Ιταλία Vedi Napoli e poi muori! Road trip Napoli-Vezouvio-Pompeii-Capri-Amalfitana-Alberobello-Matera-Bari

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός

3 Άνθρωποι, 12 Μέρες, 1 Αυτοκίνητο, 11 Προορισμοί, 1500 Χιλιόμετρα Οδικό Δίκτυο, 115 Χιλιόμετρα Ποδαρόδρομος!


Η ιδέα για ένα οδικό καλοκαιρινό ταξίδι στην Ιταλική Ριβιέρα έπεσε στο τραπέζι τα Χριστούγεννα του 2015, χωρίς να γνωρίζουμε και πολλές λεπτομέρειες για την Costiera Amalfitana και τα χωριά που την αποτελούν, εκτός βέβαια από το διάσημο Αμάλφι, από το οποίο πήρε και το όνομά της όλη η ακτογραμμή.

Ακόμη θέλαμε 4,5 μήνες, μέχρι το Πάσχα του 2016, για να πραγματοποιήσουμε το ήδη κανονισμένο ταξίδι μας στο Μεξικό και εμείς κάναμε όνειρα για το καλοκαίρι. Καλά θα δούμε, άσε να περάσουν οι γιορτές, έχουμε και το Μεξικό μπροστά μας, να δούμε πώς θα πάνε και τα οικονομικά ήταν οι δεύτερες σκέψεις που διατυπώθηκαν για να καταλαγιάσουν τις μικρές σπίθες που ξεκίνησαν να ανάβουν στο μυαλό και την καρδιά μας!

Πέρασαν λίγες μέρες αλλά το νέο ταξιδιωτικό μικρόβιο που κόλλησα με εκείνη τη συζήτηση άρχισε να μου τρώει τον εγκέφαλο και δεν άργησα να στρωθώ μπροστά στον υπολογιστή και να αρχίσω την έρευνα για το πως μπορώ να οργανώσω ένα road trip που να περιλαμβάνει τη Νάπολη και την Ακτή Αμάλφι.

Το καλό στην όλη προσπάθεια ήταν, ότι αν και πάρα πολύ νωρίς γνώριζα τις ημερομηνίες που θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι. Μετά από διάφορους συνδυασμούς περιοχών, χιλιομετρικών μετρήσεων και οικονομικών υπολογισμών βγήκε ένα πρώτο πλάνο του ταξιδιού, το οποίο έπρεπε να παρουσιάσω και στα υπόλοιπα δύο μέλη της οικογένειας για να δω αντιδράσεις.

Επικράτησε ενθουσιασμός μπορώ να πω και μάλιστα ο γιος μου πρόσθεσε 2 ακόμα προορισμούς, που θα μπορούσαμε να εντάξουμε στο ταξίδι, τους οποίους δε γνώριζα καν, αλλά όταν είδα φωτογραφίες ξετρελάθηκα: τη Ματέρα και το Αλμπερομπέλλο.

Έτσι λοιπόν καταλήξαμε οριστικά στους εξής προορισμούς: Napoli (3 διανυκτερεύσεις), Vezouvio-Pompeii-Sorrento (1 διανυκτέρευση), Capri (1 διανυκτέρευση), Positano (1 διανυκτέρευση), Ravello (1 διανυκτέρευση), Matera (1 διανυκτέρευση), Bari (1 διανυκτέρευση).

Έχει μπει ο Ιανουάριος πλέον, το πρόγραμμα του καλοκαιρινού ταξιδιού υπάρχει, αλλά για να δούμε έτσι από περιέργεια τι γίνεται με ξενοδοχεία? Τι τιμές παίζουν? Έχουμε πιθανότητες να το πραγματοποιήσουμε ή θα μείνουμε μόνο στην οργάνωση? Μήπως είναι νωρίς ακόμα να ξεκινήσω το ψάξιμο και τα ξενοδοχεία δε δίνουν κρατήσεις για τον Ιούλιο?

Μπαίνω στο Booking και αρχίζω την αναζήτηση πρώτα για τους ακριβούς προορισμούς (Αμάλφι-Κάπρι κ.λ.π) και παθαίνω ένα μικρό σοκ. Όχι μόνο μπορείς να κάνεις κρατήσεις, αλλά υπάρχει και περιορισμένη διαθεσιμότητα, καθώς πολλά καταλύματα είναι ήδη εξαντλημένα.

Χτυπάει συναγερμός στην ομήγυρη! Αν θέλουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι και να βρούμε ξενοδοχεία σε προσιτές για τα οικονομικά μας τιμές, θα πρέπει να τα κλείσουμε άμεσα!

Ξεκινάει λοιπόν, Γενάρη μήνα το ξαναλέω, ένας Μαραθώνιος εντοπισμού των κατάλληλων για την περίπτωσή μας ξενοδοχείων. Και λέω για την περίπτωσή μας, διότι λόγω αυτοκινήτου έπρεπε να διαθέτουν εννοείται δωρεάν parking (όσο αυτό ήταν δυνατόν) ή έστω με μικρή χρέωση, να είναι τρίκλινα, σε λογικές τιμές, να διαθέτουν πρωινό, να μην είναι στο κέντρο και υπάρχει πρόβλημα πρόσβασης με το αυτοκίνητο (κάποιοι δρόμοι στα χωριά της ακτής κλείνουν για τα αυτοκίνητα το βράδυ και μετατρέπονται σε πεζόδρομους) και φυσικά να έχουν ΔΩΡΕΑΝ ακύρωση σε περίπτωση που το ταξίδι ματαιωνόταν. Πολλοί παράγοντες για να συνδυαστούν για τόσους πολλούς προορισμούς!

Ο επιμένων (και πορωμένος θα συμπλήρωνα) όμως νικά!

Και να η λίστα με τα ξενοδοχεία: Napoli (3 βράδια, πρωινό, δωρεάν parking) Hotel Tiempo (158€ και τα 3 βράδια+18€ φόρος για τα 3 άτομα και τα 3 βράδια) / Sorrento (1 βράδυ, πρωινό, δωρεάν parking) Hotel Desiree (111€+3€ φόρος) / Capri (1 βράδυ, πρωινό, δεν πήραμε αυτοκίνητο στο Κάπρι) Hotel Antico Monastero Di Anacapri (150€) / Positano (1 βράδυ, πρωινό) Villa Palumbo (140€) / Ravellο (1 βράδυ, 120€) Casa Cecilia / Μatera (1 βράδυ, πρωινό, δωρεάν parking) Alma Camere (100€+3€ φόρος) και τέλος Bari (1 βράδυ, πρωινό, parking με χρέωση 10€) Β&B Kerry Blu (80€).

Εδώ θέλω να κάνω κάποιες επιπλέον παρατηρήσεις για τα ξενοδοχεία: Στο Positano και στο Ravello πληρώσαμε ιδιωτικό parking 25€ την ημέρα, καθώς τα 2 αυτά ξενοδοχεία δε διέθεταν δικό τους χώρο στάθμευσης. Σε γενικές γραμμές όλα τα καταλύματα ήταν αξιοπρεπή, με πολύ καλό και πλούσιο πρωινό, με εξαίρεση αυτό της Ματέρα που πρόσφερε σε διπλανό μπαρ ένα κρουασάν ή μηλόπιτα με καφέ. Το μόνο ξενοδοχείο που δεν πρόσφερε πρωινό ήταν στο Ravello, αλλά δε μας ενόχλησε καθόλου καθώς η Villa Cecilia ήταν όντως βίλα με 2 κρεβατοκάμαρες, ωραίο μπάνιο, βεράντα με απίστευτη θέα, ησυχία, σε ωραίο σημείο του χωριού και φτιάξαμε μόνοι μας πρωινό, αφού το κατάλυμα διέθετε και ψυγείο. Εκείνο το ξενοδοχείο που ήταν παλιό, μύριζε μούχλα και δεν το συνιστώ ήταν το Desiree στο Sorrento, αλλά οφείλω να ευχαριστήσω θερμά τον οικοδεσπότη του διότι μας διέθεσε δωρεάν το parking του ξενοδοχείου του και μετά το check out, κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στο Capri.

Κάπως έτσι λοιπόν στα τέλη του Γενάρη άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά μια ιδέα που απλώς ειπώθηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου και που ακόμη δεν ξέραμε καλά καλά αν τελικά θα υλοποιηθεί γιατί 6 μήνες είναι πολύς καιρός!

Ο μόνος κρίκος που έλειπε για να δέσουν όλα και να γίνουν πραγματικότητα ήταν το κλείσιμο των εισιτηρίων με το πλοίο από Πάτρα για Μπάρι, αλλά αυτό το αφήσαμε για πολυυυυυύ αργότερα, όταν θα ξέραμε ότι η ζυγαριά γέρνει σίγουρα στο ΝΑΙ !

Και αυτό συνέβη στις 7 Μαίου!

Έχοντας μόλις γυρίσει από Μεξικό, η εικόνα ήταν πλέον ξεκάθαρη και ήμασταν σίγουροι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε στο τελευταίο μας βήμα και να σφραγίσουμε την πραγματοποίηση ενός ακόμη ταξιδιού κλείνοντας τα ακτοπλοϊκά μας εισιτήρια με SUPERFAST FERRIES, τα οποία κόστισαν 417€ round trip για 1 αυτοκίνητο και 3 επιβάτες, οικονομική θέση (όχι καμπίνα).

Είχαμε αποφασίσει ότι για να εξοικονομήσουμε χρήματα από τα εισιτήρια του πλοίου θα τη βγάζαμε με sleeping bag το βράδυ, είτε στο κατάστρωμα, είτε μέσα στις μοκέτες αν άφηναν, σαν τον παλιό καλό καιρό που οργώναμε τα Ελληνικά νησιά και το Αιγαίο όλοι μαζί, Έλληνες και τουρίστες στα καταστρώματα των πλοίων, με κιθάρες και τραγούδια μέχρι το ξημέρωμα, φτάνοντας μετά από ατελείωτες ώρες στην Ανάφη ή την Αμοργό!

Η αντίστροφη μέτρηση για τις 23/7 είχε ήδη αρχίσει και καθώς οι μέρες κυλούσαν η προσμονή γινόταν εντονότερη.

 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Έχω τη γνώμη ότι η καλή προετοιμασία για τα αξιοθέατα και τις γειτονιές, που θέλει ένας ταξιδιώτης να επισκεφθεί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του σε έναν τόπο είναι πολύ σημαντική, καθώς σε γλιτώνει από άσκοπες μετακινήσεις, χάσιμο χρόνου, επιπλέον έξοδα και κούραση.

Επειδή λοιπόν θεωρούσα ότι οι 2,5 μέρες που διαθέταμε για να εξερευνήσουμε τη Νάπολη δεν ήταν αρκετές σκέφτηκα να χωρίσω την πόλη σε συνοικίες, με τα ενδιαφέροντα αξιοθέατα της κάθε μιας από αυτές, ώστε να διευκολυνθούμε στις μετακινήσεις μας και να μη χάνουμε χρόνο. Όλα αυτά βέβαια στα όρια του εφικτού γιατί πάντα κάτι θα σου τραβήξει την προσοχή και θα αλλάξεις πορεία ή κάποιο απρόβλεπτο γεγονός μπορεί να σε αναγκάσει να αλλάξεις το πρόγραμμά σου.

Η Νάπολη πάντως είναι μια πόλη συναρπαστική, γεμάτη ζωντάνια, με μεσαιωνικά κτίρια, κάστρα, παλιές εκκλησίες, στενά δρομάκια, πολλές πλατείες, έναν παραλιακό δρόμο με θέα στον Βεζούβιο, πάρκα, κατακόμβες, τρελούς Ιταλούς οδηγούς και πολλά πολλά σκουπίδια στους δρόμους.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν μπήκαν σε τάξη και δημιουργήθηκε ο εξής κατάλογος:

SPACCANAPOLI: Η περιοχή αποτελείται από στενά γραφικά δρομάκια αλλά και την κεντρική και πολυσύχναστη Via San Biaggio, η οποία διασχίζει την παλιά πόλη και αποτελεί την καρδιά του ιστορικού κέντρου. Το ιστορικό κέντρο της Νάπολη είναι το μεγαλύτερο της Ευρώπης και έχει ανακηρυχθεί Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO από το 1995. Η περιοχή αποκαλείται και "υπαίθριο μουσείο" καθώς εδώ βρίσκονται τα περισσότερα ιστορικά κτίρια, εκκλησίες, πλατείες, μοναστήρια και φυσικά εστιατόρια και καταστήματα.

Οριοθετείται μεταξύ της πλατείας Gesu Nuovo και του Καθεδρικού Ναού (Duomo) και εδώ θα δει κανείς την Church of Gesu Nuovo με την ιδιαίτερη πρόσοψη, το μοναστήρι της Santa Chiara που χρονολογείται από το 1310 και καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1943. Οι ζημιές του μοναστηριού αποκαταστάθηκαν δίνοντας μεγάλη σημασία στις αρχικές λεπτομέρειες κατασκευής. Εδώ βρίσκεται η εκκλησία San Gregorio Armeno, αλλά και ο ομώνυμος δρόμος με τις χειροποίητες φάτνες. Επίσης ο επισκέπτης βλέπει την πλατεία Bellini, την πλατεία Domenico, την εκκλησία San Lorenzo Maggiore, τον Καθεδρικό Ναό Duomo, γοτθικού ρυθμού αφιερωμένο στον πολιούχο της πόλης San Gennaro, την Basilica Santa Restituta, η οποία χρονολογείται από τον 4ο μ.Χ. αιώνα και λέγεται ότι οι κολώνες της προέρχονται από τον ναό του Απόλλωνα και την Piazza San Gaetano, στην οδό Tribunali (εδώ βρίσκεται η είσοδος της υπόγειας πόλης αλλά και ένα μαγαζάκι που πουλάει ντόπιο limoncello σε πολύ καλές τιμές, σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα καταστήματα που συναντήσαμε σε όλη την ακτή Αμάλφι).

Σε κοντινή απόσταση από την πλατεία Gesu Nuovo βρίσκεται και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο το οποίο ήταν βάση του Βασιλικού Ιππικού στα τέλη του 16ου αιώνα και σήμερα στεγάζει μια από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές συλλογές παγκοσμίως με εκθέματα που χρονολογούνται ακόμη και από την προϊστορική περίοδο, καθώς επίσης και θησαυρούς από την Πομπηία.

PIAZZA PLEBISCITO: Με αφετηρία την Piazza Municipio βλέπουμε το Castel Νuovo, το οποίο ξεκίνησε να χτίζεται στα τέλη του 13ου αιώνα και εκτός από βασιλική κατοικία υπήρξε και τόπος διαμονής καλλιτεχνών και διανοούμενων καθώς ο βασιλιάς Ροβέρτος της Ανζού υπήρξε μέγας προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων. Η πλατεία Plebiscito είναι η πιο εντυπωσιακή της Νάπολη και το κέντρο της μοντέρνας πόλης, ενώ γύρω από αυτή συναντάμε το Βασιλικό Παλάτι (Palazzo Reale), την Basilica Reale San Francesco di Paola, το θέατρο San Carlo γνωστό για την τέλεια ακουστική του, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του το 1737 και ανακαινίστηκε έπειτα από πυρκαγιά το 1816, το ιστορικό καφέ Gambrinus, την Galleria Umberto, τη Via Toledo με τα ωραιότερα εμπορικά καταστήματα και τη συνοικία Quartieri Spagnoli, η οποία έγινε για να στεγάσει Ισπανούς στρατιώτες και από αυτούς πήρε το όνομά της.

VOMERO: Η πιο όμορφη, ήσυχη και κυριλέ συνοικία της Νάπολη με ωραία καφέ και εστιατόρια, καταστήματα, δενδρόφυτους δρόμους και ωραία κτίρια. Εδώ αξίζει μια επίσκεψη στη Villa Floridiana με το μεγάλο πάρκο πάνω στον λόφο με θέα στον κόλπο της Νάπολη, στο Κάστρο Sant Elmo που χρονολογείται από το 1275 και βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο της πόλης με θέα μέχρι τον Βεζούβιο, στο μοναστήρι San Martino που χρονολογείται από το 1325 και αποτελούσε κατοικία καρθουσιανών μοναχών, ενώ από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα εδώ εργάζονταν μερικοί από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής. Κάτω από το Κάστρο Sant Elmo ξεκινούν και τα Panoramic Stairways "Pedamentina", φαρδιά σκαλιά που σε κατεβάζουν όλο τον λόφο και καταλήγουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

CHAIA: Από την Piazza Vittoria ξεκινά η Riviera di Chaia και η ομώνυμη περιοχή με τα καλύτερα εμπορικά μαγαζιά της πόλης και ειδικά στους δρόμους: Poerio, Calabrito, Mille, Filangeri, Piazza Martiri. Εδώ συναντά κανείς τους καλύτερους, αλλά λιγοστούς ράφτες που έχουν απομείνει, καθώς και το ονομαστό για τις γραβάτες του κατάστημα από το 1914, τη Marinella. Λέγεται ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης αλλά και πολλοί άλλοι διάσημοι ήταν πελάτες του συγκεκριμένου καταστήματος. Σε αυτήν την περιοχή βρίσκεται και η Villa Communale, το μεγαλύτερο πάρκο της Νάπολη με τον ζωολογικό κήπο. Κατά μήκος της παραλίας και περνώντας το πάρκο φτάνεις στο λιμανάκι Mergellina, τη συνοικία των ψαράδων γεμάτη με καϊκια, κότερα και εστιατόρια.

POSILLIPO (Παυσίλυπο): Έτσι ονόμαζαν οι Αρχαίοι Έλληνες τη χερσόνησο που χωρίζει τη Νάπολη από το Πουτσουόλι, διότι θεωρούσαν ότι η ομορφιά του τοπίου και η καταπληκτική θέα προς την πόλη και τον Βεζούβιο έπαυαν τη λύπη. Εδώ βρίσκονται τα ωραιότερα σπίτια και οι παραλίες στις οποίες οι Ναπολιτάνοι κάνουν το μπάνιο τους.

LUNGOMARE CARACCIOLO: Το περίφημο Castel dell' Ovo βρίσκεται εδώ. Είναι το παλαιότερο Κάστρο και χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Δεσπόζει στο πρώην νησί Megaride και έχει επίσης καταπληκτική θέα στον Βεζούβιο ειδικά κατά το ηλιοβασίλεμα. Μια απογευματινή βόλτα επιβάλλεται στο γραφικό λιμανάκι Santa Lucia με τα κότερα και τις ψαροταβέρνες ακριβώς πριν το Κάστρο.

Τέλος ο λόφος του CAPODIMONTE και το MUSEO DI CAPODIMONTE: Το ανάκτορο του Καρόλου έγινε από νωρίς μουσείο διότι ο βασιλιάς κατείχε πολλά έργα τέχνης και χρειαζόταν χώρο για να τα τοποθετήσει. Φιλοξενεί μεγάλη συλλογή ναπολιτάνικης ζωγραφικής μεταξύ 15ου και 17ου αιώνα.

Οι κατακόμβες του San Gennaro επίσης βρίσκονται σε αυτόν τον λόφο. Πρόκειται για τις παλαιότερες και πιο φημισμένες ιταλικές κατακόμβες, οι οποίες χρονολογούνται από τον 2ο μ.Χ. αιώνα, με υπέροχες τοιχογραφίες που διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι σήμερα.

Αυτό λοιπόν ήταν το μενού των αξιοθέατων που θα προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε κατά την παραμονή μας στη Νάπολη και εκ των υστέρων μπορώ να πω ότι τα καταφέραμε σε ικανοποιητικό βαθμό αφήνοντας δυστυχώς εκτός την επίσκεψη στο εσωτερικό του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, γιατί ο χρόνος δεν έβγαινε με τίποτα πιστεύοντας ότι θα αποζημιωθούμε με την επίσκεψη στην Πομπηία. Χρειάστηκε να περπατήσουμε πάρα πολύ (γενικά το ΄χουμε με το περπάτημα και δεν πτοούμαστε να κάνουμε χιλιόμετρα ποδαρόδρομου προκειμένου να δούμε όσα πιο πολλά πράγματα μπορούμε), αλλά σε αυτό το ταξίδι θεωρώ ότι ξεπεράσαμε εαυτούς και όρια αντοχής.


Η 23η Ιουλίου έφτασε και εμείς πανέτοιμοι κατευθυνόμαστε για το λιμάνι της Πάτρας. Ώρα αναχώρησης 18:00 αλλά έπρεπε να βρισκόμαστε εκεί 2 ώρες νωρίτερα για το check in των εισιτηρίων. Αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να επιβιβαστούμε νωρίς στο πλοίο και να έχουμε την άνεση της επιλογής άνετων και αναπαυτικών καναπέδων στο σαλόνι για την αρχή του ταξιδιού. Για το βράδυ θα αράζαμε στο κατάστρωμα. Άλλο ένα ταξίδι λοιπόν ξεκίνησε με καλό καιρό, χωρίς αέρα, ήρεμη θάλασσα και πολύ ενθουσιασμό για τις μέρες που θα ακολουθούσαν!

Οι πολλές ώρες στο καράβι μπορώ να πω ότι πέρασαν άνετα χωρίς ιδιαίτερη κούραση, παρ' όλο που ο ύπνος δεν ήταν και πολύ άνετος. Το φαγητό για "καραβίσιο" ήταν αξιοπρεπές αλλά οι τιμές "καραβίσιες". Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του πλοίου κατάλληλη για πολικές αρκούδες γι'αυτό ένα μπουφανάκι πάντα χρειάζεται. Οι βόλτες στο κατάστρωμα επιβεβλημένες για ξεμούδιασμα και φωτογραφίες την ώρα του ηλιοβασιλέματος.

IMG_20160723_205222.jpg



IMG_20160723_204932.jpg


Άφιξη στο Μπάρι την επόμενη μέρα 24/7 στις 12 το μεσημέρι τοπική ώρα, ορισμός προορισμού στο gps Νάπολη και φύγαμε για autostrada.
 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Μπάρι - Νάπολη 260 km, περίπου 2h και 50', Ιταλικής εθνικής οδού είχαμε να διανύσουμε μεσημέρι Κυριακής 24/7. Δεν αργήσαμε και πολύ να συναντήσουμε τα πρώτα διόδια, στα οποία παίρνεις μόνο ένα χαρτάκι πατώντας το κουμπί σε ένα αυτόματο μηχάνημα και πληρώνεις πολύ αργότερα λίγο πριν αφήσεις την Εθνική οδό, μπαίνοντας πλέον στα περίχωρα της πόλης.

Η Ιταλική ύπαιθρος σε καθαρά Μεσογειακό στυλ θα έλεγα ότι δε διαφέρει και πολύ από το Ελληνικό επαρχιακό τοπίο, αν εξαιρέσεις τα αμέτρητα τούνελ της όλης διαδρομής και ένα απέραντο αιολικό πάρκο, που μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ, αφού όσο μακριά και να κοιτάξουν τα μάτια σου, δεξιά ή αριστερά βλέπουν ανεμογεννήτριες σπαρμένες στα απέραντα θερισμένα Ιταλικά χωράφια, ενώ τεράστια ρολά σαν σούσι με χορτάρι είναι διασκορπισμένα παντού, μάλλον για να στεγνώσουν κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού. Η διαδρομή πλαισιώνεται ακόμη από λόφους με ωραία χωριά σκαρφαλωμένα στις κορυφές τους. Η ώρα κύλησε ευχάριστα παρατηρώντας ένα τόσο όμορφο τοπίο και τα δεύτερα διόδια έκαναν την εμφάνισή τους γεγονός που σήμαινε ότι πλησιάζαμε στον προορισμό μας. Κόστος διαδρομής 18€ και έξοδος από την autostrada. Ήδη βρισκόμασταν στα προάστια της Νάπολη. Άφιξη στο ξενοδοχείο Tiempo, τακτοποίηση, μπανάκι και έξοδος για την πρώτη μας βόλτα στην καρδιοκλέφτρα Νάπολη.

Η πρώτη εντύπωση δεν ήταν αυτή που περιμέναμε, αφού στον κεντρικό παραλιακό δρόμο Via Nuova Marina υπήρχαν έργα σε εξέλιξη και γινόταν ο κακός χαμός από κίνηση, μποτιλιάρισμα, κορναρίσματα και βέσπες να τρυπώνουν παντού. Καλώς ήρθατε στην Ιταλική "οδηγική" πραγματικότητα σκεφτήκαμε εκείνη την ώρα. Άλλο να διαβάζεις στο Travelstories και στους τουριστικούς οδηγούς ότι οι Ιταλοί οδηγοί είναι απαράδεκτοι στην οδήγηση και άλλο να το ζεις live και με έργα στους δρόμους!

Μετά από μια ώρα περιπλάνησης στους Ναπολιτάνικους δρόμους ήμουν πλέον πεπεισμένη ότι δε θα τη βγάζαμε καθαρή μέχρι το τέλος του ταξιδιού! Κάποιο μηχανάκι ή αυτοκίνητο θα έπεφτε πάνω μας. Ευτυχώς οι φόβοι μου διαψεύστηκαν και όλα κύλησαν ομαλά μέχρι το τέλος, αλλά ομολογώ ότι αρκετές φορές τη γλιτώσαμε στην τρίχα. Οφείλω βέβαια να ομολογήσω ότι ο οδηγός μας ήταν αστέρι και με την ικανότητά του και την εμπειρία του πολλές φορές αποσόβησε τον κίνδυνο.

Καταφέραμε εν τέλει να κάνουμε όλη την παραλιακή διαδρομή μέχρι σχεδόν τη Mergellina, βλέποντας ότι και σε άλλα σημεία της πόλης επικρατούσε οργασμός έργων ανακαίνισης σε δρόμους, πλατείες, κτίρια. Όλη η πόλη ένα απέραντο εργοτάξιο. Γυρίσαμε πάλι προς τα πίσω για να αφήσουμε το αυτοκίνητο και να κατευθυνθούμε στο ιστορικό κέντρο για να αρχίσουμε την εξερεύνησή μας.

Το θέμα του parking τώρα είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία καθώς η πόλη χωρίζεται σε ζώνες και σε κάποιες από αυτές δεν μπορείς να μπεις καθόλου με το αυτοκίνητο. Οι πληροφορίες μου είναι φτωχές επί του θέματος, γιατί δεν μπήκαμε καθόλου στη διαδικασία να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες μιας και δε μας ενδιέφερε να μπούμε τόσο κοντά στο κέντρο με το αυτοκίνητο.

Όμως εξόχως σημαντικό είναι το γεγονός ότι δεν παρκάρεις ΠΟΥΘΕΝΑ χωρίς να πληρώσεις εισιτήριο στα παρκόμετρα και παρκάρεις στις μπλε διαγραμμίσεις, αν ποτέ βρεις ελεύθερη θέση! Το κόστος στάθμευσης εξαρτάται από την περιοχή και τις ώρες που επιθυμείς να αφήσεις το αυτοκίνητό σου και οι χρεώσεις αναγράφονται πάνω στα μηχανήματα. Σε ιδιωτικά parking που ρωτήσαμε μας ζητούσαν 5€ την ώρα, οπότε δε συμφέρει, ενώ με λίγη επιμονή θα βρεθεί κάποια θέση.

Και να ΄μαστε επιτέλους στην αφετηρία της βόλτας μας, την περίφημη Piazza del Gesu Nuovo. Από εδώ ξεκινούν όλα!

IMG_20160724_182028.jpg



Italy 2016 (2).jpg



Italy 2016 (1).JPG

Piazza Gesu Nuovo

IMG_20160724_182149.jpg



IMG_20160724_182047.jpg

Church of Gesu Nuovo

Αντίγραφο από Italy 2016 (8).JPG



GOPR5813_1469479710908_high.JPG



GOPR5814_1469479710908_high.JPG

Santa Chiara

IMG_20160724_185132.jpg



Italy 2016 (17).JPG

San Gregorio Armeno και τα μαγαζάκια με τις χειροποίητες φάτνες.

IMG_20160724_182610.jpg



IMG_20160724_184619.jpg



IMG_20160724_184741.jpg



Italy 2016 (116).JPG



IMG_20160724_184226.jpg

Χαρακτηριστικά δρομάκια του ιστορικού κέντρου.

IMG_20160724_183134.jpg



IMG_20160724_190432.jpg

Λεπτομέρειες από πόρτες.

Αντίγραφο από Italy 2016 (23).JPG



IMG_20160724_190149.jpg



IMG_20160724_183003.jpg

Duomo

Italy 2016 (26).JPG



Italy 2016 (21).JPG

Via Tribunali

Το ιστορικό κέντρο της πόλης πραγματικά μας γοήτευσε με την πληθώρα των μεσαιωνικών κτιρίων, τους πολλούς ναούς, τις πλατείες, τα μικρά μαγαζάκια με τα σουβενίρ, τα καφέ και τα εστιατόρια. Τα στενά δρομάκια με τις απλωμένες μπουγάδες πάνω από τα κεφάλια των περαστικών και τα παιδάκια που έπαιζαν ποδόσφαιρο στην πλατεία του Duomo, αλλά και στις πιο μικρές γειτονιές δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής, απλής, καθημερινής, διαφορετικής!

Το μόνο που χαλούσε αυτό το ιδιαίτερο σκηνικό που εκτυλισσόταν μπροστά στα μάτια μας ήταν τα σκουπίδια και οι ακαθαρσίες των ζώων στους δρόμους της πόλης. Αλήθεια πως γίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο σ' ένα τόσο όμορφο περιβάλλον?

Είχε νυχτώσει πλέον για τα καλά και είχε έρθει η ώρα για αναζήτηση φαγητού. Οι πληροφορίες που διαθέταμε έλεγαν ότι στη Via Tribunali βρίσκεται το Sorbillo, νούμερο 1 εστιατόριο της πόλης και φυσικά ξεκινήσαμε την αναζήτησή του, αλλά δε σταθήκαμε τυχεροί να δοκιμάσουμε το φαγητό του καθώς το κατάστημα ήταν κλειστό. Επόμενη επιλογή ήταν το Presidente στον ίδιο δρόμο, το οποίο μάλιστα είχαμε ήδη συναντήσει προηγουμένως στη βόλτα μας και καθίσαμε εκεί για φαγητό.

Παραγγείλαμε διάφορες πίτσες οι οποίες ήταν νόστιμες και σε πολύ καλές τιμές οπότε και μείναμε αρκετά ευχαριστημένοι με την ποιότητα του φαγητού, αλλά όχι τόσο με το σέρβις γιατί το μαγαζί ήταν γεμάτο και το προσωπικό λίγο.

Στη συνέχεια επιστρέψαμε στο αυτοκίνητο γιατί ήδη είχε περάσει η ώρα και το εισιτήριο στάθμευσης είχε λήξει. Δε θέλαμε δυσάρεστες εκπλήξεις πρώτη μέρα στη Νάπολη. Η βραδιά όμως δεν είχε τελειώσει από τώρα. Ήταν νωρίς ακόμα για επιστροφή στο ξενοδοχείο.
 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Επόμενος προορισμός για το υπόλοιπο της πρώτης βραδιάς στη Νάπολη ήταν η Piazza Municipio, για να δούμε το Castel Nuovo και στη συνέχεια θα προχωρούσαμε προς Piazza Plebiscito. Με δυσκολία βρήκαμε να παρκάρουμε το αυτοκίνητο σε κάποιο κάθετο δρομάκι της Παραλιακής, προφανώς επειδή ήταν Κυριακή βράδυ, όλος ο κόσμος ήταν στους δρόμους, στις πλατείες και τα μαγαζιά. Έτσι κι αλλιώς η Παραλιακή οδός είναι αγαπημένο στέκι των Ναπολιτάνων, οι οποίοι συνηθίζουν να κάνουν καθημερινά τη βόλτα τους εκεί ή να πίνουν τον καφέ τους σε κάποιο από τα πολλά μαγαζιά της περιοχής ακόμη και να ψαρεύουν στα μικρά λιμανάκια!

Italy 2016 (32).JPG


Φτάσαμε στην Piazza Municipio στην οποία "φυσικά" γίνονταν έργα, αλλά παρ' όλα αυτά, το Castel Nuovo έστεκε εκεί, αγέρωχο στο πέρασμα του χρόνου και φωταγωγημένο, προς τέρψιν οφθαλμών των τουριστών που αδιάκοπα το φωτογράφιζαν. Το ίδιο κάναμε και εμείς. Μάλιστα γινόταν και κάποια εκδήλωση εκείνη την ώρα γιατί μπαίνοντας μέσα στο Κάστρο, στον προαύλιο χώρο είδαμε κόσμο, μια εξέδρα και παιδάκια ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Κάποιο θεατρικό δρώμενο μόλις είχε τελειώσει, μας πληροφόρησε σε άψογα αγγλικά, μια μικρούλα ηθοποιός, η Ιζαμπέλα!

Italy 2016 (39).JPG



Italy 2016 (42).JPG


Συνεχίσαμε για Piazza Plebiscito, την ωραιότερη πλατεία της Νάπολη, όπως πολλοί αναφέρουν, η οποία περιτριγυρίζεται από σημαντικά αξιοθέατα και ιστορικά κτίρια όπως: το Palazzo Reale, το θέατρο San Carlo, την Basilica Reale San Francesco di Paola, το ιστορικό καφέ Gabrinus κ.α.

Φτάνοντας λοιπόν εδώ πραγματικά αντικρίζεις μια διαφορετική πόλη απ' ότι εκείνη του ιστορικού κέντρου. Ένας αέρας πιο κοσμοπολίτικος, πιο σύγχρονος, πιο χλιδάτος, πιο κυριλέ φαίνεται με την πρώτη ματιά, πως πνέει σ' αυτήν τη μοντέρνα συνοικία της Νάπολη. Εδώ υπάρχει ένα μπλέξιμο του παλιού με το καινούριο, σε ωραίες αναλογίες και αρμονίες που είναι ιδιαιτέρως ευχάριστο στα μάτια του επισκέπτη και ελκυστικό για την εξερεύνησή του.

Η παράσταση στο θέατρο San Carlo μόλις είχε τελειώσει και μια "Ιταλική πασαρέλα" εκτυλισσόταν μπροστά στα μάτια μας, με καλοντυμένες κυρίες και σικ κυρίους, να εξέρχονται του θεάτρου και να κατακλύζουν το πεζοδρόμιο προς αναζήτηση ταξί.

Η Via Toledo πραγματικός καταναλωτικός μαγνήτης και το Gabrinus σκέτη κόλαση με γλυκά, γλυκά, γλυκά... και πολύ παγωτό, τι να πρωτοδιαλέξεις?

GOPR5850_1469479710908_high.JPG


Στο Palazzo Reale γίνονταν-τι άλλο?-έργααααα και ήταν όλο καλυμμένο με ύφασμα στο οποίο απεικονιζόταν το κτίριο στην ανακαινισμένη του μορφή! Μου αρέσει αυτό το σύστημα που έχουν οι Ιταλοί να δείχνουν όμορφα τα κτίριά τους ενώ βρίσκονται σε ανακαίνιση (το έχω συναντήσει και σε άλλες Ιταλικές πόλεις).

Στη μεγάλη πλατεία του λαού πάλι παιδάκια έπαιζαν ποδόσφαιρο κι ας ήταν πλέον πολύ αργά το βράδυ, ενώ οι Ιταλοί είχαν βγάλει βόλτα τα σκυλάκια τους και ήταν όλοι μαζεμένοι στα σκαλιά συζητώντας μεγαλόφωνα και χειρονομώντας έντονα, παίζοντας με τα ζώα τους.

Η Galleria Umberto σε μικρογραφία, μου θύμισε την Galleria Vittorio Emanuele του Μιλάνο... μου θύμισε ξαναλέω για να μην παρεξηγηθώ-καθώς δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα σε αυτά τα δύο οικοδομήματα. Και εδώ πάλι-μαντέψτε-έργα και σκαλωσιές, ευτυχώς σε ένα τμήμα και όχι σε όλο το εσωτερικό του εμπορικού.

Italy 2016 (33).JPG



Italy 2016 (37).JPG



Italy 2016 (36).jpg



Italy 2016 (44).JPG



Italy 2016 (35).JPG



Italy 2016 (4).JPG



Italy 2016 (38).JPG


Κάπου εδώ όμως η κούραση άρχισε να μας χτυπάει καμπανάκι και η επιστροφή προς το ξενοδοχείο ήταν πλέον επιβεβλημένη. Εδώ θα επιστρέφαμε ξανά, για να απολαύσουμε αυτήν τη γειτονιά της Νάπολη και μέρα φυσικά!

Και για να δικαιολογήσω τα 115 χιλιόμετρα ποδαρόδρομο της επικεφαλίδας μου...αρχίζω το μέτρημα από τώρα:

Κυριακή 24/7 : 10 χιλιόμετρα περπάτημα.
 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Η Δευτέρα 25/7 ξεκίνησε απολαμβάνοντας ένα πλούσιο πρωινό στην τραπεζαρία του ξενοδοχείου, καταστρώνοντας τα σημερινά σχέδια της εξερεύνησής μας. Το πρόγραμμα ήταν σφιχτό με πολλές εναλλαγές περιοχών και συνοικιών, γι' αυτό πρότεινα να κινηθούμε χωρίς αυτοκίνητο, αλλά με τα ΜΜΜ, ώστε να αποφύγουμε το άγχος του παρκαρίσματος και των παρκόμετρων, καθώς γνωρίζαμε από που θα ξεκινήσουμε αλλά όχι που θα καταλήξουμε κατά τη διάρκεια της σημερινής μας βόλτας.

Η πρότασή μου έγινε δεκτή με δυσαρέσκεια, αλλά ο προορισμός κλείδωσε: Quartieri Spagnoli για αρχή και η αναχώρηση προς αναζήτηση του πλησιέστερου σταθμού metro της περιοχής μας, έγινε.

Ο σταθμός Toledo στον οποίο κατεβήκαμε μας ξάφνιασε πολύ ευχάριστα με την ιδιαιτερότητά του, καθώς αμέτρητες μικρές ψηφίδες δημιουργούσαν την αίσθηση ότι περιβάλλεσαι από θάλασσα!

Italy 2016 (45).JPG



IMG_20160725_122938.jpg



IMG_20160725_122924.jpg


Η Via Toledo εκείνη την ώρα έσφυζε από ζωή! Κόσμος πηγαινοερχόταν πάνω κάτω, μπαινόβγαινε σε μαγαζιά κρατώντας σακούλες με ψώνια, μητέρες είχαν βγάλει βόλτα παιδιά με καροτσάκια και γκρουπ τουριστών δημιουργούσαν κυκλοφοριακό κομφούζιο!

IMG_20160725_123310.jpg



Italy 2016 (47).JPG


Δεν αφήσαμε κανένα καταναλωτικό δαιμόνιο να μας παρασύρει και γρήγορα χωθήκαμε στη συνοικία των Ισπανών. Εδώ δεν έχει καμία μα καμία σημασία σε ποιον δρόμο βρίσκεσαι, αφού όλα τα στενά είναι σχεδόν ίδια, αντιθέτως όσο πιο πολύ χάνεσαι στα δρομάκια, τόσο πιο πολύ αφουγκράζεσαι, οσμίζεσαι, γεύεσαι τον παλμό αυτής της τόσο ιδιαίτερης και συναρπαστικής πόλης.

Είναι πολύ εντυπωσιακό, το πως τόσα λίγα μέτρα διαδρομής είναι ικανά να σε μεταφέρουν σε έναν άλλο κόσμο και ακόμα εντυπωσιακότερο, το γεγονός ότι αυτοί οι δύο κόσμοι, δημιουργούν ταυτόχρονα μια εικόνα-ευρωστίας και παρακμής-,-ευζωίας και μιζέριας-,-πλούτου και φτώχειας-.

Και όμως, όλοι αυτοί οι διαφορετικοί κρίκοι, αλληλοσυμπληρώνονται δημιουργώντας μια γερή αλυσίδα, άρρηκτα δεμένης με το παρελθόν, αλλά ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον. Αυτό τουλάχιστον μαρτυρούν και τα τόσα έργα που συντελούνται ταυτόχρονα σε όλη την πόλη.

Italy 2016 (50).JPG



Italy 2016 (54).JPG



IMG_20160725_124026.jpg



IMG_20160725_124148.jpg



IMG_20160725_124617.jpg



IMG_20160725_123936.jpg



Italy 2016 (49).JPG


Στη συνέχεια από τοv σταθμό Augusteo πήραμε το Funicolare με προορισμό τη χλιδάτη συνοικία της Νάπολη, το Vomero.

GOPR5865_1469479710908_high.JPG


Το τελεφερίκ σε ανεβάζει σε ελάχιστα λεπτά στην κορυφή του λόφου και βγαίνοντας από τον σταθμό βρίσκεσαι για μια ακόμη φορά, σε ένα άλλο σκηνικό. Ωραίοι δενδρόφυτοι δρόμοι, αρχοντικά καλοδιατηρημένα σπίτια, ακριβά εμπορικά καταστήματα, πλατείες με γουστόζικα καφέ και εστιατόρια, περισσότερη καθαριότητα στους δρόμους και ένας μεγάλος πνεύμονας πρασίνου, το πάρκο με τη Villa Floridiana συνθέτουν τη συνοικία Vomero. Το πάρκο λοιπόν ήταν και ο επόμενος προορισμός μας, αναζητώντας λίγη δροσιά κάτω από τα ψηλά δέντρα του αλλά και ψήγματα ξεκούρασης μετά από το πολύ περπάτημα στη συνοικία των Ισπανών.

Για τη θέα από την άκρη του πάρκου, θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν...

IMG_20160725_131255.jpg



Italy 2016 (62).JPG



Italy 2016 (66).JPG



IMG_20160725_134634.jpg



IMG_20160725_133738.jpg



Italy 2016 (93).JPG



Italy 2016 (78).JPG


Απαραίτητη κρίθηκε η στάση-για καφέ και χυμούς-στην κεντρική πλατεία πριν την επίσκεψή μας στο Κάστρο Sant Elmo. Καθίσαμε σ' ένα συμπαθητικό καφέ-βιβλιοπωλείο! Πρωτότυπος συνδυασμός, δε θυμάμαι το όνομά του, με πρωτότυπη επίσης παρουσίαση των ροφημάτων που παραγγείλαμε καθώς συνοδεύονταν από διάφορα μπωλάκια, παραμπωλάκια με σνακς και ξηρούς καρπούς, κανονική υπερπαραγωγή!

Η διαδρομή μέχρι το Sant Elmo μας έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ακόμη περισσότερο αυτήν την όμορφη συνοικία, καθώς εδώ επικρατούσε ηρεμία και τάξη στους δρόμους, χωρίς κυκλοφοριακό χάος, κορναρίσματα και τρέλα.

IMG_20160725_150331.jpg



IMG_20160725_150506.jpg



IMG_20160725_150339.jpg



IMG_20160725_150555.jpg



IMG_20160725_150651.jpg


Η είσοδος στο Κάστρο κοστίζει 5 € και υπάρχει ένα ασανσέρ που σε ανεβάζει επάνω.

IMG_20160725_150839.jpg


Η θέα είναι πραγματικά μαγευτική. Όλη η Νάπολη απλώνεται μπροστά σου ξεδιάντροπα ελκυστική και το βλέμμα σου φτάνει μέχρι πέρα μακριά, στον γίγαντα που για την ώρα κοιμάται, τον Βεζούβιο.

Ίσως γι' αυτό λένε οι Ιταλοί: Vedi Napoli e poi muori (τη Νάπολη να δω, κι ας πεθάνω)!

Italy 2016 (79).JPG



Italy 2016 (83).JPG



Italy 2016 (81).JPG


Δε χορταίναμε να κάνουμε βόλτες απ' άκρη, σ' άκρη και να τραβάμε φωτογραφίες. Οι μηχανές και τα κινητά είχαν πάρει φωτιά!

IMG_20160725_152320.jpg



IMG_20160725_152400.jpg



IMG_20160725_151947.jpg



IMG_20160725_154208.jpg


Ξαφνικά, ένας τεράστιος κατάμαυρος όγκος, άρχισε να κινείται απειλητικά προς την πόλη, από την πλευρά του Βεζούβιου και να σκοτεινιάζει σταδιακά μια-μια τις συνοικίες της Νάπολη.

Italy 2016 (90).JPG



Italy 2016 (97).JPG



Italy 2016 (95).JPG



IMG_20160725_154406.jpg



IMG_20160725_154509.jpg


Πρώτα έφτασε ο αέρας, ο οποίος στο πέρασμά του, υποχρέωσε κάθε λογής σκουπίδια και πλαστικά μπουκάλια να στήσουν τρελό χορό γύρω μας. Μέχρι και καρέκλες παρέσυρε, κινώντας τες απειλητικά κατά πάνω μας. Βάλαμε μια τρεχάλα και άρον άρον εγκαταλείψαμε το Κάστρο βγαίνοντας στον περίβολο, προβληματισμένοι για το αν θα έπρεπε να παραμείνουμε εκεί μέχρι να περάσει το μπουρίνι ή αν θα συνεχίζαμε την πορεία μας προς το κέντρο της πόλης. Αποφασίσαμε το δεύτερο και μάλιστα δεν πήραμε το τελεφερίκ για να κατέβουμε, αλλά επιλέξαμε τα Panoramic Stairways για την κάθοδό μας. Μέχρι να ΄ρθει και η βροχή θα έχουμε κατέβει σκεφτήκαμε και θα δούμε και την υπέροχη αυτή διαδρομή που ξεκινάει κάτω από το Κάστρο και το μοναστήρι του San Martino.

Τα ΄θελε και μας ο κ...

Στα μισά της διαδρομής ξεκίνησαν οι πρώτες χοντρές σταγόνες και λίγο πριν φτάσουμε στο ιστορικό κέντρο (εκεί καταλήγει αυτή η διαδρομή) υποχρεωθήκαμε να προφυλαχθούμε από την καταιγίδα κάτω από ένα υπόστεγο, ενώ οι Ιταλοί με αυτοκίνητα και βέσπες περνούσαν ξυστά από δίπλα μας, γκαζώνοντας τα οχήματά τους, για να βγάλουν την ολισθηρή ανηφόρα.

IMG_20160725_160028.jpg



Italy 2016 (105).JPG



Italy 2016 (106).JPG



Italy 2016 (107).JPG



Italy 2016 (108).JPG



Italy 2016 (114).JPG


Σαν έκοψε η μεγάλη μπόρα χωθήκαμε πια στα στενά και ολισθηρά δρομάκια της παλιάς πόλης και επιδοθήκαμε για άλλη μια φορά στην αναζήτηση του Sorbillo για φαγητό, χωρίς όμως να σταθούμε-για δεύτερη φορά-τυχεροί. Ήταν και πάλι κλειστό.

Καταλήξαμε στο Di Matteo στη Via Tribunali και δεν απογοητευτήκαμε. Το φαγητό ήταν μια χαρά και οι τιμές ωραιότατες επίσης! Το δύσκολο ήταν τώρα, μετά από τόσο περπάτημα, η επιστροφή στο ξενοδοχείο με τα ΜΜΜ, αλλά έγινε και αυτό και μάλιστα δεν ανεβήκαμε στο δωμάτιο, αλλά πήραμε το αυτοκίνητο και επισκεφθήκαμε την ΙΚΕΑ, έξω από τη Νάπολη, ψάχνοντας κάποια προϊόντα που δεν υπήρχαν στην Ελλάδα. Επιστρέψαμε εξαντλημένοι και εδώ έλαβε τέλος και η δεύτερη μέρα!

Δευτέρα 25/7: 16 χιλιόμετρα περπάτημα.
 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Η Τρίτη 26/7 ξεκίνησε με τη βόλτα μας στην πιο αρχοντική συνοικία της Νάπολη, το Posillipo, τη συνοικία της οποίας η ομορφιά και η θέα έπαυαν τη λύπη κατά την άποψη των Αρχαίων Ελλήνων. Και μάλλον είχαν απόλυτο δίκιο!

Εκπληκτικά αρχοντικά κατρακυλάνε στον λόφο, τρυπωμένα μέσα στο πράσινο, φτάνοντας μέχρι τη θάλασσα. Τεράστια δέντρα προσφέρουν δροσιά και οξυγόνο στους κατοίκους αυτής της περιοχής και μικρούλες παραλίες τους δροσίζουν τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Μικρά μπαλκονάκια στην άκρη του δρόμου δίνουν την ευκαιρία στους περαστικούς για μια στάση, χαρίζοντάς τους άπλετη θέα σε ολόκληρο τον κόλπο της Νάπολη. Μικρές πλατειούλες, παραδοσιακά μαγαζάκια και κάποια εστιατόρια πλαισιώνουν ακόμη αυτό το πανέμορφο μέρος!

Italy 2016 (163).JPG



Italy 2016 (162).JPG



Italy 2016 (161).JPG



Italy 2016 (165).JPG


Στους πρόποδες του λόφου συναντήσαμε τη Mergellina, πρώην συνοικία ψαράδων, με πολλά καφέ και εστιατόρια, ένα μικρό λιμανάκι με περισσότερα κότερα πλέον παρά καϊκια και μια μικρή παραλία, στην οποία γινόταν χαμός από λουόμενους.

IMG_20160726_143826.jpg



IMG_20160726_143901.jpg



IMG_20160726_143832.jpg


Είχαμε αφήσει εκκρεμότητες όμως από το πρώτο μας βράδυ και επιστρέψαμε για να τις καλύψουμε. Ποιές ήταν αυτές? Μα φυσικά η ημερήσια επίσκεψη και φωτογράφιση της Piazza Plebiscito.

Italy 2016 (135).JPG



Italy 2016 (142).JPG



GOPR6068_1469571551265_high.JPG

Basilica Reale San Francesco di Paola. Η οπή στον τρούλο θυμίζει το Πάνθεον της Ρώμης.

Italy 2016 (137).JPG

Palazzo Reale και Galleria Umberto σε ανακαίνιση.

Italy 2016 (144).JPG

Εσωτερικός προαύλιος χώρος του Παλατιού. Λειτουργούσε μόνο μια αίθουσα στο ισόγειο και οι κήποι ήταν επίσης κλειστοί.

Italy 2016 (146).JPG



Italy 2016 (149).JPG



Italy 2016 (151).JPG



Italy 2016 (152).JPG



Italy 2016 (150).JPG

Gallerie Umberto

IMG_20160726_131044.jpg



GOPR6151_1469569582847_high.JPG

Castel Nuovo

Στη συνέχεια κατηφορίσαμε αυτόν τον δρόμο, ακριβώς δίπλα από το Castel Nuovo

Italy 2016 (159).JPG


και καταλήξαμε στους κήπους Molosiglio και το λιμάνι.

IMG_20160726_132716.jpg


Από αυτό το σημείο της πόλης, ο επόμενος προορισμός μας απείχε 1,2 km περπάτημα και δεν ήταν άλλος από το περίφημο Castel dell' Ovo. Πριν την είσοδο του Κάστρου συναντάς το γραφικό λιμανάκι της Santa Lucia, με πολλά σκάφη και ψαροταβέρνες που από το σούρουπο και μετά κατακλύζονται από κόσμο.

Italy 2016 (117).JPG



Italy 2016 (118).JPG


Το Castel dell' Ovo, όπως ήδη έχω αναφέρει είναι το παλαιότερο Κάστρο και βρίσκεται πάνω σε πρώην νησί και νυν χερσόνησο, χωρίς εισιτήριο εισόδου. Η θέα που προσφέρει στην πόλη από την κορυφή του είναι επίσης αξιοθαύμαστη και πάρα πολύς κόσμος το επισκέπτεται σε καθημερινή βάση.

Italy 2016 (134).JPG



Italy 2016 (119).JPG



IMG_20160726_115253 (1).jpg



IMG_20160726_115302.jpg



IMG_20160726_115954.jpg



IMG_20160726_115112 (1).jpg



IMG_20160726_115024.jpg



IMG_20160726_115637.jpg



IMG_20160726_114035.jpg


Ο επόμενος προορισμός μας ήταν πολύ ιδιαίτερος, μιας και πρώτη φορά θα μπαίναμε σε κατακόμβες, γι' αυτό η κούραση και η ζέστη δε μας πτόησαν, αλλά συνεχίσαμε ακάθεκτοι ορίζοντας τοποθεσία στο gps: Catacombe di San Gennaro, λόφος του Capodimonte, χωρίς διόδια!

Αυτό είναι ένα προάστιο, λίγο έξω από την πόλη, περίπου 20' με 30' λεπτά διαδρομής μέσα από δαιδαλώδεις συνοικίες με ανηφορικά, στενά πολλές φορές δρομάκια και αρκετή κίνηση. Πάντως η διαδρομή ήταν όμορφη και σου έδινε τη δυνατότητα να δεις πιο απομακρυσμένες γειτονιές και πιο φτωχικές συνοικίες, με τεράστιες πολυκατοικίες και μικρομάγαζα γύρω από μικρές πλατείες.

Η ξενάγησή μας στις κατακόμβες ξεκινούσε στις 16:00 οπότε είχαμε χρόνο για να πιούμε κάτι δροσιστικό στο καφέ. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 8€ και υπάρχουν μειωμένα εισιτήρια για φοιτητές και σπουδαστές.

Η αγωνία και η περιέργεια για το τι θα βλέπαμε ήταν μεγάλη, καθώς αιώνες ιστορίας ξετυλίγονται στον υπόγειο αυτό λαβύρινθο των κατακομβών, οι οποίες παραμένουν ανέπαφες από τον χρόνο και τη ζωή που συνεχίζει να κυλάει πάνω από αυτές. Από τον 2ο αι. μ.Χ. μέχρι και τους βομβαρδισμούς του 1940 υπήρξαν καταφύγιο των Ναπολιτάνων. Χωρίζονται σε 2 επίπεδα και αρχικά ήταν τόπος ταφής μιας ευγενούς οικογένειας ενώ στη συνέχεια δόθηκε χώρος ταφής και Χριστιανών. Η επέκταση ξεκίνησε τον 4ο αι. τοποθετώντας τα οστά του Αγριππίνου, πρώτου προστάτη της Νάπολη, σε έναν μονό λάκκο από ηφαιστιακή πέτρα, στη Βασιλική που αφιερώθηκε σε αυτόν. Ακόμη διατηρείται η επισκοπική καρέκλα σκαλισμένη στον βράχο και ένας βωμός στον οποίο οι πιστοί μπορούσαν να δουν και να αγγίξουν τον τάφο.

Το δεύτερο επίπεδο εκτείνεται γύρω από τη Βασιλική του Αγίου Αγριππίνου με δικτυωτή δομή. Ο επιβλητικός κατώτερος θάλαμος με ύψος 6 μέτρα φιλοξενεί μεγάλη κολυμβήθρα φτιαγμένη από τον επίσκοπο Παύλο ΙΙ, ο οποίος βρήκε εκεί καταφύγιο τον 8ο αι. κατά τη διάρκεια των Εικονομαχιών.

Οι άνω κατακόμβες προέρχονται από έναν αρχαίο τάφο του 3ου αι. στον οποίο διατηρούνται κάποιες από τις αρχαιότερες χριστιανικές τοιχογραφίες της νότιας Ιταλίας. Εδώ μεταφέρθηκαν τα οστά του San Gennaro, μετέπειτα πολιούχου της πόλης, τον 5ο αι. Λόγω των πολλών μαρτύρων οι άνω κατακόμβες μετατράπηκαν σε ιερό χώρο προσκυνήματος και πολυπόθητο μέρος για ταφή. Η καταγωγή του San Gennaro είναι ακόμη άγνωστη, αλλά μάλλον γεννήθηκε το 272 μ.Χ. και αποκεφαλίστηκε το 305 μ.Χ. όταν συνελήφθη για προστασία Χριστιανών.

Η θερμοκρασία στις κατακόμβες κυμαίνεται από 15 έως 22 βαθμούς και ο φωτισμός γίνεται με τεχνολογία LED για προστασία των τοιχογραφιών.

Italy 2016 (169).JPG



GOPR6169_1469569582847_high.JPG



Italy 2016 (175).JPG



Italy 2016 (168).JPG



Italy 2016 (172).JPG



Italy 2016 (179).JPG



Italy 2016 (186).JPG



Italy 2016 (177).JPG

Αυτή είναι η αρχαιότερη τοιχογραφία των κατακομβών, η οποία χρονολογείται από τον 2ο αι. μ.Χ. και παριστάνει τον Αδάμ και την Εύα.

Χορτασμένοι θέαμα και ιστορία ξεκινήσαμε για το κέντρο της πόλης προς αναζήτηση φαγητού, για να χορτάσουμε και τα στομάχια μας, τα οποία διαμαρτύρονταν εντόνως μετά από τόσες ώρες περιπλάνησης στη Νάπολη και τα περίχωρα αυτής!

Βρήκαμε να παρκάρουμε στη Via Foria κοντά στην Piazza Cavour και επιλέξαμε να φάμε στη L' Antica Pizzeria da Michel, ξακουστό μαγαζί από το 1870!

Κάμποσος ποδαρόδρομος (1,2 km να πάμε και άλλο τόσο για να γυρίσουμε στο αυτοκίνητο), αλλά δε βαριέσαι είπαμε, τόσα και τόσα χιλιόμετρα έχουμε περπατήσει τώρα θα κολώσουμε! Εξάλλου θα μας αποζημιώσει το φαγητό για το οποίο είχαμε διαβάσει τα καλύτερα λόγια.

Δυστυχώς όμως, κατά τη δική μας πάντα άποψη, οι μαργαρίτες που μας σέρβιραν ήταν ό,τι χειρότερο έχουμε δοκιμάσει EVER!! Και λέω "δοκιμάσει" γιατί δεν τις φάγαμε!!

Απογοητευμένοι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το αυτοκίνητο, αγοράζοντας μπισκότα και κρουασάν από ένα super market για να συμπληρώσουμε το γεύμα μας. Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για λίγη ξεκούραση και το βράδυ βγήκαμε για μια βόλτα στην περιοχή της Chaia με τα ωραία εμπορικά μαγαζιά.

Το τελευταίο αντίο όμως στη Νάπολη το είπαμε κάτω από το Κάστρο του Sant Elmo στο Vomero, μαζί με τον νεαρόκοσμο της πόλης, που μαζεύεται εκεί, για να φλερτάρει ή να πιει μια μπίρα ή να ακούσει λίγη μουσική απολαμβάνοντας αυτήν την εικόνα!

Italy 2016 (189).JPG



Italy 2016 (191).JPG



Italy 2016 (190).JPG



Τρίτη 26/7: 13 χιλιόμετρα περπάτημα.
 
Last edited:

aspa

Member
Μηνύματα
511
Likes
1.056
Επόμενο Ταξίδι
Ινδία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γυρος του κοσμου
Πολύ ωραίες φωτογραφίες από την μαγευτική Νάπολη. Ευχαριστούμε που μας ταξίδεψες πάλι εκεί.
 

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Τετάρτη 27/7 και είμαστε πανέτοιμοι να αποχαιρετήσουμε την ωραία Νάπολη και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας για έναν πολύ πολύ ιδιαίτερο προορισμό!

Η αλήθεια είναι, ότι όλους αυτούς τους μήνες προσμονής, ο Βεζούβιος και η Πομπηία ήταν οι δύο τοποθεσίες για τις οποίες τρέφαμε τη μεγαλύτερη λαχτάρα να επισκεφθούμε! Δεν είναι και λίγο να βρεθείς στο στόμα του διασημότερου ηφαιστείου της Ευρώπης, κοιτώντας τον τεράστιο κρατήρα του, που έσπειρε τον θάνατο και την καταστροφή, πετρώνοντας για πάντα τον χρόνο, στο διασημότερο Ρωμαϊκό θέρετρο, την Πομπηία!

22 km μας χώριζαν από την επίτευξη αυτού του στόχου, ο οποίος βρίσκεται στις δυτικές ακτές της Ιταλίας και κατά τον ιστορικό Στράβωνα οι πλαγιές του ήταν σκεπασμένες με ωραίους αγρούς και καλλιέργειες. Η πρώτη έκρηξη έγινε το 79 μ.Χ. και κατέστρεψε τρεις μεγάλες πόλεις: την Πομπηία, το Ηράκλειο και τις Σταβίες. Έγιναν και άλλες μεγάλες εκρήξεις, με τελευταία το 1906 που προκάλεσε μεγάλες καταστροφές και θανάτους πολλών ανθρώπων.

Σήμερα οι περιοχές γύρω από το ηφαίστειο είναι πολύ πυκνοκατοικημένες, παρά τον κίνδυνο που γνωρίζουν ότι διατρέχουν οι κάτοικοι, καθώς τα εύφορα ηφαιστειογενή εδάφη προσφέρουν πλούτο από την καλλιέργειά τους. Οι πλαγιές του είναι κατάφυτες από κήπους, ενώ ιδιαίτερα ευδοκιμούν τα αμπέλια από τους αρχαιότατους ακόμη χρόνους. Τα κρασιά του Βεζούβιου ήταν πασίγνωστα από τη Ρωμαϊκή εποχή, ενώ είναι περιζήτητο και το κρασί με το όνομα "Λάκριμα Κρίστι" (τα δάκρυα του Χριστού).

Italy 2016 (192).JPG


Πράγματι όταν φτάσαμε στους πρόποδες του βουνού και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε για την κορυφή, η βλάστηση ήταν οργιώδης με τεράστια δέντρα και πολύ πυκνούς θάμνους, που έκρυβαν τον ήλιο και πρόσφεραν απίστευτη δροσιά.

Φτάσαμε σε μια διασταύρωση και εκεί υπήρχε ένα κιόσκι με υπαλλήλους, οι οποίοι μας ενημέρωσαν ότι εδώ πρέπει να αφήσουμε το αυτοκίνητο πληρώνοντας 5€ για τη στάθμευση και να συνεχίσουμε μέχρι την είσοδο για το βουνό είτε περπατώντας, είτε παίρνοντας ταξί.

Αποφασίσαμε να πάρουμε ταξί με 2€/άτομο με επιστροφή και πολύ καλά κάναμε, όπως διαπιστώσαμε εκ των υστέρων, γιατί η απόσταση μέχρι την είσοδο του βουνού ήταν πολύ μεγάλη και ανηφορική εννοείται και θα καταναλώναμε πολύτιμη ενέργεια και δυνάμεις χωρίς λόγο. Αυτά τα λεγόμενα ταξί είναι πουλμανάκια 8-10 ατόμων, που σταματούν σε ένα σημείο της διαδρομής για να βγάλεις τα εισιτήρια εισόδου (10€ )/άτομο και σε αφήνουν στο μεγάλο parking ακριβώς πριν την είσοδο.

Κοσμοσυρροή επικρατούσε στο ξεκίνημα της ανάβασης, όσο όμως προχωρούσες και ο καθένας έβρισκε τον ρυθμό του, η κίνηση αραίωνε. Θα χαρακτήριζα μέτρια τη δυσκολία ανάβασης, περισσότερο λόγω ζέστης, παρά λόγω απόστασης ή ανηφόρας. Η κατάβαση ίσως ήταν δυσκολότερη γιατί γλιστρούσες πολύ εύκολα στα χαλίκια και τις πέτρες. Ένα πάντως είναι σίγουρο, ότι θέλει κλειστά παπούτσια (αθλητικά ή ορειβατικά) και όχι σαγιονάρες όπως είδα μερικούς να φορούν. Μετά το τέλος της επίσκεψης στο βουνό, στην έξοδο, σε περιμένουν βούρτσες και σκούπες για να καθαρίσεις τα παπούτσια σου από τη σκόνη και αν θέλεις αφήνεις ένα μικρό φιλοδώρημα!

Italy 2016 (194).JPG



Italy 2016 (211).JPG



Italy 2016 (200).JPG

Ο κόλπος της Νάπολη με όχι και τόσο καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες για πιο καθαρές φωτογραφίες

Italy 2016 (213).JPG



GOPR6203_1469655062830_high.JPG



Italy 2016 (202).JPG


Καταπληκτική εμπειρία, αξίζει σίγουρα η κούραση και η ταλαιπωρία, καθώς το θέαμα αποζημιώνει τον επισκέπτη.

Ο επόμενος πολυπόθητος προορισμός μας απείχε 40 km περίπου και φυσικά δεν ήταν άλλος από την Πομπηία. Φτάσαμε ντάλα μεσημέρι στον Αρχαιολογικό χώρο, παρκάραμε με χρέωση 10€ το αυτοκίνητο, σε ιδιωτικό parking, πολύ κοντά στην κεντρική είσοδο του χώρου, την Porta Marina και βγάλαμε εισιτήρια με 13€/άτομο. Εφοδιαστήκαμε με χάρτες και οδηγούς και ξεκινήσαμε την περιήγησή μας.

Η Πομπηία ήταν πόλη της νότιας Ιταλίας, στην πλευρά της Τυρρηνικής θάλασσας κοντά στη σημερινή Νάπολη. Χτίστηκε τον 5ο αι. από Έλληνες στους πρόποδες του Βεζούβιου και αργότερα έπεσε στα χέρια των Ρωμαίων. Η τοποθεσία της και το κλίμα της την έκαναν το καλύτερο θέρετρο της αρχαίας Ρώμης. Πολλοί Ρωμαίοι είχαν χτίσει εξοχικές επαύλεις διακοσμημένες με περίτεχνα έργα, αγάλματα, ψηφιδωτά και ζωγραφική. Το 62 μ.Χ. έγινε ένας δυνατός σεισμός που συντάραξε την πλούσια και όμορφη αυτή πόλη. Ο σεισμός αυτός δεν ήταν παρά ο προάγγελος της ολικής της καταστροφής.

Πράγματι στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ. μετά από μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου, ένα τεράστιο κύμα τέφρας έθαψε τα πάντα και πέτρωσε τον χρόνο και τους κατοίκους σ' αυτήν την πλούσια, σπάταλη και πανέμορφη Ρωμαϊκή πόλη. Οι ανασκαφές έφεραν στα μάτια μας, ζωντανή ολόκληρη την πόλη, αποκαλύπτοντας πολλές λεπτομέρειες της καθημερινότητας των κατοίκων της.

Διασώθηκαν προστατευμένες από τον χρόνο πολλές επαύλεις στολισμένες με τοιχογραφίες, πολυάριθμοι ναοί, καταστήματα, κρήνες, ιδιωτικά σπίτια, οίκοι ανοχής, το μεγάλο θέατρο και η παλαίστρα. Άνθρωποι που έτρωγαν ξαπλωμένοι σε ανάκλιντρα και άλλοι που έτρεχαν για να σωθούν, μικρά παιδιά που έπαιζαν και σώματα ζώων στους δρόμους της πόλης διασώθηκαν επίσης.

Italy 2016 (232).JPG



Italy 2016 (231).JPG



Italy 2016 (237).JPG



Italy 2016 (238).JPG



Italy 2016 (240).JPG



Italy 2016 (241).JPG



Italy 2016 (242).JPG



Italy 2016 (254).JPG



Italy 2016 (247).JPG



Italy 2016 (260).JPG



Italy 2016 (264).JPG

Θερμοπωλείο, κατάστημα που πουλούσε ζεστό κρασί το οποίο αποθήκευαν σε αυτές τις στρογγυλές γούρνες.

Italy 2016 (280).JPG



Italy 2016 (291).JPG


Το εσωτερικό του οίκου ανοχής με τα κρεβάτια και την τουαλέτα του:

Italy 2016 (284).JPG



Italy 2016 (283).JPG



Italy 2016 (286).JPG



Italy 2016 (287).jpg


Η Πομπηία είναι μεγάλη πόλη και χρειάζεται να της αφιερώσεις αρκετό χρόνο και πολύ περπάτημα για να δεις τους περισσότερους από τους θησαυρούς της. Την περίοδο πριν την καταστροφή της, η πόλη αριθμούσε 25,000 κατοίκους, οι οποίοι περνούσαν τον χρόνο τους στην αγορά, στα λουτρά, στο θέατρο ή στην παλαίστρα. Φτάνοντας μετά από πολύωρη περιπλάνηση, κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο στο εσωτερικό της παλαίστρας καθίσαμε στη σκιά για λίγη ξεκούραση.

Italy 2016 (275).JPG



Italy 2016 (277).JPG


Δε φαντάζεστε την έκπληξή μου και τη χαρά μου, όταν μπαίνοντας κάτω από τις κερκίδες, στη σκοτεινή καμάρα που φαίνεται στη φωτογραφία-εκεί δηλαδή που ήταν τα δωμάτια προετοιμασίας των αθλητών-βρέθηκα σε μια έκθεση με φωτογραφίες, video, μουσική και προβολές του αγαπημένου μου ροκ συγκροτήματος, των Pink Floyd, οι οποίοι έδωσαν το 1974, συναυλία μέσα στον χώρο της παλαίστρας.

IMG_20160727_164242.jpg



IMG_20160727_163905.jpg



IMG_20160727_164021.jpg



IMG_20160727_163847.jpg


Εξουθενωμένοι πλέον επιστρέψαμε στο αυτοκίνητο με προορισμό το κέντρο της σύγχρονης πόλης προς αναζήτηση φαγητού. Βολευτήκαμε με κάτι γρήγορο σε γνωστή αλυσίδα fast food, κάναμε και μια μικρή βόλτα γύρω από την πλατεία με την εκκλησία, αγοράσαμε σουβενίρ και αναχωρήσαμε για Ακτή Αμάλφι και Sorrento για διανυκτέρευση.


To Sorrento είναι μια μικρή πόλη στην Καμπανία, στη νότια Ιταλία με 17.000 περίπου κατοίκους και δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Η πόλη έχει θέα στον κόλπο της Νάπολη και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το κοσμοπολίτικο Capri. Από το λιμάνι του γίνονται καθημερινά δρομολόγια για το Capri, γι' αυτό και εμείς το επιλέξαμε για διανυκτέρευση.

Έχει ακόμα δύο γραφικά λιμανάκια: τη Marina Grande και τη Marina Piccola. Το 1558 η πόλη λεηλατήθηκε από τον Οθωμανικό στόλο ως μέρος του αγώνα των Τούρκων με τους Ισπανούς, οι οποίοι είχαν τον έλεγχο της μισής Νότιας Ιταλίας την εποχή εκείνη. Το 1648 οι κάτοικοι εξεγέρθηκαν εναντίον των Ισπανών, ενώ το 1656 μια επιδημία έπληξε την πόλη, ωστόσο το Sorrento παρέμεινε σημαντική δύναμη της νότιας Καμπανίας. Εδώ έζησαν ο Γκαίτε και ο Καζανόβα εξυμνώντας τις ομορφιές του τοπίου.

Αφήνοντας πλέον αρκετά πίσω μας την Πομπηία και περνώντας και το τελευταίο τούνελ μήκους 5 km-εκεί είχαμε μισή και πλέον ώρα μποτιλιάρισμα-αρχίσαμε σιγά-σιγά να παίρνουμε γεύση από την περίφημη Ακτή Αμάλφι και τον στριφογυριστό, στενό, όλο στροφές δρόμο με τη θεσπέσια θέα στην ήρεμη Τυρρηνική θάλασσα. Χωριά σκαρφαλωμένα σε καταπράσινους λόφους, απότομοι ψηλοί γκρεμοί, κατάφυτες χαράδρες και μικρά-μικρά τούνελ άρχισαν να μας γοητεύουν και ακόμα ήμασταν στην αρχή!

Το ταξίδι με το αυτοκίνητο σε αυτήν την περιοχή είναι συναρπαστική και συνάμα προκλητική εμπειρία. Λεμονόκηποι υπάρχουν παντού σε όλη την ακτή και εκτός από το περίφημο limoncello, τα λεμόνια κυριαρχούν παντού! Είδα κυρία να φορά φόρεμα με τυπωμένα λεμόνια στο ύφασμά του!

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα και παρ' όλη την κούραση και το περπάτημα της ημέρας αποφασίσαμε να περπατήσουμε τα 2 km μέχρι το κέντρο της πόλης για μια μικρή εξερεύνηση. Τελικά η μικρή εξερεύνηση κατέληξε σε πιο μεγάλη εξερεύνηση, καθώς η πόλη ήταν πανέμορφη και έσφυζε από ζωή στα στενά και γραφικά δρομάκια της. Κόσμος πήγαινε, ερχόταν, γέμιζε τα εστιατόρια, τα μαγαζιά, τα καφέ, τις πλατείες. Κανονικό πάρτι! Πού να μας κάνει καρδιά να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο! Και δώστου περπάτημα από δω, πάμε να δούμε και από κει...Ε να μην πάμε και μέχρι το λιμάνι να δούμε από πού φεύγει το καράβι για το Capri? Μην ψάχνουμε το πρωί και καθυστερούμε.

Για να κατέβεις στη Marina Piccola και από εκεί να φτάσεις δίπλα, στο λιμάνι απ' όπου αναχωρούν τα πλοία υπάρχουν δύο τρόποι: ή κατεβαίνεις πολλααααά σκαλιά ή παίρνεις ασανσέρ! Ναι παρακαλώ, ένα ασανσέρ τοποθετημένο στον κάθετο βράχο σε κατεβάζει με 1,80€ (με επιστροφή), άνετα και γρήγορα στον προορισμό σου. Έτσι εξυπηρετούνται και οι λουόμενοι της μικροσκοπικής παραλιούλας που βρίσκεται εκεί και οι αμέτρητοι ταξιδιώτες που καθημερινά κατακλύζουν το λιμάνι για τις ημερήσιες εκδρομές τους στο γειτονικό Capri.

Italy 2016 (300).JPG



Italy 2016 (301).JPG



Italy 2016 (302).JPG



Italy 2016 (310).JPG



Italy 2016 (311).JPG



Italy 2016 (308).JPG



Italy 2016 (324).JPG



Italy 2016 (323).JPG



Italy 2016 (306).JPG


Τελικά αργά το βράδυ πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο. Τα πόδια δεν πονούσαν πλέον, λες και κάτι μαγικό είχε συμβεί και οι πόνοι είχαν εξαφανιστεί. Αύριο ξημέρωνε μια καινούρια μέρα και ακόμα περισσότερες συγκινήσεις μας περίμεναν.

Capri ερχόμαστε....

Τετάρτη 27/7: 17 δύσκολα χιλιόμετρα περπάτημα (ανάβαση στον Βεζούβιο και στην Πομπηία περπάτημα κάτω από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο)
 
Last edited:

Klair

Member
Μηνύματα
1.065
Likes
7.923
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Από τον σχεδιασμό ακόμα αυτού του ταξιδιού, το Capri αποτελούσε έναν σημαντικό προορισμό για εμάς, καθώς δεν μπορείς να παραλείψεις ένα τέτοιο μέρος, τόσο διάσημο και κοσμοπολίτικο όπως η Καπρέα νήσος. Αυτήν την ονομασία έδωσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, που αποίκησαν πρώτοι το νησί, την εποχή της Μεγάλης Ελλάδας, λόγω της παρουσίας πολλών αγριογούρουνων στα πυκνά τότε δάση του νησιού. Το Capri αποτέλεσε τουριστικό θέρετρο από τη Ρωμαϊκή εποχή και είχε μαγέψει τον αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος έχτισε στα καλύτερα σημεία του νησιού πολυτελέστατες βίλες.

Αποτελεί επίσης αγαπημένο προορισμό αμέτρητων διάσημων προσώπων από την εποχή του Jack Lemon και της Sofia Loren μέχρι τη σημερινή εποχή του Brand Pitt και του Tom Cruise, αφού συνδυάζει μαγευτική φυσική ομορφιά και μοναδικής αρχιτεκτονικής σπίτια-βίλες, λιθόστρωτα δρομάκια για περιπάτους μέσα από ολάνθιστους κήπους, φινέτσα και είναι πρότυπο φιλικής ανάπτυξης για το περιβάλλον. Ολόκληρο το νησί αποπνέει μια ονειρεμένη ατμόσφαιρα που γοητεύει τους χιλιάδες επισκέπτες που το κατακλύζουν καθημερινά.

Για να μπορέσεις όμως να γνωρίσεις, να γευτείς, να μυρίσεις, να αισθανθείς, να νιώσεις, να ζήσεις όλα αυτά που μπορεί να σου δώσει αυτός ο "βράχος των ονείρων" πρέπει να του αφιερώσεις χρόνο. Μέρες και όχι λίγες ώρες, όπως συμβαίνει με τα άπειρα γκρουπ, που κάνουν απόβαση κάθε μέρα στη Marina Grande, τρέχοντας πίσω από τα χρωματιστά σημαιάκια των ξεναγών τους. Πρέπει να κοιτάξεις πίσω από τους προβολείς που αδιάκοπα φωτίζουν το νησί, για να σου αποκαλυφθεί το παρασκήνιο και τότε μόνο θα τα έχεις δει όλα, σε τούτο τον μοναδικό παράδεισο.

Πρωινό Πέμπτης 28/7 κατηφορίζουμε με τα πόδια τον δρόμο από το ξενοδοχείο Desiree του Sorrento, με προορισμό το λιμάνι, για την αναχώρισή μας με το πλοίο Caremar, για Capri. Επιβιβαζόμαστε στο άνετο, κλιματιζόμενο ferry και σαλπάρουμε ακριβώς στην ώρα μας-9:30-για τη Marina Grande, το πολυσύχναστο λιμάνι του Capri. Διάρκεια ταξιδιού μισή ώρα και κόστος εισιτηρίων 30€/άτομο round trip.

Με τη θάλασσα κάλμα και την υγρασία στο φουλ προσεγγίζουμε το λιμάνι, στη βορεινή πλευρά του νησιού, που βρίσκεται κάτω από μια καταπράσινη πλαγιά με διάσπαρτα σπίτια χαμένα και χωμένα μέσα στη βλάστηση. Η Marina Grande είναι ένα πολύβουο λιμάνι, καθώς εδώ αράζουν όλα τα πλοία που μεταφέρουν τους επισκέπτες στο νησί, οι οποίοι προσπαθούν να βρουν μέσο για να μεταφερθούν στο Capri ή στο Anacapri, τον δεύτερο οικισμό του νησιού. Οι επιλογές είναι πολλές καθώς έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε λεωφορεία, τελεφερίκ ή cabrio (ειδικής κατασκευής) ταξί.

Η ουρά στο τελεφερίκ ήταν απίστευτη και είπαμε να ρωτήσουμε έναν ταξιτζή πόσο θέλει για να μας πάει στο ξενοδοχείο μας στο Anacapri. 25€ ήταν η ταρίφα, οπότε αμέσως αλλάξαμε γνώμη και στηθήκαμε και εμείς στη σειρά για να ανέβουμε με το τελεφερίκ αφού πρώτα βγάλαμε εισιτήρια, λίγο πιο πέρα στα ταμεία, με 1,80€/άτομο. Τελικά η αναμονή δεν ήταν κάτι φοβερό, η ουρά προχωρούσε αρκετά γρήγορα και η διαδρομή με την όμορφη θέα μας αποζημίωσε πλήρως.

IMG_20160728_181708.jpg



Italy 2016 (450).JPG


Το τελεφερίκ τερματίζει στην κεντρική πλατεία του Capri, ένα πανέμορφο μπαλκόνι με άπλετη θέα στο λιμάνι, στο άγριο καταπράσινο βουνό Solaro και φυσικά στην απέραντη καταγάλανη θάλασσα.

Italy 2016 (335).JPG



Italy 2016 (332).JPG



GOPR6336_1469745493962_high.JPG


Από εδώ έπρεπε να πάρουμε το λεωφορείο για Anacapri. Βγάλαμε άλλα εισιτήρια 1,80€/άτομο και επιβιβαστήκαμε με σειρά προτεραιότητας στο μικρό λεωφορείο. Από την πλατεία προηγουμένως είχαμε δει μακριά πέρα στο βουνό, έναν δρόμο, γαντζωμένο στον απότομο γκρεμό, να στριφογυρίζει το κορμί του Solaro και αναρωτηθήκαμε αν αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί στον δεύτερο μεγάλο οικισμό του νησιού.

Και πράγματι το λεωφορείο κινούμενο με ιλλιγγιώδη ταχύτητα, άρχισε να ανηφορίζει το βουνό, ακολουθώντας τον στενό, φιδίσιο δρόμο μοιάζοντας να αιωρείται στον γκρεμό, χαρίζοντάς μας εκπληκτική θέα στη Marina Grande, αλλά και σε όλη τη βόρεια πλευρά του νησιού. Μετά από αυτήν την περιπέτεια που ζήσαμε και βγήκαμε αλώβητοι στην Piazza Vittoria του Anacapri ονομάσαμε το πουλμανάκι αυτό και όλα τα υπόλοιπα που χρησιμοποιήσαμε κατά την παραμονή μας στο νησί: "ο Χάρος", καθώς όλοι οι οδηγοί τους, μηδενός εξαιρουμένου, είχαν την ίδια οδηγική συμπεριφορά. Παράνοια!

Italy 2016 (338).JPG


Το Anacapri είναι χτισμένο στη δυτική πλευρά του όρους Solaro, αθέατο από το λιμάνι και τη Χώρα, αφού παρεμβάλλεται ανάμεσα, η κατακόρυφη πλευρά του βουνού, η οποία μοιάζει να το προστατεύει από τα φώτα της δημοσιότητας, κρατώντας το μακριά από τον πολύ κόσμο, προσφέροντας περισσότερη ησυχία και γαλήνη, ειδικά από το απόγευμα και έπειτα, που το έχουν εγκαταλείψει και οι τελευταίοι ημερήσιοι τουρίστες.

Η ονομασία του οφείλεται στην υψηλή τοποθεσία που είναι χτισμένο και πιθανόν το πρώτο συνθετικό του ονόματός του να προέρχεται από την ελληνική λέξη "άνω". Ο κεντρικός δρόμος του είναι η Via Orlandi, ένας αρκετά μακρύς πεζόδρομος, που διασχίζει το χωριό και αποτελεί την κεντρική αγορά του. Πολλά μαγαζάκια, καφέ, εστιατόρια, μικρούλες πλατείες, εκκλησίες συγκεντρώνουν αρκετό κόσμο, χωρίς όμως να γίνεται συνωστισμός ή το αδιαχώρητο. Εδώ η καθημερινότητα των κατοίκων κυλά σε πιο ήρεμους ρυθμούς, σε ένα γαλήνιο περιβάλλον, γεμάτο κήπους με λουλούδια, δέντρα, όμορφα σπίτια και διάχυτη τέχνη παντού, ακόμη και σε δημόσια παγκάκια και σκάλες σπιτιών!

Italy 2016 (340).JPG



Italy 2016 (346).JPG



Italy 2016 (398).JPG



IMG_20160728_170758.jpg



IMG_20160728_171644.jpg



IMG_20160728_171823.jpg


Διασχίζοντας τη Via Orlandi, στην πρώτη μικρή πλατεία που συναντήσαμε είδαμε το διάσημο Casa Rossa, ένα μεγάλο κόκκινο κτίριο, που χτίστηκε από έναν Αμερικανό μεταξύ 1876 και 1898 και σήμερα στεγάζει συλλογή από πίνακες ζωγραφικής, ενώ στην πρόσοψή του υπάρχει ελληνική επιγραφή, η οποία χαιρετά τους πολίτες της "πόλης της απραξίας"!

Italy 2016 (341).JPG



IMG_20160728_122954.jpg



Italy 2016 (344).JPG


Λίγο πιο κάτω, δεξιά, ένα στενό δρομάκι η Via San Nicola, μας οδήγησε στην ομώνυμη μικρούλα πλατεία όπου δεσπόζει η μεγάλη εκκλησία St. Michael, διάσημη για το ζωγραφισμένο πάτωμά της και τους πίνακες ζωγραφικής μεγάλων Ναπολιτάνων καλλιτεχνών.

Italy 2016 (342).JPG



IMG_20160728_170112.jpg



IMG_20160728_170103.jpg



IMG_20160728_165623.jpg


Συνέχεια της εκκλησίας αποτελεί το πρώην μοναστήρι και νυν ξενοδοχείο, που θα μας φιλοξενούσε για το σημερινό βράδυ το: Antico Monastero di Anacapri. Δε μάθαμε ποτέ πως το πρώην μοναστήρι περιήλθε στην κυριότητα του σημερινού ιδιοκτήτη του, αυτό όμως που μπορώ με βεβαιότητα να πω είναι, πως η οικογένεια που το εκμεταλλεύεται, σεβάστηκε απόλυτα την ιστορία του κτίσματος και ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τις αντίκες και τα έργα τέχνης, ενώ διατήρησε ανέπαφα πολλά στοιχεία του μοναστηριού, όπως για παράδειγμα τις στενές και κοντές πόρτες των πρώην κελιών και νυν 3 όλων κι όλων, δωματίων του καταλύματος. Η δε τραπεζαρία που σερβιριζόταν το πρωινό ήταν καλύτερη και από αίθουσα μουσείου.

Italy 2016 (447).JPG



Italy 2016 (446).JPG

Και αυτό είναι μόνο το κελάρι-είσοδος του ξενοδοχείου.

Αφού τακτοποιηθήκαμε, λάβαμε χάρτες και αναλυτικότατες οδηγίες για τα αξιοθέατα από τους ευγενέστατους ιδιοκτήτες, καθώς και προτάσεις για εστιατόρια και γρήγορο φαγητό. Πανέτοιμοι λοιπόν ξεκινήσαμε για τη νούμερο 1 ατραξιόν του Anacapri: την ανάβαση με το μονοθέσιο λιφτ στην κορυφή του Monte Solaro. Το πήραμε από την κεντρική πλατεία Vittoria με κόστος εισιτηρίου 11€ round trip και μέσα σε λίγη ώρα μας μετέφερε στα 590 μέτρα υψόμετρο, ανηφορίζοντας τη δυτική πλαγιά του βουνού, πάνω από κατάφυτους κήπους με λουλούδια, μποστάνια με όλων των ειδών τα λαχανικά, τεράστια δέντρα, οξιές και καστανιές χαρίζοντάς μας απερίγραπτη θέα σε ολόκληρο το νησί!

Το καρεκλάκι σε αφήνει λίγα μόλις μέτρα πριν την κορυφή και ανεβαίνοντας την υπόλοιπη διαδρομή με τα πόδια νομίζεις ότι βρίσκεσαι πρώτη θέση σε αεροπλάνο και πετάς πάνω από το νησί. Αν μάλιστα είσαι τυχερός όπως εμείς και έχει πάχνη που ανεβαίνει από τη θάλασσα και καλύπτει τις απόκρημνες, βραχώδεις ακτές, τότε σίγουρα πετάς μέσα στα σύννεφα, μην μπορώντας να χωρέσεις στο οπτικό σου πεδίο την τόση ομορφιά που σε περιτριγυρίζει!

Italy 2016 (347).JPG



Italy 2016 (355).JPG



Italy 2016 (392).JPG



Italy 2016 (389).JPG



Italy 2016 (366).JPG



Italy 2016 (374).JPG



Italy 2016 (375).JPG



Italy 2016 (380).JPG



Italy 2016 (376).JPG



Italy 2016 (382).JPG


Επιστρέψαμε στην πλατεία Vittoria και σταθήκαμε για λίγο στη σκιά των δέντρων προσπαθώντας να επεξεργαστούμε και να χωνέψουμε αυτό που πριν λίγη ώρα είχαμε καταπιεί αχόρταγα με όλες μας τις αισθήσεις!

Συνεχίσαμε τη διαδρομή μας προς τη βίλα San Michele, που χτίστηκε από τον Σουηδό συγγραφέα Axel Munthe, ο οποίος έζησε πολλά χρόνια εδώ, μαγεμένος από τις ομορφιές του νησιού αλλά και τα αρχαία αντικείμενα. Ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη του για όλα αυτά, ώστε συγκέντρωσε μια τεράστια συλλογή από μάρμαρα, κολώνες, αγάλματα, σαρκοφάγους κ.α. μέσα στην κατοικία του η οποία έχει μετατραπεί σε ένα υπέροχο μουσείο.

Περπατώντας στο λιθόστρωτο μονοπάτι στην άκρη της βίλας φτάσαμε σε ένα από τα ωραιότερα μπαλκόνια του νησιού με καταπληκτική θέα στο λιμάνι και το Capri. Από εδώ ξεκινούν και τα Phoenician Steps ή αλλιώς Scala Fenicia. Πρόκειται για την αρχαία οδό που συνέδεε το Anacapri με τη Marina Grande, μια υπέροχη διαδρομή από 800 σκαλιά που άρχισαν να φτιάχνονται από Αρχαίους Έλληνες και ήταν ο μοναδικός τρόπος να φτάσει κανείς στο Anacapri μέχρι το 1874.

GOPR6394_1469745493962_high.JPG


Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής προς το κέντρο και συγκεκριμένα αναζητούσαμε το μαγαζί Pasta e Pizza (take away) στον πεζόδρομο, για να φάμε κάτι πρόχειρο για την ώρα, μιας και το βράδυ σκοπεύαμε να κατέβουμε στη Χώρα για φαγητό και Capri by night. Αγοράσαμε panini και κομμάτια pizza και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για πολύ λίγη ξεκούραση καθώς μας περίμενε μια ακόμα διαδρομή σε ένα αρχαίο μονοπάτι, με σκοπό να φτάσουμε στην άκρη του γκρεμού, εκατοντάδες μέτρα πάνω από τη θάλασσα, με θέα τους βράχους Faraglioni πέρα μακριά στον ορίζοντα, βλέποντας τον ήλιο να βουτάει στη θάλασσα!

Μετά την εκκλησία της Αγίας Σοφίας, αριστερά και όλο ευθεία ξεκινάει μια διαδρομή, όχι πολύ γνωστή στους πολλούς τουρίστες, αλλά ιστορική, αρχαία και πανέμορφη. Η Via Migliara, Ρωμαϊκή οδός διατρέχει μέχρι και σήμερα καλλιεργημένα χωράφια με κάθε λογής ζαρζαβατικά, απέραντους πανέμορφους κήπους με χιλιάδες λουλούδια, δέντρα, θάμνους και αρχοντικές κατοικίες χαμένες μέσα στο πράσινο. Πήρε το όνομά της από το κεχρί, φυτό που καλλιεργούνταν στα μεγάλα χωράφια της περιοχής, κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους και καταλήγει σε ένα σημείο κατάφυτο από πεύκα, που αν θυμάμαι καλά από τα λεγόμενα του ξενοδόχου ονομάζεται "φιλοσοφικό πάρκο". Είχε μάλιστα και κάποια παγκάκια μάλλον για τους....φιλόσοφους που έρχονται εδώ για να εμπνευστούν και να διαλογιστούν. Εμείς πάντως στο συγκεκριμένο σημείο δε συναντήσαμε ψυχή! Στην υπόλοιπη διαδρομή, φινετσάτοι Ιταλοί κάτοικοι της περιοχής, έκαναν jogging και έβγαζαν τα σκυλιά τους βόλτα, απολαμβάνοντας το υπέροχο δειλινό.

Πριν το τέλος της διαδρομής υπάρχει το διάσημο εστιατόριο Gelsomina, που πηγαινοφέρνει τους πελάτες του με πουλμανάκι, από και προς το κέντρο του Anacapri.

Italy 2016 (416).JPG



Italy 2016 (417).JPG



Italy 2016 (413).JPG



Italy 2016 (405).JPG



Italy 2016 (401).JPG



Italy 2016 (408).JPG


Η βραδιά συνεχίστηκε στο Capri.

Μπήκαμε πάλι σε ένα λεωφορείο "Xάρο", το οποίο κατρακυλώντας σαν τρελό τον στενό, όλο στροφές δρόμο, μας άφησε λίγο πριν την Piazzetta. Εδώ βρίσκεται ο ψηλός Πύργος με το ρολόι, ο ναός του Αγίου Στεφάνου με τα πολλά σκαλιά, καταφύγιο κουρασμένων τουριστών για λίγη ανάπαυλα, το Δημαρχείο και φυσικά η μικροσκοπική πλατεία, περιτριγυρισμένη από καφέ και εστιατόρια. Εδώ χτυπά η καρδιά του νησιού και πολλοί έχουν παρομοιάσει την πλατεία με ανοιχτό θέατρο, όπου όλοι έρχονται για να δουν και να τους δουν! Πριν από πολλά χρόνια η Piazzetta αποτελούσε την υπαίθρια αγορά του νησιού, ενώ σήμερα είναι σημείο συνάντησης ντόπιων, τουριστών και διάσημων επισκεπτών. Σίγουρα είναι μια αξέχαστη εμπειρία να καθίσεις σε ένα καφέ ή έστω στα σκαλάκια της εκκλησίας και να αφεθείς στην παρατήρηση όλων των δρώμενων που συμβαίνουν γύρω σου. Χωθήκαμε μέσα στα στενά δρομάκια της πόλης, γεμάτοι λαιμαργία, να χορτάσουμε όσες περισσότερες βραδινές εικόνες μπορούσαμε από αυτήν την τόσο φημισμένη και διάσημη γωνιά του πλανήτη.

Τα εστιατόρια έσφυζαν από ζωή, τα πανάκριβα καταστήματα φωταγωγημένα περίμεναν τους εύπορους πελάτες να ξοδέψουν χιλιάδες ευρώ για ένα μόνο ζευγάρι πέδιλα, ενώ η ουρά για ένα χωνάκι παγωτό μετρούσε κάμποσα μέτρα. Αναζητήσαμε και εμείς κάποιο εστιατόριο για φαγητό. Οι επιλογές ήταν κάμποσες, αλλά προτιμήσαμε να καθίσουμε στο Baco di Buca, για το οποίο είχαμε διαβάσει καλές κριτικές: "Ανθρακες όμως ο θησαυρός"!

Οι μερίδες ήταν παιδικές θα έλεγα. Παραγγείλαμε μπριζόλα η οποία ήταν ένα σκέτο κομμάτι κρέας χωρίς κανένα συνοδευτικό και τα σκαλοπίνια ήταν τρία κομματάκια κρέας σε μέγεθος και πάχος τσιπς. Οι τιμές ήταν 15€ για το κάθε πιάτο και οι πατάτες που αναγκαστικά παραγγείλαμε επιπλέον κόστιζαν 5€ μια μικρή μερίδα. Εν ολίγοις με το φαγητό την πατήσαμε στο συγκεκριμένο μαγαζί, αλλά συμπληρώσαμε το δείπνο μας με γλυκάκια από ένα ζαχαροπλαστείο στην πλατεία.

Μετά το φαγητό συνεχίσαμε να βολτάρουμε στα σοκάκια του νησιού, να χαζεύουμε τις βιτρίνες των μεγάλων οίκων μόδας στην υπέρλαμπρη Via Camerelle, να παρατηρούμε τα χλιδάτα ξενοδοχεία με τους πανέμορφους καταπράσινους κήπους και τον κόσμο που πλέον είχε αρχίσει να αραιώνει γιατί η νύχτα είχε προχωρήσει αρκετά.

Καθίσαμε στα ξύλινα παγκάκια του μπαλκονιού, πάνω από το σημείο άφιξης του τελεφερίκ και η θέα του φωτισμένου λιμανιού ήταν πραγματικά μαγευτική! Τα μάτια δε χόρταιναν να ρουφούν εικόνες!

Italy 2016 (421).JPG



Italy 2016 (422).JPG



Italy 2016 (418).JPG



Italy 2016 (424).JPG



Italy 2016 (437).JPG



Italy 2016 (520).JPG



Italy 2016 (521).JPG


Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την επόμενη μέρα με το Capri και αποσυρθήκαμε στο ήσυχο Anacapri για ύπνο, γεμάτοι εικόνες και εμπειρίες.


Πέμπτη 28/7: 13 χιλιόμετρα περπάτημα.
 
Last edited:

chrgkoutz

Member
Μηνύματα
302
Likes
963
Ονειρεμένο Ταξίδι
Δάση Βόρειου Καναδά
Μπραβο Klair,μια οργανωση και προγραμματισμος,που βοηθα τους "επομενους" ταξιδιωτες στην προτοιμασια τους,ενω αρτιοτατη η παρουσιαση σου, οικονομικη, περιγραφικη, αλλα και φωτογραφικη.
Αν μου επιτρεπεις και μια προταση,ο τιτλος θα μπορουσε εξ αρχης,να ειναι πιο επεξηγηματικος και αναλυτικος για τις πολεις που περιλαμβανει, πχ
Napoli- Vezouvio-Pompeii-Sorrento- Capri- Positano- Ravello- Matera- Bari: Road trip etc,
ωστε να "φαινονται" απο την πρωτη στιγμη ολοι οι επι μερους προορισμοι,που μπορει να θελει καποιος να ψαξει/διαβασει,καθως οι περιγραφες,αλλα και τα στοιχεια που παραθετεις ειναι χρησιμα ακομη και για επι μερους επισκεψεις στις πολεις αυτες.
Τελος κι εγω ειμαι της αποψης,οτι χωρις πεζοπορια δεν υπαρχει τουριστικο ταξιδι.
Ευχομαι Καλη συνεχεια και Πολλα ακομη ταξιδια.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.889
Μηνύματα
743.557
Μέλη
35.564
Νεότερο μέλος
Melina231

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom