1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Ιούνιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Featured Ωκεανία: Ν.Ζηλανδία - Φίτζι - Ν.Καληδονία - Wallis & Futuna - Τόνγκα - Βανουάτου -Αυστραλία

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες σε εξέλιξη' που ξεκίνησε από το μέλος Yorgos, στις 19 Σεπτεμβρίου 2019.

  1. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε
    Ωκεανία 2019: Σιγκαπούρη - Νέα Ζηλανδία - Φίτζι - Νέα Καληδονία - Wallis & Futuna - Τόνγκα - Βανουάτου - Αυστραλία


    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 :ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ​

    Είχε έρθει η ώρα για το μεγάλο ετήσιο ταξίδι μου. Άνοιξη αυτή τη φορά και η αλήθεια είναι πως ήταν η σειρά της Αφρικής φέτος, αλλά με είχε κουράσει πολύ η υποσαχάρια την προτελευταία φορά και δεν ήθελα να πάω ψυχαναγκαστικά, θα περιμένει η Αφρική για όταν μου λείψει για τα καλά.

    Επειδή θα ήταν το μοναδικό μεγάλο ταξίδι -κι όχι τόσο μεγάλο εδώ που τα λέμε- μέσα στη χρονιά, ήθελα κάτι λίγο off the beaten track, να χρησιμοποιήσω και τα μίλια που είχα στη διάθεσή μου και να δω κάτι διαφορετικό. Διαφορετικό από την Ευρώπη που μεγάλωσα, διαφορετικό από τη Λατινική Αμερική όπου ζω, διαφορετικό από την Αφρική που δε με ξανατραβάει προς το παρόν όπως είπαμε, διαφορετικό κι από την Κεντρική Ασία που πήγα λίγους μήνες πριν. Ε, δεν έμεναν και πολλά, μικρός είναι ο πλανήτης, οπότε ο κλήρος έπεσε στην Ωκεανία.

    Ο κόσμος συνήθως επισκέπτεται την Ωκεανία για τις παραλίες, για τις καταδύσεις, για σερφ. Εγώ πάλι δεν είμαι και πολύ της θάλασσας, για να μην πω καθόλου, αν και στο τελευταίο ταξίδι στη Βραζιλία πρέπει να πω πως αναθεώρησα ολίγον (ιστορία οσονούπω, ας τελειώσουμε αυτή πρώτα που είναι λίγο μεγαλύτερη). Εγώ ίσως να πήγα και για τους λάθος λόγους, αλλά με τραβούσαν τα τρεκ, τα αρχαία (αν και ήξερα πως μετά τη Μικρονησία μάλλον θα ωχριούσε ό,τι άλλο κι αν έβλεπα στην ήπειρο), οι αρχέγονες κοινότητες και τέλος πάντων ήθελα να πάω σε χώρες που δεν έχω πάει και δε μένουν και πολλές απ' αυτές. Είχα κι αρκετά μίλια, βρέθηκε και ο Δευκαλίων που είχε μια όρεξη να πάμε μέχρι τη Νέα Ζηλανδία για λίγες μέρες, την οποία είχα ακυρώσει ήδη τρεις φορές κι έδεσε.

    Στο σχεδιασμό δεν είχα και πολλούς περιορισμούς, πλην των χρονικών και το ότι η Νέα Ζηλανδία θα έπρεπε να γίνει κατά τη διάρκεια των αυστραλέζικων διακοπών του Πάσχα, για να μπορέσει να έρθει και ο Δευκαλίων που λέγαμε. Έπειτα ήθελα οπωσδήποτε να δώσω πολύ χρόνο στο Βανουάτου, που ήταν το πιο ενδιαφέρον από τα κράτη που ψιλομελέτησα και μάλιστα συνέπιπτε η επίσκεψή μου με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον έθιμο κι έψαξα να βρω τι άλλο θα προσέθετα.

    Ο κλήρος, και λόγω πτήσεων, έπεσε επομένως

    • στη Σιγκαπούρη, λόγω πτήσης.

    • στο Τόνγκα, λόγω αρχαίων. Δυστυχώς η εποχή δεν ήταν κατάλληλη για το πραγματικό χάιλάιτ της χώρας (το κολύμπι με φάλαινες), οπότε τα... εξώτερα νησιά τα άφησα εκτός για την επόμενη επίσκεψη, αλλά μου αρκούσε που θα έβλεπα τα αρχαία στο μη τουριστικό κεντρικό νησί

    • στο Wallis & Futuna, που και ενδιαφέροντα αρχαία φαινόταν να έχει και ενδιαφέρουσα κουλτούρα και ψιλοβόλευαν και οι πτήσεις

    • στα Φίτζι, διότι ήταν υποχρεωτικό stopover

    • και όπως προείπαμε στη Νέα Ζηλανδία και το Βανουάτου, που θα ήταν το κυρίως πιάτι, με περίπου 2 εβδομάδες διαμονή στο καθένα
    Οι πτήσεις ήταν τεράστια σπαζοκεφαλιά και εξαιτίας τους έμειναν απέξω μέρη που με τραβάνε πολύ, όπως η Γαλλική Πολυνησία με τα αρχαία της, το Ναούρου με το περίεργο πρόσφατο οικονομικό και μη παρελθόν και τα Νησιά Σολομώντα, πάντως αν μοιάζουν έστω και λίγο σε αυτά που είδα κι έζησα στο Βανουάτου, θα πάω τρέχοντας του χρόνου. Να πούμε ότι λόγω του ότι το ταξίδι Αβάνα-Αθήνα ήταν ήδη πληρωμένο από τους αφέντες μου και ήθελα να το χρησιμοποιήσω, το γαϊτανάκι των πτήσεων για το όλο ταξίδι θα ήταν απίθανο. Συγκεκριμένα το ταξίδι θα ξεκινούσε με ένα υπέροχο Αβάνα - Καράκας - Κωνσταντινούπολη - Αθήνα (ολιγόωρη στάση) - Φρανκφούρτη - Σιγκαπούρη - Όκλαντ (ολιγόωρη στάση) -Φίτζι (ολιγόωρη στάση) - Wallis & Futuna, που έγινε ακόμη πιο περίπλοκο μετά την αλλαγή πτήσεων της Fiji Airways, που με υποχρέωσε και σε μια στάση στη Νέα Καληδονία. Αυτά... για ξεκίνημα, θα ακολουθούσαν κι άλλες, άπειρες πτήσεις, πάλι με υποχρεωτικές αλλαγές που μας έφεραν και στην Αυστραλία απρογραμμάτιστα.

    Γνωστό ήταν επίσης ότι το κόστος θα ήταν πολύ υψηλό, εξ ου και η σχετικά μικρή διάρκεια του ταξιδιού (48 ημέρες) , αλλά θα είχα τη δυνατότητα να είμαι στην ώρα μου στο Μπιλμπάο για το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και να κάνω κι άλλες δυο εβδομάδες ταξιδάκι στην Ιβηρική με παιδικούς φίλους (από Χώρα των Βάσκων και Αστούριας μέχρι Ανδαλουσία και Γιβραλτάρ). Από κάποιο σημείο κι έπειτα αποφάσισα να μην πολυασχοληθώ με το κόστος, αλλά γενικά πρόκειται για προορισμούς πολύ ακριβούς.

    Ως συνήθως, θα κάνω μια μικρή αναφορά στις προσδοκίες και μετά θα αναφερθώ σε κάθε χώρα ξεχωριστά με τις αγαπημένες μου βαθμολογίες. Μου υπόσχομαι να μην τραβήξει η ιστορία όσο η προηγούμενη, που τη βαρέθηκα κι εγώ στο τέλος. Άντε, καλό μας ξεκίνημα.
     
    #1

  2. paefstra

    paefstra Member

    Μηνύματα:
    5.550
    Likes:
    11.245
    Επόμενο Ταξίδι:
    Neverland
    Απορια: Ποσα μιλια θελει ενα τετοιο ταξιδι (οχι οτι το σκεφτομαι). Αλλα απο περιεργεια.
     
    #2
  3. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε
    Με μίλια πήγα μόνο μέχρι τη Νέα Ζηλανδία, συν την επιστροφή προς Ισπανία. Α, και κάτι ψιλά της Air France που χρησιμοποίησα για μια πτήση της Air Calin ενδο...ωκεανικώς. Όλα τα υπόλοιπα πληρώθηκαν κανονικά.
     
    #3
    Pel and paefstra like this.
  4. Ntt

    Ntt Member

    Μηνύματα:
    204
    Likes:
    339
    Γιώργο πάρε με μαζί σου σε ένα μικρό ταξίδι θα λέμε και θα εννοούμε 2 μήνες :p

    Δώσε ιστορία ιστορία στο λαό.
     
    #4
  5. buffon85

    buffon85 Member

    Μηνύματα:
    519
    Likes:
    1.211
    Επόμενο Ταξίδι:
    Βαρκελώνη
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χιλή, Ιαπωνία, Αμερική
    βλεπω τιτλο, παθαινω ενα μικρο εγκεφαλικο και λεω οκ ο γιωργος:D
     
    #5
    alvadi, babaduma, FRIDA08 and 6 others like this.
  6. Nikos1986

    Nikos1986 Member

    Μηνύματα:
    381
    Likes:
    760
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Αυστραλία - Καλιφόρνια
    Τόγκα και Βανουάτου... Ξεκίνα από αυτά... :clap::clap::clap:
     
    #6
  7. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε
    E, με τη σειρά. Νοικοκυρεμένα.
     
    #7
    Eleni_, FRIDA08, Nikos1986 and 2 others like this.
  8. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε


    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

    Για να πω την αλήθεια, είχα σχετικά χαμηλές προσδοκίες, δυσανάλογα χαμηλές ανάλογα με το κόστος του εγχειρήματος. Το κυρίως κομμάτι, η Νέα Ζηλανδία, είχε απομυθοποιηθεί λόγω αρκετών αναφορών στο φόρουμ περί πολιτιστικά αδιάφορης χώρας αλλά και λόγω παντελούς έλλειψης αρχαιολογίας. Άσε που δεν το έχω και με τα road trips ταξίδι χωρίς ΚΤΕΛ, ωτοστόπ και μπιχλοτραίνο είναι μισό ταξίδι (βορειοανατολική Ινδία σου έρχομαι...). Το Βανουάτου μου προκαλούσε αρκετή ίντριγκα, ειδικά από την ώρα που επιβεβαιώθηκε πως θα είχαμε και ως guest star τον ιδανικό άνθρωπο για τέτοιες περιπέτειες, τον @Krekouzas, αλλά επειδή οι πληροφορίες για τη χώρα ήταν λίγες, είπα να μην ενθουσιαστώ. Γενικώς οι προσδοκίες ήταν οι εξής:

    Σιγκαπούρη: Την είχα επισκεφθεί πριν από 20 χρόνια ενδελεχώς. Έτσι κι αλλιώς για λίγες ώρες θα πάω, να δω και το φίλο μου το Στέλιο που δουλεύει εκεί και να ξεσκάσω από τις ατελείωτες ώρες στα αεροπλάνα. Ε πόσο να έχει αλλάξει μια έτσι κι αλλιώς υπερσύγχρονη χώρα; Ίσως φάω όμως κάτι το εξαιρετικό. Αυτό που όντως με ενδιαφέρει να δω είναι το Gardens by the Bay κι εν τέλει να τα πω με το Στέλιο μετά από τόσα χρόνια που τα λέμε μόνο διαδικτυακώς.

    Νέα Ζηλανδία: Δεν έχω αμφιβολία ότι τα τοπία θα είναι πανέμορφα, ανυπομονώ για τα τρεκ, σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον να δω την ποιότητα ζωής, οι πόλεις φαίνονται λίγο αδιάφορες αλλά οτιδήποτε έχει να κάνει με Μαορί (π.χ. αντικείμενα στο Μουσείο του Όκλαντ) θα μου αρέσει. Με προβληματίζει πολύ που θα είμαστε σε χάι σίζον, συνήθως τις αποφεύγω, η χώρα πια έχει και πολύ περισσότερο τουρισμό από τότε που την είχα βάλει στο μάτι και φοβάμαι και μια κινέζικη επιδρομή με σελφοκόνταρα και ινσταφώτος. Το Βόρειο Νησί πιστεύω πως, παρότι όλοι λένε πως υστερεί σε σχέση με το νότιο σε φυσική ομορφιά, θα είναι μια ήσυχη έκπληξη γαλήνης κι ίσως έχει απομείνει κάτι από την κουλτούρα των Μαορί. Απ' το νότιο σίγουρα πιστεύω πως θα δω ωραία τοπία, αλλά η έλλειψη ανθρώπινου ενδιαφέροντος ή υπολειμμάτων ανθρώπινης ιστορίας ίσως να με κάνει να βαρεθώ λίγο στο τρίπτυχο φύση-φύση-φύση, ειδικά αν αυτό είναι διάλειμμα ανάμεσα σε μπόλικη (συν)οδήγηση, με την οποία δεν τα πηγαίνω καλά. Α, θα πέσουμε στα playoffs του ΝΒΑ όμως και θα είμαι με το Δευκαλίωνα που γουστάρει τέτοια σκηνικά.

    Φίτζι: Έχω δυο στοπόβερ και μάλιστα στο Nadi της Viti Levu, δηλαδή το κεντρικό και -θεωρητικά- αδιάφορο νησί. Αλλά πόσο χάλια να είναι; Επειδή δεν ξέρω και τι να περιμένω, κάτω από τις προσδοκίες μου δε θα είναι . Στην τελική, ένα φανταστικό ινδικό θα το φάω, που μετά από τόσους μήνες στην Κούβα θα είναι όαση.

    Νέα Καληδονία: Καλά, αυτό κι αν ήταν αναπάντεχο. Προέκυψε λόγω αλλαγής πτήσης της αεροπορικής και πάλι, οπότε θα περάσω ένα απόγευμα-βράδυ στην πρωτεύουσα Νουμέα. Το λαμβάνω ως ένα εξτραδάκι κι όχι ως "χώρα" που επισκέφθηκα, άλλωστε τα αξιοθέατά της είναι αλλού.

    Wallis & Futuna: A, εδώ έχουμε απαιτήσεις! Ολόκληρο γύρω-γύρω έκανα για να φτάσω σε ένα από τα πιο μακρινά κομμάτια της... Ευρωπαϊκής Ένωσης! Έχω απαιτήσεις από τη φύση, την κουλτούρα, ναι και από τα αρχαία από ένα μέρος τόσο μακρινό, εξωτικό και είμαι απογοητευμένος που θα περιοριστώ στο Wallis, διότι οι πτήσεις για Futuna δε βολεύουν, ακόμη περισσότερο μετά την πατάτα που μου έκανε με την αλλαγή πτήσης η Air Calin. Αλλά ακριβώς επειδή κοστίζει και όσο κοστίζει, αναμένω να είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία σε ένα μέρος που επισκέπτονται τόσο λίγοι, ένα άγνωστο διαμαντάκι. Ε, είναι λίγο ακριβά τα διαμάντια, αλλά διαμάντια είναι.

    Τόνγκα: Το ξέρω, μένοντας μόνο στο κεντρικό νησί χάνω τα σημαντικότερα, αλλά αναμένω να δω όμορφα αρχαία (ειδικά από το Haamong Mau Trilithon έχω πολλές απαιτήσεις), ένα αντιτουριστικό μέρος, παραδοσιακές σχετικά κοινότητες και όμορφη φύση. Για τα εξώτερα νησιά θα ξανάρθουμε, δε χανόμαστε.

    Βανουάτου: Αυτό μου πήρε το μυαλό! Είναι και αρκετά τα νησιά που θα επισκεφθούμε με τον Κρεκούζα, οπότε όσο κι αν κάποια είναι απογοήτευση, θέλω να πιστεύω πως τουλάχιστον σε δύο θα πάθουμε την πλάκα μας. Με τρελαίνει που θα πέσουμε πάνω στις ημερομηνίες για το naghol, ανυπομονώ για τα τουρ με τους κανίβαλους στο ανεξερεύνητο κι εντελώς τριτοκοσμικό Malekula, δε θα με χαλάσουν κι οι παραλιάρες στο Santo, αλλά το ηφαίστειο Yasur και τα παραδοσιακά χωριά είναι ίσως το χάιλάιτ όλου του ταξιδιού. Θα κάνω και χαβαλέ με τον @Krekouzas που θα τρομάζει τους ντόπιους, δε γίνεται καλύτερα.

    Αυστραλία: Δεν είχα καμία απαίτηση, δεν ήξερα ότι θα ξαναβρισκόμουν εκεί.

    Στα πλαίσια της προετοιμασίας να πω ότι ευτυχώς που είχα στα χέρια μου το παλαιότερο LP για την Ωκεανία, διότι το νεότερο για κάτι Wallis & Futuna και άλλα μικρά κρατίδια δεν έχει παρα δυο-τρεις παραγράφους, οποία απογοήτευσης. Γενικά πλέον γράφονται για κόσμο με περισσότερο χρήμα και λιγότερο χρόνο. Ο δε οδηγός τους για το Βανουάτου είναι... ακριβώς το κεφάλαιο του LP για την Ωκεανία, ούτε λέξη παραπάνω, ντροπή τους. Ευτυχώς βρήκα έναν ανεξάρτητο οδηγό που κάπως βοήθησε όσο κι αν ήταν κι αυτός παλιότερος (εν τέλει το πόσο updated είναι ένας οδηγός δε με αφορά και πολύ, ο όγκος των πληροφοριών είναι πολύ σημαντικότερος).

    Όσο πλησίαζε πάντως το ταξίδι, όλο και περισσότερο θεωρούσα πως το χάιλάιτ θα ήταν... η Ισπανία και γενικώς το ό,τι θα ακολουθούσε μετά από το ταξίδι, συμπεριλαμβανομένης της διαμονής μου στην Ελλάδα για λίγες εβδομάδες. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν κατάφερα να ενθουσιαστώ. Εντάξει, όπως όλοι οι άνθρωποι που έχουν ταξιδέψει πολύ ενθουσιάζομαι δυσκολότερα πλέον, αλλά δεν είχα πεταλούδες στο στομάχι μου. Κατά βάθος περίμενα μάλλον ένα υπερτιμημένο -και σε χρήμα και σε προσδοκίες ταξίδι- το οποίο είναι καλό υπό μία έννοια, διότι κρατάς μικρό καλάθι. Από την άλλη με προβληματίζει που ξεκινώντας για ένα ταξίδι σε μέρη τόσο μακρινά δεν είχα καταφέρει να ενθουσιαστώ. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, που είμαι στην αναμονή για το επικείμενο ταξίδι στην Ιρλανδία, νιώθω πως πιο πολύ ενθουσιασμό που προκαλεί αυτή, παρά η προσμονή που είχα για την Ωκεανία. Περίεργο. Γερνάμε; Είδαμε πολλά και βαρεθήκαμε; Μας τελείωσαν τα αρχαία και ξενερώσαμε; Ή απλά ωριμάσαμε και δε μας εκπλήσσει τίποτε; Θα δείξει στα επόμενα ταξίδια, καλά να είμαστε να πάμε σε πολλά.

    Λοιπόν, μην το μακρηγορούμε, ξεκινάμε!
     
    #8
    despoina.s, KIKI, kasiotis and 31 others like this.
  9. Ntt

    Ntt Member

    Μηνύματα:
    204
    Likes:
    339
    Απλή αναζήτηση στο google για

    " Σύμφωνα με τον Nick Squires και όπως γράφει σχετικά στην Travel Telegraph, ακόμη και το 2008 που επισκέφθηκε το νησί, οι ντόπιοι του έδιναν συμβουλές για ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος ενός ανθρώπου.

    Γύρισες με γνώσεις μαγειρικής Γιώργο ?


    "Όπως του εξήγησαν οι πρόγονοί τους, πρώτα έσκαβαν μια τρύπα στη γη, έβαζαν μέσα ζεστές πέτρες, έκοβαν το θύμα σε κομματάκια και μετά τα τοποθετούσαν στην κορυφή. Πρόσθεταν φασόλια, έβαζαν μερικές ακόμη ζεστές πέτρες και τα κάλυπταν όλα αυτά με φύλλα μπανάνας για να διατηρείται εντός ο ατμός. Ο χρόνος ψησίματος ήταν τρεις έως πέντε ώρες και ο αρχηγός του χωριού έτρωγε πάντα το κεφάλι."

    Δες εδώ συνταγή.
     
    #9
    despoina.s, babaduma, lekond and 2 others like this.
  10. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε
    Πάντως όταν πήγαμε στους κανίβαλους τον κρεκουζα τον γλυκοκοιταζανε...
     
    #10
    despoina.s, alvadi, babaduma and 5 others like this.
  11. Yorgos

    Yorgos Member

    Μηνύματα:
    5.866
    Likes:
    25.548
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    πήγαμε , πήγαμε
    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ short stop

    Μετά από μια χαριτωμένη διαδρομή Αβάνα - Καράκας - Κωνσταντινούπολη - Αθήνα- Φρανκφούρτη - Σιγκαπούρη, η όποια στάση φαντάζει όαση. Ειδικά για το αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης που θεωρείται κι από τα κορυφαία στον κόσμο, αυτό ισχύει διπλά. Μάλιστα είχε μόλις ανοίξει το νέο τέρμιναλ, αλλά η αλήθεια είναι πως αντί να μείνω μέσα στο αεροδρόμιο, μετά από 32,5 ώρες καθαρών πτήσεων και πάνω από 50 ώρες με τις συνδέσεις, το τελευταίο που ήθελα να δω ήταν οτιδήποτε σχετικό με αεροπλάνο, όπως ένα αεροδρόμιο. Οπότε είπα να δω ό,τι πιο άσχετο με ένα αεροδρόμιο, δηλαδή το Στέλιο.

    Ο έλεγχος διαβατηρίων ήταν απίστευτα γρήγορος κι έτσι πήρα ταχύτατα ένα shuttle bus για την με το αντίτιμο των 6€ για το Sands Hotel. Αρκετές οι στάσεις του λεωφορείου, πολύ αγενής ο οδηγός που θύμιζε Γιάννη Ιωαννίδη μετά από αποκλεισμό της ΑΕΚ στο Κύπελλο από τον Άρη, αλλά το βασικό είναι ότι έφτασα, χαζεύοντας μάλιστα από το παράθυρο την πόλη: πεντακάθαρη, καταπράσινη και -όπως και πριν 20 χρόνια- άκρως αποστειρωμένη. Αν ήταν χυμός, θα ήταν μόνο με συντηρητικά. Αν ήταν πορνοστάρ, θα ήταν όλη πλαστική Ρωσίδα. Αν ήταν άνθρωπος, θα ήταν ελβετός λογιστής. Αν ήταν βιβλίο θα ήταν του Πάουλο Κοέλιο. Εντάξει, το πιάσατε.

    Βρέθηκα λοιπόν με το Στέλιο, που έχει μετακομίσει στην πόλη/χώρα εδώ και περίπου 8 μήνες μετά από πάρα πολλά χρόνια στο Ντουμπάι. Εμφανίστηκε με την τσάντα από το λάπτοπ του, καθώς ερχόταν από συνέδριο. Είπαμε να τα πούμε περπατώντας, να ξεπιαστώ από την αεροπορική Οδύσσεια (αν και η αλήθεια είναι ότι ο συνδυασμός Turkish και Lufthansa ήταν εξαιρετικός με το ίντερνετ τους) και να μπορέσω να δω και δυο πράγματα.

    Κατευθυνθήκαμε λοιπόν προς την παραλιακή, που ήταν γεμάτη με κόσμο, φυσικά Ασιάτες, ήμασταν από τους ελάχιστους δυτικούς. Καλή ήταν η θέα, αν και ολίγον αποστειρωμένη. Αποστειρωμένο είναι και το Ντουμπάι κατά την άποψή μου, οπότε ρώτησα το Στέλιο για το πού του φαίνεται καλύτερα, βγάζοντας το αποστειρόμετρο. "Η Σιγκαπούρη δε μου αρέσει τόσο όσο το Ντουμπάι, έχει λιγότερα να κάνεις. Είναι πιο ασιατική πόλη, λιγότερο δυτική απ' ό,τι το Ντουμπάι. Πληρώνομαι πολύ καλά, αλλά το κόστος ζωής είναι πολύ μεγάλο, προς το παρόν μένω με συγκατοίκους, υπάρχει λιγότερο στρες πάντως σε σχέση με το Ντουμπάι. Η ασιατική κουζίνα δε μου αρέσει και τόσο", μου έλεγε καθώς κατευθυνόμασταν προς την ταράτσα με το spa, απ' όπου υπάρχει πανοραμική θέα, αλλά δε μας άφησαν να μπούμε.

    Δεν πειράζει, έστω κι έτσι πήρα μια ιδέα, άλλωστε ο βασικός στόχος ήταν να δω τους κήπους. Πολύς ο κόσμος που ήθελε να δει αυτό το σχετικά νέο αξιοθέατο που βασικά συνίσταται σε πελώριες μεταλλικές κατασκευές σε σχήμα τεράστιου διάτρητου βάζου, από το οποίο ξεπηδάνε τεχνητά και φυσικά φυτά, σε μια εικόνα που σε πρώτη φάση θυμίζει κάτι από το Avatar, Εντυπωσιακό το θέαμα, όπως και το ότι προσφέρεται δωρεάν, εκτός κι αν ανέβεις πάνω στα "βάζα" με κάποιο από τα ασανσέρ, πράγμα για το οποίο δεν είχαμε διάθεση, αφού αφενός υπήρχε ουρά κι αφετέρου ξεκινούσε το Ήχος και Φως.

    Για να είμαι ειλικρινής κάτι τέτοιου είδους σόου τα βαριέμαι και κόβω τις φλέβες μου, πράγμα το οποίο δε συνέβη στη Σιγκαπούρη όμως, πρώτον διότι θα λέρωνα με τα αίματα κι ως γνωστόν είναι δρακόντειοι οι νόμοι για τέτοια παραπτώματα και δεύτερον επειδή το θέαμα ήταν όντως εντυπωσιακό. Πολύ ωραία μουσική, όμορφος φωτισμός κι αυτή η ένωση ανθρώπινων κατασκευών και φύσης έμοιαζε πολύ αρμονική καθώς τη θαυμάζαμε ξαπλωμένοι στο -πεντακάθαρο- κράσπεδο.

    Επέμεινα να φύγουμε πριν τελειώσει το σόου και πλακώσουν τα πλήθη στο μετρό, το οποίο ήταν πεντακάθαρο, άνετο κι αποστειρωμένο. Δεν ξέρω τι έχει αυτή η χώρα, αλλά όσο "τέλεια καμωμένα" κι αν φαίνονται όλα, εμένα μου δίνει την αίσθηση πως βρίσκομαι στο εσωτερικό ενός τεράστιου προφυλακτικού. Συνεχίσαμε το catching up με το Στέλιο, μου άρεσε η συζήτηση για τη βολική δικτατορία της ευμάρειας κι αποχαιρετιστήκαμε όταν κατέβηκε, υποσχόμενοι ότι θα συντονιστούμε να πάμε μια ταξιδάρα μαζί όπως κάναμε παλιά, όταν εγώ ήμουν άφραγκος φοιτητής κι εκείνος ξεκινούσε την καριέρα του, προσαρμοζόμενος στη δική μου αφραγκία και κοιμόμασταν στις παραλίες της Ταϊλάνδης προσποιούμενοι ότι δε μας βίασαν τα κουνούπια.

    Προσπάθησα να αναλύσω τι κάνει τη Σιγκαπούρη τόσο αποστειρωμένη. Ίσως είναι η απίστευτη τάξη όλων των καλοσχεδιασμένων project σε βαθμό εκνευρισμού, ίσως είναι η έλλειψη προσωπικότητας λόγω του ότι τα περισσότερα μαγαζιά ανήκουν σε αλυσίδες κι έτσι δίνουν μια αίσθηση institutionalised ομοιομορφίας. Δεν το ζηλεύω το Στέλιο που ζει εκεί, αλλά δε νομίζω να κακοπερνάει κιόλας.

    Επέστρεψα στην ώρα μου για την πτήση, δεν είχα και πολλή όρεξη να πάω να επισκεφθώ το νέο "φαντασμαγορικό τέρμιναλ", ούτε καν να πάω σε κάποιο lounge, οπότε κατευθύνθηκα προς την πύλη μου όπου και κατανάλωσα ένα ολόκληρο snickers και συνειδητοποίησα πως εκείνο και το εισιτήριο των 6€ ήταν τα μόνα έξοδα που είχα κάνει σε αυτό το stopover. Αποστειρωμένοι εσείς; Τσίπης εγώ. Πάμε για Ώκλαντ...
     
    #11
    despoina.s, KIKI, PhysioDuck and 28 others like this.
  12. danev

    danev Member

    Μηνύματα:
    486
    Likes:
    174
    Επόμενο Ταξίδι:
    Αυστραλια - Ταζμανια.
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ΝΟΡΒΗΓΙΚΑ ΦΙΟΡΔ
    Μου επιτρεπεις μια μικρη διακοπη , να σε ρωτησω σχετικα με τη Σιγκαπουρη.
    -Αν απαιτουνται καποιες διατυπωσεις για την εισοδο στη χωρα (πχ Βιζα),
    -Αν 9 ωρες κενο μεταξυ δυο πτησεων, επαρκει για μια απλη γρηγορη εξοδο, μεχρι το κεντρο και πισω.
     
    #12