psilos3
Member
- Μηνύματα
- 8.006
- Likes
- 64.858
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Περιεχόμενα
- Κεφάλαιο 1
- Άλλη μια ιδιαίτερη προετοιμασία
- Θεσσαλονίκη – Κέιπ Τάουν με μια ανάσα
- Οι αποικιακές πόλεις & ο δρόμος του κρασιού
- Οινοποιείων συνέχεια και το Σαββατόβραδο στο κέντρο
- Στις ανεπανάληπτες ομορφιές του Cape Town
- Αναζητώντας την Καλή Ελπίδα
- Ραντεβού με τη σκληρή ιστορία
- Από την προκυμαία μέχρι τα μπαρ
- Επιστροφή στην Addis Ababa
- Ένα ηλιοβασίλεμα στον Ζαμβέζη
- Σαφάρι στο πάρκο Chobe
- Botswana, από νερού και ξηράς
- Επιστροφή στη βάση μας
- Στην πισίνα του Διαβόλου
- Το θαύμα της Ζιμπάμπουε
- Μια βόλτα ακόμη και πίσω στην Ελλάδα
- Ταξιδιωτικός απολογισμός και συμπεράσματα
Σαφάρι στο πάρκο Chobe
Το βάρβαρο ξύπνημα μας είχε γίνει σχεδόν συνήθεια, έτσι λίγο μετά τις πέντε και μετά από ένα υποτυπώδη καφέ επιβιβαστήκαμε στο όχημα που μας παρέλαβε από το hostel, με τη θερμοκρασία να είναι σχετικά χαμηλή αναγκάζοντας μας να φορέσουμε μακρυμάνικο.
Λίγα μέτρα πιο κάτω και χωρίς ακόμα το μάτι να έχει ανοίξει για τα καλά, αντικρύσαμε την εξής εικόνα:
Αυτό το βουβάλι «τιμωρήθηκε» από τα άλλα κι έμεινε εκτός αγέλης και κάπως έτσι έφτασε ως την κατοικημένη περιοχή, μας είπε ο οδηγός εξηγώντας αυτό που βλέπαμε. Εδώ κινδυνεύετε μόνο από τα ζώα, όχι από τους ανθρώπους, να δείχνετε μεγάλη προσοχή ειδικά αν κυκλοφορείτε βραδινές ώρες συνέχισε λέγοντας, κάτι που βέβαια ήδη γνωρίζαμε αλλά είχε μεγάλη διαφορά να το βλέπεις να εκτυλίσσεται μπροστά σου.
Φυσικά αυτό ήταν πταίσμα μπροστά στους ελέφαντες και τις καμηλοπαρδάλεις που βλέπαμε δεξιά κι αριστερά του δρόμου να βοσκάνε, στην κοντινή διαδρομή ως τα σύνορα, παρέα εδώ και λίγη ώρα με μια οικογένεια Ισπανών που μαζέψαμε λίγο παρακάτω και θα κάναμε μαζί τη δραστηριότητα. Με τον δρόμο μεταξύ των δύο χωρών να περνάει μέσα από το εθνικό πάρκο, τι πιο λογικό θα μου πείτε.
Η συνοριακή διέλευση έπρεπε να γίνει πεζή, καθώς εκτός από τον έλεγχο και το σφράγισμα των διαβατηρίων για την είσοδο στην Μποτσουάνα, έπρεπε να μετρηθούμε για πυρετό και να απολυμάνουμε χέρια και παπούτσια, βουτώντας στο ειδικό υγρό! Το διαμορφωμένο για καθήμενους όχημα μας περίμενε από την άλλη πλευρά των συνόρων, όπου δίχως καθυστέρηση ξεκίνησε την πορεία του αφού πρώτα γνωρίσαμε τον οδηγό:
Βρισκόμασταν μεν εντός κατοικημένης περιοχής, όμως αυτό δεν εμπόδιζε σε τίποτα να συναντήσουμε τα πρώτα ζώα ψάχνοντας στον παράδρομο ανάμεσα σε φωλιές από ύαινες. Μπορεί να μην τις συναντήσαμε, όμως αποζημιωθήκαμε μ’ ένα κοπάδι αντιλόπες έτρεχαν με χάρη, αλλά κι έναν αγριόχοιρο της Αφρικής, με τα κλασσικά βοσκοπούλια που τρέφονται με παράσιτα από το δέρμα του, κάτι ως τώρα νόμιζα ότι πρόκειται απλά για ένα καρτούν κι όχι πραγματικότητα:
Η είσοδος «Sedudu» του πάρκου δεν ήταν μακριά, έτσι με μια μικρή στάση για τα διαδικαστικά, τις καταγραφές αλλά και την παραλαβή άλλων τριών επιβατών για των εννέα θέσεων τζιπ, ξεκινήσαμε αρχικά από την προκαθορισμένη διαδρομή:
*Η κράτηση για την δραστηριότητα της ημέρας που θα δείτε σ’ αυτό και το επόμενο κεφάλαιο (σαφάρι, πλεύση, μεταφορές και φαγητό), έγινε μέσω GetYourGuide και κόστισε 137€ κατ’ άτομο, συν 25$ για τον καθένα ως χρέωση κυβερνητικού φόρου.
Όχι πως αλλάξανε πολλά σε σχέση με το τοπίο που βλέπαμε έως τώρα, όμως η απέραντη έκταση του πάρκου ξεχώριζε με το καλημέρα. Μικροί δρόμοι εκατέρωθεν μεγάλων συγκεκριμένων θέσεων όπου περνούσαν τα τζιπ καθόριζαν τα σημεία θέασης:
Δεν είχαν μόνο τα ζώα την τιμητική τους αλλά και τα πολύ σπάνια πτηνά που μπορεί κανείς να συναντήσει, όπως τα όρνια που περιμένανε την ευκαιρία τους, ή ο λεγόμενος «Γαλαζοπράσινος κύλιστρος» ,χαρακτηριστικός για τα έντονα χρώματά του που τον ορίζουν ως ένα πολύ εντυπωσιακό πουλί της σαβάνας:
Ένα κοπάδι από «Mongoose» που έτρεχαν κι έσκαβαν με μανία διέκοψε προς στιγμή τη πορεία μας. Κυνηγοί φιδιών και ποντικών όπως μας ενημέρωσε ο οδηγός, την ώρα που δεξιά κι αριστερά μας διάφορα μεμονωμένα ζώα έκαναν την εμφάνιση τους:
Είμαστε τυχεροί, είναι η ώρα που σηκώνεται ο ήλιος και οι ελέφαντες κατεβαίνουν στο ποτάμι για νερό μας είπε και πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση του μια ομάδα από τα θεόρατα αυτά θηλαστικά έκανε την εμφάνιση της περνώντας δίπλα μας, με όλους να σηκώνουμε μηχανές και τηλέφωνα φωτογραφίζοντας με κομμένη την ανάσα, καθώς υπό συνθήκες ο ελέφαντας μπορεί να γίνει επικίνδυνος:
Την ίδια δίψα ένιωθε κι ένα κοπάδι μεγάλων Kudu, χωρίς όμως να ξέρει τι τους περιμένει…
Ο βασιλιάς της ζούγκλας ήταν εκεί, έξι-επτά τον αριθμό παρατηρώντας διακριτικά πίσω από τη βλάστηση και περιμένοντας πιθανώς την ευκαιρία να επιτεθούν, κάτι που έκανε πολλά από τα οχήματα να κατευθυνθούν προς το μέρος μας, μιας και μέσω της ενδοεπικοινωνίας ασυρμάτου των ξεναγών υπήρξε η σχετική ενημέρωση:
Οι μεγάλοι Kudu ήταν ολόκληρα θηρία, με τους αρσενικούς να ξεχωρίζουν λόγω των κεράτων και να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο πολύ πιο γρήγορα από τα θηλυκά. Αυτό έχει την εξήγηση του όπως μάθαμε, καθώς στην περίπτωση που κληθούν να τρέξουν τα κέρατα αποτελούν εμπόδιο ανάμεσα στη βλάστηση, οπότε οφείλουν να είναι πολύ πιο προετοιμασμένοι:
Το ίδιο εντυπωσιακές αλλά εφάμιλλων διαστάσεων με τα άλογα ήταν και οι Ζέβρες, με την απορία μου για τη συνάντηση μας (ή όχι) να απαντάται σχεδόν αμέσως:
Επειδή όμως είχαμε σοβαρό όχημα με τετρακίνηση που δε καταλάβαινε τίποτα αλλά και πρώτο μάγκα οδηγό, επιστρέψαμε προς το ποτάμι και κατεβήκαμε σχεδόν από τα βράχια, μιας και δεν είχε ξεχάσει την υπόσχεση του για τους ελέφαντες που πλησίαζαν στο νερό. Τι παραπάνω να πω εγώ όταν η εικόνα μιλάει μόνη της:
Με την ώρα να περνά τις δέκα κρίθηκε απαραίτητο να κάνουμε μια στάση για λίγα λεπτά προκειμένου να τσιμπήσουμε κάτι και να δροσιστούμε (παροχή και αυτή του πακέτου) σε συγκεκριμένο σημείο με πέτρινα τραπεζάκια, κάτι που έγινε τελικά αλλού, κοντά στην τουαλέτα του πάρκου καθώς οι ενοχλητικές μαϊμούδες δε μας άφηναν σε χλωρό κλαρί, βρίσκοντας την ευκαιρία να ανέβουν στο όχημα κλέβοντας ότι μπορούσαν:
Αφού ξεμουδιάσαμε αρκετά, ανεβήκαμε στο όχημα και δέσαμε πάλι ζώνες με σκοπό το υπόλοιπο της περιήγησης. Ήθελα πολύ να δω καμηλοπάρδαλη από πολύ πιο κοντά και η τύχη δε μου χάλασε το χατίρι καθώς τα εντυπωσιακά και πανύψηλα ζώα έτρωγαν το γεύμα τους αμέριμνα από τα ψηλά δέντρα του πάρκου:
Όσο για τις μεγάλες γάτες; Ακριβώς όπως το λέω, έπαιξαν όσο έπαιξαν, βαρέθηκαν μάλλον να κυνηγήσουν και προχώρησαν σε αυτό που ξέρουν καλύτερα. Τον ύπνο, σε μέρος σκιερό:
Δε πα’ να περνούσαν κοπάδια με αντιλόπες και λογής άλλα ζώα λίγα μόνο μέτρα μακριά τους; Δεν έδιναν ουδεμία σημασία, εν αντιθέσει με ‘μας που σπεύσαμε:
Όταν σας είπα πως ο ελέφαντας μπορεί να γίνει επικίνδυνος είναι λόγω της υπερπροστασίας που δείχνει όταν συνοδεύει τα μικρά του. Εκεί ενδέχεται λόγω της δύναμης του να γίνει ανεξέλεγκτος, κάτι που προς στιγμήν φοβήθηκα όταν έφτασε στο μισό μέτρο από το όχημα, αν και εικάζω πως τελικά κατάλαβε ότι δεν είχαμε κάποια κακή πρόθεση:
Τελειώνοντας περάσαμε κι από ένα νεκροταφείο ελεφάντων (φαίνεται ένας νεαρός ελέφαντας σε αποσύνθεση) λίγο πριν το δρόμο που οδηγούσε στην έξοδο, φτάνοντας έτσι στην ολοκλήρωση του πρώτου σκέλους του σαφάρι χωρίς καν να καταλάβουμε πως πέρασε η ώρα:
Ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο δε το περίμενα και σίγουρα δε μου πήγαινε το μυαλό, σε μια ημερήσια εκδρομή που -κακώς- δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες μου όταν το σκεφτόμουν, αλλά ευτυχώς άκουσα τις παραινέσεις του Νίκου και φυσικά του @tupacgr13 εκείνη τη βραδιά στη Σαλονίκη.
Υπέροχα και είχαμε ακόμη συνέχεια!
Το βάρβαρο ξύπνημα μας είχε γίνει σχεδόν συνήθεια, έτσι λίγο μετά τις πέντε και μετά από ένα υποτυπώδη καφέ επιβιβαστήκαμε στο όχημα που μας παρέλαβε από το hostel, με τη θερμοκρασία να είναι σχετικά χαμηλή αναγκάζοντας μας να φορέσουμε μακρυμάνικο.
Λίγα μέτρα πιο κάτω και χωρίς ακόμα το μάτι να έχει ανοίξει για τα καλά, αντικρύσαμε την εξής εικόνα:
Αυτό το βουβάλι «τιμωρήθηκε» από τα άλλα κι έμεινε εκτός αγέλης και κάπως έτσι έφτασε ως την κατοικημένη περιοχή, μας είπε ο οδηγός εξηγώντας αυτό που βλέπαμε. Εδώ κινδυνεύετε μόνο από τα ζώα, όχι από τους ανθρώπους, να δείχνετε μεγάλη προσοχή ειδικά αν κυκλοφορείτε βραδινές ώρες συνέχισε λέγοντας, κάτι που βέβαια ήδη γνωρίζαμε αλλά είχε μεγάλη διαφορά να το βλέπεις να εκτυλίσσεται μπροστά σου.
Φυσικά αυτό ήταν πταίσμα μπροστά στους ελέφαντες και τις καμηλοπαρδάλεις που βλέπαμε δεξιά κι αριστερά του δρόμου να βοσκάνε, στην κοντινή διαδρομή ως τα σύνορα, παρέα εδώ και λίγη ώρα με μια οικογένεια Ισπανών που μαζέψαμε λίγο παρακάτω και θα κάναμε μαζί τη δραστηριότητα. Με τον δρόμο μεταξύ των δύο χωρών να περνάει μέσα από το εθνικό πάρκο, τι πιο λογικό θα μου πείτε.
Η συνοριακή διέλευση έπρεπε να γίνει πεζή, καθώς εκτός από τον έλεγχο και το σφράγισμα των διαβατηρίων για την είσοδο στην Μποτσουάνα, έπρεπε να μετρηθούμε για πυρετό και να απολυμάνουμε χέρια και παπούτσια, βουτώντας στο ειδικό υγρό! Το διαμορφωμένο για καθήμενους όχημα μας περίμενε από την άλλη πλευρά των συνόρων, όπου δίχως καθυστέρηση ξεκίνησε την πορεία του αφού πρώτα γνωρίσαμε τον οδηγό:
Βρισκόμασταν μεν εντός κατοικημένης περιοχής, όμως αυτό δεν εμπόδιζε σε τίποτα να συναντήσουμε τα πρώτα ζώα ψάχνοντας στον παράδρομο ανάμεσα σε φωλιές από ύαινες. Μπορεί να μην τις συναντήσαμε, όμως αποζημιωθήκαμε μ’ ένα κοπάδι αντιλόπες έτρεχαν με χάρη, αλλά κι έναν αγριόχοιρο της Αφρικής, με τα κλασσικά βοσκοπούλια που τρέφονται με παράσιτα από το δέρμα του, κάτι ως τώρα νόμιζα ότι πρόκειται απλά για ένα καρτούν κι όχι πραγματικότητα:
Η είσοδος «Sedudu» του πάρκου δεν ήταν μακριά, έτσι με μια μικρή στάση για τα διαδικαστικά, τις καταγραφές αλλά και την παραλαβή άλλων τριών επιβατών για των εννέα θέσεων τζιπ, ξεκινήσαμε αρχικά από την προκαθορισμένη διαδρομή:
*Η κράτηση για την δραστηριότητα της ημέρας που θα δείτε σ’ αυτό και το επόμενο κεφάλαιο (σαφάρι, πλεύση, μεταφορές και φαγητό), έγινε μέσω GetYourGuide και κόστισε 137€ κατ’ άτομο, συν 25$ για τον καθένα ως χρέωση κυβερνητικού φόρου.
Όχι πως αλλάξανε πολλά σε σχέση με το τοπίο που βλέπαμε έως τώρα, όμως η απέραντη έκταση του πάρκου ξεχώριζε με το καλημέρα. Μικροί δρόμοι εκατέρωθεν μεγάλων συγκεκριμένων θέσεων όπου περνούσαν τα τζιπ καθόριζαν τα σημεία θέασης:
Δεν είχαν μόνο τα ζώα την τιμητική τους αλλά και τα πολύ σπάνια πτηνά που μπορεί κανείς να συναντήσει, όπως τα όρνια που περιμένανε την ευκαιρία τους, ή ο λεγόμενος «Γαλαζοπράσινος κύλιστρος» ,χαρακτηριστικός για τα έντονα χρώματά του που τον ορίζουν ως ένα πολύ εντυπωσιακό πουλί της σαβάνας:
Ένα κοπάδι από «Mongoose» που έτρεχαν κι έσκαβαν με μανία διέκοψε προς στιγμή τη πορεία μας. Κυνηγοί φιδιών και ποντικών όπως μας ενημέρωσε ο οδηγός, την ώρα που δεξιά κι αριστερά μας διάφορα μεμονωμένα ζώα έκαναν την εμφάνιση τους:
Είμαστε τυχεροί, είναι η ώρα που σηκώνεται ο ήλιος και οι ελέφαντες κατεβαίνουν στο ποτάμι για νερό μας είπε και πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση του μια ομάδα από τα θεόρατα αυτά θηλαστικά έκανε την εμφάνιση της περνώντας δίπλα μας, με όλους να σηκώνουμε μηχανές και τηλέφωνα φωτογραφίζοντας με κομμένη την ανάσα, καθώς υπό συνθήκες ο ελέφαντας μπορεί να γίνει επικίνδυνος:
Την ίδια δίψα ένιωθε κι ένα κοπάδι μεγάλων Kudu, χωρίς όμως να ξέρει τι τους περιμένει…
Ο βασιλιάς της ζούγκλας ήταν εκεί, έξι-επτά τον αριθμό παρατηρώντας διακριτικά πίσω από τη βλάστηση και περιμένοντας πιθανώς την ευκαιρία να επιτεθούν, κάτι που έκανε πολλά από τα οχήματα να κατευθυνθούν προς το μέρος μας, μιας και μέσω της ενδοεπικοινωνίας ασυρμάτου των ξεναγών υπήρξε η σχετική ενημέρωση:
Οι μεγάλοι Kudu ήταν ολόκληρα θηρία, με τους αρσενικούς να ξεχωρίζουν λόγω των κεράτων και να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο πολύ πιο γρήγορα από τα θηλυκά. Αυτό έχει την εξήγηση του όπως μάθαμε, καθώς στην περίπτωση που κληθούν να τρέξουν τα κέρατα αποτελούν εμπόδιο ανάμεσα στη βλάστηση, οπότε οφείλουν να είναι πολύ πιο προετοιμασμένοι:
Το ίδιο εντυπωσιακές αλλά εφάμιλλων διαστάσεων με τα άλογα ήταν και οι Ζέβρες, με την απορία μου για τη συνάντηση μας (ή όχι) να απαντάται σχεδόν αμέσως:
Επειδή όμως είχαμε σοβαρό όχημα με τετρακίνηση που δε καταλάβαινε τίποτα αλλά και πρώτο μάγκα οδηγό, επιστρέψαμε προς το ποτάμι και κατεβήκαμε σχεδόν από τα βράχια, μιας και δεν είχε ξεχάσει την υπόσχεση του για τους ελέφαντες που πλησίαζαν στο νερό. Τι παραπάνω να πω εγώ όταν η εικόνα μιλάει μόνη της:
Με την ώρα να περνά τις δέκα κρίθηκε απαραίτητο να κάνουμε μια στάση για λίγα λεπτά προκειμένου να τσιμπήσουμε κάτι και να δροσιστούμε (παροχή και αυτή του πακέτου) σε συγκεκριμένο σημείο με πέτρινα τραπεζάκια, κάτι που έγινε τελικά αλλού, κοντά στην τουαλέτα του πάρκου καθώς οι ενοχλητικές μαϊμούδες δε μας άφηναν σε χλωρό κλαρί, βρίσκοντας την ευκαιρία να ανέβουν στο όχημα κλέβοντας ότι μπορούσαν:
Αφού ξεμουδιάσαμε αρκετά, ανεβήκαμε στο όχημα και δέσαμε πάλι ζώνες με σκοπό το υπόλοιπο της περιήγησης. Ήθελα πολύ να δω καμηλοπάρδαλη από πολύ πιο κοντά και η τύχη δε μου χάλασε το χατίρι καθώς τα εντυπωσιακά και πανύψηλα ζώα έτρωγαν το γεύμα τους αμέριμνα από τα ψηλά δέντρα του πάρκου:
Όσο για τις μεγάλες γάτες; Ακριβώς όπως το λέω, έπαιξαν όσο έπαιξαν, βαρέθηκαν μάλλον να κυνηγήσουν και προχώρησαν σε αυτό που ξέρουν καλύτερα. Τον ύπνο, σε μέρος σκιερό:
Δε πα’ να περνούσαν κοπάδια με αντιλόπες και λογής άλλα ζώα λίγα μόνο μέτρα μακριά τους; Δεν έδιναν ουδεμία σημασία, εν αντιθέσει με ‘μας που σπεύσαμε:
Όταν σας είπα πως ο ελέφαντας μπορεί να γίνει επικίνδυνος είναι λόγω της υπερπροστασίας που δείχνει όταν συνοδεύει τα μικρά του. Εκεί ενδέχεται λόγω της δύναμης του να γίνει ανεξέλεγκτος, κάτι που προς στιγμήν φοβήθηκα όταν έφτασε στο μισό μέτρο από το όχημα, αν και εικάζω πως τελικά κατάλαβε ότι δεν είχαμε κάποια κακή πρόθεση:
Τελειώνοντας περάσαμε κι από ένα νεκροταφείο ελεφάντων (φαίνεται ένας νεαρός ελέφαντας σε αποσύνθεση) λίγο πριν το δρόμο που οδηγούσε στην έξοδο, φτάνοντας έτσι στην ολοκλήρωση του πρώτου σκέλους του σαφάρι χωρίς καν να καταλάβουμε πως πέρασε η ώρα:
Ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο δε το περίμενα και σίγουρα δε μου πήγαινε το μυαλό, σε μια ημερήσια εκδρομή που -κακώς- δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες μου όταν το σκεφτόμουν, αλλά ευτυχώς άκουσα τις παραινέσεις του Νίκου και φυσικά του @tupacgr13 εκείνη τη βραδιά στη Σαλονίκη.
Υπέροχα και είχαμε ακόμη συνέχεια!
Last edited by a moderator:
