1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Μάιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Βοσνία-Ερζεγοβίνη Κροατία Μαυροβούνιο Δυτικά Βαλκάνια. Καλοκαιρινό Road Trip με πρόγραμμα αυτή τη φορά.

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος gelf, στις 14 Δεκεμβρίου 2017.

  1. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    513
    Likes:
    8.162

    Περιεχόμενα

    Κεφάλαιο 1. Εισαγωγή.

    Ούτε πολιτικός να ήμουν. Καλοκαιριάτικα και βρέθηκα να ταξιδεύω. Βέβαια, ταξίδεψα σε πολύ όμορφα μέρη.

    1.jpg

    2.JPG

    3.JPG

    4.JPG

    5.JPG

    6.JPG

    7.JPG

    Αλλά ήταν καλοκαίρι. Και το καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο (όχι σε όλο) κάνει ζέστη. Ούτε πολιτικός να ήμουν. Τουλάχιστον οι πολιτικοί τάζουν και λένε ψέματα στους άλλους. Οι άλλοι είναι τα θύματα. Αν και είμαι πολιτικό ον δεν θέλω να βγω εκτός θέματος, για να πω ότι έχουν περάσει δυο χρόνια από το μεγαλύτερο ψέμα που έχει πει πολιτικός, γιατί πιθανώς να έχουν περάσει και δώδεκα και δέκα ή και οχτώ. Εγώ όμως είπα ψέμα στον εαυτό μου. Μόλις ένας χρόνος έχει περάσει, από τότε που είπα εγώ το μεγαλύτερο ψέμα στον εαυτό μου. Δηλαδή ότι "δεν θα ταξιδέψω καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο. Πλην πιθανώς Σκανδιναβίας, Αλάσκας, βόρειου Καναδά και λοιπών περιοχών πλησίον του αρκτικού κύκλου".
    Όταν έταζα αυτό στον εαυτό μου, είχα μόλις επιστρέψει από ένα τριήμερο στα τέλη Ιουνίου από το (με υψηλές θερμοκρασίες) Βελιγράδι, ήμουν μέσα στην πολύ δροσερή θάλασσα και είχα και το κεφάλι μέσα στο κρύο νερό.
    Είπα το ψέμα, χωρίς να ξέρω ότι ήταν ψέμα, καταπάτησα τα λεγόμενά μου κι εγώ ήμουν το θύμα.
    Τη ζέστη δεν την αντέχω. Στον καύσωνα δεν αντέχω να περπατώ, σε πόλεις και σε άλλα όμορφα τοπία με θερμοκρασία πάνω από 30 βαθμούς Κελσίου, αλλά προτιμώ να πέφτω στην πολύ δροσερή θάλασσα μπροστά στο σπίτι μου,

    8.jpg

    παρά να περπατώ στους 30 ή 35 βαθμούς Κελσίου.

    Λύγισα, όμως, επειδή η πρόταση για το ταξίδι, έγινε από πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.
    Πάντως αφού μου έγινε η πρόταση από αγαπημένο μου πρόσωπο, έπρεπε να τη διερευνήσω. Δεν είχα σκοπό να βάλω σε δοκιμασία το καινούργιο και σχετικά ακριβό αυτοκίνητό μου, σε άγνωστους δρόμους στα Βαλκάνια. Και είχα δίκιο, όπως αργότερα επαληθεύτηκα. Κατόπιν αυτών έψαξα έναν προορισμό στα Βαλκάνια, με δύο όρους. Ο πρώτος να είναι δυνατή η κράτηση αεροπορικού εισιτηρίου με μίλια της Aegean και ο δεύτερος να είναι δυνατή η ενοικίαση αυτοκινήτου, επίσης με μίλια. Άλλωστε κάτι τα ταξίδια, κάτι τα πετρέλαια και οι βενζίνες στη BP, κάτι τα ψώνια στο AB, είχα καταφέρει να συγκεντρώσω πάνω από 500.000 μίλια. Τα μόνα αεροπορικά εισιτήρια που μπορούσα να βγάλω για τους συνταξιδιώτες μου με μίλια, ήταν για Ποντγκόριτσα. Το γεγονός αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα. Ποντγκόριτσα. Μια πόλη την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφτεί. Και είναι και πρωτεύουσα. Ήθελα οπωσδήποτε να πάω.

    Σχεδίασα ένα πρόγραμμα. Σχεδιάζοντας το πρόγραμμα, σκέφτηκα πόσο αντιφατικός τύπος είμαι. Θυμήθηκα ένα άλλο road trip, χωρίς πρόγραμμα. Μάλιστα την ταξιδιωτική ιστορία την είχα γράψει και εδώ με τίτλο «Έτσι χωρίς πρόγραμμα Road Trip από το πρωί των Χριστουγέννων έως το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.» Το τότε ταξίδι αφορούσε στην περίοδο από την ημέρα των Χριστουγέννων του 2014 έως την Πρωτοχρονιά του 2015, όπου έκανα ένα τελείως ανοργάνωτο και ολίγον επεισοδιακό Road Trip (Μπριζ, Χαϊδελβέργη, Στρασβούργο, Κολμάρ, Eguisheim, Αμβέρσα, Λιλ κλπ). Τότε το ανοργάνωτο ταξίδι μου είχε προκύψει υπερπαραγωγή (βλ. σχετική ιστορία), άλλωστε είχε βοηθήσει και η χριστουγεννιάτικη εποχή.

    9.JPG

    10.JPG

    11.JPG

    Αυτή τη φορά όμως σχεδίασα ένα ταξίδι μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου, σχεδίασα έτσι ταξίδι. Εν γνώσει μου, ότι το πρόγραμμα ήταν αδύνατο να τηρηθεί. Εν γνώσει μου, ότι το πρόγραμμα θα είχε την τύχη των γνωστών πενταετών προγραμμάτων της κάποτε κραταιάς ΕΣΣΔ. Ήταν αδύνατο να τηρηθεί, λόγω της σύστασης της 4μελούς ομάδας της εκδρομής. Θα ήμουν ευτυχής εάν θα ήταν δυνατό να τηρηθεί το 60% του προγράμματος. Όμως αν δεν είχα συντάξει το πρόγραμμα, ήμουν σίγουρος ότι το ταξίδι δεν θα γινόταν. Έτσι σχεδίασα το παρακάτω πρόγραμμα, ελπίζοντας ότι θα τηρηθεί, τουλάχιστον, κατά 70%. Επίσης γνώριζα ότι οι ώρες του προγράμματος, ήταν αδύνατο να υλοποιηθούν. Όμως θα ήταν ένα κίνητρο. Για να σχεδιάσω το πρόγραμμα με βοήθησαν ιστορίες των συμφορουμιτών και συγκεκριμένα, για το σχεδιασμό του προγράμματος, βοηθήθηκα από την ιστορία του @vasiliss (γνωστός ταξιδευτής-ταξιδιώτης, με ιδιαίτερη εξειδίκευση στα Βαλκάνια και στα οδικά ταξίδια), του γνωστού συγγραφέα ταξιδιωτικών οδηγών @giannismits, της ταξιδεύτριας-ταξιδιώτισσας @Grerena με εξειδίκευση στην οργάνωση οδικών ταξιδιών, αλλά και άλλων ταξιδιωτών, οι οποίοι αυτή τη στιγμή μου ξεφεύγουν, αλλά θα επανορθώσω το συντομότερο. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε πέντε ημέρες πριν από το ταξίδι και ήταν το παρακάτω:

    (Σημείωση: Αν είχα τη δυνατότητα θα είχα μειώσει τα περιθώρια, ώστε να υπάρχει διακριτή διαφορά μεταξύ προγράμματος και λοιπής ιστορίας. Τώρα απλώς χρησιμοποιώ μικρότερη γραμματοσειρά και πλάγιους χαρακτήρες (Italics),ώστε το ανεφάρμοστο πρόγραμμα να διαφέρει από την υπόλοιπη ιστορία.


    ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

    05-07-2017 Ποντγκόριτσα- Μόσταρ
    231km.
    09.30. Άφιξη στο αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα. Αποσκευή - αυτοκίνητο.
    11.00-11.15. Άφιξη στην πόλη της Ποντγκόριτσα.
    11.15-13.15. Βόλτα στην παλιά πόλη, στον Clock
    Tower, στην Old Ribnica River Bridge, στον ποταμό Moraca, στη Saborni hram Hristovog Vaskrsenja και στο Petrović Summer House.
    13.15-15.15. Ταξίδι προς Μόσταρ, 231km, 4h. Στάση στο Trebinje, ακριβώς στη μέση της διαδρομής. Ποντγκόριτσα-Trebinje 116km.
    15.15-16.00. Στάση στο Trebinje, για ξεμούδιασμα ή/και ελαφρύ φαγητό και ποτό. Βόλτα στον ποταμό Trebišnjica και στην πέτρινη γέφυρα Most Arslanagića.
    16.00-17.45. Trebinje- Μόσταρ, 115km.
    18.00-18.30. Άφιξη στο Μόσταρ, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο
    Shangri La Mansion, Maršala Tita.
    18.30-21.00. Βόλτα στο Μόσταρ, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο σχετικό εδάφιο. Πρώτα στην ανατολική πλευρά και στη συνέχεια στη δυτική. Αν μας πάρει ο χρόνος φτάνουμε και στη νέα πόλη έως το Mostar Gymnasium, ή/και καφέ-μπύρα στο Terasa.
    21.00-23.00. Φαγητό στο Šadrvan ή στο Hindin Han (δυτικά της παλιάς γέφυρας).
    23.00-00.00. Νυχτερινή βόλτα φωτογράφιση της γέφυρας και της παλιάς πόλης και ξενοδοχείο για ύπνο.


    06-07-2017 Μόσταρ-Ζαντάρ 288km
    09.00. Αναχώρηση από Μόσταρ. Όποιος αντέχει, έχει κάνει πρωινή βόλτα και έχει φάει μπουρέκ.
    09.00-10.00. Μόσταρ πηγές Buna, καφές, πρωινό.
    10.00-13.00. Μόσταρ - Pocitelj, καταρράκτες Kravica (δίπλα στο δρόμο για Ζαντάρ). Ο δρόμος Μόσταρ - Pocitelj είναι δίπλα στον ποταμό Νερέτβα. Ο δρόμος προς καταρράκτες Kravica, είναι δίπλα στον ποταμό Trebizat.
    13.00-15.30. Καταρράκτες Kravica-Ζαντάρ.
    Υπάρχει εναλλακτική επιλογή διέλευσης από Lozovac για τον εθνικό δρυμό Krka. (Trebizat- Lozovac 188km 1h,30min). Στην περίπτωση αυτή με δεδομένο ότι θα απαιτηθούν δύο (τουλάχιστον) ώρες στον εθνικό δρυμό Krka, θα προκύψει άφιξη στο Ζαντάρ στις 17.30 (Lozovac-Ζαντάρ 85km, λιγότερο από 1ώρα).

    15.30-17.00. Τακτοποίηση στα δωμάτια στο Ζαντάρ και ξεκούραση.
    17.00-20.30. Βόλτα στην παλιά πόλη, φαγητό.
    20.30-21.15. Ηλιοβασίλεμα κοντά στο sea organ.
    21.15-00.30 Βόλτα στην παλιά πόλη, χαλάρωση, ποτά και όποτε κουραστούμε για ύπνο στα δωμάτια.

    07-07-2017
    Ζαντάρ - Plitvice - Ζάγκρεμπ (133+138)km
    10.00-11.45. Ζαντάρ - Plitvice 133km.
    12.00-16.00
    . Λίμνες Plitvice.
    16.00-16.30. Πρόχειρο φαγητό, καφές.
    16.30-18.00. Plitvice - Ζάγκρεμπ 138km
    18.00-20.00. Τακτοποίηση στα δωμάτια στο Apartment Zagreb Schone, ξεκούραση.
    20.00-00.00. Βόλτα στο κέντρο της πόλης. Φαγητό.

    08-07-2017
    Ζάγκρεμπ 0km
    Ημέρα για βόλτα στο Ζάγκρεμπ, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο σχετικό εδάφιο.


    09-07-2017
    Ζάγκρεμπ 0km
    Ημέρα για βόλτα στο Ζάγκρεμπ, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο σχετικό εδάφιο.


    10-07-2017 Ζάγκρεμπ - χερσόνησος Ίστρια. 400 km
    09.00-10.30. Ζάγκρεμπ-Ριέκα 161km. (αυτοκινητόδρομος)
    10.30-12.00. Βόλτα στη Ριέκα.
    12.00-12.30. Ριέκα-Οπατία 17km.
    12.30-15.00. Βόλτα στην Οπατία. Ελαφρύ φαγητό.
    15.00-15.30. Οπατία-Brseč
    15.30-17.45. Επιστροφή στο Ζάγκρεμπ.
    17.45-00.00. Χαλαρή βόλτα στο Ζάγκρεμπ - φαγητό.
    Υπάρχει εναλλακτική επιλογή να γίνει ο γύρος της χερσονήσου της Ίστριας και συγκεκριμένα:
    15.00-16.00. Οπατία-Rovinj 84Km.
    16.00-17.00. Bόλτα στο Rovinj.
    17.00-17.30. Rovinj- Pula 35 km.
    17.30-18.15. Βόλτα στην Pula.
    18.15-19.30. Pula-Brseč 65km.
    19.30-21.45. Επιστροφή στο Ζάγκρεμπ.
    21.45-00.00. Χαλαρή βόλτα στο Ζάγκρεμπ - φαγητό
    Τα παραπάνω km θα είναι 185km.

    Άλλη εναλλακτική επιλογή είναι μόνο Οπατία- Rovinj. Επιβάρυνση 3 ωρών (αντί 4).


    11-07-2017 Ζάγκρεμπ - Split. 410km.
    10.00-13.00. Ζάγκρεμπ-Σιμπένικ 340km. (αυτοκινητόδρομος)
    13.00-14.00. Βόλτα στο ιστορικό κέντρο του Σιμπένικ.
    14.00-15.00. Σιμπένικ-Σπλιτ 88km
    15.00-17.00. Εγκατάσταση στα δωμάτια. Ξεκούραση.
    17.00-00.00. Βόλτα στο ιστορικό κέντρο του Σπλιτ. Φαγητό, ποτά.


    12-07-2017 Σπλιτ-Τρογκίρ. 54km.
    Βόλτες στο Σπλιτ. Εκδρομή στο Τρογκίρ, διαρκείας πέντε ωρών, μία και μισή ώρα η διαδρομή, στην υπόλοιπη ώρα, χαλαρή βόλτα στο μεσαιωνικό Τρογκίρ.


    13-07-2017 Σπλιτ.
    0km
    Βόλτες στο Σπλιτ. Πιθανή εκδρομή στο νησί Χβαρ.


    14-07-2017 Σπλιτ-Κότορ (Dobrota).
    310km (από τον παραλιακό δρόμο).
    08.00-12.30. Σπλιτ-Ντουμπρόβνικ 219km.
    12.30-17.00. Βόλτες στο Ντουμπρόβνικ, σύμφωνα με το σχετικό εδάφιο. Ελαφρύ φαγητό.
    17.00-19.00. Ντουμπρόβνικ-Κότορ 91km.
    19.00-19.30
    . Εγκατάσταση στα δωμάτια στο Sole Apartments στη Dobrota.
    19.30-00.00. Έξοδος για φαγητό, ποτό και πρώτη βόλτα στο ιστορικό κέντρο του Κότορ, σύμφωνα με το σχετικό εδάφιο.

    15-07-2017 Κότορ, παράλια Μαυροβουνίου.
    100km.
    09.30-10.00. Κότορ-Budva 23km

    10.00-12.30. Βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Budva. Καφές, ποτό-ελαφρύ φαγητό.
    12.30-15.30. Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες ή βόλτα με αυτοκίνητο γύρω από τον κόλπο του Κότορ σε συνδυασμό με φέρι ή περίπατος στο ιστορικό κέντρο του Κότορ.
    15.30-18.00. Ξεκούραση στα δωμάτια.
    18.00-00.00. Βόλτα στο ιστορικό κέντρο του Κότορ, φαγητό, ποτό.

    16-07-2017 Κότορ(Dobrota)-Ποντγκόριτσα,
    08.30-10.45. Dobrota-airport Ποντγκόριτσα 96km, μέσω της λίμνης Σκόρδας.

    (Σημείωση: Όπου αναφέρεται σχετικό εδάφιο, ήταν ένας ταξιδιωτικός οδηγός τον οποίο είχα συντάξει και είχα μοιράσει στην ταξιδιωτική ομάδα)

    Φίλος και συνταξιδιώτης μου, σε πολλά ταξίδια, ειδικός επί βαλκανικών και κεντροευρωπαϊκών θεμάτων, βλέποντας το πρόγραμμα, μου είπε ότι είναι καλό, ότι είναι λίγο πυκνό, αλλά γελώντας μου είπε επίσης ότι "επειδή είσαι του αστικού τοπίου είμαι σίγουρος ότι θα αποφύγεις τις λίμνες Plitvice".
    Το θυμήθηκα αυτό, ήμασταν σε ένα μπαρ και μόλις είχαμε ανοίξει ένα εξαιρετικό Pinot Noir, το οποίο καταναλώναμε με μεγάλη ευχαρίστηση.
    Και πως να μην είμαι του αστικού τοπίου στα ταξίδια μου, όταν εδώ και χρόνια έχω αποκεντρωθεί και ζω σε παραλία, που τους έντεκα μήνες του χρόνου δεν πατάει άνθρωπος.
    Άλλωστε στην Ελλάδα δεν μας λείπει η φύση. Τις πόλεις μας, κατέστρεψαν τις δεκαετίες του '60 και του '70.
    Kαι συνεχίζουν ακόμα και σήμερα απτόητοι.
    Βάλαμε ακόμα ένα ποτήρι Pinot Noir. Και συμφωνήσαμε ότι το ταξίδι στα Βαλκάνια θα είναι υπέροχο.
    Πάντως, άσχετα με το ότι είπαμε, στο ταξίδι αυτό περάσαμε από υπέροχα φυσικά τοπία

    12.jpg

    και από ενδιαφέρουσες πόλεις,

    13.jpg

    ενώ ήπιαμε εξαιρετικές μπίρες.

    14.jpg
     
    #1
    Last edited: 28 Μαρτίου 2018
    hydronetta, Jonbull, Yorgos and 39 others like this.

  2. giannismits

    giannismits Member

    Μηνύματα:
    3.133
    Likes:
    9.108
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Δεν σε προλαβαινουμε. Εισαι ασταματητος. Η μια ιστορια μετα την αλλη. Μ'αρεσεις! Εχασα λιγο την μπαλα με το προγραμμα αλλα δεν εχει σημασια. Θα τα δω ολα στα κεφαλαια που ανεβαζεις. Προβλεπω ιστορια υπερπαραγωγη!
     
    #2
    Yorgos, Elena2508, Dina Z and 6 others like this.
  3. Klair

    Klair Member

    Μηνύματα:
    833
    Likes:
    4.988
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Υπερσιβηρικός
    Look who's talking :lol::lol:

    Θα γίνω και εγώ προφήτης :haha: προβλέπεται συναρπαστικό ταξίδι!!
     
    #3
    Elena2508, Dina Z, escursione and 4 others like this.
  4. Sassenach77

    Sassenach77 Member

    Μηνύματα:
    1.580
    Likes:
    4.351
    Επόμενο Ταξίδι:
    Γερμανία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γή του Πυρός
    Επιτέλους την ξεκίνησες την ιστορία :clap::clap::clap:
    Αναμένω συνέχεια :) :):)
     
    #4
    Dina Z, escursione, vasiliss and 2 others like this.
  5. chris7

    chris7 Member

    Μηνύματα:
    2.129
    Likes:
    3.143
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ντορτμουντ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Καναδάς
    Ξεκίνησες με καταπληκτικές φωτογραφίες και ένα υπέροχο πρόγραμμα.
    Περιμένουμε τη συνέχεια.
     
    #5
    Dina Z, vivasil, Borealis and 3 others like this.
  6. vasiliss

    vasiliss Member

    Μηνύματα:
    476
    Likes:
    2.568
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ρωσία -Ισλανδία - Περού
    Είναι ωραίο να βλέπεις μέσα από την ιδιαίτερη ματιά, ενός τόσο έμπειρου ταξιδευτή, μέρη που έχεις επισκεφτεί και άλλα που θα ήθελες να επισκεφτείς στο μέλλον.
    Αναμένω κι εγώ λοιπόν μία εξαιρετική - όπως πάντα - περιγραφή κι εξίσου εξαιρετικές φωτογραφίες.
     
    #6
    Dina Z, KostasLia, escursione and 4 others like this.
  7. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    513
    Likes:
    8.162
    Κεφάλαιο 2. Το ταξίδι του πηγαιμού.

    Μετά την απόφαση για το ταξίδι, έβγαλα ένα μήνα πριν από το ταξίδι, τα αεροπορικά εισιτήρια για Ποντγκόριτσα με μίλια και αμέσως μετά, πήρα τηλέφωνο στην Aegean και έκλεισα τις θέσεις. Και οι τέσσερις στην πρώτη σειρά.
    Άρχισα να φτιάχνω ένα σκελετό προγράμματος, ο οποίος ήταν η βάση για το λεπτομερές πρόγραμμα, που αναφέρω στο προηγούμενο κεφάλαιο.
    Με βάση, αυτό το σκελετό προγράμματος, έκλεισα μέσω booking, τη διανυκτέρευση στο Μόσταρ, σε ξενοδοχείο για την πρώτη νύχτα, είχα αφήσει τη δεύτερη διανυκτέρευση αόριστη γιατί δεν είχα αποφασίσει τον χώρο, έκλεισα σε διαμέρισμα στο Ζάγκρεμπ, ενώ από airbnb έκλεισα τις τρεις διανυκτερεύσεις στο Σπλιτ. Στο τέλος και τις δύο τελευταίες ημέρες πριν από το ταξίδι έκλεισα τη δεύτερη διανυκτέρευση στο Ζαντάρ σε διαμέρισμα δύο δωματίων και τη διανυκτέρευση στο Κότορ (μάλλον στη Dobrota).
    Το μόνο που καθυστέρησα να κάνω, ήταν το κλείσιμο αυτοκινήτου. Το κατάλαβα μετά, όταν διάβασα τα προαπαιτούμενα της Aegean.
    Το αυτοκίνητο, έπρεπε να το κλείσω, παράλληλα με τα αεροπορικά εισιτήρια.
    Το ζήτημα αυτό το αμέλησα. Το ταξίδι ήταν Τετάρτη πρωί κι εγώ έκανα το αίτημα, ηλεκτρονικά, την προηγούμενη Παρασκευή το απόγευμα. Μου απάντησαν ότι αν το αίτημα γίνει αποδεκτό, θα αφαιρεθούν αυτόματα τα μίλια από το λογαριασμό μου. Έφτασε Δευτέρα απόγευμα και τα μίλια δεν είχαν αφαιρεθεί.
    Τότε διάβασα τους όρους. Κατάλαβα ότι έπρεπε να κάνω το αίτημα τρεις εργάσιμες ημέρες, μέχρι να απαντηθεί το αίτημα. Εδώ πιάστηκα αδιάβαστος. Την Τρίτη 04-07-2017, παραμονή του ταξιδιού, άρχισα τα τηλέφωνα στη Hertz. Με παρέπεμψαν στη Hertz της Ποντγκόριτσα. Ευτυχώς εξέτασαν άμεσα το αίτημά μου και απάντησαν θετικά. Έτσι μειώθηκε κατά πολύ ο προϋπολογισμός του ταξιδιού. Επίσης είχα υποβάλλει και αίτημα αναβάθμισης κατηγορίας, λόγω χρυσής κάρτας miles & bonus. Όταν κλείνεις ενοικίαση αυτοκινήτου με μίλια έχεις δύο επιλογές: Αυτοκίνητο κυβισμού 1200, ή αυτοκίνητο κυβισμού 1400. Εγώ επέλεξα αυτοκίνητο κυβισμού 1400 και ζήτησα αναβάθμιση κατηγορίας, λόγω χρυσής κάρτας. Παράλειψή μου, όμως ήταν, ότι στα αιτήματα δεν συμπεριέλαβα αυτοκίνητο με κινητήρα diesel και εξοπλισμένο με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.

    Έτσι έφτασε η Τετάρτη 5η Ιουλίου 2017, πριν από τις 5 το πρωί ξεκινήσαμε από το σπίτι μου και πριν από τις 06.30 πμ είχαμε φτάσει στο πάρκινγκ του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος. Όπως σε κάθε ταξίδι μου, έτσι και αυτό, ξεκίνησε από ένα λιγότερο από 2ωρο οδικό ταξίδι και από το lounge του αεροδρομίου. Συνήθως επιλέγω το lounge της Lufthansa, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες φτάνω καθυστερημένος στο αεροδρόμιο και πάω σε χώρα εκτός Σένγκεν, οπότε λόγω έλλειψης χρόνου, πάω στο lounge swissport, το οποίο είναι το μοναδικό από τα τρία υπάρχοντα, στη ζώνη Α του αεροδρομίου, για τους κατόχους χρυσών καρτών της Star Alliance.
    Όπως είναι γνωστό, από το Δεκέμβρη του 2016, έχουν γίνει τροποποιήσεις στη χωροταξία του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, με κυριότερη το ότι ο έλεγχος γίνεται στην αρχή κάθε ζώνης. Αυτό είναι καλό γιατί ξενοιάζεις με τους ελέγχους, είναι όμως κακό στην περίπτωση που πετάς από τη ζώνη Α και θέλεις να πας στο lounge της Aegean ή της Lufthansa.
    Είχαμε φτάσει έγκαιρα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και προφανώς κατευθύνθηκα προς το lounge της Lufthansa. Απλώς πέρασα έλεγχο δύο φορές. Έναν έλεγχο στη ζώνη Β για να πάω στο lounge και έναν έλεγχο στη ζώνη Α. Ευτυχώς λόγω fast lane δεν υπάρχει καθυστέρηση, οπότε τελείωσα πολύ γρήγορα με τους ελέγχους.
    Όταν έφτασε η ώρα επιβιβαστήκαμε στο ελικοφόρο αεροπλάνο,

    1.jpg

    το οποίο μου φάνηκε μικρότερο από αυτό με το οποίο είχα επιστρέψει προ τριμήνου από Νάπολη. Τουλάχιστον ήταν μικρότεροι οι χώροι αποθήκευσης. Και είχα δίκιο. Οι χειραποσκευές δεν χωρούσαν στα ντουλάπια.
    Ευτυχώς που το αεροπλάνο ήταν σχετικά άδειο και βολέψαμε τις μεγαλύτερες (κανονικές) χειραποσκευές σε καθίσματα.
    Όμως οι θέσεις 1A, 1B, 2C, 2D ήταν πάρα πολύ άνετες. Ιδίως οι θέσεις 2C, 2D, αφού ως γνωστό στα ελικοφόρα της (πρώην) ΟΑ, δεν υπάρχουν θέσεις 1C, 1D.
    Από το ελικοφόρο αεροπλάνο, το οποίο πετάει σε χαμηλότερο ύψος, απόλαυσα τη θέα του ποταμού Φοίνικα και παραλιακών περιοχών της Δυτικής Αιγιαλείας και της Φωκίδας,

    2.JPG

    απόλαυσα τη θέα της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, από ψηλά,

    3.JPG

    απόλαυσα τη θέα της λίμνης Αμβρακίας,

    4.JPG

    απόλαυσα τη θέα της Πρέβεζας και του Άκτιου,

    5.JPG

    των παραλιακών περιοχών της Αλβανίας,

    6.JPG

    της λίμνης Σκόρδας

    7.jpg

    και τελικά το αεροπλάνο άρχισε να κατεβαίνει προς το αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα και εγώ άρχισα να απολαμβάνω τη θέα του ποταμού Μόρατσα.

    8.jpg

    Παρατηρώντας το γενικό γεωμορφολογικό ανάγλυφο, κατάλαβα ότι η θέση του αεροδρομίου της Ποντγκόριτσα, ήταν μονόδρομος για το Μαυροβούνιο. Ήταν η μόνη θέση, όπου στην οποία βρήκαν σχετικά επίπεδο έδαφος, για την κατασκευή του αεροδρομίου. Υπάρχει βέβαια κι ένα μικρό αεροδρόμιο στον κόλπο του Κότορ (Tivat Airport), το οποίο είναι πάρα πολύ μικρότερο από το μικρό αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα.
    Όταν προσγειωθήκαμε, βγαίνοντας από το αεροπλάνο και κατεβαίνοντας τα ελάχιστα σκαλοπάτια, ώστε από το μικρό σκάφος να βρεθούμε στο φυσικό έδαφος, έζησα μια εμπειρία την οποία είχα πολλά χρόνια να ζήσω. Από το αεροπλάνο πήγαμε στο αεροδρόμιο με τα πόδια.

    9.JPG

    Πολύ μικρή απόσταση και πάρα πολύ βολικό για τους ταξιδιώτες. Όμως, από τότε που έχουν τεθεί τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στα αεροδρόμια, τέτοια εμπειρία δεν είχα ζήσει. Βέβαια δεν υπήρχε και άλλο αεροπλάνο στο αεροδρόμιο, εκτός από το δικό μας.
    Μπαίνουμε μέσα στο μικρό αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα

    10.JPG

    και κατευθύνομαι προς το γκισέ της Hertz.

    11.JPG

    Μετά τη διαδικασία και αφού οι ευγενικοί υπάλληλοι της Hertz με διαβεβαίωσαν ότι έγινε δεκτό και το αίτημα για αναβάθμιση κατηγορίας βγαίνουμε έξω από το αεροδρόμιο

    12.JPG

    και μου φέρνουν από το parking της Hertz, ένα ολοκαίνουργιο Ford Focus turbo 1600 κυβικών, το οποίο είχε κάνει μόνο1400km και προφανώς είχε την υπέροχη οσμή του καινούργιου αυτοκινήτου.
    Από το αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα, ξεκίνησα να οδηγώ προς το κέντρο της πόλης.

    13.JPG

    14.JPG

    Ποντγκόριτσα. Το όνομα της πόλης, όπως μου έχουν πει φίλοι μου σλαβόφωνοι, σημαίνει (στα σέρβικα) κάτω από τη γκόριτσα, όπου γκόριτσα είναι το μικρό βουνό. Όπως οδηγούσα, βλέπω το μικρό βουνό μπροστά μου.

    15.JPG

    Είχα πολύ μεγάλη περιέργεια. Στοιχεία ιδιαίτερα δεν είχα βρει. Τι πόλη, τι πρωτεύουσα μπορεί να είναι αυτή η Ποντγκόριτσα (και για τους γνώστες πρώην Τίτογκραντ);

    Ποντγκόριτσα, φτάνω!
     
    #7
    Last edited: 28 Μαρτίου 2018
    Yorgos, dimaq, Chris22 and 26 others like this.
  8. Sassenach77

    Sassenach77 Member

    Μηνύματα:
    1.580
    Likes:
    4.351
    Επόμενο Ταξίδι:
    Γερμανία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γή του Πυρός
    Πως φαίνεται οτι δεν ταξιδεύεις με αεροπλάνο στα Ελληνικά νησιά :haha::haha::haha: :haha:
    Να σαι καλά, με έκανες και γέλασα !!!
     
    #8
    gelf likes this.
  9. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    513
    Likes:
    8.162
    @Sassenach77. Στα Ελληνικά νησιά είχα ταξιδέψει στο παρελθόν και τα έχω γυρίσει σχεδόν όλα. Είχα ταξιδέψει τότε που τα πλοία ήταν οργανωμένα και οικονομικά. Ταξίδευα πάντα εκτός σαιζόν και με αυτοκίνητο. Εντελώς απρογραμμάτιστα. Στο λιμάνι του Πειραιά αποφάσιζα σε ποια κατεύθυνση θα πήγαινα και μετά σε ποιο νησί θα κατέβαινα. Και όταν έφτανα στο νησί καθόμουν μερικές ημέρες και μετά συνέχιζα σε άλλο νησί, ανάλογα με το δρομολόγιο που με βόλευε. Τότε να έβλεπες γέλιο!
    Με αεροπλάνο, στην Ελλάδα ταξιδεύω μόνο για δουλειές και στα αεροδρόμια που πάω έχουν λεωφορείο για τη μεταφορά από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο (πχ Χανιά, Θεσσαλονίκη κλπ).
    Σε νησιά, για διακοπές, πλέον δεν πάω. Η καθημερινή θάλασσα με καλύπτει.



    Κεφάλαιο 3. Ποντγκόριτσα

    Οδηγώντας, φτάνω στο κέντρο της πόλης και αφού ρώτησα κάποια περαστική, παρκάρω στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, σε ελεύθερο parking.

    1.JPG

    Προφανώς ήταν δημόσιος χώρος του Πανεπιστημίου (University park), όπως είδα στο χάρτη. Βγαίνουμε από το αυτοκίνητο, περνάμε απέναντι τη μεγάλη λεωφόρο Bulevar Mihaila Lalića

    2.JPG

    κι αρχίζουμε τις βόλτες στην πόλη. Είχα μεγάλη απορία, το τι είναι ακριβώς αυτή η πόλη. Η ζέστη, την ώρα εκείνη, δεν ήταν αφόρητη. Μπορώ να γράψω, ότι είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά, για τα χειρότερα σε σχέση με τη θερμοκρασία.
    Από τις πρώτες στιγμές, συνειδητοποιώ ότι η Ποντγκόριτσα είναι μια οργανωμένη πόλη, καθαρή με μεγάλους δρόμους, μεγάλα πεζοδρόμια και άριστο δίκτυο ποδηλατοδρόμων.

    3.JPG

    Ποντγκόριτσα. H πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου, με πληθυσμό 156.169 κατοίκους, σε μέσο υψόμετρο 48 μέτρων, στη συμβολή των ποταμών Μόρατσα και Ρίβνιτσα. Η πόλη και πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου αποτελεί σημαντικό οικονομικό, εμπορικό, διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας και έδρα Πανεπιστημίου. Όπως παρατήρησα αμέσως είναι πόλη με πολύ πράσινο.

    4.JPG

    Σύμφωνα με τα λίγα στοιχεία που είχα συλλέξει, οι κάτοικοι της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, καθώς και με το εμπόριο (κυρίως ξυλείας), το οποίο ανθεί, λόγω των πολλών οροσειρών οι οποίες περιβάλλουν την πόλη. Η πόλη είναι πλούσια σε αρχαιολογικά μνημεία και σε ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια.
    Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο, το όνομα της πόλης, σημαίνει (στα σέρβικα) κάτω από τη γκόριτσα, όπου γκόριτσα είναι το μικρό βουνό και το οποίο είναι το όνομα του λόφου στο κέντρο της πόλης. Στους προ-ρωμαϊκούς και ρωμαϊκούς χρόνους το όνομά της πόλης ήταν Δόκλεια ή Διόκλεια, αφού από αυτή την περιοχή καταγόταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός. Η Σλαβική εκδοχή της λέξης αυτής είναι Duklja. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η πόλη ήταν γνωστή ως Ρίμπνιτσα, προφανώς από τον παραπόταμο του ποταμού Morača, ενώ από το έτος 1946 έως το έτος 1992 η πόλη ονομαζόταν Τίτογκραντ, για ευνόητους λόγους.
    Σχετικά με τα ιστορικά στοιχεία, το έτος 1474, η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και στη συνέχεια, αρκετούς αιώνες μετά, στο Συνέδριο στο Βερολίνο το έτος 1878, εντάχθηκε στο ανεξάρτητο Μαυροβούνιο. Το έτος 1918, μετά το τέλος του Α παγκοσμίου πολέμου, συντελέστηκε η ένωση του Μαυροβουνίου με τη Σερβία και ιδρύθηκε η Γιουγκοσλαβία. Την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη βομβαρδίστηκε πάνω από 70 φορές, κατά την διάρκεια του πολέμου, με αποτέλεσμα απώλειες πάνω από 4,100 νεκρούς. Η πόλη ελευθερώθηκε από τους Γιουγκοσλάβους, υπό τη διοίκηση του στρατάρχη Τίτο, τον Δεκέμβριο του 1944. Τον Ιούλιο του 1946, η πόλη μετονομάστηκε Τίτογκραντ, προς τιμή του στρατάρχη και έγινε η πρωτεύουσα του Γιουγκοσλαβικού κρατιδίου της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου. Ακολούθησε μια περίοδος μεγάλης ακμής, που επικεντρώθηκε στην αύξηση του πληθυσμού της πόλης και στη δημιουργία πολλών βιομηχανικών εγκαταστάσεων σε αυτή. Η ακμή αυτή διακόπηκε την περίοδο της διάλυσης της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας την δεκαετία του 1990. Τον Απρίλιο του 1992, στην εποχή μετά τον Τίτο, κατά τη Γιουγκοσλαβική κρίση η πόλη μετονομάστηκε σε Ποντγκόριτσα. Στις αρχές του 21ου αιώνα, με το τέλος των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων, η πόλη άρχισε να ανοικοδομείται. Μετά από δημοψήφισμα που διεξήχθηκε το 2006 αποφασίστηκε το Μαυροβούνιο να αποσχιστεί από την Σερβία, ενώ πρωτεύουσα ορίστηκε επίσημα η πόλη Ποντγκόριτσα.

    Συνεχίσαμε το περπάτημα στην πόλη. Πριν από την επίσκεψη, μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση, ότι ήταν μια υποβαθμισμένη πόλη.
    Από τα πρώτα βήματά μου εκεί, κατάλαβα ότι όλα τα παραπάνω περί υποβαθμισμένης πόλης, καθώς και οι πληροφορίες που είχα για την πόλη ήταν λάθος.
    Διασχίσαμε τη μεγάλη λεωφόρο Bulevar Džordža Vašingtona

    5.JPG

    και συνεχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος της Bulevar Svetog Petra Cetinjskog, (κατ' ουσία προέκταση της Bulevar Mihaila Lalića, από όπου είχαμε ξεκινήσει τον περίπατο στην πόλη) με κατεύθυνση προς τον ποταμό Morača.

    6.JPG

    Περάσαμε από το Δημαρχείο της πόλης, αλλά το κτίριο που μας εντυπωσίασε ήταν η εκκλησία Saborni hram Hristovog Vaskrsenja.

    7.JPG

    Είναι μια σύγχρονη και εντυπωσιακή εκκλησία. Είναι από τις πιο μεγάλες Ορθόδοξες εκκλησίες. Το αρχιτεκτονικό της στυλ ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και έχει αρκετά μοντέρνα στοιχεία.

    Συνεχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος της Bulevar Svetog Petra Cetinjskog,

    8.JPG

    με κατεύθυνση προς τον ποταμό Morača, περάσαμε μπροστά από το κτίριο του Υπουργείου Εσωτερικών

    9.JPG

    και τελικά φτάσαμε στη γέφυρα Most Blaza Jovanovica,

    10.JPG

    διάβασης του ποταμού Morača, από όπου διακρίναμε το κτίριο του Υπουργείου Οικονομικών από την άλλη πλευρά του ποταμού

    11.JPG

    και τη Millenium Bridge,

    12.JPG

    ενώ προχωρώντας διακρίναμε και την Old Ribnica River Bridge.

    13.JPG

    Αυτό που μου έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της διαδρομής στην κεντρική λεωφόρο Bulevar Svetog Petra Cetinjskog, ήταν τα μοντέρνα και καλόγουστα μπαρ, καφέ και restaurant και οι πολύ χαμηλές τιμές.
    Όπως είναι γνωστό το Μαυροβούνιο έχει ως νόμισμα το ευρώ.

    Αφού σταματήσαμε λίγο στη γέφυρα Most Blaza Jovanovica, ώστε να απολαύσουμε τη θέα προς τον ποταμό Morača και τη Millenium Bridge, προχωρήσαμε και παρατηρήσαμε την Old Ribnica River Bridge και τον παραπόταμο Ribnica.
    Ο ποταμός Moraca River, είναι το ποτάμι που διασχίζει την Ποντγκόριτσα. Έχει πεντακάθαρα, κρυστάλλινα, τυρκουάζ νερά.

    14.JPG

    Είναι μια όαση δροσιάς τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Μάλιστα αρκετοί δροσίζονταν στα καθαρά νερά του ποταμού.

    15.JPG

    Ο ποταμός εκβάλλει στη λίμνη Skadar (Σκόρδας).

    Η γέφυρα Millenium Bridge, είναι μια καλωδιακή γέφυρα διάβασης του ποταμού Morača, στην Ποντγκόριτσα, η οποία κατασκευάστηκε το έτος 2005 και από τότε έχει γίνει ένα από τα σύμβολα της πόλης. Η γέφυρα είναι μήκους 173 μέτρων.

    16.JPG

    Η παλιά γέφυρα του παραπόταμου Ribnica, η Old Ribnica River Bridge, στο κέντρο της πόλης, σηματοδοτεί την παλιά πόλη και είναι κατασκευασμένη για τη διάβαση του παραπόταμου Ribnica, λίγα μέτρα πριν την εκβολή του στον ποταμό Moraca. Είναι η παλαιότερη γέφυρα της πόλης, κατασκευάστηκε κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής κυριαρχίας και ανακατασκευάστηκε τον 18ο αιώνα με χρηματοδότηση από τον Adzi-pasa, γι αυτό λέγεται και γέφυρα Adzi-pasa.

    17.JPG

    Αυτή την εποχή ο παραπόταμος Ribnica δεν διέθετε νερό, ή μάλλον υπήρχε λίγο και στάσιμο σε μερικά κοιλώματα του εδάφους, όπως είδαμε στη συνέχεια της βόλτας μας. Πάντως η Old Ribnica River Bridge είναι πολύ όμορφη γέφυρα.

    18.JPG

    Αφού απολαύσαμε για αρκετή ώρα το θέαμα του ποταμού Moraca,

    19.JPG

    20.JPG

    αυτή την όαση δροσιάς, μέσα στο κέντρο της πόλης, εκείνη τη ζεστή ημέρα, προχωρήσαμε προς το Kraljev park,

    21.JPG

    ένα από τα πολλά υπέροχα πάρκα της καταπράσινης πόλης - πρωτεύουσας του Μαυροβουνίου, στο οποίο δεσπόζει το Monument to King Nikola (τελευταίος βασιλιάς του Μαυροβουνίου).

    22.JPG

    Το πάρκο αυτό ιδρύθηκε το έτος 1910, για να σηματοδοτήσει τη στέψη του Νικολάου Α.
    Αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο στο δροσερό πάρκο, ανάντη του παραπόταμου Ribnica του ποταμού Moraca, προχωρήσαμε κατά μήκος της λεωφόρου Kralja Nikole προς την παλιά πόλη, περάσαμε από τη γέφυρα διάβασης της λεωφόρου Kralja Nikole από τον παραπόταμο Ribnica, όπου είδαμε και ελάχιστο νερό

    23.JPG

    και αφού περάσαμε τη γέφυρα είδαμε μια κατατοπιστική πινακίδα με τα αξιοθέατα του κέντρου της πόλης

    24.JPG

    και προχωρήσαμε προς την παλιά πόλη, στην οποία δέσποζε ο Clock Tower, ο οποίος δυστυχώς την εποχή εκείνη που επισκεφτήκαμε την Ποντγκόριτσα ήταν σε εργασίες ανακατασκευής.

    25.JPG

    Ο Πύργος του Ρολογιού, Clock Tower, Podgorica, βρίσκεται στην παλιά πόλη (Σέρβικα: Sahat kula, Σάτου Κουλά, Τούρκικα: Saat Kulesi) της Ποντγκόριτσα στην πλατεία Bećir Beg Osmanagić, στη γειτονιά Stara Varoš. Είναι ένα από τα λίγα οθωμανικά μνημεία που επέζησαν από τον βομβαρδισμό της Ποντγκόριτσα στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
    Το Sahat Kula (Clock Tower) κατασκευάστηκε το έτος 1667, από τον Adži-paša Osmanagić, εξέχοντα πολίτη της Ποντγκόριτσα. Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο πύργο ρολογιού 19 μέτρων. Ο σημερινός μηχανισμός ρολογιών πυργίσκων κατασκευάστηκε το 1890 από το χυτήριο Pietro Colbachini στο Bassano del Grappa της Ιταλίας, μετά την ενσωμάτωση της Ποντγκόριτσα στο Μαυροβούνιο (ο αρχικός μηχανισμός κατασκευάστηκε στην Αυστρία). Περίπου την ίδια εποχή, στην κορυφή του πύργου εγκαταστάθηκε μεταλλικός σταυρός που συμβολίζει τη μεταφορά της πόλης από τους Οθωμανούς στα χέρια των χριστιανών Μαυροβουνίων. Σήμερα, το Sahat kula είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό μνημείο του Μαυροβουνίου, προστατευόμενο από το νόμο και όπως είδαμε είναι σε διαδικασία ανακατασκευής. Στην πλατεία που βρίσκεται ο Πύργος του Ρολογιού, βρίσκεται και το Natural History Museum of Montenegro, αφιερωμένο στη χλωρίδα την πανίδα και στα απολιθώματα του Μαυροβουνίου. Προχωρήσαμε προς το μουσείο.

    26.JPG

    Δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε το μουσείο, επειδή ήταν κλειστό.

    27.JPG

    Δεν βρήκαμε πληροφορίες, άλλωστε ήταν μεσημέρι και η θερμοκρασία είχε φτάσει στο υψηλότερο σημείο.
    Περπατήσαμε στους στενούς και καμπυλωτούς δρόμους της παλιάς πόλης, μικρά απομεινάρια της οθωμανικής κυριαρχίας

    28.JPG

    29.JPG

    30.JPG

    με βασικό σημείο το διασωθέν τζαμί (Dzamija Osmanagica) της Ποντγκόριτσα.

    31.JPG

    Βγαίνοντας από την παλιά πόλη, παρατήρησα μια τοιχογραφία με το όνομα της γνωστής μας ομάδας της Ποντγκόριτσα, της Buducnost

    32.JPG

    και θυμήθηκα την ομάδα μπάσκετ της Buducnost, στην αιχμή της, ως αντίπαλο του Άρη.
    Από την οδό Petra Prlje της παλιάς πόλης, βγήκαμε στη λεωφόρο Crnogorskih serdara, της σύγχρονης πόλης με το πράσινο και τους μεγάλους δρόμους με τις αλέες και τα πολύ μεγάλα πεζοδρόμια και προχωρώντας κατά μήκος της λεωφόρου φτάσαμε στη γέφυρα Union Bridges, γέφυρα διάβασης του ποταμού Moraca.

    33.JPG

    Στη γέφυρα σταματήσαμε για λίγο,

    34.JPG

    35.JPG

    η ζέστη είχε αρχίσει να χτυπάει κόκκινο κι εγώ πρότεινα να προχωρήσουμε, ώστε να φτάσουμε σε έναν ίσκιο.
    Πολύ κοντά στη γέφυρα Union Bridges, διάβασης του ποταμού Moraca, βρίσκεται το Park Petrovića, το μεγαλύτερο πάρκο του κέντρου της πόλης. Όπως προανέφερα η πόλη διαθέτει πολλά πάρκα. Είναι μια καταπράσινη και πολύ ανθρώπινη πόλη. Σταματήσαμε για λίγο στο πάρκο, δροσιστήκαμε και εγώ βρήκα την ευκαιρία να εξερευνήσω το εντυπωσιακό παλάτι Πέτροβιτς (House of Petrović-Summer House) και τους γύρω χώρους.

    36.JPG

    Σταματήσαμε για να ξεκουραστούμε σε κάποιο bar-restaurant, με εξαιρετικό περιβάλλον, όπου τόσο τα φαγητά, όσο και τα ποτά ήταν πολύ φτηνά,

    37.JPG

    ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος και αφού ήπιαμε από μια μπίρα ή από ένα αναψυκτικό, ανάλογα με την όρεξη του καθ' ενός, περάσαμε από το Hard Rock για κάποια αναμνηστικά, αφού το Hard Rock στη Ποντγκόριτσα μας φάνηκε μη ταιριαστό, ήταν μάλιστα το μόνο μπαρ με υψηλές τιμές, άλλωστε ήταν άδειο,

    38.jpg

    ήπιαμε κι εκεί ένα αναψυκτικό και προχωρήσαμε προς το σημείο στο οποίο είχαμε παρκάρει το αυτοκίνητό μας, παρατηρώντας σύγχρονες περιοχές του κέντρου της πόλης.

    39.JPG

    40.JPG

    Στη συνέχεια, περνώντας από ένα super market για τις απαραίτητες προμήθειες (νερά κλπ), φτάσαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για το Μόσταρ με ενδιάμεση στάση στο Trebinje. Όπως έλεγε το πρόγραμμα, αλλά προφανώς με αρκετή καθυστέρηση. Η ώρα είχε φτάσει 14.30. Βέβαια η καθυστέρηση, ήταν μικρότερη από αυτή που είχα στο μυαλό μου.
    Γενικά η εντύπωση από την Ποντγκόριτσα, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, ήταν πολύ θετική και σε σχέση με αυτά που περίμενα να δω, ήταν πάρα πολύ θετική.
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    • 40.JPG
      40.JPG
      File size:
      264,6 KB
      Προβολές:
      0
    #9
    Last edited: 28 Μαρτίου 2018
    Yorgos, dimosf, STKF and 17 others like this.
  10. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    513
    Likes:
    8.162
    Κεφάλαιο 4. Το ταξίδι Ποντγκόριτσα - Μόσταρ

    Για το πρώτο βράδυ του ταξιδιού, είχα κλείσει διανυκτέρευση στο Μόσταρ. Επίσης είχα αποφασίσει να πάμε στο Μόσταρ μέσω Τρέμπινιε, το οποίο είναι στο μέσο της διαδρομής, αφού απέχει 116km από την Ποντγκόριτσα και 115km από το Μόσταρ. Έτσι σύμφωνα με τον σχεδιασμό θα ακολουθούσαμε τον οδικό άξονα Ε762 έως το Νίκσιτς και στη συνέχεια τον Μ6 έως το Τρέμπινιε.
    Ξεκινήσαμε από την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, οδηγούσα εγώ και ακολουθήσαμε τον Ε762,

    1.jpg

    2.jpg

    με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική, στο δρόμο συναντήσαμε έργα υπό κατασκευή

    3.jpg

    και σκέφτηκα ότι άρχισα να δικαιώνομαι γιατί δεν πήρα το αυτοκίνητό μου και προτίμησα να νοικιάσω. Ακολουθήσαμε τον οδικό άξονα Ε762 έως τον περιφερειακό δρόμο του Νίκσιτς.
    Το Νίκσιτς είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου, με συνολικό πληθυσμό 56.970 κατοίκους. Η πόλη αποτελεί την πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση στη χώρα. Στο Νίκσιτς παρασκευάζεται η μπίρα Niksicko, μία από τις καλύτερες μπίρες των Βαλκανίων.
    Προς στιγμή, σκέφτηκα να μπούμε μέσα στη πόλη, αλλά άλλαξα αμέσως άποψη, φοβούμενος την καθυστέρηση. Από το Νίκσιτς, ακολουθήσαμε τον οδικό άξονα Μ6, περάσαμε εύκολα τα σύνορα, αφού δεν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο και μπήκαμε στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη. Μετά τα σύνορα, ύστερα από λίγη ώρα και αφού περάσαμε κάποιους ελιγμούς, συναντήσαμε τον ποταμό Trebišnjica.

    4.jpg

    Κάναμε μια μικρή στάση να απολαύσουμε το τοπίο. Για ένα διάστημα ο οδικός άξονας Μ6, είναι σχεδιασμένος δίπλα στον ποταμό Trebišnjica.

    5.JPG

    Σε μια θέση, όπου ο ποταμός είχε μεγαλύτερο πλάτος,

    6.JPG

    παρατηρήσαμε αρκετά αυτοκίνητα σταματημένα στην άκρη του δρόμου. Σταματήσαμε κι εμείς για να δούμε τι υπάρχει στη θέση αυτή.

    7.JPG

    Νόμιζα ότι οι άλλοι θα έχουν σταματήσει για μπάνιο στα καθαρά νερά του ποταμού, αλλά αυτοί απλώς ψάρευαν

    8.JPG

    9.JPG

    Ύστερα από αυτή τη σύντομη στάση, ξαναμπήκαμε στο αυτοκίνητο και συνεχίσαμε το ταξίδι μας κατά μήκος του οδικού άξονα Μ6 και ύστερα από λίγη ώρα και συγκεκριμένα κατά τις 16.00 μπήκαμε στο Τρέμπινιε.
    Το Τρέμπινιε είναι ο νοτιότερος δήμος και πόλη στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στην Ανατολική Ερζεγοβίνη, και αποτελεί μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Η πόλη είναι όμορφη

    10.JPG

    και την διαρρέει ο ποταμός Trebišnjica.

    11.JPG

    Πολλοί χρησιμοποιούν την πόλη Τρέμπινιε, ως εναλλακτική λύση διαμονής για να επισκεφτούν το Ντουμπρόβνικ, αφού το κόστος ζωής στο Τρέμπινιε είναι υποπολλαπλάσιο αυτού του Ντουμπρόβνικ.
    Σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2013, το Τρέμπινιε είχε πληθυσμό 31.433 κατοίκων.
    Αυτά σκεφτόμουν , όταν οδηγώντας έμπαινα στο Τρέμπινιε και αφού κάναμε μια βόλτα στην πόλη με το αυτοκίνητο, πάρκαρα δίπλα στον ποταμό Trebišnjica και κοντά στην όμορφη πέτρινη γέφυρα Most Arslanagića.

    12.JPG

    Η πέτρινη γέφυρα Most Arslanagića κατασκευάστηκε το έτος 1574 και ανακατασκευάστηκε στη σημερινή του θέση και μορφή το έτος 1966.

    13.JPG

    Αποφασίσαμε να καθίσουμε σε ένα καφέ με πολύ παχύ ίσκιο, ώστε να πιούμε από μια μπίρα.

    14.JPG

    Πράγματι εκεί ήταν μια όαση στον καύσωνα. Από εκεί είχαμε άριστη θέα προς την πέτρινη γέφυρα Most Arslanagića,

    15.JPG

    αλλά και προς τις δραστηριότητες στον ποταμό Trebišnjica.

    16.JPG

    17.JPG

    Αφού απολαύσαμε τις μπίρες μας, κάναμε μια μικρή βόλτα με τα πόδια στην πόλη, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε με κατεύθυνση προς το Μόσταρ. Βγήκαμε έξω από την πόλη

    18.JPG

    19.JPG

    και συνεχίσαμε να κινούμαστε κατά μήκος του οδικού άξονα Μ6.

    20.JPG

    21.JPG

    Στο δρόμο μας περάσαμε από διάφορους μικρούς οικισμούς και όταν βγήκαμε από τα όρια της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (μία από τις δύο πολιτικές οντότητες που αποτελούν το κράτος της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης), συναντήσαμε το Stolac, μια όμορφη μικρή πόλη της Ερζεγοβίνης, με πληθυσμό 14.900 περίπου κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή το έτους 2013).

    22.jpg

    23.jpg

    Είχα διαβάσει ότι το Stolac είναι όμορφη πόλη, με ενδιαφέροντα στοιχεία, αλλά δυστυχώς ο χρόνος στα ταξίδια είναι αμείλικτος, οπότε συνεχίσαμε να κινούμαστε κατά μήκος του οδικού άξονα Μ6. Φτάνοντας στο Μόσταρ, συναντήσαμε εκτέλεση έργων σε μεγάλο μέρος της πόλης, για τα οποία οι πλοηγοί που χρησιμοποιούσαμε (here, maps.me, google maps), δεν ήταν ενημερωμένοι. Ακολουθήσαμε την παλιά μέθοδο, διαβάζοντας χάρτες από το google map, φτάσαμε μέσα από κάτι δαιδαλώδη στενά, στο ξενοδοχείο Shangri La Mansion, σε παράδρομο της λεωφόρου Maršala Tita. Και στη λεωφόρο Maršala Tita, εκτελούντο έργα σε μεγάλο τμήμα της διατομής της οδού. Βλέποντας τα δαιδαλώδη στενά, αλλά και τη μεγάλη κατά μήκος κλίση του παράδρομου της λεωφόρου Maršala Tita, για το ξενοδοχείο μας

    24.JPG

    και την ακόμη μεγαλύτερη κλίση για το parking του ξενοδοχείου, σκέφτηκα και πάλι ότι δικαιώθηκα γιατί δεν πήρα το αυτοκίνητό μου και προτίμησα να νοικιάσω από τη Hertz. Το ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο ταλαιπωρήθηκε, αλλά ήταν νοικιασμένο.
     
    #10
    Last edited: 28 Μαρτίου 2018
    Yorgos, dimosf, STKF and 20 others like this.
  11. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    513
    Likes:
    8.162
    Κεφάλαιο 5. Μόσταρ. Νυχτερινή περιπλάνηση.

    Φτάσαμε στο Μόσταρ. Προφανώς η ώρα δεν ήταν ούτε 18.00, ούτε 18.30, όπως έγραφε το πρόγραμμα, το οποίο είχα μοιράσει μαζί με το πληροφοριακό υλικό. Όμως ήταν ικανοποιητική, αφού είχαμε αρκετό χρόνο για το Μόσταρ. Η ώρα ήταν 19.30. Τακτοποιηθήκαμε άμεσα στα δωμάτιά μας, στο ξενοδοχείο στο οποίο είχα κάνει κράτηση για μια διανυκτέρευση στο Μόσταρ και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Shangri La Mansion, σε παράδρομο της λεωφόρου Maršala Tita. Ύστερα από ένα σύντομο ντους, ώστε να συνέλθουμε από τον καύσωνα της ημέρας και αλλαγή ρούχων, σε είκοσι περίπου λεπτά από την άφιξη στο ξενοδοχείο μας είμαστε πάλι έξω για να εξερευνήσουμε το Μόσταρ.
    Το Mostar είναι η πέμπτη σε πληθυσμό πόλη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και είναι η πρωτεύουσα της Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2005, ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 127.000 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 55m και διασχίζεται από τον ποταμό Νερέτβα.
    Το δυτικό τμήμα κατοικείται από Κροάτες και το ανατολικό από Βόσνιους. Από τους 127.000 περίπου κατοίκους της πόλης το 48,5% αποτελείται από Κροάτες, το 44% από Βόσνιους, ενώ το υπόλοιπο μικρό ποσοστό αποτελούν οι εναπομείναντες στην πόλη Σέρβοι. Μετά τον πόλεμο η Κροατική μειονότητα αυξάνεται, ενώ η Σέρβικη μειονότητα είναι πλέον αμελητέα. Οι κάτοικοι των δύο τμημάτων της πόλης δεν έχουν ούτε θέλουν ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ τους. Μάλιστα και στα δημόσια σχολεία διαχωρίζονται τελείως και τα προγράμματα σπουδών.
    Η θέση της πόλης στις όχθες του ποταμού Νερέτβα, κάτω από το καταπράσινο βουνό Velez, μετέτρεψε το μικρό χωριό που είχε πρωτοαναφερθεί, το έτος 1474, σε ένα ακμάζον αποικιακό σταυροδρόμι και σε μια αρκετά μεγάλη πόλη για την εποχή.
    Το όνομα της πόλης, οφείλεται στο κεντρικό αξιοθέατο τη γέφυρα Stari Most (παλιά γέφυρα) και τους δύο πύργους στις άκρες της (mostari-φύλακες της γέφυρας), ο ένας πύργος (Χελέμπιγια) στο βορειοανατολικό και ο άλλος (Τάρα) στο νοτιοδυτικό άκρο της γέφυρας.

    1.jpg

    Η γέφυρα είχε κατασκευαστεί επί οθωμανικής κατοχής τον 16ο αιώνα, οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν το έτος 1557 και ολοκληρώθηκαν το έτος 1566, έμεινε όπως κατασκευάστηκε τότε, για 427 χρόνια, έως το έτος 1993.
    Τα γεγονότα είναι γνωστά. Από το έτος 1945 έως το έτος 1991 η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήταν ομόσπονδο κρατίδιο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, υπό τη στιβαρή καθοδήγηση του στρατάρχη Τίτο (πέθανε το 1980). Το έτος 1991 η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Γιουγκοσλαβία και μεταξύ των ετών 1992 και 1995 ξέσπασε εμφύλιος, μετά την προσπάθεια εθνοκάθαρσης από σέρβους και σερβοβόσνιους και στη συνέχεια όλοι πολεμούσαν εναντίον όλων, σέρβοι κατά μουσουλμάνων και κροατών, κροάτες κατά μουσουλμάνων και σέρβων, μουσουλμάνοι κατά σέρβων και κροατών, υπήρξε παρέμβαση του ΝΑΤΟ και τελικά εκεχειρία, αφήνοντας μια χώρα στις στάχτες. Μεταξύ των στοιχείων που καταστράφηκαν στον πόλεμο, ήταν και η γέφυρα σύμβολο του Mostar, η οποία καταστράφηκε από τους Κροάτες το έτος 1993 (συγκεκριμένα τις 09-11-1993) και ανακατασκευάστηκε με βάση τον αρχικό σχεδιασμό από το έτος 2001 έως το έτος 2004, μετά το τέλος των εχθροπραξιών Κροατών εναντίον Μουσουλμάνων. Η εκεχειρία μεταξύ Κροατών και Μουσουλμάνων επιτεύχθηκε το έτος 1994, ενώ Σέρβων και Μουσουλμάνων το έτος 1995. Από το έτος 2005, η γέφυρα αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.
    Τον 16ο αιώνα, όταν είχε κατασκευαστεί η γέφυρα ανοίγματος 28 μέτρων και ύψους 20 μέτρων, είχε θεωρηθεί θαύμα της μηχανικής. Όταν, μετά τον πόλεμο της Βοσνίας ανακατασκευάστηκε η γέφυρα, πολλά τμήματα ανασύρθηκαν από τον ποταμό από Ούγγρους δύτες, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα μεταφέρθηκαν από λατομεία της περιοχής, του χωριού Ορτίγιες, δηλαδή από την περιοχή του αρχικού υλικού κατασκευής της γέφυρας. Κατά την ανακατασκευή τις γέφυρας, τα βάθρα ενισχύθηκαν με τσιμεντενέσεις, ενώ το κάθε τεμάχιο από πέτρα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του τοξωτού ανοίγματος, είχε εγκοπή, ώστε η συγκόλληση μεταξύ τους να ενισχυθεί με χυτό μολύβι. Για τη γέφυρα, την ιστορία της, την κατασκευή και την ανακατασκευή της υπάρχει μεγάλος όγκος στη βιβλιογραφία, όμως κατά τη διάρκεια του πολέμου εκτός από τη γέφυρα, έγιναν κι άλλες μεγάλες καταστροφές. Στο ιστορικό κέντρο της πόλης έγινε αποκατάσταση των ζημιών.
    Αυτά και πολλά άλλα γνώριζα για το Μόσταρ, όταν ξεκινήσαμε για την πρώτη βόλτα στην πόλη. Το ξενοδοχείο μας ήταν πολύ κοντά στη Stari Most, την παλιά γέφυρα διάβασης του ποταμού Νερέτβα. Κατεβήκαμε τον απότομο παράδρομο της λεωφόρου Maršala Tita και συνεχίσαμε το κατέβασμα

    2.JPG

    έως τον κεντρικό πεζόδρομο του ανατολικού τομέα τον πεζόδρομο Kujundziluk.

    3.JPG

    Από εκεί έριξα μια ματιά προς τα πάνω παρατηρώντας το έντονο ανάγλυφο του εδάφους.

    4.JPG

    Περπατήσαμε λίγο, κατά μήκος της οδού Kujundziluk και στη συνέχεια επιστρέψαμε ώστε να προχωρήσουμε προς την παλιά γέφυρα. Προσεγγίζοντας την παλιά γέφυρα, περάσαμε από το Μουσείο της Παλαιάς Γέφυρας

    5.JPG

    και στη συνέχεια φτάσαμε στην επιβλητική παλιά γέφυρα.

    6.JPG

    Ανεβήκαμε στη γέφυρα

    7.JPG

    και από εκεί θαυμάσαμε τη θέα προς την παλιά πόλη και προς τον ποταμό Νερέτβα.

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    Ο ποταμός Νερέτβα, έχει μήκος 230km, το μεγαλύτερο μήκος ποταμού στην ανατολική λεκάνη της Αδριατικής και έχει εμβαδόν υδρολογικής λεκάνης 10.380 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
    Θυμάμαι την πρώτη φορά που είχα ακούσει για τον ποταμό Νερέτβα. Ήμουν πάρα πολύ μικρός, τότε που είχα ακούσει τη φράση "πρίγκιπας του ποταμού Νερέτβα", φράση η οποία αφορούσε στον τότε ποδοσφαιριστή Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς κατάγεται από το Μόσταρ και θυμήθηκα ότι ήταν φανατικός οπαδός του στρατάρχη Τίτο. Αυτό το θυμήθηκα από το γεγονός σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα Παναχαϊκής-ΑΕΚ, όταν ένας ποδοσφαιριστής της Παναχαϊκής, γνωρίζοντας την αδυναμία του Μπάγιεβιτς, έβρισε τον Τίτο. Ο Μπάγιεβιτς τον έδειρε και αποβλήθηκε. Αυτή πρέπει να ήταν η μοναδική αποβολή, του κατά τα άλλα πάντα υποδειγματικού και σεμνού Μπάγιεβιτς.
    Άφησα τις σκέψεις και συνέχισα να απολαμβάνω τη θέα.
    Η περιοχή γύρω από την παλιά γέφυρα του Mostar, τόσο δυτικά, όσο και ανατολικά είναι πολύ γραφική.
    Έριξα μια ακόμα ματιά προς νότο και συγκεκριμένα προς τη γέφυρα Lucki most.

    11.JPG

    Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. Τότε συνειδητοποίησα ότι το Μόσταρ τη νύχτα είναι μαγικό. Οι εικόνες που θυμάμαι από το νυχτερινό Μόσταρ είναι από τις ομορφότερες του ταξιδιού.

    12.JPG

    Κάναμε μια μικρή βόλτα στην παλιά πόλη

    13.JPG

    14.JPG

    και ξαναγυρίσαμε στην παλιά γέφυρα.

    15.JPG

    Το φεγγάρι, σχεδόν ολόγιομο, συμπλήρωνε το μαγικό σκηνικό.

    16.JPG

    Αφού παρατήρησα και το τμήμα του ποταμού και της παλιάς πόλης προς βορρά,

    17.JPG

    κατηφορίσαμε από την παλιά γέφυρα προς το δυτικό τομέα της παλιάς πόλης. Το ημίφως δημιουργούσε μαγικό σκηνικό,

    18.JPG

    ιδιαίτερα στις θέσεις του δυτικού τομέα της παλιάς πόλης, όπου υπάρχει οικισμός με πέτρινα κτίρια.

    19.JPG

    Συνεχίσαμε τη βόλτα μας στον δυτικό τομέα της παλιάς πόλης του Μόσταρ, το σχεδόν ολόγιομο φεγγάρι μας φώτιζε

    20.JPG

    κι εμείς κάναμε βόλτα δίπλα στον παραπόταμο Radobolja του ποταμού Νερέτβα,

    21.JPG

    μέχρι που φτάσαμε στην Kriva Ćuprija (τοξωτή γέφυρα),

    22.JPG

    η οποία είναι η παλαιότερη μονότοξη γέφυρα στον παραπόταμο Radobolja και η οποία κατασκευάστηκε το έτος 1558. Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, η κατασκευή της γέφυρας Kriva Ćuprija, χρησιμοποιήθηκε ως πρόβα της μεγάλης, επίσης, μονότοξης γέφυρας του ποταμού Νερέτβα και σε απόσταση 30 μέτρων περίπου από αυτήν, της οποίας είναι και μικρογραφία. Ανεβήκαμε στη γέφυρα Kriva Ćuprija και φωτογραφίσαμε τον παραπόταμο καθώς και τα δίπλα σε αυτόν όμορφα κτίρια. Ο φωτισμός έδινε μαγικές εικόνες στο μυαλό μας.

    23.JPG

    Κάποια στιγμή, αποφασίσαμε να σταματήσουμε για φαγητό. Επιλέξαμε το εστιατόριο Hindin Han, επί της οδού Jusovina (προφανώς δυτικά της παλιάς γέφυρας). Η θέση του εστιατορίου ήταν ιδανική, δίπλα στον παραπόταμο Radobolja του ποταμού Νερέτβα και πολύ κοντά στον ποταμό. Το όλο υδατικό σύστημα δημιουργούσε ένα δροσερό περιβάλλον, αναγκαίo για την αντιμετώπιση του καύσωνα ο οποίος κυριαρχούσε εκείνη την εποχή σε όλα τα Βαλκάνια.
    Το φαγητό στο εστιατόριο ήταν εξαιρετικό

    24.jpg

    και φτηνό, ενώ και οι μπίρες ήταν πάρα πολύ καλές. Στην αρχή ξεκινήσαμε με μπίρες Mostarsko,

    25.jpg

    αλλά συνεχίσαμε και με μπίρες Mostarsko και με μπίρες Sarajevsko.

    26.jpg

    Όπως είχα γράψει, αναλυτικά, στη σχετική ιστορία, για το ταξίδι μου στο χειμωνιάτικο, χιονισμένο και παγωμένο Sarajevo («Χιονίζει! Αρχίζουνε τα θαύματα.»), είχα επισκεφτεί το ζυθοποιείο της Sarajevsko και κυρίως τη Sarajevo Brewery, δηλαδή την μπυραρία του ζυθοποιείου το οποίο παράγει τη μπύρα Sarajevsko, και το οποίο διαθέτει μια εντυπωσιακή μπυραρία στο κέντρο του Sarajevo.
    Όταν φύγαμε από το εξαιρετικό αυτό εστιατόριο, όπου μέσα στον καύσωνα αισθανόσουν δροσιά ακούγοντας τα νερά να τρέχουν, περάσαμε από ένα μπαρ, πάλι στον δυτικό τομέα για ένα ποτό και αρκετά μετά τα μεσάνυχτα, καταλήξαμε στο ξενοδοχείο.

    27.JPG

    Εγώ δεν πήγα για ύπνο. Ανέβηκα στην ταράτσα του ξενοδοχείου,

    28.JPG

    29.JPG

    όπου απόλαυσα εικόνες του νυχτερινού Μόσταρ. Από εκεί, είχα θέα του Μόσταρ από ψηλά,

    30.JPG

    31.JPG

    με το φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο να είναι στην κατεύθυνση του σταυρού, ο οποίος δεσπόζει πάνω από το Μόσταρ.

    32.JPG
     
    #11
    Last edited: 28 Μαρτίου 2018
    dimaq, marianna k., fenia42 and 23 others like this.
  12. Sassenach77

    Sassenach77 Member

    Μηνύματα:
    1.580
    Likes:
    4.351
    Επόμενο Ταξίδι:
    Γερμανία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γή του Πυρός
    Όλο φωτιές βάζεις εσύ :p

    Πανέμορφο το Mostar!!!!
     
    #12
    Triplover, vasiliss and gelf like this.