Τόνγκα Αυστραλία Βανουάτου Νέα Ζηλανδία Νέα Καληδονία Φίτζι Ωκεανία: Ν.Ζηλανδία - Φίτζι - Ν.Καληδονία - Wallis & Futuna - Τόνγκα - Βανουάτου -Αυστραλία

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.441
Likes
38.326
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Περιεχόμενα
  1. Κεφάλαιο 1
  2. Προσδοκίες
  3. Σιγκαπούρη short stop
  4. 24 ώρες στο Auckland
  5. Και stopover (Nadi, Fiji) και layover (Νουμέα, Νέα Καληδονία)
  6. Wallis & Futuna (βασικά Wallis)
  7. Wallis & Futuna II
  8. Wallis & Futuna III
  9. Photos Wallis & Futuna
  10. Δεύτερο stopover στο Nadi
  11. Τόνγκα
  12. Photos Τόνγκα
  13. Τόνγκα ΙΙ
  14. Νέα Ζηλανδία
  15. Νέα Ζηλανδία - Βόρειο Νησί
  16. Photos New Zealand Βόρειο Νησί
  17. Tongariro trek
  18. Ουέλινγκτον
  19. Abel Tasman National Park
  20. Photos Wellington - Abel Tasman
  21. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί
  22. Photos New Zealand - Νότιο Νησί
  23. Παγετώνας Franz Josef
  24. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί ΙΙ
  25. Νέα Ζηλανδία - Νότιο Νησί ΙΙΙ
  26. Milford Sound
  27. Dunedin
  28. Photos New Zealand Νότιο Νησί ΙΙ
  29. Photos Franz Josef by krekouzas
  30. Αυστραλία (για μια μέρα κι από σπόντα)
  31. Βανουάτου
  32. Νήσος Tanna
  33. Νήσος Tanna II
  34. Photos Tanna by krekouzas
  35. Photos Tanna II
  36. Port Vila
  37. Νησί Efate
  38. Photos Efate
  39. Νησί Pentecost
  40. Photos Pentecost
  41. Νησί Pentecost II
  42. Pentecost by krekouzas
  43. Νησί Espiritu Santo
  44. Νησί Espiritu Santo II
  45. Τρεκ Espiritu Santo
  46. Νησί Espiritu Santo III
  47. Photos Espiritu Santo
  48. World War II tour
  49. Photos World War II tour
  50. Νησί Espiritu Santo IV
  51. Νησί Espiritu Santo V
  52. Photos Espiritu Santo III
  53. Νησί Espiritu Santo VI
  54. Αξιολόγηση Βανουάτου
  55. Επιστροφή στη Νέα Ζηλανδία
  56. Photos Hobbiton
  57. Αξιολόγηση Νέας Ζηλανδίας - Επίλογος

Απίθανο να ξυπνάς σε τόσο όμορφο μέρος. Με το φως της αυγούλας είδαμε και πόσο όμορφη κουζίνα και κήπο έχουν η Joanna και ο Scottie. Φάγαμε το υγιεινό μας πρωινό και η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να φύγω, σα σπίτι μου το ένιωσα αυτό το σπιτάκι. Γνωρίσαμε και τη Joanna, πολύ εναλλακτική τύπισσα, με μπότες φτιαγμένες από τα μισητά possums. Πιάσαμε κουβεντούλα, όταν της είπα ότι ο Δευκαλίων είναι ο ιδιοκτήτης του πιο μεγάλου ταξιδιωτικού φόρουμ, του πρότεινε και έκπτωση για τα μέλη του φόρουμ που θα διαμένουν εκεί. Αυτά είναι.

Το πλάνο έλεγε α πάμε στο Te Hana Te Ao Marama, ένα ομοίωμα κοινότητας Μαορί. Είχαμε τους ενδοιασμούς μας διότι μας φαινόταν πολύ τουριστικό, αλλά τελικώς αποφασίσαμε να πάμε για να πάρουμε μια ιδέα. Τελικώς όταν φτάσαμε διαπιστώσαμε πως δεν υπήρχε ψυχή από επισκέπτες. Μας ξενάγησε ένας τυπάκος, αλλά δε μείναμε κι ενθουσιασμένοι. Μας είπε πέντε πράγματα για τη μυθολογία και τα έθιμα των Μαορί (προσωπικά προτιμώ την ιστορία), είδαμε το αντίγραφο ενός pa, αλλά απαγορευόταν να το πλησιάσουμε λόγω taboo, οπότε επισκεφθήκαμε ένα αντίγραφο παραδοσιακού κτίσματος και κάποια σκαλιστά που είχαν κάνει. Τα βρήκαμε πολλά τα 25NZD και η αλήθεια είναι ότι δεν έμαθα και κάτι ενδιαφέρον. Γενικώς το θέμα Μαορί είναι πονεμένο, με εξαίρεση το μουσείο του Όκλαντ, δεν είναι εύκολο να πάρεις μια ιδέα του πώς ήταν η ζωή πριν την άφιξη των Ευρωπαίων, ελλείψει και αρχαιολογικών μνημείων.

Περάσαμε έξω από το Όκλαντ, το οποίο ο Δευκαλίων δεν πρόλαβε να δει ποτέ. Ένα τεράστιο σύννεφο έδινε ένα τόνο μελαγχολικότητας στην πόλη, ενώ εντυπωσιακή ήταν η μαρίνα των ιστιοφόρων, σε βαθμό που απόρησα πόσα ιστιοφόρα ανά κάτοικο υπάρχουν. Λίγο έξω από το Όκλαντ βρίσκεται το One Tree Hill, ένας λόφος με μπόλικα πρόβατα, έναν οβελίσκο -ή κάτι τέτοιο- προς τιμή των Μαορί κι ένα... survivor contest δέντρων. Αν κατάλαβα καλά, σκοπός ήταν να υπάρξει μόνο ένα δέντρο, για να δικαιωθεί και το όνομα, κι επέλεξαν κάποια δέντρα, από τα οποία θα επιβιώσει μόνο ένα (σαν το Χαϊλάντερ ένα πράγμα), το οποίο και θα παραμείνει εκεί μετά το 2021. Όπως και να έχει η βροχή μας τα χάλασε, όχι πριν απολαύσουμε πάντως το ωραίο γκαζονάκι και τα δεντράκια. Η θέα της πόλης πάντως δεν ήταν και τίποτε το φοβερό, ούτε στο επόμενο lookout στο οποίο πήγαμε.

Είχα ψάξει να δω που θα φάμε κι είχα επιλέξει το Little Jimmy's, μόλις 4 χιλιόμετρα πιο πέρα. Το βρήκαμε εύκολα. Τι ΓΚΟΥΡΜΕΔΑΡΑ ήταν αυτή. Μοιραστήκαμε μια σαλάτα αλλά εγώ δεν κρατήθηκα παραγγέλνοντας δύο κυρίως πιάτα, ένα απίθανο κουνουπίδι με κάρι κι ένα φιλέτο κοτόπουλο με σάλτσα από αμύγδαλα και σταφίδες. Η ερωτική σχέση του Yorgos και των εστιατορίων της Νέας Ζηλανδίας had officially begun.

Εν τέλει, μετά από αρκετές ώρες οδήγηση του Δευκαλίωνα, φτάσαμε στο Otorohanga, προκειμένου την επομένη να επισκεφθούμε τα σπήλαια με τα φωσφορίζοντα σκουλήκια. Μείναμε σε ένα συμπαθές μοτέλ, σε τεράστιο δωμάτιο (τα έχει αυτά η Ωκεανία γενικώς, χώρος υπάρχει), με απαρχαιωμένες συσκευές, αλλά πληρέστατο, οπότε μαγειρέψαμε, φάγαμε μπαλίτσες πρωτεϊνης (άλλος έρωτας!) και είδαμε και ΝΒΑ αφού ξεκινούσαν τα πλέι οφ. Το βράδυ αργήσαμε να κοιμηθούμε χάρη στην είδηση ότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Φινλανδίας ονομάζεται... Γιούχα Σαπίλα. Χαχα, υστερία μας έπιασε με τον τύπο, σα παιδάκια χαχανίζαμε μέχρι να μας πάρει ο ύπνος. Μα να είναι το επώνυμό σου Σαπίλα (τελικά νομίζω Σίπιλα προφέρεται)... και να είναι και το μικρό σου.... Γιούχα;

Ξεκινήσαμε νωρίς γιατί το voucher για τις σπηλιές έλεγε πως έπρεπε στις 9.30 να είμαστε στο σπήλαιο Rotorui. E φτάσαμε στις 8.15 για να διαπιστώσουμε πως... ανοίγει στις 9 και δεν είχε έρθει ούτε ο φύλακας. Μη έχοντας τι να κάνουμε, πήγαμε σε ένα ξέφωτο για να πετάξει το drone o Δευκαλίων. Πλάκα είχε, δεν είχα ξαναδεί drone (στην Κούβα απαγορεύονται), μου φάνηκε σαν εξωγήινη σφήκα, ενώ και ο χειρισμός φαινόταν απλός και σε μια χώρα σαν τη Νέα Ζηλανδία, με τα φοβερά φυσικά τοπία που έχει, οι λήψεις είναι εντυπωσιακές.

Τέλος πάντων άνοιξε το σπήλαιο, η είσοδος του οποίου έμοιαζε με food truck. Βασικά ένα κοντέινερ ήταν, όπου μας αυτοσυστήθηκε και ο ξεναγός μας, ένα ανθρωπάκι ονόματι Νέιθαν. Η είσοδος στο σπήλαιο γίνεται μέσω μια φουτουριστικής σπιροειδούς σκάλας με εντυπωσιακό φωτισμό που καταλήγει σε μια πύλη α λα Σταρ Τρεκ που ανοίγει μαγικά... και κάπου εκεί τελειώνουν τα εντυπωσιακά. Διότι από κει και πέρα είδαμε μεν κάποιους καλούτσικους σταλακτίτες και μάθαμε και για τα περιττώματα και τις μίξες των σκουληκιών (αν θυμάμαι καλά κάνουν εμετό τα σκουλήκια κι αυτός ο εμετός είναι που κρέμεται σα μίξα με βιοχλαπάτσα και φωσφορίζει), το οποίο κράτησε πέντε λεπτά. Το υπόλοιπο δίωρο έπρεπε να ανεχθούμε το απίστευτα κρύο χιούμορ του Νέιθαν, σε βαθμό που αρχίσαμε να μεθοδεύουμε με ποιο τρόπο θα τον δολοφονήσουμε. Είναι αδύνατον αυτός ο άνθρωπος
α) να έχει αυτή τη δουλειά, δηλαδή να λέει τα ίδια κρύα αστεία περίπου 5 φορές την ημέρα σε εκατοντάδες ανθρώπους
και β) να μην τον έχουν δείρει πολλές φορές λόγω του α) .
Κι αν δεν τον έχουν δείρει, ήμασταν πρόθυμοι να το κάνουμε εμείς.

Τέλος πάντων, τα κλάψαμε τα λεφτά μας γιατί ήταν και ακριβό το σπήλαιο, αν θυμάμαι καλά πάνω από 70€/άτομο. Αν μη τι άλλο από μάρκετινγκ είναι φοβεροί οι Νεοζηλανδοί. Βγαίνοντας από το σπήλαιο, με τη θερμοκρασία πια να είναι πιο ανθρώπινη (έλειπαν τα αστεία του Νέηθαν, γι' αυτό μάλλον) είδαμε πως είχε ένα μονοπατάκι για ένα 45λεπτο τρεκ, το οποίο ήταν αρκετά ευχάριστο.

Ξαναμπήκαμε στο αυτοκίνητο και κατευθυνθήκαμε προς την Otorohanga, αυτή τη φορά για να δούμε από κοντά kiwis. Η διαδρομή πάντως ήταν όλα τα λεφτά, φανταστικά τοπία, χαίρεσαι να οδηγείς, ή στην περίπτωσή μου, χαίρεσαι να σε οδηγούν. Το kiwi house είναι ένα είδος καταφυγίου-ορνιθοτροφείου, όπου με αντίτιμο τα (αρκετο΄θτδικα) 28 NZD μπορεί κανείς να δει επιτέλους τα kiwis σε σκοτεινή αίθουσα (αλλά ακριβώς μπροστά μας) και να μάθει πολλά γι' αυτά, από το πώς τα σατανικά possum τους τρώνε τα αβγά μέχρι το ότι τα αβγά τους είναι μεγέθους... στρουθοκάμηλου. Πέραν των καημένων των kiwis (που επειδή δεν μπορούν να πετάξουν γίνονται βορά στις διαθέσεις και των σκύλων), είδαμε μπόλικα εξωτικά πουλιά και όχι μόνο. Γενικώς άξιζε τον κόπο η επίσκεψη.

Αυτό που καρα-άξιζε πάντως ήταν η επόμενη διαδρομή: φανταστική εξοχή, βοσκοτόπια, δέντρα σε απίθανες αποχρώσεις και η οργιώδης βλάστηση που ανά σημεία έκανε εισβολή στο δρόμο.
Γενικώς η φυσική ομορφιά της χώρας είναι δύσκολο να περιγραφεί και για το Νότιο Νησί αυτό ισχύει στον υπερθετικό βαθμό.

Φτάσαμε στον προορισμό μας, το Huka Falls, όπου υπήρχε πάρα πολύς κόσμος, πολλοί κάνοντας jetboating, που δε μου φάνηκε και τίποτε τρομερό. Μήπως είναι υπερτιμημένη όλη η χωρα τελικώς; Τα χειμαρρώδη νερά χαριτωμένα ήταν, χωρίς πάντως το τοπίο να είναι φοβερό. Η πτήση drones απαγορευόταν, όπως σε πάρα πολλά σημεία στη χώρα και αποφασίσαμε αυθόρμητα να πάμε να δούμε ένα γεωθερμικό πάρκο εκεί κοντά, το οποίο όμως θα έκλεινε σύντομα. Προλάβαμε στο τσακ, ίσα που μας άφησαν να πληρώσουμε τα μόλις 8NZD της εισόδου και κάναμε το loop ανάμεσα στους αναδυόμενους καπνούς, το βρήκαμε μάλλον ανέλπιστα καλό.

Σήμερα θα διανυκτερεύαμε στο Turangi και καθοδόν πετύχαμε ένα πολύ όμορφο ηλιοβασίλεμα. Το κατάλυμά μας ήταν σε ένα διόροφο σπίτι, όπου εμείς θα μέναμε στο ισόγειο, αφού στον πάνω όμορφο έμενε ένα ζευγάρι Μαορί. Μας υποδέχτηκε η κοπελιά, που ήταν μιας άλφα διάστασης όπως συμβαίνει με πάρα πολλούς Μαορί και μετά γνωρίσαμε και τον άντρα της που θύμιζε αθλητή του Σούμο. Ακριβώς επειδή έμεναν από πάνω μας, όποτε περπατούσε νιώθαμε ότι γίνεται σεισμός. Το διαμερισματάκι ήταν όμορφο και είχαν και την ευγένεια να γράψουν και "kia ora, Georgio" στην οθόνη της τηλεόρασης του δωματίου μας.

Ωραία όλα αυτά, αλλά εμείς πεινούσαμε. Πήγαμε με το αυτοκίνητο στο σούπερ μάρκετ New World, όπου με την ευκαιρία έκανα και ανάληψη χρημάτων, βλέποντας και τη μόνη αντικοινωνική συμπεριφορά όλες τις μέρες που έμεινα στη Νέα Ζηλανδία, δηλαδή κάτι παιδάκια να βρίζονται και να νομίζουν ότι βγήκαν από αμερικανική ταινία. Στο σούπερ μάρκετ έπαθα πλάκα με την ποικιλία των υγιεινών προϊόντων διατροφής και σνακ. Τελικά πήρα ένα korma των 300 θερμίδων, κάτι υγιεινές μπαλίτσες, κάτι thin corns που μου πρότεινε ο Δευκαλίων τα οποία αποδείχθηκαν σχεδόν τόσο απίθανα όσο και οι μπαλίτσες και μπόλικες μπάρες γιατί, για να μην ξεχνιόμαστε, την επόμενη είχε τρεκ. Για το οποίο τρεκ ο Δευκαλίων ανησυχούσε ότι ίσως να μην τα καταφέρει, τόσο λόγω φυσικής κατάστασης όσο και κρύου, οπότε και ρώτησε την καλή Μαορί που μας φιλοξενούσε αν πίστευε ότι θα τα κατάφερνε. "Ε, αφού έχεις ισοθερμικά πρέπει να είσαι καλός τρέκερ, πάλι καλά γιατί είναι δύσκολη η ανάβαση. Αλλά για να έχεις τέτοια ρούχα σίγουρα θα είσαι έμπειρος!",

ΝΟΤ !!!
 

Attachments

Last edited by a moderator:

paefstra

Member
Μηνύματα
8.257
Likes
24.165
Απορια: Ποσα μιλια θελει ενα τετοιο ταξιδι (οχι οτι το σκεφτομαι). Αλλα απο περιεργεια.
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.441
Likes
38.326
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Απορια: Ποσα μιλια θελει ενα τετοιο ταξιδι (οχι οτι το σκεφτομαι). Αλλα απο περιεργεια.
Με μίλια πήγα μόνο μέχρι τη Νέα Ζηλανδία, συν την επιστροφή προς Ισπανία. Α, και κάτι ψιλά της Air France που χρησιμοποίησα για μια πτήση της Air Calin ενδο...ωκεανικώς. Όλα τα υπόλοιπα πληρώθηκαν κανονικά.
 

Nikos1986

Member
Μηνύματα
576
Likes
1.608
Επόμενο Ταξίδι
Τερσέιρα - Φαγιάλ!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Αυστραλία - Καλιφόρνια
Τόγκα και Βανουάτου... Ξεκίνα από αυτά... :clap::clap::clap:
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.441
Likes
38.326
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Για να πω την αλήθεια, είχα σχετικά χαμηλές προσδοκίες, δυσανάλογα χαμηλές ανάλογα με το κόστος του εγχειρήματος. Το κυρίως κομμάτι, η Νέα Ζηλανδία, είχε απομυθοποιηθεί λόγω αρκετών αναφορών στο φόρουμ περί πολιτιστικά αδιάφορης χώρας αλλά και λόγω παντελούς έλλειψης αρχαιολογίας. Άσε που δεν το έχω και με τα road trips ταξίδι χωρίς ΚΤΕΛ, ωτοστόπ και μπιχλοτραίνο είναι μισό ταξίδι (βορειοανατολική Ινδία σου έρχομαι...). Το Βανουάτου μου προκαλούσε αρκετή ίντριγκα, ειδικά από την ώρα που επιβεβαιώθηκε πως θα είχαμε και ως guest star τον ιδανικό άνθρωπο για τέτοιες περιπέτειες, τον @Krekouzas, αλλά επειδή οι πληροφορίες για τη χώρα ήταν λίγες, είπα να μην ενθουσιαστώ. Γενικώς οι προσδοκίες ήταν οι εξής:

Σιγκαπούρη: Την είχα επισκεφθεί πριν από 20 χρόνια ενδελεχώς. Έτσι κι αλλιώς για λίγες ώρες θα πάω, να δω και το φίλο μου το Στέλιο που δουλεύει εκεί και να ξεσκάσω από τις ατελείωτες ώρες στα αεροπλάνα. Ε πόσο να έχει αλλάξει μια έτσι κι αλλιώς υπερσύγχρονη χώρα; Ίσως φάω όμως κάτι το εξαιρετικό. Αυτό που όντως με ενδιαφέρει να δω είναι το Gardens by the Bay κι εν τέλει να τα πω με το Στέλιο μετά από τόσα χρόνια που τα λέμε μόνο διαδικτυακώς.

Νέα Ζηλανδία: Δεν έχω αμφιβολία ότι τα τοπία θα είναι πανέμορφα, ανυπομονώ για τα τρεκ, σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον να δω την ποιότητα ζωής, οι πόλεις φαίνονται λίγο αδιάφορες αλλά οτιδήποτε έχει να κάνει με Μαορί (π.χ. αντικείμενα στο Μουσείο του Όκλαντ) θα μου αρέσει. Με προβληματίζει πολύ που θα είμαστε σε χάι σίζον, συνήθως τις αποφεύγω, η χώρα πια έχει και πολύ περισσότερο τουρισμό από τότε που την είχα βάλει στο μάτι και φοβάμαι και μια κινέζικη επιδρομή με σελφοκόνταρα και ινσταφώτος. Το Βόρειο Νησί πιστεύω πως, παρότι όλοι λένε πως υστερεί σε σχέση με το νότιο σε φυσική ομορφιά, θα είναι μια ήσυχη έκπληξη γαλήνης κι ίσως έχει απομείνει κάτι από την κουλτούρα των Μαορί. Απ' το νότιο σίγουρα πιστεύω πως θα δω ωραία τοπία, αλλά η έλλειψη ανθρώπινου ενδιαφέροντος ή υπολειμμάτων ανθρώπινης ιστορίας ίσως να με κάνει να βαρεθώ λίγο στο τρίπτυχο φύση-φύση-φύση, ειδικά αν αυτό είναι διάλειμμα ανάμεσα σε μπόλικη (συν)οδήγηση, με την οποία δεν τα πηγαίνω καλά. Α, θα πέσουμε στα playoffs του ΝΒΑ όμως και θα είμαι με το Δευκαλίωνα που γουστάρει τέτοια σκηνικά.

Φίτζι: Έχω δυο στοπόβερ και μάλιστα στο Nadi της Viti Levu, δηλαδή το κεντρικό και -θεωρητικά- αδιάφορο νησί. Αλλά πόσο χάλια να είναι; Επειδή δεν ξέρω και τι να περιμένω, κάτω από τις προσδοκίες μου δε θα είναι . Στην τελική, ένα φανταστικό ινδικό θα το φάω, που μετά από τόσους μήνες στην Κούβα θα είναι όαση.

Νέα Καληδονία: Καλά, αυτό κι αν ήταν αναπάντεχο. Προέκυψε λόγω αλλαγής πτήσης της αεροπορικής και πάλι, οπότε θα περάσω ένα απόγευμα-βράδυ στην πρωτεύουσα Νουμέα. Το λαμβάνω ως ένα εξτραδάκι κι όχι ως "χώρα" που επισκέφθηκα, άλλωστε τα αξιοθέατά της είναι αλλού.

Wallis & Futuna: A, εδώ έχουμε απαιτήσεις! Ολόκληρο γύρω-γύρω έκανα για να φτάσω σε ένα από τα πιο μακρινά κομμάτια της... Ευρωπαϊκής Ένωσης! Έχω απαιτήσεις από τη φύση, την κουλτούρα, ναι και από τα αρχαία από ένα μέρος τόσο μακρινό, εξωτικό και είμαι απογοητευμένος που θα περιοριστώ στο Wallis, διότι οι πτήσεις για Futuna δε βολεύουν, ακόμη περισσότερο μετά την πατάτα που μου έκανε με την αλλαγή πτήσης η Air Calin. Αλλά ακριβώς επειδή κοστίζει και όσο κοστίζει, αναμένω να είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία σε ένα μέρος που επισκέπτονται τόσο λίγοι, ένα άγνωστο διαμαντάκι. Ε, είναι λίγο ακριβά τα διαμάντια, αλλά διαμάντια είναι.

Τόνγκα: Το ξέρω, μένοντας μόνο στο κεντρικό νησί χάνω τα σημαντικότερα, αλλά αναμένω να δω όμορφα αρχαία (ειδικά από το Haamong Mau Trilithon έχω πολλές απαιτήσεις), ένα αντιτουριστικό μέρος, παραδοσιακές σχετικά κοινότητες και όμορφη φύση. Για τα εξώτερα νησιά θα ξανάρθουμε, δε χανόμαστε.

Βανουάτου: Αυτό μου πήρε το μυαλό! Είναι και αρκετά τα νησιά που θα επισκεφθούμε με τον Κρεκούζα, οπότε όσο κι αν κάποια είναι απογοήτευση, θέλω να πιστεύω πως τουλάχιστον σε δύο θα πάθουμε την πλάκα μας. Με τρελαίνει που θα πέσουμε πάνω στις ημερομηνίες για το naghol, ανυπομονώ για τα τουρ με τους κανίβαλους στο ανεξερεύνητο κι εντελώς τριτοκοσμικό Malekula, δε θα με χαλάσουν κι οι παραλιάρες στο Santo, αλλά το ηφαίστειο Yasur και τα παραδοσιακά χωριά είναι ίσως το χάιλάιτ όλου του ταξιδιού. Θα κάνω και χαβαλέ με τον @Krekouzas που θα τρομάζει τους ντόπιους, δε γίνεται καλύτερα.

Αυστραλία: Δεν είχα καμία απαίτηση, δεν ήξερα ότι θα ξαναβρισκόμουν εκεί.

Στα πλαίσια της προετοιμασίας να πω ότι ευτυχώς που είχα στα χέρια μου το παλαιότερο LP για την Ωκεανία, διότι το νεότερο για κάτι Wallis & Futuna και άλλα μικρά κρατίδια δεν έχει παρα δυο-τρεις παραγράφους, οποία απογοήτευσης. Γενικά πλέον γράφονται για κόσμο με περισσότερο χρήμα και λιγότερο χρόνο. Ο δε οδηγός τους για το Βανουάτου είναι... ακριβώς το κεφάλαιο του LP για την Ωκεανία, ούτε λέξη παραπάνω, ντροπή τους. Ευτυχώς βρήκα έναν ανεξάρτητο οδηγό που κάπως βοήθησε όσο κι αν ήταν κι αυτός παλιότερος (εν τέλει το πόσο updated είναι ένας οδηγός δε με αφορά και πολύ, ο όγκος των πληροφοριών είναι πολύ σημαντικότερος).

Όσο πλησίαζε πάντως το ταξίδι, όλο και περισσότερο θεωρούσα πως το χάιλάιτ θα ήταν... η Ισπανία και γενικώς το ό,τι θα ακολουθούσε μετά από το ταξίδι, συμπεριλαμβανομένης της διαμονής μου στην Ελλάδα για λίγες εβδομάδες. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν κατάφερα να ενθουσιαστώ. Εντάξει, όπως όλοι οι άνθρωποι που έχουν ταξιδέψει πολύ ενθουσιάζομαι δυσκολότερα πλέον, αλλά δεν είχα πεταλούδες στο στομάχι μου. Κατά βάθος περίμενα μάλλον ένα υπερτιμημένο -και σε χρήμα και σε προσδοκίες ταξίδι- το οποίο είναι καλό υπό μία έννοια, διότι κρατάς μικρό καλάθι. Από την άλλη με προβληματίζει που ξεκινώντας για ένα ταξίδι σε μέρη τόσο μακρινά δεν είχα καταφέρει να ενθουσιαστώ. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, που είμαι στην αναμονή για το επικείμενο ταξίδι στην Ιρλανδία, νιώθω πως πιο πολύ ενθουσιασμό που προκαλεί αυτή, παρά η προσμονή που είχα για την Ωκεανία. Περίεργο. Γερνάμε; Είδαμε πολλά και βαρεθήκαμε; Μας τελείωσαν τα αρχαία και ξενερώσαμε; Ή απλά ωριμάσαμε και δε μας εκπλήσσει τίποτε; Θα δείξει στα επόμενα ταξίδια, καλά να είμαστε να πάμε σε πολλά.

Λοιπόν, μην το μακρηγορούμε, ξεκινάμε!
 

Ntt

Member
Μηνύματα
432
Likes
984
Απλή αναζήτηση στο google για

" Σύμφωνα με τον Nick Squires και όπως γράφει σχετικά στην Travel Telegraph, ακόμη και το 2008 που επισκέφθηκε το νησί, οι ντόπιοι του έδιναν συμβουλές για ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος ενός ανθρώπου.

Γύρισες με γνώσεις μαγειρικής Γιώργο ?


"Όπως του εξήγησαν οι πρόγονοί τους, πρώτα έσκαβαν μια τρύπα στη γη, έβαζαν μέσα ζεστές πέτρες, έκοβαν το θύμα σε κομματάκια και μετά τα τοποθετούσαν στην κορυφή. Πρόσθεταν φασόλια, έβαζαν μερικές ακόμη ζεστές πέτρες και τα κάλυπταν όλα αυτά με φύλλα μπανάνας για να διατηρείται εντός ο ατμός. Ο χρόνος ψησίματος ήταν τρεις έως πέντε ώρες και ο αρχηγός του χωριού έτρωγε πάντα το κεφάλι."

Δες εδώ συνταγή.
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.441
Likes
38.326
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Απλή αναζήτηση στο google για



" Σύμφωνα με τον Nick Squires και όπως γράφει σχετικά στην Travel Telegraph, ακόμη και το 2008 που επισκέφθηκε το νησί, οι ντόπιοι του έδιναν συμβουλές για ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος ενός ανθρώπου.

Γύρισες με γνώσεις μαγειρικής Γιώργο ?


"Όπως του εξήγησαν οι πρόγονοί τους, πρώτα έσκαβαν μια τρύπα στη γη, έβαζαν μέσα ζεστές πέτρες, έκοβαν το θύμα σε κομματάκια και μετά τα τοποθετούσαν στην κορυφή. Πρόσθεταν φασόλια, έβαζαν μερικές ακόμη ζεστές πέτρες και τα κάλυπταν όλα αυτά με φύλλα μπανάνας για να διατηρείται εντός ο ατμός. Ο χρόνος ψησίματος ήταν τρεις έως πέντε ώρες και ο αρχηγός του χωριού έτρωγε πάντα το κεφάλι."

Δες εδώ συνταγή.
Πάντως όταν πήγαμε στους κανίβαλους τον κρεκουζα τον γλυκοκοιταζανε...
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
7.441
Likes
38.326
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ short stop

Μετά από μια χαριτωμένη διαδρομή Αβάνα - Καράκας - Κωνσταντινούπολη - Αθήνα- Φρανκφούρτη - Σιγκαπούρη, η όποια στάση φαντάζει όαση. Ειδικά για το αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης που θεωρείται κι από τα κορυφαία στον κόσμο, αυτό ισχύει διπλά. Μάλιστα είχε μόλις ανοίξει το νέο τέρμιναλ, αλλά η αλήθεια είναι πως αντί να μείνω μέσα στο αεροδρόμιο, μετά από 32,5 ώρες καθαρών πτήσεων και πάνω από 50 ώρες με τις συνδέσεις, το τελευταίο που ήθελα να δω ήταν οτιδήποτε σχετικό με αεροπλάνο, όπως ένα αεροδρόμιο. Οπότε είπα να δω ό,τι πιο άσχετο με ένα αεροδρόμιο, δηλαδή το Στέλιο.

Ο έλεγχος διαβατηρίων ήταν απίστευτα γρήγορος κι έτσι πήρα ταχύτατα ένα shuttle bus για την με το αντίτιμο των 6€ για το Sands Hotel. Αρκετές οι στάσεις του λεωφορείου, πολύ αγενής ο οδηγός που θύμιζε Γιάννη Ιωαννίδη μετά από αποκλεισμό της ΑΕΚ στο Κύπελλο από τον Άρη, αλλά το βασικό είναι ότι έφτασα, χαζεύοντας μάλιστα από το παράθυρο την πόλη: πεντακάθαρη, καταπράσινη και -όπως και πριν 20 χρόνια- άκρως αποστειρωμένη. Αν ήταν χυμός, θα ήταν μόνο με συντηρητικά. Αν ήταν πορνοστάρ, θα ήταν όλη πλαστική Ρωσίδα. Αν ήταν άνθρωπος, θα ήταν ελβετός λογιστής. Αν ήταν βιβλίο θα ήταν του Πάουλο Κοέλιο. Εντάξει, το πιάσατε.

Βρέθηκα λοιπόν με το Στέλιο, που έχει μετακομίσει στην πόλη/χώρα εδώ και περίπου 8 μήνες μετά από πάρα πολλά χρόνια στο Ντουμπάι. Εμφανίστηκε με την τσάντα από το λάπτοπ του, καθώς ερχόταν από συνέδριο. Είπαμε να τα πούμε περπατώντας, να ξεπιαστώ από την αεροπορική Οδύσσεια (αν και η αλήθεια είναι ότι ο συνδυασμός Turkish και Lufthansa ήταν εξαιρετικός με το ίντερνετ τους) και να μπορέσω να δω και δυο πράγματα.

Κατευθυνθήκαμε λοιπόν προς την παραλιακή, που ήταν γεμάτη με κόσμο, φυσικά Ασιάτες, ήμασταν από τους ελάχιστους δυτικούς. Καλή ήταν η θέα, αν και ολίγον αποστειρωμένη. Αποστειρωμένο είναι και το Ντουμπάι κατά την άποψή μου, οπότε ρώτησα το Στέλιο για το πού του φαίνεται καλύτερα, βγάζοντας το αποστειρόμετρο. "Η Σιγκαπούρη δε μου αρέσει τόσο όσο το Ντουμπάι, έχει λιγότερα να κάνεις. Είναι πιο ασιατική πόλη, λιγότερο δυτική απ' ό,τι το Ντουμπάι. Πληρώνομαι πολύ καλά, αλλά το κόστος ζωής είναι πολύ μεγάλο, προς το παρόν μένω με συγκατοίκους, υπάρχει λιγότερο στρες πάντως σε σχέση με το Ντουμπάι. Η ασιατική κουζίνα δε μου αρέσει και τόσο", μου έλεγε καθώς κατευθυνόμασταν προς την ταράτσα με το spa, απ' όπου υπάρχει πανοραμική θέα, αλλά δε μας άφησαν να μπούμε.

Δεν πειράζει, έστω κι έτσι πήρα μια ιδέα, άλλωστε ο βασικός στόχος ήταν να δω τους κήπους. Πολύς ο κόσμος που ήθελε να δει αυτό το σχετικά νέο αξιοθέατο που βασικά συνίσταται σε πελώριες μεταλλικές κατασκευές σε σχήμα τεράστιου διάτρητου βάζου, από το οποίο ξεπηδάνε τεχνητά και φυσικά φυτά, σε μια εικόνα που σε πρώτη φάση θυμίζει κάτι από το Avatar, Εντυπωσιακό το θέαμα, όπως και το ότι προσφέρεται δωρεάν, εκτός κι αν ανέβεις πάνω στα "βάζα" με κάποιο από τα ασανσέρ, πράγμα για το οποίο δεν είχαμε διάθεση, αφού αφενός υπήρχε ουρά κι αφετέρου ξεκινούσε το Ήχος και Φως.

Για να είμαι ειλικρινής κάτι τέτοιου είδους σόου τα βαριέμαι και κόβω τις φλέβες μου, πράγμα το οποίο δε συνέβη στη Σιγκαπούρη όμως, πρώτον διότι θα λέρωνα με τα αίματα κι ως γνωστόν είναι δρακόντειοι οι νόμοι για τέτοια παραπτώματα και δεύτερον επειδή το θέαμα ήταν όντως εντυπωσιακό. Πολύ ωραία μουσική, όμορφος φωτισμός κι αυτή η ένωση ανθρώπινων κατασκευών και φύσης έμοιαζε πολύ αρμονική καθώς τη θαυμάζαμε ξαπλωμένοι στο -πεντακάθαρο- κράσπεδο.

Επέμεινα να φύγουμε πριν τελειώσει το σόου και πλακώσουν τα πλήθη στο μετρό, το οποίο ήταν πεντακάθαρο, άνετο κι αποστειρωμένο. Δεν ξέρω τι έχει αυτή η χώρα, αλλά όσο "τέλεια καμωμένα" κι αν φαίνονται όλα, εμένα μου δίνει την αίσθηση πως βρίσκομαι στο εσωτερικό ενός τεράστιου προφυλακτικού. Συνεχίσαμε το catching up με το Στέλιο, μου άρεσε η συζήτηση για τη βολική δικτατορία της ευμάρειας κι αποχαιρετιστήκαμε όταν κατέβηκε, υποσχόμενοι ότι θα συντονιστούμε να πάμε μια ταξιδάρα μαζί όπως κάναμε παλιά, όταν εγώ ήμουν άφραγκος φοιτητής κι εκείνος ξεκινούσε την καριέρα του, προσαρμοζόμενος στη δική μου αφραγκία και κοιμόμασταν στις παραλίες της Ταϊλάνδης προσποιούμενοι ότι δε μας βίασαν τα κουνούπια.

Προσπάθησα να αναλύσω τι κάνει τη Σιγκαπούρη τόσο αποστειρωμένη. Ίσως είναι η απίστευτη τάξη όλων των καλοσχεδιασμένων project σε βαθμό εκνευρισμού, ίσως είναι η έλλειψη προσωπικότητας λόγω του ότι τα περισσότερα μαγαζιά ανήκουν σε αλυσίδες κι έτσι δίνουν μια αίσθηση institutionalised ομοιομορφίας. Δεν το ζηλεύω το Στέλιο που ζει εκεί, αλλά δε νομίζω να κακοπερνάει κιόλας.

Επέστρεψα στην ώρα μου για την πτήση, δεν είχα και πολλή όρεξη να πάω να επισκεφθώ το νέο "φαντασμαγορικό τέρμιναλ", ούτε καν να πάω σε κάποιο lounge, οπότε κατευθύνθηκα προς την πύλη μου όπου και κατανάλωσα ένα ολόκληρο snickers και συνειδητοποίησα πως εκείνο και το εισιτήριο των 6€ ήταν τα μόνα έξοδα που είχα κάνει σε αυτό το stopover. Αποστειρωμένοι εσείς; Τσίπης εγώ. Πάμε για Ώκλαντ...
 

danev

Member
Μηνύματα
517
Likes
243
Επόμενο Ταξίδι
Μαροκο.
Ονειρεμένο Ταξίδι
ΝΟΡΒΗΓΙΚΑ ΦΙΟΡΔ
Μου επιτρεπεις μια μικρη διακοπη , να σε ρωτησω σχετικα με τη Σιγκαπουρη.
-Αν απαιτουνται καποιες διατυπωσεις για την εισοδο στη χωρα (πχ Βιζα),
-Αν 9 ωρες κενο μεταξυ δυο πτησεων, επαρκει για μια απλη γρηγορη εξοδο, μεχρι το κεντρο και πισω.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.882
Μηνύματα
786.865
Μέλη
36.439
Νεότερο μέλος
beatshooter

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom