμό Serdika, στον οποίο κατεβήκαμε μετά από 35 λεπτά διαδρομής.

Bulgaria 2017 (31).jpg


Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και αμέσως ξεκινήσαμε για την πρώτη μας γνωριμία με την πόλη.

Βγαίνοντας από την πόρτα του καταλύματος, κοιτώντας δεξιά αντικρίσαμε αυτήν την εικόνα:

Bulgaria 2017 (33).jpg


O ναός του Αγίου Ιωσήφ είναι o μεγαλύτερος καθολικός ναός της Βουλγαρίας. Τα έργα κατασκευής ξεκίνησαν το 1878 και σύμφωνα με το σχέδιο έπρεπε να οικοδομηθεί μια μικρή εκκλησία με συγκρότημα δίπλα της. Στο συγκρότημα θα έπρεπε να υπάρχει ένα μοναστήρι και μια αίθουσα για συναυλίες. Όλο το συγκρότημα ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς τον Μάρτιο του 1944. Έμεινε μόνο η αίθουσα για τις συναυλίες. Το 2002 ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος παρέστη στην ίδρυση του καινούριου ναού. Τα χρήματα συγκεντρώθηκαν με δωρεές από Καθολικούς από όλον τον κόσμο. Ο νέος ναός είναι πολύ μεγαλύτερος από τον παλιό και μπορεί να φιλοξενήσει χίλιους πιστούς.

Στρέφοντας το βλέμμα αριστερά είδαμε την περίφημη πλατεία Largo, πρώην έδρα του Κομμουνιστικού Κόμματος, όπου δεσπόζουν κυβερνητικά κτίρια εκείνης της εποχής, τα οποία κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1950. Είναι από τα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης και οι τεράστιοι όγκοι των κτιρίων δείχνουν το ύφος της Σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής και το δέος που επεδίωκαν να προκαλέσουν με την παρουσία τους.

Bulgaria 2017 (34).jpg


Το κεντρικό κτίριο ήταν το αρχηγείο του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που τώρα στεγάζει την Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας ενώ τα δύο πλευρικά οικοδομήματα, φιλοξενούν το εμπορικό κέντρο TZUM, το Υπουργικό Συμβούλιο της Βουλγαρίας, καθώς επίσης το Προεδρικό Μέγαρο, το Υπουργείο Παιδείας και το Sofia Hotel Balkan. Τα κομμουνιστικά σύμβολα στη διακόσμηση των κτιρίων απομακρύνθηκαν μετά τις αλλαγές του 1989. Ειδικά η αφαίρεση του κόκκινου αστεριού από την κορυφή του αρχηγείου του Κομμουνιστικού Κόμματος θεωρήθηκε συμβολική πράξη και τη θέση του κατέλαβε η σημαία της Βουλγαρίας. Η πλατεία που περιβάλλεται από τα κτίρια ονομάζεται Ανεξαρτησίας.

Bulgaria 2017 (77).jpg



Bulgaria 2017 (125).jpg



Bulgaria 2017 (128).jpg


Περπατώντας μόλις 50-60 βήματα βρεθήκαμε στα σκαλιά του σταθμού Serdika. Eδώ στις 20/4/2016 άνοιξε το αρχαιολογικό συγκρότημα της αρχαίας Σερντίκας προσφέροντας στους επισκέπτες μια περιήγηση στο Αρχαίο Ρωμαϊκό παρελθόν της πρωτεύουσας.

Η Σερντίκα ή Σερντόπολη ιδρύθηκε από τη θρακική φυλή Σέρδη, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή γύρω από τις θερμές ιαματικές πηγές, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι εκτιμούσαν τη σημαντική στρατηγική θέση, αλλά και τις ιαματικές πηγές. Η πόλη ήταν σημαντική κατά το παρελθόν και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας αναφερόταν σε αυτήν ως: η “Ρώμη μου”.

Το συγκρότημα καλύπτει έκταση περίπου 9 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και σε μεγάλο βαθμό βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του δρόμου. Περιλαμβάνει 8 δρόμους, μια παλαιοχριστιανική Βασιλική που πιστεύεται ότι έχει χτιστεί σε δύο χρονικά στάδια, καθώς επίσης έξι μεγάλα κτίρια και μια μεσαιωνική εκκλησία. Διάφορα σημάδια εξηγούν τα αξιοθέατα που πρέπει να δει ο επισκέπτης μέσα στο Αρχαίο αυτό συγκρότημα.

Bulgaria 2017 (74).jpg


Το Felix House είναι ένα κτίριο 650 τετραγωνικών μέτρων, αρκετών δωματίων, γύρω από μια εσωτερική αυλή που χρονολογείται από τον 4ο έως τον 6ο αιώνα. Aπό το ψηφιδωτό δάπεδο του σπιτιού υπάρχει η ένδειξη, ότι το όνομα του ιδιοκτήτη ήταν Felix, ο οποίος ήταν ένας σημαντικός κάτοικος της Σερδικής.

Σε άλλο σημείο υπάρχει ο οίκος Λεοντίου, 600 τετραγωνικά μέτρα. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι αυτό το σπίτι μπορεί να ήταν το σπίτι του Λεοντίου Αρχιεπισκόπου της Σερντίτσας, κατά το τέλος του 6ου αιώνα.

Ένα σημαντικό αξιοθέατο μέσα στο συγκρότημα αποτελεί ο κεντρικός δρόμος της πόλης κατά τη ρωμαϊκή εποχή, ο Decumanus Maximus.

Κάτω από μια σειρά μεγάλων γυάλινων θόλων, μέσω των οποίων είναι ορατά τα κτίρια της πλατείας Largo υπάρχει μια σκηνή που προορίζεται για θέατρο, συναυλίες και άλλα.

Bulgaria 2017 (83).jpg


Σημαντικό αξιοθέατο είναι και η εκκλησία Sveta Petka Samardzhiiska (Πέτκα των Σελοποιών). Αυτή η γραφική εκκλησία χτίστηκε τον 14ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, γεγονός που εξηγεί γιατί είναι κάτω από το επίπεδο του εδάφους και πολύ απλή στο εσωτερικό της. Εκτός από έναν μικρό φεγγίτη, ο οποίος πλέον είναι αποκλεισμένος, δεν υπάρχει φυσικό φως ημέρας.

Ο Εθνικός ήρωας Vasil Levski λέγεται ότι θάφτηκε εδώ, αφού κρεμάστηκε από τους Οθωμανούς ηγεμόνες και μια χάλκινη πλάκα στον τοίχο μνημονεύει το γεγονός, αν και δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι τα λείψανα βρίσκονται εδώ. Λειτουργεί ως κανονική εκκλησία και το παρατσούκλι “Σελοποιών” προέρχεται από τους τεχνίτες δερμάτινων σελών, που υποστήριζαν την εκκλησία και είχαν την αγορά τους εδώ κοντά.

Bulgaria 2017 (76).jpg



Bulgaria 2017 (75).jpg



Bulgaria 2017 (126).jpg


Βγήκαμε έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, στην κεντρική πλατεία Sveta Nedelya, η οποία είναι από τα παλαιότερα σημεία της πόλης και σημείο συνάντησης των κατοίκων, που παλαιότερα ονομαζόταν Λένιν. Το τωρινό της όνομα το οφείλει στην ομώνυμη εκκλησία που δεσπόζει στο κέντρο της πλατείας.

Ο ναός θεωρείται ότι χτίστηκε τον 10ο αιώνα, αλλά με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι η εκκλησία υπάρχει από τον 12ο αιώνα, όταν η λατρεία της Αγίας Κυριακής έγινε επίσημη, ως προστάτιδα των Βασιλέων. Στην αυλή του ναού, σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχαν Χριστιανικοί τάφοι. Ο ναός μέσα στο πέρασμα των χρόνων καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε. Η καινούρια εκκλησία είναι μεγαλύτερη και διαφορετική από τις προηγούμενες.

Bulgaria 2017 (73).jpg



Bulgaria 2017 (72).jpg


Εδώ υπήρχε ανδριάντας του Ρώσου ηγέτη, ο οποίος έχει αντικατασταθεί από το άγαλμα της Σοφίας, το οποίο αποτελεί και το σύμβολο της πόλης. Ανεγέρθη το 2000 και κοσμείται με τα σύμβολα της δύναμης (στέμμα), της ειρήνης (στεφάνι) και της σοφίας (κουκουβάγια). Το ύψος του ορειχάλκινου αγάλματος είναι 24 μέτρα.

Bulgaria 2017 (281).jpg



Bulgaria 2017 (272).jpg


Με το καλημέρα και την πρώτη επαφή με την πόλη είχαμε αρχίσει να βομβαρδιζόμαστε με ένα σωρό ιστορικές εικόνες χωρίς να έχουμε περπατήσει παρά μόνο ελάχιστα μέτρα. Συνεχίσαμε την πορεία μας περνώντας μπροστά από το Δικαστικό Μέγαρο

Bulgaria 2017 (82).jpg


για να συναντήσουμε την πιο διάσημη, πολύβουη και πολυπερπατημένη λεωφόρο της Σόφιας, τη λεωφόρο Vitosha. Ο δρόμος είναι πεζοδρομημένος και εδώ χτυπάει η καρδιά ολόκληρης της πόλης. Εδώ σκοπεύαμε να κάνουμε μια μικρή στάση για να τσιμπήσουμε κάτι παίρνοντας δυνάμεις για τη συνέχεια. Η Vitosha αυτήν την ώρα ήταν κατάμεστη από κόσμο και που και που έπαιρνε το αυτί μας και Ελληνικές ομιλίες, αφού οι Έλληνες επισκέπτες της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας αποτελούν έναν σημαντικά μεγάλο αριθμό.

Ο δρόμος είναι γεμάτος από καφέ, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα και μπαρ. Τα μαγαζιά είναι σχεδόν όλα καλόγουστα, μοντέρνα με εξωτερικούς κλειστούς χώρους για καπνιστές και στην τύχη διαλέξαμε ένα που μας ταίριαξε στο μάτι και καθίσαμε.

Φάγαμε το πρωινό μας και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τη βόλτα μας περνώντας από τα βασικότερα αξιοθέατα της πόλης για μια πρώτη ανάγνωση και επαφή με τον χαρακτήρα της.

IMG_20171104_132217.jpg


Επόμενος προορισμός μας ήταν το Εθνικό Θέατρο Ivan Vazov, το παλαιότερο και πιο αξιόλογο θέατρο της χώρας, που ιδρύθηκε το 1904, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και μπροστά του απλώνεται το επίσης παλαιότερο πάρκο της Σόφιας, Gradska gradina.

Bulgaria 2017 (38).jpg



Bulgaria 2017 (118).jpg


Η αρχική ονομασία ήταν απλά Εθνικό Θέατρο. Συμπτωματικά το έργο “Οι απόκληροι” του Vazov ήταν η πρώτη παράσταση που δόθηκε στο θέατρο όταν άνοιξε. Nεοκλασικό κτίριο, σχεδιασμένο από διάσημους Βιεννέζους αρχιτέκτονες θεάτρων, ολοκληρώθηκε το 1906 και άνοιξε στις 3 Ιανουαρίου 1907. Υπέστη ζημιές από πυρκαγιά αλλά ανακατασκευάστηκε. Οι βομβαρδισμοί της Σόφιας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προκάλεσαν ζημιές στο κτίριο, αλλά πάλι ανακατασκευάστηκε το 1945.

Διαθέτει μια καλά εξοπλισμένη κεντρική σκηνή με 750 θέσεις, μια μικρότερη με 120 θέσεις και μια ακόμα 70 θέσεων, στον 4ο όροφο. Η πρόσοψη θυμίζει Αρχαιοελληνικό κτίριο με τις 6 άσπρες μαρμάρινες στήλες που απεικονίζουν τον Απόλλωνα και τις Μούσες.

Μπροστά από το θέατρο βρίσκεται το διάσημο σιντριβάνι με το γλυπτό της γυναίκας, που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε τη δεκαετία του '80 και το 2012 ανακατασκευάστηκε πλήρως, για να είναι χωρίς νερό και να μη λειτουργεί το 2017 που βρεθήκαμε εμείς μπροστά του.

Bulgaria 2017 (36).jpg


Το πάρκο πλαισιώνεται από διάφορα μεγαλοπρεπή εκτός του θεάτρου κτίρια, όπως η Εθνική Τράπεζα, η City Art Gallery, η Εθνική Πινακοθήκη, το μουσείο Εθνογραφίας κ.α. Είναι αγαπημένος χώρος συγκέντρωσης των κατοίκων, καθώς διαθέτει επίσης πολλά καφέ, πλανόδιους οργανοπαίχτες, μικρές μπάντες αλλά και τουρνουά ανοιχτού σκακιού.

Συνεχίσαμε τη διαδρομή μας φτάνοντας μπροστά στο μεγαλόπρεπο πρώην Βασιλικό Παλάτι, το οποίο σήμερα στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη της Σόφιας. Το κτίριο χρονολογείται από το 1882 και εδώ στεγάζονται εκθέματα και συλλογές σύγχρονης Αναγεννησιακής και Μεσαιωνικής ζωγραφικής.

Bulgaria 2017 (41).jpg



Bulgaria 2017 (40).jpg



Bulgaria 2017 (79).jpg


Συνεχίσαμε στη λεωφόρο Tsar Osvoboditel και αφού περάσαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Bulgaria 2017 (46).jpg


βρεθήκαμε έξω από την εντυπωσιακή Ρωσική εκκλησία της Σόφιας με τους χρυσούς τρούλους, γνωστή και ως εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Η κατασκευή της άρχισε το 1907 και εγκαινιάστηκε το 1914 εξυπηρετώντας τη Ρωσική κοινότητα. Η είσοδος είναι δωρεάν και δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες. Ο χώρος ήταν σκοτεινός όταν τον επισκεφθήκαμε και αρκετά επιβλητικός με σπουδαίες τοιχογραφίες.

Bulgaria 2017 (47).jpg


Στη συνέχεια συναντήσαμε το πάρκο Crystal Garden με το ιδιαίτερο άγαλμα του Stefan Stambolov, του διακεκριμένου Βούλγαρου πολιτικού, που διετέλεσε και Πρωθυπουργός. Κυβέρνησε 8 χρόνια και το 1895 δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Stambolov δεν έχαιρε καμίας εκτίμησης από όλο, τον τότε Ελληνικό πολιτικό χώρο.

Ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, το 1890 ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε μια συμμαχία των Χριστιανικών κρατών του Αίμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και γι΄ αυτόν τον λόγο είχε επισκεφθεί τον Stambolov, το 1891 στη Σόφια. Μόλις όμως αναχώρησε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Stambolov έσπευσε στην Κωνσταντινούπολη ζητώντας ακρόαση από τον Σουλτάνο, προκειμένου να μεταφέρει την Ελληνική πρόταση ως μεγάλη είδηση και έτσι να τύχει ευμενέστερων παροχών. Όλο αυτό το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονο διπλωματικό θέμα κατά της Ελλάδας.

Bulgaria 2017 (51).jpg



Bulgaria 2017 (50).jpg


Επόμενο σταθμό στην περιήγησή μας αποτέλεσε ο Καθεδρικός Ναός της Σόφιας, το στολίδι της πόλης, Alexander Nevsky. Χτισμένος σε νεοβυζαντινό ρυθμό, ένας από τους μεγαλύτερους Ορθόδοξους Καθεδρικούς στον κόσμο, καταλαμβάνει έκταση 3.170 τετραγωνικά μέτρα και χωράει στο εσωτερικό του 10.000 ανθρώπους.

Bulgaria 2017 (59).jpg


Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Καθεδρικός στη Βαλκανική Χερσόνησο, μετά τον Καθεδρικό του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1882, όταν τέθηκε ο θεμέλιος λίθος, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα του χτίστηκε μεταξύ 1904 και 1912. Ο Άγιος Αλέξανδρος Νιέφσκι ήταν Ρώσος Πρίγκιπας και ο ναός κατασκευάστηκε προς τιμήν των Ρώσων στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-1878, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να απελευθερωθεί η Βουλγαρία από την Οθωμανική κυριαρχία.

Bulgaria 2017 (48).jpg


Ο επιχρυσωμένος τρούλος του ναού έχει ύψος 45 μέτρα και το καμπαναριό φτάνει τα 53 μέτρα. Ο ναός έχει 12 καμπάνες, με ανάγλυφες διακοσμήσεις, που κατασκευάστηκαν στη Μόσχα και η πιο βαριά ζυγίζει 12 τόνους.

Bulgaria 2017 (49).jpg


Μπήκαμε στο εσωτερικό του ναού. Εκείνην την ώρα δεν είχε πολύ κόσμο και επικρατούσε ησυχία. Θαυμάσαμε την εσωτερική διακόσμηση για την οποία έχουν χρησιμοποιηθεί πολύχρωμα Ιταλικά μάρμαρα, όνυχας, αλάβαστρο και άλλα πολυτελή υλικά, ενώ τα ψηφιδωτά και τα γλυπτά, φιλοτεχνημένα από Βούλγαρους και Ρώσους ή άλλους καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα υψηλής τέχνης.

Ο κεντρικός θόλος του ναού είναι ζωγραφισμένος από τον διάσημο Ρώσο ζωγράφο Ιβάν Γκριγκόρεβιτς Μιασοέντοφ, με συνολική επιφάνεια 850 τετραγωνικά μέτρα, ενώ στην περίμετρο του θόλου είναι γραμμένο το “Πάτερ Ημών” με χρυσά γράμματα. Στα αριστερά της Αγίας Τράπεζας σε περίτεχνη λειψανοθήκη εκτίθενται τα λείψανα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, που δωρήθηκαν από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η είσοδος στον ναό είναι δωρεάν, όποιος όμως θέλει να επισκεφθεί και την Κρύπτη πληρώνει εισιτήριο. Εμείς δεν την επισκεφθήκαμε.

Bulgaria 2017 (57).jpg


Σε αυτό το σημείο της βόλτας μας αποφασίσαμε να μη συνεχίσουμε άλλο πιο πέρα, αλλά να επιστρέψουμε προς το ξενοδοχείο μας για λίγη ξεκούραση και να βγούμε αργότερα το απόγευμα.

Όταν ξαναβγήκαμε είχε νυχτώσει και τα γύρω κτίρια ήταν όλα φωταγωγημένα.

Bulgaria 2017 (65).jpg



Bulgaria 2017 (66).jpg



Bulgaria 2017 (67).jpg


Κάναμε ένα πέρασμα από την κλειστή αγορά Tsentralni Hali, η οποία βρίσκεται ακριβώς πίσω από το ξενοδοχείο μας, στα 200 μέτρα, μόλις 2 λεπτά περπάτημα.

Η αγορά άνοιξε το 1911 και σήμερα είναι μια από τις πιο πολυσύχναστες εμπορικές τοποθεσίες της πόλης. Το στυλ είναι νεοαναγεννησιακό και διαθέτει στοιχεία νεοβυζαντινής και νεομπαρόκ αρχιτεκτονικής. Στο ισόγειο υπάρχουν πάγκοι που πωλούν τρόφιμα όπως: ψωμί, αρτοσκευάσματα, ξηρούς καρπούς, ελιές, γλυκά, ψητά φαγητά και άλλα καλούδια. Λειτουργεί και καφέ. Στο πάνω επίπεδο τα καταστήματα πωλούν ρούχα, καλλυντικά και αξεσουάρ. Στο υπόγειο δεν κατεβήκαμε.

Bulgaria 2017 (78).jpg


Απέναντι ακριβώς από την κλειστή αγορά, στη λεωφόρο Knyaginya Maria Luisa στέκεται το μεγαλοπρεπές Τζαμί Banya Bashi, γνωστό και με το όνομα το “Τζαμί του Μουλά Εφέντη” και στο βάθος του μικρού αυτού πάρκου-πλατείας εκτείνεται ένα ακόμη όμορφο και επιβλητικό κτίριο, το Sofia Central Mineral Baths που σήμερα στεγάζει το μουσείο Iστορίας της Σόφιας.

Στα δύο αυτά αξιοθέατα θα αναφερθώ αναλυτικότερα στη συνέχεια της ιστορίας, καθώς σήμερα κάναμε ένα απλό πέρασμα μόνο και μόνο για να έχουμε μια γρήγορη εικόνα, αφού πλέον ήταν νύχτα και ο φωτισμός στον χώρο δεν ήταν επαρκής.

Κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Ανεξαρτησίας με τα φωταγωγημένα, μεγαλοπρεπή Σοσιαλιστικά κτίρια, διασχίσαμε τη λεωφόρο Kniaz Aleksander Dondukov και ακολουθώντας την ul. Lege φτάσαμε στο Confetti, το εστιατόριο στο οποίο θα δειπνούσαμε το πρώτο μας βράδυ στη Βουλγαρική πρωτεύουσα. Υπήρχε ελεύθερο τραπέζι και καθίσαμε αμέσως.

Επιλέξαμε μια σαλάτα Caesar’s, μια καρμπονάρα, ένα ψητό φιλέτο κοτόπουλο με πουρέ, αναψυκτικά, μια μπίρα και για επιδόρπιο ένα μεγάλο κομμάτι γλυκό. Ήταν όλα ωραία και φυσικά πολύ πολύ οικονομικά. Μισή τιμή από τη χώρα μας.

https://foursquare.com/v/confetti/4b76bcb2f964a5209d5b2ee3
https://www.facebook.com/CONFETTIgelateria/

Τις υπόλοιπες μέρες του ταξιδιού μας στη Σόφια επισκεφθήκαμε και άλλα εστιατόρια, πιο παραδοσιακά, με Βουλγάρικη κουζίνα, αλλά το Confetti μας κέρδισε και το τιμήσαμε και άλλες φορές όχι μόνο για το φαγητό του, αλλά και για τα υπέροχα γλυκά και παγωτά του.

Κλείσαμε το πρώτο μας βράδυ στη Σόφια, με μια μεγάλη βόλτα στην πολύβουη Vitosha και αργά επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.
 
Last edited:

Στάθης

Member
Μηνύματα
436
Likes
757
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Πολύ όμορφη η ιστορία σου και εξαιρετικές φωτογραφίες!!
Σας ακολουθήσαμε στο ταξίδι της Βουδαπέστης αφού πήγαμε λίγο μετά από σας και εσείς μας "ακολουθήσατε" στο ταξίδι της Σόφιας! :haha: Σόφια πήγαμε αρχές Οκτωβρίου και μάλιστα μείναμε και στο ίδιο ξενοδοχείο :D Ωραίο ξενοδοχείο και όντως εξυπηρετικότατο προσωπικό αλλά αυτή η βρώμα στη τουαλέτα δεν παλευόταν!!
Κάποια στιγμή θα ανεβάσουμε και εμείς την ιστορία μας,προς το παρόν περιμένω με ανυπομονησία την συνέχεια της δικιάς σου ιστορίας!! :clap:
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Πολύ όμορφη η ιστορία σου και εξαιρετικές φωτογραφίες!!
Σας ακολουθήσαμε στο ταξίδι της Βουδαπέστης αφού πήγαμε λίγο μετά από σας και εσείς μας "ακολουθήσατε" στο ταξίδι της Σόφιας! :haha: Σόφια πήγαμε αρχές Οκτωβρίου και μάλιστα μείναμε και στο ίδιο ξενοδοχείο :D Ωραίο ξενοδοχείο και όντως εξυπηρετικότατο προσωπικό αλλά αυτή η βρώμα στη τουαλέτα δεν παλευόταν!!
Κάποια στιγμή θα ανεβάσουμε και εμείς την ιστορία μας,προς το παρόν περιμένω με ανυπομονησία την συνέχεια της δικιάς σου ιστορίας!! :clap:
Γειά σου Στάθη
Πρώτα απ' όλα να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια.
Μου αρέσει όλο αυτό το παιχνίδι που τυχαίνει μεταξύ μας, με τα ταξίδια που επιλέγουμε να κάνουμε και πολύ εύστοχα παρατήρησες.
Το επόμενο δικό μας είναι τον Μάρτιο στο Λονδίνο. Μη μου πεις ότι πάλι θα συναντηθούν οι δρόμοι μας στον ίδιο προορισμό?
Χαχα ακόμη και στο ξενοδοχείο τέτοια σύμπτωση? Μάλλον κάτι καρμικό μας ενώνει ταξιδιωτικά.
Άντε πιάστε δουλειά με την ιστορία σας να δω και τη δική σας ματιά και άποψη για την Σόφια.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
436
Likes
757
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Ναι ναι ετοιμάζετε η ιστορία μας! Καλά εμείς για 2 μερούλες πήγαμε και νομίζω πως καλά ήταν,αν μπορούσαμε να κάτσουμε κ άλλο θα πηγαίναμε και εμείς Φιλιππούπολη.
Μάλλον το ταξιδιωτικό μας παιχνίδι δεν θα συνεχιστεί,προς το παρόν τουλάχιστον;) τον Απρίλιο εμείς κανονίζουμε για Ρουμανία. Λονδίνο είναι ένας προορισμός που θέλουμε να πάμε αλλά επειδή και εγώ και η Γεωργία έχουμε ξαναπάει,το αφήνουμε για αργότερα...
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
τον Απρίλιο εμείς κανονίζουμε για Ρουμανία.
Ρουμανία, τέλεια!!
Να λοιπόν που θα ξανασυναντηθούν οι ταξιδιωτικοί μας δρόμοι, αφού και εγώ σχεδιάζω να κάνω ένα οδικό ταξίδι στη Ρουμανία αλλά μάλλον για τον Σεπτέμβριο το βλέπω.
Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να πραγματοποιήσετε αυτό το ταξίδι, επιστρέφοντας με πληροφορίες που σίγουρα θα μου φανούν πολύ χρήσιμες.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
436
Likes
757
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Σ'ευχαριστούμε! Εννοείτε ότι επιστρέφοντας θα γραφτεί και η ανάλογη ιστορία!! ;)

Περί Σόφιας τώρα,το συντριβάνι μπροστά από το θέατρο Ιβάν Βαζόφ όταν πήγαμε εμείς λειτουργούσε. Ίσως μετά από κάποια ημερομηνία σταματάνε την λειτουργία του.
Την υπαίθρια αγορά με τους μικροπωλητές μπροστά από τον ναό του Alexander Nevsky την είδατε?
Περιμένω την συνέχεια για να δω τι άλλο επισκεφτήκατε μιας και στην πρώτη μέρα ήδη τα έχετε δει σχεδόν όλα!! :cool:
 

escursione

Member
Μηνύματα
1.380
Likes
4.366
Πολύ καλογραμμένη μέχρι στιγμής η ιστορία σου με πολύ όμορφες φωτογραφίες που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για ιστορία του μήνα.....αναμένουμε τη συνέχεια....αν και η Σόφια δεν βρίσκεται στους τοπ προορισμούς έχει την ομορφιά της και μέρη που αξίζει να επισκεφτείς.
Αυτό που με χαλάει στη Σόφια είναι οι μεγάλες αντιθέσεις στους ανθρώπους που βλέπεις να κυκλοφορούν στο κέντρο όπου κυκλοφορούν πολλοί άστεγοι, ζητιάνοι κλπ κάτι το οποίο είναι αρκετά περιορισμένο στις μικρότερες πόλεις της Βουλγαρίας Πλόβντιβ, Στάρα Ζαγόρα, Μπουργκας κλπ.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Σ'ευχαριστούμε! Εννοείτε ότι επιστρέφοντας θα γραφτεί και η ανάλογη ιστορία!! ;)

Περί Σόφιας τώρα,το συντριβάνι μπροστά από το θέατρο Ιβάν Βαζόφ όταν πήγαμε εμείς λειτουργούσε. Ίσως μετά από κάποια ημερομηνία σταματάνε την λειτουργία του.
Την υπαίθρια αγορά με τους μικροπωλητές μπροστά από τον ναό του Alexander Nevsky την είδατε?
Περιμένω την συνέχεια για να δω τι άλλο επισκεφτήκατε μιας και στην πρώτη μέρα ήδη τα έχετε δει σχεδόν όλα!! :cool:
Μάλλον ήμασταν άτυχοι με τα σιντριβάνια, γιατί δεν πετύχαμε κανένα σε λειτουργία. Όπου υπήρχε λιμνούλα ή σιντριβάνι, ήταν άδεια από νερό.
Στη συνέχεια της ιστορίας θα αναφερθώ και σε αυτά.

Ναι, την αγορά με τους μικροπωλητές την είδαμε. Έρχεται στο τρίτο κεφάλαιο.
Μείνε συντονισμένος τα καλύτερα έρχονται.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Πολύ καλογραμμένη μέχρι στιγμής η ιστορία σου με πολύ όμορφες φωτογραφίες που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για ιστορία του μήνα.....αναμένουμε τη συνέχεια....αν και η Σόφια δεν βρίσκεται στους τοπ προορισμούς έχει την ομορφιά της και μέρη που αξίζει να επισκεφτείς.
Αυτό που με χαλάει στη Σόφια είναι οι μεγάλες αντιθέσεις στους ανθρώπους που βλέπεις να κυκλοφορούν στο κέντρο όπου κυκλοφορούν πολλοί άστεγοι, ζητιάνοι κλπ κάτι το οποίο είναι αρκετά περιορισμένο στις μικρότερες πόλεις της Βουλγαρίας Πλόβντιβ, Στάρα Ζαγόρα, Μπουργκας κλπ.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου και με τιμά ιδιαιτέρως το σχόλιο περί υποψηφιότητας για ιστορία του μήνα, αλλά δεν έχω τέτοιες βλέψεις. Υπάρχουν ικανότεροι και πιο δημοφιλείς συγγραφείς για αυτές τις θέσεις. Σε ευχαριστώ και πάλι πάντως.
Εγώ προσπαθώ πάντα με τις ιστορίες μου, να είμαι όσο πιο αναλυτική και κατατοπιστική γίνεται και να μεταφέρω στους αναγνώστες αυτά που είδα και βίωσα στο ταξίδι μου, ώστε ο μελλοντικός επισκέπτης να οργανώσει καλύτερα το δικό του ταξίδι, έχοντας έτοιμες και τις ιστορικές πληροφορίες που χρειάζεται και ενδεχομένως δεν έχει το χρόνο να αναζητήσει ο ίδιος. Ίσως σε κάποια σημεία να γίνομαι κουραστική με τις εκτενείς ιστορικές αναφορές, αλλά αυτός είναι ο τρόπος που εγώ ψάχνω και ζω ένα ταξίδι.

Σίγουρα η Σόφια δεν συγκαταλέγεται στους τοπ προορισμούς αλλά αν αφεθείς χαλαρός και δεν πας προκατειλημμένος σίγουρα έχει ενδιαφέροντα στοιχεία για να σου κρατήσουν το ενδιαφέρον και να περάσεις λίγες μέρες καλά.

Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο, αλλά εμείς άστεγους δεν είδαμε. Ίσως έπαιξε ρόλο και το ότι δεν κινηθήκαμε πολύ με το μετρό, το βράδυ δε καθόλου.

Είδαμε μόνο ελάχιστους ζητιάνους στη Vitosha οι οποίοι δεν ήταν ενοχλητικοί.
Απλώς έστεκαν σε ένα σημείο με απλωμένα χέρια.
Όντως στη Φιλιππούπολη δεν είδαμε ούτε έναν άστεγο ή ζητιάνο.

Ας μας πει και ο @Στάθης την εμπειρία του πάνω σε αυτό.

Πάντως εμείς με τους ντόπιους δεν είχαμε καμία άσχημη εμπειρία ή περιστατικό.
 

Στάθης

Member
Μηνύματα
436
Likes
757
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ισλανδία
Προσπαθώ να θυμηθώ αλλά δεν πρέπει να είδαμε ούτε εμείς άστεγο. Ζητιάνους είδαμε αρκετούς και μάλιστα ήταν και έξω απο την ρώσικη εκκλησία αλλά και από την Αγ.Σοφία.
Από τους ντόπιους όχι απλά δεν είχαμε άσχημη εμπειρία αλλά μπορώ να πω πως μας εξέπληξαν ευχάριστα. Όποτε χρειαστήκαμε βοήθεια για να πάμε κάπου έκαναν τα πάντα για να μας βοηθήσουν ακόμα και αν δεν ήξεραν γρι αγγλικά! Χαρακτηριστικά το δεύτερο βράδυ ψάχναμε ένα εστιατόριο και το μόνο μέρος που βρήκαμε να ρωτήσουμε πληροφορίες ήταν ένα μανάβικο που εκείνη την ώρα έκλεινε,τα παιδιά που ήταν εκεί δεν ήξεραν αγγλικά,παρόλα αυτά μπήκαν από το κινητό τους στο ίντερνετ να βρουν το μαγαζί και μετά μέσω google τρανσλειτ να μας δείξουν τι ήθελαν να μας πουν!! Σε μία βόλτα με το τραμ που πήγαμε δε,γιαγιάδες μας έπιαναν την "κουβέντα" και το βάζω σε εισαγωγικά για μιλάγαμε με νοήματα :haha: Η μία προσπαθούσε να μας πει διάφορα πράγματα γι αυτά που βλέπαμε στην διαδρομή και η άλλη για την ιστορία της οικογένεια της που πριν πολλά χρόνια είχε έρθει απο την Ελλάδα στην Βουλγαρία.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.650
Likes
15.133
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Από τους ντόπιους όχι απλά δεν είχαμε άσχημη εμπειρία αλλά μπορώ να πω πως μας εξέπληξαν ευχάριστα. Όποτε χρειαστήκαμε βοήθεια για να πάμε κάπου έκαναν τα πάντα για να μας βοηθήσουν ακόμα και αν δεν ήξεραν γρι αγγλικά!
Συμφωνώ μαζί σου!
Ακόμα και οι ταξιτζήδες (αυτοί τουλάχιστον που εμείς συναντήσαμε) στις όποιες διαδρομές κάναμε με ταξί, ήταν φιλικοί, εξυπηρετικοί, προσπαθούσαν να συνεννοηθούν με τα λίγα Αγγλικά που ήξεραν και επαγγελματίες. Πάντα έβαζαν το ταξίμετρο και ποτέ δεν μας ζήτησαν χρήματα για μία κούρσα αυθαίρετα.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
32.038
Μηνύματα
797.659
Μέλη
36.664
Νεότερο μέλος
Dimitris211

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom