Ζάμπια Ζιμπάμπουε Μποτσουάνα Νότια Αφρική Στην καρδιά της Μεσημβρινής Αφρικής: ένα απροσδόκητο ταξίδι

[psilos3]

Από την προκυμαία μέχρι τα μπαρ


Θα ήταν περίπου πέντε το απόγευμα όταν επιστρέψαμε με τον εξαιρετικό καιρό της μέρας να συνεχίζει, περνώντας και δίπλα από τη βάση των ελικοπτέρων που ακούγαμε να πηγαινοέρχονται συνέχεια, ως άλλη μια δραστηριότητα από τις πολλές διαθέσιμες σε τούτη δω την πόλη. Να κάτι ακόμα ενδιαφέρον που δε προλαβαίναμε να δούμε:

Μέχρι και οι φώκιες έδειχναν να χαίρονται τον ανοιξιάτικο ήλιο, ξαπλωμένες στον καλά φυλασσόμενο χώρο εντός της μικρής προκυμαίας:

Δεν είχαμε καμιά ιδιαίτερη καούρα να μείνουμε εκεί, όμως από την άλλη δεν υπήρχε και κάτι διαφορετικό που μπορούσαμε να δούμε εντός χρονοδιαγράμματος, έτσι κάναμε μια βόλτα στους εξωτερικούς χώρους του παλαιότερου εν λειτουργία λιμανιού στο νότιο ημισφαίριο, ακούγοντας και παραδοσιακές μουσικές της χώρας:

Να όμως που η επιμονή καμιά φορά ανταμείβεται, αν όχι σε Ιρλανδό σε Σκωτσέζο (Mitchell's Scottish Ale House) που μια χαρά έκανε τη δουλειά του όπως και η τοπική Zulu Beer IPA που επιλέξαμε να δοκιμάσουμε:

Οφείλω να πω βέβαια πως το V&A Waterfront ήταν ένα πολυσύχναστο σημείο, που εκτός από μικρή μαρίνα, εμπορικό κέντρο, καταστήματα εστίασης και ξενοδοχεία, φιλοξενεί και κάποιες -πολυτελείς όπως είναι λογικό- κατοικίες, κάτι που γνωρίζαμε πρωτύτερα:

Αυτό που δε περιμέναμε με τίποτα όμως ήταν να φάμε τόσο ωραία θαλασσινά, μπακαλιάρο, καλαμάρια, γαρίδες και τα σχετικά, σ’ ένα από τα πρόχειρα καταστήματα εστίασης που βρισκόταν εκεί με μικρό σχετικά κόστος, κάτι που έκανε πολύ πιο ευχάριστη την επιστροφή μας μέσω Uber και πάλι από το γνωστό σημείο:

Δίχως να χάσουμε πολύτιμο χρόνο ετοιμαστήκαμε, ήπιαμε το τελευταίο ποτάκι μας προκειμένου να τελειώσουν οι προμήθειες στο μπαρ της ταράτσας και ξεχυθήκαμε και πάλι στους δρόμους. Η Δευτέρα όμως στα περισσότερα μέρη του κόσμου τείνει να είναι ίδια, με αποτέλεσμα να συναντήσουμε πολλά από τα ωραία μπαράκια μας κλειστά και σχετικά λίγο κόσμο να κυκλοφορεί παρόλο που δεν ήταν, ούτε καν εννιά:

Το άγρυπνο μάτι του Νίκου ωστόσο έπεσε σε κάτι φώτα ενός μαγαζιού απέναντι από την πλατεία Riebeeck όπου βρομοκοπούσε χασίσι, κι όπως πάντα σχεδόν δεν αστόχησε. Το «Jerry's Burger Bar Heritage Square» ήταν ακριβώς ότι θέλαμε, ή καλύτερα αυτό που έπρεπε να μας βρει για τη συνέχεια της βραδιάς και θα εξηγήσω το γιατί:

Επί της ουσίας επρόκειτο για ένα μαγαζί που το πίσω ανοικτό μέρος του οδηγούσε σε μια αυλή στην πλατεία Heritage, μέρος ενός οικοδομικού τετραγώνου με παλιά αρχοντικά. Εδώ στην αυλή βρίσκεται το παλαιότερο σωζόμενο αμπέλι στη Νότια Αφρική που τη δεκαετία του 1770, ελάτε να σας δείξω μας είπε ένας εκ των μπαρόβιων θαμώνων που είχαμε γνωρίσει εδώ και λίγη ώρα και τα πίναμε αντάμα:

Βασικά όχι γνωριστήκαμε, παραγνωριστήκαμε, ειδικά όταν μας είπε πως συμμετέχει στην διαδικασία παραγωγής τοπικού τζιν, το οποίο με περισσή χαρά βάλαμε στο πάσο κι αρχίσαμε τις δοκιμές. Όχι που θα χάναμε την ευκαιρία, παρέα μ’ ακόμα έναν τύπο από τη Ζιμπάμπουε που επίσης δε παρέλειψε να γίνει μέρος της ομάδας!

Δουλεύω ως μετρ στο μαγαζί ενός Έλληνα, γιατί δε πάτε από εκεί να τον γνωρίσετε μας είπε με βλέμμα απορίας, είναι μερικά τετράγωνα πιο κάτω δίνοντας μας ωραία πάσα για το υπόλοιπο της νύχτας:

Όντως το «the athletic club & social» ήταν ένα εξαιρετικό μπαρ – ρέστοραν, ένα jazz club για την ακρίβεια με πολύ γούστο που μόνοι μας ενδεχομένως να μη βρίσκαμε ποτέ:

Επίσης δε βρήκαμε τον Έλληνα ιδιοκτήτη, μιας και όπως κάθε Έλληνας μαγαζάτορας του εξωτερικού που σέβεται τον εαυτό του έλειπε και το δούλευαν άλλοι. Πιάσαμε μια ωραία γωνία στο πάνω μπαρ ξεκινώντας τη γευσιγνωσία στα τοπικά κοκτέιλ πριν το γυρίσουμε ξανά στη μπύρα, φτάνοντας μέχρι την ώρα του κλεισίματος μετά τις 11 το βράδυ:

Η όρεξη μας είχε φουντώσει όπως είναι λογικό και δεν ήμασταν ακόμα για ύπνο, παρόλο που είχαμε γυρίσει προς το ξενοδοχείο.

• Πάμε σ’ αυτό το περίεργο εδώ απέναντι;
• Και δε πάμε, τι ψυχή έχει μια μπύρα!

Το «περίεργο» βέβαια ήταν ένα μπαράκι με ναργιλέδες και δυνατή μουσική, που μπήκαμε μετά από σωματικό έλεγχο για όπλα (!), ενώ για μία ακόμη φορά ήμασταν οι μόνοι λευκοί, όχι πως μας έδωσε κανείς σημασία βέβαια…

Στο ίδιο μήκος κύματος κι ατόφιας παρακμής ήταν όλα σχεδόν τα μπαρ της Long Str, τουλάχιστον όσα είδαμε αλλά κι αυτό που επισκεφτήκαμε για μια τελευταία στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου:

Από την επόμενη μας περίμενε μια νέα περιπέτεια.

Εκτός νοτίου Αφρικής…

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• …

  Go to chapter

  Go
• 7
• 8
• 9
• 10
• 11
• …

  Go to chapter

  Go
• 18

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 9 of 18

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[KIKI]

Βάλε μπρος ολοταχώς σε παρακαλώ .

 

[evaT]

Και άργησες! συντονίζομαι και αναμένω με προσμονή...

 

[erodios]

Τι λέτε, να βάλω μπρος;

Εννοείται!! Ίσως να διαβάσω τη συνέχεια της ιστορίας σου με κάποια καθυστέρηση, αλλά την περιμένω για να πάρω και ιδέες. Η Αφρική απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από τις ταξιδιωτικές εμπειρίες μου.

 

[varioAthens]

Στην καρδιά της Μεσημβρινής Αφρικής: ένα απροσδόκητο ταξίδι ​

Τέλος Αυγούστου 2025 – Cape Town
Περιοχή υψηλού εγκλήματος – μη σταματάτε γράφει η ταμπέλα στον αυτοκινητόδρομο Settlers Way που αμέσως παρατήρησε ο Νίκος. Δε θα έλεγε κανείς ότι ήταν το καλύτερο καλωσόρισμα στην χώρα που για μερικές μόνο στιγμές πατούσαμε το πόδι μας, κατευθυνόμενοι ήδη μ’ ένα ταξί προς το ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης. Άραγε πως θα εξελισσόταν μια εκδρομή όπως αυτή, εκδρομή που είχαμε κλείσει δίχως ιδιαίτερα μεγάλη έρευνα η στοχευμένη σκέψη όντας πολύ περίεργοι ως προς τι θα κληθούμε ν’ αντιμετωπίσουμε;

Αρχές Ιουλίου 2025 – Café Colombia, Θεσσαλονίκη
Γνώμη μου είναι πως αφού πάτε τελικά Ζιμπάμπουε να κάνετε ότι περισσότερο μπορείτε, θα σας τα αναλύσω όλα, μας είπε ο φίλος @tupacgr13 αφού παρήγγειλε άλλη μια παγωμένη καθισμένος στο μπαρ. Το ραντεβού μας ήταν κανονισμένο Τρίτη βράδυ, όπου ανάμεσα σε πολλές ακόμα μπύρες λάβαμε αναλυτική παρουσίαση του πλάνου, μιας και ο ίδιος είχε κάνει λίγο καιρό πριν το αντίστοιχο ταξίδι μεταφέροντας μας εξαιρετικές εμπειρίες. Βασικά για να είμαι δίκαιος, σ’ αυτόν και μόνο πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα της συγκεκριμένης εκδρομής καθώς ήταν ο απόλυτος εμπνευστής και καθοδηγητής μας μεταδίδοντας πιστά τον υπέρμετρο ενθουσιασμό του. Τι απ’ όλα θα καταφέρναμε όμως;

Μέσα Μαΐου 2025 – Θεσσαλονίκη
- Τελικά τι θα κάνουμε τον Αύγουστο; Θα πάμε καμιά γύρα στα νησιά;
- Καλά είναι τα νησιά δε λέω, τ’ αγαπώ όσο τίποτα και το ξέρεις, αφού όμως θα το φάμε που θα το φάμε το χιλιάρικο, δε ψήνεσαι να το κάνουμε σε κανένα πιο σοβαρό ταξίδι; Είδες πόσα μίλια θέλει και πόσο κοστίζει για Cape Town για παράδειγμα;
- Είδα. Με 40€ είσαι στην άλλη άκρη του κόσμου.
- Μήπως να το σκεφτούμε σοβαρά;

Ιούνιος 2025
Το σκεφτήκαμε. Καήκαμε ξανά και ξανά μέρες ολόκληρες μπροστά από μια οθόνη προκειμένου να ταιριάξουμε το πρόγραμμα φέρνοντας το με αρκετή δυσκολία στα μέτρα μας, καθώς το να συνδυάσεις μετακινήσεις σε μια ήπειρο εντός μικρού χρονικού διαστήματος είναι από μόνο του άθλος, πολλώ δε μάλλον όταν σε όλο αυτό πρέπει να χωρέσεις και πτήσεις με τη συμμαχία για την εξαργύρωση μιλίων με τα δεδομένα να αλλάζουν καθημερινά. Νομίζω με καταλαβαίνετε απόλυτα όσοι είστε του σπορ.

Όλο αυτό βέβαια σε συνδυασμό με την αναβλητικότητα που με διέκρινε λόγω εργασιακών ημερών, το στενό χρονικό περιθώριο που υπήρχε μέχρι την πραγματοποίηση του ταξιδιού και τη σχετικά άγνωστη σε μας θεματολογία του, μας οδήγησε στην κράτηση τελικά των εισιτηρίων μόλις δύο μήνες πριν την εναρκτήρια πτήση. Να και κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει και ελπίζαμε να μας βγει σε καλό.

Νοέμβριος 2025
Δε σας κρύβω ότι η λέξη «απροσδόκητο» που χρησιμοποιώ στον τίτλο της ιστορίας που πρόκειται να ξεκινήσω την χαρακτηρίζει απόλυτα. Η Αφρική αλλά και οι χώρες που συμπεριλαμβάνω δεν υπήρχε ούτε σαν ιδέα στα έως τότε σχέδια μας. Ποτέ δεν είχε συζητηθεί καν σε όσα ανά καιρούς κουβεντιάζουμε (συνήθως καθισμένοι σε κάποιο φιλόξενο μπαρ όπου έρχονται οι εμπνεύσεις) ή απλά διαβάζουμε καλή ώρα για να προγραμματίσουμε μακροπρόθεσμα. Ήταν ένα μέρος του πλανήτη που για άγνωστο ακόμη λόγο δεν είχε τεθεί στα ταξιδιωτικά μας υπόψιν και να που όταν αυτό τελικά έγινε οι αποφάσεις έμελλε να είναι άμεσες, καθοριστικές και ο χρόνος σχεδιασμού όχι τόσο γενναιόδωρος όπως τις άλλες φορές.

View attachment 516601

Από τη μία λοιπόν η Νότιος Αφρική και συγκεκριμένα το Cape Town, μια χώρα με σκληρή έως τα σήμερα ιστορία που μαστίζεται από τις διακρίσεις, σε μια πόλη – βιτρίνα της όπως σίγουρα θα έχετε ακούσει να ονομάζεται, με ιδιαίτερη κουλτούρα, οινολογία, γαστρονομία, ιδιαιτερότητα και πάρα μα πάρα πολλά σπουδαία αξιοθέατα τριγύρω της και εντός της. Μια πόλη αξιολάτρευτη που σίγουρα οξύνει την περιέργεια, πόλη που πραγματικά σε κερδίζει αλλά παράλληλα σ’ εξοργίζει βήμα το βήμα, σ’ ένα ζόρικο αλλά παράλληλα απείρου κάλλους σημείο της γης.

View attachment 516603

Από την άλλη η καρδιά των χωρών του Αφρικανικού νότου, η λεγόμενη Μεσημβρινή Αφρική, σ’ ένα τετραεθνές σημείο μεταξύ Ζιμπάμπουε (κυρίως), Μποτσουάνα, Ζάμπια & Ναμίμπια, ένα μέρος που αποτελείται από εκπληκτικό οικοσύστημα όντας εθνικό πάρκο στο σύνολο του, παραπέμποντας παρά το υπερτουριστικό του πράγματος σε εικόνες γνήσιας Αφρικής όπως την έχουμε ίσως στο μυαλό μας, μέρος απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς.

View attachment 516602

Δε ξέρω τι απ’ όλα θα καταφέρω να περάσω περιγράφοντας ένα τέτοιο ταξίδι, ίσως προς αποφυγήν για πολλούς έτσι όπως διεξάχθηκε και θα καταλάβετε, αυτό όμως το αφήνω καθαρά στην κρίση σας μετά την ολοκλήρωση της ιστορίας. Προς το παρόν κρατήστε μόνο το μεγάλο χαμόγελο που μας έμεινε επιστρέφοντας από τούτα δω τα μέρη και τα όσα πολλά (και πάλι) ετοιμάζομαι να σας πω.

Τι λέτε, να βάλω μπρος;

Βαλε βαλε… αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε…. Καλα, θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

 

[fenia42]

Επιτέλους !!

 

[tripdreamer1975]

Έλα, just in time!

 

[Yorgos]

Βαλε βαλε… αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε…. Καλα, θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

Έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να διαβάζω τις ιστορίες χωρίς να βλέπω τις φωτογραφίες. Ε κάπου στη μέση του κειμένου λέω "α, εδώ μπορώ να τις βλέπω πήγα κι εγώ εκεί!". Αναμένω με ενδιαφέρον να δω πόσο διαφορετική είναι δική σας ματιά από τη δική μας.

 

[psilos3]

Βάλε μπρος ολοταχώς σε παρακαλώ .

Και άργησες! συντονίζομαι και αναμένω με προσμονή...

Επιτέλους !!

Έλα, just in time!

Ξεκινάω με φόρα, όντως άργησα λίγο αλλά προείχε άλλη ιστορία!

Αφρική απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από τις ταξιδιωτικές εμπειρίες μου.

Κι εμένα μέχρι τώρα εντελώς, εξού κι ο όρος «απροσδόκητο» διότι ήταν ένα εκτός προγράμματος ταξίδι, απλά βόλεψε κι έτυχε. Ελπίζω να δώσω αφορμές!

αλλα ρε παιδια ιδιες χωρες, ιδιο ονομα συνταξιδιωτη με τον @Yorgos θα μας μπερδεψετε….

Είναι ξεκάθαρο ότι αντιγράφει τον ψηλό αλλά δε πειράζει, τον αγαπάμε!

θα σας ξεχωριζω απ´το οτι ο ενας πινει μπυρες και ο αλλος τρωει μπριζολες…

Όοοοοχι, αυτή η ιστορία δε θα έχει μόνο μπύρες, διευρύνθηκε η γκάμα λόγω προορισμών!

Έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να διαβάζω τις ιστορίες χωρίς να βλέπω τις φωτογραφίες.

Πολύ δύσκολο! Δεν έχουμε όλοι την ικανότητα να μεταφέρουμε εντυπώσεις μέσω του γραπτού!

Ε κάπου στη μέση του κειμένου λέω "α, εδώ μπορώ να τις βλέπω πήγα κι εγώ εκεί!". Αναμένω με ενδιαφέρον να δω πόσο διαφορετική είναι δική σας ματιά από τη δική μας.

Κι εγώ το ίδιο θέλω να δω, ήδη διάβασα τη δική σου για την πτήση με το ελικόπτερο πάνω από τους καταρράκτες, κάτι που δε κάναμε. Νομίζω θα συμπίπτουν αρκετά από τα συμπεράσματα μας, αν και δεν έχουμε μέτρο σύγρισης μη την υπόλοιπη Αφρική όπως εσύ. Σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον.

 

[Sam-chal]

Απροσδόκητα έχεις αργήσει! Προσδοκούμε να διαβάσουμε την συνέχεια!

 

[psilos3]

Απροσδόκητα έχεις αργήσει! Προσδοκούμε να διαβάσουμε την συνέχεια!

Άμεσα. Ήταν να μη πάρω φόρα, στόχος είναι να ολοκληρωθεί σχετικά νωρίς για να παίρνουν σειρά οι επόμενες!

 

[psilos3]

Άλλη μια ιδιαίτερη προετοιμασία



Τη φορά αυτή δεν υπήρχαν σημάδια να «δείχνουν» προς αυτή την εκδρομή, αλλά παράλληλα δεν υπήρχε και χρόνος. Έπρεπε σ’ ένα διάστημα σχεδόν ενός μηνός να προετοιμάσουμε τα πάντα χωρίς να αφήνουμε τίποτα στην τύχη μιας και με τις δραστηριότητες που επιλέξαμε και θέλαμε να χωρέσουμε σ’ ένα τέτοιο συμπυκνωμένο ταξίδι δεν είναι για να παίζεις. Ένα μόνο τηρήθηκε πιστά, το δόγμα πως «το επόμενο ταξίδι το κλείνεις όταν είσαι ήδη σε ταξίδι» ή εν προκειμένω στο σαλόνι υποδοχής του Βενιζέλος, περιμένοντας την πτήση για Κισινάου…

Όπως καταλάβατε δε θα γίνετε σοφότεροι με την αναφορά μου στα αεροπορικά εισιτήρια, καθώς αν δεν υπήρχε η δυνατότητα -ή η ευκαιρία αν θέλετε- εξαργύρωσης μιλίων δε νομίζω πως θα έγραφα αυτή την ιστορία. Στο διά ταύτα, 40€ και 40.000 μίλια κατ’ άτομο για το σκέλος Αθήνα-Κέιπ Τάουν, άλλα 40€ και 40.000 μίλια για αυτό του Victoria Falls – Paris που βόλευε για επιστροφή, συν άλλα 12.500 μίλια και 30€ περίπου για το ενδιάμεσο μέσω Addis Ababa. Σίγουρα σας μπέρδεψα, οπότε συνοψίζω: 92.500 μίλια 235€ για το κόστος των αεροπορικών, μαζί με αυτό της Aegean για επιστροφή στη Θεσσαλονίκη, για ένα -ανορθόδοξο το τονίζω- σχέδιο 8 πτήσεων, όλες πλην της τελευταίας με την Ethiopian:

Σχετικά με τις διαμονές, ξεκινώντας από το Cape Town σκεφτήκαμε με βάση το κριτήριο της πρόσβασης σε όλα, αλλά κυρίως την έναρξη των δραστηριοτήτων, χωρίς πάντα να ξεχνάμε το βασικό στοιχείο της ασφάλειας. Αποφεύγοντας τουριστομενιές τύπου Sea Point ή Hout Bay, καταλήξαμε στο «Grand Daddy Boutique Hotel» και τον πολυσύχναστο δρόμο Long Street του κέντρου του Cape Town, που εκ του αποτελέσματος σας επιβεβαιώνω πως ήταν ακριβώς αυτό που ψάχναμε. Έπαιξε ρόλο και η τιμή των 242€ συνολικά για τέσσερις νύχτες με πρωινό ικανοποιώντας συνολικά τις όποιες απαιτήσεις μας:

Με το ίδιο σκεπτικό επιλέξαμε και το «Shoestrings Backpackers Lodge» στην πλευρά της Ζιμπάμπουε και την κωμόπολη Victoria Falls με κόστος 160€ για τρεις νύχτες, αποφεύγοντας τα πολύ ακριβά και μακρινά στο κέντρο ξενοδοχεία, σε μια επιλογή που επίσης μας δικαίωσε και θα αναλύσω τους λόγους στη διάρκεια της εξιστόρισης:

*Οι δύο κρατήσεις πραγματοποιήθηκαν από την android εφαρμογή της πλατφόρμας Booking, λαμβάνοντας με αυτό τον τρόπο ελαφρώς καλύτερη τιμή σε σχέση με τις τιμές που βλέπαμε στην ιστοσελίδα.

Έχοντας τελειώσει με τα δύο πολύ βασικά συστατικά της εκδρομής, προχωρήσαμε δίχως αναβολές και στα διαδικαστικά της, αρχής γενομένης από τον εμβολιασμό και την έκδοση του αντίστοιχου υγειονομικού διαβατηρίου για τον κίτρινο πυρετό, μετά και την ανάγνωση του εγγράφου του ΚΕΕΛΠΝΟ (https://old.eody.gov.gr/wp-content/uploads/2025/06/emvolio-kitrinos-pyretos-2025.pdf). Το ραντεβού κλείστηκε άμεσα στην περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας (τηλ. 2313330920), καταθέτοντας καθ’ υπόδειξη τα 52€ στον αντίστοιχο λογαριασμό, για ένα εμβόλιο που πλέον ισχύει εφ’ όρου ζωής.



Κατόπιν συμβουλής της αρμόδιας ιατρού συνταγογραφήσαμε και μέσω ΕΟΠΥΥ δύο κουτιά Malarone έκαστος, φάρμακο το οποίο έπρεπε να λάβουμε μια μέρα πριν και επτά ημέρες μετά το ταξίδι, κυρίως ως πρόληψη κατά της ελονοσίας. Πακέτο μαζί με τα φάρμακα ψωνίσαμε και τα άκρως απαραίτητα αντικουνουπικά όπως το Jungle (που έκανε δουλίτσα και στην Ασία), αλοιφή για τσιμπήματα, αντηλιακό κτλ.



Πλάι σ’ αυτά βάλτε και την απαραίτητη ταξιδιωτική ασφάλεια κόστους 35€ από τη «Mondial Assistance» που για άλλη μια φορά ευτυχώς ήταν αχρείαστη.

Όσον αφορά τις βίζες που έπρεπε να εκδοθούν για όλες αυτές τις χώρες, διαπιστώσαμε αρχικά πως η Νότιος Αφρική δεν είχε τέτοια απαίτηση από Έλληνες πολίτες, καθώς επίσης πως μπορούσαμε να λάβουμε την πολλαπλή Βίζα (KAZA Visa) στο Αεροδρόμιο VFA της Ζιμπάμπουε κατά την άφιξη μας, τη χρησιμότητα και οικονομία της οποίας θα καταλάβετε επίσης στη διάρκεια της ιστορίας. Ως εκ τούτου δεν ήταν απαραίτητο να κάνουμε κάτι προηγουμένως, παρά μόνο συνάλλαγμα (καλώς ήρθε το δολάριο) από την Ελλάδα και φόρτιση της Revolut, που στη Ν. Αφρική περνούσε παντού.

Αυτό που ήταν καθοριστικό όμως για την εξέλιξη της όλης εκδρομής ήταν η εκ των προτέρων έγκαιρη κράτηση όσον αφορά τα αξιοθέατα, κάτι που ευτυχώς πράξαμε κατόπιν έρευνας, καθώς όπως διαπιστώσαμε ειδικά στο Cape Town η διαθεσιμότητα ήταν περιορισμένη! Ειδικά όταν η διαμονή στη χώρα είναι για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα όπως το δικό μας, θεωρώ αυτή την κίνηση επιβεβλημένη. Πριν φέρετε τις αντιρρήσεις σας για τις πλατφόρμες GetYourGuide & Viator που για άλλη μια φορά χρησιμοποιήσαμε, οφείλω να σας πω ότι έγινε πρωτύτερη επικοινωνία με το κατάλυμα και πράξαμε ως προς το συμφέρον μας σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Δε θα αναφέρω κάτι άλλο εδώ, θα το κάνω αναλυτικά στα επιμέρους κεφάλαια για την οικονομία της κουβέντας.

Να διευκρινίσω όμως εξ αρχής πως μιλάμε για μια εκδρομή με ακριβές δραστηριότητες εν αντιθέσει με όσα πίστευα μέσα στην αφέλεια μου τόσο καιρό, και όσα ίσως πιστεύουν κάποιοι για την ήπειρο. Σίγουρα όσοι έχετε μια ιδέα από υποσαχάρια Αφρική θα με καταλάβετε. Ότι κι αν είχες κατά νου να κάνεις κόστιζε υψηλότερα του αναμενομένου, επιπλέον χρεώσεις πρόκυπταν συχνά όπως τέλη εισόδων σε πάρκα αλλά και η τιμές στα περισσότερα μέρη -πλην Νοτίου Αφρικής- ήταν Ευρωπαϊκές.

Τη φορά αυτή η έρευνα περιστράφηκε βάσει των δεδομένων που είχαμε αποκλειστικά σχεδόν γύρω από τα αξιοθέατα και τους επισκέψιμους χώρους, περιορίζοντας κατά πολύ κάτι που συνήθως κάνουμε σε άλλες εκδρομές, να τριγυρνάμε δηλαδή γνωρίζοντας πόλεις και τόπους. Όσο κι αν θέλαμε το απρόβλεπτο στοιχείο της ανακάλυψης κατά τα φαινόμενα δεν έβγαινε, κάτι που θα γίνει αντιληπτό κεφάλαιο το κεφάλαιο…

Ίσως αυτός να είναι και ο σημαντικότερος λόγος που η ιστορία αυτή νομίζω πως δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα τουλάχιστον ως προς τη διεξαγωγή του ταξιδιού, αλλά αυτό είναι κάτι που θα συμπεράνετε στο τέλος, μη βιάζομαι.

Αρκετά όμως με τους προλόγους δε νομίζετε;
Ας περάσουμε στη δράση.