Αργεντινή Βραζιλία Ισημερινός Κολομβία Παραγουάη O αυλός της τσοπάνας (Εκουαδόρ-Κολομβία με ολίγον από Αργεντινή-Βραζιλία-Παραγουάη)

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο

Ο Λογαριασμός


Πέφτει η νύχτα στο Κίτο και κανείς δεν κλείνει τα μάτια του. Οι δολοφόνοι έχουν πάρει ρεπό και ας πούμε πως οι χαφιέδες χορεύουν σάλσα ή ρεγκετόν σε κάποια «σαλσερία». Και κάπου ανάμεσα σε όλους αυτούς, η τσοπάνα γράφει αυτή την ιστορία, αγναντεύοντας από την ταράτσα το βασιλεμένο Κίτο, πίνοντας μια «σερβέσα» στο δωμάτιό της, καθισμένη σε ένα παγκάκι στο πάρκο Ιτσίμπια (νιαρ, είναι επικίνδυνα εκεί!).

(α)Πώς μπορεί λοιπόν η τσοπάνα να βρίσκεται ταυτόχρονα στην ταράτσα του σπιτιού της, στο δωμάτιό της και στο πάρκο Ιτσίμπια (είπαμε όχι στο Ιτσίμπια!) ; (β)Τί γυρεύει η τσοπάνα στο Κίτο, γιατί δεν κάθεται στον Θεσσαλικό κάμπο, έστω στον κάμπο Θεσσαλονίκης-Γιαννιτσών να βοσκήσει τα προβατάκια της; (γ)Γιατί όταν πέφτει η νύχτα στο Κίτο κανείς δεν κλείνει τα μάτια του; (δ)Γιατί οι δολοφόνοι παίρνουν ρεπό ενώ ολόκληρος ο ελληνικός λαός δουλεύει ακατάπαυστα; (ε)Τέλος, γιατί οι χαφιέδες προτιμούν να χορεύουν σάλσα ή ρεγκετόν και όχι ας πούμε τάνγκο; Η απάντηση σε όλα αυτά βρίσκεται στους Sex Pistols.

(a)Τίτλος 1:Holidays in the Sun

Εναλλακτικός τίτλος Αnarchy in the UK

H ιστορία αυτή δεν είναι μία συνηθισμένη ιστορία φιλοσοφίας «πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε». Είναι μία ιστορία επανάσταση, μία ιστορία κατηγορίας «συμβαίνει τώρα». Γράφεται τη στιγμή που διαδραματίζεται και θα γράφεται κατα διαστήματα για τον επόμενο –ελπίζω- χρόνο με τα ταξίδια στην ήπειρο (και) του ήλιου που –ελπίζω οτι- θα κάνω.



(β)Τίτλος 1: Search and Destroy

Εναλλακτικός τίτλος: Big tits across (latin) America

Το Κίτο δεν ήταν και ούτε είναι ο τελικός προορισμός. Έτυχε να είναι η βάση και ελπίζω να μη μείνω μόνο στα μπετά και να κάνω ταξίδια και προς άλλες πόλεις/χώρες. Αν και (ου μη γέννητω!!) αν μείνω στα μπετά, καλή καρδιά, άλλωστε όλοι για τα μπετά δουλεύουμε, το είπε και ο βασιλιάς.


(γ)Τίτλος 1: Μy way

Eναλλακτικός τίτλος: Νever Mind the Bollocks

Εναλλακτικός τίτλος 2: Liar

Το Κίτο είναι η πρωτεύουσα του Εκουαδόρ, ελληνιστί Ισημερινός. Για να δικαιώσει λοιπόν το όνομά του, έχει 12/12 ώρες μέρα/νύχτα. Η οποία είναι 6 με 6. Στο τσακίρ κέφι να νυχτώσει εξίμιση, αλλά ηλιοβασίλεμα μετά τις εξίμιση «κιτένιοι» και «γκρίνγκος» δε βλέπουν.Δουλεύει σα να λέμε «it’s way».Όπως επίσης δεν έχει εποχές. Ή όπως λένε καλύτερα «έχει όλες τις εποχές σε μία μέρα».Liar! Χιόνι δε θα δούμε. Και για να μείνουμε εκτός θέματος, κανείς δεν κλείνει τα μάτια του ακριβώς επειδή νυχτώνει τόσο νωρίς. Όχι δηλαδή ότι το Κίτο είναι Βερολίνο, αλλά never mind the bollocks, here’s Quito!



(δ) Τίτλος 1 : I’m a lazy sod

Εναλλακτικός τίτλος : Ι wanna be me

Καταρχάς γιατί η ιστορία μας διαδραματίζεται εκτός Ελλάδας. Έτσι, λοιπόν, εδώ οι άνθρωποι δεν είναι ότι δε δουλεύουν, αλλά καλή καρδιά. Δηλαδή η φτώχεια δεν είναι καθόλου διακριτική αλλά οι άνθρωποι δε σκάνε. Αν κάποιος απ’αυτούς ήξερε αγγλικά και τον ρωτούσες «τί θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» θα σου απαντούσε με εκείνο το βλέμμα που μόνο εδώ έχω δεί «I wanna be me!».


(ε) Τίτλος 1: God save the queen

Εναλλακτικός τίτλος: God save the queen


Γιατί το Εκουαδόρ βρίσκεται πιο κοντά στην Καραϊβική από ότι στην Αργεντινή. Εντούτοις ελπίζω να αφιερώσω στο μέλλον και κάποιο κεφάλαιο στο τάνγκο.
 

Kanel28

Moderator
Μηνύματα
1.372
Likes
2.273
Επόμενο Ταξίδι
Εδιμβούργο
Ονειρεμένο Ταξίδι
Αλάσκα
Νταξ είσαι φοβερή! Για δώσε λίγο το στίγμα σου!!!(Πως και γιατί είσαι εκεί; )
Ο εναλλακτικός τίτλος (β) θα μπορούσε να είναι και τίτλος τηλενουβέλας νομίζω. Παρακολουθούσα μια παρόμοια χρόνια πριν! :p
 

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Μωρέ λες; Άμα είναι να βγάλουμε λεφτά να πάμε κι άλλα ταξίδια, γιατί όχι;:haha:
Είμαι εδώ με το πρόγραμμα Mundus που ανήκει στο εράσμους και αφορά χώρες εκτός ευρώπης. Θα είμαι εδώ για περίπου έναν χρόνο (11 μήνες) κι ελπίζω να δω όσο περισσότερα μέρη μπορώ.

υγ. δυστυχώς το αγαπημένο pretty vacant δε μπόρεσα να το κολλήσω πουθενά:russian_roulette:
 

Kanel28

Moderator
Μηνύματα
1.372
Likes
2.273
Επόμενο Ταξίδι
Εδιμβούργο
Ονειρεμένο Ταξίδι
Αλάσκα
Μωρέ λες; Άμα είναι να βγάλουμε λεφτά να πάμε κι άλλα ταξίδια, γιατί όχι;:haha:
Είμαι εδώ με το πρόγραμμα Mundus που ανήκει στο εράσμους και αφορά χώρες εκτός ευρώπης. Θα είμαι εδώ για περίπου έναν χρόνο (11 μήνες) κι ελπίζω να δω όσο περισσότερα μέρη μπορώ.
υγ. δυστυχώς το αγαπημένο pretty vacant δε μπόρεσα να το κολλήσω πουθενά:russian_roulette:
Να περάσεις όμορφα τυχερούλα και μη μας ξεχνάς. Γράφε όσο μπορείς!
 

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Κεφάλαιο 1:Εκουαδόρ
Υποκεφάλαιο 1.1:Κίτο
Εισαγωγή:Το ταξίδι


1. Πρέπει να το παρω απόφαση. Θα κάνω τα πάντα ΠΑΝΤΑ την τελευταία στιγμή. Δηλαδή και νωρίς να ξεκινήσω, θα φτάσω αργά. Δεν έχει σημασία τί συμβαίνει στο ενδιάμεσο. Σημασία έχει η αρχή και το τέλος. Όλα τα υπόλοιπα είναι καβαφικές ψευδαισθήσεις!

Σαν καλό κορίτσι που είμαι κάνω το μπανάκι μου και πριν πέσω για ύπνο κοιτάω το ημερολόγιό μου.
  • Ξύπνημα στις 8.30
  • Πρωινό 8.45 με 9.15 (τρώω και αργά πανάθεμά με)
  • 9.30 check-out
  • 10.00 αναχώρηση για το αεροδρόμιο
  • 10.15 άφιξη στο αεροδρόμιο
  • 12.35 απογείωσηηηηη

Η κοπέλα στη ρεσεψιόν μου είχε πεί να είμαι μισή ώρα νωρίτερα για την αναχώρηση κι επειδή την είχα πατήσει στη Ρώμη ήθελα να είμαι σίγουρη αυτή τη φορά.


Σαν κακό κορίτσι που είμαι το ημερολόγιό μου κατάντησε ως εξής:
  • Ξύπνημα στις 9.30
  • Πρωινό 9.35 με 10.00
  • 10.10 check-out
  • 10.15 αναχώρηση για το αεροδρόμιο
Ωραία, σκέφτομαι, εφόσον δε χρειάστηκε να περιμένω μισή ώρα για το λεωφορείο δεν έχω λόγο να αγχώνομαι.
Ο οδηγός φτάνει κι έρχεται να πάρει τις βαλίτσες μας.

-Σε ποιό τέρμιναλ πάτε;
-Τ1 απαντάνε όλοι οι υπόλοιποι.

Με κοιτάει περιμένοντας να απαντήσω κι εγώ.

-Ε δε ξέρω, Τ1

Και αυτό να μην είναι, θα πάω με τα πόδια μέχρι το δικό μου.

-Στο Τ1 σίγουρα;

Μα καλά, γιατί επιμένει;Είπαμε Τ1!

-Όχι αλλά δεν υπάρχει θέμα.
-Με ποιά εταιρεία πετάτε;
-Με την Iberia.
-Στο Τ4 λοιπόν.

Μέσα σε 5-10 λεπτά φτάνουμε στο Τ1. Παίρνω θέση εκκίνησης μιας και αφού φτάσαμε στο Τ1 σε 2 λεπτά το πολύ θα είμαστε στο Τ4. Ναι καλά! 10 λεπτά με το αυτοκίνητο παρακαλώ! Να ‘ναι καλά ό άνθρωπος που επέμεινε γιατί αντί για τον αυλό της τσοπάνας αυτή τη στιγμή θα γράφονταν ο επικήδειος της τσοπάνας.

Φτάνουμε επιτέλους στο Τ4. Έχω εκτυπώσει το εισιτήριό μου, έχω εκτυπώσει και το tagγια τη βαλίτσα και είμαι κυρία. Αφήνω τη βαλίτσα μου μέσα σε 5-10 λεπτά και η ώρα είναι 11 παρά τέταρτο κι έχω σχεδόν 2 ώρες μέχρι την αναχώρηση.

Φεύγοντας από τις αποσκευές μία υπάλληλος μου λέει είστε στο RSUκαι μου δείχνει προς μία κατεύθυνση. Δεν κατάλαβα τί σημαίνει, αλλά καλή καρδιά.

Περνάω τον έλεγχο αρκετά γρήγορα, η ώρα είναι 11 παρά ελάχιστα κι έχω περάσει και τον έλεγχο. Μα τί θα κάνω μιάμιση ώρα μέχρι να φύγω;

Σε ένα τέταρτο η ώρα θα είναι 12 κι αποφασίζω να αφήσω τις σοκολάτες και να ασχοληθώ λίγο με την πτήση μου. Για να δούμε λοιπόν τί είναι αυτό το RSU.Koιτάω την ταμπέλα.RSUπρος τα κάτω. Ξανακοιτάω. RSU22 λεπτά. Περδόν; Τί 22 λεπτά;

Παλιά μου τέχνη κόσκινο, αποφασίζω να ρωτήσω για οδηγίες. Πλησιάζω το σταντ με τις πληροφορίες.Δεν είναι ώρα να εξασκήσω τα ισπανικά μου. Θα ρωτήσω στα αγγλικά.

-Για το RSU;
-Από πού είσαι;
-Από την Ελλάδα.
-Α, Τσίπρας! Προσπαθείς να αποδράσεις;

Γελάω.

-Ακριβώς.
-Και πού πας;

Η ώρα έχει πάει σχεδόν 12, 12.25 είναι η τελευταία αποβίβαση, η ταμπέλα δίνει προγνωστικά στα 22 λεπτά κι εγώ συνεχίζω αμέριμνη την κουβέντα με τον ορεξάτο υπάλληλο.

-Εκουαδόρ.
-Στη ζούγκλα;
-Στις Άνδεις.
-Όχι, πας στη ζούγκλα. Και δε ξέρεις και ισπανικά. Καλύτερα να μείνεις εδώ.
-Την επόμενη φορά.

Αποφασίζει να κάνει τη δουλειά του.

-Θα πάρεις το ασανσέρ και θα πας κάτω. Θα έρθει ένα μετρό να σε πάει.

Όπερ και έγινε. Η ώρα 12.10. Bλέπω άλλα duty-free. Βλέπω και μια ταμπέλα. RSU7 λεπτά. Έχουμε καιρό.Kάνω μία υπερμίνι βόλτα και θυμάμαι να αγχωθώ. Ακολουθώ την ταμπέλα. Παίρνω το ασανσέρ. Αυτή τη φορά με πάει πάνω. Η ώρα 12.15. Κοιτάω τον πίνακα. Πτήση τάδε, πύλη 40. Πάω κατευθείαν. Η ουρά ατελείωτη. Ο πίνακας δείχνει lastcallκι εγώ να μη ξέρω αν πρέπει να αγχωθώ. Η ώρα 12.30 κι εγώ μόλις που κάθισα στη θέση μου.

2. Δίπλα μου κάθεται ένας συμπαθής, πανύψηλος τύπος σκούρου, πολύ σκούρου χρώματος. Ξεκινάμε. Η πτήση είχε τελικό προορισμό το Γκουαγιακίλ και οι περισσότεροι, σχεδόν όλοι, πήγαιναν εκεί. Ο τυπάς με ρωτάει:

-A Κίτο;

-Ναι.

Μου λέει κάτι άλλο που έμοιαζε με ερώτηση. Πω, τα ισπανικά μου είναι πιο φτωχά κι από το κοριτσάκι με τα σπίρτα.

-Δεν καταλαβαίνω.

Επιμένει να ρωτάει.Επιμένω να μην καταλαβαίνω. Οι αεροσυνοδοί μας μοιράζουν χαρτιά για να συμπληρώσουμε τα στοιχεία μας, ένα για το αλλοδαπών κι ένα κατα την εισοδό μας στη χώρα, για να δηλώσουμε ότι δεν κουβαλάμε πράγματα για να τα πουλήσουμε. Δε βρίσκω το στυλό μου. Ο τυπάς μου προσφέρει το δικό του, αλλά δεν έχει γράψει ακόμη τίποτα. Του κάνω ευγενικά νόημα ότι δε θέλω, σκεπτόμενη ότι θα περιμένω να γράψει αυτός και μετά θα τον ζητήσω. Δε γράφει τίποτα. Μιλάει με τον φίλο του που κάθεται μπροστά. Με κοιτάει και χαμογελάει. Στα χέρια του κρατάει το διαβατήριό του. Με ξαναρωτάει το ίδιο με πρίν.

Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω.

-Μιλάς ισπανικά;
-Όχι.
-Αγγλικά;
-Όχι.

Το διαβατήριό του γράφει Σενεγάλη.

-Γαλλικά;
-Ναι! Και μου λέει κάτι στα γαλλικά.
-Ζε νε πά παρλέ φρανσέ.

Σκάει το γέλιο της απογοήτευσης.

Έρχεται το φαγητό.

Εκεί που κρατάω το μαχαίρι κι ετοιμάζομαι να πιώ το τσάι μου, τον βλέπω να μου μοστράρει το στυλό και πάλι. Αρχίζω να παίρνω στροφές. Με νοήματα συννενοούμαστε ότι αφού φάω θα του συμπληρώσω τα στοιχεία.

Μου δίνει το διαβατήριο και ξεκινάω να γράφω. Πρέπει να συμπληρώσω επάγγελμα. Ξεκινάει ένας καινούριος μαραθώνιος. Πώς το λένε αυτό στα γαλλικά τώρα;

Περνάει η αεροσυνοδός. Τη ρωτάω άμα ξέρει γαλλικά. Απογοήτευση.

Και αρχίζω δείχνοντας το ανάλογο πρόσωπο και κάνοντας κινήσεις παντομίμας.Εδώ, αν και δεν είναι σωστό αλλά δε νομίζω να συμβεί ποτέ τίποτα, να πω πως τον λέγανε Ντιόπ Αμπντού και ο τρόπος που το έλεγε ακουγόταν σαν Ντιό Αμπντού.

-Γιο εστουδιάντε. Τού;
-Αμπντού.
-Νο Αμπντού.Τού;
-Αμπντού.
-Νο. Γιο...
-Ντιό.
-Νο τού..
-Αμπντού.
-Νο, γιό.
-Ντιό .Ντιό Αμπντού.

Πραγματικά δε ξέρω για πόση ώρα συνεχίστηκε αυτός ο εποικοδομητικός διάλογος μέχρι να επιστρατεύσω το πιο δυνατό μου όπλο.

Ζε νε βε πα τραβαγιέ...

-Τραβαγιέ; Και το δάχτυλό μου έδειχνε το χαμογελαστό του πρόσωπο.

Καταφατικό νεύμα.

-Κέ;
-Μπιζνές.
-Σι, κέ;
-Μπιζνές.

Για καλή μου τύχη πέρασε ο αεροσυνοδός που πριν τον είχε ρωτήσει στα γαλλικά τί θα φάει. Του εξηγώ πώς έχουν τα πράγματα και τελικά βγάλαμε άκρη. Στο χαρτί συμπλήρωσα...μπιζνές.
 
Last edited:

villi

Member
Μηνύματα
1.088
Likes
2.739
Νεανικός αέρας πλημμύρισε το Travelstories και θα περάσουμε καλά προβλέπω!Αλλά πιο καλά να περάσεις εσύ χαρούμενη τσομπάνα!!!!
 

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Άντε ρε πανκ τσοπάνα τρέλανέ μας!
δε φαντάζεσαι πόσο θα σας τρελάνω!!:shark1:

υγ. ελπίζω να έχεις ξεκινήσει οικονομία για να έρθεις(και να με δανείσεις γιατί άμα συνεχίσω έτσι κάηκα!:rolleyes: )
 

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Κεφάλαιο 1:Εκουαδόρ
Υποκεφάλαιο 1.1β:Κίτο
Τίτλος:O χρυσός, το τζάγκουαρ και ο ήλιος



Κάπου στον Ειρηνικό,στις ακτές του Εκουαδόρ, δύο θαλάσσια ρεύματα συγκρούονται. Το ένα είναι θερμό, ταξιδεύει από το βορρά και το όνομά του είναι Ελ Νίνιο. Το δεύτερο είναι ψυχρό, έρχεται από τις ακτές του Περού και της Χιλής και λέγεται Χάμπολντ. Αυτή η σύγκρουση, δεν είναι δυνατόν να μην επηρεάσει την ακτή του Εκουαδόρ, προκαλώντας εναλλαγές σφοδρών βροχοπτώσεων και ξηρασίας.

Το νερό στη σιέρα βράζει πιο αργά, ο ήλιος και η βροχή μαλώνουν καθημερινά ποιός θα πάρει την πρωτιά και η ανάσα είναι μάλλον θυμωμένη. Η καρδιά από την άλλη έχει αυξήσει ταχύτητα και –μην το ξεχάσω-κάπου έχει κρυφτεί η αντοχή μου, ίσως σε κανένα ηφαίστειο ή σε κανένα υποτροπικό συννεφόδασος εδώ γύρω.

Η αμαζονία κρατάει έναν πιο σταθερό και διακριτικό χαρακτήρα, επιλέγοντας να είναι καυτή και υγρή όλο το χρόνο.

Τέλος τα νησία Γκαλαπαγκος(δε βάζω τόνο γιατί δε ξέρω ακόμη που μπαίνει), επηρεασμένα αν μη τι άλλο από το ρεύμα Χάμπολντ, περνούν ένα μεγάλο μέρος του έτους καθαρά και στεγνά και το υπόλοιπο χορεύουν μαζί με τη σιέρα το χορό της βροχής.

Το Εκουαδόρ, ελληνιστί Ισημερινός, κατοικείται ήδη από το 11000 π.Χ. Η ηπερωτική χώρα χωρίζεται στις 3 προαναφερθέντες ζώνες, ενώ στην κατοχή του βρίσκονται ακόμη τα νησιά Γκαλαπαγκος.

Ανάλογα με το σε ποιά ζώνη βρίσκονταν, οι φυλές που το κατοικούσαν ανά τους αιώνες ανέπτυξαν διαφορετικές δεξιότητες. Στη σιέρα, το κυνήγι μεγάλων ζώων από τους άντρες και μικρών ζώων καθώς και η συλλογή τοπικών φυτών και καρπών ( φασόλια, γιούκα, κινόα) από τις γυναίκες αλλά και η κατασκευή αψέων εργαλείων από τους άντρες ήταν τα βασικά γνωρίσματα των φυλών κατά τα πρώτα χρόνια(11000-4000 πΧ).

Στην ακτή, το ψάρεμα θαλασσινών και οστρακοειδών ήταν η κύρια τροφή, ενώ μέσω ενός απίστευτα γρήγορου δικτύου διανομής, τα θαλασσινά έφταναν μέχρι τις ψηλομύτες κορυφές των Άνδεων σε μικρό χρόνο. Χαρακτηριστική είναι η λατρεία ενός συγκεκριμένου οστρακοειδούς, του SpondylusShell,το οποίο ξεχώριζε για το σχήμα του και θεωρούνταν σύμβολο της θηλυκότητας. Οι αρχαίοι λαοί, αποκαλούσαν το όστρακο αυτό «θεϊκό όστρακο» και ήταν απαραιτήτως παρόν στις θρησκευτικές τους τελετές. Η ύπαρξη του συγκεκριμένου οστρακου, αποτελούσε ένα ισχυρό ατού για τις φυλές της ακτής, που φυσικά εκμεταλλευόταν την αίγλη του και ανέπτυξαν έτσι ένα κραταιό εμπόριο που εκτείνονταν από τον Αμαζόνιο και τις Άνδεις, μέχρι τις ακτές της Καραϊβικής. Οι φυλές αυτές επίσης δημιουργούσαν εργαλεία, τα οποία ήταν όμως πιο εκλεπτυσμένα, λεπτά και αμβλεία, σε σχέση με τις φυλές των Άνδεων.

Η δημιουργία όχι μόνο εργαλείων, αλλά και αγγείων, αγαλματιδίων και κοσμημάτων με μέταλλα για θρησκευτικούς ή όχι σκοπούς, με έμφαση σε μικρές λεπτομέρειες και περίτεχνα σχέδια ήταν παρούσα από πολύ παλιά. Ανάλογα με τους αιώνες και την περιοχή, η θεματολογία και τα σχέδια ποικίλλουν, από άνδρες καθισμένους οκλαδόν, φορώντας μόνο τα κράνη τους, μέχρι απεικονίσεις ομοφυλοφυλικών ερωτικών σκηνών, τρομακτικών τερατόμορφων σχεδίων και αγγείων που στηρίζονται πάνω σε ανθρώπινα πόδια. Άλλα σχέδια είναι πιο επίπεδα και γραμμικά, ενώ άλλα πιο «τρισδιάστα».

Η οργάνωση των κοινοτήτων, ο τρόπος λειτουργίας τους , η πολεοδομία και ο ρόλος των δύο φύλων ποικίλλουν, χωρίς να λείπουν κοινότητες στις οποίες η γυναίκα έπαιζε σημαντικό ρόλο.

Προχωρώντας στα χρόνια, με την εμφάνιση των Ίνκας από το διπλανό Περού, οι φυλές των Άνδεων προέβαλαν σημαντική αντίσταση, ενώ όταν τελικά κατακτήθηκαν, τελειοποίησαν την τεχνική τους στην επεξεργασία του χρυσού, φτιάχνοντας απίστευτα κοσμήματα, διακοσμητικά που ακόμη και σήμερα και ο πιό έμπειρος τεχνίτης θα ζήλευε.

Κλείνοντας, η ερώτηση της ημέρας:τί κοινό έχουν ο ήλιος, το χρυσάφι και το τζάγκουαρ;


Οι πληροφορίες πηγάζουν από το Εθνικό Μουσείο του Εκουαδόρ. Επειδή δεν έχω σημειώσεις και όλες προέρχονται από την μνήμη μου και τον έλεγχο για διασταύρωση πληροφοριών στο διαδίκτυο, θα διορθώσω όποια λανθασμένη πληροφορία αφού ξαναεπισκεφτώ το μουσείο.
 
Last edited:

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Κεφάλαιο 1: Εκουαδόρ
Υποκεφάλαιο 1.2: Mompiche


Είχαμε περάσει αισίως το σημείο με τις πολλές στροφές. Και λέω αισίως γιατί πραγματικά κοντέψαμε να σκοτωθούμε όταν στο αντίθετο ρεύμα φορτηγό προσπέρασε άλλο φορτηγό αμέσως μετά τη στροφή. Και λέω αισίως γιατί στο γυρισμό, σε εκείνη την περιοχή 3 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Και λέω αισίως γιατί στο Εκουαδόρ, αν και οι δρόμοι είναι αρκετά καλοί, οι οδηγοί είναι τόσο ασυνείδητοι που τα ατυχήματα είναι πολύ συνηθισμένα.

Στο θέμα μας. Ο αέρας είχε αλλάξει, η υγρασία ήταν τόσο έντονη που κάθε ανάσα σχεδόν υγροποιούνταν με την έξοδό της από το ανθρώπινο σώμα, η ζέστη ήταν τόσο έντονη που τα «κιτένια» ρούχα μας ήταν πλέον περιττά. Οι δρόμοι είχαν παντού υψωματάκια για να κόβει ταχύτητα (ή και την ανάσα μας) ο οδηγός καθώς και λακούβες τόσο βαθιές, που κάθε φορά τα κεφάλια μας χτυπούσαν είτε στον ουρανό του αυτοκινήτου είτε στις πόρτες, ανάλογα με το αν ο οδηγός προλάβαινε να στρίψει και να τις αποφύγει ή όχι. Τα κουνούπια ήταν τόσα και τόσο οργισμένα μαζί μας που στο τέλος πιστέψαμε ότι το μέρος τους ανήκει και μας έβλεπαν ως εισβολείς, δεν υπήρχε άλλη εξήγηση.Τέλος, το μάτι δεν έβλεπε τίποτα άλλο παρά τροπικά φυτά που υψώνονταν μέχρι τον ουρανό, δηλαδή τί υψώνονταν μέχρι τον ουρανό, άγγιζαν τον ουρανό. Τώρα που το σκέφτομαι, αν ποτέ δείτε κάποιες πληγές στο δέρμα του ουρανού να ξέρετε πως ευθύνονται αυτά τα τερατώδη καταπράσινοπράσινα φυτά. Αλλά ποιός νοιάζεται; Όλο και κάποιο βοτάνι θα έχουν αυτοί οι μάγιστροι για να τις γειάνουν. Ίσως να είναι μάτικο, έχω ακούσει ότι και νεκρούς ανασταίνει...


Το Mompiche είναι ένα μικρό χωριό κάπου στην περιοχή Esmerraldas, στο βορειοδυτικό Εκουαδόρ. Είναι γνωστό για τα κύματά του, τα ψαράκια του και την όμορφη κατάμαυρη παραλία του(στην οποία δεν πήγα, αλλά υπόσχομαι ότι θα πάω και θα επανέλθω με φωτογραφίες). Είναι πραγματικά τόσο μικρό που στα 2 βράδια που κάτσαμε ( και αναφέρομαι σε βράδια και όχι σε μέρες γιατί οι sex pistols κυκλοφορούν βράδυ) γνωρίσαμε σχεδόν όλο το χωριό. Ίσως βέβαια να φταίει και ο Sid, δε ξέρω.
P9240422.JPG
P9240423.JPG
P9240425.JPG
P9240426.JPG
P9240429.JPG
P9250433.JPG


Τα μαγαζιά για να φας δεν είναι πολλά και όπως σε όλο το Εκουαδόρ είναι πενταβρώμικα. Δεν αστειεύομαι, δεν έχω θέμα με τη βρωμιά, τρώω από το πάτωμα(εκτός κι αν είναι πάτωμα τουαλέτας) αλλά όχι, οι κουζίνες στο Έκου είναι πενταβρώμικες. Άμα είστε υποχόνδριοι κι έχετε στη λίστα σας το Έκου, βγάλτε το. Παρόλαυτά, το encocado(ψάρι με σάλτσα καρύδας) τους συνοδευόμενο από ρύζι και patacones ήταν πεντανόστιμο.
P9250442.JPG

Και γενικά οι τιμές τους πολύ φτηνές για δεδομένα ελλάδας, ακριβές για δεδομένα Εκου. Παρόλαυτά σε αυτό το μικρό χωριουδάκι υπάρχει ένα πολύ αξιόλογο μαγαζί, La Chocolateria, στο οποίο μπορείς να φας φαγητά εξαιρετικής ποιότητας, ίσως της καλύτερης στο Έκου(αυριο θα τσεκάρω το pobre diablo) φρουτοσαλάτες, σάντουιτς, κρέπες, απίστευτα γλυκά και μπισκότα και φυσικά να πιείς καφέδες και σοκολάτα. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ χαλαρή, η διακόσμηση καλλιτεχνική, η μουσική κυμαίνεται από ροκ μέχρι –τί άλλο;-σάλσα, η κουζίνα είναι-θέλω να κλάψω- καθαρή και τα παιδιά υπερσυμπαθητικά(κι επίσης μου χρωστάνε μια σοκολατόπιτα για τη διαφήμιση).

Η «φάρρα» το βράδυ δεν ποικίλλει ιδιαιτέρως, υπάρχουν 1-2 μαγαζιά στην παραλία στα οποία μπορείς να πιείς κόμπο-κοκτέηλ(2 για 6 ή 8 δολάρια) και 1-2 μπίιτς μπαρς στα οποία μαζεύονται κυρίως τουρίστες, κάνοντας αυτά τα διαβολιά τουριστοπράγματα, ανάβοντας φωτιές και χορεύοντας μέχρι το πρωί, σίγουρα ξυπνώντας την επόμενη μέρα με τσουτσάκι.

Στο χωριό υπάρχουν κάποια 3θέσια ή πολυθέσια μηχανάκια που σε πάν μέχρι ένα σημείο για 1 δολάριο και από εκεί παίρνεις τη βάρκα για μισό δολάριο για να σε μεταφέρει στο Portete.


A!Portete! Aυτό το μικρό νησάκι που δικαίωσε τις φαντασιώσεις μου για τις λατίνες παραλίες και ταυτόχρονα ξαναέβαλε μέσα τη φράση που πάλευα να νικήσω, κι όμως είχε καταφέρει να φτάσει σχεδόν ως τα ελληνικά δόντια μου: Σαν το Πήλιο δεν έχει!


Πού είχα μείνει; A! Portete! Αυτό το μικρό νησάκι με τις μεγάλες παραλίες, τα ακόμη πιο μεγάλα κύματα, και τους φοίνικες. Το μπάνιο στην παραλία δεν είναι εύκολη υπόθεση, ο άνεμος είναι αρκετά αισθητός και τα κύματα στο λένε ξεκάθαρα: no pasarás!

-Πώς πάω στο μαγαζάκι για τις μπύρες;

-Περνάς αυτό το δρομάκι και στο τέλος του το βρίσκεις.

Δρομάκι; Εννοείς την άμμο ανάμεσα στις φωτιές των ντόπιων; Και πως θα περάσω από εκεί;

Με τη μπλούζα στο πρόσωπο, και μια βαθιά ανάσα. Στην άκρη του δρόμου 2-3 μικρά σπιτάκια κι ένα μαγαζάκι για τις μπύρες. Η κοπέλα που δουλεύει έχει στην αγκαλιά της ένα μωρό.

-Τί θες; Το βλέμμα της δεν είναι και πολύ φιλικό, μάλλον την ενόχλησα λίγο.

-Μία μπύρα.

Με πλησιάζει, με το μωρό κολλημένο στο στήθος της. Βγάζει την μπύρα από το ψυγείο. Πλησιάζει ακόμη για να μου δώσει τα ρέστα. Βλέπω καλά. Ταυτόχρονα θηλάζει το μωρό.Ώρα να φεύγω.

Ώρα να φεύγουμε γενικά. Από το Portete και από το Mompiche. Επιστροφή στην κανονικότητα..
 
Last edited:

mikrh tsopana

Member
Μηνύματα
1.019
Likes
3.384
Επόμενο Ταξίδι
Αλμερία
Ονειρεμένο Ταξίδι
θα το αποφασίσω αύριο
Κεφάλαιο 1: Εκουαδόρ
Υποκεφάλαιο 1.3: Ιστορικό Κέντρο


Και ο πρώτος ήλιος λάμπει στο Κίτο. Και ναι,θεοί, εισακούστηκαν οι προσευχές της τσοπάνας.
Ήλιος. Με σύννεφα, αλλά ήλιος. Το βιβλίο στο χέρι, πράσινο τσάι στο τραπέζι, το βλέμα στη θέα και ξεκινάμε...
IMG_20150919_102836.jpg


Το Κίτο έχει να περηφανεύεται και να ντρέπεται για πολλά πράγματα, αλλά αν ποτέ το ρωτήσεις ποιό παιδί του αγαπά πιο πολύ, δε θα ντραπεί να σου απαντήσει και να περηφανευτεί για το ιστορικό του κέντρο. Χαρακτηρισμένο από το lonely planet ως "το στολίδι του Κίτο", για πολλούς αποτελεί το πιο σημαντικό και καλοδιατηρημένο(παρόλο το σεισμό του 1917) ιστορικό κέντρο της λατινικής Αμερικής καθώς και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco ήδη από το 1978.
Απαρτίζεται από γραφικά στενά με κτήρια και εκκλησίες που συνδυάζουν ισπανικά, ινδιάνικα, ιταλικά, φλαμανδικάκαι μαυριτανικά στοιχεία.
Το λεωφορείο σταμάτησε κάπως απότομα. Ζαλισμένη όχι από τις στροφές αλλά από τα βίαια μαστιγώματα πρωτόγνωρων σκηνών η τσοπάνα σταματάει στη μέση της ανώγειας σκάλας για να φωτογραφήσει τα σπιτάκια που βρίσκονται στην άκρη του λόφου.
P9140423.JPG
P9140427.JPG
P9140430.JPG

Τόπος:ιστορικό κέντρο. Μέρα: Σάββατο, και τί Σάββατο! Καιρός: αίθριος. Ηθικόν:ακμαιότατον!

P9140449.JPG
P9140450.JPG

IMG_20150919_132334.jpg
IMG_20150919_132349.jpg
IMG_20150919_143008.jpg
P9140458.JPG
P9140462.JPG

P9140466.JPG
P9140470.JPG
P9140464.JPG


Στάση για ένα cheviche και ξανά πίσω σπίτι για ένα ακόμη πράσινο τσάι υπό το φως του δύοντος ηλίου.
IMG_20150919_135335.jpg
 
Last edited:

chris7

Member
Μηνύματα
2.255
Likes
4.906
Επόμενο Ταξίδι
Ντορτμουντ
Ονειρεμένο Ταξίδι
Καναδάς
Πολύ ωραίες φωτογραφίες.
Περιμένουμε τη συνέχεια.
 

Εκπομπές Travelstories

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.946
Μηνύματα
746.379
Μέλη
35.650
Νεότερο μέλος
SyedHassan

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom