1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιανουάριο - Απρίλιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Εσθονία Λεττονία Λιθουανία Φινλανδία Μια πολύ σύντομη βόλτα στις Βαλτικές Χώρες.

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος gelf, στις 24 Ιουλίου 2018.

  1. Κεφάλαιο 1. - Εισαγωγή - Το ταξίδι του πηγαιμού

    Πήγαμε σε όμορφα μέρη.

    1.JPG

    2.JPG

    3.JPG

    4.JPG

    5.JPG

    Για να φτάσουμε όμως στα παραπάνω, η ιστορία είχε αρχίσει λίγους μήνες πιο πριν, όπου μου είχε μείνει ένα κουπόνι αναβάθμισης θέσης της Aegean. Εκείνη την εποχή, μόλις είχα επιστρέψει από Μαρόκο, όταν αρχές με μέσα Φεβρουαρίου, είχαν βγει στον αέρα προσφορές της Aegean. Το εισιτήριο από Ελσίνκι για Αθήνα ήταν πάρα πολύ φτηνό. Και μάλιστα Δευτέρα 28-05-2018 που ήταν αργία. Παίρνω τηλέφωνο, ερωτώ αν υπάρχει θέση αναβάθμισης σε business, λόγω χρυσής κάρτας miles & bonus και αν υπήρχε η αγαπημένη μου θέση 1Α η οποία θα μου εξασφάλιζε ότι ο ήλιος όχι μόνο δεν θα με ενοχλούσε, αλλά θα βοηθούσε και στη φωτογράφιση από το αεροπλάνο. Η απάντηση ήταν θετική, οπότε έβγαλα εισιτήριο επιστροφής από Ελσίνκι προς Αθήνα, αναβαθμισμένης θέσης με πολύ χαμηλή τιμή γύρω στα 75 ευρώ. Δεν έβγαλα άμεσα εισιτήριο του πηγαιμού. Και ευτυχώς. Σκεφτόμουν να πάω Ελσίνκι, Παρασκευή 25-05-2018 και να κάνω ένα ήσυχο τριήμερο στο Ελσίνκι. Όμως συζητώντας τα παραπάνω, με ένα φίλο που ταξιδεύει και αυτός πολύ και τον ενδιέφερε να με ακολουθήσει, τροποποιήσαμε την αρχική μου σκέψη. Άλλωστε εγώ είμαι γνωστός αναθεωρητής. Αποφασίσαμε να πάμε στις Βαλτικές χώρες. Βαλτική χώρα θεωρώ και τη Φινλανδία. Έστω και αν οι Φινλανδοί προσπαθούν να θεωρηθούν Σκανδιναβοί. Έτσι σχεδιάσαμε ένα πρόγραμμα ταξιδιού, όχι χαλαρωτικού, όπως το είχα σκεφτεί αρχικά.
    Το σχέδιο προέβλεπε να φτάσουμε από το Βίλνιους στο Ελσίνκι.
    Από κει και πέρα είχαμε να λύσουμε μόνο δυο προβλήματα.
    Το πρώτο πρόβλημα ήταν το πως θα φτάσουμε στο Βίλνιους, αφού εγώ λόγω ύψους δεν μπορώ να ταξιδεύω με τις low cost αεροπορικές εταιρίες που έχουν απ' ευθείας σύνδεση Αθήνα-Βίλνιους. Το δεύτερο πρόβλημα ήταν το πως θα μετακινηθούμε από το Βίλνιους στο Ελσίνκι.
    Το πρώτο πρόβλημα το λύσαμε, όταν αποφασίσαμε να πάμε στο Βίλνιους, μέσω της Βαρσοβίας, όπου υπάρχουν φτηνές πτήσεις.
    Για το δεύτερο πρόβλημα και με το δεδομένο ότι είμαστε δύο οδηγοί, απευθύνθηκα στην εταιρία με την οποία συνεργάζομαι. Μου εξήγησαν ότι μπορούν να με καλύψουν με σχετικά καλή τιμή αν το αυτοκίνητο παραληφθεί στο αεροδρόμιο του Βίλνιους και παραδοθεί στο Ταλίν. Η παράδοση στο Ελσίνκι, ήταν πολύ δαπανηρή.
    Έτσι λύθηκε και το δεύτερο πρόβλημα.
    Οπότε με 280 ευρώ θα είχαμε στη διάθεσή μας ένα σχετικά καλό αυτοκίνητο, το οποίο θα παραλαμβάναμε στο αεροδρόμιο του Βίλνιους και θα το παραδίδαμε στο Ταλίν.
    Πριν κλείσουμε το αυτοκίνητο, είχαμε αποφασίσει να φύγουμε για Βαρσοβία την Τετάρτη 23-05. Η επιλογή της Βαρσοβίας έγινε γιατί υπάρχουν συνεχείς και φτηνές πτήσεις προς το Βίλνιους, ενώ από την Αθήνα για τη Βαρσοβία υπάρχουν επίσης φτηνές πτήσεις λόγω ανταγωνισμού.
    Βέβαια ο χρόνος αυτός δεν είναι αρκετός. Όμως είχα ξαναβρεθεί σε αυτές τις περιοχές. Αρκετά χρόνια πριν. Ήθελα να δω την εξέλιξή τους. Όμως δεν θα χρειαζόταν να πάω σε όλα τα αξιοθέατα. Θα ήθελα να πάω Τρακάι, αλλά ο χρόνος είναι αμείλικτος. Θα ήθελα να πάω και στο Κάουνας. Το ήθελε αυτό ιδιαίτερα ο μπασκετόφιλος συνταξιδιώτης μου (όχι ότι κι εγώ δεν είμαι φαν του μπάσκετ). Όμως ο χρόνος ήταν μικρός και είναι αμείλικτος. Το αφήσαμε κάπως ελεύθερο το πρόγραμμα. Απλά αποφασίσαμε ότι θα κάνουμε δυο διανυκτερεύσεις στο Βίλνιους, δυο διανυκτερεύσεις στη Ρίγα και μία διανυκτέρευση στο Ταλίν.
    Τέσσερις εβδομάδες πριν, κλείσαμε και τα ξενοδοχεία.
    Τα κλείσαμε γιατί εγώ θα ήμουν σε συνεχόμενα επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό. Τις τρεις εβδομάδες πριν από το ταξίδι βρέθηκα σε Λονδίνο, Μόναχο, Βρυξέλλες κλπ.
    Στα ξενοδοχεία και σε στιγμές χαλάρωσης προσπαθούσα να οργανώσω το ταξίδι. Επέστρεψα Σάββατο 19-05 και έφτασα σπίτι μου κοντά στα μεσάνυχτα. Έπεσα στη δροσερή θάλασσα. Συνήλθα. Είχα τρεις ημέρες στη διάθεσή μου. Τον περισσότερο χρόνο απασχολήθηκα με ασθένεια αγαπημένου υπερήλικου προσώπου, όπου σκέφτηκα μέχρι και την αναβολή του ταξιδιού. Τον υπόλοιπο χρόνο τον αφιέρωσα σε ρύθμιση επαγγελματικών ζητημάτων. Πάντως την Τετάρτη 23-05-2918, κατά τις 4.30 το πρωί ξεκίνησα από το σπίτι μου. Σε ενενήντα λεπτά είχα καταπιεί τα 215km και είχα παρκάρει στο parking P3 του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος. Αφού αφήσαμε μια αποσκευή, στην οποία ο φίλος μου κουβαλούσε εκλεκτούς οίνους, περάσαμε άμεσα από τον έλεγχο, λόγω fast track και προχωρήσαμε προς το lounge της Lufthansa, του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος. Ήδη μου είχε έρθει μήνυμα για την πύλη αναχώρησης (Β28). Αφού φάγαμε πρωινό και αναδιοργανωθήκαμε, όταν έφτασε η ώρα κατευθυνθήκαμε προς την πύλη Β28, μπήκαμε στο αεροπλάνο της Aegean, το οποίο απογειώθηκε

    6.JPG

    χωρίς καθυστέρηση. Χωρίς καθυστέρηση το αεροπλάνο προσέγγισε το αεροδρόμιο Σοπέν της Βαρσοβίας

    7.JPG

    8.JPG

    9.JPG

    και χωρίς καθυστέρηση προσγειωθήκαμε.

    10.jpg

    Αφού έβγαλα μια αναμνηστική φωτογραφία του αεροπλάνου το οποίο μας μετέφερε,

    11.jpg

    προχωρήσαμε γρήγορα προς το elite lounge, ένα από τα καλύτερα lounge. Προφανώς κατά τη γνώμη μου. Την αποσκευή με τους εκλεκτούς οίνους, την είχαμε αποστείλει στο αεροδρόμιο του Βίλνιους, αφού και η LOT είναι εταιρεία της συμμαχίας της Star Alliance, οπότε στη Βαρσοβία δεν χάσαμε χρόνο.
    Καθίσαμε στο lounge, φάγαμε, ήπιαμε εκλεκτούς οίνους

    12.jpg

    από διάφορες περιοχές του κόσμου και προφανώς στο τέλος ήπιαμε και τοπικά προϊόντα.

    13.jpg

    Δηλαδή τις αγαπημένες μου πολωνικές βότκες, για τις οποίες έχω κάνει αρκετές αναφορές σε άλλες ιστορίες.
    Είχαμε κανονίσει τρεις ώρες αναμονή στο αεροδρόμιο της Βαρσοβίας, οι οποίες πέρασαν πολύ ευχάριστα στο elite lounge.
    Είχαμε φτάσει στη Βαρσοβία στις 10 το πρωί και η πτήση μας για Βίλνιους ήταν στις 13.15. Όταν πλησίαζε η ώρα, κατευθυνθήκαμε προς την πύλη εξόδου, μπήκαμε στο αεροπλάνο της LOT, ή για την ακρίβεια της LOT Nordica, θυγατρικής της LOT συμφερόντων Πολωνίας (LOT 49%) και Λιθουανίας (Nordica 51%)

    14.jpg

    το αεροπλάνο απογειώθηκε

    15.JPG

    την καθορισμένη ώρα από το αεροδρόμιο της Βαρσοβίας, αλλά για μένα η μία ώρα της πτήσης ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Οι λιγότερες από δύο ώρες ύπνο και οι εξαιρετικές πολωνικές βότκες στο elite lounge του αεροδρομίου Σοπέν της Βαρσοβίας με είχαν λυγίσει. Ήταν από τις ελάχιστες φορές που νίκησε το σκότος σε εντός Ευρώπης ταξίδια. Πολλές φορές σε δεκάωρα ή και σε δωδεκάωρα αεροπορικά ταξίδια δεν έχω κοιμηθεί. Και κοιμήθηκα στο ταξίδι Βαρσοβία- Βίλνιους, διάρκειας μιας ώρας!
    Ξύπνησα όταν το αεροπλάνο τροχοδρόμησε στο μικρό αεροδρόμιο του Βίλνιους.

    16.JPG

    Το αεροδρόμιο είχε ελάχιστη κίνηση. Μάλιστα όπως πληροφορηθήκαμε αργότερα, τον επόμενο μήνα το αεροδρόμιο του Βίλνιους θα κλείσει για ένα χρονικό διάστημα μερικών μηνών για εργασίες ανακατασκευής. Οι προγραμματισμένες πτήσεις θα εξυπηρετούνται από το αεροδρόμιο του Κάουνας (απόσταση 100km, περίπου) και η σύνδεση με το Βίλνιους θα γίνεται με λεωφορεία.
    Όπως προανέφερα το αεροδρόμιο του Βίλνιους, είναι μικρό. Οπότε εύκολα φτάσαμε στο γκισέ ενοικίασης αυτοκινήτων της εταιρίας με την οποία συνεργάζομαι και σε λίγα λεπτά είμαστε μέσα σε ένα δίλιτρο Passat, με κατεύθυνση προς το κέντρο του Βίλνιους. Για την ακρίβεια όχι ακριβώς προς το κέντρο της πόλης, αλλά προς το ξενοδοχείο μας.
     
    #1
    DRIVER, eco05140, Elena2508 and 25 others like this.

  2. giannoula

    giannoula Member

    Μηνύματα:
    1.185
    Likes:
    1.575
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΙΣΡΑΗΛ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Mexico for now!!
    ωωωω καινούρια ιστορία από τον αγαπημένο @gelf !!! Mην την καθυστερήσεις!!!
     
    #2
    evi01, dim kyr, Grerena and 1 other person like this.
  3. paefstra

    paefstra Member

    Μηνύματα:
    5.378
    Likes:
    10.898
    Επόμενο Ταξίδι:
    Κωνσταντινουπολη?
    Τωρα το καλοκαιρι ειμαι κακη μαθητρια και δεν διαβαζω την υλη μου. Τουτο το "σκονακι" θα με σωσει.
    Εξαιρετικη αρχη, με εκλεκτη επιγευση παντα.
     
    #3
    tupacgr13, mysteredgar, gelf and 2 others like this.
  4. onoma meloys

    onoma meloys Member

    Μηνύματα:
    54
    Likes:
    18
    Αναμένουμε με ανυπομονησία, ευελπιστώ να έχουν ρόλο σε αυτή την ιστορία οι μπύρες της Βαλτικής !!!
     
    #4
    dim kyr and gelf like this.
  5. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    @paefstra, @giannoula και @onoma meloys, σας ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ και όλους που παρακολουθούν την ιστορία.
    Οι μπύρες της Βαλτικής θα παίξουν, προφανώς, πρωτεύοντα ρόλο. Έχω μεγάλη αδυναμία στις αφιλτράριστες οι οποίες ήταν εξαιρετικές.



    Κεφάλαιο 2. - Βίλνιους Ι. Η πρώτη ημέρα.


    Από το αεροδρόμιο του Βίλνιους, κάναμε λιγότερο από δέκα πέντε λεπτά να φτάσουμε στο ξενοδοχείο μας. Το ξενοδοχείο που είχαμε επιλέξει ήταν το Crowne Plaza Vilnius,

    1.JPG

    επί της οδού M. K. Čiurlionio g. 84.
    Το ξενοδοχείο ήταν εξαιρετικό, ήταν δίπλα σε ένα δάσος και στον ποταμό Neris, διέθετε και parking, είχε όμως ένα μειονέκτημα. Απείχε περίπου 2,6km από το κέντρο της πόλης. Όμως το μειονέκτημα, αποδείχτηκε ότι δεν ήταν ουσιαστικό μειονέκτημα. Πριν κάνω την κράτηση για το ξενοδοχείο είχα τσεκάρει ότι στο Βίλνιους υπάρχει uber. Σημαντικό πλεονέκτημα για μια πόλη αυτό το στοιχείο. Για παράδειγμα σε συζήτηση που είχαμε με κάποιους Γερμανούς στο μπαρ του ξενοδοχείου το δεύτερο βράδυ, μας είπαν ότι είχαν πληρώσει για ταξί από το κέντρο 12,50 ευρώ. Εγώ για την ίδια διαδρομή από το ίδιο ακριβώς σημείο πλήρωσα στο uber 2,60 ευρώ.
    Τέλος πάντων τα παραπάνω είναι μια παρένθεση, αλλά είναι σημαντικό για μένα που πίνω τα ποτά μου, να μην οδηγώ τη νύχτα.
    Μόλις φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ανεβήκαμε στα δωμάτιά μας, έμεινα ευχαριστημένος από το δωμάτιο το οποίο ήταν μεγάλο, καθαρότατο,

    2.JPG

    3.JPG

    είχε θέα στο πάρκο

    4.JPG

    και ύστερα από ένα σύντομο ντους και λοιπό φρεσκάρισμα, βρεθήκαμε στο μπαρ του ξενοδοχείου, όπου αποφασίσαμε να πάμε στο κέντρο της πόλης με τα πόδια. Άλλωστε όλη την ημέρα είμαστε σε αεροπλάνα και lounge αεροδρομίων. Το μικρό περπάτημα έως το κέντρο της πόλης θα μας βοηθούσε να ξεμουδιάσουμε. Έτσι ανανεωμένος μετά το ντους και με άλλα ρούχα, άρχισα να περπατώ προς το κέντρο της πόλης.

    Περπατώντας δίπλα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον,

    5.JPG

    άρχισα να θυμάμαι τι είχα διαβάσει.

    Βρισκόμαστε στη Λιθουανία. Η Λιθουανία είναι η νοτιότερη από τις Βαλτικές χώρες, ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 3.400.000 περίπου κατοίκους, με σύνθεση 83.45% Λιθουανούς, 6.74% Πολωνούς, 6.31% Ρώσους, ενώ έχει καταμετρηθεί ποσοστό 3.50% σε λοιπούς. Πριν από τον Β Παγκόσμιο πόλεμο στη Λιθουανία ζούσαν πάνω από 100.000 Εβραίοι, τους οποίους εξολόθρευσαν σχεδόν ολοκληρωτικά, οι Ναζί.
    Η Λιθουανία έχει έκταση 65.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ συνορεύει βόρεια με τη Λετονία (453km), ανατολικά και νοτιοανατολικά με τη Λευκορωσία (502km), νοτιοδυτικά με την Πολωνία (91km), δυτικά και νότια με τη Ρωσία (Καλίνινγκραντ-227km), ενώ δυτικά βρέχεται από τη Βαλτική θάλασσα (91km).
    Βρισκόμαστε στη Λιθουανία και την πρωτεύουσά της. Το Βίλνιους, είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας, με πληθυσμό 574.221 κατοίκους. Το Βίλνιους βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 112 μέτρων, στην ανατολική πλευρά της χώρας, στη συμβολή των ποταμών Vilnia και Neris, ή μάλλον στην εκβολή του παραπόταμου Vilnia στον ποταμό Neris.
    Το όνομα της πρωτεύουσας της Λιθουανίας προέρχεται από τον ποταμό Vilnia που διέρχεται μέσα από την πόλη.
    Η απόσταση της πόλης από τη Βαλτική θάλασσα είναι 312km, από την Κλαϊπέντα 312km και από το Κάουνας 102km.
    Το Βίλνιους είναι μια καταπράσινη πόλη με το 68.8% της πόλης να αποτελείται από πράσινους χώρους.
    Η πόλη ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και το έτος 1323 ανακηρύχθηκε, για πρώτη φορά, πρωτεύουσα της Λιθουανίας, από τον μεγάλο Δούκα Γκεντιμίνας. Το Βίλνιους, το έτος 1579 απέκτησε και Πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα η πόλη να μετατραπεί σε σημαντικό επιστημονικό, πολιτιστικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο.
    Κατά τον 20ο αιώνα, η πόλη από το έτος 1919, έως το έτος 1939, δηλαδή κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, ήταν υπό πολωνική κατοχή. Μετά το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου, η Λιθουανία εντάχθηκε στην ΕΣΣΔ και το Βίλνιους ήταν η πρωτεύουσα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λιθουανίας.
    Το ιστορικό κέντρο της πόλης, δηλαδή η παλιά πόλη, το έτος 1994, ανακηρύχτηκε από την UNESCO, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
    Η πόλη βρίσκεται στο γεωμετρικό κέντρο της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το γεωμετρικό-γεωγραφικό (προφανώς) κέντρο της Ευρώπης, απέχει 26 km από το Βίλνιους.

    Αυτά σκεφτόμουν ενώ περπατούσα προς το κέντρο της πόλης, κατά μήκος της οδού M. K. Čiurlionio g, η οποία στη συνέχεια μετονομάζεται σε K. Kalinausko g,

    6.JPG

    παρατηρώντας κτίρια,

    7.JPG

    8.JPG

    πάρκα και αγάλματα,

    9.JPG

    περάσαμε από το Ναό των Αγίων Μιχαήλ και Κωνσταντίνου,

    10.JPG

    περάσαμε από το άγαλμα του Frank Zappa και μπαίνοντας στην ευρεία περιοχή του ιστορικού κέντρου σταματήσαμε για λίγο στη μπυραρία Distilerija, η οποία βρίσκεται στη γωνία των οδών Vilniaus g και Liejyklos g.

    11.JPG

    Με το περπάτημα των 2km, είχαμε ξεμουδιάσει από τα αεροπλάνα και τα lounge των αεροδρομίων. Ήπιαμε σύντομα τη μπύρα μας και μέσω των οδών Liejyklos g και L. Stuokos-Gucevičiaus g., φτάσαμε στην πλατεία του Καθεδρικού και στον Καθεδρικό Ναό.

    12.JPG

    Η μεγάλης έκτασης πλατεία του Καθεδρικού της πόλης,

    13.JPG

    14.JPG

    βρίσκεται κατάντη του λόφου Γκεντιμίνας και είναι το πιο γνωστό σημείο συνάντησης ντόπιων και επισκεπτών.
    Μπροστά από τον Καθεδρικό ναό και πλησίον αυτού, υπάρχει με το σημάδι stebuklas, ένα ξεχωριστό χρωματιστό πλακάκι,

    15.JPG

    το οποίο σηματοδοτεί το τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, την οποία σχημάτισαν το έτος 1989, σχεδόν δύο εκατομμύρια Εσθονοί, Λετονοί και Λιθουανοί, από το Ταλίν έως το Βίλνιους, ώστε να αποτινάξουν τον σοβιετικό ζυγό. Σχετική φωτογραφία της ανθρώπινης αλυσίδας, είδα στο μουσείο κατοχής στη Ρίγα. Μια πρόληψη απαγορεύει την αποκάλυψη της θέσης του στην πλατεία, αυτό βέβαια είναι αστείο, αφού το πλακάκι το βρήκα άμεσα, ενώ επίσης σύμφωνα με την παράδοση, όποιος θέλει να κάνει μια ευχή, στρίβει πάνω στο πλακάκι κατά 360 μοίρες σύμφωνα με τη φορά του ωρολογίου και πράγματι την άλλη ημέρα το μεσημέρι είδα αρκετούς τουρίστες να περιστρέφονται, πάνω στο πλακάκι. Το θέαμα ήταν αρκετά αστείο.
    Το 19ο αιώνα πραγματοποιούνταν στην πλατεία, αγορές και πανηγύρια. Την πλατεία προσέγγιζε μία τάφρος, ενώ τα πλοία, μέσω αυτής της τάφρου και του ποταμού, μπορούσαν να πλεύσουν, σχεδόν, έως την είσοδο του καθεδρικού.

    Ο Καθεδρικός ναός της πόλης, βρίσκεται στη θέση ενός παγανιστικού ναού, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό του κεραυνού Perkunas. Στη συνέχεια, έγινε τελικά καθολικός καθεδρικός ναός των Αγίων Stanislav και Vladislav και απέκτησε μπαρόκ/κλασική μορφή. Χαρακτηριστική είναι η πρόσοψή του ναού, η οποία θυμίζει Παρθενώνα!

    16.JPG

    Το σε ξεχωριστό κτίριο καμπαναριό του ναού,

    17.JPG

    έχει ύψος περίπου 50 μέτρα. Στις κατακόμβες του ναού, υπάρχει μουσείο στο οποίο παρουσιάζεται η ιστορία του ναού.
    Μπήκαμε μέσα στον καθεδρικό και εκεί μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Μια πολυμελής εξαιρετική χορωδία.

    18.JPG

    Όταν βγήκαμε από τον καθεδρικό, ευχαριστημένοι από την ηχητική απόλαυση, προχωρήσαμε προς το ανατολικό άκρο της πλατείας, όπου βρίσκεται το άγαλμα του μεγάλου Δούκα Γκεντιμίνας, με το άλογό του.

    19.JPG

    Στη συνέχεια προχωρήσαμε προς τον λόφο και τον πύργο Γκεντιμίνας.
    Ο λόφος Γκεντιμίνας, είναι ο λόφος όπου ο μεγάλος Δούκας Γκεντιμίνας ίδρυσε την πόλη. Ο πύργος Γκεντιμίνας, βρίσκεται στον ύψους 48 μέτρων ως άνω λόφο, αποτελεί το ιστορικό σύμβολο της πόλης και σήμερα υπάρχει ότι απέμεινε από το Κάστρο το οποίο δέσποζε στο σημείο αυτό.

    20.JPG

    21.JPG

    Ο λόφος και ο πύργος Γκεντιμίνας, βρίσκονται στην καρδιά της πόλης, ανάντη της πλατείας του καθεδρικού ναού και η προσέγγιση γίνεται από ένα χωμάτινο φιδογυριστό δρομάκι που ξεκινά από την πλατεία του Καθεδρικού. Προσπαθήσαμε να ανέβουμε στο λόφο. Ήθελα να δω τον πύργο, το μουσείο και να βγάλω φωτογραφίες. Όμως η πρόσβαση στον λόφο απαγορευόταν, αφού εκτελούνταν εκτεταμένες εργασίες αντιστήριξης των πρανών του λόφου. Από την εμπειρία μου σε παρόμοια έργα, προέβλεψα ότι οι εργασίες θα διαρκέσουν αρκετό χρόνο.
    Η απογοήτευσή μου δεν είχε μεγάλη διάρκεια. Από την πλατεία του καθεδρικού προχωρήσαμε προς το κέντρο του κέντρου της παλιάς πόλης του Βίλνιους.
    Η παλιά πόλη του Βίλνιους είναι μία από τις μεγαλύτερες υπάρχουσες μεσαιωνικές πόλεις της Ανατολικής Ευρώπης. Με το μεσαιωνικό της χαρακτήρα, αναπτύχθηκε γύρω από το Δημαρχείο και αποτελείται από πολλές συνοικίες, με 70 δρόμους και λεωφόρους που απαριθμούν 1487 κτίρια με συνολική έκταση 1.497.000 τετραγωνικών μέτρων. Είναι το αρχαιότερο μέρος της Λιθουανικής πρωτεύουσας ένας τόπος στον οποίο συναντώνται μερικές από τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες. Γοτθική αρχιτεκτονική, Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική, Μπαρόκ αρχιτεκτονική, Νεοκλασική αρχιτεκτονική συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Βασική αρτηρία της παλιάς πόλης είναι η οδός του Κάστρου (Pilies) Πίλιες ένα κεντρικό καλντερίμι, με μικρομάγαζα, μουσικούς του δρόμου και πολλά café, bar και restaurant. Η οδός Pilies, είναι ο κόμβος της χαλάρωσης-διασκέδασης, αλλά και της εμπορικής ζωής. Οι βασικές πλατείες της Παλιάς Πόλης είναι η Πλατεία Καθεδρικού και η Πλατεία Δημαρχείου.
    Από την πλατεία του καθεδρικού προχωρήσαμε προς τον κεντρικό πεζόδρομο την οδό του Κάστρου, δηλαδή την οδό Pilies.

    22.JPG

    23.JPG

    24.JPG

    Προχωρώντας, έριχνα ματιές προς τα πίσω. Διακρινόταν στο βάθος ο πύργος Γκεντιμίνας.

    25.JPG

    Συνεχίσαμε να προχωρούμε κατά μήκος του κεντρικού πεζόδρομου Pilies,

    26.JPG

    μέχρι που φτάσαμε στον ορθόδοξο ναό της Αγίας Παρασκευής.

    27.JPG

    Η κατασκευή της πρώτης εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής ξεκίνησε το έτος 1345 με πρωτοβουλία της συζύγου του Μεγάλου Δούκα Αλγκίρδας (του οίκου των Γιαγκελλόνων) Μαρίας, στη θέση ενός παγανιστικού ναού αφιερωμένου στον θεό Ραγκούτι. Μετά από μια πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς την εκκλησία, στα τέλη του 16ου αιώνα κατασκευάστηκε μια νέα εκκλησία. Η εκκλησία στη σημερινή της μορφή κατασκευάστηκε το έτος 1865.
    Από τη θέση αυτή ο κεντρικός πεζόδρομος ονομάζεται Didžioji g. Συνεχίσαμε να τον ακολουθούμε μέχρι την πλατεία Δημαρχείου.

    28.JPG

    Το κτίριο του Δημαρχείου,

    29.JPG

    σήμερα έχει χρήση πολιτιστικού κέντρου. Αφήσαμε την πλατεία Δημαρχείου και κατευθυνθήκαμε δυτικά στα σοκάκια της παλιάς πόλης,

    30.JPG

    31`.JPG

    32.JPG

    όπου βρεθήκαμε και στην παλιά εβραϊκή συνοικία η οποία μετατράπηκε σε περιοχή του εβραϊκού γκέτο.

    33.JPG

    Όπως είναι γνωστό στη Λιθουανία και κυρίως στο Βίλνιους ζούσαν πάρα πολύ Εβραίοι, οι οποίοι εξοντώθηκαν από τους Ναζί. Για τον προπολεμικά μεγάλο πληθυσμό των Εβραίων, το Βίλνιους χαρακτηριζόταν ως η Ιερουσαλήμ του Βορρά.
    Συνεχίσαμε να περπατάμε στα σοκάκια, η ημέρα ήταν πολύ μεγάλη,

    34.JPG

    φτάσαμε στην Vokiečių g, μια οδό όπου στη μέση της υπάρχει αλέα, ενώ εκατέρωθεν αυτής πολλά καταστήματα, κυρίως καφέ

    35.JPG

    και μέσω αυτής, επιστρέψαμε στην πλατεία Δημαρχείου όπου καθίσαμε να πιούμε ένα ποτό, στο επί της Didžioji g. 19, Who Hit John, το οποίο είναι ένα ατμοσφαιρικό μπαρ.

    36.JPG

    Στη συνέχεια κατηφορίσαμε επί της Didžioji και στη συνέχεια επί της οδού Pilies.

    37.JPG

    Αν και υπήρχε φως, η ώρα ήταν περασμένη και οι κουζίνες θα έκλειναν. Αν και είχαμε φάει αρκετά στο elite lounge του αεροδρομίου Σοπέν της Βαρσοβίας, επειδή είχαν περάσει αρκετές ώρες από τότε, ήταν σκόπιμο να φάμε κάτι. Με συνοπτικές διαδικασίες επιλέξαμε το επί της οδού Pilies g. 16, restaurant Forto Dvaras.

    38.JPG

    Ευτυχώς, πήγαμε την κατάλληλη ώρα. Όπως πληροφορηθήκαμε έως πριν από λίγη ώρα υπήρχε αναμονή. Μας έδωσαν ένα μεγάλο τραπέζι, στον εσωτερικό ατμοσφαιρικό χώρο, με θέα στον πεζόδρομο.

    39.jpg

    Τα φαγητά μας άρεσαν,

    40.jpg

    41.jpg

    42.jpg

    ενώ και η αφιλτράριστη μπύρα ήταν εξαιρετική.

    43.jpg

    Όταν τελειώσαμε ήταν μεσάνυχτα, κάναμε μια μικρή βόλτα και μπήκαμε σε ένα μπαρ να πιούμε τα ποτά μας. Ήταν αργά, πολύ αργά, όταν βγήκαμε από το μπαρ και κάλεσα uber, με το οποίο φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας. Στο uber, πληρώσαμε 2,60 ευρώ, όπως είδα στο λογαριασμό που μου ήρθε άμεσα, αφού έχω συνδέσει τους λογαριασμούς του uber με την πιστωτική μου κάρτα..
    Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας, ήμασταν σχεδόν 24 ώρες στο πόδι και με ελάχιστο ύπνο την προηγούμενη νύχτα. Τα μπαρ του ξενοδοχείου είχαν κλείσει, οπότε ανεβήκαμε στα δωμάτιά μας.
     
    #5
    Last edited: 6 Αυγούστου 2018
    eco05140, apodrasi, panpan and 27 others like this.
  6. rena88

    rena88 Member

    Μηνύματα:
    55
    Likes:
    35
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μπολόνια
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ΦΙΛΑΝΔΙΑ
    Πολύ χαίρομαι που ξεκίνησες να γράφεις αυτήν την ιστορία... 12 Αυγούστου φεύγω και εγώ για Βαλτική... περιμένω με ανυπομονησία την συνέχεια.!!!
     
    #6
    tupacgr13 likes this.
  7. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    @rena88, σε ευχαριστώ. Θα προσπαθήσω να ολοκληρώσω γρήγορα την ιστορία μου.



    Κεφάλαιο 3. - Βίλνιους ΙΙ. Η δεύτερη ημέρα. Μια πρωινή βόλτα με το αυτοκίνητο.


    Μετά από το πλούσιο πρωινό στο ξενοδοχείο μας και το σχετικό φρεσκάρισμα μετά τον ύπνο, πήραμε το αυτοκίνητο από το parking του ξενοδοχείου, για να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη. Προφανώς όχι στο ιστορικό κέντρο, μέρος του οποίου δεν είναι προσβάσιμο με αυτοκίνητο, αλλά κυρίως σε διάφορα αξιοθέατα που είχα σημειώσει.
    Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και αφού περάσαμε μπροστά από το Μουσείο των Θυμάτων της Γενοκτονίας και από το Λιθουανικό Εθνικό Θέατρο, το οποίο βρίσκεται, επίσης στην οδό Γκεντιμίνας (την κεντρική λεωφόρο της νέας πόλης) και είναι από τους σημαντικότερους χώρους πολιτιστικών εκδηλώσεων. Το θέατρο λειτούργησε στις 6 Οκτωβρίου 1940, ως Κρατικό Θέατρο του Βίλνιους, ενώ από τις 3 Αυγούστου 1998, μετονομάστηκε σε Λιθουανικό Εθνικό Θέατρο. Στη συνέχεια είδαμε την όπερα, προχωρήσαμε και περάσαμε στην απέναντι πλευρά του ποταμού Neris,

    1.JPG

    δηλαδή τη βόρεια και αφού φτάσαμε σε μια γειτονιά με ξύλινα σπιτάκια, συνοικία στην οποία παρατηρήσαμε ότι γίνονται εργασίες ανάδειξής της,

    2.JPG

    3.JPG

    βγήκαμε στη βόρεια παραποτάμιο οδό Upės g,

    4.JPG

    περάσαμε από την πράσινη γέφυρα, τη Žaliasis Tiltas η οποία επί ΕΣΣΔ ονομαζόταν γέφυρα του κόκκινου στρατού, επειδή ήταν διακοσμημένη με αγάλματα του κόκκινου στρατού, παρατηρήσαμε τη νέα πόλη του Βίλνιους, με τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα τα οποία έχουν κατασκευαστεί δίπλα σε απαστράπτοντα κτίρια του 19ου αιώνα, περάσαμε απέναντι από τον λόφο και τον πύργο Γκεντιμίνας,

    5.JPG
    όπου από αυτή την όψη είδαμε το ανενεργό τελεφερίκ και τις εκτεταμένες εργασίες αντιστήριξης των πρανών του λόφου, για τις οποίες είχα αναφερθεί στο προηγούμενο κεφάλαιο. Συνεχίσαμε την οδική πορεία μας, περάσαμε από τη γέφυρα διάβασης του ποταμού Neris τη Zirmunu bridge και φτάσαμε στην καθολική εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου.

    6.JPG

    Εκεί παρκάραμε το αυτοκίνητο και μπήκαμε στο εσωτερικό του ναού.

    7.JPG

    Μπαίνοντας καταλάβαμε γιατί οι Λιθουανοί θεωρούν την εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, έναν από τους ομορφότερους ναούς στον κόσμο. Περίτεχνα γύψινα σχέδια κοσμούν τους κατάλευκους τοίχους της εκκλησίας. Στο εσωτερικό της εκκλησίας υπάρχουν πάρα πολλά γλυπτά (υπολογίζονται πάνω από 2000) τα οποία παριστάνουν αγγέλους, δαίμονες, βιβλικές σκηνές κλπ.

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    Βγαίνοντας παρατήρησα το εκκλησιαστικό όργανο,

    11.JPG

    ενώ κοντά στην έξοδο ήταν ένα ακόμα άγαλμα της Παναγίας

    12.JPG

    και πολύ κοντά σε αυτό ένα γλυπτό του διαβόλου ή/και του χάροντα.

    13.JPG

    Όταν βγήκαμε από την καθολική εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, αποφασίσαμε να πάμε σε ένα σημείο για θέα της πόλης από ψηλά. Γνώριζα ότι τρία διαφορετικά σημεία του κέντρου προσφέρονται για πανοραμική θέα της πόλης. Το πρώτο σημείο είναι ένας μικρός λόφος ανάντη της συνοικίας Uzupis στα νότια της παλιάς πόλης, το δεύτερο σημείο είναι ο λόφος των Τριών Σταυρών στα βορειοανατολικά του κέντρου της παλιάς πόλης και το τρίτο σημείο είναι το ψηλότερο κτίριο της Λιθουανίας, ο Πύργος της Τηλεόρασης, με ύψος στα 326,5 μέτρων, στην περιοχή Karoliniskes. Αποφασίσαμε να πάμε προς το πιο βατό σημείο για να μην χάσουμε πολύ χρόνο. Παρκάραμε το αυτοκίνητο στη θέση Subačiaus apžvalgos aikštelė, κατά το χάρτη, στο λόφο του Προμαχώνα του Πυροβολικού, όπως είχα διαβάσει. Βγήκαμε έξω και παρατηρήσαμε την πόλη από ψηλά, φωτογραφίζοντάς την.

    14.JPG

    Εκτός από μένα που φωτογράφιζα είδα και μια ζωγράφο, να ζωγραφίζει την πόλη, ενώ στο βάθος διακρινόταν ο Πύργος της Τηλεόρασης.

    15.JPG

    Συνεχίσαμε να παρατηρούμε την πόλη από τον χαμηλό λόφο,

    16.JPG

    17.JPG

    ενώ στο βάθος διακρινόταν και ο λόφος των Τριών Σταυρών,

    18.JPG

    με τους τρεις τεράστιους γλυπτούς σταυρούς στην κορυφή του. Σύμφωνα με ένα μύθο ο οποίος κυκλοφορεί, η ύπαρξη των σταυρών οφείλεται στο ότι εκεί αποκεφαλίστηκαν μοναχοί οι οποίοι προσπαθούσαν για τον εκχριστιανισμό της περιοχής. Συγκεκριμένα σύμφωνα με το μύθο, δεκατέσσερις φραγκισκανοί μοναχοί είχαν πάει στο Βίλνιους και κήρυσσαν το Ευαγγέλιο. Όμως αποκεφαλίστηκαν στην κορυφή αυτού του λόφου, από τους πιστούς της παγανιστικής λατρείας που επικρατούσε τότε στη Λιθουανία. Τρεις ξύλινοι σταυροί χτίστηκαν στη θέση αυτή, τις αρχές του 17ου αιώνα. Οι ξύλινοι σταυροί κατέρρευσαν το 1869 και οι τσαρικές αρχές δεν επέτρεψαν την ανοικοδόμησή τους, αλλά το έτος 1916, ένα νέο μνημείο σχεδιάστηκε από τον Πολωνό-Λιθουανό αρχιτέκτονα και γλύπτη Antanas Vivulskis, το οποίο όμως καταστράφηκε το έτος 1950 με εντολή των σοβιετικών αρχών. Ένα νέο μνημείο ανεγέρθηκε το έτος 1989, στη θέση του ανατιναχθέντος από τους σοβιετικούς. Στην τελευταία εκδοχή, οι σταυροί είναι 1,80 μέτρα υψηλότεροι από τους αρχικούς. Σκεφτήκαμε ότι αν προλαβαίναμε θα ανεβαίναμε στον λόφο των Τριών Σταυρών.

    Εμείς όμως, εκείνη τη στιγμή, βρισκόμασταν στον λόφο του προμαχώνα του πυροβολικού, απολαμβάνοντας τη θέα.

    19.JPG

    Όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος. Έπρεπε να φύγουμε. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και κατηφορίσαμε ακολουθώντας την οδό Maironio, στρίψαμε δεξιά και ακολουθήσαμε την οδό Užupio g., περάσαμε από τη γέφυρα Bridge of Užupis διάβασης του ποταμού Vilnia παραπόταμου του ποταμού Neris και μπήκαμε με το αυτοκίνητο στην περιοχή Užupis, για την οποία θα γίνει αναφορά σε επόμενο κεφάλαιο, αφού την περπατήσαμε, ρίξαμε πάντως μια πρώτη ματιά στην περιοχή από το αυτοκίνητο και στη συνέχεια μέσω της οδού Malūnų g, περάσαμε από βορειότερη γέφυρα διάβασης του ποταμού Vilnia, στη διασταύρωση της οδού Malūnų με την οδό Maironio, στρίψαμε δεξιά και ακολουθήσαμε πάλι την οδό Maironio μέχρι που φτάσαμε στην επί της Maironio g. 8, Εκκλησία της Αγίας Άννας.

    20.JPG

    Η Εκκλησία της Αγίας Άννας, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία της παλιάς πόλης του Βίλνιους, βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Vilnia. Είναι μια εκκλησία γοτθικού στυλ, με δύο πύργους, που κατασκευάστηκε με 33 διαφορετικά είδη κόκκινων τούβλων.

    21.JPG

    Το εσωτερικό της εκκλησίας είναι διακοσμημένο με μπαρόκ ύφος, όπως και ο βωμός της.

    22.JPG

    23.JPG

    24.JPG

    Η πρώτη εκκλησία στο σημείο αυτό, κατασκευάστηκε προς τιμή της Άννας, την πρώτης γυναίκας του Vytautas του Μέγα (1344-1430), ενός από τους διασημότερους κυβερνήτες της μεσαιωνικής Λιθουανίας. Η εκκλησία όμως ήταν ξύλινη και το 1419 καταστράφηκε από φωτιά. Η σημερινή τούβλινη εκκλησία κατασκευάστηκε από τον Μέγα Δούκα Αλέξανδρο μεταξύ των ετών 1495-1500 και η εξωτερική εμφάνιση της εκκλησίας έχει μείνει σχεδόν ίδια από τότε.

    25.JPG

    Σύμφωνα με τον μύθο, ο στρατηγός Ναπολέοντας, αφού είδε την εκκλησία κατά την διάρκεια του Γαλλορωσικού πολέμου το έτος 1812, του άρεσε τόσο πολύ που εκδήλωσε την επιθυμία να την σμικρύνει(!!!) και να την μεταφέρει στο Παρίσι.
    Φεύγοντας από την εκκλησία της Αγίας Άννας κατευθυνθήκαμε με το αυτοκίνητο προς την πύλη Dawn, προκειμένου να ολοκληρώσουμε τη βόλτα στο κέντρο της παλιάς πόλης.
    Σκεφτήκαμε κατ' αρχή να αφήσουμε το αυτοκίνητο σε ένα parking κοντά στην πύλη της Dawn. Όμως τη σκέψη αυτή την εγκαταλείψαμε γρήγορα. Σκεφτήκαμε ότι κατά τη διάρκεια της βόλτας στην παλιά πόλη θα θέλαμε να πιούμε μπύρες ή και πιο σκληρά ποτά. Η σωφροσύνη νίκησε. Πήγαμε με το αυτοκίνητο στο ξενοδοχείο, το αφήσαμε στο parking του ξενοδοχείου μας, κάλεσα uber, το οποίο με 2,40 ευρώ μας άφησε στην πύλη της Dawn.
     
    #7
    Last edited: 29 Ιουλίου 2018
  8. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 4. - Βίλνιους ΙΙΙ. Η δεύτερη ημέρα. Περπατώντας στο κέντρο της παλιάς πόλης.

    Φτάσαμε γρήγορα με το uber, στην πύλη της Dawn.

    1.JPG

    Η πύλη της Dawn κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1503-1522 και είναι η μοναδική που διατηρήθηκε από τις συνολικά 10 πύλες εισόδου στην παλιά πόλη του Βίλνιους. Στο σημείο αυτό, επισημαίνεται ότι τα τείχη της παλιάς πόλης του Βίλνιους, είχαν μήκος 3km και 10 πύλες εισόδου. Οι υπόλοιπες πύλες, καταστράφηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα. Όπως σε όλο τον κόσμο τα τείχη σταμάτησαν να έχουν χρησιμότητα με τα νέα, τότε, όπλα. Όμως στον 16ο αιώνα ή/και παλαιότερα, οι πύλες των πόλεων συχνά περιείχαν κάποια θρησκευτικά στοιχεία τα οποία προορίζονταν για να φρουρούν την πόλη από της επιθέσεις και για να ευλογούν τους ταξιδιώτες. Έτσι και η πύλη της Dawn έχει μια εικόνα της Παρθένου Μαρίας, μητέρας του Χριστού, που φιλοξενείται στο εκκλησάκι της ανατολικής της πλευράς.

    Από την πύλη Dawn (ή πύλη της Αυγής) μπήκαμε μέσα στην παλιά πόλη.

    2.JPG

    Έριξα μια ματιά για να παρατηρήσω την εσωτερική όψη της πύλης Dawn,

    3.JPG

    και είδα την εικόνα της Παρθένου Μαρίας.

    4.JPG

    Το εικόνισμα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους προσκυνηματικούς προορισμούς στην Ανατολική Ευρώπη. και για αιώνες τώρα, αυτή η εικόνα έχει γίνει ένα από τα σύμβολα της πόλης και ιερός τόπος και για Καθολικούς και για Ορθόδοξους κατοίκους και επισκέπτες καθώς θεωρείται ότι η εικόνα έχει θαυματουργές θεραπευτικές ικανότητες. Ο προηγούμενος Πάπας John Paul II είχε επισκεφτεί την εικόνα κατά τη διάρκεια του αποστολικού του ταξιδιού στην Λιθουανία των Σεπτέμβριο του 1993, γι' αυτό και βρίσκεται πλακέτα του δίπλα στην πύλη,

    5.JPG

    αλλά όπως είχαμε παρατηρήσει και από την προηγούμενη ημέρα, πλακέτες του πάπα John Paul II, είχαν τοποθετηθεί και σε άλλα σημεία της πόλης, τα οποία όπως φαντάστηκα τα είχε επισκεφτεί. Όπως είναι γνωστό ο Πάπας John Paul II, ήταν Πολωνός, άλλωστε γι αυτό το λόγο το αεροδρόμιο της Κρακοβίας, έχει το όνομά του. Επίσης είναι γνωστές οι σχέσεις, ανά τους αιώνες, μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας.
    Από την πύλη Dawn ξεκινά (ή τελειώνει) ο κεντρικός πεζόδρομος της παλιάς πόλης του Βίλνιους, ο οποίος συνδέει τον καθεδρικό ναό με την πύλη Dawn, ενώ περνά από το Δημαρχείο, το οποίο είναι τώρα πολιτιστικό κέντρο.
    Με θεωρία, ότι αφετηρία είναι ο καθεδρικός ναός, ο κεντρικός πεζόδρομος ονομάζεται στην αρχή Pilies g, μετά το ναό της Αγίας Παρασκευής ονομάζεται Didžioji g, ενώ στη συνέχεια ονομάζεται Aušros Vartų gatvė.
    Προχωρήσαμε από την πύλη Dawn, προς το κέντρο της παλιάς πόλης ακολουθώντας τον κεντρικό πεζόδρομο, ο οποίος στο σημείο αυτό ονομάζεται Aušros Vartų gatvė.
    Ύστερα από λίγα μέτρα κάναμε παράκαμψη δεξιά (ανατολικά του κεντρικού πεζόδρομου) και βρεθήκαμε σε μια όμορφη ορθόδοξη εκκλησία,

    6.JPG

    η οποία στους χάρτες της google αναφέρεται ως Vilnius Archdiocese Family Center, ρωσικού ή μάλλον λευκορωσικού στυλ που είχε το όνομα τριών Αγίων (θυμάμαι ότι το ένα όνομα ήταν του Αγίου Ευσταθίου) και τα σκηνώματα των τριών Αγίων.

    7.JPG

    Όταν βγήκαμε από την όμορφη εκκλησία και τον περίβολό της, συνεχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος της Aušros Vartų gatvė,

    8.JPG

    περάσαμε από την ορθόδοξη εκκλησία της Αγίας Τριάδας

    9.JPG

    και κατηφορίζοντας φτάσαμε στην πλατεία Δημαρχείου.

    10.JPG

    11.JPG

    12.JPG

    Από την πλατεία Δημαρχείου ακολουθήσαμε την πορεία της προηγούμενης ημέρας, ή μάλλον του προχωρημένου απογεύματος και κατευθυνθήκαμε δυτικά στα σοκάκια της παλιάς πόλης,

    13.JPG

    όπου βρεθήκαμε και πάλι στην παλιά εβραϊκή συνοικία η οποία είχε μετατραπεί σε περιοχή του εβραϊκού γκέτο.

    14.JPG

    Στα σοκάκια που γυρίζαμε, στην πρώην εβραϊκή συνοικία, υπάρχει το πιο καλό ξενοδοχείο του Βίλνιους, εκεί που φιλοξενούνται από την κυβέρνηση οι πολιτικές προσωπικότητες από το εξωτερικό, αλλά και εκεί που επιλέγουν καλλιτέχνες και λοιποί διάσημοι για τη διαμονή τους στο Βίλνιους.

    15.JPG

    Είχα προτείνει στον συνταξιδιώτη μου να μείνουμε εκεί, αλλά αυτός το απέρριψε ασυζητητί, με το επιχείρημα ότι με τα χρήματα που θα δαπανούσαμε, θα ανοίγαμε μεγάλες ετικέτες εξαιρετικού οίνου.
    Συνεχίσαμε τη βόλτα στα σοκάκια

    16.JPG

    μέχρι που φτάσαμε στις αυλές του Πανεπιστημίου του Βίλνιους

    17.JPG

    οι οποίες βρίσκονται στην καρδιά της Παλιάς Πόλης. Εκεί κρύβεται μια μικρή πολιτεία, αυτή του Πανεπιστημίου του Βίλνιους, που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από Ιησουίτες και λειτουργεί έως και σήμερα.
    Προφανώς με διαλείμματα, ανάλογα με τις συνθήκες, όπως από το έτος 1831 έως τις αρχές του 20ου αιώνα. Κατ' ουσία το Πανεπιστήμιο λειτούργησε πάλι κανονικά, μετά την ανεξαρτησία της Λιθουανίας, το έτος 1991.
    Το Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Λιθουανία και ένα από τα παλαιότερα στις Βαλτικές χώρες και στην Ευρώπη. Είναι το τρίτο παλαιότερο πανεπιστήμιο στην Πολωνολιθουανική κοινοπολιτεία. Το πρώτο είναι το πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, όπως έχει αναφερθεί σε άλλες ιστορίες. Το πανεπιστήμιο του Βίλνιους, ιδρύθηκε το έτος 1579 από τον Stefan Batory, βασιλιά της Πολωνίας και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας που αναβάθμισε την ακαδημία του Βίλνιους σε πανεπιστήμιο. Η χρυσή εποχή του πανεπιστημίου του Βίλνιους ήταν μεταξύ 1820-1830, όταν το Βίλνιους ανήκε στην Ρωσική αυτοκρατορία και το πανεπιστήμιο ήταν το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, είχε περισσότερους σπουδαστές ακόμα και από το πανεπιστήμιο του Oxford. Η βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Βίλνιους διαθέτει πάνω από 5.000 συγγράμματα. Σήμερα το πανεπιστήμιο έχει περίπου 20.000 φοιτητές, προφανώς όχι μόνο στο κεντρικό συγκρότημα.
    Μπήκαμε μέσα στο πανεπιστήμιο. Μου έκανε εντύπωση μια αίθουσα,

    18.JPG

    19.JPG

    μάλλον κοινόχρηστος χώρος του πανεπιστημίου, όπου στο κάτω επίπεδο, δηλαδή στους τοίχους σε κοκκινοκεραμιδί χρώμα υπάρχουν παραστάσεις από τη χριστιανική Λιθουανία και από τις εποχές του χρόνου,

    20.JPG

    21.JPG

    ενώ στην οροφή με βαθύ μπλε χρώμα παρουσιάζονται εικόνες από την παγανιστική Λιθουανία.

    22.JPG

    23.JPG

    Όπως έχει προαναφερθεί, η Λιθουανία ήταν ο τελευταίος θύλακας του παγανισμού στην Ευρώπη.
    Πριν βγούμε από τον χώρο του πανεπιστημίου, περάσαμε από μια εκκλησία, αφιερωμένη στους πυροσβέστες ή για την ακρίβεια στον θεό της πυρόσβεσης.

    24.JPG

    Μην ξεχνάμε ότι στη Λιθουανία όπως, και σε πολλές άλλες βόρειες χώρες, οι οικοδομές ήταν ξύλινες λόγω της μεγάλης παραγωγής ξυλείας οπότε η φωτιά είναι μια μάστιγα (όχι ότι δεν είναι και στην Ελλάδα, δυστυχώς).
    Βγήκαμε από το Πανεπιστήμιο και περνώντας από εμβληματικά κυβερνητικά κτίρια,

    25.JPG

    κατηφορίσαμε προς την πλατεία του καθεδρικού ναού.

    26.JPG

    Μπήκαμε μέσα στην εκκλησία, μια χορωδία έκανε πρόβα, θυμηθήκαμε την ακουστική απόλαυση του προηγούμενου απογεύματος, βγήκαμε έξω, παρατηρήσαμε άλλη μια φορά το διάσημο πλακάκι

    27.JPG

    και περάσαμε από το άγαλμα του μεγάλου Δούκα Γκεντιμίνας, με το άλογό του.

    28.JPG

    Δίπλα στον Καθεδρικό ναό και το άγαλμα βρίσκεται το Παλάτι του Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας

    29.JPG

    Μετά προχωρήσαμε για λίγο, σε ένα όμορφο και πεντακάθαρο πάρκο, όπου φωτογραφίσαμε πρωινή ώρα, αυτή τη φορά, τον λόφο και τον πύργο Γκεντιμίνας.

    30.JPG

    31.JPG

    και στη συνέχεια περπατήσαμε ακόμα μια φορά κατά μήκος του κεντρικού πεζόδρομου Pilies,

    32.JPG

    μέχρι που φτάσαμε στον ορθόδοξο ναό της Αγίας Παρασκευής, όπου και στρίψαμε αριστερά προς τη δημοκρατία(!) του Uzupis.
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    • 8.JPG
      8.JPG
      File size:
      298,9 KB
      Προβολές:
      0
    #8
  9. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 5. - Βίλνιους ΙV. Η δημοκρατία (!) του Uzupis.

    Το Uzupis είναι μια γειτονιά στην πόλη του Βίλνιους και σημαίνει στην άλλη πλευρά του ποταμού στα Λιθουανικά. Πράγματι το Uzupis βρίσκεται στα ανατολικά του ιστορικού κέντρου, από την άλλη πλευρά του ποταμού Vilnia.
    Από τον κεντρικό πεζόδρομο Pilies, στρίψαμε αριστερά, ακολουθήσαμε την οδό Išganytojo

    1.JPG

    και φτάσαμε στην είσοδο της δημοκρατίας(!) του Uzupis.

    2.JPG

    Περάσαμε τη γέφυρα Bridge of Užupis διάβασης του ποταμού Vilnia παραπόταμου του ποταμού Neris

    3.JPG

    4.JPG

    και μπήκαμε, αυτή τη φορά περπατώντας, στην περιοχή Užupis, κατά μήκος της κεντρικής οδού Užupio.

    5.JPG

    Η γειτονιά είναι γνωστή για τους καλλιτέχνες, κάτι σαν την Μονμάρτη στο Παρίσι, αλλά σε πάρα πολύ μικρότερο μέγεθος. Η γειτονιά με τη μποέμικη ατμόσφαιρα στεγάζει λίγες γκαλερί τέχνης, λίγα εργαστήρια καλλιτεχνών και μερικά καφέ.
    Μπαίνοντας στη γειτονιά, είχα σταμπάρει που θα πίναμε τις μπύρες μας στο Uzupis. Θα πίναμε τις μπύρες μας σε ένα πολύ όμορφο μαγαζί, πάνω στο ποτάμι, στην Užupio Kavinė.

    6.JPG

    Η μπυραρία αυτή είναι ακριβώς απέναντι από τον καθεδρικό ναό Κοίμησης της Θεοτόκου,

    7.JPG

    Πάνω από το 5% του πληθυσμού της Λιθουανίας, κυρίως η Ρωσική μειονότητα, είναι ορθόδοξοι και ο καθεδρικός ναός κοίμησης της Θεοτόκου είναι η βασική Ορθόδοξη εκκλησία στην χώρα. Ο καθεδρικός ναός κατασκευάστηκε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Μέγα Δούκα Algirdas το έτος 1346. Ο καθεδρικός ναός Κοίμησης της Θεοτόκου είναι μια από της πιο παλιές εκκλησίες του Βίλνιους καθώς κατασκευάστηκε πριν από τον πλήρη εκχριστιανισμό της Λιθουανίας, όταν το Μεγάλο δουκάτο της Λιθουανίας ήταν το τελευταίο παγανιστικό κράτος της Ευρώπης. Μετά την κατασκευή του, ο καθεδρικός ναός έγινε γρήγορα σημαντικό πνευματικό κέντρο για τον αυξανόμενο Χριστιανικό πληθυσμό του Δουκάτου. Σήμερα ο καθεδρικός ναός Κοίμησης της Θεοτόκου ανήκει στο Ρωσικό πατριαρχείο και οι τελευταίες εργασίες για την ανακαίνισή του πραγματοποιήθηκαν το έτος 1998.
    Προχωρήσαμε κατά μήκος της οδού Užupio g,

    8.JPG

    μέχρι την κεντρική πλατεία. Τον Απρίλιο του έτους 2002, στήθηκε στην κεντρική πλατεία ένα άγαλμα με έναν άγγελο που φυσάει σε μια σάλπιγγα και το οποίο συμβολίζει την αναγέννηση και την καλλιτεχνική ελευθερία της γειτονιάς.

    9.JPG

    Αφού σταματήσαμε λίγο στην πλατεία, συνεχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος της οδού Užupio, γυρίζοντας το κεφάλι για να παρατηρήσω την κεντρική πλατεία και από αυτή την οπτική σκοπιά.

    10.JPG

    Συνεχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος της οδού Užupio, μέχρι που φτάσαμε στο Užupio skveras, το οποίο είναι ένα πάρκο - πλατεία.

    11.JPG

    Εκεί σταματήσαμε για να ανασυγκροτηθούμε και για να αποφασίσουμε για τη συνέχεια της πορείας μας. Το Uzupis είναι μια περιοχή η οποία είχε ερημώσει κατά τη σοβιετική περίοδο, αλλά μετά την ανεξαρτησία της Λιθουανίας, έγινε στέκι των μποέμ και των καλλιτεχνών της πόλης. Όλοι αυτοί με την ορμή του αγώνα για την ανεξαρτησία, (αυτο)ονόμασαν τη γειτονιά ανεπίσημο ανεξάρτητο κρατίδιο(!!!). Πράγματι την πρωταπριλιά του 1997 η γειτονιά ανακήρυξε την αυτονομία της, ιδρύοντας τη "Δημοκρατία της Uzupis" με δική της σημαία, νόμισμα, πρόεδρο, σύνταγμα και στρατό(!) 12 ατόμων. Το σύνταγμα των 41 άρθρων της δημοκρατίας βρίσκεται σε έναν τοίχο στην κεντρική οδό (δρομάκι) Paupio και είναι γραμμένο σε πολλές γλώσσες.
    Αφού διάβασα αυτά αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς την οδό Paupio. Έτσι επιστρέψαμε στην κεντρική πλατεία,

    12.JPG

    13.JPG

    από όπου στρίψαμε αριστερά προς την οδό Paupio. Εκεί είδαμε στον τοίχο το "σύνταγμα".

    14.JPG

    15.JPG

    Αφού διαβάσαμε το ¨σύνταγμα" γελάσαμε, αφού κάποια από τα άρθρα έχουν κάποιες πρωτότυπες προτάσεις για ένα σύνταγμα όπως τα άρθρα 12 (ο σκύλος έχει το δικαίωμα να είναι σκύλος), 37 (Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να μην έχουν δικαιώματα) και η δυάδα άρθρων (οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να είναι χαρούμενοι) και (οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να μην είναι χαρούμενοι) κλπ.
    Στη συνέχεια, προχωρήσαμε κατά μήκος της οδού Paupio,

    16.JPG

    17.JPG

    μέχρι τη γέφυρα διάβασης της οδού Paupio από τον ποταμό Vilnia

    18.JPG

    και κατόπιν επιστρέψαμε στην κεντρική πλατεία από όπου μέσω της οδού Malūnų, φτάσαμε στην Tibetan Square.

    19.JPG

    Η πλατεία Θιβέτ, οφείλει το όνομά της στο ότι οι κάτοικοι του Uzupis, θεωρούν το Θιβέτ ως το μόνο "αδελφό κράτος"!. Μάλιστα λέγεται ότι ο Δαλάι Λάμα έχει επισκεφτεί τη "δημοκρατία του Uzupis" και πολλοί τον θεωρούν ηγέτη τους. Σε αρκετά σημεία της περιοχής, είδα τοιχογραφίες του Δαλάι Λάμα.

    20.JPG

    Μάλιστα συζητώντας με κάποιον κάτοικο του Uzupis, μου ανέφερε ότι ο Δαλάι Λάμα, θα τους επισκεφτεί και τον Σεπτέμβρη. Μετά την πλατεία Θιβέτ, προχωρήσαμε δίπλα στη γέφυρα διάβασης της οδού Malūnų από τον ποταμό Vilnia.

    21.JPG

    Από τη γέφυρα διακρινόταν, αχνά, μέσα από τα δέντρα η εκκλησία της Αγίας Άννας,

    22.JPG

    την οποία είχαμε επισκεφτεί λίγες ώρες πριν κατά τη διάρκεια της οδικής περιπλάνησής μας. Είναι η εκκλησία για την οποία είχα αναφέρει στο αντίστοιχο κεφάλαιο ότι σύμφωνα με τον μύθο, ο Ναπολέοντας, αφού είδε την εκκλησία, του άρεσε τόσο πολύ, που εκδήλωσε την επιθυμία να την σμικρύνει(!!!) και να την μεταφέρει στο Παρίσι.
    Σταματήσαμε για λίγη ώρα πάνω στη γέφυρα. Είχε δροσιά.

    23.JPG

    Στο βάθος παρατηρούσα κάποια κίνηση. Κάποιοι, μάλλον κάποιες, έμπαιναν με τα ρούχα στο ποτάμι.

    24.JPG

    Αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την παραποτάμια διαδρομή

    25.JPG

    για να φτάσουμε στη μπυραρία Užupio Kavinė ώστε να πιούμε τις μπύρες μας σε ένα πολύ όμορφο περιβάλλον, δίπλα στο ποτάμι. Όπως περπατούσαμε κατά μήκος του μονοπατιού,

    26.JPG

    το οποίο συνδέει τη γέφυρα διάβασης της οδού Malūnų από τον ποταμό Vilnia με τη γέφυρα Bridge of Užupis, επίσης γέφυρα διάβασης του ποταμού Vilnia παραπόταμου του ποταμού Neris, συναντήσαμε την εναλλακτική ζωή στο Uzupis,

    27.JPG

    28.JPG

    29.JPG

    μπήκαμε σε εναλλακτικά μαγαζάκια,

    30.JPG

    31.JPG

    32.JPG

    33.JPG

    34.JPG

    περάσαμε από ένα δρομάκι με μαγαζάκια στη μια πλευρά και με τοιχογραφίες στην άλλη

    35.JPG

    36.JPG

    37.JPG

    38.JPG

    και τελικά φτάσαμε στη μπυραρία Užupio Kavinė,

    39.JPG

    όπου επιλέξαμε να καθίσουμε στον εξωτερικό χώρο απολαμβάνοντας τις μπύρες μας δίπλα στο ποτάμι.

    40.JPG

    41.JPG

    Μας άρεσε πολύ και καθίσαμε αρκετή ώρα, περνώντας όμορφα και δοκιμάζοντας μπύρες. Φεύγοντας αποχαιρετήσαμε τη μπυραρία και γενικά το Uzupis.

    42.JPG

    43.JPG
     
    #9
    Grerena, eco05140, apodrasi and 15 others like this.
  10. paefstra

    paefstra Member

    Μηνύματα:
    5.378
    Likes:
    10.898
    Επόμενο Ταξίδι:
    Κωνσταντινουπολη?
    [​IMG]

    Διαβαζα με προσοχη τα 3 τελευταια αρθρα :). Ο συνδυασμός τους ειναι το ακριβες περιεχομενο του ιστορικου "I would prefer not to" του Χερμαν Μελβιλ (που δανειστηκε μετα ο Ζιζεκ).
    Ωραια πραγματα.
     
    #10
  11. rena88

    rena88 Member

    Μηνύματα:
    55
    Likes:
    35
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μπολόνια
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ΦΙΛΑΝΔΙΑ
    Καλησπέρα. Ανέφερες πιο πάνω πως το αεροδρόμιο στο Βιλνιους θα είναι κλειστό λόγω εργασιών , αλλά εμάς αν και ταξιδεύουμε σε μια βδομάδα δεν μας έχει ειδοποίηση η Ράιαν για κάποια αλλαγή αν όντως φτάνουμε σε άλλο αεροδρομιο δεν θα έπρεπε να μας ειδοποιήσουν.
     
    #11
  12. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    @rena88, όπως πληροφορηθήκαμε το μικρό αεροδρόμιο του Βίλνιους θα έκλεινε για εργασίες συντήρησης. Όπως το κατάλαβα το αεροδρόμιο θα έκλεινε από αρχές Ιούλη. Πιθανώς όμως να το μετέφεραν για Σεπτέμβρη ή και Οκτώβρη. Πάντως σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Η κυκλοφορία θα εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Κάουνας (100km απόσταση) και οι επιβάτες θα μεταφέρονται στο Βίλνιους, χωρίς δαπάνη και άμεσα με λεωφορεία. Τουλάχιστον αυτό μας είπαν.



    Κεφάλαιο 6. - Βίλνιους V. Οι τελευταίες ώρες σε μια πόλη μέσα στο δάσος.

    Φεύγοντας από την περιοχή Uzupis, επιστρέψαμε στο κέντρο της παλιάς πόλης, όπου περπατήσαμε αρκετά. Όταν αρχίσαμε να σκεφτόμαστε για φαγητό, θυμηθήκαμε ότι το προηγούμενο απόγευμα είχαμε περάσει από ένα πολύ όμορφο restaurant, (μάλλον μπυραρία) το οποίο ονομαζόταν The Old Green House και το οποίο βρίσκεται επί της οδού L. Stuokos-Gucevičiaus 5. Στο bar - restaurant αυτό, μου άρεσε πολύ το μπαρ, η διακόσμηση, οι οθόνες με μεγάλους τζαζίστες και η εξαιρετική jazz μουσική.

    1.JPG

    2.JPG

    3.JPG

    Βέβαια εμείς προτιμήσαμε να καθίσουμε στο αίθριο,

    4.JPG

    όπου όπως απολαμβάνοντας τις μπύρες μας

    5.JPG

    και το φαγητό μας, έπιασε μια ξαφνική μπόρα την οποία ακούσαμε και την ευχαριστηθήκαμε, αφού είμαστε στο αίθριο σε προστατευμένο χώρο. Ήταν η μόνη βροχή που μας έπιασε στο εξαήμερο που βρεθήκαμε στη Βαλτική.
    Μείναμε πολύ ευχαριστημένοι τόσο από το φαγητό όσο και από τις αφιλτράριστες μπίρες που ήπιαμε, καθίσαμε αρκετή ώρα απολαμβάνοντας το περιβάλλον και όταν αποφασίσαμε να φύγουμε, καλέσαμε uber, μέχρι να βγούμε από τη μπυραρία, το αυτοκίνητο είχε έρθει και το οποίο με 2,30 ευρώ μας άφησε στο ξενοδοχείο μας.
    Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ανεβήκαμε στον τελευταίο όροφο. Εκεί βρίσκεται το bar - restaurant Horizontas, όπου πίνοντας τα ποτά μας απολαύσαμε τη θέα της πόλης. Μιας πόλης μέσα στο δάσος, όπως φαινόταν και από ψηλά.

    6.JPG

    7.JPG

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    11.JPG

    12.JPG

    13.JPG

    Γυρίζοντας γύρω το bar - restaurant Horizontas (ελληνικό όνομα) έφτασα σε θέση από την οποία παρατηρούσα το ψηλότερο κτίριο της Λιθουανίας, αυτό του Πύργου της Τηλεόρασης,

    14.JPG

    το οποίο έχει ύψος 326,5 μέτρων. Το κτίριο αυτό εκτός από την πανοραμική θέα που διαθέτει, έχει και ιστορική σημασία. Στο κτίριο αυτό εισέβαλαν οι Σοβιετικοί και σκότωσαν 14 άμαχους Λιθουανούς το έτος 1991 για να εμποδίσουν ή και να καθυστερήσουν τη διάδοση του αγώνα της Ανεξαρτησίας - γι’ αυτό και το κτίριο αυτό, έγινε κάτι σαν μνημείο Αντίστασης για τους ντόπιους. Ιστορικά όποιος προκαλεί αιματοχυσία γλιστράει στο αίμα το οποίο προκάλεσε και έτσι αυτό το γεγονός έδρασε ως καταλύτης για τον τερματισμό της σοβιετικής κατοχής στη Λιθουανία και στις άλλες δύο χώρες της Βαλτικής οι οποίες μέχρι τότε ήταν σοβιετικές "δημοκρατίες".
    Την ώρα που φωτογράφιζα το κτίριο του Πύργου της Τηλεόρασης, ο ήλιος έδυε και τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος και τα σύννεφα δημιουργούσαν έναν υπέροχο συνδυασμό.

    15.JPG

    Αφού ήπιαμε τα ποτά μας, παρατηρώντας το Βίλνιους από ψηλά, ο συνταξιδιώτης μου πήγε για ξεκούραση. Εγώ προτίμησα να βγω μια βόλτα στην ευρύτερη περιοχή, να δω το δάσος και να περπατήσω δίπλα στον ποταμό Neris.
    Βγήκα από το ξενοδοχείο και προχώρησα προς το δάσος που υπήρχε μεταξύ του ξενοδοχείου και του ποταμού.

    16.JPG

    17.JPG

    Στη συνέχεια κατηφόρισα προς τον ποταμό.

    18.JPG

    Μου έκανε εντύπωση η στήριξη των κορμών των δέντρων.

    19.JPG

    Σκέφτηκα ότι τη μέθοδο αυτή, πρέπει να την εφαρμόσω κι εγώ, ώστε τα δέντρα να είναι σε θέση να μένουν όρθια παρά τις εντάσεις του ανέμου.
    Συνέχισα να προχωρώ παραποτάμια, θαυμάζοντας τη φύση μέσα στο κέντρο της πόλης.

    20.JPG

    21.JPG

    Αφού έφτασα ως τη γέφυρα Vingio parko Tiltas, αποφάσισα να επιστρέψω Στο δρόμο της επιστροφής, παρατηρούσα τον Πύργο της Τηλεόρασης,

    22.JPG

    για την ιστορία του οποίου ανέφερα παραπάνω.
    Επέστρεψα στο ξενοδοχείο. Παρά την ανηφόρα από το ποτάμι ως το ξενοδοχείο αισθανόμουν ακμαίος. Έκανα ένα σύντομο ντους. Κατέβηκα στο κέντρο της πόλης με uber για μπαρότσαρκα. Ήπιαμε μερικά ποτά στα μπαρ του κέντρου. Επέστρεψα στο ξενοδοχείο, πάλι με uber. Ανεβήκαμε στο μπαρ.
    Τη νύχτα εκείνη, προλάβαμε το μπαρ του ξενοδοχείου ανοιχτό. Το προλάβαμε οριακά. Βγάλαμε νυχτερινές φωτογραφίες της πόλης.

    23.JPG

    24.JPG

    25.JPG

    Η ώρα ήταν μία μετά τα μεσάνυχτα. Ανοίξαμε ένα μπουκάλι Carmelle, ένα γαλλικό Sauvignon Blanc.

    26.jpg

    Ευχαριστηθήκαμε. Οίνος ευφραίνει καρδίαν. Όταν ήπιαμε το μπουκάλι, πήγαμε στα δωμάτιά μας. Την επόμενη ημέρα θα αλλάζαμε χώρα.
    Λετονία ερχόμαστε!
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    • 26.jpg
      26.jpg
      File size:
      61 KB
      Προβολές:
      0
    #12
    space9000, Greg_ce, Grerena and 14 others like this.