Ζάμπια Ζιμπάμπουε Μποτσουάνα Νότια Αφρική Στην καρδιά της Μεσημβρινής Αφρικής: ένα απροσδόκητο ταξίδι

[psilos3]

Ένα ηλιοβασίλεμα στον Ζαμβέζη


Το εγερτήριο ήταν και πάλι βάρβαρο, στις πέντε το πρωί, ξέραμε όμως από την κράτηση ακόμα αυτή της στενών πλαισίων εκδρομής πως είναι ένα «τίμημα» της. Κανένα πρόβλημα.

Ετοιμαστήκαμε κοιτάζοντας από το παράθυρο την πρωινή θέα της Addis Ababa που εκείνη την ώρα ξυπνούσε, ήπιαμε ένα δυνατό καφέ στο χώρο του πρωινού και μαζί με μια παρέα από Κινέζες μπήκαμε στο μικρό λεωφορείο για το αεροδρόμιο, αυτό το εντελώς κουραστικό όπως ξαναέγραψα αεροδρόμιο με τους διπλούς ελέγχους κι ασφυκτικά πολύ κόσμο.

Η διαμονή μας στο σαλόνι της Ethiopian ήταν σύντομη, όπως σύντομη και χαλαρή αποδείχτηκε και η πτήση, παρόλο που η επιβίβαση ήταν καθαρά Αφρικανική, χωρίς προτεραιότητες, με αδικαιολόγητες αναμονές, μη επαρκή αριθμό λεωφορείων εξυπηρέτησης κι άλλα τέτοια ευτράπελα που αποδείκνυαν συνεχώς την ανοργανωσιά του μέρους.

Μικρό το κακό, μεγάλο το συναίσθημα, καθώς στην πρώτη θέα του ποταμού ανάμεσα στις απέραντες άνυδρες εκτάσεις όλα αυτά είχαν ήδη ξεχαστεί:

Για καλή μας τύχη την ώρα που αφιχθήκαμε στο αεροδρόμιο VFA ήμασταν η μόνη πτήση, έτσι οι διαδικασίες κύλησαν ομαλά και αρκετά γρήγορα. Για αρχή πραγματοποιήθηκε ο έλεγχος στα υγειονομικού τύπου διαβατήρια μας σχετικά με τον εμβολιασμό έναντι στον κίτρινο πυρετό. Ακολούθως αυτός του εντύπου που είχαμε ήδη συμπληρώσει μέσα στο αεροπλάνο κι έπειτα ο έλεγχος των διαβατηρίων μας ταυτόχρονα με την έκδοση της KAZA UNIVISA (το τονίζω γιατί έχει σημασία) πληρώνοντας με μετρητά και το σφράγισμα τους, δίπλα στον ειδικά διαμορφωμένο σκηνικό με τους τεχνητούς καταρράκτες:

*Η KAZA UNIVISA αποτελεί την προτιμώμενη εκδοχή τουριστικής Βίζας, καθώς με κόστος 50$ σου επιτρέπει την απεριόριστη διέλευση μεταξύ των χωρών της Ζιμπάμπουε, της Ζάμπιας, της Μποτσουάνα, Ναμίμπια και Αγκόλα κατόπιν διακρατικής συμφωνίας και θα δείτε στη συνέχεια της ιστορίας πόσο χρήσιμη αποδείχτηκε. Πολλοί που δε γνωρίζουν (κάτι Αμερικανάκια συνήθως) την πατάνε, πληρώνοντας τα 30δόλαρα κάθε φορά που περνάνε τα σύνορα. Μη κάνετε το ίδιο λάθος αν το έχετε σκοπό…

Αυτό που σίγουρα δεν περιμέναμε μετά από τόσες και τόσες συνεπείς αντιμετωπίσεις ήταν να μας κρεμάσει ο οδηγός του οχήματος που είχαμε κλείσει μέσω της Booking (33$) που περιμέναμε ξεροσταλιάζοντας υπό τους ήχους της μπάντας καλωσορίσματος των τουριστών (!) στην πόρτα των αφίξεων. Την ώρα που βγάζαμε τοπική κάρτα SIM (13$) μας πλησίασε ο γενικός κουμανταδόρος των ταξί και κατόπιν υπόδειξης ειδοποίησε τον οδηγό τηλεφωνικά, ο οποίος αρνήθηκε να μας παραλάβει παραπέμποντας σε άλλον οδηγό παρόλο που είχαμε πληρώσει.

Η μικρή παρεξήγηση λύθηκε τελικά με τη μεταφορά μας από άλλο όχημα χωρίς κόστος, θα τα βρίσκανε οι δυο τους με κάποιο τρόπο, δε μας ένοιαζε κιόλας. Αυτό που είχε σημασία ήταν πως αρκετά νωρίτερα απ’ όσο υπολογίζαμε βρισκόμασταν στη δροσερή αυλή του Hostel που είχαμε κλείσει πίνοντας την πρώτη παγωμένη της ημέρας:

Η επιτακτική ανάγκη για μερικά πρώτα ψώνια μας οδήγησε εκτός καταλύματος, αφού πρώτα βγάλαμε συνεννόηση σχετικά με τις δραστηριότητες, με σκοπό μια πρώτη αναγνωριστική βόλτα στο μέρος που θα μας φιλοξενούσε:

Οι παραστάσεις είχαν αλλάξει εντελώς αυτή τη φορά, με τις εικόνες της περισσότερο «αντιπροσωπευτικής» Αφρικής αν μπορώ να το θέσω έτσι να μας κατακλύζουν αμέσως, μιας και η μικρή πόλη των 30.000 κατοίκων με το όνομα Victoria Falls, βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου εντός Εθνικού πάρκου, με ότι συνεπάγεται κάτι τέτοιο:

Ίσως από την άλλη όλο αυτό να ήταν και κάπως υπερβολικό στο μυαλό μας, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουμε τη μικρή γωνιά του πλανήτη στην οποία πατούσαμε εδώ και λίγη ώρα με το όνομα Ζιμπάμπουε:

Ο χρόνος αρκούσε για να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε ένα δροσερό στην αυλή μέχρι το ρολόι να δείξει 16:00, όπου θα ξεκινούσε η δραστηριότητα μας, την οποία είχαμε κλείσει μέσω πρότερης συνεννόησης με το κατάλυμα σε κόστος 40$ κατ’ άτομο. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε τις διαθέσιμες ώρες, μιας και ο περιορισμένος χρόνος μας δε δικαιολογούσε αναβολές.

Το μικρό λεωφορείο ήταν στην ώρα του και μαζεύοντας άλλους επίσης τουρίστες από τα τριγύρω καταλύματα, μας ξεφόρτωσε στις όχθες του ποταμού κανένα τέταρτο αργότερα:

Ομολογώ πως ξαφνιαστήκαμε αρχικά με την απεραντοσύνη του ποταμού, όχι όμως με τη φύση της δραστηριότητας που θα κάναμε. Παρατήρηση ζώων, ηλιοβασίλεμα στο μικρό σκάφος και απεριόριστη χρήση του μπαρ συν ελαφρύ φαγητό. Κάποιοι πονηροί θα βιαστούν να πούνε ότι αυτό το τελευταίο αποτέλεσε την αφορμή να κλείσουμε τη συγκεκριμένη εκδρομή, όμως έχουμε αποδείξει πολλάκις πως δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι.

Το μικρό πλοιάριο ξεκίνησε σχεδόν αμέσως, αφού πρώτα σερβιρίστηκαν άπαντες, μ’ εμάς να ξεκινάμε συνεσταλμένα πίνοντας για πρώτη φορά την τοπική μπύρα με το πιο κατάλληλο νομίζω όνομα για την περίσταση:

Εκτός από εμένα που στεκόμουν όρθιος για να εξασκήσω το χόμπι μου στη φωτογραφία, οι υπόλοιποι περνούσαν την ώρα τους αραχτοί, όταν ξαφνικά το μεγάλο ερπετό έκανε την εμφάνιση του, με το στόμα ανοικτό κι έτοιμο για παν ενδεχόμενο:

Θα έλεγε κανείς ότι σταθήκαμε πολύ τυχεροί, βλέποντας τον κροκόδειλο να κάνει τη βουτιά του και να μας πλησιάζει αρκετά, κοιτώντας μας μάλλον όχι με τις καλύτερες των προθέσεων, μέχρι το σκάφος να εκκινήσει ξανά:

Όπως διαπιστώσαμε το σημείο ήταν πολυσύχναστο, με αρκετά παρεμφερή σκάφη να πραγματοποιούν την ίδια διέλευση στο ποτάμι, δραστηριότητα που προσφέρεται επίσης και από την πλευρά της γειτονικής Ζάμπιας:

Ο ήλιος είχε ξεκινήσει ήδη να παίρνει την κάτω βόλτα πλάι στη μαγευτική φύση εκατέρωθεν του ποταμού, γεγονός που ήταν έτσι κι αλλιώς ζητούμενο, όπως καλή ώρα η δεύτερη μπύρα που τελείωνε κι αυτή:

Είχε έρθει η ώρα να το γυρίσουμε στις βότκες να συνομιλήσουμε για λίγο με τους εργαζόμενους του σκάφους μαθαίνοντας περισσότερες πληροφορίες όπως για παράδειγμα τα ζώα που θα μπορούσαμε να δούμε αλλά και την απόσταση (κοντά 200 μέτρα) μεταξύ των όχθεων, χωρίς να χάσουμε την ευκαιρία για μια αναμνηστική φωτογραφία μαζί τους, ακούγοντας και τη μυθική ατάκα «ρε παιδιά τόσα ποτά έχουμε, γιατί δε τα πίνετε;» Δε φταίμε...

Ηλιοβασίλεμα στον Ζαμβέζη. Το έλεγα και το ξαναέλεγα, με τις αισθήσεις να οξύνονται πολύ περισσότερο με όσα ανεπανάληπτα βλέπαμε μπροστά μας στα ζωογόνα νερά του.

Λίγους μήνες πριν στον Μενκόγκ του Λάος, τώρα εδώ στη Ζιμπάμπουε, διαπιστώνοντας πως η απίστευτη αυτή φυσική ομορφιά δύσκολα χωράει στις εικόνες της φωτογραφικής αλλά πολύ πιο εύκολα στο μυαλό και την καρδιά μας.

Πάλι καλά που μεταξύ του τρίτου, μπορεί και τέταρτου ποτού δεν είμαι σίγουρος, καταφέραμε να προλάβουμε για λίγο τον ιπποπόταμο που ξαφνικά αναδύθηκε ενοχλημένος. Βασικά να λέμε καλά που τον είδαμε, αν και με όσα είχαμε πιει συνολικά οι επιβάτες θα μπορούσαμε να δούμε και μονόκερω, δε το αποκλείω:

Χαιρετήσαμε το πλήρωμα, πήραμε μια μπύρα πακέτο και ανάμεσα σε στιγμές μεγάλης ευφορίας μπήκαμε στο λεωφορείο που μας περίμενε, μ’ έναν Αφρικανό τουρίστα που σε όλη την εκδρομή στόμα είχε και μιλιά δεν είχε (παρά μόνο όρεξη για πιώμα) να δίνει ρεσιτάλ τραγουδιστικής ερμηνείας, με τις φίλες του να μη κάθονται λεπτό χορεύοντας ασταμάτητα. Τρομερά πράγματα.

Κάπως έτσι γιούχου φτάσαμε στο χόστελ, όπου φάγαμε εν συντομία την πολύ νόστιμη πίτσα τους, ήπιαμε νομίζω άλλο ένα και καταλήξαμε για ύπνο αποκαμωμένοι γεμάτοι εικόνες αλλά και οινόπνευμα. Πρώτη μέρα σε ξένη χώρα, να μη το γιορτάσουμε λίγο;

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• …

  Go to chapter

  Go
• 9
• 10
• 11
• 12
• 13
• …

  Go to chapter

  Go
• 18

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 11 of 18

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[KIKI]

Βάλε μπρος ολοταχώς σε παρακαλώ .

 

[evaT]

Και άργησες! συντονίζομαι και αναμένω με προσμονή...

 

[erodios]

Τι λέτε, να βάλω μπρος;

Εννοείται!! Ίσως να διαβάσω τη συνέχεια της ιστορίας σου με κάποια καθυστέρηση, αλλά την περιμένω για να πάρω και ιδέες. Η Αφρική απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από τις ταξιδιωτικές εμπειρίες μου.

 

[varioAthens]

Στην καρδιά της Μεσημβρινής Αφρικής: ένα απροσδόκητο ταξίδι ​

Τέλος Αυγούστου 2025 – Cape Town
Περιοχή υψηλού εγκλήματος – μη σταματάτε γράφει η ταμπέλα στον αυτοκινητόδρομο Settlers Way που αμέσως παρατήρησε ο Νίκος. Δε θα έλεγε κανείς ότι ήταν το καλύτερο καλωσόρισμα στην χώρα που για μερικές μόνο στιγμές πατούσαμε το πόδι μας, κατευθυνόμενοι ήδη μ’ ένα ταξί προς το ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης. Άραγε πως θα εξελισσόταν μια εκδρομή όπως αυτή, εκδρομή που είχαμε κλείσει δίχως ιδιαίτερα μεγάλη έρευνα η στοχευμένη σκέψη όντας πολύ περίεργοι ως προς τι θα κληθούμε ν’ αντιμετωπίσουμε;

Αρχές Ιουλίου 2025 – Café Colombia, Θεσσαλονίκη
Γνώμη μου είναι πως αφού πάτε τελικά Ζιμπάμπουε να κάνετε ότι περισσότερο μπορείτε, θα σας τα αναλύσω όλα, μας είπε ο φίλος @tupacgr13 αφού παρήγγειλε άλλη μια παγωμένη καθισμένος στο μπαρ. Το ραντεβού μας ήταν κανονισμένο Τρίτη βράδυ, όπου ανάμεσα σε πολλές ακόμα μπύρες λάβαμε αναλυτική παρουσίαση του πλάνου, μιας και ο ίδιος είχε κάνει λίγο καιρό πριν το αντίστοιχο ταξίδι μεταφέροντας μας εξαιρετικές εμπειρίες. Βασικά για να είμαι δίκαιος, σ’ αυτόν και μόνο πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα της συγκεκριμένης εκδρομής καθώς ήταν ο απόλυτος εμπνευστής και καθοδηγητής μας μεταδίδοντας πιστά τον υπέρμετρο ενθουσιασμό του. Τι απ’ όλα θα καταφέρναμε όμως;

Μέσα Μαΐου 2025 – Θεσσαλονίκη
- Τελικά τι θα κάνουμε τον Αύγουστο; Θα πάμε καμιά γύρα στα νησιά;
- Καλά είναι τα νησιά δε λέω, τ’ αγαπώ όσο τίποτα και το ξέρεις, αφού όμως θα το φάμε που θα το φάμε το χιλιάρικο, δε ψήνεσαι να το κάνουμε σε κανένα πιο σοβαρό ταξίδι; Είδες πόσα μίλια θέλει και πόσο κοστίζει για Cape Town για παράδειγμα;
- Είδα. Με 40€ είσαι στην άλλη άκρη του κόσμου.
- Μήπως να το σκεφτούμε σοβαρά;

Ιούνιος 2025
Το σκεφτήκαμε. Καήκαμε ξανά και ξανά μέρες ολόκληρες μπροστά από μια οθόνη προκειμένου να ταιριάξουμε το πρόγραμμα φέρνοντας το με αρκετή δυσκολία στα μέτρα μας, καθώς το να συνδυάσεις μετακινήσεις σε μια ήπειρο εντός μικρού χρονικού διαστήματος είναι από μόνο του άθλος, πολλώ δε μάλλον όταν σε όλο αυτό πρέπει να χωρέσεις και πτήσεις με τη συμμαχία για την εξαργύρωση μιλίων με τα δεδομένα να αλλάζουν καθημερινά. Νομίζω με καταλαβαίνετε απόλυτα όσοι είστε του σπορ.

Όλο αυτό βέβαια σε συνδυασμό με την αναβλητικότητα που με διέκρινε λόγω εργασιακών ημερών, το στενό χρονικό περιθώριο που υπήρχε μέχρι την πραγματοποίηση του ταξιδιού και τη σχετικά άγνωστη σε μας θεματολογία του, μας οδήγησε στην κράτηση τελικά των εισιτηρίων μόλις δύο μήνες πριν την εναρκτήρια πτήση. Να και κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει και ελπίζαμε να μας βγει σε καλό.

Νοέμβριος 2025
Δε σας κρύβω ότι η λέξη «απροσδόκητο» που χρησιμοποιώ στον τίτλο της ιστορίας που πρόκειται να ξεκινήσω την χαρακτηρίζει απόλυτα. Η Αφρική αλλά και οι χώρες που συμπεριλαμβάνω δεν υπήρχε ούτε σαν ιδέα στα έως τότε σχέδια μας. Ποτέ δεν είχε συζητηθεί καν σε όσα ανά καιρούς κουβεντιάζουμε (συνήθως καθισμένοι σε κάποιο φιλόξενο μπαρ όπου έρχονται οι εμπνεύσεις) ή απλά διαβάζουμε καλή ώρα για να προγραμματίσουμε μακροπρόθεσμα. Ήταν ένα μέρος του πλανήτη που για άγνωστο ακόμη λόγο δεν είχε τεθεί στα ταξιδιωτικά μας υπόψιν και να που όταν αυτό τελικά έγινε οι αποφάσεις έμελλε να είναι άμεσες, καθοριστικές και ο χρόνος σχεδιασμού όχι τόσο γενναιόδωρος όπως τις άλλες φορές.

View attachment 516601

Από τη μία λοιπόν η Νότιος Αφρική και συγκεκριμένα το Cape Town, μια χώρα με σκληρή έως τα σήμερα ιστορία που μαστίζεται από τις διακρίσεις, σε μια πόλη – βιτρίνα της όπως σίγουρα θα έχετε ακούσει να ονομάζεται, με ιδιαίτερη κουλτούρα, οινολογία, γαστρονομία, ιδιαιτερότητα και πάρα μα πάρα πολλά σπουδαία αξιοθέατα τριγύρω της και εντός της. Μια πόλη αξιολάτρευτη που σίγουρα οξύνει την περιέργεια, πόλη που πραγματικά σε κερδίζει αλλά παράλληλα σ’ εξοργίζει βήμα το βήμα, σ’ ένα ζόρικο αλλά παράλληλα απείρου κάλλους σημείο της γης.

View attachment 516603

Από την άλλη η καρδιά των χωρών του Αφρικανικού νότου, η λεγόμενη Μεσημβρινή Αφρική, σ’ ένα τετραεθνές σημείο μεταξύ Ζιμπάμπουε (κυρίως), Μποτσουάνα, Ζάμπια & Ναμίμπια, ένα μέρος που αποτελείται από εκπληκτικό οικοσύστημα όντας εθνικό πάρκο στο σύνολο του, παραπέμποντας παρά το υπερτουριστικό του πράγματος σε εικόνες γνήσιας Αφρικής όπως την έχουμε ίσως στο μυαλό μας, μέρος απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς.

View attachment 516602

Δε ξέρω τι απ’ όλα θα καταφέρω να περάσω περιγράφοντας ένα τέτοιο ταξίδι, ίσως προς αποφυγήν για πολλούς έτσι όπως διεξάχθηκε και θα καταλάβετε, αυτό όμως το αφήνω καθαρά στην κρίση σας μετά την ολοκλήρωση της ιστορίας. Προς το παρόν κρατήστε μόνο το μεγάλο χαμόγελο που μας έμεινε επιστρέφοντας από τούτα δω τα μέρη και τα όσα πολλά (και πάλι) ετοιμάζομαι να σας πω.

Τι λέτε, να βάλω μπρος;

Βαλε βαλε… αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε…. Καλα, θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

 

[fenia42]

Επιτέλους !!

 

[tripdreamer1975]

Έλα, just in time!

 

[Yorgos]

Βαλε βαλε… αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε…. Καλα, θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

Έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να διαβάζω τις ιστορίες χωρίς να βλέπω τις φωτογραφίες. Ε κάπου στη μέση του κειμένου λέω "α, εδώ μπορώ να τις βλέπω πήγα κι εγώ εκεί!". Αναμένω με ενδιαφέρον να δω πόσο διαφορετική είναι δική σας ματιά από τη δική μας.

 

[psilos3]

Βάλε μπρος ολοταχώς σε παρακαλώ .

Και άργησες! συντονίζομαι και αναμένω με προσμονή...

Επιτέλους !!

Έλα, just in time!

Ξεκινάω με φόρα, όντως άργησα λίγο αλλά προείχε άλλη ιστορία!

Αφρική απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από τις ταξιδιωτικές εμπειρίες μου.

Κι εμένα μέχρι τώρα εντελώς, εξού κι ο όρος «απροσδόκητο» διότι ήταν ένα εκτός προγράμματος ταξίδι, απλά βόλεψε κι έτυχε. Ελπίζω να δώσω αφορμές!

αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε….

Είναι ξεκάθαρο ότι αντιγράφει τον ψηλό αλλά δε πειράζει, τον αγαπάμε!

θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

Όοοοοχι, αυτή η ιστορία δε θα έχει μόνο μπύρες, διευρύνθηκε η γκάμα λόγω προορισμών!

Έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να διαβάζω τις ιστορίες χωρίς να βλέπω τις φωτογραφίες.

Πολύ δύσκολο! Δεν έχουμε όλοι την ικανότητα να μεταφέρουμε εντυπώσεις μέσω του γραπτού!

Ε κάπου στη μέση του κειμένου λέω "α, εδώ μπορώ να τις βλέπω πήγα κι εγώ εκεί!". Αναμένω με ενδιαφέρον να δω πόσο διαφορετική είναι δική σας ματιά από τη δική μας.

Κι εγώ το ίδιο θέλω να δω, ήδη διάβασα τη δική σου για την πτήση με το ελικόπτερο πάνω από τους καταρράκτες, κάτι που δε κάναμε. Νομίζω θα συμπίπτουν αρκετά από τα συμπεράσματα μας, αν και δεν έχουμε μέτρο σύγρισης μη την υπόλοιπη Αφρική όπως εσύ. Σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον.

 

[Sam-chal]

Απροσδόκητα έχεις αργήσει! Προσδοκούμε να διαβάσουμε την συνέχεια!

 

[psilos3]

Απροσδόκητα έχεις αργήσει! Προσδοκούμε να διαβάσουμε την συνέχεια!

Άμεσα. Ήταν να μη πάρω φόρα, στόχος είναι να ολοκληρωθεί σχετικά νωρίς για να παίρνουν σειρά οι επόμενες!

 

[psilos3]

Άλλη μια ιδιαίτερη προετοιμασία



Τη φορά αυτή δεν υπήρχαν σημάδια να «δείχνουν» προς αυτή την εκδρομή, αλλά παράλληλα δεν υπήρχε και χρόνος. Έπρεπε σ’ ένα διάστημα σχεδόν ενός μηνός να προετοιμάσουμε τα πάντα χωρίς να αφήνουμε τίποτα στην τύχη μιας και με τις δραστηριότητες που επιλέξαμε και θέλαμε να χωρέσουμε σ’ ένα τέτοιο συμπυκνωμένο ταξίδι δεν είναι για να παίζεις. Ένα μόνο τηρήθηκε πιστά, το δόγμα πως «το επόμενο ταξίδι το κλείνεις όταν είσαι ήδη σε ταξίδι» ή εν προκειμένω στο σαλόνι υποδοχής του Βενιζέλος, περιμένοντας την πτήση για Κισινάου…

Όπως καταλάβατε δε θα γίνετε σοφότεροι με την αναφορά μου στα αεροπορικά εισιτήρια, καθώς αν δεν υπήρχε η δυνατότητα -ή η ευκαιρία αν θέλετε- εξαργύρωσης μιλίων δε νομίζω πως θα έγραφα αυτή την ιστορία. Στο διά ταύτα, 40€ και 40.000 μίλια κατ’ άτομο για το σκέλος Αθήνα-Κέιπ Τάουν, άλλα 40€ και 40.000 μίλια για αυτό του Victoria Falls – Paris που βόλευε για επιστροφή, συν άλλα 12.500 μίλια και 30€ περίπου για το ενδιάμεσο μέσω Addis Ababa. Σίγουρα σας μπέρδεψα, οπότε συνοψίζω: 92.500 μίλια 235€ για το κόστος των αεροπορικών, μαζί με αυτό της Aegean για επιστροφή στη Θεσσαλονίκη, για ένα -ανορθόδοξο το τονίζω- σχέδιο 8 πτήσεων, όλες πλην της τελευταίας με την Ethiopian:

Σχετικά με τις διαμονές, ξεκινώντας από το Cape Town σκεφτήκαμε με βάση το κριτήριο της πρόσβασης σε όλα, αλλά κυρίως την έναρξη των δραστηριοτήτων, χωρίς πάντα να ξεχνάμε το βασικό στοιχείο της ασφάλειας. Αποφεύγοντας τουριστομενιές τύπου Sea Point ή Hout Bay, καταλήξαμε στο «Grand Daddy Boutique Hotel» και τον πολυσύχναστο δρόμο Long Street του κέντρου του Cape Town, που εκ του αποτελέσματος σας επιβεβαιώνω πως ήταν ακριβώς αυτό που ψάχναμε. Έπαιξε ρόλο και η τιμή των 242€ συνολικά για τέσσερις νύχτες με πρωινό ικανοποιώντας συνολικά τις όποιες απαιτήσεις μας:

Με το ίδιο σκεπτικό επιλέξαμε και το «Shoestrings Backpackers Lodge» στην πλευρά της Ζιμπάμπουε και την κωμόπολη Victoria Falls με κόστος 160€ για τρεις νύχτες, αποφεύγοντας τα πολύ ακριβά και μακρινά στο κέντρο ξενοδοχεία, σε μια επιλογή που επίσης μας δικαίωσε και θα αναλύσω τους λόγους στη διάρκεια της εξιστόρισης:

*Οι δύο κρατήσεις πραγματοποιήθηκαν από την android εφαρμογή της πλατφόρμας Booking, λαμβάνοντας με αυτό τον τρόπο ελαφρώς καλύτερη τιμή σε σχέση με τις τιμές που βλέπαμε στην ιστοσελίδα.

Έχοντας τελειώσει με τα δύο πολύ βασικά συστατικά της εκδρομής, προχωρήσαμε δίχως αναβολές και στα διαδικαστικά της, αρχής γενομένης από τον εμβολιασμό και την έκδοση του αντίστοιχου υγειονομικού διαβατηρίου για τον κίτρινο πυρετό, μετά και την ανάγνωση του εγγράφου του ΚΕΕΛΠΝΟ (https://old.eody.gov.gr/wp-content/uploads/2025/06/emvolio-kitrinos-pyretos-2025.pdf). Το ραντεβού κλείστηκε άμεσα στην περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας (τηλ. 2313330920), καταθέτοντας καθ’ υπόδειξη τα 52€ στον αντίστοιχο λογαριασμό, για ένα εμβόλιο που πλέον ισχύει εφ’ όρου ζωής.



Κατόπιν συμβουλής της αρμόδιας ιατρού συνταγογραφήσαμε και μέσω ΕΟΠΥΥ δύο κουτιά Malarone έκαστος, φάρμακο το οποίο έπρεπε να λάβουμε μια μέρα πριν και επτά ημέρες μετά το ταξίδι, κυρίως ως πρόληψη κατά της ελονοσίας. Πακέτο μαζί με τα φάρμακα ψωνίσαμε και τα άκρως απαραίτητα αντικουνουπικά όπως το Jungle (που έκανε δουλίτσα και στην Ασία), αλοιφή για τσιμπήματα, αντηλιακό κτλ.



Πλάι σ’ αυτά βάλτε και την απαραίτητη ταξιδιωτική ασφάλεια κόστους 35€ από τη «Mondial Assistance» που για άλλη μια φορά ευτυχώς ήταν αχρείαστη.

Όσον αφορά τις βίζες που έπρεπε να εκδοθούν για όλες αυτές τις χώρες, διαπιστώσαμε αρχικά πως η Νότιος Αφρική δεν είχε τέτοια απαίτηση από Έλληνες πολίτες, καθώς επίσης πως μπορούσαμε να λάβουμε την πολλαπλή Βίζα (KAZA Visa) στο Αεροδρόμιο VFA της Ζιμπάμπουε κατά την άφιξη μας, τη χρησιμότητα και οικονομία της οποίας θα καταλάβετε επίσης στη διάρκεια της ιστορίας. Ως εκ τούτου δεν ήταν απαραίτητο να κάνουμε κάτι προηγουμένως, παρά μόνο συνάλλαγμα (καλώς ήρθε το δολάριο) από την Ελλάδα και φόρτιση της Revolut, που στη Ν. Αφρική περνούσε παντού.

Αυτό που ήταν καθοριστικό όμως για την εξέλιξη της όλης εκδρομής ήταν η εκ των προτέρων έγκαιρη κράτηση όσον αφορά τα αξιοθέατα, κάτι που ευτυχώς πράξαμε κατόπιν έρευνας, καθώς όπως διαπιστώσαμε ειδικά στο Cape Town η διαθεσιμότητα ήταν περιορισμένη! Ειδικά όταν η διαμονή στη χώρα είναι για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα όπως το δικό μας, θεωρώ αυτή την κίνηση επιβεβλημένη. Πριν φέρετε τις αντιρρήσεις σας για τις πλατφόρμες GetYourGuide & Viator που για άλλη μια φορά χρησιμοποιήσαμε, οφείλω να σας πω ότι έγινε πρωτύτερη επικοινωνία με το κατάλυμα και πράξαμε ως προς το συμφέρον μας σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Δε θα αναφέρω κάτι άλλο εδώ, θα το κάνω αναλυτικά στα επιμέρους κεφάλαια για την οικονομία της κουβέντας.

Να διευκρινίσω όμως εξ αρχής πως μιλάμε για μια εκδρομή με ακριβές δραστηριότητες εν αντιθέσει με όσα πίστευα μέσα στην αφέλεια μου τόσο καιρό, και όσα ίσως πιστεύουν κάποιοι για την ήπειρο. Σίγουρα όσοι έχετε μια ιδέα από υποσαχάρια Αφρική θα με καταλάβετε. Ότι κι αν είχες κατά νου να κάνεις κόστιζε υψηλότερα του αναμενομένου, επιπλέον χρεώσεις πρόκυπταν συχνά όπως τέλη εισόδων σε πάρκα αλλά και η τιμές στα περισσότερα μέρη -πλην Νοτίου Αφρικής- ήταν Ευρωπαϊκές.

Τη φορά αυτή η έρευνα περιστράφηκε βάσει των δεδομένων που είχαμε αποκλειστικά σχεδόν γύρω από τα αξιοθέατα και τους επισκέψιμους χώρους, περιορίζοντας κατά πολύ κάτι που συνήθως κάνουμε σε άλλες εκδρομές, να τριγυρνάμε δηλαδή γνωρίζοντας πόλεις και τόπους. Όσο κι αν θέλαμε το απρόβλεπτο στοιχείο της ανακάλυψης κατά τα φαινόμενα δεν έβγαινε, κάτι που θα γίνει αντιληπτό κεφάλαιο το κεφάλαιο…

Ίσως αυτός να είναι και ο σημαντικότερος λόγος που η ιστορία αυτή νομίζω πως δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα τουλάχιστον ως προς τη διεξαγωγή του ταξιδιού, αλλά αυτό είναι κάτι που θα συμπεράνετε στο τέλος, μη βιάζομαι.

Αρκετά όμως με τους προλόγους δε νομίζετε;
Ας περάσουμε στη δράση.