Αιθιοπία ΑΙΘΙΟΠΙΑ...

LULLU

Member
Μηνύματα
3.506
Likes
7.700
Επόμενο Ταξίδι
το ψαχνω....
Ταξίδι-Όνειρο
Νιγηρας-Μαλι

Φυγαμε δωσαμε τέλος σε αυτη τη συναντηση καπως αποτομα ηταν ομως ο μονος τροπος για να αποφυγουμε τα χειροτερα και συνεχισαμε τη περιπλανιση στη κοιλαδα ακολουθοντας τον ιδιο χορευτικο ρυθμο που οριζαν οι νερολακουβες, οι πετρες και τα αμορτισερ των τζιπ.Ψαχνουμε τη κατασκηνωση που θα περασουμε τη νυχτα και αν και οι οδηγοι ηταν ντοπιοι χαθηκαμε αρκετες φορες μεσα εδω στο πουθενα χωρις σημανση,χωρις δρομους χωρις κανενα σημειο αναφορας , τα gps δεν ηταν στη κυκλοφορια ακομη αλλα και ναταν φανταζομαι οτι η απομακρη OMOvalley θαταν στους χαρτες....
Για μεσημεριανο καταβροχθησαμε σαντουιτς και φρουτα μιας και ταβερνες και καφε δεν υπηρχαν στη περιοχη. Φτασαμε στο σημειο που θα κατασκηνωναμε που μπορει να μην ηταν το προαποφασισμενο αλλα φανηκε το ιδανικοτερο.., ενα χωραφι στη οχθη ενος ποταμου. Οι οδηγοι εστησαν τις σκηνες μας μοιρασαν τα στρωματα και αρχιζαν να μαγειρευουν.Ειχαμε μια ανυπομονησια να διωξουμε απο πανω μας τη κολλημενη στη ιδρωμενη σαρκα μας σκονη αλλα το μαυρο νερο του ποταμου απονθαρρυνε αρκετους.Με τη Κικη και το Πανο τσαλαβουτησαμε στα καταυμαρα νερα οσπου ανακαλυψαμε την υπαρξη ενος πηγαδιου που αντλουσες το νερο με τουλουμπα..Μαζευτηκαμε κατω απο ενα υπεροχο γεματο εναστρο ουρανο,ολες οι γυναικες γυρω απο το πηγαδι και καθε μια με τη σειρα της δουλευε το μοχλο ενω το παγωμενο νερο χτυπουσε τα σωματα μας,..Ηταν το καλυτερο και δροσιστικοτερο πλατσουρισμα που ειχα ποτε κατω απο το λαμπρο φως του φεγγαριου...Μεχρι να τελειωσουν και οι ανδρες το δικο τους πλατσουρισμα το φαγητο ηταν ετοιμο και τα επι γης τραπεζομαντηλα στρωμενα και περιμεναν τα πεινασμενα στοματα μας να δρασουν,,,,.. Το καλοψημενο κρεας και η παντζαροσαλατα ηταν απολαυστικοτατα.. Τρυπωσαμε στις σκηνες μας....Επεσε το σκοταδι και η απολυτη σιγη διακοπτονταν απο αγρια ουρλιαχτα αγνωστων ζωων... Μολις ειχα γυρισει απο μια νυχτερινη επισκεψη στην αυτοσχεδια τουαλετα , ο μοναδικος μου εφιαλτης σε καθε κατασκηνωση, οταν ενας θορυβος ,γδουπος και στριγκλιες ακουστηκαν εξω απο τη σκηνη.. Ξυπνησαν ολοι , οι σκηνες ηταν σε κυκλικη διαταξη αφηνοντας ενα κεντρικο χωρο ελευθερο απο οπου ερχοταν αυτες οι στριγκλιες και φωναζοντας ο ενας στον αλλο βεβαιωθηκαμε οτι ολοι ειμαστε καλα και ασφαλεις.... Πως να ξεμυτησεις πια ? Αδυνατον..!!Ποσες φορες ευχηθηκα να μπορουσα να ειχα babylino η ακομη καλυτερα ουροκαθετηρα.... Επιτελους εφεξε... θαχουν σηκωθει και οι οδηγοι και με αυτη τη σκεψη βγηκα απο τη σκηνη ψαχνοντας τη τουαλετα υπο το πρωινο χλιαρο φως.. Η Ολγα του καλου καιρου και τουυ ροχαλιτου λες και ηταν στο καλυτερο πενταστερο ξενοδοχειο με τα πουπουλενια μαξιλαρια δεν λεει να σηκωθει ....
-Σηκω βρε! Θα μαζεψεις μονη σου τη σκηνη !!!!!!!!
Μαθαμε οτι οι φωνες και η νυχτερινη ας τη πουμε επιδρομη στον καταυλισμο μας ηταν απο πιθηκους που μοιριστηκαν τα απομηναρια του φαγητου και ειπαν να αυτοπροσκληθουν για ενα μεζεδακι....
Ο καιρος παλι ειναι ετοιμος για κλαματα και ρε γαμωτο οταν αρχισει εκτος απο δυνατα κλαει και αγαρμπα!!!!!
Οι νυχτερινοι φιλοι μας μπαμπουινοι,ξεθαρεψαν η απλως μας αγνοησαν και ορμουν στο πρωινο μας, κλεβοντας τα παντα, απο πορτοκαλια, ψωμι ακομη και κουπες καφε!οι μαγειροι τα πηραν στο κρανιο και τους κυνηγουν διοτι οπωςλενε , τους βγηκε ο πατος χθες να ζυμωσουν το ψωμι και τωρα το βλεπουν να κανει χαμηλη πτηση στα χερια των πιθηκων!Ειπαμε και εμεις να βοηθησουμε με το που μαθαμε οτι το ψωμι ηταν χειροποιητο και κατω απο τετοιες συνθηκες και με κινησεις και φωνες που μαλλον θυμιζουν τους εαυτους των συνεπως δεν μας λογαριαζουν καθολου αφου βλεπουν καποιους σε πολυ κακη εκδοση να τους μιμειται αρχισαν να μας πετουν πορτοκαλια ξερκαδιζοντας στα γελια!!Αφησαμε τα απομειναρια ενος γρηγορου πρωινου και παραδωσαμε το χωρο στους νομιμους κατοικους και πηραμε το δρομο για αλλες περιπετειες..
Σε όλη τη κοιλαδα η χαμηλη βλαστηση ξερη πια απο την ανυδρία και τη ζεστη θα έπρεπε να φιλοξενει τα γνωστα ξακουστα αγρια θηρια αλλα εμεις μονο αντιλοπες και φραγκοκοτες συναντησαμε ουτε καν τον μοναδικο και σπανιο αιθιοπικο λυκο....ας ειναι...
Το περασμα για το χωριο των Karo ειχε αποκοπει λογω των βροχων και ετσι αρχισαμε την αναζήτηση αλλου δρομου ..Ποια βοηθεια μπορει να περιμενει κανεις εδω και απο ποιον?Απο έναα βοσκο Karo που απομακρυνθηκε για κυνηγι απο το χωριο του.....και ναταν μονο η χαρα που θα βρισκαμε αλλο μονοπατι που μειναμε αναυδες και αναυδοι ολοι?Οχι ...ηταν το παρουσιαστικο του βοσκου...ακου περιγραφη... ενα θεικο κορμι καταμαυρο , ενοειται αυτο, καλογυμνασμενο , μισογυμνο μονο με το καρο τραπεζομαντηλο στη μεση,στα δυο μετρα και κατι υψος, ενα προσωπο αγγελικο, στα γυμνα χερια περασμενα δεκαδες βραχιολια μπρουτζινα , ενα κονταρι στη παλαμη και ενα σπαθι περασμενο σταυροτα στο στηθος και ενα χαμογελο αμηχανιας βλεποντας τοσες γυναικες να τσακιζονται ορμωντας εξω απο τα αυτοκινητα να τον φωτογραφιζουν ως το μοναδικο σπανιο ειδος προς εξαφανιση,άλλες να ορμούν βγαζοντας του τα βραχιολια απο τα χερια που τα πληρωσαν οσο και οσο πραγμα που σχολιαστηκε απο τους ανδρες της παρεας ως ..δηθεν.,, ετσι για να αγγιξουν αυτα τα μπρατσα!!!!!! ..επεσαν σαν ακριδες λοιπον και μονο που δεν τον κατασπαραξαν ., τα βραχιολια παντως τα πηραν ολα, το πως σωθηκε το καρω τραπεζομαντιλο ειναι μυστηριο...Αδικα πασχιζαν οι οδηγοι να του μιλησουν και να μαθουν τη διαδρομη που θα μας παει στο χωριο του...
-Αντε κοπελες τελειωνετε ..αστε το ανθρωπο να μας πει πως να παμε και θα βρειτε τους συγχωριανους του εκει...λενε οι αλλοι...
Βρε τι περαση εχω θα σκεφτηκε και ο Karo, τρελες ειναι αυτες οι λευκες και αποφασισε να πουλησει ακριβα τις φωτογραφικες ποζες που χαρισε στις παρεξενες ευρωπαιες, απο μπλουζακια, καπελα μεχρι και σαπουνι με αρωμα λεβαντας αποκτησε ωσπου να πεις κιμινο η καλυτερα ωσπου να κανει κλικ ο φακος..
Βρηκαμε το δρομο και τη κατασκηνωση που ηταν σε μια δροσερη τοποθεσία .Αποτελειται απο αρκετες αχυρενιες καλυβες που ζουν οι φυλακες και το προσωπικο της κατασκηνωσης , μια αλανα που θα στισουμε τις σκηνες μας με μοναδικο γειτονα μας ενα λιονταρι αρσενικο σε ενα περιφραγμενο απο χαμηλο και απλο κοτετσοσυρμα χωρο. Το λιονταρι μας κοιτα αδιαφορο , ισως γιατι δεν πιστευει οτι θα περασει τη νυχτα του κοντα μας ακουγοντας τα ροχαλητα και τις φωνες μας..Εμεις ελπιζουμε να μην το θυμωσουμε , το ενοχλησουμε και πηδησει εξω απο τα συρματα γιατι θαχει πολλαπλων επιλογων κρεατικων και γευστικων απολαυσεων...Η ματια μου εξεταζει προς τα που ειναι η θα γινουν οι τουαλετες , ειπαμε το γνωστο μαρτυριο και ανακαλυπτω οτι θα πρεπει να περνω ακριβως διπλα απο το μαντρωμενο ζωντανο για να φτασω στις κεντρικες τουαλετες που υπαρχουν... Ας ειναι κατι θα σκεφτω...,μεχρι να ελθει εκεινη η ωρα..
Δροσιστηκαμε λιγο και αναχωρησαμε για την επισκεψη μας στο χωριο της φυλης ελπιζοντας να μην μπλεχτουμε σε αλλες περιπετειες οπως αυτη με τους Mursi..
Φτασαμε στο χωριο τους που ειναι τοποθετημενο σε ενα πολυ υψηλο λοφο και κατω κυλα ενας ποταμος με καταμαυρα νερα και ισως να μην εχει ψαρια αλλα εχει πολλους κορκοδειλους που επιπλεουν..,.Υπαρχει μονο ενα δενδρο, μια μεγαλη ακακία ακριβως στο χειλος του γκρεμου που μαζευονται αλλοτε τα παιδια και αλλοτε οι μεγαλοι για να δροσιστουν να αγναντεψουν να κουβεντιασουν και να λυσουν τα προβλληματα της κοινοτητας.. Οι καλυβες χορτινες σε κωνικο σχημα και διπλα μια τεντα απο κουρελουδες τεντωμενη σε 4 ξυλα και απο κατω γινεται ολη η λαντζα, απο το μαγειρεμα, το αλεσμα των σιτιρων για το ψωμι, το κοπανισμα του καφε, το πλεξιμο καλαθιων και το ντανεμα των παιδιων..Οι Karo εδω εκτος απο τα στολιδια και κουδουνια που φορουν, εχουν βαμμενα, ζωγραφισμενα τα κορμια και τα προσωπα τους με ασβεστη που αληθεια ειναι δεν προσδιδει αλλο περα απο αγριοτητα στην εμφανιση τους ,που μαζι με την εντονη μυρωδια του ιδρωτα, του ζωικου λιπους και της λασπης που αλειφονται και της μονιμης λιγδας σου προκαλουν ενα ψιλοσοκ μεχρι να συντονισεις μυτη και ματια ...
Και ενω δεν εχεις συνελθει ακομη τα παιδια σε τραβουν και ζητουν ..φωτο..φωτο...απλωνοντας τις παλαμες να δεχτουν τα ζητουμενα μπιρ, τα λεφτα..Εδω ευτυχως η αρνηση δεν συνοδευεται απο σπρωξηματα η χερουκλουματα ..
Πανω σε ενα φορειο-ταβλα κουβαλουν ενα τραυματια οι φιλοι η οι συγγενεις και σε λιγο γεμιζει ο τοπος απο αρρωστους αλλος με πονοκεφαλο, αλλος με πονοδοντο, αλλος με πυρετο,αλλος με διαρροια και αλλοι κινουμενοι απο απλη περιεργεια για τα μεσα και εφοδια μιας αλλης ιατρικης διαφορετικης απο αυτης του αρχηγου τους... Ξαφνικα αντιλαμβανεσαι πως βρισκεσαι αναμεσα στο χθες για την ακριβεια μακρυνο χθες και στο σημερα, βλεπεις τη ζωη να ανοιγεται σε δυο διαφορετικες ταχυτητες , σε δυο αντιθετες κατευθυνσεις και σαν να μοιραζεσαι στα δυο..Βρισκεσαι μπροστα στο αυθεντικο, στο σχεδον αρχαιο, πρωτογνωρο τοσο κοντα σου σε σχεση με τη γεωγραφια σου, τη γονιδιακη ηλικια σου και δεν μπορεις περα απο την τυχη που σου αξιωσε να τα δεις να τα ζησεις εστω και για λιγο, να τα ακουμπησεις να τα καταγραψεις για γεγονοτα,να συνηδητοποιησεις ποσο τυχερος εισαι που γεννηθηκες εκει που η δουλεια, η υγεια, η παιδεια ειναι αγαθο νομικα και συνταγματικα διασφαλισμενο ..
 

Attachments

renata

Member
Μηνύματα
5.540
Likes
1.950
Επόμενο Ταξίδι
Νεπάλ
χονολουλού μου γράφε να μαθαίνομε ..υπέροχη ιστορία!!
 

ΕΡΣΗ

Member
Μηνύματα
6.454
Likes
2.531
Επόμενο Ταξίδι
Βερολίνο (ξανά!)
Ταξίδι-Όνειρο
Λάος, Βιετνάμ, Καμπότζη
Περιμενω με ανυπομονησια τη συνεχεια
 

xenos

Member
Μηνύματα
2.414
Likes
804
Επόμενο Ταξίδι
Ν.Α Ασια
Ταξίδι-Όνειρο
Bανουατου/Tαιλανδη
Πολυ δυναμικη η εισοδος σου στο φορουμ.
Χαιρομαι που μοιραζεσαι μαζι μας τις εμπειριες σου απο αυτους τους δυσκολους προορισμους.
 

LULLU

Member
Μηνύματα
3.506
Likes
7.700
Επόμενο Ταξίδι
το ψαχνω....
Ταξίδι-Όνειρο
Νιγηρας-Μαλι
Και το ταξίδι αρχίζει.. , για την ακρίβεια οι προετοιμασίες άρχισαν ένα χρόνο πριν στη Χιλή…,ναι στη Χιλή … έχουμε αυτή τη λόξα εμείς στη παρέα μας… ενώ βρισκόμαστε σε ταξίδι πέφτουν οι προτάσεις , οι ενστάσεις τα προγράμματα για το επόμενο..
Έτσι λοιπόν και για αυτό, γεννήθηκε στη διαδρομή ανάμεσα στο παγετώνα grey και τη έρημο Atacama.. και ακριβώς μετά από ένα χρόνο πάντα Νοέμβρη μήνα για να έχουμε εμείς οι εργαζόμενοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα άδεια 30 εργάσιμων ημερών, βρισκόμαστε νύχτα στο Ελ. Βενιζέλος καθηλωμένοι 6 ώρες , για τη ακρίβεια ξαπλωμένοι πάνω στα καινούργια sleep bag , αναμονής για πτήση στη Φραγκφούρτη από όπου θα πάρουμε τη πτήση για Addis Abeba..
-Πολύ σκληρά ρε παιδάκι μου το πάτωμα εδώ και καταπαγωμενο., κρυοπαγήματα έπαθε ο κωλος μου γαμωτο.., τι υπνόσακο από πούπουλα χήνας και παπαρες μας είπε ο μαγαζάτορας που μας τα πούλησε… ,,λέει η μια από τις 7 χάριτες..
-Που ξέρεις μωρέ , το χώμα στη κοιλάδα Oμο ,θανε πιο μαλακό, μη σου πω λάσπη, και θα πας καλύτερα….
-Όσο σκεφτομαι 6 ώρες αναμονή, 3 ώρες πτήση, άλλες 2 εκεί για τη πτήση Αιθιοπίας τα ισα πίσω μουρχεται να πάω κολυμπώντας ως τη Αφρική…..
-Και επειδή αυτό δεν γίνεται καλή μου παρόλο που είναι ανοιχτές οι θάλασσες , ασχολήσου με το σουντοκου να περάσει η ώρα, ..προτείνει η άλλη που έχει επιδοθεί με μανία σε αυτό το νέο παιχνίδι ,που όλες τη περιπαίξαμε και εγώ μαζί , που ναξερα, ότι θα πάθαινα ακριβώς την ίδια μανία αρκετό καιρό μετά, διαπιστώνοντας ακόμη μια φορά αυτά που μου έλεγε η μάνα μου.. παιδί μου ότι κοροϊδέψεις θα το κουκουλωθείς μόνο το νου σου….
Οι ώρες ατέλειωτες όπως και οι πόνοι στα κόκαλα, ο πονοκέφαλος πράγμα που μας δημιουργεί μια αναστάτωση και μια γενικώς κακή αρχή , μια αρνητική αύρα …
--Κάποιος βάλθηκε να αυξήσει το βαθμό δυσκολίας του ταξιδιού αυτού, αλλά δεν θα του περάσει δεν ξέρει με τι τα έβαλε!!!!!!!! και νασου οι ασπιρίνες και τα αντιφλεγμονώδη να κατρακυλούν τον οισοφάγο..
Επιτέλους στις 9και μισή το βράδυ προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο της AddisAbbeba, ένα αεροδρόμιο παλιό, (είμαστε το 2003, δεν γνωρίζω αν έχει κάτι αλλάξει από τότε ,)σου θυμίζει αμέσως το που είσαι και γιατί είσαι εδώ…
Μετά από τα παραλαβή των αποσκευών που πήρε αρκετή ώρα , το πρώτο πράγμα που ταξιδιώτης αναζητά , είναι να πετύχει ανταλλακτήριο ανοιχτό …,και αφού πετύχαμε και αυτό ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι που θα ξεκουράσουμε τα πονεμένα οιδηματώδη πόδια μας και θα γεμίσουμε το άδειο σφιγμένο από τη πείνα στομάχι μας στο πεντάστερο Hilton της πρωτεύουσας πήραμε το δρόμο σιγοτραγουδώντας κιόλας.. ..
Εμ δε..!!!!! τι λογαριάζεις χωρίς το ξενοδόχο? Και στη περίπτωση μας , ο ξενοδόχος είπε…
-Η κουζίνα έχει κλείσει…και μάλιστα τόσο δυνατά που σαν να νιώσαμε στα μούτρα το αέρα στο κλείσιμο της…
Ο ρεσεψιονίστ κοιτά τα χαρτιά του και αποφασίζει να μην αφήσει νηστικά 17 άτομα που βρίσκονται στα πόδια του και που έχουν κάνει κράτηση και που τους περίμενε και που γνωρίζει τη ώρα άφιξης.. και έτσι μας οδηγεί στη μισοσκότεινη τραπεζαρία, όπου εξελίχτηκε ο χειρότερος γαστρονομικός εφιάλτης μου…μπροστά μου να παρελάσουν τα κρύα πιάτα τίγκα στο σκόρδο, να ξεκουφαίνομαι από τα μαχαιροπίρουνα τους παφλασμούς των ικανοποιημένων χειλιών και μασητήρων περιμένοντας τη σαλάτα που παρήγγειλα.. και που ποτέ δεν καταδέχτηκε να εμφανιστεί μπρος μου…και ενώ ακόνιζα τη όρεξη για desert πεπεισμένη ότι στα γλυκά δεν υπάρχει σκόρδο , έφαγα δεύτερη πόρτα..
-Κλείσαμε .. και μαζεύουν τα πάντα…
-Μα έχουμε παραγγείλει …
--Φεύγετε… έχουμε κλείσει…και με κοιτά με ένα βλέμμα ανάμεσα του χθες και του αύριο..
-Που να ….και αρχίζω ένα κατεβατό όχι μιας πεινασμένης ταξιδεύτριας και πελάτισσας αλλά μιας πεπειραμένης βορτηγατζίνας που της έκλεψαν τα χαρτιά της φορτωτικής σε συνοριακό σταθμό….
Σέρνω το πεινασμένο κορμί στο δωμάτιο , μεγάλο άνετο και πάω για ένα ζεστό μπάνιο.. και νασου να αναβοσβήνουν νέα λαμπάκια στο θολωμένο μυαλό. Δεν υπάρχουν πετσέτες , δεν υπάρχει χαρτί τουαλέτας… και εξαντλείται η υπομονή μιας ατέλειωτης αναμονής για την εμφάνιση αυτών των αναγκαίων υλικών…Στη χλιαρή αντιμετώπιση του γεγονότος βρέθηκαν μπροστά στη φουρτουνιασμένη μαινόμενη αντίδραση μου…και οι πετσέτες και τα χαρτιά ακούραστα και ασταμάτητα έκαναν το δρομολόγιο προς το δωμάτιο μου πια…
 

go2dbeach

Member
Μηνύματα
5.964
Likes
9.358
Επόμενο Ταξίδι
Λατινική Αμερική
Ταξίδι-Όνειρο
Λατινική Αμερική
Ωραια υποδοχη ειχατε :lol:! Με το καλωσηρθατε στα δυσκολα..ή μηπως δεν αρχισαν καν τα δυσκολα?
Περιμενω με αγωνια τη συνεχεια!!
 

Rosa

Member
Μηνύματα
1.635
Likes
1.964
Ταξίδι-Όνειρο
Trobriand Islands...
Εγώ, πάλι, τι κουσούρι κι αυτό? Όσο αυξάνεται ο βαθμός δυσκολίας, τόσο περισσότερο μου αρέσει!....Αν μου το εξηγήσετε.....
Έλα, Lullu, περιμένουμε συνέχεια!!!!
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
9.661
Likes
50.492
Επόμενο Ταξίδι
Umhlanga
Ταξίδι-Όνειρο
Περού τότε, τώρα, πάντα
Μποράβο για την ιστορία, LULLU. Αλλά τι το θέλατε κι εσείς το Χίλτον; Εμείς στην Αντίς μείναμε σε ένα ξενοδοχειάκι, μας κόστισε 5 ευρώπουλα στο κέντρο της πόλης και έιχε και πετσέτες και φαγητό και χαρτί υγείας κι απ' όλα. Περιμένω ιστορίες από την κοιλάδα Όμο...
 

ΕΡΣΗ

Member
Μηνύματα
6.454
Likes
2.531
Επόμενο Ταξίδι
Βερολίνο (ξανά!)
Ταξίδι-Όνειρο
Λάος, Βιετνάμ, Καμπότζη
Ναι και εγω εχω πιασει στασιδι εδω και περιμενω υπομονετικα...
 

Dafni

Member
Μηνύματα
984
Likes
598
και εγω, διπλα στην Ερση καθομαι...

Στριμωχτήτε λιγάκι κορίτσια να κάτσω κι εγώ....όλοι χωράμε;)

Lullu σ'ευχαριστούμε που μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου από γωνιές του κόσμου που αρκετοι από μας δεν έχουν τολμήσει καν να φανταστούν ότι θα δουν μια μέρα από κοντά....καλή συνέχεια στο γράψιμο.
 

LULLU

Member
Μηνύματα
3.506
Likes
7.700
Επόμενο Ταξίδι
το ψαχνω....
Ταξίδι-Όνειρο
Νιγηρας-Μαλι
..Δύσκολη νύχτα και εγω να βρίσκομαι στο μέσον μιας μαινόμενης φωτιάς που καίει το ΙΚΑ ενώ το νερολάστιχο που κρατώ στα χέρια μόνο γαργαλητό προκαλεί στις φλόγες, όταν ένα δυνατό κουδούνισμα με επαναφέρει από τον εφιάλτη, το ξυπνητήρι άρχισε να κτυπά και αντιλαμβάνομαι ότι ο πεινασμένος δεν ονειρεύεται μόνο καρβέλια αλλά βιώνει και πύρινους εφιάλτες…..
Φρέσκες και δροσερές οι συγκάτοικες πάμε για πρωινό και είναι τόση η ανάγκη του καφέ που σχεδόν δεν ακούμε το …σορυ δεν υπάρχετε στη λίστα!!!!!!!!!!
Εγώ μπορεί να ξύπνησα και να γλύτωσα από τον πύρινο εφιάλτη αλλά δεν γλυτώνω από το χθεσινό έργο της φαγοαπαγορευσης που συνεχίζεται σαν ημιτελή επεισόδια τηλεοπτικής σειράς…..τώρα δεν μένει από το να στοιχηματίσουμε ποιο θανε το τέλος και είμαι σίγουρη κατά ένα περίεργο τρόπο πως δεν θανε το δικό μου ….
Αγέρωχες και πεινασμένες μπουκαρουμε δυναμικά στη τραπεζαρία ..και στο πέρασμα μας νιώθουμε το αυστηρό επικριτικό βλέμμα των δεκάδων γιαπωνέζων και γραβατοφορεμένων λευκών μάνατζερ που απολαμβάνουν το πρωινό παρέα με τα λαπ και τα πολύχρωμα ντοσιέ…, γιατί στα χρόνια τούτα η πρωτεύουσα της χώρας πήρε τα ινία από το Ναϊρόμπι και έγινε το κέντρο του εμπορίου των συναντήσεων, των αποφάσεων των συναλλαγών…Μέχρι να λυθεί το μυστήριο της εξαφάνισης μας από τις λίστες της ρεσεψιόν παρατηρώ τη ράτσα των γιαπωνέζων που η μοίρα μου τόχει να τους βλέπω κατά δεκάδες όπου βρεθώ.., τα μαμαμουνια, αυτό το όνομα τους εδόθη από τη Όλγα σε ένα αεροδρόμιο της Βιρμανίας πριν από χρόνια όπου με το που άνοιξε η πύλη ξεχύθηκαν στον αεροδιάδρομο, γλυτώσαμε από το τσαλαπάτημα στο τσάκ, φοβούμενοι μη μείνουν απέξω από το αεροπλάνο, είχαν διαβάσει μάλλον για τις δύσκολες και δύστροπες εσωτερικές πτήσεις της Βιρμανίας.. , με απορία και δόση ζήλειας παρακολουθώ μια παρέα γιαπωνέζες να καταβροχθίζουν τα πάντα, από κρουασάν ως φακόσουπα, φρούτα και γλυκά και είναι τόσο αδύνατες , ακτινογραφία παιδάκι μου…που το βάζουν τόσο φαί γαμωτο?
Ας είναι , ευτυχώς και για μας άρχισε η μέρα να γίνεται καλύτερη, λύθηκε το μυστήριο, μας τάισαν μας πότισαν ένα δυνατό τούρμπο καβουρντισμένο καφέ και επιτέλους πήραμε το δρόμο για το αεροδρόμιο…θα πετάξουμε στη Μπαχα Ντάρ και στη λίμνη Τάνα.. Διασχίζομαι τη Αddis Abbeba για να πάμε αεροδρόμιο και μπροστά μας ξεδιπλώνεται η Τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Αφρικής και Τρίτη σε υψόμετρο 2500 μέτρα. Μεγάλοι φαρδιοί δρόμοι, δένδρα , κυρίως ευκάλυπτοι που αντέχουν στη ξηρασία , χιλιάδες σαραβαλιασμένα αυτοκίνητα που μόλις επέζησαν από κραχ τεστ .. Οι Αιθίοπες ψηλοί αγέρωχοι αδύνατοι και οι γυναίκες όμορφες, πολύ όμορφες , καλαλφιαδιασμένες και δίμετρες…με ένα περπάτημα γαζέλας , ανάλαφρο και υπερήφανο …..
Φτάνουμε αεροδρόμιο ,.. εδώ όπως και σε όλη τη Αφρική ο χρόνος δεν έχει καμιά μα καμιά αξία και ο προγραμματισμός δεν είναι και από τα ατού της χώρας. Η Ινδία δεν έχει πια όλα τα πρωτεία επαυτού…και μια άλλη χώρα της υπομονής εμφανίζεται μπροστά μου πράγμα γνώριμο μια και έζησα πριν χρόνια στη διπλανή Σομαλία για αρκετό καιρό..
Ευτυχώς τα μαγαζάκια είναι κλειστά αν και η ώρα είναι 11 και μισή και το shopping therapy δεν ήταν εφικτό… Ηλθε η ώρα επιτέλους της επιβίβασης , μας χώνουν σε ένα δικινητήριο, που ο ένας επιμένει να μην δουλέψει, αρνείται κάθε παράκληση.. περιμένουμε τους τεχνικούς θα το διορθώσουν ως να πείτε κύμινο.. it’s a piece of cake…., μωρέ και κυμινο είπαμε και όλα τα μπαχάρια της Ανατολής κατονομάσαμε αλλά αυτό μουλάρωσε… , η ζέστη , η μυρωδιά των καύσιμων γίνεται αφόρητη μέσα στη καμπίνα…ευτυχώς που ο τεχνικός απεφάνθη ότι δεν φτιάχνει η ζημιά και αλλάξαμε σκάφος…Με αρκετή ώρα καθυστέρηση , επιτέλους πήραμε ύψος και των αμαστιών μας και βρεθήκαμε να αιωρούμαστε πάνω από τη πόλη που έ αλλάξει όψη σιγα σιγα... Οι λαμαρινοσκεπές γυαλίζουν από τις ακτίνες του ήλιου , παράγκες, χωματόδρομοι είναι η άλλη πλευρά μακριά από το κέντρο, από τα κυβερνητικά κτίρια , εδώ οι άνθρωποι δεν έχουν συνέλθει ακόμη από το μακροχρόνιο πόλεμο με τη Ερυθραία, από τη ανομβρία , τη ξηρασία που οδήγησε εδώ τους εσωτερικούς μετανάστες ψάχνοντας για ευκαιρίες δουλειάς…
Κάτω απλώνεται η καλλιεργήσιμη γη, χωρισμένη σε αγροτεμάχια που το καθένα έχει άλλη καλλιέργεια σιτηρών και συνεπώς άλλο χρόνο ωρίμανσης γεγονός που δίδει διαφορετικό χρώμα βλάστησης, δημιουργώντας ένα πελώριο χαλί , πατσγουορκ τεχνικής… Δεν υπάρχουν χωριά με τη καθαρή αρχιτεκτονική έννοια αλλά παντού διασκορπισμένες λαμαρινένιες κατασκευές , καλύβες, παράγκες που συνδέονται μεταξύ τους με μικρά χωμάτινα μονοπάτια .
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
33.173
Μηνύματα
882.929
Μέλη
38.889
Νεότερο μέλος
panayiotav

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom