psilos3
Member
- Μηνύματα
- 8.006
- Likes
- 64.858
- Επόμενο Ταξίδι
- ;
- Ταξίδι-Όνειρο
- Αναζητείται!
Περιεχόμενα
- Κεφάλαιο 1
- Άλλη μια ιδιαίτερη προετοιμασία
- Θεσσαλονίκη – Κέιπ Τάουν με μια ανάσα
- Οι αποικιακές πόλεις & ο δρόμος του κρασιού
- Οινοποιείων συνέχεια και το Σαββατόβραδο στο κέντρο
- Στις ανεπανάληπτες ομορφιές του Cape Town
- Αναζητώντας την Καλή Ελπίδα
- Ραντεβού με τη σκληρή ιστορία
- Από την προκυμαία μέχρι τα μπαρ
- Επιστροφή στην Addis Ababa
- Ένα ηλιοβασίλεμα στον Ζαμβέζη
- Σαφάρι στο πάρκο Chobe
- Botswana, από νερού και ξηράς
- Επιστροφή στη βάση μας
- Στην πισίνα του Διαβόλου
- Το θαύμα της Ζιμπάμπουε
- Μια βόλτα ακόμη και πίσω στην Ελλάδα
- Ταξιδιωτικός απολογισμός και συμπεράσματα
Οι αποικιακές πόλεις & ο δρόμος του κρασιού
Ομολογώ πως δε σχεδιάζαμε να ξεκινήσει έτσι η περιήγηση στη Νότιο Αφρική, όμως εναλλακτική ημερομηνία δεν υπήρχε για τη δραστηριότητα που πρόκειται να σας περιγράψω η οποία απαγορεύονταν να χαθεί. Κράτηση το λοιπόν ένα μήνα νωρίτερα μέσω GetYourGuide σε κόστος 36€ κατ’ άτομο για όσα θα δείτε.
Το ραντεβού ήταν στις οκτώμισι το πρωί στην προκυμαία (με δωρεάν μετάβαση) όπου και συγκεντρωθήκαμε όλοι σ' ένα διώροφο λεωφορείο προκειμένου να ξεκινήσουμε. Τα 50 χιλιόμετρα κύλησαν νεράκι, με την πρώτη στάση να πραγματοποιείται στο ξακουστό Stellenbosch:
Ακολουθώντας πιστά τον ευδιάθετο ξεναγό που είχε όρεξη να μοιραστεί πράγματα, φτάσαμε ως το δημαρχείο της πόλης, δίχως να προσέξουμε αρχικά αυτούς που κοιμόντουσαν στο τεχνητό γρασίδι μπροστά από το οίκημα, καθώς την παράσταση έκλεβε το τρισδιάστατο μνημείο του Νέλσον Μαντέλα που βρίσκεται εκεί, την όψη του οποίου μπορείς να αντιληφθείς μόνο βλέποντας το μέσα από την οθόνη της κάμερας ή του τηλεφώνου σου κι όχι με τα μάτια σου:
Τα κτίσματα, αλλά κυρίως τα πολύ μικρά κανάλια διοχέτευσης του νερού εκατέρωθεν των δρόμων μαρτυρούσαν την παρουσία αποικιοκρατών από τις Κάτω Χώρες, κάτι που είχε αναφερθεί ήδη αλλά έγινε κι ακόμα πιο ξεκάθαρο όταν φτάσαμε στην εκκλησία «Moederkerk» ,κτήριο και αυτό της Ολλανδικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας που κτίστηκε το 1723 παρακαλώ:
Η λεγόμενη «πόλη των Βελανιδιών» αποτελεί όμως έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω της ιστορίας της ως η δεύτερη παλαιότερη πόλη στη Νότια Αφρική αλλά και της θέσης της, γεγονός που αντιληφθήκαμε με την ευκαιρία της θέασης των πολλών ακόμη ιστορικών κτιρίων του που είναι χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής του Ακρωτηρίου Ολλανδίας αλλά και μετέπειτα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας που σιγά μην έχανε την ευκαιρία να φτιάξει άλλη μια αποικία:
Η πόλη βέβαια φιλοξενεί και το ομώνυμο το πανεπιστήμιο -ένα από τα παλαιότερα της Νότιας Αφρικής- του οποίου η πανεπιστημιούπολη καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα του κέντρου της, ενός κέντρου που σίγουρα δε στερείται πάρκων και ναών όπως ο «Rhenish Church» του 1840:
Η υπέροχη πρωινή βόλτα μας άνοιξε την όρεξη, ή μάλλον καλύτερα τη δίψα όπως σωστά υποθέτετε για τα καλύτερα που θ’ ακολουθούσαν σε λίγα μόνο λεπτά , με τα πρώτα αμπέλια ν’ ανοίγονται μπροστά μας. Ο ξεναγός έδινε ιδιαίτερη έμφαση στο να μας αποσαφηνίσει το κλίμα (και το κλήμα) της περιοχής που μοιάζει πολύ με αυτό της μεσογείου, καθώς ο άνεμος του ωκεανού σε συνδυασμό με την προστασία τα τριγύρω βουνά ευνοεί τις καιρικές συνθήκες που απαιτούνται για τις καλλιέργειες:
Πολλά τέτοια κι άλλα ακόμη ωραιότερα περί οινολογίας και φύλαξης του οίνου στα αντίστοιχα βαρέλια μάθαμε κατά την πρώτη περιήγηση μας στο κτήμα «Blaauwklippen» μέχρι να φτάσουμε στην πολυπόθητη αίθουσα δοκιμών:
Το κρασί έρρεε συνεχώς στα ποτήρια μας, δοκιμάζοντας τις πρώτες πέντε ποικιλίες λευκού, ροζέ και φυσικά κόκκινου σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά τυριά που προσφέρονταν, όμως εμείς είχαμε ήδη βάλει στο μάτι τα υπόλοιπα αποστάγματα που ήταν προς διάθεση του κοινού.
Το παραδοσιακό κονιάκ -ή ορθότερα μπράντυ για να ακριβολογούμε- που παράγονταν στο οινοποιείο δεν έπρεπε να μας ξεφύγει, με μια μικρή έξτρα χρέωση τύπου 2,5€ ως παλαιωμένο.
Θα αποτελούσε ύβρι απέναντι στην εκδρομή να μη το γευτούμε:
Μπήκαμε στο λεωφορείο αρκετά πιο ευδιάθετοι έχοντας πιεί τα έτσι μας, με την ώρα να μην είναι καν 12 ακόμα, οπότε όλοι καταλαβαίνετε πως θα εξελιχθεί όλο αυτό…
Τα 45 λεπτά που μας χώριζαν από τη δεύτερη στάση και το οινοποιείο «Franschhoek Cellar» δε τα κατάλαβε κανείς, αντικρύζοντας αυτή την απίστευτη φυσική ομορφιά και τις κατάφυτες πλαγιές:
Ήταν σειρά για το δεύτερο σετ δοκιμών του εξαίρετου Αφρικανικού οίνου, σε συνδυασμό με το προαιρετικό μεσημεριανό γεύμα που όσοι επιθυμούσαν είχαν ήδη προ-παραγγείλει μέσω διαδικτύου, την ώρα που ήμασταν καθ’ οδόν:
Εμείς δε μπορώ να πω πως είχαμε πεινάσει, το αντίθετο, βρίσκοντας την ευκαιρία να περιηγηθούμε στην όμορφη και ηλιόλουστη αυλή και να κάνουμε ένα διάλειμμα από τα κρασιά, καθαρίζοντας το στόμα μας με δύο ωραίες παγωμένες μπυρίτσες:
Είναι σημαντικό να αναφέρω εδώ πως πέρα απ’ το αυτονόητο ότι όλα τα προϊόντα διατίθενται προς πώληση (χρήσιμη η βαλίτσα στην εκδρομή), είναι δυνατή και η αποστολή τους προς ορισμένες χώρες της Ε.Ε. με την Ελλάδα μέσα σ’ αυτές, με καλές τιμές χρέωσης ιδιαίτερα σε μεγαλύτερη παραγγελία.
Ήπιαμε τη μπύρα μας χαζεύοντας τα αμπέλια και το μικρό τραμ που πέρασε στη γραμμή που βλέπετε κάτω αριστερά της φωτογραφίας, καθώς αυτός είναι ακόμα ένας πολύ ωραίος τρόπος επίσκεψης στο δρόμο του κρασιού, δίνοντας σου μάλιστα την επιλογή για τις στάσεις που θέλεις να κάνεις και τα οινοποιεία που θα δεις. Όσοι έχετε σκοπό και χρονικό περιθώριο απλά ψάξτε το!
Τελικά μια επιπλέον καθυστέρηση καθώς δε προλάβανε να φάνε όλοι μας ανάγκασε σε μια ακόμα παγωμένη, την ώρα που ο ξεναγός και ένας εκ των σερβιτόρων έψαχναν τον έξυπνο του γκρουπ που αποφάσισε να φάει και να φεσώσει το εστιατόριο, φεύγοντας δίχως να πληρώσει.
Συμβαίνουνε κι αυτά στις εκδρομές…
Ομολογώ πως δε σχεδιάζαμε να ξεκινήσει έτσι η περιήγηση στη Νότιο Αφρική, όμως εναλλακτική ημερομηνία δεν υπήρχε για τη δραστηριότητα που πρόκειται να σας περιγράψω η οποία απαγορεύονταν να χαθεί. Κράτηση το λοιπόν ένα μήνα νωρίτερα μέσω GetYourGuide σε κόστος 36€ κατ’ άτομο για όσα θα δείτε.
Το ραντεβού ήταν στις οκτώμισι το πρωί στην προκυμαία (με δωρεάν μετάβαση) όπου και συγκεντρωθήκαμε όλοι σ' ένα διώροφο λεωφορείο προκειμένου να ξεκινήσουμε. Τα 50 χιλιόμετρα κύλησαν νεράκι, με την πρώτη στάση να πραγματοποιείται στο ξακουστό Stellenbosch:
Ακολουθώντας πιστά τον ευδιάθετο ξεναγό που είχε όρεξη να μοιραστεί πράγματα, φτάσαμε ως το δημαρχείο της πόλης, δίχως να προσέξουμε αρχικά αυτούς που κοιμόντουσαν στο τεχνητό γρασίδι μπροστά από το οίκημα, καθώς την παράσταση έκλεβε το τρισδιάστατο μνημείο του Νέλσον Μαντέλα που βρίσκεται εκεί, την όψη του οποίου μπορείς να αντιληφθείς μόνο βλέποντας το μέσα από την οθόνη της κάμερας ή του τηλεφώνου σου κι όχι με τα μάτια σου:
Τα κτίσματα, αλλά κυρίως τα πολύ μικρά κανάλια διοχέτευσης του νερού εκατέρωθεν των δρόμων μαρτυρούσαν την παρουσία αποικιοκρατών από τις Κάτω Χώρες, κάτι που είχε αναφερθεί ήδη αλλά έγινε κι ακόμα πιο ξεκάθαρο όταν φτάσαμε στην εκκλησία «Moederkerk» ,κτήριο και αυτό της Ολλανδικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας που κτίστηκε το 1723 παρακαλώ:
Η λεγόμενη «πόλη των Βελανιδιών» αποτελεί όμως έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω της ιστορίας της ως η δεύτερη παλαιότερη πόλη στη Νότια Αφρική αλλά και της θέσης της, γεγονός που αντιληφθήκαμε με την ευκαιρία της θέασης των πολλών ακόμη ιστορικών κτιρίων του που είναι χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής του Ακρωτηρίου Ολλανδίας αλλά και μετέπειτα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας που σιγά μην έχανε την ευκαιρία να φτιάξει άλλη μια αποικία:
Η πόλη βέβαια φιλοξενεί και το ομώνυμο το πανεπιστήμιο -ένα από τα παλαιότερα της Νότιας Αφρικής- του οποίου η πανεπιστημιούπολη καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα του κέντρου της, ενός κέντρου που σίγουρα δε στερείται πάρκων και ναών όπως ο «Rhenish Church» του 1840:
Η υπέροχη πρωινή βόλτα μας άνοιξε την όρεξη, ή μάλλον καλύτερα τη δίψα όπως σωστά υποθέτετε για τα καλύτερα που θ’ ακολουθούσαν σε λίγα μόνο λεπτά , με τα πρώτα αμπέλια ν’ ανοίγονται μπροστά μας. Ο ξεναγός έδινε ιδιαίτερη έμφαση στο να μας αποσαφηνίσει το κλίμα (και το κλήμα) της περιοχής που μοιάζει πολύ με αυτό της μεσογείου, καθώς ο άνεμος του ωκεανού σε συνδυασμό με την προστασία τα τριγύρω βουνά ευνοεί τις καιρικές συνθήκες που απαιτούνται για τις καλλιέργειες:
Πολλά τέτοια κι άλλα ακόμη ωραιότερα περί οινολογίας και φύλαξης του οίνου στα αντίστοιχα βαρέλια μάθαμε κατά την πρώτη περιήγηση μας στο κτήμα «Blaauwklippen» μέχρι να φτάσουμε στην πολυπόθητη αίθουσα δοκιμών:
Το κρασί έρρεε συνεχώς στα ποτήρια μας, δοκιμάζοντας τις πρώτες πέντε ποικιλίες λευκού, ροζέ και φυσικά κόκκινου σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά τυριά που προσφέρονταν, όμως εμείς είχαμε ήδη βάλει στο μάτι τα υπόλοιπα αποστάγματα που ήταν προς διάθεση του κοινού.
Το παραδοσιακό κονιάκ -ή ορθότερα μπράντυ για να ακριβολογούμε- που παράγονταν στο οινοποιείο δεν έπρεπε να μας ξεφύγει, με μια μικρή έξτρα χρέωση τύπου 2,5€ ως παλαιωμένο.
Θα αποτελούσε ύβρι απέναντι στην εκδρομή να μη το γευτούμε:
Μπήκαμε στο λεωφορείο αρκετά πιο ευδιάθετοι έχοντας πιεί τα έτσι μας, με την ώρα να μην είναι καν 12 ακόμα, οπότε όλοι καταλαβαίνετε πως θα εξελιχθεί όλο αυτό…
Τα 45 λεπτά που μας χώριζαν από τη δεύτερη στάση και το οινοποιείο «Franschhoek Cellar» δε τα κατάλαβε κανείς, αντικρύζοντας αυτή την απίστευτη φυσική ομορφιά και τις κατάφυτες πλαγιές:
Ήταν σειρά για το δεύτερο σετ δοκιμών του εξαίρετου Αφρικανικού οίνου, σε συνδυασμό με το προαιρετικό μεσημεριανό γεύμα που όσοι επιθυμούσαν είχαν ήδη προ-παραγγείλει μέσω διαδικτύου, την ώρα που ήμασταν καθ’ οδόν:
Εμείς δε μπορώ να πω πως είχαμε πεινάσει, το αντίθετο, βρίσκοντας την ευκαιρία να περιηγηθούμε στην όμορφη και ηλιόλουστη αυλή και να κάνουμε ένα διάλειμμα από τα κρασιά, καθαρίζοντας το στόμα μας με δύο ωραίες παγωμένες μπυρίτσες:
Είναι σημαντικό να αναφέρω εδώ πως πέρα απ’ το αυτονόητο ότι όλα τα προϊόντα διατίθενται προς πώληση (χρήσιμη η βαλίτσα στην εκδρομή), είναι δυνατή και η αποστολή τους προς ορισμένες χώρες της Ε.Ε. με την Ελλάδα μέσα σ’ αυτές, με καλές τιμές χρέωσης ιδιαίτερα σε μεγαλύτερη παραγγελία.
Ήπιαμε τη μπύρα μας χαζεύοντας τα αμπέλια και το μικρό τραμ που πέρασε στη γραμμή που βλέπετε κάτω αριστερά της φωτογραφίας, καθώς αυτός είναι ακόμα ένας πολύ ωραίος τρόπος επίσκεψης στο δρόμο του κρασιού, δίνοντας σου μάλιστα την επιλογή για τις στάσεις που θέλεις να κάνεις και τα οινοποιεία που θα δεις. Όσοι έχετε σκοπό και χρονικό περιθώριο απλά ψάξτε το!
Τελικά μια επιπλέον καθυστέρηση καθώς δε προλάβανε να φάνε όλοι μας ανάγκασε σε μια ακόμα παγωμένη, την ώρα που ο ξεναγός και ένας εκ των σερβιτόρων έψαχναν τον έξυπνο του γκρουπ που αποφάσισε να φάει και να φεσώσει το εστιατόριο, φεύγοντας δίχως να πληρώσει.
Συμβαίνουνε κι αυτά στις εκδρομές…
Last edited by a moderator:
