Τόνγκα Αυστραλία Βανουάτου Νέα Ζηλανδία Νέα Καληδονία Φίτζι Ωκεανία: Ν.Ζηλανδία - Φίτζι - Ν.Καληδονία - Wallis & Futuna - Τόνγκα - Βανουάτου -Αυστραλία

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.490
Likes
38.496
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Περιεχόμενα
  1. Κεφάλαιο 1
  2. Προσδοκίες
  3. Σιγκαπούρη short stop
  4. 24 ώρες στο Auckland
  5. Και stopover (Nadi, Fiji) και layover (Νουμέα, Νέα Καληδονία)
  6. Wallis & Futuna (βασικά Wallis)
  7. Wallis & Futuna II
  8. Wallis & Futuna III
  9. Photos Wallis & Futuna
  10. Δεύτερο stopover στο Nadi
  11. Τόνγκα
  12. Photos Τόνγκα
  13. Τόνγκα ΙΙ
  14. Νέα Ζηλανδία
  15. Νέα Ζηλανδία - Βόρειο Νησί
  16. Photos New Zealand Βόρειο Νησί
  17. Tongariro trek
  18. Ουέλινγκτον
  19. Abel Tasman National Park
  20. Photos Wellington - Abel Tasman
  21. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί
  22. Photos New Zealand - Νότιο Νησί
  23. Παγετώνας Franz Josef
  24. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί ΙΙ
  25. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί ΙΙΙ
  26. Milford Sound
  27. Dunedin
  28. Photos New Zealand Νότιο Νησί ΙΙ
  29. Photos Franz Josef by krekouzas
  30. Αυστραλία (για μια μέρα κι από σπόντα)
  31. Βανουάτου
  32. Νήσος Tanna
  33. Νήσος Tanna II
  34. Photos Tanna by krekouzas
  35. Photos Tanna II
  36. Port Vila
  37. Νησί Efate
  38. Photos Efate
  39. Νησί Pentecost
  40. Photos Pentecost
  41. Νησί Pentecost II
  42. Pentecost by krekouzas
  43. Νησί Espiritu Santo
  44. Νησί Espiritu Santo II
  45. Τρεκ Espiritu Santo
  46. Νησί Espiritu Santo III
  47. Photos Espiritu Santo
  48. World War II tour
  49. Photos World War II tour
  50. Νησί Espiritu Santo IV
  51. Νησί Espiritu Santo V
  52. Photos Espiritu Santo III
  53. Νησί Espiritu Santo VI
  54. Αξιολόγηση Βανουάτου
  55. Επιστροφή στη Νέα Ζηλανδία
  56. Photos Hobbiton
  57. Αξιολόγηση Νέας Ζηλανδίας - Επίλογος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: 24 ώρες στο Auckland

Με τη Singapore Airlines δεν είχα ξαναπετάξει, αλλά είχα ακούσει τα καλύτερα. Δεν μπορ΄β να πω, το προσωπικό ευγενέστατο και το φαγητό αρκετά καλό, αλλά το ίντερνέτ τους ακριβό και χωρίς τη δυνατότητα να ξέρω πόσα έχω ξοδέψει, δεν μεταφέρεται από τη μία πτήση στην άλλη (σε αντίθεση με την Turkish που αγοράζεις 24 ώρες και διαρκεί και για τις επόμενες πτήσεις) και τέλος πάντων δεν έπιασε τα στάνταρ των Τούρκων. Προσωπικά θα την έβαζα πιο κάτω κι από την Emirates, για όποιον ενδιαφέρεται για τις αεροπορικές εταιρείες.

Πάντως ευχάριστη ήταν η (άλλη μία!) πτήση κι εν τέλει έφτασα στο Auckland, τη μεγαλύτερη πόλη -αλλά όχι και πρωτεύουσα- της Νέας Ζηλανδίας. Προσγειώθηκα στις 13.20 στις 3 Απριλίου, πραγματικός μαραθώνιος αν σκεφτεί κανείς πως η αναχώρησή μου από την Αβάνα έγινε το πρωί της 30ης Μαρτίου, δηλαδή έφτασα στην Ωκεανία ... κάτι παραπάνω από 4 μέρες αργότερα!

Το πρώτο πράγμα που έκανε εντύπωση στο αεροδρόμιο του Auckland ήταν... το ύψος του. Γιατί είναι τόσο ψηλό; Το δεύτερο ήταν οι ανελέητες ερωτήσεις κατά την άφιξη, τις οποίες και δεν ανέμενα, όσο κι αν η ευγένεια κατά τη διατύπωσή τους από τη χαμογελαστή ξανθιά αθλητική σαραντάρα ήταν αψεγάδιαστη. Ήθελαν να δουν τυπωμένο το εισιτήριο αναχώρησής μου, μου έκαναν τουλάχιστον 30 ερωτήσεις, ρώτησαν και σημείωσαν τα ονόματα των μελλοντικών μου συνταξιδιωτών, μου έδωσαν συγχαρητήρια για τον αριθμό γλωσσών που μιλάω και... μου έδωσαν και μια φόρμα σε περίπτωση που με ενδιαφέρει να κάνω αίτηση για να εργαστώ στις υπηρεσίες μετανάστευσης του αεροδρομίου! Καλά-καλά δεν πέρασα τον έλεγχο διαβατηρίων κι έχω πρόταση εργασίας, not bad! Καλά ξεκίνησε η Νέα Ζηλανδία!



Επιτόπου αγόρασα μια sim με 51$ NZD για 10GB. Πρώτη φορά το κάνω στο εξωτερικό, άλλωστε στην Κούβα απαγορεύονταν τα δεδομένα στα κινητά (τώρα που σας γράφω επιτρέπονται) και... έπαθα την πλάκα μου! Γουάου, τι είναι αυτό το 4G; Απίστευτο, έχω ίντερνετ στο κινητό μου και μάλιστα τρομερής ταχύτητας, τα καλά του πρώτου κόσμου.

Το λεωφορείο για την πόλη στοίχιζε 36$ μετ' επιστροφής, που μου φάνηκε λογική τιμή, περίπου 10€ η κάθε βόλτα. Απίστευτα ευγενικός ο οδηγός, σύντομα τη συνήθισα την εξαιρετική ευγένεια των kiwis. Η πρώτες μου εικόνες από τη Νέα Ζηλανδία ήταν λοιπόν οι κήπι και τα πανέμορφα ξύλινα σπιτάκια των προαστίων του Όκλαντ, σε γειτονιές με άνετες αποστάσεις, καταπράσινους λόφους, ευχάριστη θερμοκρασία και η πόλη μου φάνηκε πολύ υποτιμημένη. Μου έδωσε την εντύπωση πως αν δεν ήταν τόσο μακριά από... παντού, πολλοί θα ήθελαν να μείνουν εδώ.

Είχα αποφασίσει να δω το μουσείο του Όκλαντ πριν κλείσει και άρα πριν πάω στο κατάλυμά μου, παρά την κούραση. Πήρα Uber αμέσως μόλις με άφησε το λεωφορείο στο κέντρο της πόλης... τι μεγάλη υπόθεση να έχεις ίντερνετ στο κινητό... ένιωθα σα να ανακάλυψα τον τροχό! Και ταυτόχρονα συγχύστηκα για άλλη μια φορά με την ελληνική κυβέρνηση που απαγόρευσε το Uber για να πάρει τις ψήφους των ταξιτζήδων. Προτείνω να απαγορεύσουν και τα e-mail για να πάρουν κανένα ψηφαλάκι από τους ταχυδρόμους.

Το μουσείο βρίσκεται σε ένα τεράστιο -και φυσικά καταπράσινο- πάρκο με πελώρια δέντρα και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο. Η είσοδος πάντως είναι ένα μικρό σοκ: 15 ευρώ! Τι να κάνουμε, το πλήρωσα, άφησα το σάκο μου στους ευγενέστατους Νεοζηλανδούς και βλέποντας το τι διαθέτει το μουσείο αποφάσισα να εστιάσω περισσότερο στο ισόγειο που αφορά τον πολιτισμό των Μαορί και λιγότερο στον πάνω όροφο που πραγματεύεται τη φυσική ιστορία και τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Η πρώτη εικόνα είναι αυτή ενός εκπληκτικού σπιτιού Μαορί με φοβερή ξυλογλυπτική, αλλά δυστυχώς -για θρησκευτικούς λόγους- οι φωτογραφίες απαγορεύονταν. Δεν παίζει και πολύ ρόλο διότι και να είχα βγάλει φωτογραφίες, σήμερα θα βρίσκονταν στον πάτο του Ειρηνικού (περισσότερα γι' αυτό στο κεφάλαιο Wallis & Futuna). Το εσωτερικό του σπιτιού ήταν εξίσου εκπληκτικά σκαλισμένο, το θέαμα ήταν εξαιρετικό, σε βαθμό που συγκινήθηκα.

Παραπέρα, ένα τεράστιο αυθεντικό κανό καταλάμβανε τη μισή αίθουσα, παρέα με μερικά όμορφα καλάθια και τρομερά ξυλόγλυπτα, αν και όλα έδειχναν τόσο καινούρια που μου προκάλεσαν ένα προβληματισμό. Όπως κάθε μουσείο που σέβεται τον εαυτό του, διέθετε και multimedia παρουσιάσεις, όπως ένα εξαιρετικό βίντεο για τα τατουάζ και μια παρουσίαση για τη συμφωνία του Waitangi, εκείνη την απίθανη ιστορία σύμφωνα με την οποία οι Μαορί θεώρησαν πως υπέγραφαν εμπορική συμφωνία και οι Βρετανοί πως αγόραζαν γη και κατέληξε με τη "νόμιμη" (κατά τους Βρετανούς) κατάληψη της χώρας από την αφεντιά τους. Εξαιρετικά διαφωτιστική η παρουσίαση και μετρίασε την πίκρα μου για το ότι δε θα πήγαινα στο χώρο υπογραφής της συμφωνίας, αφού κανείς εκ των δύο (διαδοχικών) συνταξιδιωτών και οδηγών μου δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα να το επισκεφθεί. Οι Μαορί ξεκάθαρα επιθυμούσαν επαφές, εμπόριο και προϊόντα από τους Βρετανούς, αλλά είχαν πλήρη άγνοια για τις νομικές συνέπειες και την ερμηνεία που θα έδιναν στη συμφωνία οι καλοί μας οι Άγγλοι, που οδήγησε σε μια κατάληψη της χώρας τους όχι πολύ διαδορετική από αυτή που έκαναν οι Ισπανοί στην Αμερική. Ακολουθούσε μια έκθεση για τους δικαστικούς αγώνες για τη χρηματική αποζημίωση και την ανάκτηση της γης τους, με μόλις μερική επιτυχία. Η αλήθεια είναι πως ήθελα να περάσω περισσότερες μέρες στο Βόρειο Νησί, λόγω του ότι, ειδικά στο βόρειο κομμάτι του, υπάρχουν περισσότερα από τα ελάχιστα ψήγματα της κουλτούρας των Μαορί. Ο τελικός προγραμματισμός δε θα το επέτρεπε, αλλά μάλλον για καλό ήταν.

Σε ό,τι αφορά το κομμάτι του μουσείου που αφορούσε τη φυσική ιστορία, ήταν μάλλον αδιάφορο, πλην ενός απίστευτου αντίτυπου ενός τεράστιου moa, εκείνου του απίθανου πτηνού που μοιάζει με στρουθοκάμηλο στο πιο τιτανοτεράστιο (μιλάμε για πάνω από 3,5 μέτρα ύψος και 260 κιλά βάρος) και που αφανίστηκε από τα νησιά της Νέας Ζηλανδίας με την άφιξη των Πολυνησίων, παρότι φαίνεται πως αριθμούσαν περί τα 58.000.

Τέλος, το κομμάτι των πολέμων δε με αφορά και πολύ. Κατανοώ πως για τους Νεοζηλανδούς είναι βασικό κομμάτι της εθνικής τους ταυτότητας, αφού διαθέτουν μικρή ιστορία ως έθνος κι ακόμη λιγότερα πολεμικά περιστατικά που να τονώνουν το αίσθημα εθνικής ενότητας, αλλά με άφησαν αδιάφορο.

Ικανοποιημένος από αυτά που είδα, πήγα στο ξενοδοχείο μου, το Econo Lodge, όπου έκανα checkin σε ένα μικρό αλλά αξιοπρεπέστατο δωμάτιο των 43€ με ένα απολαυστικό στρώμα. Άρχισα να νιώθω την κούραση και ίσα που βγήκα να ψάξω κάτι υγιεινό, πράγμα που στη Νέα Ζηλανδία είναι εξαιρετικά εύκολο. Επέστρεψα με ένα takeaway από superfoods (σαλάτα με βάση quinoa, πόσ μου λείπουν αυτά τα ανήκουστα πράγματα στην Αβάνα) κι έπεσα ξερός από τις 8 το απόγευμα.

Το άλλο πρωί ξύπνησα στις 4.30 ! Κατά τις 11 έπρεπε να αναχωρήσω για το αεροδρόμιο, οπότε είχα λίγες ώρες για να δω τα βασικά χάιλάιτς μιας πόλης που τέλος πάντων δε φημίζεται και για τα αξιοθέατά της. Ήταν ακόμη σκοτεινά όταν βγήκα και η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι συνηθισμένος να γνωρίζω πόλεις τα ξημερώματα, αλλά αυτό μας έλαχε. Σκέφτηκα ότι το καλύτερο θα ήταν να ξεκινήσω από την ψαραγορά και ότι το ωράριο ήταν πρέπον. Άνοιξα τον οδηγό κι έκανα ένα μικρό σχέδιο και μόλις τότε συνειδητοποίησα πόσο κεντρικά βρισκόμουν και πόσο compact είναι το κέντρο της πόλης: θα μπορούσα να πάω σε όλα τα σημεία ενδιαφέροντος με τα πόδια.

Κατά λάθος έπεσα πάνω στον εντυπωσιακά μικρό καθεδρικό που ήταν ανοιχτός με μόλις είκοσι άτομα μέσα και μου φάνηκε χαριτωμένος, αλλά τίποτε το φοβερό. Περπατώντας στην πόλη μου άρεσε που διαθέτει τόσα μικρά μαγαζάκια, αλλά από την άλλη υπάρχουν και παντού γερανοί με οικοδομές. Πέρασα τη γέφυρα της μαρίνας και συλλογίστηκα πως οι εικόνες που φανταζόμουν από τη χώρα ήταν πάντα συνυφασμένες με ηφαίστεια, πράσινο, βουνά και πρόβατα, ξεχνώντας πως βασικά πρόκειται για νησιωτική χώρα κι άρα ναι, θα έχει και γιοτ και μαρίνες. Ψάχνοντας την ψαραγορά μάλλον περίμενα να δω κάτι πιο παραδοσιακό, αλλά τελικά επρόκειτο για ένα μικρό κτίριο με αυτόματες γυάλινες πόρτες, πλήρη τάξη, ελάχιστο κόσμο και μπόλικες καρέκλες με τραπέζια. Εν τέλει έμοιαζε πιο πολύ με εστιατόριο παρά με αγορά και τα προϊόντα ήταν λιγοστά: είχα έρθει υπερβολικά νωρίς, στις 7.30 το πρωί. Είχε λίγους αστακούς με μύδια και ψάρια και δε μύριζε καν ψαρίλα ή έστω κάτι αηδιαστικό. Απογοητεύτηκα.

Επέστρεψα προς το κέντρο, αποφασίζοντας πως μου αρέσουν τα νεόδμητα διαμερίσματα που έβλεπα, προσπέρασα το sky tower (δεν το έχω με τα landmarks, μου φάινονται όλα τρομερά αδιάφορα), πέρασα έξω από το Civic Theater, που σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη θα περνούσε απαρατήρητο κι έφαγα ένα ωραιότατο acai σε άλλο ένα κατάστημα υγιεινής διατροφής. Δεν είχα και πολλά να πω για το Όκλανντ: μια συμπαθής πολης, ωραίο το μουσείο, ψιλοαδιάφορη αλλά συμπαθητική και βολική η πόλη. Τόσο βολική που το λεωφορείο για το αεροδρόμιο έκανε στάση ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο μου. Είχε έρθει η ώρα να πετάξω για τα Φίτζι...

 

Attachments

Last edited by a moderator:

paefstra

Member
Μηνύματα
8.478
Likes
24.872
Απορια: Ποσα μιλια θελει ενα τετοιο ταξιδι (οχι οτι το σκεφτομαι). Αλλα απο περιεργεια.
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.490
Likes
38.496
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Απορια: Ποσα μιλια θελει ενα τετοιο ταξιδι (οχι οτι το σκεφτομαι). Αλλα απο περιεργεια.
Με μίλια πήγα μόνο μέχρι τη Νέα Ζηλανδία, συν την επιστροφή προς Ισπανία. Α, και κάτι ψιλά της Air France που χρησιμοποίησα για μια πτήση της Air Calin ενδο...ωκεανικώς. Όλα τα υπόλοιπα πληρώθηκαν κανονικά.
 

Nikos1986

Member
Μηνύματα
579
Likes
1.619
Ονειρεμένο Ταξίδι
Αυστραλία - Καλιφόρνια
Τόγκα και Βανουάτου... Ξεκίνα από αυτά... :clap::clap::clap:
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.490
Likes
38.496
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Για να πω την αλήθεια, είχα σχετικά χαμηλές προσδοκίες, δυσανάλογα χαμηλές ανάλογα με το κόστος του εγχειρήματος. Το κυρίως κομμάτι, η Νέα Ζηλανδία, είχε απομυθοποιηθεί λόγω αρκετών αναφορών στο φόρουμ περί πολιτιστικά αδιάφορης χώρας αλλά και λόγω παντελούς έλλειψης αρχαιολογίας. Άσε που δεν το έχω και με τα road trips ταξίδι χωρίς ΚΤΕΛ, ωτοστόπ και μπιχλοτραίνο είναι μισό ταξίδι (βορειοανατολική Ινδία σου έρχομαι...). Το Βανουάτου μου προκαλούσε αρκετή ίντριγκα, ειδικά από την ώρα που επιβεβαιώθηκε πως θα είχαμε και ως guest star τον ιδανικό άνθρωπο για τέτοιες περιπέτειες, τον @Krekouzas, αλλά επειδή οι πληροφορίες για τη χώρα ήταν λίγες, είπα να μην ενθουσιαστώ. Γενικώς οι προσδοκίες ήταν οι εξής:

Σιγκαπούρη: Την είχα επισκεφθεί πριν από 20 χρόνια ενδελεχώς. Έτσι κι αλλιώς για λίγες ώρες θα πάω, να δω και το φίλο μου το Στέλιο που δουλεύει εκεί και να ξεσκάσω από τις ατελείωτες ώρες στα αεροπλάνα. Ε πόσο να έχει αλλάξει μια έτσι κι αλλιώς υπερσύγχρονη χώρα; Ίσως φάω όμως κάτι το εξαιρετικό. Αυτό που όντως με ενδιαφέρει να δω είναι το Gardens by the Bay κι εν τέλει να τα πω με το Στέλιο μετά από τόσα χρόνια που τα λέμε μόνο διαδικτυακώς.

Νέα Ζηλανδία: Δεν έχω αμφιβολία ότι τα τοπία θα είναι πανέμορφα, ανυπομονώ για τα τρεκ, σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον να δω την ποιότητα ζωής, οι πόλεις φαίνονται λίγο αδιάφορες αλλά οτιδήποτε έχει να κάνει με Μαορί (π.χ. αντικείμενα στο Μουσείο του Όκλαντ) θα μου αρέσει. Με προβληματίζει πολύ που θα είμαστε σε χάι σίζον, συνήθως τις αποφεύγω, η χώρα πια έχει και πολύ περισσότερο τουρισμό από τότε που την είχα βάλει στο μάτι και φοβάμαι και μια κινέζικη επιδρομή με σελφοκόνταρα και ινσταφώτος. Το Βόρειο Νησί πιστεύω πως, παρότι όλοι λένε πως υστερεί σε σχέση με το νότιο σε φυσική ομορφιά, θα είναι μια ήσυχη έκπληξη γαλήνης κι ίσως έχει απομείνει κάτι από την κουλτούρα των Μαορί. Απ' το νότιο σίγουρα πιστεύω πως θα δω ωραία τοπία, αλλά η έλλειψη ανθρώπινου ενδιαφέροντος ή υπολειμμάτων ανθρώπινης ιστορίας ίσως να με κάνει να βαρεθώ λίγο στο τρίπτυχο φύση-φύση-φύση, ειδικά αν αυτό είναι διάλειμμα ανάμεσα σε μπόλικη (συν)οδήγηση, με την οποία δεν τα πηγαίνω καλά. Α, θα πέσουμε στα playoffs του ΝΒΑ όμως και θα είμαι με το Δευκαλίωνα που γουστάρει τέτοια σκηνικά.

Φίτζι: Έχω δυο στοπόβερ και μάλιστα στο Nadi της Viti Levu, δηλαδή το κεντρικό και -θεωρητικά- αδιάφορο νησί. Αλλά πόσο χάλια να είναι; Επειδή δεν ξέρω και τι να περιμένω, κάτω από τις προσδοκίες μου δε θα είναι . Στην τελική, ένα φανταστικό ινδικό θα το φάω, που μετά από τόσους μήνες στην Κούβα θα είναι όαση.

Νέα Καληδονία: Καλά, αυτό κι αν ήταν αναπάντεχο. Προέκυψε λόγω αλλαγής πτήσης της αεροπορικής και πάλι, οπότε θα περάσω ένα απόγευμα-βράδυ στην πρωτεύουσα Νουμέα. Το λαμβάνω ως ένα εξτραδάκι κι όχι ως "χώρα" που επισκέφθηκα, άλλωστε τα αξιοθέατά της είναι αλλού.

Wallis & Futuna: A, εδώ έχουμε απαιτήσεις! Ολόκληρο γύρω-γύρω έκανα για να φτάσω σε ένα από τα πιο μακρινά κομμάτια της... Ευρωπαϊκής Ένωσης! Έχω απαιτήσεις από τη φύση, την κουλτούρα, ναι και από τα αρχαία από ένα μέρος τόσο μακρινό, εξωτικό και είμαι απογοητευμένος που θα περιοριστώ στο Wallis, διότι οι πτήσεις για Futuna δε βολεύουν, ακόμη περισσότερο μετά την πατάτα που μου έκανε με την αλλαγή πτήσης η Air Calin. Αλλά ακριβώς επειδή κοστίζει και όσο κοστίζει, αναμένω να είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία σε ένα μέρος που επισκέπτονται τόσο λίγοι, ένα άγνωστο διαμαντάκι. Ε, είναι λίγο ακριβά τα διαμάντια, αλλά διαμάντια είναι.

Τόνγκα: Το ξέρω, μένοντας μόνο στο κεντρικό νησί χάνω τα σημαντικότερα, αλλά αναμένω να δω όμορφα αρχαία (ειδικά από το Haamong Mau Trilithon έχω πολλές απαιτήσεις), ένα αντιτουριστικό μέρος, παραδοσιακές σχετικά κοινότητες και όμορφη φύση. Για τα εξώτερα νησιά θα ξανάρθουμε, δε χανόμαστε.

Βανουάτου: Αυτό μου πήρε το μυαλό! Είναι και αρκετά τα νησιά που θα επισκεφθούμε με τον Κρεκούζα, οπότε όσο κι αν κάποια είναι απογοήτευση, θέλω να πιστεύω πως τουλάχιστον σε δύο θα πάθουμε την πλάκα μας. Με τρελαίνει που θα πέσουμε πάνω στις ημερομηνίες για το naghol, ανυπομονώ για τα τουρ με τους κανίβαλους στο ανεξερεύνητο κι εντελώς τριτοκοσμικό Malekula, δε θα με χαλάσουν κι οι παραλιάρες στο Santo, αλλά το ηφαίστειο Yasur και τα παραδοσιακά χωριά είναι ίσως το χάιλάιτ όλου του ταξιδιού. Θα κάνω και χαβαλέ με τον @Krekouzas που θα τρομάζει τους ντόπιους, δε γίνεται καλύτερα.

Αυστραλία: Δεν είχα καμία απαίτηση, δεν ήξερα ότι θα ξαναβρισκόμουν εκεί.

Στα πλαίσια της προετοιμασίας να πω ότι ευτυχώς που είχα στα χέρια μου το παλαιότερο LP για την Ωκεανία, διότι το νεότερο για κάτι Wallis & Futuna και άλλα μικρά κρατίδια δεν έχει παρα δυο-τρεις παραγράφους, οποία απογοήτευσης. Γενικά πλέον γράφονται για κόσμο με περισσότερο χρήμα και λιγότερο χρόνο. Ο δε οδηγός τους για το Βανουάτου είναι... ακριβώς το κεφάλαιο του LP για την Ωκεανία, ούτε λέξη παραπάνω, ντροπή τους. Ευτυχώς βρήκα έναν ανεξάρτητο οδηγό που κάπως βοήθησε όσο κι αν ήταν κι αυτός παλιότερος (εν τέλει το πόσο updated είναι ένας οδηγός δε με αφορά και πολύ, ο όγκος των πληροφοριών είναι πολύ σημαντικότερος).

Όσο πλησίαζε πάντως το ταξίδι, όλο και περισσότερο θεωρούσα πως το χάιλάιτ θα ήταν... η Ισπανία και γενικώς το ό,τι θα ακολουθούσε μετά από το ταξίδι, συμπεριλαμβανομένης της διαμονής μου στην Ελλάδα για λίγες εβδομάδες. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν κατάφερα να ενθουσιαστώ. Εντάξει, όπως όλοι οι άνθρωποι που έχουν ταξιδέψει πολύ ενθουσιάζομαι δυσκολότερα πλέον, αλλά δεν είχα πεταλούδες στο στομάχι μου. Κατά βάθος περίμενα μάλλον ένα υπερτιμημένο -και σε χρήμα και σε προσδοκίες ταξίδι- το οποίο είναι καλό υπό μία έννοια, διότι κρατάς μικρό καλάθι. Από την άλλη με προβληματίζει που ξεκινώντας για ένα ταξίδι σε μέρη τόσο μακρινά δεν είχα καταφέρει να ενθουσιαστώ. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, που είμαι στην αναμονή για το επικείμενο ταξίδι στην Ιρλανδία, νιώθω πως πιο πολύ ενθουσιασμό που προκαλεί αυτή, παρά η προσμονή που είχα για την Ωκεανία. Περίεργο. Γερνάμε; Είδαμε πολλά και βαρεθήκαμε; Μας τελείωσαν τα αρχαία και ξενερώσαμε; Ή απλά ωριμάσαμε και δε μας εκπλήσσει τίποτε; Θα δείξει στα επόμενα ταξίδια, καλά να είμαστε να πάμε σε πολλά.

Λοιπόν, μην το μακρηγορούμε, ξεκινάμε!
 

Ntt

Member
Μηνύματα
432
Likes
984
Απλή αναζήτηση στο google για

" Σύμφωνα με τον Nick Squires και όπως γράφει σχετικά στην Travel Telegraph, ακόμη και το 2008 που επισκέφθηκε το νησί, οι ντόπιοι του έδιναν συμβουλές για ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος ενός ανθρώπου.

Γύρισες με γνώσεις μαγειρικής Γιώργο ?


"Όπως του εξήγησαν οι πρόγονοί τους, πρώτα έσκαβαν μια τρύπα στη γη, έβαζαν μέσα ζεστές πέτρες, έκοβαν το θύμα σε κομματάκια και μετά τα τοποθετούσαν στην κορυφή. Πρόσθεταν φασόλια, έβαζαν μερικές ακόμη ζεστές πέτρες και τα κάλυπταν όλα αυτά με φύλλα μπανάνας για να διατηρείται εντός ο ατμός. Ο χρόνος ψησίματος ήταν τρεις έως πέντε ώρες και ο αρχηγός του χωριού έτρωγε πάντα το κεφάλι."

Δες εδώ συνταγή.
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.490
Likes
38.496
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Απλή αναζήτηση στο google για



" Σύμφωνα με τον Nick Squires και όπως γράφει σχετικά στην Travel Telegraph, ακόμη και το 2008 που επισκέφθηκε το νησί, οι ντόπιοι του έδιναν συμβουλές για ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος ενός ανθρώπου.

Γύρισες με γνώσεις μαγειρικής Γιώργο ?


"Όπως του εξήγησαν οι πρόγονοί τους, πρώτα έσκαβαν μια τρύπα στη γη, έβαζαν μέσα ζεστές πέτρες, έκοβαν το θύμα σε κομματάκια και μετά τα τοποθετούσαν στην κορυφή. Πρόσθεταν φασόλια, έβαζαν μερικές ακόμη ζεστές πέτρες και τα κάλυπταν όλα αυτά με φύλλα μπανάνας για να διατηρείται εντός ο ατμός. Ο χρόνος ψησίματος ήταν τρεις έως πέντε ώρες και ο αρχηγός του χωριού έτρωγε πάντα το κεφάλι."

Δες εδώ συνταγή.
Πάντως όταν πήγαμε στους κανίβαλους τον κρεκουζα τον γλυκοκοιταζανε...
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.490
Likes
38.496
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ short stop

Μετά από μια χαριτωμένη διαδρομή Αβάνα - Καράκας - Κωνσταντινούπολη - Αθήνα- Φρανκφούρτη - Σιγκαπούρη, η όποια στάση φαντάζει όαση. Ειδικά για το αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης που θεωρείται κι από τα κορυφαία στον κόσμο, αυτό ισχύει διπλά. Μάλιστα είχε μόλις ανοίξει το νέο τέρμιναλ, αλλά η αλήθεια είναι πως αντί να μείνω μέσα στο αεροδρόμιο, μετά από 32,5 ώρες καθαρών πτήσεων και πάνω από 50 ώρες με τις συνδέσεις, το τελευταίο που ήθελα να δω ήταν οτιδήποτε σχετικό με αεροπλάνο, όπως ένα αεροδρόμιο. Οπότε είπα να δω ό,τι πιο άσχετο με ένα αεροδρόμιο, δηλαδή το Στέλιο.

Ο έλεγχος διαβατηρίων ήταν απίστευτα γρήγορος κι έτσι πήρα ταχύτατα ένα shuttle bus για την με το αντίτιμο των 6€ για το Sands Hotel. Αρκετές οι στάσεις του λεωφορείου, πολύ αγενής ο οδηγός που θύμιζε Γιάννη Ιωαννίδη μετά από αποκλεισμό της ΑΕΚ στο Κύπελλο από τον Άρη, αλλά το βασικό είναι ότι έφτασα, χαζεύοντας μάλιστα από το παράθυρο την πόλη: πεντακάθαρη, καταπράσινη και -όπως και πριν 20 χρόνια- άκρως αποστειρωμένη. Αν ήταν χυμός, θα ήταν μόνο με συντηρητικά. Αν ήταν πορνοστάρ, θα ήταν όλη πλαστική Ρωσίδα. Αν ήταν άνθρωπος, θα ήταν ελβετός λογιστής. Αν ήταν βιβλίο θα ήταν του Πάουλο Κοέλιο. Εντάξει, το πιάσατε.

Βρέθηκα λοιπόν με το Στέλιο, που έχει μετακομίσει στην πόλη/χώρα εδώ και περίπου 8 μήνες μετά από πάρα πολλά χρόνια στο Ντουμπάι. Εμφανίστηκε με την τσάντα από το λάπτοπ του, καθώς ερχόταν από συνέδριο. Είπαμε να τα πούμε περπατώντας, να ξεπιαστώ από την αεροπορική Οδύσσεια (αν και η αλήθεια είναι ότι ο συνδυασμός Turkish και Lufthansa ήταν εξαιρετικός με το ίντερνετ τους) και να μπορέσω να δω και δυο πράγματα.

Κατευθυνθήκαμε λοιπόν προς την παραλιακή, που ήταν γεμάτη με κόσμο, φυσικά Ασιάτες, ήμασταν από τους ελάχιστους δυτικούς. Καλή ήταν η θέα, αν και ολίγον αποστειρωμένη. Αποστειρωμένο είναι και το Ντουμπάι κατά την άποψή μου, οπότε ρώτησα το Στέλιο για το πού του φαίνεται καλύτερα, βγάζοντας το αποστειρόμετρο. "Η Σιγκαπούρη δε μου αρέσει τόσο όσο το Ντουμπάι, έχει λιγότερα να κάνεις. Είναι πιο ασιατική πόλη, λιγότερο δυτική απ' ό,τι το Ντουμπάι. Πληρώνομαι πολύ καλά, αλλά το κόστος ζωής είναι πολύ μεγάλο, προς το παρόν μένω με συγκατοίκους, υπάρχει λιγότερο στρες πάντως σε σχέση με το Ντουμπάι. Η ασιατική κουζίνα δε μου αρέσει και τόσο", μου έλεγε καθώς κατευθυνόμασταν προς την ταράτσα με το spa, απ' όπου υπάρχει πανοραμική θέα, αλλά δε μας άφησαν να μπούμε.

Δεν πειράζει, έστω κι έτσι πήρα μια ιδέα, άλλωστε ο βασικός στόχος ήταν να δω τους κήπους. Πολύς ο κόσμος που ήθελε να δει αυτό το σχετικά νέο αξιοθέατο που βασικά συνίσταται σε πελώριες μεταλλικές κατασκευές σε σχήμα τεράστιου διάτρητου βάζου, από το οποίο ξεπηδάνε τεχνητά και φυσικά φυτά, σε μια εικόνα που σε πρώτη φάση θυμίζει κάτι από το Avatar, Εντυπωσιακό το θέαμα, όπως και το ότι προσφέρεται δωρεάν, εκτός κι αν ανέβεις πάνω στα "βάζα" με κάποιο από τα ασανσέρ, πράγμα για το οποίο δεν είχαμε διάθεση, αφού αφενός υπήρχε ουρά κι αφετέρου ξεκινούσε το Ήχος και Φως.

Για να είμαι ειλικρινής κάτι τέτοιου είδους σόου τα βαριέμαι και κόβω τις φλέβες μου, πράγμα το οποίο δε συνέβη στη Σιγκαπούρη όμως, πρώτον διότι θα λέρωνα με τα αίματα κι ως γνωστόν είναι δρακόντειοι οι νόμοι για τέτοια παραπτώματα και δεύτερον επειδή το θέαμα ήταν όντως εντυπωσιακό. Πολύ ωραία μουσική, όμορφος φωτισμός κι αυτή η ένωση ανθρώπινων κατασκευών και φύσης έμοιαζε πολύ αρμονική καθώς τη θαυμάζαμε ξαπλωμένοι στο -πεντακάθαρο- κράσπεδο.

Επέμεινα να φύγουμε πριν τελειώσει το σόου και πλακώσουν τα πλήθη στο μετρό, το οποίο ήταν πεντακάθαρο, άνετο κι αποστειρωμένο. Δεν ξέρω τι έχει αυτή η χώρα, αλλά όσο "τέλεια καμωμένα" κι αν φαίνονται όλα, εμένα μου δίνει την αίσθηση πως βρίσκομαι στο εσωτερικό ενός τεράστιου προφυλακτικού. Συνεχίσαμε το catching up με το Στέλιο, μου άρεσε η συζήτηση για τη βολική δικτατορία της ευμάρειας κι αποχαιρετιστήκαμε όταν κατέβηκε, υποσχόμενοι ότι θα συντονιστούμε να πάμε μια ταξιδάρα μαζί όπως κάναμε παλιά, όταν εγώ ήμουν άφραγκος φοιτητής κι εκείνος ξεκινούσε την καριέρα του, προσαρμοζόμενος στη δική μου αφραγκία και κοιμόμασταν στις παραλίες της Ταϊλάνδης προσποιούμενοι ότι δε μας βίασαν τα κουνούπια.

Προσπάθησα να αναλύσω τι κάνει τη Σιγκαπούρη τόσο αποστειρωμένη. Ίσως είναι η απίστευτη τάξη όλων των καλοσχεδιασμένων project σε βαθμό εκνευρισμού, ίσως είναι η έλλειψη προσωπικότητας λόγω του ότι τα περισσότερα μαγαζιά ανήκουν σε αλυσίδες κι έτσι δίνουν μια αίσθηση institutionalised ομοιομορφίας. Δεν το ζηλεύω το Στέλιο που ζει εκεί, αλλά δε νομίζω να κακοπερνάει κιόλας.

Επέστρεψα στην ώρα μου για την πτήση, δεν είχα και πολλή όρεξη να πάω να επισκεφθώ το νέο "φαντασμαγορικό τέρμιναλ", ούτε καν να πάω σε κάποιο lounge, οπότε κατευθύνθηκα προς την πύλη μου όπου και κατανάλωσα ένα ολόκληρο snickers και συνειδητοποίησα πως εκείνο και το εισιτήριο των 6€ ήταν τα μόνα έξοδα που είχα κάνει σε αυτό το stopover. Αποστειρωμένοι εσείς; Τσίπης εγώ. Πάμε για Ώκλαντ...
 

danev

Member
Μηνύματα
517
Likes
243
Επόμενο Ταξίδι
Μαροκο.
Ονειρεμένο Ταξίδι
ΝΟΡΒΗΓΙΚΑ ΦΙΟΡΔ
Μου επιτρεπεις μια μικρη διακοπη , να σε ρωτησω σχετικα με τη Σιγκαπουρη.
-Αν απαιτουνται καποιες διατυπωσεις για την εισοδο στη χωρα (πχ Βιζα),
-Αν 9 ωρες κενο μεταξυ δυο πτησεων, επαρκει για μια απλη γρηγορη εξοδο, μεχρι το κεντρο και πισω.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.953
Μηνύματα
791.495
Μέλη
36.545
Νεότερο μέλος
Alexandros!!

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom