Γκάνα Μπενίν Τόγκο Στη Δυτική Αφρική του βουντού και του δουλεμπορίου

dbalats

Member
Μηνύματα
114
Likes
1.085
Τι είναι αυτό που με τραβάει στη Δυτική Αφρική; Είναι μήνες τώρα που μoυ έχουν λείψει τα ταξίδια, λόγω του κορωνοϊού, και από όλες τις περιοχές που έχω επισκεφθεί, πιο πολύ έχω νοσταλγήσει την Δυτική Αφρική, δίχως να μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Μεγάλα αξιοθέατα, όπως η υπόλοιπη Αφρική, δεν έχει. Θα βρεις καταρράκτες, αλλά όχι σαν τους Βικτόρια, θα βρεις άγρια ζωή, αλλά όχι σαν τα εθνικά πάρκα της Ανατολικής Αφρικής, θα βρεις βουνά, αλλά όχι σαν το Κιλιμάντζαρο, θα βρεις νησιά, αλλά όχι σαν την Ζανζιβάρη ή την Μαδαγασκάρη. Υπάρχουν προβλήματα ασφάλειας, μετακίνησης, διατροφής, διαμονής, υγιεινής. Και παρ’όλα αυτά, διαβάζω, ξαναδιαβάζω και δεν χορταίνω τις περιγραφές του Travel Stories, την λογοτεχνική εξιστόρηση του kalspiros, την χρηστική ιστορία του Anas Tassos, τις γλαφυρές περιγραφές του hydronetta και της lullu, την επιγραμματική του Yorgos. Προσπαθώντας να απαντήσω στα ερωτήματα αυτά, αποφάσισα να γράψω και την δική μου ιστορία, για τρεις χώρες που έχουν ελάχιστα περιγραφεί: την Γκάνα, για την οποία είχε μια καταπληκτική ιστορία ο kalspiros, αλλά μόνο για τα παράλια και την ανατολική περιοχή της Βόλτα, καθώς και για το Τόγκο και το Μπενίν, για τις οποίες υπάρχει μια σύντομη περιγραφή από τον Yorgos, αλλά εγώ αποκόμισα αρκετά διαφορετικές εντυπώσεις. Πρόκειται για ένα ταξίδι μου που έγινε με άλλους τρεις φίλους, λίγο πριν μας βρει ο κορωνοϊός.


(1).jpg

Elmina Coast, Γκάνα


(2).jpg

Φυλή Tamberma, Βορειο-Ανατολικό Τόγκο


(3).jpg

Παραλία στον Κόλπο της Γουϊνέας


(4).jpg

Legba, Θεότητα Βουντού που απεικονίζεται σαν άνδρας με προέχοντα φαλλό, Ιερό Δάσος του Kpasse, Μπενίν


ΤΑ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ
Διαδρομή: Το πρόγραμμα του ταξιδιού ήταν μια κυκλική διαδρομή με κάποιες μικρές επεκτάσεις, κατά την οποία θα ξεκινούσαμε από την Άκκρα, την πρωτεύουσα της Γκάνας , θα συνεχίζαμε στο κέντρο και τον βορρά της Γκάνας, θα περνούσαμε στο βόρειο Τόγκο, μετά στο βόρειο Μπενίν, και θα το διασχίζαμε προς νότο. Στη συνέχεια θα μπαίναμε στο νότιο Τόγκο και θα ολοκληρώναμε τον κύκλο στην Άκκρα. Η διαδρομή αυτή είχε το πλεονέκτημα ότι θα βλέπαμε σχεδόν ολόκληρες τις τρεις χώρες, εκτός από το κεντρικό Τόγκο, το οποίο όμως δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επίσης, ήταν φθηνότερα τα αεροπορικά εισιτήρια, μιάς και η Άκκρα έχει καλές αεροπορικές συνδέσεις.

(5).jpg

Η διαδρομή του ταξιδιού μας στην περιοχή αυτή της Δυτικής Αφρικής

Αεροπορικά - Μετακινήσεις: Όπως και στους περισσότερους προορισμούς στη Δυτική Αφρική, η Turkish είναι σχεδόν μονόδρομος, αν δεν θέλεις να πας μέσω Γαλλίας ή Βρυξελλών, και έχει και φθηνότερα εισιτήρια. Όσον αφορά τις εσωτερικές μετακινήσεις, άν δεν θέλεις να ταξιδέψεις στη Δυτική Αφρική με τα bush taxis και με τα υπόλοιπα τοπικά δημόσια μέσα που συχνά είναι ανύπαρκτα, χρειάζεται να κλείσεις ιδιωτική μετακίνηση. Επειδή στο ταξίδι θα συμμετείχαμε 4 άτομα, επικοινωνήσαμε με έναν τοπικό πράκτορα στην Άκκρα, τον οποίο μας είχε συστήσει μια φίλη που είχε κάνει παρόμοιο ταξίδι λίγα χρόνια πριν. Κλείσαμε λοιπόν ένα τζιπ 4x4 με οδηγό, ήταν ένα Nissan Patrol, αρκετά μεγάλο, στο οποίο χωρούσαμε άνετα, μαζί με τις αποσκευές μας. Τέσσερα άτομα είναι το ιδανικό για τέτοιο ταξίδι, επειδή το κόστος είναι πολύ μικρό για τον καθένα. Επίσης, του δώσαμε το πρόγραμμά μας, και του είπαμε να μας προτείνει και ξενοδοχεία, μερικά από τα οποία δεχθήκαμε, αλλά μερικά τα αλλάξαμε σύμφωνα με πληροφορίες που βρήκαμε στο Ίντερνετ. Ένα ακόμη πλεονέκτημα του τοπικού πρακτορείου, ήταν ότι είχαμε τον ντόπιο οδηγό, ένας ντόπιος είναι πολύτιμος στα μέρη αυτά, επειδή γλιτώνεις χρόνο και επισκέπτεσαι μέρη στα οποία μόνος σου θα ήταν δύσκολο και επικίνδυνο να πας.

Βίζες: Όπως έχω ξαναγράψει, έχω σαν αρχή όταν μπορώ να βγάλω βίζα για μια χώρα από πριν, να το κάνω, αποφεύγοντας την βίζα on arrival, ώστε να μην γίνομαι υποχείριο του κάθε κρετίνου τελωνειακού υπαλλήλου που ζητάει μίζα για αστείους λόγους, αλλά και για να αποφεύγω τις μεγάλες ουρές στις αφίξεις των αεροδρομίων. Ξεκίνησα με την Γκάνα, για την οποία, ευτυχώς, υπάρχει ελληνικό προξενείο, το οποίο πρόσφατα έχει μετακινηθεί στη Λεωφόρο Συγγρού. Πρόξενος, όπως και στις περισσότερες Αφρικανικές χώρες, είναι κάποιος ιδιοκτήτης ναυτιλιακής εταιρείας. Η διαδικασία δεν ήταν δύσκολη, απλώς υποβάλλεις κάποια χαρτιά και δικαιολογητικά, π.χ. το αεροπορικό εισιτήριο και την διαμονή, και πληρώνεις το αντίτιμο, που ήταν 85€ (διπλής εισόδου). Αφήνεις το διαβατήριο και το ξαναπαίρνεις μετά 2-3 εργάσιμες ημέρες.

Το πρόβλημα, όμως, που προέκυψε, ήταν ότι στην σφραγίδα της βίζας του διαβατηρίου έγραφε πως η βίζα ισχύει για έναν μήνα μετά, ενώ το ταξίδι μας ήταν μετά ενάμισυ μήνα. Όταν το είδα ξαναπήγα στο προξενείο, και ο υπεύθυνος υπάλληλος – ένας Γκανέζος, μου είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, και ότι ο μήνας ισχύει από την άφιξη στην Γκάνα και μετά. Έστειλα φωτοκόπια στον Αφρικανό πράκτορα, ο οποίος φάνηκε πολύ προβληματισμένος για την εγκυρότητας της βίζας, και μάλιστα ρώτησε και κάποιους από την υπηρεσία του τελωνείου και του είπαν ότι η βίζα δεν θα ισχύει. Τέταρτη επίσκεψη στο πρακτορείο και ο Γκανέζος ανένδοτος, έλεγε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και μου έδωσε και το κινητό του, ώστε να τον πάρουν οι υπάλληλοι του αεροδρομίου αν έχουν κάποια αμφιβολία! Δεν μπορούσα να κάνω και κάτι άλλο, το δέχθηκα, αλλά μέχρι να φθάσουμε στην Άκκρα είχα λίγη αγωνία. Ήξερα βέβαια ότι δεν θα μας γύριζαν πίσω, στην Αφρική όλα τακτοποιούνται με το κατάλληλο αντίτιμο! Εκτός από την Γκάνα, διαθέτει και το Τόγκο προξενείο στη χώρα μας, κάπου στην Εκάλη, επί της Λεωφόρου Θησέως, πάλι ένα γραφείο ναυτιλιακής εταιρείας, όπου υπάρχει ένας υπεύθυνος. Κι εκεί η διαδικασία εύκολη, με κόστος αν θυμάμαι καλά γύρω στα 50€, επειδή ήταν βίζα διπλής εισόδου (βόρειo τμήμα και νότιο τμήμα της χώρας). Τέλος, η βίζα του Μπενίν βγαίνει online σε λίγα λεπτά, με κόστος κι εδώ 50€.

Εμβόλια: Είμαι, και λόγω επαγγέλματος, φανατικός οπαδός των εμβολίων, μιας από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ανθρωπότητας. Και μην μου σχολιάσει κανένας αντιεμβολιαστής! “Απολαύσαμε” όλοι εφέτος μια light εκδοχή του πλανήτη μας, όπως τον αντιλαμβάνονται οι αντιεμβολιαστές, μια πανδημία χωρίς εμβόλιο για αρκετούς μήνες και δεν νομίζω να σας άρεσε. Και λέω “light” επειδή η κανονική εκδοχή τους, είναι να κυκλοφορούν ελεύθερα και η ιλαρά, η πολιομυελίτιδα, η διφθερίτιδα, και δεκάδες άλλες μολυσματικές ασθένειες που αντιμετωπίζονται σήμερα με εμβόλια, με πολλά εκατομμύρια νεκρούς και αρρώστους και τη γη να έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νοσοκομείο και νεκροταφείο. Θα σας πω λοιπόν, ποιά εμβόλια θεωρώ απαραίτητα για την Δυτική Αφρική, αλλά και όλη την Αφρική γενικότερα. Θα τα γράψω κάπως εκτεταμένα, επειδή διαβάζω συχνά ερωτήσεις για το θέμα αυτό. Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού είναι το μόνο αναγκαίο και το ζητάνε στα σύνορα (όχι πάντα). Κατά την γνώμη μου επιβάλλεται επίσης και το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας, ιδίως επειδή στη βόρεια Γκάνα ενδημεί η πάθηση αυτή. Όλοι το έχουμε κάνει παιδιά, αλλά αν δεν έχει γίνει επαναληπτική δόση κατά τα τελευταία 8-10 χρόνια, πρέπει να γίνει μια επανάληψη. Το ιδανικό είναι να γίνει σε συνδυασμό με τα εμβόλια διφθερίτιδας, τετάνου και κοκύτη, υπάρχει στην Ελλάδα το σκεύασμα 4πλού εμβολίου Boostrix Polio.

Δυστυχώς, υπάρχει και άλλη επιδημία στη βόρεια Γκάνα, της μηνιγγίτιδας. Υπάρχουν πολλά σκευάσματα εμβολίου και για πολλούς τύπους μηνιγγιτιδόκοκκου, αλλά στην υποσαχάρια Αφρική ο τύπος που κάνει τις επιδημίες είναι ο Α, και το καλύτερο σκεύασμα για ενήλικες είναι το Nimenrix (ευτυχώς, επειδή το σκεύασμα για τον τύπο Β είναι πανάκριβο και δεν καλύπτεται και από τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως του τύπου Α). Αν θέλετε να είστε πλήρως καλυμμένοι, κάνετε και μια επαναληπτική δόση του τριπλού εμβολίου για ιλαρά-παρωτίτιδα-ερυθρά, καθώς και τα εμβόλια ηπατίτιδας Α και Β, χολέρας και τύφου (τα δύο τελευταία δεν είναι τελείως απαραίτητα, αν δεν τρώτε street food και ακολουθείτε βασικούς κανόνες υγιεινής). Ευτυχώς κυκλοφόρησαν και τα εμβόλια για τον κορωνοϊό, ώστε να μπορέσουμε σύντομα να ξαναμπουμε σε κανονικούς ρυθμούς και να ξαναρχίσουμε τα ταξίδια. Τέλος, δυό λόγια για την ελονοσία, για την οποία μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε εμβόλιο,. Τα τελευταία νέα είναι ότι κυκλοφόρησε και εμβόλιο για την ελονοσία, με καλά αποτελέσματα σε δοκιμές που γίνονται στη Γκάνα, την Κένυα και την Ρουάντα. Ακόμη δεν έχει γίνει ευρείας χρήσης και γιαυτό είναι απαραίτητη η προφυλακτική αγωγή. Η καλύτερη επιλογή είναι τα χάπια Malarone, ακριβά μεν, αλλά γράφονται στα ασφ. ταμεία, όπως και όλα τα εμβόλια που προανάφερα. Μην δοκιμάσετε άλλα χάπια, όλα τα υπόλοιπα (π.χ. Lariam) έχουν σοβαρές παρενέργειες. Φυσικά, παίρνουμε και ισχυρά αντικουνουπικά.

ΓΚΑΝΑ: ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ένα από τα λαμπρότερα κοσμήματα στο στέμμα της Δυτικής Αφρικής, η Γκάνα είναι μια όμορφη και συναρπαστική χώρα, πλαισιωμένη από την Ακτή Ελεφαντοστού στα δυτικά, την Μπουρκίνα Φάσο στα βόρεια, το Τόγκο στα ανατολικά και τον Κόλπο της Γουϊνέας στα νότια. Θεωρούμενη σαν μια πραγματική “success story” της Αφρικής, η χώρα απολαμβάνει σταθερή δημοκρατία και ταχύρρυθμη ανάπτυξη, ένας συνδυασμός που δημιουργεί μια χαρούμενη ενέργεια σε όλη την χώρα και οικοδομεί ένα φωτεινότερο μέλλον. Με πληθυσμό πάνω από 30 εκατομμύρια και έκταση γης που καλύπτει πάνω από 238.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, προσφέρει μια απέραντη σειρά αξιοθέατων και εμπειριών. Είτε πρόκειται για τις φιλόξενες παραλίες της στον Ατλαντικό, τις πεδιάδες και τις ιστορικές πόλεις της ακτής, είτε για τις σαβάνες και τα φανταστικά πήλινα τζαμιά του βορρά, είτε για τους δασοσκεπείς λόφους του Ashanti ή το κολοσσιαίο τεχνητό ρεζερβουάρ της Λίμνης Βόλτα, η χώρα έχει μια γκάμα τοπίων που μπορεί να απολαύσει κάθε ταξιδευτής. Είναι επίσης, μια χώρα αισθητά διαποτισμένη από πλούσια ιστορία. Ιδιαιτέρως, τα αποικιοκρατικά εμπορικά φρούρια που ακόμη υπάρχουν κατά μήκος των ακτών της στέκονται σαν διαθήκη των δεινών που επέφερε το διατλαντικό δουλεμπόριο, σπαρακτικές υπενθυμίσεις μια σελίδας της ιστορίας που διαμόρφωσε τον σύγχρονο κόσμο μας. Για τους φυσιολάτρες, τα πυκνά δάση βροχής στην ενδοχώρα της ακτής φιλοξενούν έναν πλούτο σπάνιων πουλιών και πιθήκων, ενώ μέρη σαν το Εθνικό Πάρκο Kakum και το Εθνικό Πάρκο Mole, και άλλα φυσικά καταφύγια χρησιμεύουν για να αποκαλύπτουν τα πλούσια οικοσυστήματα της χώρας και τα είδη άγριας ζωής – από ιπποποτάμους και ελέφαντες μέχρι κροκοδείλους και πιθήκους.

(6).jpg

Ημέρα πλυσίματος στον Ποταμό Μαύρο Βόλτα, Βόρειος Γκάνα

(7).jpg

Ψαρόβαρκες στην Άκκρα
 

LULLU

Member
Μηνύματα
3.144
Likes
5.336
Επόμενο Ταξίδι
ισλανδια
Ονειρεμένο Ταξίδι
Νιγηρας-Μαλι
χιλια ευχαριστω για αυτη την ιστορια και ταξιδι..
 

Vito

Member
Μηνύματα
736
Likes
946
Επόμενο Ταξίδι
Τυνησία
Τι ωραία που με αφορμή την ιστορία κάποιου συμφορουμίτη ξυπνάνε και οι δικές μας αναμνήσεις από το δικό μας αντίστοιχο ταξίδι.. Να σαι καλά, ευχαριστώ!.

Μια χαρά τα λες @dbalats για το Togo. Ισχύει ότι το κέντρο του δεν έχει τόσο ιδιαίτερα πράγματα / μέρη να δεις. Ωστόσο το Atakpame καθώς και η ευρύτερη περιοχή του Kpalime έχουν ένα ενδιαφέρον.

Σίγουρα το χιτακι στη χώρα είναι η φυλή Taberma αλλά κατ εμέ το διαμαντάκι στη χώρα είναι άλλο και αυτό είναι τέρμα βόρεια κοντά στα σύνορα με Μπουργκίνα Φάσο. Είναι το Dapaong και η ευρύτερη περιοχή του. Εκεί θα βρεις το πολυεθνικό παζάρι με Τογκολέζους, Γκανέζους και ΜπουργκινοΦασέους (χαχα) καθως και παρα έξω στη μέση του πουθενα θα βρεις Πετρογλυφικά και σε άλλο σήμειο το εκπληκτικό χωριό Νοκ (αρχαιολογικος χώρος), καλά κρυμμένο μέσα σε σπηλιες σε ενα καθετο βράχο και μπροστα ενας απίστευτος γκρεμος , στο οποίο η γειτονική φυλή κρυβόταν από τους δουλέμπορους και τις αλλες εχθρικες φυλές τον 18ο αιώνα. Εκπληκτικο μέρος!

Περιμένουμε τη συνέχεια!!!
 
Last edited:

dbalats

Member
Μηνύματα
114
Likes
1.085
Τι ωραία που με αφορμή την ιστορία κάποιου συμφορουμίτη ξυπνάνε και οι δικές μας αναμνήσεις από το δικό μας αντίστοιχο ταξίδι.. Να σαι καλά, ευχαριστώ!.

Μια χαρά τα λες @dbalats για το Togo. Ισχύει ότι το κέντρο του δεν έχει τόσο ιδιαίτερα πράγματα / μέρη να δεις. Ωστόσο το Atakpame καθώς και η ευρύτερη περιοχή του Kpalime έχουν ένα ενδιαφέρον.

Σίγουρα το χιτακι στη χώρα είναι η φυλή Taberma αλλά κατ εμέ το διαμαντάκι στη χώρα είναι άλλο και αυτό είναι τέρμα βόρεια κοντά στα σύνορα με Μπουργκίνα Φάσο. Είναι το Dapaong και η ευρήτερη περιοχή του. Εκεί θα βρεις το πολυεθνικό παζάρι με Τογκολέζους, Γκανέζους και ΜπουργκινοΦασέους (χαχα) καθως και παρα έξω στη μέση του πουθενα θα βρεις Πετρογλυφικά και σε άλλο σήμειο το εκπληκτικό χωριό Νοκ (αρχαιολογικος χώρος), καλά κρυμμένο μέσα σε σπηλιες σε ενα καθετο βράχο και μπροστα ενας απίστευτος γκρεμος , στο οποίο η γειτονική φυλή κρυβόταν από τους δουλέμπορους και τις αλλες εχθρικες φυλές τον 18ο αιώνα. Εκπληκτικο μέρος!

Περιμένουμε τη συνέχεια!!!
Σε ευχαριστώ για τα σχόλια. Δυστυχώς, όπως ξέρεις η κατάσταση στην Δυτική Αφρική είναι πολύ ρευστή. Την εποχή που ταξιδέψαμε η περιοχή στα βόρεια σύνορα του Τόγκο δεν εθεωρείτο ασφαλής, λόγω ταραχών στην Μπουρκίνα Φάσο και συχνή είσοδο τρομοκρατών στο Τόγκο και το Μπενίν (ακόμη και με απαγωγές τουριστών), οπότε δεν μπορέσαμε να την επισκεφθούμε. Από τις τρεις χώρες που περιγράφω, το Τόγκο είναι αυτή που γνωρίσαμε λιγότερο, ενώ τις άλλες δύο τις εξερευνήσαμε αρκετά καλά.
 

Vito

Member
Μηνύματα
736
Likes
946
Επόμενο Ταξίδι
Τυνησία
Σε ευχαριστώ για τα σχόλια. Δυστυχώς, όπως ξέρεις η κατάσταση στην Δυτική Αφρική είναι πολύ ρευστή. Την εποχή που ταξιδέψαμε η περιοχή στα βόρεια σύνορα του Τόγκο δεν εθεωρείτο ασφαλής, λόγω ταραχών στην Μπουρκίνα Φάσο και συχνή είσοδο τρομοκρατών στο Τόγκο και το Μπενίν (ακόμη και με απαγωγές τουριστών), οπότε δεν μπορέσαμε να την επισκεφθούμε. Από τις τρεις χώρες που περιγράφω, το Τόγκο είναι αυτή που γνωρίσαμε λιγότερο, ενώ τις άλλες δύο τις εξερευνήσαμε αρκετά καλά.
E, ναι , η αληθεια ειναι ότι τα πράγματα είναι κάπως ρευστά εκεί πάνω.
Ανυπομονούμε για τη συνέχεια! Περιμένω ειδικά την Γκάνα που δεν την έχω επισκεφτεί!
 

Thalassaki

Member
Μηνύματα
722
Likes
4.196
Επόμενο Ταξίδι
........
Πολύ ενδιαφέρουσα η ταξιδιωτική σου ιστορία για τρεις χώρες που δύσκολα μπορεί κάποιος να βρεθεί και σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους δημοφιλέστερους Αφρικανικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς. Τέτοιες μοναδικές και δύσβατες ταξιδιωτικές εμπειρίες είναι που αξίζουν σίγουρα να καταγράφονται και να παραμένουν ως παρακαταθήκη στο forum για κάθε ενδιαφερόμενο.
Προσωπικά τέτοιου είδους ταξίδια έξω από τα τετριμμένα, που ίσως δεν καταφέρω ποτέ να πραγματοποιήσω, είναι που μου κεντρίζουν άμεσα το ενδιαφέρον και με κάνουν να περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια!
 

dbalats

Member
Μηνύματα
114
Likes
1.085
Πολύ ενδιαφέρουσα η ταξιδιωτική σου ιστορία για τρεις χώρες που δύσκολα μπορεί κάποιος να βρεθεί και σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους δημοφιλέστερους Αφρικανικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς. Τέτοιες μοναδικές και δύσβατες ταξιδιωτικές εμπειρίες είναι που αξίζουν σίγουρα να καταγράφονται και να παραμένουν ως παρακαταθήκη στο forum για κάθε ενδιαφερόμενο.
Προσωπικά τέτοιου είδους ταξίδια έξω από τα τετριμμένα, που ίσως δεν καταφέρω ποτέ να πραγματοποιήσω, είναι που μου κεντρίζουν άμεσα το ενδιαφέρον και με κάνουν να περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια!
Σε ευχαριστώ πολύ. Πραγματικά, τέτοια ταξίδια σε βγάζουν από την "comfort zone", αλλά αποτελούν μοναδικές εμπειρίες.
 

dbalats

Member
Μηνύματα
114
Likes
1.085
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΚΚΡΑ

Προσγειωθήκαμε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Κοtoka της Άκκρα αργά το βράδυ και κατευθυνθήκαμε στο Immigration με μιά ελαφριά ανησυχία για την εγκυρότητα της βίζας. Η ζέστη υποφερτή, μιάς και το ταξίδι μας έγινε την περίοδο του δικού μας χειμώνα, εποχή ξηρασίας για την χώρα και με ανεκτές θερμοκρασίες. Η υπάλληλος πήρε το διαβατήριό μου και άρχισε να το κοιτάζει προσεκτικά, επί ώρα. Ξαφνικά σηκώθηκε και πήγε σε ένα γραφείο στο βάθος, προφανώς στον προϊστάμενό της. Άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια, κάτι δυσάρεστο συμβαίνει εδώ σκέπτομαι. Μετά από λίγα λεπτά γυρίζει και μου λέει ότι λυπάται αλλά δεν μπορεί να μου δώσει την 3μηνη διάρκεια που γράφει η βίζα, αλλά θα μου χορηγήσει βίζα μόνο για 2 μήνες! Δεν πειράζει της λέω εγώ γενναιόδωρα, μου αρκεί και αυτή η δίμηνη για το ταξίδι μου, ενώ η καρδιά μου πηγαίνει στην θέση της. Γρήγορα περνούν και οι φίλοι μου και πηγαίνουμε να πάρουμε τις αποσκευές μας. Ευτυχώς όλα εντάξει και μάλιστα στην έξοδο βρίσκουμε τον οδηγό μας, που λέγεται Μπεν, να μας περιμένει. Τα Αγγλικά του είναι πολύ καλά, άλλωστε η Γκάνα είναι από τις λίγες χώρες της Δυτικής Αφρικής όπου κύρια γλώσσα είναι τα Αγγλικά και όχι τα Γαλλικά. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο μας, που φαίνεται αρκετά συμπαθητικό, δίχως να καθυστερήσουμε αφού δεν έχει κίνηση, μιάς και είναι πολύ αργά. Έχουμε φάει στο αεροπλάνο και πέφτουμε κατ’ευθείαν για ύπνο, καταπονημένοι μετά από μια ολόκληρη ημέρα στα αεροπλάνα και τα αεροδρόμια.

Το επόμενο πρωί, ξεκούραστοι και μετά από ένα υποφερτό πρωινό στο ξενοδοχείο μας, ξεκινάμε με τον Μπεν για την εξερεύνηση της Άκκρα. Η Άκκρα, η καρδιά της Γκάνας που πάλλεται και ιστορική της πρωτεύουσα, μπορεί στην αρχή να φαίνεται κάπως απογοητευτική επειδή δίνει την αίσθηση μιας σύγχρονης πόλης δίχως να διαθέτει κάποια σημαντικά ιστορικά αξιοθέατα, σιγά σιγά όμως, αρχίζει να σου αρέσει. Από το χάραμα της αποικιοκρατικής εποχής, ο πληθυσμός της μεγάλωσε από λίγες χιλιάδες σε μερικά εκατομμύρια, έτσι που τώρα κατατάσσεται στην 11η θέση στον κατάλογο των μεγαλύτερων μητροπολιτικών περιοχών της Αφρικής. Και ενώ τα τουριστικά αξιοθέατα είναι λιγοστά, οι καυτοί, κολλώδεις δρόμοι της πρωτεύουσας είναι αρωματισμένοι με ιδρώτα, αναθυμιάσεις και μπαγιάτικα μαγειρικά λάδια. Τα πεζοδρόμια γεμάτα κόσμο, πολύχρωμες φορεσιές, καροτσάκια με πραμάτειες, γυναίκες κουβαλώντας στο κεφάλι τους ότι μπορείς να φανταστείς με άριστη ισορροπία. Μια πόλη ίσως κουραστική, χαοτική κατά τόπους, αλλά μια πόλη που σου δίνει το αίσθημα ασφάλειας και χαλάρωσης, όπως λίγες μεγάλες πόλεις στην Αφρική.

(1).jpg

Διακόσμηση του ξενοδοχείου μας στην Άκκρα


(2).jpg
(3).jpg
(4).jpg
(5).jpg

Στο κέντρο της Άκκρα

To ξενοδοχείο μας βρίσκεται στον περιφερειακό δακτύλιο, στο βόρειο τμήμα της πόλης. Η σειρά της επίσκεψης στα αξιοθέατα θα καθοριστεί από την κυκλοφορία, όπως μας λέει ο Μπεν. Για αυτό, μιας και είναι νωρίς, διασχίζουμε όλο το κέντρο όπου υπάρχουν πολλά κρατικά και κυβερνητικά κτίρια, για να φτάσουμε στις παλιές συνοικίες της Usshertown και της Jamestown. Η εικόνα είναι μιας τυπικής Αφρικανικής πόλης, με μερικά σύγχρονα τεράστια κτίρια να εναλλάσσονται με παραγκοειδείς κατασκευές. Εντύπωση μας κάνει το Κεντρικό Ταχυδρομείο. Στην Άκκρα δεν γίνεται κρατική παράδοση γραμμάτων κατ’ οίκον, παρά μόνον από ιδιωτικές εταιρείες, και έξω από το κτίριο του ταχυδρομείου υπάρχουν αμέτρητα γραμματοκιβώτια, όπου οι κάτοικοι πηγαίνουν μόνοι τους για την παραλαβή των γραμμάτων τους.

(6).jpg
(7).jpg

Το Κεντρικό Ταχυδρομείο και τα γραμματοκιβώτια

Σε λίγο φθάνουμε στην Jamestown, τον πρώτο σταθμό στην περιήγησή μας, μια περιοχή που διαθέτει στα σίγουρα μια ξεθωριασμένη ομορφιά. Η Jamestown ξεκίνησε σαν μια κοινότητα ψαράδων που προέρχονταν από το Βρεττανικό Φρούριο James του 17ου αιώνα, και συγχωνεύθηκε με την Accra, καθώς η πόλη μεγάλωσε. Τις ημέρες αυτές, η Jamestown είναι μια από τις φτωχότερες γειτονιές στην Accra – γεμάτη από όμορφα ανακατωμένα αποικιακά κτίρια, παραγκόσπιτα και καλύβες από κυματιστές λαμαρίνες – αλλά η ζωντάνια της διατηρείται και έχει γίνει κάτι σαν πολιτιστικός κόμβος. Σταματάμε για να πάρουμε έναν τοπικό οδηγό, έναν ογκώδη Γκανέζο, επαγγελματία πυγμάχο, και σε λίγο καταλαβαίνουμε το γιατί.

Σταματάμε στο Παλάτι Ngleshie Mantse, το οποίο υπήρξε επίσημα η αυλή του Κυβερνήτη, που του έδινε καλύτερη θέαση στις εμπορικές δραστηριότητες που διεξάγονταν στο Φρούριο της Jamestown. Χρησίμευε επίσης, σαν χώρος στάθμευσης για τα κάρα με άλογα που έφερναν σκλάβους και άλλα εξαγώγιμα αγαθά από την ενδοχώρα και όπου έστελναν επίσης, εισαγόμενα αντικείμενα από την Ευρώπη. Μην φανταστείτε κανένα παλάτι με τα Ευρωπαϊκά δεδομένα, είναι ένα παλάτι τύπου Αφρικής, ένα απλό μεγάλο κτίριο του οποίου το εξωτερικό διακοσμείται από τυμπανιστές και κανόνια. Στη μια πλευρά του βρίσκεται ένα μεγάλο άγαλμα του Ga Mantse, του παραδοσιακού βασιλέα στο Κράτος Ga της Νότιας Γκάνας, όπου κατοικεί ο λαός των Ga-Dangme. Στην Γκάνα υπάρχουν πάνω από 100 φυλετικές ομάδες, με κυριότερες τους Akan (47.5%), τους Mole-Dangbon (16.5%), τους Ewe (14%) και τους Ga-Dangme (7.5%) σαν μεγαλύτερα γκρουπ. Έδρα των Ashanti είναι το Kumasi στο κέντρο της χώρας, οι Mole-Dangbon κατοικούν στα βόρεια της χώρας και οι Ewe προέρχονται από το γειτονικό Τόγκο και κατοικούν σε όλα τα παράλια. Οι Ga-Dangme ζουν σε μια σχετικά μικρή περιοχή, την Μείζονα Άκκρα της Γκάνας (Greater Accra of Ghana), γύρω από την πρωτεύουσα δηλαδή.

(8).jpg
(9).jpg

Το Παλάτι Ngleshie Mantse στη Jamestown

Απέναντι από το παλάτι βρίσκεται ο Φάρος της Jamestown, ένας ξεχωριστός ερυθρόλευκος φάρος με γραμμώσεις που τον κάνουν να μοιάζει με καραμέλα. Αρχικά κατασκευάσθηκε από τους Βρετανούς το 1871, αλλά αντικαταστάθηκε από το μοντέρνο αυτό 28 μέτρων ύψους κτίριο στα 1930. Λίγο πιο εκεί συναντούμε το Φρούριο James, απέναντι από τον φάρο. Κατασκευασμένο από τους Βρετανούς το 1673 στη θέση ενός παλαιότερου Πορτογαλικού οικήματος, το Φρούριο James χρησίμευσε σαν φυλακή, από την αποικιακή εποχή μέχρι και το 2008. Έχουμε φτάσει πια στο Ψαρολίμανο της Jamestown, πολύ γραφικό και όμορφο, όπως το έχουμε δει σε αμέτρητες φωτογραφίες. Πολλές ψαρόβαρκες είναι αραγμένες ενώ ντόπιοι ψαράδες επισκευάζουν τα δίχτυα τους. Η περιοχή δεν φαίνεται ιδιαίτερα ασφαλής, αλλά όσοι βλέπουν τον γίγαντα συνοδό μας, διστάζουν να μας πλησιάσουν. Τραβάμε μερικές φωτογραφίες και συνεχίζουμε την περιπλάνηση της περιοχής.


(10).jpg

Ο Φάρος της Jamestown


(11).jpg
(12).jpg
(13).jpg
(14).jpg
(15).jpg
(16).jpg
(17).jpg
(18).jpg
(19).jpg

Στη Jamestown


(20).jpg

Το Φρούριο James


(21).jpg
(22).jpg
(23).jpg
(24).jpg
(25).jpg
(26).jpg
(27).jpg
(29).jpg
(30).jpg
(31).jpg
(32).jpg
(33).jpg
(34).jpg
(35).jpg
(36).jpg
(37).jpg

Στο Ψαρολίμανο της Jamestown


(38).jpg

Ο ξεναγός μας στη Jamestown προπονείται για λίγο με ένα σάκκο του μποξ!

Φεύγουμε από την γραφική, περιθωριακή Jamestown, έναν τόπο ταπεινό, αλλά με ανθρώπους που χαμογελούν, αγωνίζονται και ελπίζουν για το μέλλον. Συνεχίζουμε, στις πιο καλές πια περιοχές της πόλης, με πρώτη στάση στο Μαυσωλείο Kwame Nkrumah, το τελευταίο κοιμητήριο του πρώτου Προέδρου της Γκάνας, Δρ. Kwame Nkrumah. Είναι αφιερωμένο σε αυτόν για την εξαιρετική του καμπάνια για την απελευθέρωση της Γκάνας από την αποικιοκρατική διακυβέρνηση των Άγγλων, στις 6 Μαϊου του 1957, τότε που η χώρα ονομάζονταν ακόμη Χρυσή Ακτή. Ο Nkrumah υπήρξε ηγέτης του Παναφρικανισμού και μεγάλη πολιτική προσωπικότητα της Αφρικής, που εξορίσθηκε στην Γουϊνέα το 1966, όπου και έζησε την υπόλοιπη ζωή του. Το Μαυσωλείο είναι όμορφο και λιτό, ενώ μπροστά του υπάρχει ένας κεντρικός διάδρομος, που πλαισιώνεται από δύο ορθογώνιες διακοσμητικές λίμνες, κάθε μιά από τις οποίες περιέχει επτά μισόγυμνα καθιστά αγαλματάκια αυλητών, που φαίνονται να καλοσωρίζουν την άφιξη παγκοσμίων ηγετών και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων. Μπροστά από το Μαυσωλείο βρίσκεται ένα μπρούτζινο άγαλμα του Δρ. Nkrumah, ενώ στο πλάϊ του μνημείου υπάρχουν δίπλα-δίπλα η μπρούτζινη κεφαλή και το σώμα του αρχικού αγάλματος του Δρ. Nkrumah, το οποίο βρίσκονταν εμπρός από την Παλαιά Βουλή της Accra, βανδαλισμένο κατά την διάρκεια του Στρατιωτικού και Αστυνομικού Πραξικοπήματος της 24ης Φεβρουαρίου, 1956. Το άγαλμα αυτό βρέθηκε και εγκαταστάθηκε στο Πάρκο στις 11 Ιουνίου 2007 (το σώμα), και στις 28 Μαϊου 2009 (το κεφάλι). Πίσω από το Μαυσωλείο υπάρχει ένα μικρό μουσείο αφιερωμένο στον πολιτικό αυτό άνδρα.

(39).jpg
(40).jpg
(42).jpg
(43).jpg
(44).jpg

Στο Μαυσωλείο Kwame Nkrumah, Άκκρα

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται η Πλατεία Ανεξαρτησίας ή Πλατεία του Μαύρου Αστέρα, μια δημόσια πλατεία στην Accra, που οριοθετείται από το Αθλητικό Στάδιο της Accra και το Kwame Nkrumah Memorial Park. Η πλατεία φιλοξενεί τους ετήσιους εορτασμούς ανεξαρτησίας, καθώς και άλλα εθνικά γεγονότα, και αποτελεί σήμερα την έδρα για όλες τις αστικές και στρατιωτικές παρελάσεις στην Γκάνα. Συμπληρώθηκε το έτος 1961, το οποίο συνέπεσε με την επίσημη επίσκεψη της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ στη Γκάνα, από τον Δρ. Kwame Nkrumah. Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται η Πύλη του Μαύρου Αστέρα, ένα επιβλητικό μνημείο στην κορυφή του οποίου φέρεται το Μαύρο Άστρο της Αφρικής, το πεντακόρυφο αστέρι που συμβολίζει την Αφρική γενικότερα και την Γκάνα ειδικότερα. Το μνημείο έχει την μεγάλη επιγραφή “1957 μ.Χ.” (Ημερομηνία Ανεξαρτησίας από την Βρετανία) και “Ελευθερία και Δικαιοσύνη”. Είναι αργά το απόγευμα όταν γυρίζουμε στο ξενοδοχείο μας, και μετά από μια σύντομη ξεκούραση βγαίνουμε για την καλή περιοχή της Άκκρα, την Osu, όπου μια δελεαστική κοσμοπολίτικη επιλογή από μπαρ, ρεστωράν και άλλους κοινωνικούς χώρους σε βοηθάει για ένα ευχάριστο βράδυ. Δεν θα σας γράψω για το φαγητό στο ταξίδι αυτό, εκτός αν θυμηθώ κάτι ιδιαίτερο, τα πιάτα της Δυτικής Αφρικής δεν είναι από τα highlight της.

(45).jpg

Η Πύλη του Μαύρου Αστέρα, Άκκρα


(46).jpg

Πλατεία του Μαύρου Αστέρα, Άκκρα
 
Last edited:

dbalats

Member
Μηνύματα
114
Likes
1.085
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ

Το επόμενο πρωί ξεκινάμε νωρίς για την Elmina Coast, αλλά θα σταματήσουμε πριν στην Makola, την μεγαλύτερη υπαίθρια αγορά στην Άκκρα. Η Makola είναι μια απέραντη, χαοτική υπαίθρια αγορά, που χαρακτηρίζεται από πάγκους που πουλούν το κάθε τι, υφάσματα, CD, χάντρες, σουβενίρ. Πολλούς από τους πάγκους αυτούς τους διαχειρίζονται ισχυρές, ανεξάρτητες Αφρικανές κυρίες, με θαυμάσια διαδήματα και μια αίσθηση πρακτικής επιχειρηματικότητας. Το αυτοκίνητο περνάει σιγά σιγά, μέσα από τον κεντρικό δρόμο της αγοράς, σταματώντας κάθε τόσο, ενώ βλέπουμε περιποιημένες Γκανέζες ντυμένες άψογα και με εξαιρετική κομψότητα, αχθοφόρους και γυναίκες να κουβαλούν με τον γνωστό τρόπο τεράστια φορτία στην πλάτη τους, πολύχρωμους πάγκους με ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Είναι γνωστές σκηνές για όσους έχουν ξαναεπισκεφθεί αγορές της Αφρικής, αλλά δεν παύουμε να τις απολαμβάνουμε με ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Για να διασχίσουμε την τεράστια αυτή αγορά θα κάνουμε και 2-3 ώρες, αλλά μετά ανοίγει ο δρόμος και βγαίνουμε πια από την πόλη.

(1).jpg
(2).jpg
(3).jpg
(4).jpg
(5).jpg
(6).jpg
(7).jpg
(8).jpg
(9).jpg
(10).jpg
(11).jpg
(12).jpg
(13).jpg
(14).jpg
(15).jpg
(16).jpg
(17).jpg
(18).jpg

Υπαίθρια Αγορά Makola, Άκκρα

(19).jpg

Άγαλμα του Nii Tackie Tawiah III που ήταν ο Ga Mantse – ο παραδοσιακός βασιλιάς στο Κράτος Ga, μια βασιλεία στην Περιοχή της Μείζονος Άκκρα στη Γκάνα, από το 2006 μέχρι τον θάνατό του το 2012. Το άγαλμα ευρίσκεται σε έναν αναμνηστικό κήπο στο κέντρο του πάρκου Rawlings στην Αγορά Makola της Άκκρα.

(20).jpg

Πολυκατάστημα Makola, Άκκρα. Πρόκειται για ένα κτίριο σαν αποθήκη γεμισμένο μέχρι το ταβάνι με μπατίκ, για το οποίο η Γκάνα φημίζεται.

Λίγα χιλιόμετρα μετά την Άκκρα και φθάνουμε σε μιά μικρή πόλη, την Kasoa, όπου σταματάμε σε ένα εργαστήριο φερέτρων. Οι οπαδοί του παράξενου θα αγαπήσουν τα εργαστήρια φερέτρων φαντασίας στη Γκάνα. Η παράδοση της ταφής των αγαπημένων σε ένα φέρετρο αναμνηστικό ξεκίνησε από τους ανθρώπους Ga της περιοχής, αλλά από τότε εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Τα φέρετρα παραγγέλνονται και δημιουργούνται στη σειρά, και μπορεί να κατασκευασθούν σε οποιοδήποτε σχήμα – από εξωτικά ψάρια μέχρι φρούτα, σπιτικά αντικείμενα ή θρησκευτικές εικόνες. Τα φέρετρα που προορίζονται για ταφή κατασκευάζονται από ελαφρύ ξύλο, όπως το wawa ή Nyame Dua (Alstonia boonei). Φέρετρα που προορίζονται για εξαγωγή κατασκευάζονται από σκληρότερα ξύλα, όπως ofram (Terminalia superba) ή Αφρικανικό μαόνι (Khaya ivorensis). Είναι εκπληκτικό το πως ένα θλιβερό γεγονός αντιμετωπίζεται στη χώρα αυτή, αλλά και στη Δυτική Αφρική γενικότερα, συχνά σαν αφορμή εορτασμού, μουσικής και χορού.

(21).jpg
(22).jpg
(23).jpg
(24).jpg
(25).jpg

Παραδοσιακό εργαστήριο φερέτρων φαντασίας στην Kasoa

Συνεχίζουμε την πορεία μας σε έναν δρόμο καλοστρωμένο, παράλληλο και λίγο μέσα από την παραλία, με αρκετή κίνηση. Σε κάθε στοπ, συνήθως κάποιο χωριό ή διόδια, διάφοροι μικροπωλητές τρέχουν προς το τζιπ προσφέροντας φαγητά, αναψυκτικά, μικροαντικείμενα. Πρόκειται κυρίως για νεαρές κοπέλες, μερικές από τις οποίες κουβαλάνε μεγάλη ποσότητα από τις πραμάτειες τους στο κεφάλι, με εξαιρετική ισορροπία. Κοντά στην Cape Coast κάνουμε μια σύντομη στάση στο Φρούριο Amsterdam, το οποίο χρονολογείται από το 1631 και υπήρξε το πρώτο που κτίσθηκε από τους Βρετανούς στην Χρυσή Ακτή, σαν Φρούριο Cormantin. Καταλήφθηκε από τον ναύαρχο Michiel de Ruyter της Ολλανδικής Εταιρείας της Δυτικής Ινδίας το 1665, και στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα της Ολλανδικής Χρυσής Ακτής, μέχρι που το φρούριο ανταλλάχθηκε με τους Άγγλους το 1868. Το Φρούριο βρίσκεται στο Abandze , στα βορειο-ανατολικά της Cape Coast, στην Περιοχή Mfantseman της Κεντρικής Περιοχής της Γκάνας. Το αρχικό φρούριο καταστράφηκε σε μια επίθεση των κατοίκων του Anomabu το 1811, για να ανακαινισθεί αρκετά πρόσφατα, το 1951. Οι σκλάβοι που κρατούνταν στο Φρούριο Amsterdam, οι οποίοι πωλούνταν κυρίως στις φυτείες της Καραϊβικής, έγιναν γνωστοί σαν Cormantins, ένα όνομα που φέρεται ότι ταξίδεψε στις Δυτικές Ινδίες. Μεταξύ των προβεβλημένων Αφρο-Αμερικανών που έχουν ιχνηλατήσει τις ρίζες τους στην περιοχή αυτή, συμπεριλαμβάνεται και ο μεγάλος μουσικός Louis Armstrong.

(26).jpg
(27).jpg
(28).jpg
(29).jpg
(30).jpg
(31).jpg
(32).jpg
(33).jpg
(34).jpg
(35).jpg
(36).jpg
(37).jpg

Η διαδρομή προς την Elmina Coast

(38).jpg

Το Φρούριο Amsterdam στην Cape Coast

Δεν χρονοτριβούμε ιδιαίτερα, για να προφτάσουμε να περιηγηθούμε με μεγαλύτερη άνεση χρόνου το Κάστρο της Elmina. Η Ατλαντική ακτή της Γκάνας παρουσιάζει μια σειρά από φρούρια και κάστρα του 17ου αιώνα. Η Elmina είναι η έδρα ενός από τα σημαντικότερα ιστορικά ορόσημα της Γκάνας, του Κάστρου του Αγίου Γεωργίου (ή Κάστρο Elmina). Η δυνατή ομορφιά των κατάλευκων τοίχων του κάστρου αυτού έρχεται σε αντίθεση με την σκοτεινή του ιστορία. Κτισμένο από τους Πορτογάλους το 1482, καταλήφθηκε από τους Ολλανδούς 150 χρόνια αργότερα. Η τοποθεσία χρησίμευσε σαν το αρχηγείο της Ολλανδικής Εταιρείας της Δυτικής Ινδίας, για πάνω από δύο αιώνες. Μετέπειτα, το εμπόριο των σκλάβων αντικατάστησε τις εξαγωγές χρυσού. Συνεχίσθηκε η χρήση του σαν κέντρο σκλάβων μέχρι το 1814, οπότε οι Ολλανδοί κατήργησαν το σκλαβοπάζαρο. Εκτιμάται ότι οι Ολλανδοί εμπορευόντουσαν περίπου 30.000 σκλάβους κάθε χρόνο στην Elmina, μέχρι την κατάργηση του δουλεμπορίου. Το 1872 το κάστρο της Elmina πέρασε σε Βρετανικά χέρια, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε πλέον σαν κέντρο εμπορίου. Μετά την ανεξαρτησία της Γκάνας, από το 1957 η Elmina χρησιμοποιήθηκε σαν σχολείο και σαν πολιτικό κέντρο στρατολόγησης.
Το Κάστρο Elmina είναι το παλιότερο Ευρωπαϊκό κτίσμα, νότια της Σαχάρας και έχει συγκαταλεγεί από την UNESCO στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα μουσείο γεμάτο πληροφορίες για την ιστορία της Γκάνας, το σκλαβοπάζαρο και την τοπική κουλτούρα. Δεν θα γράψω λεπτομέρειες, μπορείτε να τις βρείτε σε προηγούμενη ιστορία του kal spiros, θα αναφέρω μόνο τα άσχημα συναισθήματα που σου εκδηλώνονται, σε έναν τόπο όπου χιλιάδες αθώες ψυχές φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκδιώχθηκαν από τον τόπο τους για να υπηρετήσουν σαν δούλοι σε μέρη μακρινά. Τα στοιχεία που βλέπουμε στο μικρό μουσείο και η εξιστόρηση από τον ξεναγό μας είναι ανατριχιαστικά και θλιβερά. Σε αντιδιαστολή, η μικρή βόλτα στα μπαλκόνια του πύργου, με την υπέροχη θέα στη Λιμνοθάλασσα της Ελμίνας, τις ψαρόβαρκες και τον Ατλαντικό Ωκεανό είναι υπέροχη και λυτρωτική.

(39).jpg
(40).jpg
(41).jpg

Το Κάστρο Elmina

(42).jpg
(43).jpg
(44).jpg
(45).jpg
(46).jpg
(47).jpg

Η θέα από το Κάστρο Elmina

Πηγαίνουμε στο ξενοδοχείο μας, ένα ωραιότατο μικρό ξενοδοχείο επάνω στον κόλπο της Ελμίνας με θέα στις ψαρόβαρκες που μπαινοβγαίνουν στον Ατλαντικό. Είναι αργά το απόγευμα και την ώρα αυτή, φεύγουν οι ψαρόβαρκες μέσα από τον κολπίσκο, για την ολονύχτια εργασία στον Κόλπο της Γουϊνέας. Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τον κολπίσκο αυτό, ο οποίος είναι προστατευμένος από τους ανέμους και τα ρεύματα, για να αγκυροβολούν τα πλοία τους, ενώ στο τέλος του καναλιού βρίσκεται και η ψαραγορά. Οι ψαρόβαρκες είναι ατέλειωτες, κάθε μία βαμμένη με τα χαρακτηριστικά σύμβολα της εταιρείας της και με τα εθνικά χρώματα κάποιας χώρας. Βλέπουμε ακόμη και μια ψαρόβαρκα με τα χρώματα της Ελληνικής σημαίας. Ρωτάμε γιατί γίνεται αυτό και η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος σκοπός, απλώς τυχαίνει οι ιδιοκτήτες να συμπαθούν κάποια χώρα ή ακόμη και την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας αυτής! Οι βάρκες περνούν η μία μετά την άλλη, ατέλειωτες, με πολλούς θεατές στις διπλανές ακτές και στο γείσο της γέφυρας να παρακολουθούν την παρέλαση αυτή. Είναι σαν μια ιερή τελετή ζωής και θανάτου, όλοι γνωρίζουν ότι οι ζωές των ανθρώπων αυτών είναι ένα παιγνίδι κορώνα γράμματα κάθε νύχτα, κόντρα στα κύματα και τα μπουρίνια του Ατλαντικού. Είναι μια ζωή θλιβερή, το μεροκάματο του τρόμου, με πενιχρές αμοιβές επειδή σπάνια οι ψαριές είναι καλές, λυπητερή υπενθύμιση του τι σημαίνει να είσαι φτωχός σε μια φτωχή χώρα.

(48).jpg
(49).jpg
(50).jpg
(51).jpg
(52).jpg
(53).jpg
(54).jpg
(55).jpg
(56).jpg
(57).jpg
(58).jpg
(59).jpg

Οι ψαρόβαρκες της Elmina αναχωρούν για το νυχτερινό ψάρεμα στον Ατλαντικό

Ευχαριστημένοι μεν από τις πρωτόγνωρες εμπειρίες, αλλά κατά βάθος στενοχωρημένοι από τις παραστάσεις αυτές, παίρνουμε το δείπνο μας στο ξενοδοχείο, κάποιο είδος ψαριού (νομίζω μπαρακούντα). Έχει σκοτεινιάσει και η ατμόσφαιρα είναι ειδυλλιακή, αλλά το επόμενο πρωί θα ξυπνήσουμε νωρίς για να δούμε την επιστροφή των ψαράδων. Έτσι και γίνεται, ευτυχώς ο καιρός είναι καλός και όλοι οι ψαράδες επιστρέφουν σώοι και ευχαριστημένοι, ενώ στις ψαρόβαρκες είναι απλωμένα τα ρούχα τους που τα έχουν πλύνει και τα έχουν κρεμάσει για στέγνωμα. Διάφοροι έμποροι πλησιάζουν στις βάρκες και αγοράζουν τα ψάρια για την ψαραγορά. Κάνουμε μια μικρή βόλτα στο κέντρο της πόλης και επισκεπτόμαστε την ψαραγορά και μια Εκκλησία Μεθοδιστών, την Bethel. Mετά, ξεκινάμε για τον επόμενο προορισμό μας, το Kumasi, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γκάνας μετά την Άκκρα, στο κέντρο της χώρας και ιστορική έδρα του Μεγάλου Βασιλείου των Ashanti.

(61).jpg
(62).jpg
(63).jpg
(64).jpg
(65).jpg
(66).jpg
(67).jpg
(68).jpg
(69).jpg
(70).jpg
(71).jpg
(72).jpg
(73).jpg
(74).jpg
(75).jpg
(76).jpg
(77).jpg
(78).jpg
(79).jpg
(80).jpg
(81).jpg
(82).jpg

Οι ψαρόβαρκες επιστρέφουν το επόμενο πρωί και αρχίζει η αγοραπωλησία των ψαριών.

(83).jpg
(84).jpg
(85).jpg
(86).jpg
(87).jpg
(88).jpg
(89).jpg
(90).jpg
(91).jpg
(92).jpg
(93).jpg

Στην Ψαραγορά της Elmina

(94).jpg

Η Eκκλησία των Μεθοδιστών Bethel στην Elmina
 

Attachments

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.216
Likes
36.840
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Μπράβο, πολύ περιεκτική και καλογραμμένη ιστορία.
 

Εκπομπές Travelstories

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.687
Μηνύματα
777.480
Μέλη
36.205
Νεότερο μέλος
nikos.manth

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom